มาตรฐาน“ปลาร้า”ที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ออกประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ดูเหมือนได้กลายเป็นเรื่อง“ระดับชาติ”ที่วิพากษ์วิจารณ์กันแพร่หลายมาก แต่ไปๆมาๆกลับออกมาแนว“ดราม่า”สร้างความสับสน แถมถูกนำไปเป็นประเด็นการเมืองโจมตีรัฐบาลซะเลย สิ่งที่คิดว่า“น่าจะดี” เลยทำท่าจะ“เละ”ไปกันใหญ่…จึงน่าจะได้ตั้งสติพิจารณากันตามความจริงให้ดี

เรื่องของเรื่องก็เป็นความปรารถนาดีที่กระทรวงเกษตรฯทีเล็งเห็นว่า “ปลาร้า”อาหารยอดฮิตของไทยโดยเฉพาะพี่น้องชาวภาคอีสาน นับวันยิ่งนิยมบริโภคแพร่หลายมากขึ้นเรื่อยๆ ส่งผลให้การผลิต“ปลาร้า”เติบโตจากระดับครัวเรือนธุรกิจขนาดเล็ก กลายเป็นธุรกิจขนาดกลางและขนาดใหญ่ ปัจจุบันปริมาณผลิตสูงถึง 40,000 ตันต่อปี มีมูลค่าตลาดในประเทศปีละกว่า 800 ล้านบาท

ทั้งยังส่งออกปลาร้าไปต่างประเทศด้วย โดยเฉพาะตลาดกลุ่มประเทศอาเซียน อาทิ สปป.ลาว เวียดนาม กัมพูชา และประเทศที่มีคนเอเชียอาศัยอยู่จำนวนมาก ทั้งสหรัฐอเมริกา สหภาพยุโรป(EU) และตะวันออกกลาง โดยมีมูลค่าส่งออกรวมกว่า 20 ล้านบาทต่อปี ซึ่งความต้องการมีแนวโน้มขยายตัวสูงขึ้น แต่เนื่องจากไทยยังไม่มีเกณฑ์กำหนดคุณภาพที่เป็นมาตรฐานสำหรับใช้อ้างอิงการซื้อขายปลาร้า จึงเป็นอุปสรรคต่อการส่งออก ประกอบกับการรวมตัวเป็นกลุ่มประเทศอาเซียนที่มีการค้าขายเสรี จึงจำเป็นต้องมีมาตรฐานคุณภาพสินค้าที่เป็นที่ยอมรับ สร้างความเชื่อมั่นให้ตลาดคู่ค้า เพื่อผลักดันให้ปลาร้าไทยให้ส่งออกได้ดีเหมือนที่ญี่ปุ่นส่งออกนัตโตะ (ถั่วเน่าญี่ปุ่น)

ทางสำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ หรือ มกอช.จึงร่วมกับกรมประมงและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จัดทำร่างมาตรฐานสินค้า”ปลาร้า”ขึ้น เพื่อยกระดับมาตรฐานการผลิตที่มีคุณภาพ มีความปลอดภัยได้มาตรฐานสากล เพื่อใช้เป็นเครื่องมืออ้างอิงในการค้าทั้งในประเทศและการส่งออก ช่วยสร้างความเชื่อมั่นให้ผู้บริโภค หวังส่งผลดีต่อการขยายตลาดผลิตภัณฑ์ปลาร้า

โดยกระบวนการจัดทำมาตรฐาน“ปลาร้า”ก็เปิดเวทีรับฟังความคิดเห็นและข้อเสนอแนะจากผู้เกี่ยวข้องทั้งในภาคอีสานและภาคกลาง นำร่องที่ขอนแก่นและชัยนาท แหล่งผลิตปลาร้าใหญ่สุดในไทย จนได้ข้อสรุปและประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาดังว่า

สาระของมาตรฐานที่ประกาศใช้นี้ระบุตั้งแต่คำอธิบาย กระบวนการผลิต ส่วนประกอบและเกณฑ์คุณภาพ ซึ่งประกอบด้วยคุณลักษณะทางกายภาพที่ต้องคลุกเคล้ากันพอดี ไม่แห้งหรือเละเกินไป เนื้อปลานุ่ม หนังไม่ฉีกขาด มีสีตามลักษณะเฉพาะของเนื้อปลา “กลิ่นหอมตามลักษณะเฉพาะของปลาร้า” ไม่มีกลิ่นคาว เหม็นอับ เหม็นเปรี้ยว ทั้งต้องใส่เกลือไม่น้อยกว่า 18% ของน้ำหนัก ไม่พบพยาธิตัวจี๊ดและตัวอ่อนพยาธิใบไม้ในตับ ไม่มีสิ่งแปลกปลอม แมลง ชิ้นส่วนสัตว์ที่ไม่ใช่ปลา และปลาที่ไม่ได้บรรจุในฉลาก ห้ามใช้สีและวัตถุกันเสีย สารปนเปื้อนต้องไม่เกินเกณฑ์ที่กำหนด เป็นต้น…

และที่สำคัญคือเป็นมาตรฐานที่เน้น“ความสมัครใจ” ไม่ใช่ “การบังคับ” ซึ่งคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตร มีมติให้กำหนดมาตรฐานปลาร้า มาตรฐานเลขที่ มกษ.7023-25601 ไว้เป็นมาตรฐานทั่วไป ใช้โดยสมัครใจ เพื่อส่งเสริมพัฒนายกระดับสินค้าปลาร้าให้มีคุณภาพมาตรฐาน

ปรากฏว่า ประเด็นที่ถูกนำไปขยายดราม่าในสื่อต่างๆก็เช่น ตรงที่ว่าต้องมี“กลิ่นหอมฯ” เพราะในความเข้าใจกันทั่วไปคือปลาร้าจะมีกลิ่น “เหม็น” ถ้าไม่เหม็นก็ไม่ใช่ “ปลาร้า” ทั้งๆ ที่คำเต็มๆ ตามมาตรฐานนี้คือ “กลิ่นหอมตามลักษณะเฉพาะของปลาร้า” ย่อมน่าที่จะพอเข้าใจได้ แม้จะน่างงๆอยู่บ้างก็ตาม แต่ย่อมไม่ใช่จะให้หอมเหมือน“ดอกไม้” อย่างที่หลายๆคนดราม่ากันไป

ต้องย้ำว่ามาตรฐานปลาร้าที่ประกาศใช้นี้เป็น“มาตรฐานทั่วไป”ตามความสมัครใจไม่ใช่“มาตรฐานบังคับ” ดังนั้นไม่สมควรที่ใครจะดราม่าในทำนองว่า“ออกมาได้อย่างไร กฎหมายที่บังคับปลาร้าไม่ให้เหม็น ถ้าเหม็นก็ผิดกฎหมายหรือ”

ผู้ผลิตรายใดที่ยังยืนยันจะผลิตตามแบบเดิมๆ โดยไม่คำนึงว่าจะเข้าตามเกณฑ์มาตรฐาน“ปลาร้า”ที่รัฐประกาศออกมานี้ ก็ยังสามารถดำเนินการผลิตและค้าขายได้ ไม่ใช่เรื่องผิดกฎหมายแต่อย่างใด แต่ถ้าคิดจะขยายการค้า มุ่งส่งออกเพิ่มมูลค่า การได้ตรารับรองมาตรฐานจาก มกอช.ก็จะเป็นประโยชน์ยิ่ง

นี่คือสิ่งที่เป็นสาระประโยชน์ของมาตรฐาน “ปลาร้า” อย่าดราม่าให้สับสน จนเสียหายเลย

สาโรช บุญแสง

นายอาทิตย์ สุกเหลือ สหกรณ์จังหวัดตราด เปิดเผยว่า สหกรณ์จังหวัดตราด พร้อมด้วยสหกรณ์จากจังหวัดจันทบุรี เชียงใหม่ ลำพูน และชุมพร ได้จับคู่เจรจาธุรกิจ (Business Matching) กับผู้นำเข้าส่งออกสินค้าของประเทศอินเดีย 12 ราย จาก 3 เมืองใหญ่ของอินเดีย ตามโครงการส่งเสริมศักยภาพด้านการตลาดสินค้าเกษตรของไทย ถือเป็นการเปิดตลาดการส่งออกผลไม้ของไทยที่มีศักยภาพ โดยเฉพาะผลไม้เศรษฐกิจที่มีชื่อเสียงของไทย เช่น มังคุด เงาะ ทุเรียน สับปะรดตราดสีทอง ลำไยแก้วมังกร และผลไม้อบแห้ง ซึ่งเป็นผลไม้ที่ทางอินเดียสนใจเข้ามาร่วมมือทำตลาดในประเทศไทย โดยเฉพาะเงาะของสหกรณ์ส่งเสริมธุรกิจภาคเกษตรจังหวัดตราด จำกัด ที่สหกรณ์ได้รวบรวมผลผลิตจากเกษตรกรในพื้นที่ ทางผู้นำเข้าของอินเดียมีความต้องการเงาะของไทยประมาณวันละ 500 กิโลกรัม และต้องการให้ไทยส่งออกเงาะไปยังอินเดีย 2 วันครั้ง ครั้งละ 1 ตัน

อย่างไรก็ตาม ในการเจรจาธุรกิจร่วมกันครั้งนี้ ทั้งไทยและอินเดียได้เห็นชอบร่วมกันเกี่ยวกับปริมาณความต้องการผลไม้ไว้เบื้องต้นก่อน โดยที่ยังไม่มีการส่งออกผลไม้ไปในทันที เพราะต้องศึกษาข้อมูลและรายละเอียดด้านการขนส่ง และการบริหารจัดการอื่นๆ ให้ชัดเจน เช่น เรื่องราคา ช่องทางการขนส่ง รวมไปถึงวิธีการทำตลาดในระยะยาว คาดว่าในเร็วๆ นี้จะมีข้อสรุปร่วมกัน ก่อนที่จะมีการลงนามในสัญญาการซื้อ-ขายและการส่งออกอย่างเป็นทางการต่อไป คาดว่าการหารือร่วมกับผู้นำเข้าสินค้าของอินเดียในครั้งนี้จะเป็นโอกาสสำคัญของการขยายตลาดผลไม้ไทยไปสู่ประเทศอินเดียได้ในที่สุด

นางดาเรศร์ กิตติโยภาส รองอธิบดีกรมส่งเสริมการเกษตร เปิดเผยว่า ในช่วงเวลานี้จนถึงเดือนพฤษภาคม ถือเป็นฤดูกาลเก็บเกี่ยวข้าวโพดเลี้ยงสัตว์รอบแรกของปี 2561 ภายใต้การดำเนินงานเกษตร 4.0กรมส่งเสริมการเกษตร ได้สร้างระบบบริการข้อมูลผู้ปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์CORN DOAE ขึ้น ที่เว็บไซต์ http://corn.doae.go.th โดยเป็นการหารือร่วมกันระหว่างสมาคมผู้ผลิตอาหารสัตว์ไทย, สมาคมการค้าพืชไร่ และกรมส่งเสริมการเกษตร เพื่อเปิดใช้ระบบดังกล่าว ซึ่งการพัฒนานี้ แสดงให้เห็นถึงการเชื่อมโยงฐานข้อมูลการผลิต และการรับซื้อข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ระหว่างเกษตรกรและผู้รับซื้อผ่านฐานข้อมูลทะเบียนเกษตรกร ทั้งนี้ก็เพื่อให้การตรวจสอบเป็นไปได้ง่ายขึ้นและสามารถตรวจสอบย้อนกลับการปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ได้ถึงระดับพื้นที่ สามารถแก้ปัญหาการรับซื้อข้าวโพดเลี้ยงสัตว์จากแหล่งปลูกที่ไม่ถูกต้องได้ รวมทั้งยังเป็นการป้องกันผลผลิตล้นตลาดได้อีกทางหนึ่งด้วย

“สำหรับการก้าวเข้าสู่ยุคไทยแลนด์ 4.0จำเป็นต้องปฏิรูปภาคการเกษตรเพื่อแสดงให้เห็นการพัฒนาด้านการเกษตร โดยเฉพาะการใช้ตลาดนำการผลิต ตามนโยบายของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ซึ่งในปัจจุบันสามารถนำเทคโนโลยีเข้ามาช่วย ทั้งด้านการผลิต การตลาด รวมทั้งนวัตกรรมการจัดการฐานข้อมูลเกษตรกรให้มีความสอดคล้องกับสถานการณ์โลกด้วย อย่างไรก็ตามกรมส่งเสริมการเกษตรจึงอยากขอเชิญชวนผู้ที่ต้องการรับซื้อผลผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ ที่ขณะนี้ได้มีบริการให้บริการผ่านระบบ CORN DOAE โดยการเปิดลงทะเบียนเป็นผู้รับซื้อ ปัจจุบันมีสมาชิกจากสมาคมผู้ผลิตอาหารสัตว์ไทยและสมาคมการค้าพืชไร่สมาคมผู้ผลิตอาหารสัตว์ไทย มาแจ้งลงทะเบียนในระบบแล้วหลายหน่วยงานและยังคงให้บริการอย่างต่อเนื่อง หากผู้ที่ต้องการรับซื้อผลผลิตข้าวโพดเลี้ยงสัตว์สนใจติดต่อขอรับการลงทะเบียนในระบบได้ที่ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร กรมส่งเสริมการเกษตร ถนนพหลโยธิน ได้ตามวันและเวลาราชการ หรือสอบถามข้อมูลได้ที่ 0-2955-1642” รองอธิบดีกรมส่งเสริมการเกษตร กล่าว

อย่างไรก็ตาม ด้านเกษตรกรผู้ปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ในรอบการปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ ปี 2560/61 ทุกท่าน ขอให้เร่งทำการปรับปรุงทะเบียนเกษตรกรโดยแจ้งการปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ในระบบทะเบียนเกษตรกรโดยเร็ว เนื่องจากระบบทะเบียนเกษตรกรจะต้องดำเนินการส่งต่อข้อมูลการปลูกไปยังระบบ CORN DOAE โดยอัตโนมัติ เพื่อให้ผู้ซื้อทราบเวลาเก็บเกี่ยว และปริมาณผลผลิต เพื่อที่จะได้ติดต่อขอรับซื้อได้ทันที

นายสมชาย ชาญณรงค์กุล อธิบดีกรมส่งเสริมการเกษตร กล่าวว่า จากสถานการณ์ผลผลิตลิ้นจี่แม่กลองในปีนี้ค่อนข้างมีผลผลิตดี จากที่ไม่ให้ผลผลิตต่อเนื่องมาถึง 4 ปี โดยเฉพาะ 3 อำเภอหลักที่มีปริมาณการปลูกลิ้นจี่มากได้แก่ อ.เมือง อ.อัมพวา อ.บางคนที จ.สมุทรสงคราม ซึ่งพันธุ์ที่ปลูกเป็นสายพันธุ์ค่อม โดยปีนี้คาดการณ์ว่าจะมีผลผลิตรวมจากทั้งสามช่วงประมาณ3,000 ตัน ซึ่งลิ้นจี่พันธุ์ค่อมสมุทรสงคราม ขึ้นชื่อว่า เป็นลิ้นจี่ที่มีรสชาติหวานกรอบ เนื้อหนากรอบมีสีขาวอมชมพู เนื้อแห้งไม่แฉะ ลำต้นไม่สูงมากนัก เมื่อลิ้นจี่แก่จัดเปลือกด้านในจะเป็นสีชมพู หรือที่ชาวบ้านส่วนใหญ่เรียกกันว่าร่องชาด ส่วนราคานั้นชาวสวนคาดหวังว่าไม่ต่ำกว่ากิโลกรัมละ 150-200 บาท

ทั้งนี้ ด้วยรสชาติของลิ้นจี่พันธุ์ค่อมที่ปลูกที่สมุทรสงคราม มีความอร่อยเฉพาะตัว จึงจัดเป็นของดีของจังหวัดสมุทรสงคราม ทั้งนี้การให้ผลผลิตลิ้นจี่ที่อร่อยของที่นี่มีปัจจัยสำคัญมาจากสภาพอากาศเย็นและอิทธิพลจากแม่น้ำแม่กลองที่ทำให้ตะกอนดินพัดมาทับถมกัน กลายเป็นดินดอนปากแม่น้ำที่มีความอุดมสมบูรณ์ ขณะที่การออกผลปีนี้แบ่งเป็น 3 ช่วง คือช่วงแรก ระหว่างวันที่ 1-10 เมษายน ช่วงที่สองระหว่างวันที่ 11-30 เมษายน และช่วงที่สาม ตั้งแต่ 1พฤษภาคมเป็นต้นไป ซึ่งลิ้นจี่จะออกผลในเวลาเช่นนี้ทุกปีจนทำให้เดือนเมษายนกลายเป็นเทศกาลประจำปีที่ควรมาเที่ยวของจังหวัดสมุทรสงคราม ประกอบกับปีนี้สภาพอากาศเอื้ออำนวย มีฤดูหนาวยาวนาน ทำให้ลิ้นจี่ของจังหวัดสมุทรสงคราม ออกผลมาก ทำให้เกษตรกรชาวสวนลิ้นจี่มีกำลังใจที่ทำผลผลิตลิ้นจี่ในปีต่อไปให้ดีมากยิ่งขึ้น

ดังนั้นเพื่อเป็นการส่งเสริมการบริโภคลิ้นจี่คุณภาพของ จ.สมุทรสงคราม และสนับสนุนการท่องเที่ยวเชิงเกษตร กรมส่งเสริมการเกษตร จึงได้ร่วมมือกับ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย จัดกิจกรรมเส้นทางสายลิ้นจี่แม่กลองขึ้น ในระหว่างวันที่ 5 เมษายน ถึง 5พฤษภาคม 2561 สถานที่จัดกิจกรรมแบ่งเป็นสองประเภท คือ สถานที่จำหน่ายลิ้นจี่ 8 แห่งได้แก่ วัดอินทาราม วัดบางสะแก องค์การบริหารส่วนตำบลบางนางลี่ศาลากลางจังหวัดสมุทรสงคราม ตลาดน้ำสามอำเภอ วัดเกาะแก้ว วัดบางกุ้ง และริมถนนพระราม 2 ซึ่งเป็นจุดเชื่อมโยงการท่องเที่ยวในพื้นที่โดยรอบ ส่วนสถานที่จัดกิจกรรมปั่นจักรยานเข้าสวนลิ้นจี่ 3 แห่ง ได้แก่อุทยานพระบรมราชานุสรณ์ วัดสวนหลวง และวัดบางกุ้ง เพื่อให้ผู้เข้าร่วมกิจกรรมได้ปั่นจักรยานชมสวนลิ้นจี่ ซื้อผลผลิตโดยตรงจากสวน และได้สัมผัสสถานที่ท่องเที่ยวน่าสนใจ พร้อมทั้งเที่ยวชมวิถีชีวิตของชาวสวนลิ้นจี่หรือผลไม้อื่นๆ ของจังหวัดสมุทรสงครามไปพร้อมๆ กัน สนใจสอบถามรายละเอียดได้ที่สำนักงานเกษตรจังหวัดสมุทรสงคราม

ดร.ชำนาญ พงษ์ศรี รองอธิบดีกรมประมง เปิดเผยว่า กรมประมง ได้ดำเนินโครงการธนาคารผลผลิตการเกษตรด้านประมงตั้งแต่ปี 2559 เพื่อให้ชุมชนสามารถบริหารจัดการแหล่งน้ำในชุมชนของตัวเองให้เป็นแหล่งสร้างและเพิ่มผลผลิตสัตว์น้ำเพื่อให้มีสัตว์น้ำจืดเพียงพอต่อการบริโภค และสามารถสร้างรายได้และลดรายจ่ายให้กับประชาชน โดยมีโครงการธนาคารผลผลิตเกษตรด้านการประมงหนองซับสมบูรณ์ อ.โนนสุวรรณ จ.บุรีรัมย์ เป็น 1 ใน 20 แห่งที่ดำเนินการตั้งแต่ปี 2559 ที่ประสบความสำเร็จ และยังเป็นแหล่งเรียนรู้ให้แก่กลุ่มชาวบ้านที่สนใจในจังหวัดใกล้เคียง

นายสนธิพันธ์ ผาสุขดี ผู้อำนวยการกองวิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำจืด กล่าวว่า โครงการธนาคารผลผลิตการเกษตรด้านประมงของบ้านหนองซับสมบูรณ์ ได้เริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2559 และมีการดำเนินกิจกรรมภายในโครงการอย่างต่อเนื่องจากที่กรมประมงได้เข้ามาส่งเสริมสนับสนุน เช่นการอนุบาลสัตว์น้ำเพื่อการจำหน่าย หรือการเลี้ยงปลาในกระชัง และการพัฒนาในด้านการแปรรูปสัตว์น้ำ ที่ใช้วัตถุดิบสัตว์น้ำที่จับจากแหล่งน้ำแห่งนี้ เช่น การทำปลาแดดเดียว ปลาส้มซึ่งปัจจุบันสินค้าแปรรูปของชุมชนได้มีการพัฒนาจนเป็นที่ยอมรับของตลาดมากยิ่งขึ้น จากผลดำเนินการของบ้านหนองซับสมบูรณ์ที่ประสบผลสำเร็จ ส่งผลทำให้จังหวัดบุรีรัมย์นำรูปแบบการบริหารจัดการแหล่งน้ำไปกำหนดในแผนการพัฒนาของจังหวัดในการขยายผลไปดำเนินการในแหล่งน้ำอื่นๆ ภายในจังหวัดอีก 77 แห่ง ต่อไป

“โครงการธนาคารผลผลิตการเกษตรด้านประมงหนองซับสมบูรณ์ เป็นโครงการที่ส่งเสริมให้ประชาชนสามารถบริหารจัดการแหล่งน้ำในชุมชนให้เกิดประโยชน์ และเกิดความตระหนักในเรื่องการอนุรักษ์ฟื้นฟูแหล่งน้ำ โดยใช้ประโยชน์ในแหล่งน้ำที่ว่างเปล่าด้วยการนำพันธุ์ปลามาปล่อย และบริหารจัดการเลี้ยงให้ปลาเจริญเติบโต ซึ่งนับว่าเป็นกิจกรรมที่ดี ก่อให้เกิดประโยชน์มากมายหลายประการ ทำให้ประชาชนได้ตระหนักและทำประโยชน์ให้แก่ส่วนรวม รู้จักเสียสละประโยชน์ส่วนตน อีกทั้งยังก่อให้เกิดพลังประชารัฐเกิดขึ้นในหมู่บ้าน เนื่องจากทุกส่วนราชการได้เข้ามาช่วยวางแผน ช่วยสนับสนุนทางด้านวิชาการ โดยประชาชนเป็นผู้คิดเอง ทำเอง ตัดสินใจเอง ซึ่งทำให้เกิดความรักสามัคคีกันภายในหมู่บ้าน และยังเป็นโครงการที่สร้างการพัฒนาอย่างยั่งยืน เนื่องจากเป็นโครงการที่ประชาชนในพื้นที่บริหารจัดการด้วยตัวเอง ซึ่งจะส่งผลให้ชุมชนในจังหวัดบุรีรัมย์เกิดความเข้มแข็งมากขึ้น”นายสนธิพันธ์ กล่าว

นางหนูแดง ทองใบ ประธานโครงการธนาคารผลผลิตการเกษตรด้านประมงหนองซับสมบูรณ์ กล่าวในฐานะตัวแทนของชุมชนว่า สำหรับโครงการธนาคารผลผลิตการเกษตรด้านประมงนี้ ชุมชนได้รับประโยชน์เป็นอย่างมาก ต้องขอขอบคุณกรมประมงที่มีโครงการดีๆมาสู่ชุมชน ทำให้ชุมชนบ้านหนองซับสมบูรณ์เกิดความสามัคคี เกิดรายได้เพิ่มขึ้น เช่น การจัดกิจกรรม “หว่านแห จับปลา หรรษา บุรีรัมย์” ที่ทำให้มีรายได้เพิ่มขึ้นจากเดิม 120,000 บาท จากการขายบัตรจับปลา บัตรละ 300 บาท ซึ่งมีประชาชนในพื้นที่และจังหวัดใกล้เคียงมาร่วมกิจกรรมในครั้งนี้อย่างมากมาย ส่วนรายได้อื่นๆ ได้จากการแปรรูปสัตว์น้ำ การเลี้ยงปลาในกระชังอีกเป็นเงินกว่า 60,000 บาท โดยการบริหารจัดการเงินรายได้ที่เกิดขึ้นนี้ ทางคณะกรรมการโครงการได้ยึดระเบียบการบริหารเงินตามแบบของโครงการกองทุนหมู่บ้าน 1 ล้านบาทมาปรับใช้กับโครงการนี้

ปัจจุบันชุมชนบ้านหนองซับสมบูรณ์ ได้มีการวางแผนต่อยอดและดำเนินการโครงการนี้ต่อไปอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากทำให้ก่อเกิดรายได้แก่ชุมชนรวมแล้วกว่า 180,000 บาท และยังเป็นการใช้แหล่งน้ำชุมชนให้เกิดประโยชน์สูงสุด โดยวางแผนว่าจะขุดบ่อในหมู่บ้านเพิ่มอีก ซึ่งปัจจุบันนี้ผลผลิตไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาด ทั้งสินค้าสัตว์น้ำแปรรูปและปลาสด ที่สำคัญ เมื่อโครงการธนาคารผลผลิตการเกษตรด้านประมงเกิดขึ้นมาในหมู่บ้านของเรา ทำให้ประชาชนในหมู่บ้านเกิดความรักใคร่สามัคคีกันมากขึ้น