นางสาวสุชาดา ศรีบุญเรือง นักวิชาการเกษตรปฏิบัติการ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรจันทบุรี สำนักวิจัยและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 6 กรมวิชาการเกษตร เปิดเผยว่า ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรจันทบุรี ได้ปรับปรุงพันธุ์กระวาน ซึ่งเป็นพืชท้องถิ่นของจังหวัดจันทบุรีอีกชนิดหนึ่งและเป็นพืชในวงศ์เดียวกันกับขิงและข่า ที่มีการนำมาใช้ประโยชน์เป็นเครื่องเทศผสมกับเครื่องแกงต่างๆ เพื่อแต่งกลิ่นและรสชาติอาหารให้ดีขึ้น นอกจากนี้มีการนำหน่ออ่อนของกระวานมาใช้เป็นส่วนประกอบอาหารพื้นเมืองเมนูเด็ดของภาคตะวันออก เช่น ผัดเผ็ดกระวาน ต้มกระวาน และแกงป่ากระวาน เป็นอาหารพื้นเมืองที่รสชาติอร่อย เผ็ดจัดจ้าน ถูกใจผู้บริโภคชาวไทยเป็นอย่างดี จึงกลายเป็นเมนูยอดนิยมของนักท่องเที่ยว ส่งผลให้หน่อกระวานมีราคาสูงขึ้น ขณะนี้มีราคาสูงถึงหน่อละ 7 บาท

แต่ด้วยกระวานเป็นพืชที่ชอบขึ้นเองตามบริเวณไหล่เขาในป่าดงดิบ และมีไม้อื่นขึ้นปกคลุมให้ร่มเงา ฉะนั้นการปลูกกระวานต้องปลูกในพื้นที่ดินที่มีอินทรียวัตถุสูงแสงและร่มเงาที่เหมาะสม ไม่กระทบแล้งในช่วงระยะเวลานาน พื้นที่ปลูกจะต้องมีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลพอสมควร ด้วยข้อจำกัดดังกล่าวส่งผลให้แหล่งปลูกกระวานเชิงการค้ามีน้อยมาก ปริมาณการผลิตเมล็ดกระวานมีความไม่แน่นอน ไม่เพียงพอกับปริมาณความต้องการที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น

ดังนั้น ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรจันทบุรี จึงได้ทำการศึกษาปรับปรุงพันธุ์กระวานพื้นเมืองของจังหวัดจันทบุรี ด้วยวิธีการเหนี่ยวนำให้เกิดการกลายพันธุ์โดยใช้รังสีแกมมา เพื่อให้ได้พันธุ์กระวานที่เจริญเติบโตได้ดี หรือออกดอก ติดผลได้ ในสภาพการปลูกนอกพื้นที่ป่า สามารถปลูกเป็นพืชแซมในสวนไม้ผล เพื่อขายหน่ออ่อนกระวานเสริมรายได้ระหว่างรอเก็บเกี่ยวผลผลิตพืชหลัก และโดยเฉพาะปลูกแซมสวนยางพารา ก็จะช่วยให้เกษตรกรชาวสวนยางที่ได้รับผลกระทบจากราคายางพาราตกต่ำมีรายได้เสริมอีกทางหนึ่ง เนื่องจากกระวานสามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตหน่อได้ตลอดทั้งปีหากมีการดูแลรักษาอย่างดี ที่สำคัญยังเป็นการอนุรักษ์พื้นที่ป่าไม่ให้ถูกบุกรุกทำลายเพิ่มขึ้นด้วย โดยขณะนี้แหล่งปลูกกระวานที่สำคัญอยู่ในเขตอำเภอโป่งน้ำร้อน บริเวณเทือกเขาสอยดาว มีพื้นที่ปลูกมากกว่า 2,000 ไร่

นายสุรเดช เตียวตระกูล อธิบดีกรมพัฒนาที่ดิน เปิดเผยว่า จากการดำเนินโครงการ Agri Map เพื่อผลิตข้อมูลแผนที่เพื่อการบริหารจัดการการเกษตรระดับจังหวัด สำหรับผู้ว่าราชการจังหวัดใช้ในการวางแผนการเกษตรของจังหวัด โดยกรมพัฒนาที่ดินได้จัดทำข้อมูลแผนที่ 9 ข้อมูล เป็นรายจังหวัด ครบทั้ง 76 จังหวัด และส่งข้อมูลให้กรมชลประทานเรียบร้อยแล้ว โดยในระยะต่อไปกรมพัฒนาที่ดิน จะร่วมกับกรมชลประทานจัดพิมพ์แผนที่และคู่มือการใช้ ส่งมอบให้จังหวัดต่างๆ ต่อไป

ทั้งนี้ จากการสำรวจข้อมูลความต้องการเข้าร่วมโครงการปรับเปลี่ยนพืชตามหลักการการบริหารจัดการพื้นที่เกษตรกรรม (Zoning) นั้น ปัจจุบันเกษตรกรในหลายจังหวัดทั่วประเทศ เริ่มมีความเข้าใจและพร้อมเข้าร่วมโครงการปรับเปลี่ยนแล้ว เช่น เกษตรกรจังหวัดกาญจนบุรี จำนวน 66 ราย ปรับเปลี่ยนนาข้าวเป็นพื้นที่ปลูกหญ้ารูซี่ เพื่อใช้ในการเลี้ยงแพะ เกษตรกรจังหวัดพังงา จำนวน 11 ราย ปรับเปลี่ยนจากนาข้าวเป็นพื้นที่ปลูกไม้ยืนต้น เช่น มะพร้าวน้ำหอม ปาล์มน้ำมัน เกษตรกรจังหวัดจันทบุรี จำนวน 12 ราย ปรับเปลี่ยนจากการปลูกข้าวเป็นปลูกหญ้าเนเปียร์สำหรับเลี้ยงสัตว์ และเกษตรกรจังหวัดมุกดาหาร จำนวน 80 ราย ปรับเปลี่ยนจากการปลูกข้าวเป็นเกษตรผสมผสาน เป็นต้น

ตามติดล้วงลึกความเคลื่อนไหวการทำงานของกระทรวงเกษตรฯ มานานหลายเดือน ภายใต้การนำพาของ พล.อ.ฉัตรชัย สาริกัลยะ ในฐานะ รมว.เกษตรฯ ซึ่งต้องบอกว่า มีการเอาจริงเอาจังไม่น้อยกับการทำงานในการแก้ปัญหาภาคการเกษตร แต่นั่นไม่ได้หมายถึงว่า ผลสัมฤทธิ์ที่เกิดขึ้น มันเกิดประโยชน์ต่อเกษตรกรมากน้อยขนาดไหน เพราะเท่าที่เห็นบอกตรงๆ ว่าวันนี้ยังไม่มีความชัดเจน ทั้งการแก้ปัญหาภัยแล้ง ปากท้อง  และปัญหาราคาสินค้า

ภาคใต้ มีสภาพอากาศที่ค่อนข้างแตกต่างจากภาคอื่นๆ ของประเทศไทย เกษตรกรในภาคใต้ส่วนใหญ่จึงมักทำสวน ทั้งสวนผลไม้ สวนปาล์ม และสวนยางพารา โดยเฉพาะยางพารา นับว่าเป็นพืชเศรษฐกิจที่เกษตรในภาคใต้พึ่งเป็นพืชหลักสร้างรายได้ให้กับครอบครัว แต่ในสถานการณ์ที่ราคายางไม่แน่นอนอย่างเช่นปัจจุบัน พืชท้องถิ่นจึงเริ่มเข้ามามีบทบาทกลายเป็นพืชเศรษฐกิจชุมชนที่สามารถสร้างรายได้ทดแทนให้แก่เกษตรกรได้

นายอนันต์ อักษรศรี ผู้อำนวยการ สำนักวิจัยและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 8 จังหวัดสงขลา กรมวิชาการเกษตร กล่าวว่า นักวิจัยสำนักวิจัยและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 8 จังหวัดสงขลาและเครือข่ายนำโดย นางสาวมนต์สรวง เรืองขนาบ, นายจิระ สุวรรณประเสริฐ, นางสาวจารุวรรณ บางแวก, นายธัชธาวินท์ สะรุโณ พร้อมด้วยคณะนักวิจัย สวพ.8 ได้ทำการศึกษาวิจัยพืชท้องถิ่นภาคใต้หลายชนิดที่น่าสนใจ เช่น ถั่วหรั่ง มันขี้หนู คล้า กระจูดทะเลน้อย และสะตอบ้านแร่ พบว่าพืชเหล่านี้เป็นพืชประจำถิ่นของพื้นที่ภาคใต้ตอนล่าง ที่เกษตรกรปลูกกันมายาวนาน ใช้เป็นอาหาร ใช้สอย และขายเป็นรายได้เสริมแก่ครัวเรือน

จากการวิจัยพบว่า ถั่วหรั่ง เป็นพืชไร่อายุ 4-6 เดือน ดูแลรักษาง่าย ขึ้นได้ดีในสภาพดินร่วนและร่วนปนทราย ผลผลิตนิยมต้มรับประทาน ปัจจุบันผลผลิตยังไม่เพียงพอต่อความต้องการของผู้บริโภค และสามารถผลิตเพื่อจำหน่ายเป็นเมล็ดพันธุ์ได้ เนื่องจากปัจจุบันเมล็ดพันธุ์ ดีมีไม่เพียงพอกับความต้องการของเกษตรกร สำหรับพันธุ์ถั่วหรั่งที่นิยมปลูก คือ พันธุ์สงขลา 1 ปรับปรุงพันธุ์โดยกรมวิชาการเกษตรมีเยื่อหุ้มเมล็ดสีแดง อายุเก็บเกี่ยว 110-120 วัน สั้นกว่าพันธุ์พื้นเมืองที่มีอายุ 150-180 วัน

การปลูกใช้อัตราเมล็ดพันธุ์แห้งทั้งเปลือกประมาณ 7 กิโลกรัมต่อไร่ ปลูกต้นฤดูฝน ใช้ระยะปลูกระหว่างหลุม 60 เซนติเมตร จำนวน 2 ต้นต่อหลุม หลังจากงอก 21 วัน ใส่ปุ๋ยเคมีสูตร 12-24-12 หรือ 15-15-15 อัตรา 30-50 กิโลกรัมต่อไร่ โดยหว่านระหว่างแถวแล้วพูนโคนกลบ ผลผลิตและผลตอบแทน ผลผลิตฝักสดเฉลี่ย 400-600 กิโลกรัมต่อไร่ ผลผลิตฝักแห้งเฉลี่ย 160-200 กิโลกรัมต่อไร่ ต้นทุนประมาณ 3,000 บาทต่อไร่ รายได้ 8,000-12,000 บาทต่อไร่

มันขี้หนู เป็นพืชไร่อายุประมาณ 5 เดือน มีลักษณะหัวมันขนาดนิ้วมือ ยาว 2–3 เซนติเมตร เรียวหัวท้าย เปลือกบาง ผิวเปลือกสีหม่นหรือดำ ขึ้นได้ดีในสภาพดินร่วน มีศัตรูพืชน้อย ผลผลิตนิยมใช้ทำแกง และเป็นมันต้ม ปัจจุบันยังผลิตได้ไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาด และไม่สามารถผลิตเพื่อจำหน่ายเป็นหัวพันธุ์ได้เนื่องจากปัจจุบันหัวพันธุ์ดีมีไม่เพียงพอกับความต้องการของเกษตรกร เป็นพืชที่ปลูกง่าย ไม่ต้องการการดูแลรักษามาก สามารถให้ผลผลิตหัวสดได้ 2-3 ตัน/ไร่ มันขี้หนูเป็นพืชพวกเดียวกับฤาษีผสม แต่มีลักษณะพิเศษที่มีรากสะสมอาหารแป้งให้เราเอามาบริโภคได้ เป็นพืชอายุยาวที่ต้องใช้เวลารอเก็บเกี่ยว 6-8 เดือน

พันธุ์จำแนกตามลักษณะรูปทรงของหัวทำให้แยกมันขี้หนูออกได้เป็น 3 ลักษณะ คือ หัวลักษณะค่อนข้างกลม หัวลักษณะทรงกระบอก หัวลักษณะทรงกระสวย สายพันธุ์ที่ได้จากการรวบรวมและผ่านการทดสอบการให้ผลผลิตมาระยะหนึ่งแล้วว่าเป็นพันธุ์ที่มีลักษณะดีและให้ผลผลิตสูงคือ สายพันธุ์ ควนเนียง 1 และพัทลุง 3 การปลูกและดูแลรักษา ไถเตรียมดิน 1-2 ครั้ง ให้ดินมีความร่วนซุย การปลูกมันขี้หนูให้ได้ผลผลิตสูงและมีลักษณะหัวสวยงามต้องปลูกในพื้นที่ดอน ดินมีความร่วนซุยสูง การระบายน้ำดี ไม่มีน้ำท่วมขัง ใช้ระยะปลูก 1 x 1 เมตร

ถ้าหัวมีขนาดใหญ่ใช้เพียง 1 หัว/หลุม แต่ถ้าหัวมีขนาดกลางควรใช้ 2 หัว/หลุม หรือคิดเป็นน้ำหนักประมาณ 15 กก./ไร่ แต่โดยปกติเกษตรกรจะนิยมเก็บหัวขนาดเล็กซึ่งไม่สามารถจำหน่ายสู่ตลาดได้เอาไว้ทำพันธุ์และปลูก 3-4 หัว/หลุม การปลูกมันขี้หนูโดยใช้การปักชำยอดต้องตัดยอดให้มีความยาว 3-4 นิ้ว และปลูกลึกประมาณครึ่งหนึ่งของความยาว หัวมันขี้หนูจะขยายขนาดเต็มที่เมื่ออายุได้ประมาณ 6 เดือน มันขี้หนูที่แก่จัดจะสังเกตได้จากใบเริ่มจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองซึ่งจะเป็นที่อายุ 7 ถึง 8 เดือน การใช้ประโยชน์ เดิมการใช้ประโยชน์มีเฉพาะการนำส่วนหัวมาต้มกินเล่น และใส่ในแกงเช่นเดียวกับการใช้มันเทศหรือมันฝรั่ง แต่มันขี้หนูมีคุณสมบัติพิเศษตรงที่ไม่ว่าจะต้มนานเท่าไรหรืออุ่นกี่ครั้งก็จะไม่เละ และหากเป็นการต้มกินเล่นหลังจากเคี้ยวกลืนไปแล้วทำให้เกิดความรู้สึกหวานในปาก

ปัจจุบันได้มีการศึกษาถึงการใช้ประโยชน์จากส่วนอื่นของมันขี้หนูในเบื้องต้นอยู่บ้าง เช่น การนำสารสกัดที่ได้จากส่วนเหนือดินไปใช้ในการควบคุมศัตรูพืช รวมถึงการใช้เป็นยาและอาหารเพื่อสุขภาพ แป้งมันขี้หนู มีปริมาณโปรตีนประมาณ 2-5 เปอร์เซ็นต์ อมิโลสต่ำ ประมาณ 15 เปอร์เซ็นต์ ความหนืดแป้งสุกสูงสุดค่อนข้างต่ำ แป้งมีความนิ่มเหมาะจะทำอาหารประเภทกวน เปอร์เซ็นต์สตาร์ช ประมาณ 15-25 เปอร์เซ็นต์ การทดลองทำผลิตภัณฑ์เบเกอรี่ เช่น เค้ก ทองม้วน บราวนี่ ได้โดยใช้แป้งมันขี้หนูแทนแป้งสาลีได้ 100 เปอร์เซ็นต์ โดยที่คุณภาพไม่ต่างจากการใช้แป้งสาลี ผลผลิตและผลตอบแทน ผลผลิต 800-1,300 กิโลกรัมต่อไร่ ต้นทุนประมาณ 15,000 บาทต่อไร่ รายได้ 24,000-39,000 บาทต่อไร่

ต้นคล้า เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว จัดเป็นไม้ล้มลุก เจริญเติบโตเป็นพุ่มหรือเป็นกอ และมีอายุหลายปี ลำต้นมีลักษณะตั้งตรง แตกออกเป็นข้อๆ และมีข้อปล้องยาว หากรวมทั้งลำต้นและใบจะมีความสูงประมาณ 3-5 เมตร มีเหง้าหรือหัวอยู่ใต้ดิน สามารถแตกหน่อได้ พรรณไม้ชนิดนี้มีถิ่นกำเนิดตามธรรมชาติในพื้นที่ชื้นแฉะตามริมคลองหรือตามลำธาร มีเขตการกระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงปาปัวนิวกินี

ส่วนในประเทศไทยสามารถพบได้ทุกภาคพบมากทางภาคใต้ของประเทศ คล้า มีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามแต่ละพื้นที่ เช่นทางภาคใต้ ภาคอีสานจะเรียก “คล้า” แต่ทางภาคเหนือจะเรียก “แหย่ง” คล้าเป็นพืชที่มีประโยชน์ทั้งทางตรงและทางอ้อมมากมาย ในอดีตสมัยรุ่นปู่ย่าตายายชาวบ้านจะนิยมนำต้นคล้ามาใช้ทำเครื่องจักสานเพื่อใช้ในครัวเรือน เช่น นำมาสานเป็นเสื่อ กระติบข้าว ถาดใส่ของ ใช้แทนเชือกมัดของ หรือใช้เป็นวัสดุเย็บจากมุงหลังคา ใช้เป็นยารักษาโรค โดยใช้เหง้า หรือหัวซึ่งมีรสเย็นใช้กินเป็นยาแก้ไข้ รักษาอาการไข้ปอดบวม ไข้กาฬ ไข้จับสั่นไข้รากสาด ไข้หัด ช่วยรักษาอาการร้อนในกระหายน้ำ

ประโยชน์ทางอ้อมของต้นคล้ามีรายงานไว้ว่าในประเทศอินเดียปลูกต้นคล้าเพื่อลดการชะล้างพังทลายของดิน สำนักวิจัยและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 8 กรมวิชาการเกษตร ได้สำรวจ รวบรวมและศึกษาในประเทศไทย ในเบื้องต้นพบว่าภาคใต้ตอนล่าง สงขลา พัทลุง สตูล ต้นคล้ามีการกระจายอยู่ตามธรรมชาติในหลายพื้นที่ แต่คนที่รู้จักและสามารถนำคล้ามาใช้ประโยชน์มีเพียงกลุ่มน้อย เช่น การสานเสื่อคล้า เสื่อที่ทำจากต้นคล้ามีความสวยงามเงาวาวตามธรรมชาติ พื้นผิวเสื่อเรียบให้ความรู้สึกเย็นสบายและมีความคงทน การใช้เป็นวัสดุในการเย็บจากมุงหลังคา ในภาคอีสานนิยมนำต้นคล้ามาจักสานเป็นกระติบข้าวเหนียวเพราะมีความทนทาน

“สำนักวิจัยและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 8 ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของพืชท้องถิ่นภาคใต้ต่างๆ เหล่านี้ จึงได้มีการศึกษาวิจัยอย่างเป็นระบบ เพื่อให้เกิดองค์ความรู้ทางวิชาการแล้วนำมาซึ่งการสร้างรายได้ให้กับเกษตรกรที่สนใจ รวมถึงเป็นการอนุรักษ์พืชท้องถิ่นให้สามารถอยู่ร่วมกับชุมชนได้” ผอ.สวพ.8 กล่าวทิ้งท้าย

หลังจดๆจ้องๆอยู่นาน ในที่สุด “กรมอุตุนิยมวิทยา” ก็ประกาศการเข้าสู่ฤดูฝนอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นเสมือนหนึ่งสัญญาณบอกพี่น้องเกษตรกรว่า ถึงเวลาเริ่มต้นฤดูกาลเพาะปลูก

แต่การจะเพาะปลูกพืชผักแต่ละชนิดทุกวันนี้ก็ต้องระมัดระวัง โดยเฉพาะเรื่องของการใช้สารเคมี เพราะปฏิเสธไม่ได้ว่า ผู้บริโภคทุกวันนี้ค่อนข้างอ่อนไหวเกี่ยวกับประเด็นเรื่อง “สารปนเปื้อน” ในอาหารค่อนข้างมาก ซึ่งไม่ใช่แค่ผู้บริโภคไทยเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงผู้บริโภคในต่างประเทศด้วย

ยิ่งหันมามองตัวเลขการนำเข้าสารเคมีของประเทศไทย ซึ่งแต่ละปีมีตัวเลขถึงเกือบแสนล้านบาท หรือปริมาณมากถึงกว่า 5 ล้านตันอันนี้ยิ่งน่ากลัว เพราะนั่นได้สะท้อนให้เห็นว่าเกษตรกรไทยส่วนใหญ่ยังคงมีการใช้สารเคมีอย่างแพร่หลาย ทั้งที่ความจริงไม่มีความจำเป็นขนาดนั้นและที่สำคัญคนไทยเราเองก็มี “ภูมิปัญญา” ของเราในการทำการเกษตรโดยไม่ต้องพึ่งพาสารเคมี

อย่างกรณี “ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ” ที่มีการคิดค้นผลิตภัณฑ์ชีวภาพเพื่อปราบโรคและแมลงศัตรพืชแบบปลอดภัยไร้สารพิษ ก็เป็นตัวอย่างหนึ่งของการนำ “ภูมิปัญหาไทย” มาใช้ในการทำการเกษตรที่ปลอดภัย แถมยังได้รับการขึ้นทะเบียนอย่างถูกต้องจาก “กรมวิชาการเกษตร” และการรับรองมาตรฐานสินค้าพืชให้เป็นปัจจัยการผลิตที่สามารถใช้ในการผลิตพืชอินทรีย์ ตามมาตรฐานการผลิตพืชอินทรีย์ ของกรมวิชาการเกษตร (Organic Thailand)

คุณ “มนตรี บุญจรัส”ประธานชมรม บอกว่า ผลิตภัณฑ์ชีวภาพของชมรมสามารถละลายน้ำได้ 100% ไม่ก่อให้เกิดปัญหาหัวฉีดอุดตันและผ่านการทดสอบความเป็นพิษที่เรียกว่า LD50 ซึ่งผลปรากฏว่า มีความปลอดภัยมากกว่าน้ำปลา ประมาณ 10 เท่า ทำให้สามารถวางใจได้ว่าจะไม่เป็นอันตรายต่อคน สัตว์ และสิ่งแวดล้อม ดังนั้นเกษตรกรที่ต้องการทางเลือกในการเพาะปลูกแบบปลอดสารพิษ จึงสามารถนำไปใช้ได้แบบหายห่วง และไม่จำเป็นต้องพึ่งพาสารเคมีซึ่งมีพิษแม้แต่หยดเดียว โดยมี 5 ชนิด หรือที่ชมรมตั้งชื่อเล่นให้ว่า “5 เสือจุลินทรีย์ชีวภาพ” ประกอบด้วย

1. อินดิวเซอร์ (Inducer) คือ ไตรโคเดอร์ม่าทำหน้าที่ควบคุม ทำลาย หรือ ยับยั้งเชื้อราในดิน ทั้งราชั้นสูงและราชั้นต่ำ อาทิ เชื้อราพิเทียม เชื้อราไฟทอฟเทอร่า รวมถึงเชื้อราอัลเทอนาเรีย ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคพืชต่างๆ เช่น โรคราที่ทำให้ดอกร่วง ผลร่วง โรคกล้ายุบกล้าเน่า รากเน่า โรคใบจุดเน่า โรคเหี่ยวในพืชผัก โรคใบไหม้ในไม้ผล เป็นต้น

2. คัทอ๊อฟ (CutOff) คือ เชื้อราขาวบิวเวอร์เรีย สำหรับป้องกันกำจัดศัตรูพืชจำพวกแมลง โดยการผลิตเอนไซม์ที่เป็นพิษต่อแมลง เมื่อฉีดพ่นและแมลงตายแล้ว เส้นใยจะแทงผ่านผนังลำตัวแมลงสู่ภายนอก และแพร่กระจายไปตามลม รวมถึงติดกับตัวแมลงอื่นเพื่อขยายพันธุ์และทำลายแมลงต่อไปจนหมด

3.ฟอร์แทรน (ForTran) หรือชื่อสามัญว่า เมธาไรเซียม ผลิตภัณฑ์กำจัดปลวก เป็นเชื้อจุลินทรีย์ชนิดหนึ่งที่มีการนำมาใช้ในการควบคุมแมลงศัตรูพืชหลายชนิด สามารถทำลายด้วงหนวดยาวได้ทุกระยะ ตั้งแต่ระยะที่เป็นไข่ถึงตัวเต็มวัย ทำลายระยะที่เป็นหนอนได้ถึง 90% ซึ่งเป็นการควบคุมโดย “ชีวะวิธี” ที่มีประสิทธิภาพมากวิธีหนึ่ง และสามารถมีชีวิตอยู่ในดินได้นานกว่า 3 ปี

4.ไบโอแทค (BioTact) คือจุลินทรีย์ชีวภาพที่ชื่อว่า บาซิลลัส ทูริงเยนซิส เป็นเชื้อแบคทีเรียที่ค้นพบได้จากธรรมชาติทั่วไป จัดเป็นจุลินทรีย์ที่มีประโยชน์ในการกำจัดหนอนแบบปลอดสารพิษ ไม่มีสารตกค้างอันตรายใดๆ และสามารถนำไปกำจัดหนอนได้เกือบทุกชนิด เนื่องจากการออกฤทธิ์เฉพาะเจาะจงสูง มีความปลอดภัยสูงต่อมนุษย์และสัตว์เลือดอุ่น

5.ไบโอเซ็นเซอร์ (Biosensor) ผลิตภัณฑ์จากจุลินทรีย์ที่เป็นมีความสามารถในการกำจัดโรคพืชได้ทั้งราและแบคทีเรีย ได้รับการคัดเลือกว่ามีประสิทธิภาพสูงในการป้องกันกำจัดโรคพืชที่เกิดจากเชื้อราที่สำคัญในประเทศไทย และที่เด่นเป็นพิเศษ คือ สามารถกำจัดเชื้อราที่เป็นศัตรูของเห็ดได้เกือบทุกชนิด ไม่ว่า ราดำ ราเขียว ราขาว ราเหลือง ราเมือก โดยที่ไม่ทำอันตรายต่อเห็ดแต่อย่างใด

การเอาใจใส่ดูแลสุขภาพให้ห่างไกลจากสารพิษตกค้าง ถือเป็นการป้องกันการสะสมโรคภัยไข้เจ็บที่จะตามมาในระยะยาว ไม่ว่าจะเป็นโรคมะเร็ง ความดัน เบาหวาน โรคสะเก็ดเงิน สะเก็ดทอง อัมพฤต อัมพาต ปากเบี้ยว มือหงิก หูตาฝ้าฟาง เสื่อมสมรรถภาพทางเพศ รวมถึงโรคการมีบุตรยาก ดังนั้นจึงอยากฝากไว้ให้พี่น้องเกษตรกร ลองกลับไปพิจารณาทบทวนทางเลือกการเพาะปลูกโดยไม่ต้องพึ่งพาสารเคมี ที่เป็นพิษต่อตัวเราและสิ่งแวดล้อม ซึ่งลองปรึกษาหารือหน่วยงานของกระทรวงเกษตรฯใกล้บ้านได้ทันที หรือจะลองปรึกษาโดยตรงกับ “ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ” ดูก็ได้ที่หมายเลข 0-2000-8499 และ 08-1732-7889 เผื่อจะเป็นทางเลือกให้กับเกษตรกรต้นทุนต่ำอย่างเราๆ ท่านๆ ได้ครับ