พื้นที่เขตทุ่งครุ ของกรุงเทพมหานคร แต่เดิมเป็นพื้นที่ทำการเกษตร ทำนาทำสวนผลไม้ ปัจจุบันสภาพพื้นที่เปลี่ยนไป หมู่บ้านจัดสรรและอาคารพาณิชย์เริ่มรุกเข้ามา มีห้างสรรพสินค้าผุดขึ้นในพื้นที่เกษตรเดิม ระบบการจัดการของท้องถิ่นเริ่มเปลี่ยนไป คนนอกพื้นที่หลั่งไหลเข้ามาอาศัยอยู่มากขึ้น

ประชากรในเขตทุ่งครุมีประมาณ 120,000 คน และส่วนหนึ่งเป็นชุมชนของชาวมุสลิมอาศัยอยู่ประมาณ 60,000 คน ต่อมาปี 2554 ได้รวมกันจัดตั้งเป็นสหกรณ์บริการอิสลามเนียะมะตุลลอฮ์ จำกัด เพื่อระดมเงินทุนช่วยเหลือพี่น้องชาวมุสลิม ซึ่งระบบสหกรณ์นั้นถูกกับหลักศาสนาอิสลามและถูกต้องตามกฎหมาย ปัจจุบันมีสมาชิก 600 คน และสมาชิกส่วนหนึ่งประมาณ 30% ยังยึดอาชีพการเกษตรและยังเก็บรักษาที่ดิน ซึ่งเป็นมรดกตกทอดจากบรรพบุรุษ ทำสวนและเลี้ยงสัตว์ ยังมีบางรายที่ไม่พัฒนาที่ดินต่อ ทำให้เกิดที่รกร้างว่างเปล่า มีบางส่วนรอขายที่ดินเพื่อทำหมู่บ้านจัดสรรเนื่องจากที่ดินมีราคาสูงขึ้น ทำให้วิถีชีวิตในแบบเกษตรกรรมได้ถูกกลืนหายไปอย่างน่าใจหาย

นายเปี่ยม อารีฮูเซ็น ประธานสหกรณ์บริการอิสลามเนียะมะตุลลอฮ์ จำกัด กล่าวว่า สหกรณ์เห็นความสำคัญของการรักษาพื้นที่การเกษตรในเขตทุ่งครุให้อยู่ถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน จึงทำโครงการแปลงเกษตรตัวอย่าง เพื่อสนับสนุนให้สมาชิกนำที่ดินมาใช้ให้เกิดประโยชน์ โดยแนะนำแนวทางเกษตรทฤษฎีใหม่และหลักเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ที่พระราชทานไว้ ให้สมาชิกนำไปใช้ดำเนินชีวิตและประกอบอาชีพ ขณะเดียวกัน สหกรณ์สร้างแปลงเกษตรตัวอย่างโดยขอเช่าที่ดินของสมาชิก 1 ไร่ มาปรับปรุงและพัฒนาให้เป็นแปลงเกษตรผสมผสาน เพื่อเป็นพื้นที่ตัวอย่างให้สมาชิกศึกษาเรียนรู้และนำกลับไปปรับใช้กับที่ดินของตนเอง

ภายในแปลงเกษตรตัวอย่าง ได้แบ่งพื้นที่ประมาณ 25% เป็นบ่อปลา เลี้ยงปลาดุก ปลาช่อน ปลานิลและปลากด พื้นที่อีก 30% ปลูกผลไม้ มะม่วง ทุเรียน กล้วย ส่วนหนึ่งปลูกผักสวนครัว และมีโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ โรงแปรรูปสินค้าใช้เงินลงทุนไป 150,000 บาท และลงมือปลูกพืชผักขยายต่อยอดพัฒนาต่อเนื่อง เพื่อต่อยอดความสำเร็จให้เพิ่มขึ้น และตั้งแต่เริ่มลงมือทำแปลงเกษตรในเดือนตุลาคม 2561 จนถึงเดือนมกราคม 2562 สหกรณ์จับปลาชุดแรกไปแล้ว 30% ของปลาที่ลงทุนไปทั้งหมด ได้กำไรจากการจับปลาลอตแรก 20-30% ของเงินลงทุน และเดือนเมษายนจะจับปลาที่เหลืออีก 70% พร้อมทยอยเก็บเกี่ยวผลผลิตทั้งกล้วย มะม่วงจำหน่ายภายในชุมชน ซึ่งมีรายได้กลับคืนมาเท่ากับเงินที่ลงทุนไป

การบริหารจัดการในแปลงเกษตรตัวอย่างใช้วัสดุที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์ อาหารปลาได้จากเศษอาหารที่ยังไม่เน่าเสียมาผสมน้ำหญ้าหวาน ซึ่งมีโปรตีนประมาณ 20% และมีแหนมาผสมด้วยส่วนหนึ่ง เพื่อลดต้นทุน ซึ่งต้นทุนอาหารปลากิโลกรัมละ 5 บาท เมื่อเลี้ยงได้ 4 เดือน ปลาตัวโตได้ขนาด สหกรณ์จะจับส่งขายสะพานปลา และส่วนหนึ่งขายให้คนในชุมชน ซึ่งถูกกว่าราคาตลาดประมาณ 20% เพื่อช่วยลดค่าครองชีพให้ชาวบ้าน ขณะนี้ได้ทดลองแปรรูปปลาแดดเดียวขาย และจำหน่ายได้ราคามากกว่าปลาสดประมาณ 150% และในอนาคตสหกรณ์จะขยายการส่งเสริมอาชีพเลี้ยงปลาให้กับสมาชิก โดยสหกรณ์จะร่วมลงทุนเพิ่มอีก 3 บ่อ และสหกรณ์จะนำปลาบึกมาอนุบาลก่อนขายให้สมาชิกไปเลี้ยงต่อ เพื่อขยายพันธุ์ และจะพัฒนาให้บ่อปลาของสหกรณ์กลายเป็นแหล่งเลี้ยงปลาเศรษฐกิจในเขตทุ่งครุ และจะเป็นศูนย์กลางรวบรวมปลาส่งตลาด ซึ่งสหกรณ์จะพัฒนาระบบน้ำเพื่อเพาะพันธุ์ปลาเอง และจะถ่ายทอดเทคโนโลยีวิธีการเลี้ยงปลาให้เข้าระบบบ่อของของสมาชิกแต่ละราย

ในบ่อเลี้ยงปลาจะนำน้ำหมักชีวภาพผสมลงไป เมื่อเวลาผ่านไปจะขุดลอกเลนใต้บ่อปลาขึ้นมา ทำให้พื้นที่ในแปลงเกษตรได้รับธาตุอาหาร ถ้าบริหารจัดการที่ดีที่ดินเลยถูกทิ้งร้างจะทำประโยชน์ได้มูลค่าเกิน 10 ล้านบาท และในวันข้างหน้าสหกรณ์จะขยายแปลงเกษตรออกไปเรื่อยๆ รวมถึงจะพัฒนาการแปรรูปผลผลิตเพื่อเพิ่มมูลค่า โดยเฉพาะกล้วยน้ำว้า ปกติขายกล้วยสดหวีละประมาณ 20-30 บาท แต่ถ้ามีการแปรรูปเป็นกล้วยตากขายส่งได้ 80 บาท ซึ่งสหกรณ์วางแผนในอนาคตทำเป็นแหล่งแปรรูปกล้วยและเชื่อมโยงเครือข่ายกับสหกรณ์ในพื้นที่อื่นๆ เพื่อส่งวัตถุดิบให้ และสหกรณ์จะพัฒนาแปลงเกษตรของสหกรณ์ให้เป็นแหล่งผลิตอาหารปลอดสารพิษของคนเขตทุ่งครุและพื้นที่ใกล้เคียง ตอบสนองผู้บริโภคที่ต้องการปลา อาหาร ผลผลิตทางการเกษตรสามารถมาซื้อจากสหกรณ์ได้ทุกวัน

ประธานสหกรณ์บริการอิสลามเนียะมะตุลลอฮ์ จำกัด ฝากถึงเกษตรกรที่มีที่ดินทำการเกษตรว่า อยากให้ช่วยรักษาไว้ เพราะนับวันคนจะทำเกษตรลดน้อยลง เชื่อว่าอาชีพเกษตรกรรมยังมีโอกาสประสบความสำเร็จได้ ซึ่งจะต้องมีความตั้งใจจริง พัฒนาที่ดินไม่ให้รกร้างว่างเปล่า นำมาทำให้เกิดประโยชน์ โดยเลี้ยงปลา ปลูกผักปลูกพืชหรือเลี้ยงสัตว์ และเริ่มจากเป็นแหล่งอาหารให้ครอบครัวก่อนขยายสู่การเป็นอาหารให้คนข้างเคียงหรือเป็นการแลกเปลี่ยนอาหารกัน วิถีเก่าๆที่เอื้ออาทรต่อกันก็น่าจะกลับมา จากนั้นจึงค่อยต่อยอดไปถึงการรวมกลุ่มเหมือนเช่นที่สหกรณ์ทำอยู่ตอนนี้ และที่สำคัญไปกว่านั้นคือ หากเราทำแปลงเกษตรได้เอง เราจะควบคุมกระบวนการปลูกพืช เลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงปลา ไม่ให้มีสารเคมีมาปนเปื้อน เพราะปลาหรืออาหารที่เราไปซื้อจากตลาด หรือฟาสต์ฟู้ดส์ต่างๆ เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าของที่เราซื้อมานั้น มีสารเคมีที่บริโภคเข้าไปแล้วจะเกิดโทษต่อร่างกายหรือไม่ แต่ถ้าเราปลูกเองเลี้ยงเองเพื่อนำมาบริโภค เราควบคุมทุกอย่างได้นี่คือสิ่งที่สหกรณ์พยายามถ่ายทอดให้สมาชิกและชาวบ้านในชุมชนทุ่งครุได้ตระหนักเรียนรู้ และเห็นความสำคัญของการนำที่ดินที่มีอยู่มาสร้างประโยชน์และเพิ่มมูลค่าให้กับที่ดิน โดยทำการเกษตรผสมผสาน ยึดแนวทางทฤษฎีใหม่มาใช้ประกอบอาชีพและดำเนินชีวิต ทำให้ทุกคนอยู่รอดอย่างยั่งยืนในที่สุด

กรมปศุสัตว์ ตอกย้ำความเชื่อมั่นผู้บริโภค อย่าตระหนก ASF ไม่ติดต่อคน เผยเวียดนาม เป็นต้นแบบคุมเข้มการเผยแพร่ภาพหมูไม่ให้กระทบสังคมวงกว้าง

นายสัตวแพทย์สรวิศ ธานีโต อธิบดีกรมปศุสัตว์ เปิดเผยถึงความคืบหน้าการเฝ้าระวังและติดตามสถานการณ์โรคอหิวาต์แอฟริกาในสุกร (African Swine Fever : ASF) ว่าประเทศไทยไม่มีการแพร่ระบาดของโรคนี้ และย้ำว่า ASF เป็นโรคที่เกิดเฉพาะในสุกรเท่านั้น ไม่ติดต่อหรือเป็นอันตรายต่อคนหรือสัตว์อื่น ผู้บริโภคสามารถรับประทานหมูได้อย่างปลอดภัย 100% ขณะเดียวกัน ทุกภาคส่วนยังคงเดินหน้าคุมเข้มเรื่องการป้องกันโรคอย่าง เต็มกำลัง ล่าสุดได้ร่วมประชุมหารือร่วมกับองค์การสุขภาพสัตว์โลก (OIE) องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) และผู้บริหารระดับสูงของกรมปศุสัตว์จาก 5 ประเทศ ทั้งกัมพูชา ลาว เมียนมาร์ เวียดนาม (CLMV) และไทย เพื่อยกระดับแนวทางมาตรการเฝ้าระวัง ควบคุม ป้องกัน และกำจัดโรค ASF ระหว่างประเทศ  รวมทั้ง ไม่ให้โรค ASF สร้างความเสียหายต่ออุตสาหกรรมการเลี้ยงสุกรในภูมิภาคนี้ และเศรษฐกิจของทุกประเทศ ซึ่งถือเป็นความร่วมมือด้านการปศุสัตว์ระหว่างประเทศครั้งสำคัญ

“ขณะนี้ทั้งไทยและประเทศเพื่อนบ้าน กำลังร่วมมือกันบูรณาการเรื่อง ASF อย่างเข้มแข็ง ส่วนในเวียดนามที่พบการระบาดของ ASF ก็เร่งเดินหน้ามาตรการควบคุมโรคอย่างเข้มข้น ควบคู่ไปกับการสื่อสารข้อมูลที่ถูกต้องของโรคนี้แก่ผู้บริโภคอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะการประกาศของกระทรวงเกษตรและการพัฒนาชนบท เวียดนาม ได้ขอความร่วมมือกับสื่อมวลชนในการเผยแพร่ข้อมูล รวมถึงวิธีการปกป้องโรคนี้ และห้ามไม่ให้เผยแพร่ภาพที่ไม่เหมาะสม ที่จะสร้างความตื่นตระหนกแก่ผู้บริโภคในวงกว้าง ซึ่งถือเป็นต้นแบบในความใส่ใจที่ภาครัฐและสื่อมวลชนมีต่อประชาชนและเกษตรกร เพื่อไม่ให้มีผลกระทบกับการบริโภคจากภาพที่ได้สื่อออกไป” นายสัตวแพทย์สรวิศ กล่าว

อธิบดีกรมปศุสัตว์กล่าวทิ้งท้ายว่า ขอความร่วมมือจากผู้บริโภค เกษตรกร นักท่องเที่ยว และประชาชน ช่วยกันสนับสนุนมาตรการป้องกันโรค ASF เพื่อให้ไทยเป็นประเทศที่หลุดพ้นจากวิกฤตการณ์ของโรคนี้ ดังเช่นหลายประเทศที่สามารถป้องกันตัวเองได้ด้วยระบบความปลอดภัยทางชีวภาพ หรือ Biosecurity ในระดับสูง ตลอดจนขอความร่วมมือจากสื่อมวลชนในการเลือกใช้ภาพสำหรับการสื่อสารที่เหมาะสม และที่สำคัญ ขอให้ประชาชนอย่าส่งต่อภาพหรือข้อมูลเท็จเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพื่อไม่ให้กระทบกับผู้บริโภคสังคมวงกว้าง

21 มี.ค.62 เว็บไซต์สำนักงานสารสนเทศทรัพยากรน้ำและการเกษตร (สสนก.) แจ้งเตือนปริมาณน้ำเขื่อนน้อยวิกฤต เช่น เขื่อนอุบลรัตน์ เหลือน้ำใช้การ 60 ล้าน ลบ.ม.หรือ 2% ระบายวันละ 1.24 ล้าน ลบ.ม. , เขื่อนสิรินธร น้ำใช้การ 90 ล้าน ลบ.ม.หรือ 5% งดระบาย , เขื่อนกระเสียว น้ำใช้การ 17 ล้าน ลบ.ม.หรือ 6% ระบาย 1.06 ล้าน ลบ.ม. , เขื่อนทับเสลา น้ำใช้การ 22 ล้าน ลบ.ม.หรือ 14% ระบาย 0.08 ล้าน ลบ.ม.

สำหรับเขื่อนขนาดใหญ่ลุ่มเจ้าพระยา เช่น เขื่อนภูมิพล มีน้ำใช้การ 3,494 ล้าน ลบ.ม.หรือ 26% ระบายวันละ 18 ล้าน ลบ.ม. , เขื่อนสิริกิติ์ น้ำใช้การ 2,718 ล้าน ลบ.ม.หรือ 29% ระบาย 22.08 ล้าน ลบ.ม. , เขื่อนแควน้อยบำรุงแดน 367 ล้าน ลบ.ม.หรือ 39% ระบาย 4.32 ล้าน ลบ.ม. , “เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์” 285 ล้าน ลบ.ม.หรือ 30% ระบาย 2.16 ล้าน ลบ.ม.รวมปริมาณน้ำใช้การได้ 6,864 ล้าน ลบ.ม.รวมระบายวันละ 46.56 ล้าน ลบ.ม.

ทั้งนี้ เขื่อนขนาดใหญ่ทั่วประเทศ 34 แห่ง รวมปริมาณน้ำใช้การได้ 21,823 ล้าน ลบ.ม.ปริมาณน้ำไหลเข้า 15.55 ล้าน ลบ.ม.ต่อวัน ระบายออกกว่า 120 ล้าน ลบ.ม.ต่อวัน ในส่วนสถานการณ์พายุยังไม่มีเข้าใกล้ประเทศไทยขณะนี้

ก.เกษตรฯรับบัญชา‘บิ๊กตู่’ เลิกประกาศกรมประมง แก้หลักเกณฑ์แจ้งนำเรือเข้าออก

21 มี.ค.62 นายกฤษฏา บุญราช รมว.เกษตรและสหกรณ์ เปิดเผยว่า พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี สั่งการให้กระทรวงเกษตรฯ ทบทวนผลกระทบจากกฎหมายประมง จากการที่ทั้งชาวประมงพื้นบ้าน และชาวประมงพาณิชย์ ร้องเรียนว่าเดือดร้อนจากการนำเรือไปขึ้นคาน หรือซ่อมบำรุง ซึ่งตามประกาศกรมประมงเรื่องเกณฑ์แจ้งเข้าออกฯ ฉบับวันที่ 7 กันยายน 2561 กำหนดให้เจ้าของเรือต้องแจ้งต่อเจ้าหน้าที่ศูนย์ควบคุมการแจ้งเรือเข้าออกทุกครั้ง ตนจึงประชุมร่วมกับนายลักษณ์ วจนานวัช รมช.เกษตรฯ นายอนันต์ สุวรรณรัตน์ ปลัดกระทรวงฯ นายอรุณชัย พุทธเจริญ รองอธิบดีกรมประมง และเจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้อง ซึ่งที่ประชุมเห็นว่าให้ยกเลิกประกาศกรมประมงฉบับดังกล่าว เพื่อลดขั้นตอนและความยุ่งยากในการปฏิบัติของชาวประมง

ล่าสุดกรมประมงได้ออกประกาศฉบับใหม่ เรื่องกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการแจ้งเข้าออกท่าเทียบเรือประมงของเรือประมงพาณิชย์ พ.ศ. 2562 ลงวันที่ 20 มีนาคม 2562 ซึ่งมีสาระสำคัญคือ ชาวประมงที่ประสงค์นำเรือไปขึ้นคานหรือซ่อมบำรุง แล้วต้องการนำเรือออกไปทดสอบเครื่องยนต์และความพร้อมของเรือสามารถแจ้งให้เจ้าหน้าที่ศูนย์ควบคุมการแจ้งเรือเข้าออก (PIPO) ทราบโดยตรงหรือผ่านช่องทางสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์โปรแกรม LINE ได้ โดยประกาศนี้ใช้กับเรือที่มีขนาดสิบตันกรอสขึ้นไปและเรือตั้งแต่สามสิบตันกรอสขึ้นไป ที่ใช้เครื่องมือประมงประเภทอวนลาก อวนล้อมจับ และอวนครอบปลากะตัก

ส่วนกรณีนำเรือประมงออกจากท่าเทียบเรือแล้ว หากพบว่า มีคนบนเรือไม่ตรงกับรายชื่อคนประจำเรือ (LR) ที่แจ้งไว้ ให้เจ้าของหรือผู้ควบคุมเรือแจ้งต่อเจ้าหน้าที่ PIPO ที่ศูนย์ซึ่งประสงค์จะนำเรือเข้าภายใน 12 ชั่วโมง นับจากเวลาที่แจ้งความประสงค์ออกจากท่าเทียบเรือ แล้วต้องนำเรือประมงกลับเข้าท่าทันที และห้ามทำประมงหลังแจ้งเหตุดังกล่าวแล้ว ห้ามขนถ่ายสัตว์น้ำ หรือน้ำสัตว์น้ำ รวมทั้งผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำขึ้นท่าเทียบเรือประมงก่อนเวลาที่แจ้ง

นอกจากนี้ในประกาศกรมประมงฉบับล่าสุดยังกำหนดว่า กรณีจำเป็นต้องนำเรือออกไปช่วยเหลือเรือหรือผู้ประสบภัยในทะเล ก็เพียงให้แจ้งเจ้าหน้าที่รับทราบเท่านั้น ซึ่งที่ประชุมเห็นตรงกันว่า ประกาศฉบับนี้ทำให้ชาวประมงได้รับความสะดวกและสามารถดำเนินการแจ้งนำเรือเข้าออกจากท่าเทียบเรือได้รวดเร็วขึ้น

ทั้งนี้ กรมประมงได้ส่งสำเนาประกาศกรมประมง เรื่องกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการแจ้งเข้าออกท่าเทียบเรือประมงของเรือประมงพาณิชย์ พ.ศ. 2562 ไปยังสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีแล้วเพื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษาต่อไป ซึ่งประกาศฉบับนี้จะมีผลบังคับใช้เมื่อพ้นกำหนด 30 วัน นับแต่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา

การเดินทางไปแจกข้าวของแอปเตอร์ที่รัฐยะไข่นั้น ทางรัฐบาลเมียนมาได้มีการแจกจ่ายข้าวให้แก่ชาวเมียนมาและชาวเบงกาลี (ชื่อที่ชาวเมียนมาเรียกกลุ่มชาติพันธุ์โรฮีนจา) ซึ่งถือเป็นผู้ประสบภัยที่เกิดขึ้นจากความขัดแย้ง ที่เกิดจากการกระทำของมนุษย์ ตีความกันแล้วว่า ถือเป็นเหตุฉุกเฉินอย่างหนึ่ง คล้ายกับเหตุการณ์ขัดแย้งที่เมืองมาราวีของประเทศฟิลิปปินส์ ที่แอปเตอร์มีภารกิจครอบคลุมต้องเข้าไปช่วยเหลือ หากได้รับการร้องขอ

ข้าวสารที่นำไปแจกจ่ายที่เมืองบูทิดอง และเมืองมงดอนี้ได้รับการบริจาคจากรัฐบาลเกาหลีใต้ แต่การเข้าไปของคณะพวกเราคราวนี้
ไม่มีผู้แทนจากเกาหลีใต้ไปด้วย ทั้งนี้เพราะติดภารกิจสำคัญ แต่เผอิญคณะแอปเตอร์ที่ไปกันคราวนี้ มีผู้เชี่ยวชาญจากญี่ปุ่นไปด้วย ก็เป็นการพอเหมาะพอดี เนื่องจากเวลาไปถึงจุดรับแจก ชาวบ้านคงนึกว่าแกเป็นคนเกาหลีใต้ แม้ว่าจะไม่ได้ผ่านการศัลยกรรมหน้า ต่างพากันตะโกนทัก อันยอง ฮาเซโย กันอยู่เป็นช่วงๆ ซึ่งแกก็ได้แต่ยิ้มๆ พร้อมโบกไม้โบกมือ เพื่อไม่ให้คนทักเสียกำลังใจหรือผิดหวัง

ที่บูทิดอง คณะเรานั่งรถยนต์ไปบนถนนแคบๆ ลาดยางแบบขรุขระ 3-4 จุด ทุกจุดผมก็เป็นคนหนึ่งที่ต้องกล่าวปราศรัยด้วย และก็มีคนแปลเป็นภาษาเมียนมาให้ชาวบ้านฟัง เสร็จแล้วก็มีตัวแทนชาวบ้านกล่าวขอบคุณ ได้ข้าวคนละกระสอบเล็กๆ ก็พากลับบ้าน เป็นอันเสร็จพิธี จากนั้นก็เดินทางต่อไปที่เมืองมงดอ ห่างไปสัก 30 กิโลเมตร แต่การเดินทางใช้เวลามาก เพราะเป็นภูเขา ถนนบางช่วงฝุ่นฟุ้งหนาแน่นมาก นึกถึงสมัยที่ผมเคยเรียนมัธยมในตัวจังหวัดเคยนั่งรถถนนฝุ่นเช่นเดียวกัน แต่สมัยก่อนผมสั้น ฝุ่นอาจจับได้ไม่ถนัดนัก แต่เวลานี้ผมยาว ฝุ่นชอบนัก จากที่เส้นผมนุ่มๆ เลยกลายเป็นผมแข็งกระด้าง หวีลำบากมาก ที่มงดอถือว่าเป็นเมืองชายแดนติดประเทศบังกลาเทศ เขตนี้จึงอ่อนไหวอย่างยิ่ง หน่วยรักษาความปลอดภัยของเมียนมาดูจะต้องปฏิบัติการคุ้มกันอย่างเข้มเป็นพิเศษ เหมือนสมัยที่ไปบริจาคข้าวที่เมืองมาราวี ฟิลิปปินส์ คราวนั้น เขาไม่กล้าจัดงานส่งมอบข้าวที่เมืองมาราวีโดยตรง แต่ไปจัดที่เมืองตั้งอยู่ใกล้ๆ พร้อมกับมีหน่วยรักษาความปลอดภัยครบ พวกเราเมื่อเสร็จพิธีมอบข้าวแล้ว จะขออนุญาตเลยไปดูสภาพเมืองมาราวีสักนิด แต่ฝ่ายความปลอดภัยไม่ยอม เราจึงอดเข้าไปดูเมืองเขา แต่ที่มงดอ ไม่เหมือนกัน เพราะแม้ชาวเบงกาลีบางส่วนได้อพยพลี้ภัยความขัดแย้งข้ามไปอยู่ที่บังกลาเทศ ทว่า ยังมีชาวเบงกาลีส่วนที่ยังอาศัยอยู่พื้นที่ความขัดแย้ง ดังนั้น ตอนที่ผมไปแจกข้าว เลยได้มีโอกาสได้เห็นความเป็นไปของเมือง พร้อมๆ กับการแจกข้าวให้กับประชาชนที่ยากจน ทั้งที่เป็นชาวเมียนมาและเบงกาลีที่อาศัยอยู่ในพื้นที่นั้น ข่าวการนำข้าวไปแจกโดยแอปเตอร์ ในประเทศเมียนมา โดยเฉพาะที่รัฐยะไข่นี้ ถือเป็นเหตุการณ์ที่สำคัญมาก สื่อวิทยุโทรทัศน์ต่างตามไปทำข่าวกันเพียบ มีการสัมภาษณ์ผู้ใหญ่หลายคน หลายประเด็น เริ่มตั้งแต่ท่านรัฐมนตรี รองอธิบดี (ซึ่งท่านนี้เป็นคณะมนตรี หรือ APTERR Council ด้วย) รวมไปจนถึงตัวผมเอง เมื่อเดินทางกลับมาถึงเมืองหลวงของรัฐ คือ ชิตตเวแล้ว เกษตรจังหวัดได้พารองอธิบดีและคณะแอปเตอร์ไปกินข้าวเย็นที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ช่วงนั้นเป็นเวลาข่าวโทรทัศน์อยู่พอดี ปรากฏว่าท่านเกษตรจังหวัดได้แจ้งว่าจะมีข่าวการแจกข้าวพวกเราในวันนี้ออกอากาศในระดับประเทศ ก็พากันจ้องไปที่โทรทัศน์ในร้านอาหารเป็นจุดเดียว ผมเองก็พลอยชื่นชมยินดีด้วยอย่างยิ่ง เพราะถือเป็นผลงานของรองอธิบดีเขา มีภาพการออกสัมภาษณ์หลายช่อง หลายเวลาอย่างชัดเจน คงเตะตารัฐมนตรีกระทรวงเกษตรฯ หรือ ท่านออง ซาน ซู จี บ้างละ เลยอวยพรท่านว่า ได้ออกข่าวดังๆ แบบนี้ เดี๋ยวคงได้รับการโปรโมทให้เป็นอธิบดีแน่นอน แกก็กล่าวของคุณและยิ้มๆ แล้วก็ให้ข้อเท็จจริงว่า คงไม่เร็วหรอกที่จะได้เป็น เพราะอธิบดีคนปัจจุบันของแกเป็นรุ่นน้อง จากมหาวิทยาลัยเดียวกัน เพิ่งอายุประมาณ 50 เท่านั้น อ่อนกว่าแกตั้ง 6-7 ปี คงต้องร้องเพลงรออีกนานโขเลยทีเดียว