กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ได้ร่วมกิจกรรมการส่งเสริมและพัฒนาการมีส่วนร่วมของชุมชนในพื้นที่ป่าอนุรักษ์ (สสอ.) โดยปีนี้ส่งพื้นที่ป่าต้นน้ำขุนลาวในเขตอุทยานแห่งชาติขุนแจ จ.เชียงราย สังกัดสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 15 เข้าชิงรางวัล ซึ่งหน่วยจัดการต้นน้ำขุนลาวได้ใช้กิจกรรม สสอ. เป็นกลยุทธ์ในการสร้างการมีส่วนร่วมกับชุมชนในพื้นที่ป่าต้นน้ำ โดยร่วมกับอุทยานแห่งชาติขุนแจ โครงการพัฒนาคุณภาพชีวิต มูลนิธิโครงการหลวง และมูลนิธิสายใยแผ่นดิน ในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของ 8 ชุมชน โดยส่งเสริมการทำเกษตรอินทรีย์ภายใต้ร่มไม้ใหญ่ ซึ่งมีผลผลิตที่สำคัญ คือ เมี่ยง ชา และกาแฟ จนทำให้ได้รับรางวัลในระดับดีเด่น (ดีเด่น ดีเยี่ยม ดี) 2 รางวัล คือ ประเภทรางวัลสัมฤทธิผลประชาชนมีส่วนร่วม และประเภทรางวัลผู้นำหุ้นส่วนความร่วมมือ

นายอภิรุณ คำปิ่นคำ ผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 7 กล่าวว่า หากย้อนไปในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา ในหมู่บ้านของตน ชาวบ้านยึดอาชีพการทำไร่เสาวรส เป็นหลัก ซึ่งการทำไร่เสาวรสจะต้องมีการเปิดพื้นที่ป่า จนทำให้เกิดการขัดแย้งระหว่างเจ้าหน้าที่ของอุทยานและชาวบ้านอย่างรุนแรง ต่อมา ในชุมชนได้เกิดภัยธรรมชาติจึงทำให้ตนและชาวบ้านได้ กลับมาคิดและทบทวนถึงความรู้ที่เจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติ เคยได้ชี้แจงและให้ความรู้กับชาวบ้านถึงผลกระทบต่างๆ ที่เกิดขึ้นจากการบุกรุกทำลายป่า และทราบถึงความสำคัญของป่าต้นน้ำ เนื่องจากหมู่บ้านของตนอยู่ในพื้นที่ป่าต้นน้ำ การปลูกเสาวรสซึ่งนอกจากจะต้องเปิดพื้นที่ป่าเพิ่มแล้วยังมีการใช้ยาฆ่าแมลง จนส่งผลให้น้ำมีสารเคมีปนเปื้อน ปัจจุบันชุมชนของตนหันมาปลูกกาแฟ ซึ่งเป็นกาแฟอินทรีย์รักษาป่า ไม่มีการใช้สารเคมี จนทำให้ได้รับมาตรฐาน USDA Organic การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นนอกจากชุมชนมีรายได้มากขึ้นแล้ว คนในชุมชนก็มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น และพื้นที่ป่าก็ไม่ถูกทำลาย ทั้งนี้อยากเชิญชวนทุกชุมชนหันมาช่วยกันอนุรักษ์ป่าต้นน้ำ และให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ของรัฐในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติเพื่อคนในชุมชนและลูกหลานของเราสืบต่อไป

ปัจจุบันประเทศไทยกำลังเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ ทำให้ขาดแคลนแรงงานในบางสาขาอาชีพโดยเฉพาะภาคเกษตรไทย เรื่องนี้จึงน่าเป็นห่วงอย่างยิ่งว่าแรงงานต่างด้าวซึ่งเป็นตัวแปรสำคัญจะอยู่กับเราไปได้อีกกี่ปี ถ้าเทียบกับประเทศเวียดนามแล้วสิ่งหนึ่งที่ได้เปรียบไทยมากคือ มีประชากรที่เต็มไปด้วยหนุ่มสาวซึ่งเป็นวัยแรงงานที่แข็งแรง นอกจากนี้ความเจริญในด้านอื่นๆ ของเวียดนามที่มีทั้งรถไฟฟ้าลอยฟ้า (Sky Train) และรถไฟฟ้าใต้ดิน (Sub Way) ที่กำลังก่อสร้างกันอย่างขยันขันแข็ง รวมถึงสนามบินที่ใหญ่ที่สุดในอาเซียนก็กำลังสร้างใกล้จะสำเร็จแล้ว และก็อีกไม่นาน “การเจริญเติบโตของประเทศไทยเรา อาจจะถูกทิ้งแบบไม่เห็นฝุ่นจากเวียดนาม”

เมื่อเร็วๆ นี้ มีโอกาสได้รับเชิญให้ไปศึกษาดูงานจากบริษัทแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนาม ซึ่งมียอดขายประมาณพันกว่าล้านบาท และติดอันดับต้นๆ ของประเทศ พร้อมกับเดินทางไปชมสวนส้มต่างจังหวัด ห่างจากเมืองฮานอยประมาณ 100 กิโลเมตร ซึ่งมีการบริหารจัดการได้ค่อนข้างดี ทำในรูปแบบที่ปลอดภัยไร้สารพิษ และเป็นที่นิยมไปอย่างแพร่หลาย เหมือนในประเทศไทยเช่นเดียวกัน เพียงแต่เขาจะปลูกค่อนข้างชิดกันไปหน่อย แต่ฟอร์มของต้น การตั้งลำแข้งของลำต้นและทรงพุ่มทำได้ค่อนข้างดี ไม่มีกิ่งฉีกแขนงจากพื้นดินขึ้นมา การดูแลบำรุงดินก็ให้ความสำคัญเกี่ยวกับเรื่องของการใช้ปุ๋ยหมัก ปุ๋ยคอก และควบคุมรสชาติอย่างเข้าอกเข้าใจ จากระยะเวลาเพียง 2 วัน ที่ทีมงานของบริษัทฯ ได้สรุปภาพรวมเศรษฐกิจภาคเกษตรให้ฟัง ทำให้ได้ซึมซับแนวคิดของคนเวียดนามพอสมควร ว่าทำไมเวียดนามจึงส่งออกข้าวแข่งกับไทยได้อย่างสูสี และบางปีก็แซงเป็นแชมป์ส่งออกข้าวเหนือไทยเราได้อย่างง่ายดาย น่าห่วงเหมือนกันว่าทั้งส้ม ลำไย ทุเรียน ถ้าเวียดนามสามารถพัฒนาได้ดีกว่าไทย เราอาจจะเสียโอกาสในการส่งออกไปยังประเทศจีนก็เป็นได้ เนื่องจากเวียดนามกับจีนนั้นมีพรมแดนประชิดติดกัน ทำให้สะดวกและได้เปรียบในเรื่องการขนส่งกว่าหลายเท่า

พูดถึงแนวทางการพัฒนาประเทศภาคการเกษตรของเวียดนาม ก็มีส่วนคล้ายและใกล้เคียงกับประเทศเรามาก มีการกำหนดทิศทาง หรือโรดแมปอย่างชัดเจนว่าภายในระยะเวลาอันสั้น เวียดนามจะต้องเลิกใช้สารพิษในภาคการเกษตรให้ได้ ในบ้านเราเองก็กำลังต่อสู้เช่นกัน จากข่าวที่หัวเรือใหญ่เรื่องปลอดสารพิษอย่าง “อาจารย์ยักษ์” วิวัฒน์ ศัลยกำธร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ประกาศท้ารบสารเคมีอันตรายทั้ง 3 ชนิด ได้แก่ พาราควอต คลอร์ไพริฟอส ไกลโฟเสต ด้วยจุดยืนที่หนักแน่น!! “ไม่มีคำว่าลด ต้องเลิกใช้เท่านั้น และต้องเลิกทันที” แต่สุดท้ายก็ ตามสูตรทดเวลา…ที่ต้องยื้อออกไป ทั้งๆ ที่รู้ว่าอันตรายร้ายแรงสักแค่ไหน ทำให้ต้องรอลุ้นว่าระหว่างไทยกับเวียดนาม ใครจะประกาศชัยชนะเรื่องนี้ก่อน

ทั้งหมดทั้งปวงนี้ ก็แค่อยากให้ประชาชนคนไทยโดยเฉพาะพี่น้องเกษตรกรควรให้ความสำคัญกับอาชีพและพัฒนาให้เกิดมูลค่าเพิ่ม สร้างความแตกต่างให้กับสินค้าภาคการเกษตรของเรา โดยการตั้งใจทำเกษตรกรรมในรูปแบบที่ปลอดภัยไร้สารพิษ ให้มีความชำนาญยิ่งๆ ขึ้น มิฉะนั้นเราอาจตามพี่น้องเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา พม่า ลาว และโดยเฉพาะเวียดนาม ได้ไม่ทันการณ์

มนตรี บุญจรัส

ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ

(ไทยกรีน อะโกร)

‘ไทย-ลาว’ปกป้องป่าข้ามพรมแดน

ระดมสมองแลกเปลี่ยนร่วมมือ

จัดการพื้นที่คุ้มครอง-อนุรักษ์

เชื่อมต่อแนว‘ชายแดน’2ชาติ

กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) ได้จัดการประชุม “การจัดการพื้นที่คุ้มครองและพื้นที่อนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพข้ามพรมแดน ระหว่างราชอาณาจักรไทยและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว” โดยมี นายทรงธรรม สุขสว่างผู้อำนวยการสำนักอุทยานแห่งชาติ เป็นประธานการประชุม ร่วมด้วยเจ้าหน้าที่กรมป่าไม้ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) รศ.George A.Gale มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี M.R.Tim Redford มูลนิธิฟรีแลนด์ ดร.ยงยุทธไตรสุรัตน์ คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ผู้อำนวยการสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์และหัวหน้าอุทยานแห่งชาติที่เกี่ยวข้องกับการจัดการพื้นที่คุ้มครอง ที่โรงแรม
รามาการ์เด้นส์ กทม.

โดย นายทรงธรรม ในฐานะผู้แทน นายธัญญา เนติธรรมกุล อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เปิดเผยว่า ประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เป็นประเทศเพื่อนบ้านที่มีความสัมพันธ์อันดีต่อกันมาตลอด และทั้ง 2 ประเทศก็มีทรัพยากรธรรมชาติพื้นที่ป่าไม้และสัตว์ยังมีความอุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะบริเวณพื้นที่คุ้มครองที่เชื่อมต่อกัน ซึ่งประเทศไทยและสปป.ลาวมีพื้นที่คุ้มครองที่เชื่อมต่อ ได้แก่ บริเวณอุทยานแห่งชาติดอยภูคา จ.น่าน อุทยานแห่งชาติแม่จริม จ.น่าน อุทยานแห่งชาติขุนน่าน จ.น่าน อุทยานแห่งชาติศรีน่าน จ.น่าน เชื่อมต่อกับเขตอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพน้ำปุย (Nam Poui National Biodiversty Conservation Area) และบริเวณอุทยานแห่งชาติผาแต้ม (กลุ่มป่าพนมดงรัก – ผาแต้ม) จ.อุบลราชธานี เชื่อมต่อกับเขตอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพแห่งชาติภูเชียงทอง (PhouXieng Thong National Biodiversity Conservation Area)ดังนั้น พื้นที่ดังกล่าว จึงเป็นพื้นที่ที่มีความสำคัญในการสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศ ในการอนุรักษ์ป่าและสัตว์ป่าระหว่างประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เพื่อทำให้การการบริหารจัดการพื้นที่คุ้มครองเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ทั้งนี้ ประเทศไทยมีพื้นที่เชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน จำนวนทั้งสิ้น 11 แห่ง ใน 4 ประเทศ ได้แก่ มาเลเซีย ราชอาณาจักรกัมพูชา สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวและสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา

“สำหรับการประชุมการจัดการพื้นที่คุ้มครอง และพื้นที่อนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพข้ามพรมแดน ระหว่างราชอาณาจักรไทย และสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว จัดขึ้นเพื่อ 1) เสริมสร้างความรู้ ความเข้าใจ และความสำคัญของการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติข้ามพรมแดน 2) เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนความรู้ ประสบการณ์ ด้านการจัดการพื้นที่คุ้มครองของทั้งสองประเทศ 3) เพื่อร่วมกันกำหนดแนวทางที่เหมาะสมในการปฏิบัติงาน เพื่อการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติข้ามพรมแดนระหว่างประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว 4) เพื่อเป็นการสร้างเครือข่ายเพื่อการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติข้ามพรมแดนระหว่างหน่วยงานภาครัฐของสองประเทศ รวมทั้งองค์กรพัฒนาเอกชนและองค์กรระหว่างประเทศ”

นายทรงธรรมกล่าวอีกว่า นอกจากการประชุมร่วมกันดังกล่าวแล้ว เจ้าหน้าที่ของทั้ง 2 ประเทศ ยังได้ลงพื้นที่ในพื้นที่มรดกโลกกลุ่มป่าดงพญาเย็นเขาใหญ่ เพื่อศึกษาดูงานการฟื้นฟูทรัพยากรสัตว์ป่าหายาก การลาดตระเวนเชิงคุณภาพ รวมถึงการบังคับใช้กฎหมายและการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการความขัดแย้งระหว่างคนและสัตว์ป่าด้วย

มาว่ากันต่อเรื่องร่างพ.ร.บ.ข้าว ฉบับใหม่ที่สัปดาห์ก่อน ผมบอกเล่าเบื้องต้นไปแล้วว่า กำลังอยู่ระหว่างการพิจารณาของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ซึ่งนายกฯบิ๊กตู่ให้ความสำคัญมากว่า จะเป็นกฎหมายที่ช่วยดูแลบริหารจัดการ “ข้าว”อย่างเป็นระบบ ตั้งแต่“ต้นทาง”คือชาวนาผู้ปลูก,กลางทาง ระบบการค้าข้าว จนถึงปลายทาง ด้วยเป้าประสงค์เน้นย้ำช่วยเหลือชาวนาให้มากที่สุด…ทำอย่างไรให้มีรายได้สูงขึ้น

ที่นี่มาดูรายละเอียดกฎหมายกัน…เริ่มที่“หลักการและเหตุผล” ระบุในร่างว่า “ข้าว”มีความสำคัญทั้งด้านเศรษฐกิจ,สังคม,วัฒนธรรม,สิ่งแวดล้อมและความมั่นคง แต่ปัจจุบันการทำนากำลังประสบปัญหาทั้งระบบ จากการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วของ เศรษฐกิจ สังคม เทคโนโลยี สิ่งแวดล้อม การทำนาเสี่ยงขาดทุน ปัจจัยผลิตราคาสูงขึ้น ขณะที่ประสิทธิภาพและคุณภาพผลผลิตมีแนวโน้มลดลง ส่งผลให้ชาวนามีรายได้ไม่เพียงพอดำรงชีวิต

ดังนั้นจึงสมควรปรับปรุงและพัฒนากระบวนการผลิตข้าวตลอดห่วงโซ่ ให้มีความมั่นคง ยั่งยืนอย่างบูรณาการ และเป็นเอกภาพในการบริหารจัดการ ตลอดจนสนับสนุนการรวมกลุ่มชาวนาเพื่อสร้างความเข้มแข็งตามยุทธศาสตร์ชาติ ให้มีกลไกควบคุมการผลิตและจำหน่ายข้าวอย่างเป็นระบบ สร้างความเป็นธรรมระหว่างชาวนาและผู้รับซื้อ ให้มีคณะกรรมการข้าวประกอบจากทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง ร่วมกำหนดนโยบายและยุทธศาสตร์ข้าวของประเทศ ให้นำไปสู่การปฏิบัติที่มีประสิทธิภาพ ตลอดจนมีระบบที่ให้ความคุ้มครองชาวนาให้ได้รับการปฏิบัติที่เป็นธรรม และรักษาความเป็นอันดับหนึ่งของประเทศที่ส่งออกข้าวมากที่สุดในโลก

เนื้อหาสาระสำคัญในพ.ร.บ.เช่น กำหนดให้รมว.เกษตรและสหกรณ์ เป็นผู้รักษาการตามกฎหมาย มีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ กับออกกฎกระทรวง,ระเบียบ,ประกาศ เพื่อปฏิบัติตาม
พ.ร.บ.ฉบับนี้, กำหนดให้มีคณะกรรมการข้าว (คกข.) ที่มีองค์ประกอบจากทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง มีหน้าที่จัดทำแผนนโยบายยุทธศาสตร์ข้าว ให้สอดคล้องกับแผนยุทธศาสตร์ชาติ ทั้งให้จัดตั้งสำนักงานคณะกรรมการข้าวเป็นหน่วยงานใหม่ มีอธิบดีกรมการข้าวทำหน้าที่เลขาธิการฯ ผู้บังคับบัญชาและรับผิดชอบการปฏิบัติราชการของสำนักงานนี้

กำหนดให้จดทะเบียนผู้ประกอบกิจการด้านข้าว และขึ้นทะเบียนชาวนา เพื่อกำกับและควบคุมตั้งแต่ปัจจัยการผลิต,กระบวนการผลิตข้าวให้มีคุณภาพ,การจำหน่ายข้าวเปลือก ให้เกิดความเป็นธรรมแก่ชาวนาและผู้รับชื้อ ทำให้ภาครัฐมีข้อมูลภาคการผลิตข้าวที่ถูกต้อง สำหรับวางแผนหรือกำหนดนโยบายพัฒนาข้าวและชาวนา

ที่สำคัญกำหนดให้กระทรวงเกษตรฯจัดทำเขตศักยภาพการผลิตข้าว(Zoning)ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ทั้งประเทศ โดยวิเคราะห์พื้นที่แหล่งผลิตข้าวที่เหมาะสมและพื้นที่ที่ไม่เหมาะสม ทั้งด้านกายภาพและด้านการตลาด เพื่อประโยชน์ในการกำหนดให้ผลิตข้าวตามพันธุ์ที่เหมาะสมกับแต่ละพื้นที่ ให้เกิดความคุ้มค่าสูงสุดทางเศรษฐกิจ เพิ่มศักยภาพการผลิต สามารถลดต้นทุน มีผลผลิตคุณภาพ แข่งขันได้ ซึ่งบทเฉพาะการกำหนดให้ดำเนินการโซนนิ่งให้แล้วเสร็จภายในสองปีนับแต่วันที่ พ.ร.บ.ฉบับนี้มีผลบังคับใช้

กฎหมายยังกำหนดโทษผู้ประกอบการที่ทำผิดเรื่อง “คุณภาพข้าว” ไม่ว่าขายพันธุ์ข้าวเสื่อม ไร้คุณภาพ ไม่มีใบรับรอง โฆษณาพันธุ์ข้าวอันเป็นเท็จ,ปลอมปนข้าว โดยเจ้าพนักงานมีอำนาจเก็บตัวอย่าง,ตรวจค้น จนถึงยึดอายัดข้าวเปลือก,ข้าวสาร,สมุดบัญชีและเอกสารหลักฐานใดๆได้ ส่วนชาวนาที่ฝ่าฝืนไม่กำหนดโทษไว้ แต่อาจมีผลให้ชาวนาที่ฝ่าฝืนไม่ได้รับสิทธิประโยชน์ตามกฎหมายเท่าที่ควร

นอกจากนี้ยังมีบทบัญญัติป้องกันการลักลอบนำข้าวและข้าวเปลือก เข้ามาในราชอาณาจักร โดยให้พนักงานเจ้าหน้าที่ยึดและทำลายได้ เพื่อป้องกันการปนเปื้อนสารเคมี โรค แมลง ที่จะมาระบาดในประเทศ ตลอดจนป้องกันการเข้ามา“สวมสิทธิ”เพื่อประโยชน์ในการรับการช่วยเหลือจากนโยบายรัฐบาล ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อคุณภาพข้าว และบริหารจัดการข้าวของประเทศได้

สรุปภาพรวมๆ ตามเนื้อหาที่ว่ามานี้ นับเป็นความตั้งใจบูรณาการเรื่อง“ข้าว”ให้ครบวงจรตั้งแต่ต้นทาง,กลางทางถึงปลายทางดังที่นายกฯบิ๊กตู่ว่ามา บางเรื่องเช่น“โซนนิ่ง”ก็เป็นสิ่งที่กระทรวงเกษตรฯผลักดันมาหลายปีแต่ยังไม่เห็นผล ครั้งนี้ถ้ากฎหมายบังคับใช้ คงช่วยให้ทำได้จริงๆเสียที

อย่างไรก็ตาม เนื้อหากฎหมายนี้ ก็ยังมีข้อวิพากษ์ของนักวิชาการอยู่ไม่น้อย ค่อยต่อกันสัปดาห์หน้าอีกตอนก็แล้วกัน

สาโรช บุญแสง

สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรที่ 6 จังหวัดเชียงใหม่ จับมือ “โฮม โปร” ขยายช่องทางการตลาดให้เกษตรกรจำหน่ายสินค้าเกษตรปลอดภัยส่งตรงถึงมือผู้บริโภค

นายนเรศ ฝีปากเพราะ ผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรที่ 6 (สสก.6) จังหวัดเชียงใหม่ กรมส่งเสริมการเกษตร เปิดเผยว่า จากนโยบายรัฐบาลและยุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศเน้นการส่งเสริมการผลิตและการตลาด ตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ เพื่อให้ประเทศไทยเป็นครัวของโลกและการตลาดนำการผลิต ตลอดจนสถานการณ์การผลิตพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศ เช่น พืชผัก ไม้ผล สมุนไพร ไม้ดอก และไม้ประดับ ส่วนใหญ่เป็นพืชที่มีความหลากหลายชนิดทั่วประเทศ การส่งเสริมการผลิตพืชสำคัญดังกล่าวยังคงมีปัญหาอย่างต่อเนื่อง ทั้งด้านการผลิตและการตลาด ถึงแม้จะพยายามแก้ไขปัญหา แต่ยังไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เนื่องจากประสบปัญหาความซ้ำซ้อนและเกี่ยวเนื่องกันระหว่างระบบการผลิตและการตลาด

สสก.6 จังหวัดเชียงใหม่ จึงร่วมมือกับบริษัท โฮม โปรดักส์ เซ็นเตอร์ จำกัด (มหาชน) จัดงาน Farm @ Home ภายใต้ความร่วมมือพัฒนาสินค้าเกษตรปลอดภัย ระหว่างวันที่ 21-23 กันยายน บริเวณลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าโฮมโปร สาขาเชียงราย เพื่อให้เกษตรกรมีช่องทางการตลาดหรือมีสถานที่สำหรับจำหน่ายสินค้าการเกษตร โดยเฉพาะสินค้าเกษตรปลอดภัยของเกษตรกรจากตลาดเกษตรกร วิสาหกิจชุมชน กลุ่มเกษตรกรจากแปลงใหญ่ กลุ่มแม่บ้านเกษตรกร และเกษตรรุ่นใหม่ โดยกำหนดให้เกษตรกรเป็นทั้งผลิตและผู้จำหน่ายเอง ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาจำหน่ายอย่างทั่วถึง เปิดโอกาสให้เกษตรกรได้พบปะกับผู้บริโภคได้โดยตรง ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกัน ทำให้เกษตรกรปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการผลิตให้ผลิตสินค้าที่มีลักษณะและปริมาณตรงตามความต้องการของผู้บริโภค และทำให้ผู้บริโภคเกิดความมั่นใจในคุณภาพและความปลอดภัยของสินค้า ส่งผลให้เกษตรกรสามารถช่วยเหลือตนเองได้แบบค่อยเป็นค่อยไป ซึ่งเป็นวิถีดำเนินการที่สร้างความเข้มแข็งให้เกษตรกรในการผลิตสินค้าเกษตรที่ดินและพึ่งพาตนเองได้