#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/700732

เด็กวัดตบสนั่น!วอนหนุน นร.ตัวแทน‘วอลเลย์บอล’ภาคเหนือ เก่งแต่ขาดแคลน

วันจันทร์ ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2565, 16.20 น.

เด็กวัดตบสนั่น!วอนหนุน นร.ตัวแทน‘วอลเลย์บอล’ภาคเหนือ เก่งแต่ขาดแคลน

26 ธันวาคม 2565 อ.ทวี หอมชื่น หัวหน้าฝ่ายกิจกรรม โรงเรียนผดุงรัตน์วัดสันฐาน ตำบลป่าตันนาครัว อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง ครูผู้ฝึกสอนกีฬาวอลเลย์บอลให้กับเด็กนักเรียน กล่าวว่า ที่ผ่านมาสามารถพานักเรียนเป็นตัวแทนชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี 6 ปีซ้อน แม้จะเป็นโรงเรียนรอบนอกที่มีนักเรียนเพียง 200 กว่าคน

“เรายังขาดแคลนอุปกรณ์การซ้อมวอลเลย์บอล เช่น เสาที่สามารถปรับระดับได้ ซึ่งในวันที่ 26 ม.ค.66 โรงเรียนจะเป็นตัวแทนของภาคเหนือไปแข่งวอลเลย์บอลที่ จ.ตรัง โดยมีรุ่นอายุ 12 ปี ชาย-หญิง และอายุ 15 ปี ชาย-หญิง ผมมีความคาดหวังว่าอายุ15ปี ชายจะเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศได้” อ.ทวี กล่าว

ด้าน น.ส.สไบนาง ฝั้นถาวร อายุ 32 ปี ผู้ปกครองนักเรียน กล่าวว่า ความสามารถในกีฬาวอลเลย์บอลของเด็กนักเรียนโรงเรียนผดุงรัตน์วัดสันฐานฯ ได้เป็นถึงตัวแทนภาคเหนือ แต่ยังขาดแคลนการช่วยเหลือต่างๆ อาทิ ค่าเดินทาง ค่ากินอยู่ อุปกรณ์การกีฬา จึงอยากขอให้ทางผู้ใหญ่ใจดีทุกท่านได้ช่วยสนับสนุนเด็กนักเรียน เพราะเด็กตั้งใจเป็นอย่างมาก ในอนาคตอยากเห็นเด็กๆมีอนาคตที่ดีสามารถเป็นตัวแทนนักกีฬาภาคเหนือ ความฝันของเด็กไม่ได้มีอะไรมาก อยากให้มีการสนับสนุนที่ดีต่อไป

ขณะที่ ด.ญ.กันติชา ประชาโชติ อายุ 11 ปี กำลังศึกษาอยู่ชั้นประถมปีที่ 6 หนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอล กล่าวว่า ที่ผ่านมายังขาดแคลนอุปกรณ์กีฬาหลายอย่าง เช่น ลูกวอลเลย์บอล เสา เน็ต และสนับเข่า โดยการเดินทางไปแข่งขันกีฬาที่ จ.ตรัง ในเดือนหน้ามั่นใจว่าจะเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศได้

ทั้งนี้ หากผู้มีจิตศรัทธาต้องการสนับสนุนการกีฬาให้กับเด็กนักเรียนสามารถบริจาคได้ที่ บัญชี สนับสนุนการกีฬาโรงเรียนผดุงรัตน์วัดสันฐาน โดย น.ส.ลลิตภัทร วงศ์จักร์ติ๊บ และน.ส.มัญชุภา พรหมาบุญ และนายทวี หอมชื่น ธนาคารกรุงไทย สาขาแม่ทะ 528-0 29096-3

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/700708

เที่ยวป่าแคมป์ปิ้ง! กางเต็นท์นอนชมดาว ‘ภูสวนทราย-ภูหัวฮ่อม’ จังหวัดเลย

วันจันทร์ ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2565, 15.14 น.

26 ธันวาคม 2565 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่อุทยานแห่งชาติภูสวนทราย ช่วงต้นเดือนธันวาคม 2565 เป็นต้นมามีนักท่องเที่ยวขึ้นมาเที่ยวและกางเต้นท์พักแรมจำนวนมากขึ้นจากที่มีวันหยุดยาวเป็นช่วงๆของปีนี้ ประกอบกับการผ่อนคลายลงของโรคโควิด-19 การเปิดบ้านเปิดแหล่งท่องเที่ยวทั้งที่เก่าและแห่งใหม่หลากหลายของจังหวัดเลย เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวเพื่อฟื้นฟูการท่องเที่ยว พัฒนาอาชีพ และกระตุ้นเศรษฐกิจ

นายสาคร นาชัย หัวหน้าอุทยานแห่งชาติภูสวนทราย ต.แสงผา อ.นาแห้ว จ.เลย ภูหัวฮ่อม ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติภูสวนทราย ต.แสงภา อ.นาแห้ว จ.เลย มีศักยภาพของลานกางเต็นท์ชมวิวสวยๆจุดชมทะเลหมอก หัวฮ่อมจะมีจุดกางเต็นท์เพื่อนอนชมดาวในยามค่ำคืนและตื่นมาชมทะเลหมอก และอาทิตย์ขึ้นในยามเช้า ที่มีความสวยงามบนความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,103 เมตร สามารถเห็นทิวทัศน์ของเทือกเขาพรมแดนไทย-ลาว ได้อย่างชัดเจน

รวมถึงยอดของ ตีนภูสวนทราย และเนิน 1428 หรือ สมรภูมิร่มเกล้า ที่ตั้งอยู่ทางขวาของภูหัวฮ่อม ที่แห่งนี้ยังเหมาะกับสายแคมป์ปิ้ง ที่ชอบความเงียบสงบและสัมผัสธรรมชาติอันบริสุทธิ์ ท่ามกลางป่าเขา 

สำหรับทะเลหมอกที่ภูหัวฮ่อมสวยงามมากอยู่ในช่วง ปลายฝนต้นหนาว-ฤดูหนาว ระหว่างปลายเดือนกันยายน-มกราคมเนื่องจากความชุ่มชื้นจากฝนตก ความสมบูรณ์ของสภาพผืนป่าแหล่งน้ำ ทำให้อากาศเย็นลงเกิดความอลังการของทะเลหมอกที่ปกคลุมไปทั่วขุนเขาด้วย

ตรงจุดชมวิวยังมีป้ายบอกตำแหน่งของภูเขาต่างๆ ที่รายล้อมภูหัวฮ่อมทำให้เราได้ชมวิวสวยๆ ไปพร้อมกับความรู้ของสถานที่ที่เรามาเยือนค่ะที่สำคัญยังมี น้ำตกตาดเหือง หรือน้ำตกมิตรภาพไทยลาวน้ำตกขนาดใหญ่ที่สวยงาม และเส้นทางดูนกภูสวนทรายซึ่งเป็นแหล่งดูนกชั้นดีของภาคอีสานตอนเหนือสามารถติดต่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ ททท. เลย 042 812 812

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/700700

‘หมอหนุ่ม’อัพเดตสู้มะเร็งปอด 3 เดือน ตอบสนองต่อการรักษาดี ก้อนเนื้อในปอดเล็กลง

วันจันทร์ ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2565, 14.58 น.

วันที่ 26 ธันวาคม 2565 ภายหลังเหล่าโซเชียลส่งกำลังใจให้ นพ.กฤตไท ธนสมบัติกุล อายุ 28 ปี เจ้าของเพจ สู้ดิวะ ผู้ถ่ายทอดประสบการณ์ป่วยมะเร็งปอดระยะสุดท้าย ทั้งที่อายุยังไม่มาก ออกกำลังกาย และดูแลสุขภาพตัวเองดีเยี่ยมเสมอมา

ล่าสุด หมอกฤตไท แห่งเพจสู้ดิวะ อัพเดตอาการหลังรักษาตัวสู้มะเร็งมา 3 เดือน ระบุว่า “สวัสดีปีใหม่ครับ

สามเดือนแล้วหลังจากที่ผมถูกวินิจฉัยเป็นมะเร็งปอดระยะสี่
เรียกได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่ใช้ชีวิตได้เป็นชีวิตที่สุดเลยครับ ทั้งที่ก่อนหน้านี้คิดว่าตัวเองใช้ชีวิตได้ดีแล้ว
แต่พอป่วยนี่ สามารถตัดสินใจเลือกอะไรในชีวิตได้ดีขึ้นเยอะเลยครับ เหมือนได้ปลดล็อกตรรกะการคิดใหม่

เมื่อสามเดือนก่อน ผมไม่กล้าคิดถึงช่วงเวลาที่อากาศเย็น มีต้นคริสมาสต์ที่ประดับไฟ ผู้คนออกมาแต่งตัวสีเขียวแดง และแลกของขวัญกัน รวมถึงการที่จะได้มาสวัสดีปีใหม่ทุกคนเช่นนี้ครับ

ชีวิตผมสั้นมาก หมายถึงว่า ผมมองชีวิตตัวเองเป็นเกมส์ชีวิตสั้นๆ เล่นรอบละสามสัปดาห์ เริ่มที่ไปนอนโรงพยาบาลเพื่อรับยาเคมีบำบัดและยากระตุ้นภูมิ พอได้ยาแล้วก็รับมือกับผลข้างเคียง ระวังไม่ให้ติดเชื้อหรือมีอะไรแทรกซ้อน หลังจากอาการนิ่งก็เตรียมร่างกายเพื่อรับยาครั้งต่อไปในอีกสามสัปดาห์ต่อไป ไม่ได้วางแผนอะไรที่เกินเดือนเลย เพราะมันไม่มีอะไรแน่นอนเลย ลองคิดภาพว่า ผมตื่นมาแล้วต้องลองขยับแขนขา ลองถูมือดูว่าชาไหม และลองลืมตามาเช็กว่าตัวเองยังมองเห็นดีอยู่นะ ผมคงไม่กล้าคิดถึงงานปีใหม่หรืองานวันเกิดตัวเอง

ชีวิตในแต่ละวันของผมจึงช้าลง แต่ก็ละเอียดขึ้นมากเช่นกัน เพราะต้องสังเกตทุกอาการที่เกิดขึ้นกับร่างกาย ต้องลงรายละเอียดกับการเลือกอาหาร เลือกน้ำ การออกกำลังกาย กินยา และจัดการกับสิ่งแวดล้อมให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ อย่างน้ำประปาที่เคยใช้ตามปกติ พอมากรองดูก็เพิ่งรู้ว่ามันสกปรก และอากาศทีเหมือนจะเป็นสิ่งจำเป็นแรกสุดของมนุษย์ ล่าสุดก็ต้องติดเครื่องแรงดันบวกเพื่อดันอากาศที่สกปรกออกจากห้อง เราอยู่ในยุคสมัยที่ต้องซื้ออากาศสะอาดหายใจแล้วจริงๆครับ

แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือการจัดการกับสภาพจิตใจ เพราะสิ่งที่มากระแทกชีวิตผมตอนนี้มันแรงมากพอที่ผมจะต้องลงทุนเพื่อพัฒนาสุขภาพจิตตัวเองแล้ว ผมมีเวลาและเหตุผลให้กับตัวเองมากพอ ที่จะทุ่มเทกับการศึกษาศาสตร์ของจิตใจ ทั้งทางศาสนา และทางจิตวิทยา

ที่ผ่านมาผมเองก็เหมือนวัยรุ่น productive วัยใกล้สามสิบปีทั่วไปครับ เรื่องศาสนา เรื่องจิตใจ ความสงบ การจัดการกับความคิด อารมณ์ความรู้สึกตัวเอง ดูเป็นสิ่งที่เป็นความเชื่อ ไม่มีหลักการ และไกลตัวมากๆ เมื่อเทียบกับ งาน เงิน สิ่งของ ชื่อเสียง ที่ต้องไขว่คว้าในแต่ละวัน เอาเป็นว่าเดินเข้าไปในร้านหนังสือ พวกหนังสือที่วางหน้าร้านแนวพัฒนาตัวเอง การลงทุน how to นั่นนู่นนี่

ผมคิดว่าผมเคยอ่านและเข้าใจหลักการเป็นส่วนใหญ่แล้วครับ

ช่วงก่อนที่จะป่วยก็มีช่วงที่เดินเข้าไปแล้วไม่รู้จะซื้ออะไรมาอ่านแล้วเหมือนกัน
แต่ในช่วงที่ป่วยนี้ ผมเจอกับโจทย์ชีวิตใหม่ ซึ่งหนังสือก็ยังคงเป็นทางออกแรกๆที่ผมเลือกจะมองหา แต่การเดินเข้าไปในร้านหนังสือชื่อดังเหล่านั้น ไม่มีหนังสือที่สามารถตอบคำถามในชีวิตผมในตอนนี้ได้เลย ผมไม่เห็นว่าการมีทักษะการลงทุน การเริ่มทำธุรกิจ ความเป็นผู้นำ เป็นยอดนักขาย เป็นคนเก่งที่คุยเป็น เคล็ดลับจากมหาลัยดัง วิถีการคิดการทำงานของอัจฉริยะ หรือวิธีที่ผมจะอยู่รอดในยุคเอไอ

จะทำให้ผมลดความกังวล หรือทำให้ผมมีความสุขในสถานการณ์ที่ผมกำลังจ้องหน้ากับความตายแบบนี้ได้เลย

เอาจริง หนังสือในบ้านเราไม่ได้มีทางเลือกขนาดนั้น มันก็มีบ้าง แต่หายากและมีส่วนน้อยมากๆครับ
แล้วผมไม่ใช่สไตล์ที่อ่านหนังสือนิยาย หรือแนวสะท้อนอารมณ์ ผมยังต้องการความสนุกในการอ่านแล้วคิดตามหลักการเหตุผลที่น่าสนใจ

ผมกำลังมองหาหนังสือที่พูดถึงชีวิตจริงๆ การพัฒนาจิตใจให้รับมือกับความตาย หนังสือที่ไม่ได้ติดอาวุธให้เราไปสู้ในสังคมทุนนิยม แต่ผมมองหาหนังสือที่ติดอาวุธให้ผมไปสู้กับไอ้ความกังวลในใจผม ไปสู้กับความคิดว่าถ้าโรคกำเริบ ถ้าอาการแย่ลง คือผมเป็นหมอที่ดูแลคนไข้ระยะสุดท้ายครับ ผมแทบจะรู้ทุกอาการที่จะเกิดจากภาวะต่างๆ ขั้นตอนการช่วยเหลือ หัตถการการยื้อชีวิต รวมถึงอาการในช่วงสุดท้าย

ผมต้องที่จะรับมือกับสภาวะจิตใจนี้โดยที่ไม่อาศัยเพียงความเชื่อ แต่อยากได้หลักการที่เป็นเหตุเป็นผลได้ ไม่เอาบทสวดภาวนาหรือพิธีการที่ผมเองอาจเข้าไม่ถึง ไม่ได้ตามหาหนังสือศาสนาขั้นสูงเพราะผมคงอ่านไม่เข้าใจ มันเลยเหลือหนังสือที่อยู่ตรงกลางนี้น้อยมากๆในชั้นหนังสือบ้านเรา (เท่าที่ผมทราบ)

ในช่วงที่ผ่านมา ผมได้อ่านหนังสือสองสามเล่มที่ช่วยให้ผมมีมุมมองในการรับมือกับปัญหาเหล่านี้ เรียกว่าเป็นการติดอาวุธให้ตัวเองไปสู้กับตัวเองข้างใน เมื่อก่อนผมเอาแต่ติดอาวุธไปสู้โลกข้างนอก สู้กับ Disruption สู้กับ AI

แต่อันนี้เป็นโจทย์อีกแบบหนึ่งเลยที่ไม่ต่างกับทักษะด้านอื่นๆในชีวิต คือถ้าเราไม่ฝึกเราจะทำไม่เป็น แต่ถ้าเราฝึกซ้อมเราจะค่อยๆทำได้ดีขึ้น และวันหนึ่งคงจะเชี่ยวชาญในการรับมือกับสภาวะของจิตใจ รับมือกับความตายได้ดีขึ้น

ศาสตร์ทางโลกที่ผมวิ่งตามมาทั้งชีวิตเหมือนพยายามจะบอกว่าเราจะมีชีวิตอยู่ไปตลอด เหมือนกับหลายอย่างในชีวิตมันสามารถกำหนดได้และมั่นคงแน่นอน เราต้องทำอย่างนั้นเพื่อให้ได้อย่างนี้ ต้องสะสมบางสิ่งเพื่อได้บางอย่าง ทำให้เราอยากได้อะไรที่มากขึ้นเรื่อย ต้องเก่งขึ้น ต้องรวยขึ้น

แต่ศาสตร์ทางธรรมพยายามจะบอกเราว่า เราต้องตายนะ มันไม่มีอะไรเป็นของเรา และมันไม่มีอะไรแน่นอนเลย เหมือนเราเข้ามาเล่นเกมส์ สวมบทบาทเป็นตัวละครนี้ จะหยิบอะไรมาใส่ มาสะสมมากแค่ไหน สุดท้ายก็ไม่ใช่ของเราอยู่ดี

แล้วจุดพีคของเกมส์นี้ ที่เราลืมไป หรือพยายามจะไม่มองมันคือ เกมส์นี้มีเวลาหมด ที่พีคกว่า คือไม่มีใครรู้ว่าจะหมดเมื่อไร อาจเป็นพรุ่งนี้เลยก็ได้

ใช่ครับ ความจริงที่สุดคือ เราต้องเลิกเล่นเกมส์นี้ในสักวันครับ เราคิดว่าชีวิตเป็นของเรา ทุกอย่างที่เรามี ร่างกายนี้เป็นของเรา แต่เมื่อถึงวันนั้น วันที่เราไม่ได้เป็นคนกำหนด เราไม่มีสิทธิอะไรเลยกับไอ้สิ่งที่เราบอกว่าเป็นของเราครับ และวันนั้นคือ วันตายครับ เราต้องตายครับ และผมมั่นใจในเรื่องนี้หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ

ผมคิดว่าพวกเราส่วนใหญ่คิดถึงความตายน้อยมากๆครับ
เราคิดว่า “คงไม่ใช่เราหรอกน่า” “ยังไม่ถึงเวลา” “ใครจะไปซวยขนาดนั้น”
เพราะมนุษย์เราถูกเซ็ทค่าพื้นฐานมาให้กลัวความตายครับ

มีนักจิตวิทยากล่าวว่า ที่มนุษย์เราต้องทำตัวให้ยุ่งไว้ หรือที่ไม่สามารถอยู่นิ่งๆเฉยๆได้ เพราะมนุษย์กลัวที่จะคิดถึงความตายครับ

เขาว่าศาสตร์ทางโลกทั้งหลายก็เป็นไปเพื่อให้เรายุ่งมากพอที่จะไม่ไปคิดถึงความตายครับ

ดังนั้นถ้าเรายอมรับอย่างจริงใจได้ว่า

“เราต้องตายนะเว้ย สุดท้ายเราจะตาย และมันอาจเป็นพรุ่งนี้ก็ได้”

มันจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนมุมมองต่อชีวิตที่สำคัญมากๆจุดหนึ่งครับ

เมื่อก่อนผมเป็นคนสุดโต่งคนหนึ่งที่คิดว่า ถ้าเราจะอยู่ในโลกแบบนี้เราต้องแข่งขัน แย่งชิง ต้องเป็นที่หนึ่ง เติบโต ก้าวหน้าแบบนี้ เราจะมาแบบ ธรรมะ เมตตา ปล่อยวางได้ยังไง แต่เอาจริง มันไปด้วยกันได้นะ มันก็เหมือนเราเล่นเกมส์แล้วไปอัพสกิลอีกสายหนึ่งมาเสริมตัวละครแหละครับ

ผมเองก็ไม่ได้ว่าจะทิ้งศาสตร์ทางโลกอะไรครับ นี่ก็ยังเตรียมสอนนักศึกษา วางแผนจะกลับไปทำงานให้ได้เหมือนเดิม ผมก็ยังจ่ายบัตรเครดิต ยังวุ่นวายกับงานเอกสาร กำลังจะออกไปซื้อของขวัญปีใหม่ ผมยังอยากแต่งจักรยาน แต่งงาน และผมยังต้องผ่อนบ้านครับ

แน่นอนว่ามีรถขับปาดหน้าผมก็จัดไปชุดหนึ่งก่อนเหมือนกันครับ

กติกาและเงื่อนไขในการเล่นเกมส์ชีวิตนี้ก็ยังเหมือนเดิมครับ แต่ผมเริ่มเล่นมันด้วยสกิลเสริมอีกชุดหนึ่ง ซึ่งทำผมมีความสุขมากขึ้นในเกมส์นี้นะ

การหันมาอัพสกิลด้านจิตใจนี้ มันช่วยทำให้ชีวิตผมสงบขึ้น นิ่งขึ้น เวลาเจอปัญหาหรือเจอสิ่งที่ไม่เป็นไปอย่างที่เราต้องการ ผมรับมือกับมันได้ดีขึ้น เข้าใจผู้คนและสิ่งที่เป็นไปตามธรรมชาติเหล่านี้ได้ดียิ่งขึ้น และผมสามารถสบตากับความตายได้ดีขึ้นนิดนึง

ตอนนี้ผมก็ยังทำไม่ได้ ผมยังกลัวตาย
แต่ผมเชื่อว่า ถ้าฝึกไปเรื่อยๆ ผมก็น่าจะทำได้ดีขึ้น
ผมหวังว่าวันหนึ่งผมจะทำใจได้ว่า

“ผมรักชีวิตนี้มาก อยากมีชีวิตต่อไปให้นานมากที่สุด แต่ถ้ามันไม่เป็นไปอย่างที่คิด ผมก็โอเคนะ”

ผมเพียงแค่อยากฝึกตัวเองให้วันหนึ่งไปอยู่ในจุดที่
ณ วันที่ความตายมาหาผมจริง ผมน่าจะพร้อมที่จะเจอมันมากกว่าผมตอนที่ไม่ได้ฝึกมาก่อน
ผมหวังว่า ผมจะนอนหรือนั่ง ยิ้มรับมัน แล้วก็ “โอเค มาแล้วเหรอ” อยากจะไปแบบสงบๆ นิ่งๆ คูลๆน่ะครับ

สิ่งเหล่านี้ ถ้าผมมาคิดและเริ่มฝึกตอนแก่มันไม่น่าทันครับ (สมมติว่าผมอยู่ไปจนแก่ได้จริง) คือผมว่ามันยากนะ การจะยิ้มรับความตายแบบคูลๆเนี่ย

สมมติผมวิ่งตามโลกทุนนิยมนี่ไปจนเป็นสุดยอดเป็นศาสตราจารย์เชี่ยวชาญพิเศษที่มีตำแหน่งนำหน้าชื่อยาวกว่านามสกุลตัวเอง แล้วผมเริ่มเจ็บป่วยตอนนั้น คิดได้ตอนนั้น ว่าผมไม่มีทักษะในการรับมือกับความตายเลย จิตใจผมไม่เคยถูกเทรนมาเลย ผมคงจะลนมากๆ เพราะเวลามันเหลือให้ฝึกน้อยแล้ว แต่คราวนี้ผมดันมาเจอการกระตุ้นอย่างแรงในอายุน้อยขนาดนี้ ที่ได้มีโอกาสหันมาเริ่มอัพสกิลที่สำคัญไม่แพ้สกิลทางโลก

ผมว่าผมโชคดีนะ แต่คุณ น่าจะโชคดีกว่า

ถ้าคุณอายุใกล้ๆกับผม และคุณมีปอดที่ไม่ได้มีก้อนขนาดเท่ากำปั้น รวมถึงสมองคุณก็ไม่ได้มีก้อนกระจายอยู่ในนั้น

แล้วคุณได้รับโอกาสเดียวกับผม ในการหันมาพัฒนาจิตใจ และหันมองความจริงที่โคตรจริง ว่า เราต้องตายทุกคน

ให้เวลาพิจารณามันอย่างจริงจัง ตกตะกอนชีวิตตัวเองหลังจากที่พิจารณาตัวแปร “ความไม่แน่นอน” และ “ความตายของเรา” เข้าไปแล้ว
ผมว่าคุณน่าจะได้สมการชีวิตใหม่ เพื่อเล่นเกมส์นี้ต่อไปในแบบของคุณ ตราบเท่าที่เวลาคุณยังเหลือ
เพราะผมเอง ก็ยังเป็นผู้เล่นในเกมส์นี้ ผมก็เป็นเพื่อนร่วมทางคนหนึ่งที่กำลังมุ่งหน้าไปที่จุดจบเดียวกัน
แม้ผมจะเป็นโรคนี้ แต่เราไม่ได้ต่างกันในกติกาข้อที่ว่าเราไม่รู้ว่า เกมส์จะหมดเวลาเมื่อไรเลยครับ

โอ้ ผมลืมเรื่องสำคัญที่สุดไป ผมตอบสนองต่อการรักษาดีมากๆ ก้อนใหญ่ที่ปอดขวาเล็กลง ก้อนเล็กที่ปอดซ้ายก็หายไปหมด ล่าสุดผมฟิตกว่าสามเดือนที่แล้วอีก ตอนนี้เหมือนได้ปอดใหม่เลยครับ เดี๋ยวรอดูก้อนในสมองช่วงต้นปีอีกที แต่หวังว่าจะไปในทิศทางเดียวกัน

สรุปคือ สามเดือนนี้ผมชนะ ในเกมส์ที่มีโอกาสแพ้มากกว่า
โอเค ไอ้โรคนี้ก็ยังน่ากังวล แต่ผมว่าผมมีสิทธิที่จะฉลองการชนะในรอบนี้นะ

เพราะความจริงก็คือ ผมไม่รู้หรอกว่า การติดตามรอบหน้ากับความตายอันไหนจะมาหาผมก่อน
ความเป็นไปได้ กับ ความน่าจะเป็น มันเป็นคนละอย่างกันครับ
แม้ความน่าจะเป็นมันจะน้อยแค่ไหน ก็ไม่ได้แปลว่ามันเป็นไปไม่ได้ครับ

และตอนนี้ผมเอง
ได้เรียนรู้ว่าความสงบคือความสุข
ได้เรียนรู้ว่าชีวิตที่เรียบง่ายคือชีวิตที่คุ้มค่า
ได้เรียนรู้ว่าชีวิตธรรมดาคือชีวิตที่มีความหมาย
และ ได้เรียนรู้ว่าการแต่งห้องวันคริสต์มาสต์ และการเลือกคัพเค้กลายซานต้าไปฝากคนอื่นมันก็สนุกกว่าที่คิด

Merry Christmas และ สวัสดีปีใหม่ครับ

หนังสือที่ผมอ่านในช่วงที่ผ่านมา
– “Advice for Future Corpses (and Those Who Love Them)” by Sallie Tisdale
– “How We Live Is How We Die” by Pema Chodron
– “How to Stop Worrying and Start Living” by Dale Carnegie
– “The Last Lecture” by Randy Pausch
– “When Breath Becomes Air” by Paul Kalanithi
– “แก่นพุทธศาสตร์” หลวงพ่อพุทธทาสภิกขุ
– “สิ่งเดียวที่จัดการได้คือใจของเรา” และ “เตรียมตัวสอบไล่วิชาชีวิต” พระไพศาล วิสาโล”

อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง : หมอหนุ่มวัย 28 เผยเรื่องราว เป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย ทั้งที่แข็งแรง-ดูแลสุขภาพอย่างดี

https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fktlivethelife%2Fposts%2Fpfbid022JD2YuqSLrqCSvAypc9rguPkRsVbzZ1y37EGekLaWjjkgfTJ4g1p9nCytQZKoT2Ll&show_text=true&width=500

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/700668

เนรมิตสวนดอกไม้หลากสีชายหาดสมิหลารับนักท่องเที่ยวปีกระต่ายทอง

วันจันทร์ ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2565, 13.32 น.

เทศบาลนครสงขลาได้สร้างสีสันชายหาดสมิหลาสงขลาให้มีความสดใสสวยงามอีกรูปแบบหนึ่ง โดยเนรมิตสวนดอกไม้หลากสีหลากหลายชนิดเน้นสีแดงเป็นหลัก เมื่อเวลาถ่ายรูปออกไปสีสันจะโดดเด่นสดุดตา

สวนดอกไม้นี้จะอยู่บริเวณทางเข้าชายหาดสมิหลาสงขลา เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวมาเลเซีย ที่เดินทางมาท่องเที่ยวที่ชายหาดสมิหลาในช่วงเทศกาลปีใหม่ 2566 ได้ถ่ายรูปสวนดอกไม้เก็บไว้เป็นที่ระลึก นักท่องเที่ยวที่จะเข้าไปชายหาดสมิหลาจะต้องเดินผ่านเข้าทางจุดนี้ ซึ่งออกแบบเป็นวงเวียน มีทางเดินเข้าออกได้ทุกด้าน เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้หามุมถ่ายรูปตามใจชอบ มีสีสันสะดุดตาเมื่อเดินผ่านอดใจไม่ได้หากไม่ได้ยกมือถือขึ้นมาบันทึกภาพสวนดอกไม้และเซลฟีกับดอกไม้สีสันสวยงามที่ถูกจัดวางไว้อย่างลงตัว มีความโดดเด่นโดยเฉพาะสีแดงที่เน้นให้อยู่ตรงกลาง 

สวนดอกไม้บริเวณทางเข้าแหลมสมิหลาแห่งนี้หลังจากรับนักท่องเที่ยวช่วงเทศกาลปีใหม่แล้วอาจจะอยู่ต่อเนื่องไปจนถึงเทศกาลตรุษจีนและเทศกาลวันวาเลนไทน์เนื่องจากจะมีเจ้าหน้าที่งานสวนของเทศบาลนครสงขลาคอยดูและสับเปลี่ยนต้นไม้ไม่ให้เหี่ยวเฉาจะมีต้นไม้หมุนเวียนเข้ามาเปลี่ยนทุกสัปดาห์ เพื่อให้สวนดอกไม้แห่งนี้มีความสดใสสวยงามอยู่ตลออดเวลา – 003

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/700666

ชาวนาขอร้อง! ปิดไฟก่อนได้มั้ย’ข้าว’ไม่ออกรวง เพราะ’ไฟส่องทาง’มันจ้าซะเหลือเกิน

วันจันทร์ ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2565, 13.22 น.

ชาวนาอ่างทองครวญ ข้าวกระทบไฟทางไม่ออกรวง วอนเจ้าหน้าที่และผู้ใช้ทางเห็นใจ ปิดไฟเป็นระยะก่อนข้าวออกรวง 2 เดือน ปีนี้แก้ไขไม่ทันแล้วปล่อยไป ขอเป็นปีหน้าเร่งช่วยเหลือด้วย

26 ธันวาคม 2565 ที่บริเวณทุ่งนา ริมถนนทางหลวงชนบท หมู่ 2 ตำบลตลาดใหม่ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง นายชโลม ยอดทอง ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 2 ตัวแทนชาวนาในพื้นที่ ที่ได้รับผลกระทบจากไฟทางแล้วข้าวไม่ออกรวง เปิดเผยว่า ชาวนาในพื้นที่ ที่ทำนาปี ได้รับผลกระทบจากแสงไฟส่องส่วงริมถนน ทำให้ข้าวไม่ออกรวง

จากพื้นที่ริมถนนออกไปยาวประมาณ 15-20 เมตร ทั้ง 2 ฝั่ง เป็นระยะทางประมาณ 7 กิโลเมตร รวมแล้วเสียหายนับร้อยไร่ แต่ไม่มีใครรับผิดชอบช่วยเหลือชาวนาได้ จึงเป็นตัวแทนวอนขอเจ้าหน้าที่และผู้ใช้รถใช้ถนนเห็นใจ ช่วยเหลือในการปิดไฟส่องสว่างช่วงก่อนข้าวออกรวงสัก 1 เดือน เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนของชาวนา

โดยที่ผ่านมานั้น เจ้าหน้าที่ทางหลวงชนบทได้เคยปิดไฟช่วยเหลือชาวนา แต่ผู้ใช้รถใช้ถนนได้รับความเดือดร้อนทำให้ต้องเปิดไฟส่องสว่างริมทางตามปกติ และชาวนาก็ได้รับผลกระทบข้าวไม่ออกรวงอย่างที่เห็น ซึ่งปีนี้ผ่านไปแล้วข้าวนาปีไม่ออกรวงเสียหายจำนวนมาก และทำการแก้ไขไม่ทันแล้ว

ขอวอนในปีหน้า ก่อนข้าวออกรวงสัก 2 เดือน ช่วยทำการปิดไฟส่องสว่างริมถนนเป็นบางส่วน หรือจะใช้ถุงดำคลุมเป็นบางช่วงเพื่อช่วยเหลือชาวนา ซึ่งในปีนี้ก็ต้องยอมรับความเสียหายไปก่อนซึ่งแก้ไขไม่ทันแล้ว และปีหน้าคาดว่าจะได้รับความเห็นใจจากผู้ใช้รถใช้ถนนและทางเจ้าหน้าที่ช่วยเหลือชาวนาต่อไป.012

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/700652

เซฟไว้เลย! ‘กรมทางหลวง’แนะเส้นทางสะดวกเดินทางช่วงปีใหม่

วันจันทร์ ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2565, 12.10 น.

‘กรมทางหลวง’ แนะนำเส้นทางเลือกจากกรุงเทพฯสู่ภูมิภาคต่าง ๆ ช่วงเทศกาลปีใหม่ 2566 เพื่อให้ผู้ใช้ทางได้รับความสะดวกรวดเร็วในการเดินทาง พร้อมรณรงค์ ‘ขับไม่ดื่มดื่มไม่ขับ’

26 ธันวาคม 2565 นายสราวุธ ทรงศิวิไล อธิบดีกรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม เปิดเผยว่า ในช่วงเทศกาลปีใหม่ ระหว่างวันที่ 30 ธันวาคม 2565 – 2 มกราคม 2566 เพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกแก่ผู้เดินทางและหลีกเลี่ยงปัญหาการจราจรติดขัดในช่วงเทศกาลดังกล่าว ตามข้อสั่งการของนายศักดิ์สยาม ชิดชอบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ที่มีความห่วงใยประชาชนในการเดินทาง กรมทางหลวง (ทล.) จึงได้แนะนำเส้นทางเลือกบนทางหลวงสายหลักและสายรอง ซึ่งจะช่วยให้ประชาชนวางแผนการเดินทางล่วงหน้าได้เป็นอย่างดี ดังนี้

1. เส้นทางกรุงเทพฯ – ภาคเหนือ

– เส้นทางที่ 1 จากกรุงเทพฯ ไปรังสิต (ทล.1 ถนนพหลโยธิน) – จังหวัดพระนครศรีอยุธยา – จังหวัดอ่างทอง – จังหวัดสิงห์บุรี (ทล.32 ถนนสายเอเชีย) – อำเภอมโนรมย์ (ทล.1 ถนนพหลโยธิน) จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดนครสวรรค์

– เส้นทางที่ 2 จากกรุงเทพฯ ไปจังหวัดนนทบุรี (ทล.340 บางบัวทอง – สุพรรณบุรี) – จังหวัดสุพรรณบุรี (ทล.340 สุพรรณบุรี – ชัยนาท) – จังหวัดชัยนาท (ทล.1 ถนนพหลโยธิน) จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดนครสวรรค์ – หมวดทางหลวงแม่แตง ทล.1095 ตอน หนองโค้ง – กิ่วคอหมา กม. ที่ 14+584

– เส้นทางที่ 3 จากกรุงเทพฯ ไปรังสิต – อำเภอวังน้อย – จังหวัดสระบุรี – จังหวัดลพบุรี (ทล.1 ถนนพหลโยธิน) – อำเภอตากฟ้า (ทล.11) จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดพิษณุโลก

– เส้นทางที่ 4 จากกรุงเทพฯ ไปรังสิต – ต่างระดับคลองหลวง (ทล.1 ถนนพหลโยธิน) – เชียงรากน้อย (ทล.3214) – ทล.347 – ทล.32 จากนั้นมุ่งหน้าเข้าสู่ภาคเหนือ

– เส้นทางที่ 5 จากกรุงเทพฯ ไปวงแหวนตะวันออก (ทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองหมายเลข 9) – ต่างระดับมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (มจร.) – อำเภอวังน้อย (ทล.1 ถนนพหลโยธิน) –  ถนนโรจนะ    (ทล.309) จากนั้นมุ่งหน้าสู่ ทล.32 จากนั้นมุ่งหน้าเข้าสู่ภาคเหนือ

2. เส้นทางกรุงเทพฯ – ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

– เส้นทางที่ 1 จากกรุงเทพฯ ไปจังหวัดสระบุรี (ทล.1 ถนนพหลโยธิน) – ตำบลม่วงค่อม จังหวัดลพบุรี (ทล.21) – ตำบลห้วยบง (ทล.2256) – อำเภอด่านขุนทด (ทล.2148) – ทล.2 ถนนมิตรภาพ จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดนครราชสีมา

– เส้นทางที่ 2 จากกรุงเทพฯ ไปอำเภอวังน้อย (ทล.1 ถนนพหลโยธิน) – จังหวัดสระบุรี – อำเภอปากช่อง – อำเภอสีคิ้ว (ทล.2 ถนนมิตรภาพ) จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดนครราชสีมา

– เส้นทางที่ 3 จากกรุงเทพฯ ไปจังหวัดนครนายก (ทล.305) – อำเภอบ้านนา (ทล.3051) – อำเภอแก่งคอย (ทล.3222) – อำเภอปากช่อง (ทล.2 ถนนมิตรภาพ) จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดนครราชสีมา หรือ จากอำเภอบ้านนาไร่ใช้ ทล.33 – อำเภอกบินทร์บุรี มุ่งหน้าสู่อำเภออรัญประเทศ

– เส้นทางที่ 4 จากกรุงเทพฯ ไปจังหวัดฉะเชิงเทรา (ทล.314 หรือ ทล.304) – อำเภอพนมสารคาม – อำเภอกบินทร์บุรี – อำเภอวังน้ำเขียว – อำเภอปักธงชัย (ทล.304) จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดนครราชสีมา

– เส้นทางที่ 5 จากกรุงเทพฯ ไปอำเภอวังน้อย (ทล.1 ถนนพหลโยธิน) – จังหวัดสระบุรี – อำเภอปากช่อง – อำเภอสีคิ้ว (ทล.2 ถนนมิตรภาพ) – ทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 (ทางเบี่ยงที่ กม. 65+900) จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดนครราชสีมา

3. เส้นทางกรุงเทพฯ – ภาคตะวันออก

– เส้นทางที่ 1 จากกรุงเทพฯ ไปจังหวัดชลบุรี (ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 สาย กรุงเทพฯ – ชลบุรี – พัทยา – มาบตาพุด)

– เส้นทางที่ 2 จากกรุงเทพฯ ไปอำเภอบางปะกง (ทล.34 ถนนเทพรัตน) จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดชลบุรี โดยใช้ ทล. 3 ถนนสุขุมวิท

– เส้นทางที่ 3 จากกรุงเทพฯ ไปอำเภอพนัสนิคม – จังหวัดชลบุรี (ทล.304)

– เส้นทางที่ 4 จากกรุงเทพฯ ไป ทล. 34 ถนนเทพรัตน – ทางพิเศษบูรพาวิถี (บางนา – ชลบุรี)จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดชลบุรี โดยใช้ ทล. 3 ถนนสุขุมวิท

4. เส้นทางกรุงเทพฯ – ภาคใต้

– เส้นทางที่ 1 จากกรุงเทพฯ ไปจังหวัดสมุทรสาคร – จังหวัดสมุทรสงคราม (ทล.35 ถนนพระราม 2) – แยกวังมะนาว – จังหวัดเพชรบุรี (ทล.4 ถนนเพชรเกษม) จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

– เส้นทางที่ 2 จากกรุงเทพฯ ไปอำเภอสามพราน – อำเภอนครชัยศรี – จังหวัดนครปฐม – จังหวัดราชบุรี – แยกวังมะนาว – จังหวัดเพชรบุรี (ทล.4 ถนนเพชรเกษม) จากนั้นมุ่งหน้าสู่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

– เส้นทางที่ 3 จากกรุงเทพฯ ไปถนนบรมราชชนนี (ทล.338 ปิ่นเกล้า – นครชัยศรี) – อำเภอนครชัยศรี – จังหวัดนครปฐม – จังหวัดราชบุรี – แยกวังมะนาว – จังหวัดเพชรบุรี (ทล.4 ถนนเพชรเกษม) จากนั้น   มุ่งหน้าสู่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ทั้งนี้ ทล. ขอความร่วมมือผู้ใช้ทางขับไม่ดื่มดื่มไม่ขับ วิถีชีวิตใหม่ ขับขี่อย่างปลอดภัย ไร้อุบัติเหตุ  หากประชาชนต้องการสอบถามข้อมูลการเดินทางเพิ่มเติมหรือแจ้งเหตุด่วนเหตุร้ายระหว่างเดินทาง สามารถติดต่อได้ที่สายด่วน ทล. โทร. 1586 (โทรฟรีทุกเครือข่ายตลอด 24 ชั่วโมง) สายด่วนมอเตอร์เวย์ โทร. 1586 กด 7 และตำรวจทางหลวง โทร. 1193