#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/796291

คุยกัน 7 วันหน : โอลิมปิก ปารีส 2024 มหกรรมกีฬาแห่ง ‘การปฏิวัติ’

วันอาทิตย์ ที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2567, 06.48 น.

“ฝรั่งเศสมีความพยายามอย่างหนักในการที่จะทำให้โอลิมปิกที่เราเป็นเจ้าภาพในครั้งนี้เป็นเวทีแห่งการปฏิวัติอย่างแท้จริง”

นี่คำคุยโวของ ฟิลิป แบร์ตู เอกอัครราชทูตฝรั่งเศสประจำประเทศเกาหลีใต้ ไว้ในบทสัมภาษณ์กับ The Korea Times ที่เน้นย้ำความสำคัญในการเป็นเจ้าภาพมหกรรมกีฬาโอลิมปิกในปี 2024 นี้ว่าไม่เหมือนทั่วไป ที่เน้นที่การแข่งขันล้วนๆ หากแต่ดินแดนน้ำหอมยังต้องการที่จะกระทำการ “บางอย่าง”เพื่อให้โอลิมปิกหนนี้ “ฉีก” ออกไปจากโอลิมปิกเดิมๆ ที่เคยจัดมา

ในบทสัมภาษณ์ดังกล่าว เป็นเรื่องที่พูดถึงความสัมพันธ์ระหว่าง ฝรั่งเศส-เกาหลีใต้ เสียเป็นส่วนใหญ่ แต่คำถามที่อาจจะสามารถขยายความต่อไปได้ นั่นคือ การปฏิวัติที่ฝรั่งเศสอยากให้เกิดขึ้นนั้น ต้องการปฏิวัติอะไร? จะเป็นจริงได้หรือไม่?

อย่างแรก .. ปฏิวัติงบประมาณ

แบร์ตูได้มีการออกมาอ้างแบบออกนอกหน้าว่า โอลิมปิกครั้งนี้ฝรั่งเศสไม่ได้สร้างอะไรใหม่ ทั้งสนามที่ใช้ในการแข่งขัน หรือโครงสร้างพื้นฐานที่รองรับนักท่องเที่ยว รวมไปถึง ที่สำคัญอย่างมาก นั่นคือ การที่พิธีเปิด จะไม่จัดในสนามกีฬาแบบที่เคยเป็นมา แต่จะทำการจัดแบบ Outdoor ในบริเวณใกล้กับแม่น้ำแซน โดยท่านทูตให้เหตุผลว่าเป็นการโชว์แลนด์มาร์คสำคัญของปารีส ผู้คนหลายหมื่จะได้มีส่วนร่วมและสนุกสนานไปด้วยกันสิ่งนี้ จะช่วยยกระดับการมีส่วนร่วมทั้งในทางตรงและทางอ้อม ทั้งสองอย่างนี้ คาดว่าจะช่วยลดงบประมาณของการจัดการแข่งขันลงไปได้มากเพราะไม่ต้องสร้างสนามใหม่ และไม่ต้องจ่ายค่า แสง สี เสียง ตระการตาในสนาม

แต่หากว่ากันตามหลักการแล้ว ฝรั่งเศสถือได้ว่ามีต้นทุน “ที่สูงอย่างมาก ในการที่จะเป็นสารตั้งต้น”ในการจัดมหกรรมกีฬา เพราะอย่าลืมว่า ฝรั่งเศสถือเป็นชาติมหาอำนาจทางกีฬาระดับต้นๆ ของโลก โดยเฉพาะฟุตบอล ที่สามารถคว้าแชมป์โลกมาแล้ว 2 สมัย และมีลีกอาชีฟระดับติด Top 5 ของโลกแม้รัฐไม่ต้องสร้างเอง แต่ภาคเอกชนก็ได้ทำการสร้างสนามไว้อยู่ก่อนหน้าอาทิ สนามสตาด เวโลโดรม ของสโมสรฟุตบอล โอลิมปิก มาร์กเซย์ ที่มีความจุมากกว่า 60,000 ที่นั่ง หรือปาร์ค เดส์แปร็งซ์ ของสโมสรฟุตบอล ปารีส แซงต์ แฌร์กแม็ง ก็มีความจุกว่า 50,000 ที่นั่ง รอให้รัฐเข้ามาเช่ายืมเพื่อจัดการแข่งขัน อีกทั้ง ยังเป็นการจ่ายทีเดียวจบ เพราะค่าบำรุงรักษา หรือรีโนเวท เป็นเรื่องของสโมสรที่ต้องกระทำการทั้งสิ้น ถือว่าเป็นข้อได้เปรียบกว่าบรรดาเจ้าภาพอื่นๆ ที่อาจจะไม่ได้มีต้นทุนตรงนี้ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัด นั่นคือ จีน สมัยโอลิมปิก 2008 ที่ต้องทุ่มเม็ดเงินมหาศาล ในการสร้างสนามกีฬารังนก ทั้งยังต้องบำรุงรักษาด้วยตนเองเป็น Fixed Costs ในระยะยาว เพราะภาคเอกชนในประเทศไม่ได้ลงทุน
ในกีฬามากมาย

อย่างที่สอง .. ปฏิวัติสิ่งแวดล้อม

อีกประเด็นที่แบร์ตูชี้ชัด นั่นคือโอลิมปิกในครั้งนี้ “เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม” เพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน ซึ่งตรงนี้ ถือเป็นแคมเปญของปารีตั้งแต่ชนะ Bidding การเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก ว่าเรื่องสิ่งแวดล้อมเป็นสิ่งที่ต้องตระหนักอย่างมาก แน่นอน ตรงนี้ถือว่าเป็นที่เข้าใจได้ เนื่องจากการไม่ได้สร้างสนามแข่งขันใหม่เพิ่มขึ้น ด้วยการกินบุญเก่า ย่อมหมายความว่า การก่อสร้าง ที่จะนำไปสู่การสร้างฝุ่นละออง หรือการปล่อยคาร์บอน ย่อมไม่อาจเพิ่มขึ้นได้

แต่สิ่งที่จำเป็นต้องสร้าง อาทิ หมู่บ้านนักกีฬา ทางปารีสได้ปรับแก้สเปกของโครงสร้าง ด้วยการนำวัสดุประเภทไม้เข้ามาประกอบ เพื่อจะได้ไม่ต้องใช้คอนกรีต ไม่เปลืองเครื่องปรับอากาศ จากการที่ไม้จะสามารถดูดซับความเย็นได้มากกว่าคอนกรีตเป็นไหนๆ และที่สำคัญ เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมเพราะเป็นวัสดุธรรมชาติ

เหนือสิ่งอื่นใด ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่า ในเรื่องของการจัดการนั้นเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมขนาดไหน แต่อยู่ที่ว่าระหว่างการแข่งขันนั้น มีการสร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมขนาดไหนเป็นสำคัญ เพราะอย่าลืมว่า การรับชมการแข่งขันนั้น ต้องมีเรื่องของการคมนาคมไปรับชมการบริโภคสินค้าและบริการ และอื่นๆ ที่คาดไม่ถึงตามมาอีกมาก อย่างโอลิมปิกที่จีนปี 2008 มีสถิติชัดเจนว่า ภายหลังจากการแข่งขันจบลง มลพิษทางอากาศของปักกิ่ง “ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ”

อย่างที่สาม … ปฏิวัติความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

เมื่อมาถึงตรงนี้ ย่อมต้องชื่นชมความพยายามของฝรั่งเศส ในการที่จะสร้างจุดขายเรื่องสิ่งแวดล้อมมาเป็นที่หนึ่ง สิ่งที่สำคัญคือ ฝรั่งเศสมีข้อได้เปรียบอยู่ก่อนหน้านั้นที่ มีแนวโน้มจะกระทำได้ ด้วยการกินบุญเก่าของสนามภาคเอกชน แต่อย่าลืมว่า การจะบรรลุผลลัพธ์ได้นั้น เป็นเรื่องในระหว่างและหลังการแข่งขัน ซึ่งยังไม่เกิดขึ้น

อีกมีความน่าสนใจไม่แพ้กันนั่นคือ การปฏิวัติที่ว่านั้น อาจเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอีกด้วย ดังที่เห็นได้จาก ขนาดว่า ประธานาธิบดี วลาดีมีร์ปูติน ผู้นำรัสเซีย ยังต้องยอมสยบ รับหลักการหยุดยิงกับยูเครนในระหว่างแข่งขันโอลิมปิก 2024ซึ่งเป็นที่น่าสงสัยมาก ว่ามหาอำนาจอย่างรัสเซีย ยอมได้อย่างไร?

ถึงตรงนี้ ไม่แน่ว่า การจัดกีฬาโอลิมปิก 2024 อาจมีความสำคัญที่มากกว่าความพยายามขององค์การระหว่างประเทศต่างๆที่ไม่สามารถเปลี่ยนใจรัสเซียได้เลยในตลอดระยะเวลา 2 ปีที่ผ่านมา

โดย ดาโน โทนาลี

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/794946

คุยกัน 7 วันหน : ทีมนักวิจัยไทยเร่งฟื้นฟูปะการังที่ล้มตาย

วันอาทิตย์ ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2567, 08.15 น.

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมามีความพยายามของนักวิทยาศาสตร์ไทย เพื่อหวังฟื้นฟูแนวปะการังชายฝั่งที่กำลังล้มตายจากภาวะอุณหภูมิน้ำทะเลอุ่นขึ้นจากสภาพอากาศเปลี่ยนแปลงหรือภาวะโลกร้อน

ความพยายามฟื้นฟูดำเนินการโดยนักวิจัยและนักวิทยาศาสตร์ของกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เริ่มขึ้นตั้งแต่ปี 2016 เพื่อพยายามหยุดยั้งการล้มตายและความเสียหายของแนวปะการัง ส่งเสริมความเข้าใจกระบวนการแพร่ขยายพันธุ์ของปะการังเพื่อทดแทนปะการังที่กำลังตายลง โดยเลือกพื้นที่ดำเนินการโครงการที่ชายฝั่งโดยรอบเกาะมันใน จังหวัดระยอง เพราะเป็นหนึ่งในพื้นที่มีความหลากหลายของปะการังชายฝั่งมากที่สุดในประเทศไทย มีปะการังมากกว่า 98 สายพันธุ์ และอุดมไปด้วยสัตว์น้ำทะเลจำนวนมาก

สำหรับขั้นตอนการอนุรักษ์ฟื้นฟูแนวปะการัง ทีมนักวิจัยและนักชีววิทยาของ กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง จะต้องดำน้ำลงไปเก็บไข่และสเปิร์มของปะการัง
ในช่วงที่เกิดปรากฏการณ์ปะการังออกไข่ ที่เกิดขึ้นตามวัฏจักรของดวงจันทร์ บวกกับอุณหภูมิน้ำทะเล และปรากฏการณ์น้ำขึ้น-น้ำลงของกระแสคลื่นทะเล โดยจะเกิดขึ้นเพียงปีละครั้งเท่านั้น ที่ก้นทะเล เพื่อนำขึ้นมาอนุบาลและเพาะเลี้ยงตัวอ่อน รอนำกลับลงทะเลอีกครั้ง

โดยเมื่อนำไข่และสเปิร์มขึ้นมาจากก้นทะเลต้องนำเอาผสมกันโดยทันทีเพื่อป้องกันการผสมพันธุ์เลือดชิด หรือ ปะการังสายพันธุ์เดียวกัน กระบวนการผสมพันธุ์ต้องทำภายใต้แสงไฟสีแดงเพื่อเลียนหรือทดแทนแสงของดวงจันทร์ถ้ากระบวนการนี้ทำช้าไปจะเป็นการลดอัตราการผสมเชื้อติด และจะทำให้ได้ตัวอ่อนปะการังน้อยลง การผสมไข่และสเปิร์มที่ทำอย่างรวดเร็วภายใต้แสงสีแดง

หลังจากผ่านไป 72 ชั่วโมงจะมีการนำไข่ที่มีการผสมสำเร็จลงไปใส่กระเบื้องดินในบ่ออนุบาลเพื่อเพาะเลี้ยงจนโตเป็นปะการังอ่อนที่อายุเหมาะนำกลับไปในทะเล โดยขั้นตอนนี้จะใช้เวลา 3-5 ปี และแม้จะนำลงไปให้เติบโตต่อในทะเล อัตราการเจริญเติบโตยังถือว่าช้ามาก เฉลี่ยเพียง1 เซนติเมตรต่อปี แต่ข้อมูลของกลุ่มนักวิทยาศาสตร์ พบว่า อัตราการอยู่รอดจนเติบโตเป็นปะการังเต็มวัยในทะเลของปะการังอ่อนที่เกิดจากการบ่ออนุบาลถือว่าสูงมาก หรือประมาณร้อยละ 90

หลังจากดำเนินการมานาน 8 ปี โครงการดังกล่าวยังถือว่าอยู่ในขั้นทดลอง ทีมนักวิจัยของไทยเลือกวัดความสำเร็จโครงการ โดยการอ้างอิงกับโครงการทดลองทำนองเดียวกันที่ดำเนินการในประเทศอื่นๆ เช่น ในออสเตรเลียและแถบมหาสมุทรแคริบเบียนและยังต้องการให้โครงการที่เกาะมันใน เป็นมาตรฐานที่สามารถขยายไปดำเนินการในส่วนอื่นๆ ของไทยต่อไป

กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง คาดการว่า มีแนวปะการังของไทยมากถึงร้อยละ 90 ที่ได้รับผลกระทบจากการฟอกขาวหมู่ที่เริ่มตั้งแต่ปี 2010 อันเป็นผลกระทบจากอุณหภูมิน้ำทะเลเพิ่มสูง โดยนับแต่เริ่มโครงการเพาะเลี้ยงและฟื้นฟู มีปะการังได้รับการฟื้นฟูโดยรอบเกาะมันใน มากกว่า 4,000 กลุ่มก้อน หรือที่เรียกว่า โคโลนี (Colony) โดยปะการังหลายโคโลนีเมื่ออยู่รวมกันจะกลายเป็นแนวปะการัง แต่เมื่อเทียบกับพื้นที่แนวปะการังที่ได้รับความเสียหายโดยรอบเกาะมันใน ยังถือว่าช่วยฟื้นฟูปะการังที่กำลังล้มตายและลดจำนวน ได้น้อยมาก

สำนักงานมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติของสหรัฐฯ หรือ เอ็นโอเอเอ ระบุว่า โลกกำลังอยู่ในช่วงการเกิดปะการังฟอกขาวหมู่ รอบที่ 4ซึ่งทำให้แนวปะการังล้มตายเป็นบริเวณกว้าง แนวปะการังมีบทบาทสำคัญต่ออุตสาหกรรมประมง เพราะราวร้อยละ 25 ของสัตว์ทะเลรวมทั้งปลาต่างพึ่งพิงแนวปะการังในบางช่วงของวัฏจักรชีวิต

ขณะที่การสูญเสียแนวปะการังของทะเลไทยจากการฟอกขาวและอื่นๆ ไม่เพียงส่งผลกระทบต่อความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลของชายฝั่งทะเลไทยเท่านั้น แต่ยังส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจของประเทศด้วย เนื่องจากท้องทะเลอันสวยงามของไทย เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญที่ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยว ทั้งชาวไทยและต่างชาติ อีกทั้งยังส่งผลเสียต่ออุตสาหกรรมประมง ที่ต้องพึ่งพาอาศัยแนวปะการัง ที่เป็นทั้งบ้านและแหล่งเพาะพันธุ์ของปลาจำนวนมากด้วยนั่นเอง

โดย ดาโน โทนาลี
 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/793530

คุยกัน 7 วันหน : ปิดตำนาน ‘พอล ปอดเหล็ก’ ผู้ใช้ชีวิตในเครื่องช่วยหายใจนานที่สุดในโลก

วันอาทิตย์ ที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2567, 07.00 น.

เว็บไซต์ Gofundme ซึ่งเป็นเว็บไซต์ที่ระดมทุนหาเงินค่าใช้จ่ายและรักษา พอล อเล็กซานเดอร์ ผู้ป่วยโปลิโอและต้องใช้ชีวิตในเครื่อง “ปอดเหล็ก”ซึ่งเป็นกระบอกโลหะขนาดใหญ่ที่เปลี่ยนความกดอากาศเพื่อกระตุ้นการหายใจแถลงว่า พอล อันเป็นที่รัก ได้จากไปแล้วเมื่อวันจันทร์ที่ 11 มีนาคมที่ผ่านมา ขณะมีอายุ 78 ปี ในข้อความไม่ได้กล่าวถึงสิ่งที่ได้พรากชีวิตชายปอดเหล็กคนนี้เอาไว้ แต่เมื่อ 3 สัปดาห์ที่ผ่านมาพอล ติดเชื้อโควิด-19 และเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล เข้าใช้เวลาในการรักษา 2 สัปดาห์ เมื่อแพทย์พบว่าไม่มีเชื้อไวรัสในร่างกายเขา พอลก็ได้กลับบ้าน แต่ 1 สัปดาห์ต่อมา โลกก็สูญเสียชายผู้ไม่ย่อท้อต่อความพิการจากเชื้อโปลิโอ และใช้ชีวิตในเครื่องสร้างความดันให้ปอดมาเกือบตลอดชีวิต จนได้รับการบันทึกจาก กินเนสส์ เวิลด์ เรคคอร์ดส์ ว่าเป็นบุคคลที่ใช้ชีวิตอยู่ในปอดเหล็กเป็นเวลานานที่สุดในโลก

พอล อเล็กซานเดอร์ เป็นชายคนสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่ในปอดเหล็ก เขาติดเชื้อโปลิโอตอน ปี 1952 ขณะอายุได้ 6 ขวบ ซึ่งเป็นช่วงเกิดการระบาดของโรคโปลิโอครั้งใหญ่ในสหรัฐฯเด็กหลายร้อยคนทั่วดัลลัส รัฐเท็กซัส รวมถึงพอล ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล ที่นั่นเด็กๆ ได้รับการรักษาในแผนกปอดเหล็ก พอลก็เป็น 1 ในนั้น เขาต้องพักรักษาตัวในโรงพยาบาลเป็นเวลา18 เดือนก่อนจะกลับบ้าน เขาเป็นอัมพาตตั้งแต่คอลงมา พ่อแม่ของเขาเช่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบพกพาและรถบรรทุกเพื่อพาเขาและปอดเหล็กกลับบ้าน

แต่พอลไม่ย่อท้อต่อข้อจำกัดที่เกิดขึ้นกับชีวิต เขาเป็น 1 ในนักเรียนโฮมสกูล เรียนรู้ทุกอย่างด้วยการจดจำแทนที่จะจดบันทึก เขาได้รับปริญญาตรีในปี 1981 สาขานิติศาสตร์และพอลสามารถทำงานเป็นทนายความ ในห้องพิจารณาคดีเป็นเวลา 30 ปี นอกจากนี้ เขายังตีพิมพ์อัตชีวประวัติของตัวเองชื่อ Three Minutes for a Dog : My Life in an Iron Lung พอลบอกกับ CNN ในปี 2022 ว่า เขากำลังทำหนังสือเล่มที่ 2 อยู่ โดยสาธิตกระบวนการเขียนโดยใช้ปากกาผูกติดกับแท่งพลาสติกและคาบไว้ในปาก เพื่อแตะแป้นพิมพ์คีย์บอร์ด

ไม่กี่เดือนมานี้ก่อนที่พอลจะเสียชีวิต เขาได้เริ่มสนทนาติดต่อกับแฟนคลับที่มีผู้ติดตามถึง 300,000 คนและตอบคำถามเกี่ยวกับการต้องใช้ชีวิตอยู่ภายใน “เครื่องปอดเหล็ก” ขณะที่ก่อนหน้านั้นในปี 2020 ช่วงการระบาดรุนแรงของโควิด-19 พอลเคยให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์เดอะการ์เดียนของอังกฤษ เปรียบเทียบวิกฤตการระบาดโรคโปลิโอของสหรัฐฯในยุค 50 และการระบาดวิกฤตโควิด-19ที่เกิดขึ้นทั่วโลก ว่ามันเหมือนกันทุกอย่าง จนทำให้เขากลับและเกือบเป็นบ้า

อะไรคือ “เครื่องปอดเหล็ก”

“เครื่องปอดเหล็ก” (Iron Lung / Drinker Respirator) ถูกคิดค้นขึ้นโดย ฟิลลิป ดริงเกอร์ (Phillip Drinker) และ หลุยส์ อกาสสิซ ชอว์ (Louis Agassiz Shaw) แห่งโรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด เป็นเครื่องช่วยหายใจชนิดใช้แรงขับดันลบ (Negative pressure ventilation) นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงกลางของศตวรรษที่ 19 เมื่อโรคโปลิโอระบาดในสหรัฐฯ ผู้ติดเชื้อรายที่เชื้อเข้าสู่ไขสันหลัง จะมีอาการกล้ามเนื้อแขนหรือขาอ่อนแรง และอาการอันตรายที่สุด คือ อาการอัมพาตของกล้ามเนื้อที่ช่วยในการหายใจ ได้แก่ กล้ามเนื้อกระบังลม และกล้ามเนื้อระหว่างช่องซี่โครง ผู้ป่วยจึงไม่สามารถหายใจด้วยตัวเองได้ ดังนั้นการรักษาชีวิตของผู้ป่วยโรคโปลิโอขั้นร้ายแรง จึงจำเป็นต้องใช้ “ปอดเหล็ก”ทำหน้าที่ช่วยหายใจ

จากข้อมูลพบว่า สหรัฐฯ เผชิญการระบาดโรคโปลิโอหนักสุดในปี 1952 สร้างความแตกตื่นให้บรรดาพ่อแม่ชาวอเมริกัน โดยในปีนั้นมีรายงานเคสป่วย 57,628 รายในจำนวนนี้เสียชีวิต 3,145 ราย และอีก 21,269 ราย ต้องป่วยตั้งแต่อาการขั้นต้นไปจนถึงขั้นอัมพาตถาวร เครื่องมือ “ปอดเหล็ก” จึงกลายเป็นสัญลักษณ์การต่อสู้โรคโปลิโอในยุค 50ของสหรัฐฯ อย่างไรก็ดี หลังมีการพัฒนาวัคซีนในช่วงปลายทศวรรษ 1950 อุปกรณ์ปอดเหล็กส่วนใหญ่ได้ถูกเลิกใช้ และมีการพัฒนาอุปกรณ์ช่วยหายใจอื่นๆ ที่สามารถสอดเข้าไปในลำคอผู้ป่วยโดยตรง

รู้จักโรคโปลิโอ

ข้อมูลจากกรมควบคุมโรคเปิดเผยว่า โรคโปลิโอ (Poliomyelitis)เกิดจากเชื้อไวรัสโปลิโอ มี 3 สายพันธุ์ได้แก่ สายพันธุ์ 1, 2 และ 3 ก่อให้เกิดอาการอักเสบของไขสันหลัง ส่งผลให้กล้ามเนื้อแขนและขาเป็นอัมพาต เป็นโรคติดต่อที่สร้างความทุกข์ทรมานแก่เด็กเป็นจำนวนมาก ผู้ป่วยบางส่วนมีอาการรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิตได้ ส่วนรายที่รอดชีวิตต้องประสบกับความพิการช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เชื้อไวรัสโปลิโอนี้จะพบในคนเท่านั้น เชื้อสามารถแบ่งตัวเพิ่มจำนวนได้ในลำไส้ของคนที่ไม่มีภูมิต้านทานและอยู่ภายในลำไส้ 1-2 เดือน เมื่อเชื้อไวรัสถูกขับถ่ายออกมาภายนอกร่างกายจะไม่สามารถเพิ่มจำนวนได้ แต่เชื้อจะอยู่ในสิ่งแวดล้อมได้เป็นสัปดาห์หรือเดือน

โรคโปลิโอมีระยะเวลาฟักตัวตั้งแต่ระยะสั้น 3-4 วัน หรืออาจนานเป็นเดือน เมื่อฟักตัวเสร็จสามารถแพร่เชื้อได้ 7 วันก่อนมีอาการ โดยเชื้อจะอยู่ในคอหอยประมาณ 1 สัปดาห์ และอยู่ในอุจจาระได้นานประมาณ 1-2 เดือน หรือนานเป็นปีในรายที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง โรคโปลิโอ สามารถติดต่อจากคนสู่คน (person-to-person)โดยการรับเชื้อได้จากหลายทางส่วนใหญ่ผ่านทางการดูดกลืนหรือสูดเชื้อทางจมูกหรือผ่านทางสารคัดหลั่ง

โปลิโอ ป้องกันได้ด้วยวัคซีนมีให้เลือกทั้งวัคซีนโปลิโอชนิดรับประทาน (Oral polio vaccine :OPV, Sabin) และวัคซีนโปลิโอชนิดฉีด (Inactivated poliovaccine : IPV, Salk) โดยปัจจุบัน วัคซีนโปลิโอชนิดรับประทาน ถือเป็นเครื่องมือสำคัญในการกวาดล้างโรคโปลิโออย่างยิ่ง เพราะสามารถป้องกันและกำจัดเชื้อโปลิโอสายพันธุ์ก่อโรคได้เป็นอย่างดี มีราคาถูกและมีวิธีการให้วัคซีนง่าย แต่มีข้อเสีย คืออาจทำให้เกิดอาการข้างเคียงคล้ายโรคโปลิโอ แต่โอกาสเกิดขึ้นน้อยมาก

โดย ดาโน โทนาลี

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/792091

คุยกัน 7 วันหน : ปริศนา 10 ปี เที่ยวบิน MH370 หายไร้ร่องรอย

วันอาทิตย์ ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2567, 06.00 น.

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา (8 มี.ค.) เป็นวันครบรอบ 10 ปี เหตุการณ์เครื่องบินของสายการบิน มาเลเซีย แอร์ไลน์เที่ยวบิน MH370 หายไปอย่างไร้ร่องรอยโดยมีการจัดงานรำลึกในกรุงกัวลาลัมเปอร์ของมาเลเซีย ตั้งแต่วันที่ 3 มี.ค.ที่ผ่านมาซึ่งครอบครัวและเพื่อนของผู้สูญหายที่อยู่บนเที่ยวบินดังกล่าวต่างคาดหวังให้รัฐบาลเริ่มปฏิบัติการค้นหาเครื่องบินอีกครั้ง

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 8 มี.ค. 2014 เครื่องบินโบอิ้ง 777 เที่ยวบิน MH370 พร้อมผู้โดยสารและลูกเรือรวม 239 คน ออกเดินทางจากกรุงกัวลาลัมเปอร์ มุ่งหน้าสู่กรุงปักกิ่งของจีนแต่ปรากฏว่าหลังจากเครื่องบินออกเดินทางได้ไม่นาน นักบินได้เปลี่ยนเส้นทางบินไปทางตอนใต้ของมหาสมุทรอินเดีย ก่อนจะหายจากจอเรดาร์ และเชื่อว่าเครื่องบินตกลงในจุดดังกล่าว ซึ่งการหายไปของเที่ยวบิน MH370 ถือเป็นหนึ่งในปริศนาที่ลึกลับที่สุดของประวัติศาสตร์การบินโลก

ทันที่ที่ทราบข่าวว่าเครื่องบินหายไป รัฐบาลของ 3 ประเทศ คือ ออสเตรเลีย จีน และมาเลเซีย ได้ร่วมกันออกค้นหาเครื่องบินทันที การค้นหารอบแรกใช้เวลานานเกือบ 3 ปี ครอบคลุมพื้นที่รวมประมาณ 120,000 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นภารกิจค้นหาครั้งใหญ่และแพงที่สุดเท่าที่เคยมีมาก่อนจะยุติการค้นหาลงเนื่องจากไม่มีความคืบหน้า

อีก 1 ปีต่อจากนั้น โอเชียน อินฟินิตีบริษัทเอกชนของสหรัฐฯ ซึ่งเชี่ยวชาญเรื่องการสำรวจใต้ทะเล ได้ใช้เวลาประมาณ 4 เดือนค้นหาทางตอนใต้ของมหาสมุทรอินเดีย แต่ไม่มีความคืบหน้าใดๆ เพิ่มเติมแต่หลังจากนั้นอีกไม่กี่ปี มีการพบชิ้นส่วนของเครื่องบินกระจายอยู่บริเวณชายฝั่งทวีปแอฟริกาและเกาะในมหาสมุทรอินเดียแต่ชิ้นส่วนที่พบก็ยังไม่สามารถไขปริศนาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเที่ยวบินนี้และซากเครื่องบินอยู่ที่ไหน

หลากหลายทฤษฎีคาดเดา MH370หายไป

การหายไปอย่างลึกลับของเครื่องบินทั้งลำและคนบนเครื่องทั้ง 239 คน นำไปสู่การคาดเดาโดยมีหลากหลายทฤษฎี ซึ่งหนึ่งในทฤษฎีที่มีการพูดถึงกันมากที่สุด คือ นักบินจงใจทำให้เครื่องบินตก

ซาฮารี อาหมัด ชาห์ กัปตันวัย 53 ปี กลายเป็นผู้ต้องสงสัยคนสำคัญในเรื่องนี้ เนื่องจากการสอบสวนพบว่า เขามีปัญหากับภรรยาที่ต้องการเลิกรากับเขา จึงมีการคาดเดาว่า ซาฮารีอาจต้องการหนีปัญหาด้วยการฆ่าตัวตาย โดยขังตัวเองไว้ในห้องนักบิน ปิดระบบการสื่อสารทั้งหมด และปล่อยให้เครื่องบินบินด้วยระบบอัตโนมัติ จนน้ำมันหมดและตกลงในทะเล แต่ครอบครัวและคนที่รู้จักกับซาฮารีไม่เชื่อ เนื่องจากเขาเป็นคนที่อุทิศตัวเพื่อครอบครัวและรักอาชีพนักบิน

อีกหนึ่งทฤษฎีที่พูดถึงกันมากคือ สหรัฐฯ ยิงเครื่องบินตก บางทฤษฎีบอกว่าสาเหตุที่สหรัฐฯ ยิงเครื่องบินลำนี้ เนื่องจากเครื่องบินถูกจี้และมีเป้าหมายที่จะใช้เครื่องบินเพื่อโจมตีฐานทัพของสหรัฐฯ ที่อยู่ในมหาสมุทรอินเดีย

บางทฤษฎีก็เชื่อว่า บนเที่ยวบิน MH370 มีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของสหรัฐฯ ที่กำลังจะถูกส่งไปให้รัฐบาลจีนซึ่งสหรัฐฯ ไม่ต้องการให้อุปกรณ์ชิ้นนั้นตกไปอยู่ในมือของจีน จึงยิงทำลายเครื่องบินทั้งลำ

นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายทฤษฎีที่ฟังดูเหลือเชื่อ เช่น ความเชื่อที่ว่า วลาดิมีร์ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย สั่งให้จี้เครื่องบินและลงจอดที่คาซัคสถาน โดยแฮกข้อมูลการบินเพื่อลวงให้เข้าใจว่าเครื่องบินเลี้ยวไปทางมหาสมุทรอินเดีย บางทฤษฎีบอกว่า เรือดำน้ำของจีนยิงขีปนาวุธใส่เครื่องบิน เพื่อสังหารเป้าหมายซึ่งอยู่บนเที่ยวบินดังกล่าว

อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนี้เป็นเพียงสมมุติฐานและการคาดเดาที่ไม่มีพยานหลักฐานใดๆ ที่เชื่อถือได้มายืนยัน แต่หากพบซากเครื่องบินแล้วก็อาจมีหลักฐานหลงเหลือที่น่าจะบอกได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเที่ยวบิน MH370

ลุ้นรัฐบาลมาเลเซียเริ่มการค้นหารอบใหม่

ล่าสุด รัฐบาลมาเลเซียเตรียมหารือกับตัวแทนของบริษัท โอเชียน อินฟินิตี บริษัทเอกชนในสหรัฐฯ ที่เคยค้นหาเที่ยวบินดังกล่าวมาแล้ว ซึ่งบริษัทเสนอทำข้อตกลงกับรัฐบาลมาเลเซียเพื่อทำการค้นหารอบใหม่อีกครั้ง ภายใต้เงื่อนไขว่า หากค้นหาไม่เจอ รัฐบาลไม่ต้องจ่ายเงิน

นอกจากนี้ บริษัทยังเชื่อมั่นว่า การค้นหาในครั้งนี้มีโอกาสสูงที่จะพบซากเครื่องบิน เนื่องจากมีเทคโนโลยีการค้นหาใต้น้ำที่ทันสมัยมากขึ้น รวมถึงการใช้หุ่นยนต์สำรวจใต้น้ำ โดยครั้งนี้ พื้นที่ค้นหาอยู่ทางตอนใต้ของมหาสมุทรอินเดียครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 15,000 ตารางกิโลเมตร นอกชายฝั่งประเทศออสเตรเลีย

ก่อนหน้านี้ รัฐบาลมาเลเซียระบุว่าจะไม่เปิดการค้นหารอบใหม่ หากไม่มีข้อมูลใหม่หรือหลักฐานที่เชื่อถือได้ที่จะนำไปสู่การระบุพิกัดของเครื่องบิน ขณะที่ทางบริษัทพูดเป็นนัยว่า มีหลักฐานที่มีน้ำหนักมากเพียงพอที่จะโน้มน้าวให้รัฐบาลมาเลเซียยอมให้เริ่มการค้นหาครั้งใหม่ แต่ยังไม่มีการเปิดเผยว่าหลักฐานดังกล่าวคืออะไรและจะต้องลุ้นว่ารัฐบาลมาเลเซียจะมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้

แอนโทนี โลค รัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมมาเลเซียคนปัจจุบัน เข้าร่วมพิธีรำลึกครบรอบ 10 ปี ในกรุงกัวลาลัมเปอร์ด้วย โดยให้สัญญาว่า เขาจะพยายามค้นหาเครื่องบินที่หายไป พร้อมประกาศว่า กำลังหารือกับ โอเชียน อินฟินิตี ถึงความเป็นไปได้ในการเริ่มการค้นหาใหม่อีกครั้งในปีนี้ ทำให้ครอบครัวของผู้โดยสารและนักบิน MH370 รู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้าง แต่ก็ยังไม่ปักใจเชื่อนัก เพราะความหวังถูกทำลายมาแล้วหลายครั้ง

ในขณะที่บรรดาญาติพี่น้องของผู้คนบนเที่ยวบินปริศนา พวกเขาไม่ต้องการสิ่งใด ขอเพียงแค่อยากให้พบเครื่องบิน เพื่อที่พวกเขาหลายคนจะได้ตายตาหลับ

เพราะ 10 ปีที่ผ่านมา มันสุดแสนทรมานมากเหลือเกิน

โดย ดาโน โทนาลี
 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/790655

คุยกัน 7 วันหน : จับตาชาติเอเชียรับมือ ‘วิกฤตประชากรลด’

วันอาทิตย์ ที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2567, 06.30 น.

ปัญหาจำนวนประชากรลด เป็นโจทย์ใหญ่และยากของรัฐบาลหลายชาติในเอเชียที่แก้ไม่ได้สักที โดยเฉพาะในจีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ รวมถึงสิงคโปร์ ที่มีอัตราการเกิดต่ำ
ติดอันดับโลก สาเหตุหนีไม่พ้นเรื่องค่าใช้จ่ายเลี้ยงดูเด็ก แม้รัฐจะออกนโยบายสนับสนุนให้คนมีบุตรและอัดฉีดเงิน แต่ก็ไม่ได้ผล

แม้ว่าภาพรวมทั้งเอเชียจะไม่ได้มีปัญหาเรื่องจำนวนประชากรสักเท่าไหร่ แต่ถ้ามองลึกลงไป จะพบว่าสถานการณ์ในหลายประเทศกำลังน่าเป็นห่วง โดยเฉพาะ 3 ประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออก จีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้

เกาหลีใต้ครองสถิติประเทศที่มีอัตราเจริญพันธุ์ต่ำที่สุดในโลกมาตั้งแต่ปี 2013 และปัญหานี้ก็เลวร้ายลงเรื่อยๆ ซึ่งรวมถึงจำนวนเด็กเกิดใหม่ ที่ลดลงจาก 400,000 คนเศษๆ เหลือเพียง 230,000 คน ในช่วง 8 ปีที่ผ่านมา

แม้ว่ารัฐบาลจะพยายามอัดฉีดงบประมาณมากกว่า 360 ล้านล้านวอนหรือมากกว่า 9 ล้านล้านบาท เพื่อกระตุ้นการมีบุตรและสนับสนุนการเลี้ยงดูเด็กนับตั้งแต่ปี 2006 เป็นต้นมา แต่ก็ไม่สามารถพลิกสถานการณ์นี้ได้ ข้อมูลจากสำนักงานบริการข้อมูลสถิติเกาหลี ชี้ว่า อัตราเจริญพันธุ์ในเกาหลีใต้ลดลงติดต่อกันเป็นปีที่ 8 แล้ว จาก 1.239 ในปี 2015 เหลือเพียง 0.72 ในปี 2023

นั่นหมายความว่า ผู้หญิงเกาหลีใต้ 1 คน มีลูกไม่ถึง 1 คนทั้งๆ ที่ตัวเลขอัตราเจริญพันธุ์เพื่อรักษาจำนวนประชากรอยู่ที่ 2.1 นั่นคือผู้หญิง 1 คน ต้องมีลูก 2 คนขึ้นไปขณะที่มีการคาดการณ์ว่า อัตราเจริญพันธุ์ของเกาหลีใต้ในปีนี้น่าจะลดต่ำลงอีก เหลือเพียง 0.68 หรือน้อยกว่าตัวเลขที่ควรจะเป็นเกือบ 3 เท่า

กรุงโซล ปูซาน อินชอน และ แทกู คือ 4 เมืองที่มีอัตราเจริญพันธุ์ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของทั้งประเทศ ซึ่งทั้ง 4 เมืองนี้มีจุดร่วมเดียวกัน นั่นคือเป็นเมืองใหญ่และมีค่าครองชีพสูงติดอันดับต้นๆ ของประเทศ อย่างเมื่อปีที่แล้วกรุงโซลแซงหน้ากรุงโตเกียวของญี่ปุ่น คว้าตำแหน่งเมืองที่มีค่าครองชีพสูงเป็นอันดับ 9ของโลก

ขณะที่ธนาคารโลกอ้างอิงข้อมูลเมื่อปี 2021 ชี้ว่าเกาหลีใต้มีอัตราเจริญพันธุ์ต่ำที่สุดในเอเชีย ตามมาด้วยสิงคโปร์ จีน ญี่ปุ่น และ ไทย จุดที่น่าสนใจ คือ ล่าสุดทางการสิงคโปร์ออกมาประกาศตัวเลขอัตราเจริญพันธุ์เมื่อปีที่แล้ว ซึ่งลดลงเหลือเพียง 0.97 เท่านั้น นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สิงคโปร์ที่ตัวเลขนี้ลดลงต่ำกว่า 1 ซึ่งรัฐบาลสิงคโปร์ ระบุว่าส่วนหนึ่งอาจเป็นผลมาจากการที่คู่รักต้องเลื่อนแผนการแต่งงานในช่วงวิกฤตโควิด-19 ทำให้กระทบกับการวางแผนการมีบุตรตามมาด้วย

ส่วนในญี่ปุ่น ประเทศที่มีประชากรสูงอายุมากเป็นอันดับ 2 ของโลก กำลังเผชิญกับสถานการณ์เลวร้ายไม่ต่างกัน โดยเมื่อวันพุธที่ผ่านมา รัฐบาลญี่ปุ่นเปิดเผยตัวเลขเด็กเกิดใหม่เมื่อปีที่แล้ว ซึ่งลดลงต่อเนื่องเป็นปีที่ 8 เหลือไม่ถึง 760,000 คน แต่กลับมีตัวเลขผู้เสียชีวิตใกล้แตะ 1,600,000 คน ทำให้ประชากรทั้งประเทศลดลงมากกว่า 830,000 คน

นอกจากนี้ ยังมีคู่รักจดทะเบียนสมรสในญี่ปุ่นไม่ถึง 500,000 คู่ เป็นครั้งแรกในรอบ 90 ปี ซึ่งด้วยวัฒนธรรมของเอเชียตะวันออก การไม่ได้แต่งงานก็มักตามมาด้วยการไม่มีบุตร โดย สส.ของพรรครัฐบาลญี่ปุ่น ระบุว่าปัญหาอัตราการเกิดต่ำเรียกได้ว่าเป็นภัยคุกคามของชาติเพราะกระทบไปถึงเศรษฐกิจและความมั่นคงทางสังคม

ข้อมูลจากสถาบันวิจัยในจีน ชี้ว่าอัตราค่าเลี้ยงดูเด็กตั้งแต่เกิดจนถึงอายุ 18 ปี ในเอเชียกับชาติตะวันตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดโดยเฉพาะเกาหลีใต้และจีน ซึ่งถือเป็น2 ประเทศ ที่ถ้าต้องการจะเลี้ยงเด็กสักคนต้องใช้เงินมากที่สุดในโลกอย่างในเกาหลีใต้ ต้องถือเงินมากกว่า7 เท่าของรายได้ต่อปี ขณะที่จีนต้องมีมากกว่า 6 เท่า

ส่วนญี่ปุ่นดีขึ้นมาหน่อย อยู่ที่ 4.26 สูงกว่าสหรัฐฯ เล็กน้อย ขณะที่พ่อแม่ชาวฝรั่งเศสและออสเตรเลียสบายขึ้นมาหน่อย เพราะอัตราค่าเลี้ยงดูเด็ก 1 คน นาน 18 ปี อยู่ที่ราวๆ 2 เท่าของรายได้ทั้งปี ซึ่งตัวเลขนี้เป็นเพียงค่าเฉลี่ยที่เปรียบเทียบกับผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัว หรือ GDP ต่อหัวของแต่ละประเทศเท่านั้น

เรื่องเงินเป็นปัญหาใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นค่าเลี้ยงดูเด็ก ค่าครองชีพของพ่อแม่ รวมไปถึงต้นทุนอสังหาริมทรัพย์ หรือค่าบ้านที่พุ่งสูงขึ้นในหลายประเทศ แต่เงินไม่ใช่ปัญหาเดียว โดยปัจจุบันผู้หญิงหลายคนเลือกไม่มีลูก เนื่องจากไม่ต้องการเสียสละชีวิตและโอกาสของตัวเอง โดยเฉพาะในเรื่องอาชีพการงาน จึงทำให้หลายบ้านผลักแผนมีลูกออกไปก่อน

อย่างเกาหลีใต้เอง ช่วงอายุของผู้หญิงที่มีลูกคนแรก ส่วนใหญ่อยู่ในวัย 30-34 ปี ตามมาด้วยช่วงอายุ 35-39 ปี ซึ่งช่วงวัยที่เลยเลข 3แบบนี้ สะท้อนว่าผู้หญิงอาจจะแต่งงานช้าลง หรืออาจจะเลือกความมั่นคงในอาชีพก่อนมีลูกก็เป็นได้

ส่วนที่จีน เจ้าหน้าที่ของนครซีอานถึงกับใช้งบประมาณ 700,000 หยวน(ประมาณ 3.5 ล้านบาท) ในการจัดซื้อลอตเตอรี่ หรือสลากกินแบ่งเพื่อแจกเป็นรางวัลให้กับคู่สมรสใหม่ ที่นำทะเบียนสมรสมาแสดงกับเจ้าหน้าที่ เป็นความพยายามในการส่งเสริมการแต่งงานในช่วงเวลาที่จีนมีอัตราการเกิดของทารกลดลง

จำนวนประชากรของจีนลดลงเป็นปีที่ 2 ติดต่อกันในปี 2023 โดยจำนวนทารกเกิดใหม่ลดลงเหลือครึ่งหนึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับปี 2016ในขณะที่การแต่งงานก็ลดลงต่ำที่สุดเป็นประวัติการณ์ในปี 2022 และเนื่องจากการแต่งงานมีความเกี่ยวข้องกับอัตราการเกิดของทารก

จีนเป็นประเทศที่มีค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูบุตรที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ทำให้สตรีที่เลือกที่จะมีลูกลดลงเรื่อยๆ โดยมีเหตุผลมาจากค่าใช้จ่ายที่สูงในการดูแลลูกและความไม่ต้องการที่จะแต่งงาน หรือการที่จะต้องหยุดพักการงานหรืออาชีพที่ทำอยู่ ในขณะที่ความไม่เท่าเทียมทางเพศยังมีอยู่

อัตราการเกิดต่ำถือเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วโลก ยกเว้นในแอฟริกา แต่สถานการณ์นี้จะรุนแรงแตกต่างกันออกไปในแต่ละประเทศ ซึ่งเอเชียถือเป็นภูมิภาคหนึ่งที่น่าวิตกไม่น้อย ปัญหานี้ต้องเร่งแก้ไขเพราะถ้าเข้าสู่ช่วงที่ประชากรวัยเจริญพันธุ์ลดจำนวนลงแล้ว การเพิ่มจำนวนเด็กเกิดใหม่ก็จะยิ่งยากขึ้นไปอีก

โดย ดาโน โทนาลี

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/789263

คุยกัน 7 วันหน : เหตุใด แพทย์ฝึกหัดเกาหลีใต้จึง ‘แห่ลาออก’ ?

วันอาทิตย์ ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567, 06.45 น.

แพทย์ฝึกหัดในเกาหลีใต้ครึ่งหนึ่งของทั้งประเทศยื่นจดหมายลาออก ประท้วงแผนเพิ่มจำนวนนักศึกษาแพทย์ของรัฐบาล ขณะที่สมาคมแพทย์เกาหลีมองว่าความ
พยายามแก้ปัญหาของรัฐบาลไม่ตรงจุดและอาจนำมาสู่ปัญหาอื่นๆ

ที่ผ่านมา รัฐบาลเกาหลีใต้พยายามผลักดันการเพิ่มจำนวนนักศึกษาแพทย์มานานหลายสิบปีแต่ไม่เคยมีรัฐบาลชุดไหนทำได้สำเร็จ หากประเมินจากจุดยืนของประธานาธิบดี ยุน ซอก-ยอล ผู้นำเกาหลีใต้คนปัจจุบัน ที่ดูเหมือนว่าจะไม่ยอมถอย แม้เผชิญเสียงคัดค้านจากกลุ่มแพทย์

ผู้นำเกาหลีใต้ประกาศชัดระหว่างการประชุมคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 20 ก.พ.ที่ผ่านมา ว่า แผนของรัฐบาลไม่สามารถรอได้อีกต่อไป เพราะประชาชนทุกคนไม่ว่าจะอยู่ส่วนไหนของประเทศ ควรที่จะต้องเข้าถึงบริการสาธารณสุขใกล้บ้านได้อย่างเหมาะสม พร้อมทั้งย้ำว่า ข้อโต้แย้งของกลุ่มที่คัดค้านแผนเพิ่มนักศึกษาแพทย์ที่มองว่าจะทำให้คุณภาพการศึกษาลดต่ำลง เป็นเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น

ปัจจุบัน โควตารับนักศึกษาแพทย์เข้าเรียนในโรงเรียนแพทย์กว่า 40 แห่งทั่วประเทศ อยู่ที่ปีละประมาณ 3,000 คนเศษๆ แต่รัฐบาลเสนอให้รับเพิ่ม 2,000 คน เป็น 5,000 คน ภายในปีการศึกษาหน้า และจะเพิ่มอีก 10,000 คน ภายในปี 2035

รัฐบาลมองว่า ตัวเลขนี้สอดรับกับสถานการณ์สังคมสูงวัยของเกาหลีใต้ ที่มีอัตราการเกิดต่ำสวนทางกับตัวเลขผู้สูงอายุที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก โดยหากทำได้จริงจะถือเป็นการเพิ่มโควตานักศึกษาแพทย์ครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2006

เกาหลีใต้ ถือเป็นหนึ่งในประเทศที่มีระบบสาธารณสุขที่ดีที่สุดในโลกผ่านหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ซึ่งทำให้ประชาชนทุกคนสามารถเข้าถึงบริการทางการแพทย์ได้ในราคาย่อมเยา โดยค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพของเกาหลีใต้อยู่ที่ประมาณร้อยละ 8ของผลผลิตมวลรวมในประเทศ หรือจีดีพี

ขณะที่มีแพทย์ทั้งประเทศประมาณ 140,000 คน แต่ส่วนใหญ่จะไปกระจุกตัวอยู่ในเมืองใหญ่ๆ ทำให้พื้นที่แถบชนบทขาดแคลนแพทย์ และที่สำคัญคือการขาดแคลนแพทย์เฉพาะทางในบางสาขาที่จำเป็น แต่ไม่ทำเงิน โดยเฉพาะสูติศาสตร์ และกุมารเวชศาสตร์

ส่วนในมุมของฝ่ายที่คัดค้าน โดยเฉพาะสมาคมแพทย์เกาหลี มองว่า แผนของรัฐบาลแก้ไม่ตรงจุดเพราะจริงๆ แล้วมีแพทย์เพียงพอแต่ขาดแรงจูงใจในการไปทำงานตามชนบท รวมทั้งยังเสนอให้รัฐบาลขึ้นเงินค่ารักษาพยาบาลสำหรับแพทย์เฉพาะทางบางสาขา และให้ความช่วยเหลือทางกฎหมายหากแพทย์ถูกฟ้อง ขณะที่แพทย์จำนวนหนึ่ง มองว่า การเพิ่มจำนวนนักศึกษาที่มากจนเกินไปและดำเนินการอย่างรวดเร็วเช่นนี้ อาจส่งผลกระทบต่อคุณภาพการเรียนการสอนในโรงเรียนแพทย์ และเพิ่มภาระทางการเงินในหลายด้าน

ล่าสุด มีแพทย์ฝึกหัดยื่นจดหมายลาออกเพื่อประท้วงแผนของรัฐบาลแล้วมากกว่า 9,250 คน ในโรงพยาบาลกว่า 100 แห่งทั่วประเทศ คิดเป็นร้อยละ 74.4 ของแพทย์ฝึกหัดทั้งประเทศ 13,000 คน นอกจากนี้ ยังมีแพทย์ฝึกหัดอีก 8,024 คนหยุดงาน รัฐบาลมีคำสั่งให้แพทย์ฝึกหัดมากกว่า 6,000 คนกลับเข้าทำงาน และจนถึงขณะนี้ กระทรวงสาธารณสุขได้รับหนังสือร้องเรียน 150 เรื่องเกี่ยวกับการลาออกของแพทย์ฝึกหัด ซึ่งกำลังทำให้เกิดความวิตกว่าจะเกิดภาวะ “สุญญากาศด้านบริการสาธารณสุข” ในประเทศ เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นส่งผลให้ในขณะนี้ อัตราการใช้ห้องผ่าตัดในโรงพยาบาลใหญ่ที่สุด 5 แห่งของกรุงโซลลดลงเหลือเพียงครึ่งหนึ่งของศักยภาพที่มีอยู่ ในจำนวนนี้3 แห่งอยู่ในสภาพวิกฤต

องค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ หรือOECD มีสมาชิกส่วนใหญ่เป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว ซึ่ง 5 ประเทศนี้มีสัดส่วนแพทย์สูงที่สุด โดยออสเตรียและนอร์เวย์ มีแพทย์มากกว่า 5 คนต่อประชากร 1,000 คน ตามมาด้วยเยอรมนี สเปนและลิทัวเนีย เท่ากันที่ 4.5 ขณะที่ค่าเฉลี่ยของ OECD อยู่ที่ 3.7

แต่เกาหลีใต้รั้งท้ายตาราง มีสัดส่วนแพทย์สูงกว่าตุรกีและเม็กซิโกเท่านั้น จุดนี้ตอกย้ำถึงปัญหาการขาดแคลนแพทย์ในสถานการณ์ที่ความต้องการแพทย์ในเกาหลีใต้เพิ่มสูงขึ้น เพื่อดูแลประชากรสูงวัยซึ่งจะเพิ่มขึ้นแตะ 1 ใน 3 ของประชากรทั้งประเทศในอีก 10 ปีข้างหน้า ในขณะที่ประเทศอื่นๆ เปิดรับนักศึกษาแพทย์เพิ่มขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

แพทย์ถือเป็นอาชีพทำเงินในหลายประเทศ โดยเฉพาะเกาหลีใต้ซึ่งแพทย์มีรายได้สูงติดอันดับต้นๆ ของกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว โดยรายได้เฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 255 ล้านวอน หรือเกือบ 7 ล้านบาท ซึ่งสูงกว่ารายได้เฉลี่ยของชาวเกาหลีใต้มากกว่า5 เท่า ซึ่งมีรายได้อยู่ที่ปีละ 46.6 ล้านวอน หรือไม่ถึง 1.3 ล้านบาท ขณะที่จำนวนแพทย์ฝึกหัด แม้จะมีสัดส่วนไม่มากเมื่อเทียบกับจำนวนแพทย์ทั้งเกาหลีใต้กว่า 140,000 คนแต่ครองสัดส่วนใหญ่ในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย บางแห่งครองสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 40 และมีบทบาทสำคัญในการรักษาผู้ป่วยรายวันในห้องฉุกเฉิน หอผู้ป่วยวิกฤตหรือไอซียูและห้องผ่าตัดตามโรงพยาบาลใหญ่ที่รับผู้ป่วยมาจากโรงพยาบาลเล็กและคลินิกเอกชน โรงพยาบาลใหญ่หลายแห่งจึงใช้งานแพทย์ฝึกหัดมากกว่าแพทย์อาวุโสเพื่อลดค่าใช้จ่าย

ดังนั้น บางคนจึงออกมาตั้งข้อสังเกตว่า การคัดค้านแผนเพิ่มนักศึกษาแพทย์อาจเกิดจากความกังวลว่า ถ้ามีแพทย์เพิ่มขึ้นก็จะทำให้การแข่งขันสูงขึ้น แต่รายได้ลดลง โดยโรงพยาบาลในเกาหลีใต้มากกว่าร้อยละ 90 เป็นโรงพยาบาลเอกชน สวนทางกับหลายประเทศที่มีโรงพยาบาลรัฐจำนวนมาก การมีแพทย์เพิ่มขึ้นเท่ากับมีคนช่วย
แบ่งเบาภาระงานเพิ่มมากขึ้น

แม้ว่าข้อพิพาทระหว่างรัฐบาลกับกลุ่มแพทย์ในอดีต ฝ่ายที่ยอมถอยก่อนมักจะเป็นภาครัฐ แต่รอบนี้คงต้องจับตา เพราะผลสำรวจความเห็นชาวเกาหลีใต้ 3 ใน 4 สนับสนุนแผนของรัฐบาล

โดย ดาโน โทนาลี

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/787779

คุยกัน 7 วันหน : ผบ.ทหารยูเครนคนใหม่ หรือจะเป็นจุดเปลี่ยนสงคราม?

วันอาทิตย์ ที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567, 06.35 น.

พลโทโอเล็กซานเดอร์ ซีร์สกี ผู้บัญชาการทหารคนใหม่แห่งกองทัพยูเครน กับชื่อเสียงด้านความแข็งแกร่งและความน่าหวาดกลัวในการสู้รบกับสงครามยูเครน ดูจะเป็นเรื่องที่ดี แต่ก็ต้องเผชิญกับความท้าทายที่มากมายในกองทัพทั้งการระดมกำลังพลใหม่ให้มากขึ้นและการต่อสู้กับการทุจริตในกองทัพ

ในสัปดาห์ที่ผ่านมาประธานาธิบดีโวโลดิเมียร์ เซเลนสกีของยูเครน พยายามที่จะรีเซตการจัดการในกองทัพ ที่เต็มไปด้วยอุปสรรคขวากหนาม ทั้งเรื่องกำลังพลไม่เพียงพอ และปริมาณอาวุธที่ร่อยหรอ ด้วยการออกคำสั่งปลดนายพล 15 นาย รวมถึงพลเอก วาเลอรี ซาลุชนี อดีตผู้บัญชาการทหาร ที่ระยะหลัง ความเห็นไม่ใคร่ลงรอยกับเซเลนสกีมากนัก

พลโทซีร์สกี ผบ.ทบ.คนใหม่ได้รับฉายาว่า “butcher” หรือ“นักฆ่า” ที่อดีตทหารที่เคยร่วมงานด้วยชี้ว่า เขาแทบไม่คำนึงถึงชีวิตคนและเขาคนนี้ มีความโหดเหี้ยมกว่า ผบ.คนก่อนอย่างแน่นอน สาเหตุที่เขาได้รับฉายานี้ มาจากอดีตนายทหารที่เคยร่วมในวิกฤตไครเมียเมื่อปี 2014 ที่ออกมาเปิดเผยว่า“ในเวลานั้น ซีร์สกี ส่งเขาไปเพื่อตายเหมือนกับเขาเป็นเนื้อชิ้นหนึ่ง” ขณะที่ทหารอีกนายที่สูญเสียขาทั้ง 2 ข้าง ยังคงถูกสั่งให้ไปปฏิบัติการในด่านหน้า

ด้านพลโทซีร์สกี กล่าวถึงความกังวลต่างๆ ต่อสาธารณะเป็นครั้งแรก หลังจากที่ได้รับบทบาทใหม่นี้ ว่า “ชีวิต และสุขภาพร่างกาย และจิตใจของทหาร เป็นเรื่องสำคัญของกองทัพยูเครนอยู่แล้ว”

พลโทอิฮอร์ โรมาเนนโก กล่าวกับสำนักข่าว Al Jazeera ว่าเมื่อตัดสินจากพฤติกรรมต่างๆ ของเขาในสนามรบที่ผ่านมา ซีร์สกีนับว่าเป็นคนที่มีแนวทางที่แข็งแกร่งรุนแรง และเข้มงวดมากขึ้น ในการตระเตรียมและปฏิบัติการ และที่สำคัญ เขามีความรอบคอบ,ลงรายละเอียด อุปสงค์-อุปทานอย่างชัดเจน

อย่างไรก็ตาม ซีร์สกี เคยสร้างผลงานสำคัญ 2 สมรภูมิหนึ่งในนั้น คือการปกป้องกรุงเคียฟเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ และ มีนาคม ปี 2022 เมื่อทหารรัสเซียหลายหมื่นนาย พยายามที่จะปิดล้อมเมืองหลวงจากทางภาคเหนือ ซึ่งภายใต้การสั่งการของซีร์สกี พร้อมกำลังพลเพียงหยิบมือ แต่ปฏิบัติการโจมตีแบบไร้แบบแผนต่อกองทัพรัสเซียและรถหุ้มเกราะ พร้อมกับตัดเส้นทางส่งเสบียง และการใช้โดรนในการโจมตีอย่างไม่ทันระวัง นำมาสู่ชัยชนะอย่างสวยงาม

ส่วนอีกความสำเร็จของซีร์สกี เกิดขึ้นในปี 2022 ด้วยเช่นกัน เมื่อเขารวบรวมพลทหารเบาในทางตะวันออกของภูมิภาคคาร์คีฟ และทะลวงแนวป้องกันของรัสเซีย และปลดปล่อยภูมิภาคดังกล่าวทั้งหมด แม้ว่ารัสเซียจะมีความเหนือกว่าในด้านปืนใหญ่ก็ตาม

สารพันปัญหาในกองทัพยูเครน

แม้ซีร์สกีจะมีผลงานเป็นที่ประจักษ์ แต่ปัญหาในกองทัพยูเครนก็ต้องยอมรับว่ามีอยู่ไม่น้อยและนี่คือความท้าทายที่ ซีร์สกี กำลังเผชิญ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการทุจริตในกองทัพ ที่มีการเปิดเผยออกมาไม่กี่เดือนก่อนหน้านี้ไปจนถึงเรื่องการระดมกำลังทหารใหม่ เนื่องจากเชื่อว่า ยูเครนสูญเสียกำลังพลในสงครามที่ยืดเยื้อเกือบ 2 ปีนี้ไปแล้วอย่างน้อย70,000 นาย

อดีตผบ.ซาลุชนี ประกาศว่า ต้องการระดมทหารใหม่ 500,000 นาย แต่เซเลนสกีไม่เห็นด้วย ด้วยกลัวว่าจะเกิดการประท้วงอย่างหนัก อีกทั้งเรื่องการซ้อม ค่าใช้จ่ายด้านที่พัก และอาวุธก็ไม่พร้อม ขณะที่หนุ่มยูเครนในวัยที่ต้องเกณฑ์เข้ากองทัพ ก็หลบหนีออกจากประเทศอีกไม่น้อย ทั้งทางบก ทางอากาศ หรือแม้กระทั่งว่ายน้ำหนีไปยังมอลโดวา ท่ามกลางสายน้ำที่หนาวเหน็บ ส่วนเจ้าหน้าที่เกณฑ์ทหารหลายคนถูกจับ เนื่องจากรับเงินสินบนหลายหมื่นดอลลาร์ เพื่อไม่ต้องให้คนเกณฑ์เข้ากองทัพด้วย

อีกปัญหาสำคัญ คือการขาดแคลนความช่วยเหลือจากชาติตะวันตก แม้ว่า 27 ชาติสหภาพยุโรป หรืออียู เพิ่งเห็นพ้องเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา ในการให้ความช่วยเหลือ 50,000 ล้านดอลลาร์ต่อยูเครน หลังจากที่เจรจากันยาวนานหลายเดือน แต่สภาคองเกรสของสหรัฐฯ ยังคงตัดสินใจผ่านงบประมาณไม่ได้เสียที

ความล่าช้านี้ ไม่เพียงแต่ทำลายเศรษฐกิจยูเครนไปเรื่อยๆ แต่ยังเป็นภัยต่อกองทัพยูเครนอีกด้วย เพราะปัญหาเวลานี้ คืออาวุธและกระสุน ที่หากสหรัฐฯ ไม่อนุมัติความช่วยเหลือให้ ยูเครนก็ไม่มีเงินเพียงพอที่จะซื้อมาเติมกองทัพเช่นกัน

ดังนั้น แม้ ผบ.ทบ.ใหม่ของยูเครน จะมีความแข็งแกร่ง และแข็งกร้าวต่อรัสเซียขนาดไหน แต่หากไร้งบประมาณในการขับเคลื่อนก็ยากที่จะเป็นจุดเปลี่ยน และยุติสงครามนี้ได้ในเร็ววัน

โดย ดาโน โทนาลี

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/786375

คุยกัน 7 วันหน : เลือกตั้งอินโดนีเซีย 2024 ‘ประชาธิปไตย’ หรือ ‘ราชวงศ์ทางการเมือง’

วันอาทิตย์ ที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567, 06.00 น.

อินโดนีเซีย ประเทศที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 1 ของภูมิภาคอาเซียน และอันดับที่ 4 ของโลก กำลังจะมีการเลือกตั้งประธานาธิบดีในวันแห่งความรัก 14 กุมภาพันธ์นี้ ซึ่งคนกว่า 200 ล้านคน มีสิทธิ์ออกเสียงเลือกตั้ง(มากกว่าสหรัฐฯ เสียอีก) และในจำนวนนี้กว่า 100 ล้านคน เป็นคนหนุ่มสาวที่คนที่เพิ่งได้สิทธิ์เลือกตั้งครั้งแรก ทำให้ผู้สมัครเลือกตั้งทุกคนต้องเดินเกมหาเสียงผ่านแพลตฟอร์มสื่อสังคมออนไลน์กันอย่างคึกคัก โดยเฉพาะ TikTok และ Instagram ที่ดึงดูดเหล่าคนออกเสียงหน้าใหม่ได้เป็นอย่างดี

นอกจากเลือกตั้งประธานาธิบดีและคู่ชิงรองประธานาธิบดีแล้ว จะยังมีการเลือกตั้งผู้แทน ทั้งระดับประเทศ,จังหวัด และท้องถิ่นอีกเกือบ 20,000 ตำแหน่ง จากผู้สมัครในทุกสนาม รวมแล้วเกือบ 250,000ชีวิต

และนี่คือการจัดเลือกตั้งในหนึ่งวันที่ใหญ่ที่สุดในโลก

อดีตที่ผ่านมา อินโดนีเซีย เป็นประเทศที่มีผู้ออกมาใช้สิทธิ์เลือกตั้งสูงมาก อย่างเมื่อปี 2019มีผู้ใช้สิทธิ์มากถึง 80% ขณะที่สหรัฐฯมีผู้ใช้สิทธิ์เมื่อปี 2020 เพียง 66% ส่วนประเทศไทยมีผู้ออกไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งในปี 2023 ราว 75%

หากพูดถึงระบอบประชาธิปไตยต้องยอมรับว่า อินโดนีเซียยังคงอยู่ในวัยเยาว์ เพราะเคยอยู่ภายใต้ระบอบเผด็จการทหารของนายพลซูฮาร์โต นานถึง 32 ปี ตั้งแต่ปี 1966 ถึง 1998

เมื่อชาวอินโดนีเซียทนต่อระบอบไม่ไหว จึงผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนผ่านสู่ระบอบประชาธิปไตย โดยมี “เมกาวตี ซูการ์โนบุตรี” จากพรรค Indonesian Democratic Party of Struggle (PDIP) กวาดที่นั่งในสภาอย่างถล่มทลาย และทำให้เธอก้าวขึ้นเป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรก และคนเดียวในประวัติศาสตร์อินโดนีเซีย ระหว่าง
ปี 2001-2004 และพรรค PDIP นี้เองที่ผลักดันให้ โจโก วิโดโด หรือโจโกวี ซึ่งเคยเป็นคนนอกวงการการเมือง ได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งในเวลาต่อมา

ช่วงแรกของการดำรงตำแหน่งวิโดโด กลายเป็นผู้นำที่ได้รับความสนใจไปทั่วโลก เนื่องจากมีบุคลิกและหน้าตาคลับคล้าย บารัค โอบามาประธานาธิบดีสหรัฐฯ ในสมัยนั้น แม้กำลังจะก้าวลงจากตำแหน่ง หลังครองเก้าอี้มานาน 10 ปี แต่ วิโดโดยังคงเป็นผู้นำที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในประเทศ ด้วยคะแนนนิยมสูงถึงราว 80% อีกทั้งยังเป็นผู้นำที่พยายามผลักดันให้อินโดนีเซียขึ้นยืนอยู่บนเวทีโลกได้อย่างสมบูรณ์

การชิงตำแหน่งประธานาธิบดีอินโดนีเซียปีนี้ อาจดูไม่มีอะไรหวือหวาเพราะดูแล้ว ปราโบโว ซูเบียนโต รัฐมนตรีกลาโหม อดีตคู่ชิงตำแหน่งกับวิโดโดเมื่อปี 2014 พร้อมกับคู่ชิงรองประธานาธิบดี กีบรานราคาบูมิง รากา ลูกชายของวิโดโด น่าจะนอนมา เหนือคู่แข่งอย่างกันจาร์ ปราโนโว จากพรรค PDIP และ อานีส บัสเวดัน ผู้สมัครอิสระ

แม้ดูเหมือนว่าโจโกวี ที่แม้จะเป็นผู้นำที่ทำให้อินโดนีเซียเป็นที่รู้จักมากขึ้นภายใต้การนำของเขาตลอด 10 ปี แต่ในอีกทางหนึ่ง นักวิเคราะห์มองว่า ระบอบประชาธิปไตยของอินโดนีเซียนั้น อาจกำลังถอยหลังลงคลอง จนทำให้เกิดการตั้งคำถามว่านี่คือ “ประชาธิปไตย” หรือ “ราชวงศ์ทางการเมือง” กันแน่

เพราะ “กีบราน ราคาบูมิง รากา” วัย 36 ปี ลูกชายผู้นำประเทศที่ลงสมัครตำแหน่งรองประธานาธิบดีได้รับการแผ้วถางทางจากศาลรัฐธรรมนูญ ให้สามารถสมัครได้ จากเดิมที่ผู้สมัครประธานาธิบดี และรองประธานาธิบดี จะต้องมีอายุ 40 ปี นั่นเพราะ พี่เขยของวิโดโด เป็นหัวหน้าของศาลรัฐธรรมนูญผู้ออกคำตัดสินดังกล่าว และหาก กีบรานชนะ เขาจะกลายเป็นรองประธานาธิบดีที่อายุน้อยที่สุดของประเทศ เคียงคู่กับ ปราโบโวซูเบียนโต อดีตคู่แข่งคนสำคัญวิโดโด

แสดงให้เห็นชัดเจนว่า วิโดโดกำลังสร้าง “อาณาจักรทางการเมือง”และยังปูทางให้ลูกชายลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในปี 2029 นี้อีกด้วย

อีกสิ่งที่น่าสนใจสำหรับการเลือกตั้งอินโดนีเซีย คือ กฎหมายการเลือกตั้งที่เข้มงวด เพราะผู้ชนะจะต้องได้คะแนนโหวตเกิน 50% และได้คะแนนอย่างน้อย 20%
ในกว่าครึ่งของจังหวัดในประเทศ หากยังไม่มีใครได้ตามมาตรฐานที่กำหนดไว้นี้ ก็จะต้องมีการเลือกตั้งซ่อม กับคนที่ได้ที่ 2 ในเดือนมิถุนายน..ที่จะเป็นสนามแข่งขันที่ดุเดือดมากขึ้น

ผู้ที่ติดตามการเมืองในอินโดนีเซียมองว่า การเลือกตั้งครั้งนี้ คนส่วนใหญ่ให้ความสนใจกับ “เรื่องส่วนตัว” ของผู้สมัคร มากกว่าที่จะสนใจ “นโยบาย” ที่แต่ละคนชูขึ้นมา และผู้ที่ยังคงครองหน้าสื่อมากที่สุดสำหรับการแข่งขันปีนี้ ก็ยังคงเป็นนายพลซูเบียนโต เพราะเป็นที่รู้จักในวงกว้าง อีกทั้งยังมี Deepfake ของพลเอกซูฮาร์โต ผู้ล่วงลับ ประกาศสนับสนุนเขาอีกด้วย

การเมืองอินโดนีเซียปีนี้จึงน่าจับตาไม่น้อย เพราะ 10 ปีที่วิโดโดอยู่ในอำนาจ อินโดนีเซียถูกมองว่าเป็นประเทศที่มีเสถียรภาพ รุ่งเรืองอีกทั้งก่อนหมดวาระ วิโดโด ยังเดินหน้าสร้างตัวตนของอินโดนีเซียบนเวทีโลกในหลายเวที เช่น ความพยายามเสนอตัวเป็นตัวกลางเจรจาสันติภาพระหว่างรัสเซียและยูเครน ด้วยการเยือนทั้งสองประเทศ และเชื้อเชิญยูเครนให้เข้าร่วมประชุม G20 ที่เกาะบาหลี

จึงน่าสนใจว่า ผู้นำคนต่อไปของประเทศที่ใหญ่สุดในภูมิภาคอาเซียนแห่งนี้ จะสานต่อเจตนารมณ์แห่งประชาธิปไตย หรือท้ายที่สุดแล้ว จะกลายเป็น “ราชวงศ์ทางการเมือง” ที่วิโดโดปูทางเอาไว้สำหรับลูกชาย?

โดย ดาโน โทนาลี

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/784882

คุยกัน 7 วันหน : เปิดเหตุผล ‘ปูติน’ จะเยือนเปียงยาง

วันอาทิตย์ ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567, 07.00 น.

ปกติแล้ว ประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูติน ของรัสเซีย ไม่ได้เดินทางออกนอกประเทศมากนักนอกจากหมายการประชุมสำคัญๆแต่แผนการเดินทางเยือนเกาหลีเหนือที่กำลังจะมีขึ้นนั้น ถือเป็นการประกาศย้ำชัดถึงนโยบายต่อเกาหลีเหนือ

โดยระหว่างการหารือกับโช ซอน ฮุย ของรัฐมนตรีต่างประเทศเกาหลีเหนือ ที่เดินทางมาเยือนกรุงมอสโก เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ประธานาธิบดีปูตินได้แสดงความสนอกสนใจที่จะเยือนกรุงเปียงยาง เพื่อหารือร่วมกับ คิม จอง-อึน ผู้นำสูงสุดของเกาหลีเหนือ ซึ่งหากได้รับการยืนยันตามนั้น นี่จะเป็นการเดินทางเยือนเกาหลีเหนือของปูติน ในรอบกว่า 23 ปี ซึ่งรอบก่อนนั้น เป็นการหารือร่วมกับคิม จอง-อิล บิดาของผู้นำคนปัจจุบัน อีกทั้งยังเป็นการหารือกันของผู้นำทั้งสองประเทศอย่างต่อเนื่อง หลังจากเมื่อเดือนกันยายนปีที่แล้ว คิม จอง-อึน ทำเซอร์ไพรส์ด้วยการเดินทางด้วยรถไฟขบวนพิเศษข้ามพรมแดนไปยังรัสเซีย และพบหารือกับประธานาธิบดีปูตินมาแล้ว

รามอน ปาเชโค ปาร์โด นักวิชาการด้านเกาหลี แห่งสถาบันGovernance ในกรุงบรัสเซลส์ ของเบลเยียม ระบุว่า ปูตินไม่ได้มีทางเลือกอะไรมากนัก จากการคว่ำบาตรจากนานาชาติ และการเยือนเกาหลีเหนือนี้ จะเป็นการช่วยคิม จอง-อึน ในการส่งสัญญาณไปยังจีนด้วยว่า คิมยังคงมีพันธมิตรอยู่ หลังจากในช่วงที่ผ่านมา บรรดานักวิเคราะห์หลายคนพากันชี้ว่า ประธานาธิบดี สี จิ้นผิง ของจีน ไม่เต็มใจที่จะยืนเคียงข้างผู้นำคิมอย่างเปิดเผยนัก ดังนั้น หากมีภาพถ่ายร่วมกับปูติน ในดินแดนเกาหลีเหนือจะเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งต่อผู้นำเกาหลีเหนือ

ก่อนหน้านี้ ปูติน เพิ่งพบกับ คิม จอง-อึน เมื่อเดือนกันยายนปีที่แล้ว ที่เมืองวลาดิวอสตอก ทางตะวันออกไกลของรัสเซีย เพื่อหารือเรื่องการทหาร และการแบ่งปันเทคโนโลยีระหว่างกัน ขณะที่คิม จอง-อึน พบกับประธานาธิบดีสีในกรุงเปียงยาง ครั้งหลังสุดเมื่อเดือนมิถุนายน 2019

นับตั้งแต่ที่รัสเซียปฏิบัติการทางการทหารต่อยูเครน เมื่อเกือบ 2 ปีก่อน ผู้นำรัสเซียเดินทางออกนอกประเทศเพียงครั้งเดียว คือ การเยือนคีร์กิซสถาน ประเทศในเอเชียกลาง เมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้ว ซึ่งมีขึ้นหลังจากที่ศาลอาญาระหว่างประเทศ หรือ ICC ออกหมายจับเขาเมื่อเดือนมีนาคม กรณีการก่ออาชญากรรมสงครามในยูเครน

นักวิชาการ ระบุว่า การที่รัสเซียแสดงการหนุนหลังเกาหลีเหนือ จะยิ่งทำให้เกาหลีเหนือเปิดหน้าชนกับเกาหลีใต้และสหรัฐฯได้มากขึ้น และรัสเซียยังออกหน้ารับหรือวีโต นโยบายต่างๆ ต่อเกาหลีเหนือในเวทีสหประชาชาติอีกด้วย

ปาร์โด ระบุว่า หลายทศวรรษที่ผ่านมา เกาหลีเหนือต้องพึ่งพิงรัสเซียในด้านการทูต, เศรษฐกิจหรือการทหาร ..แต่นี่จะเป็นครั้งแรกที่รัสเซีย กำลังต้องการความช่วยเหลือ จากเกาหลีเหนือ ซึ่งนั่นอาจเป็นตัวบ่งชี้ถึงความอ่อนแอของรัสเซีย และอยู่ห่างไกลจากมหาอำนาจหลักของโลกอย่าง สหรัฐอเมริกา และจีน มากโข

ขณะที่ เรียว ฮินาตา-ยามากุจิ ศาสตราจารย์ด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ แห่งมหาวิทยาลัยโตเกียว ระบุว่า ในขณะที่การส่งผ่านเทคโนโลยีของรัสเซียกำลังดำเนินการอยู่นั้น เกาหลีเหนือก็ต้องแสดงขีดความสามารถด้านการทหารมากขึ้น เพื่อแสดงให้เห็นว่า เกาหลีเหนือไม่ได้พึ่งพาต่างชาติ หากแต่ก็สามารถพึ่งพาตนเองได้เช่นกัน

เช่นเดียวกับ ลีฟ-เอริค อีสลีย์ ศาสตราจารย์ด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยเอฮวา วูแมนส์ ในกรุงโซล ระบุว่า เกาหลีเหนือกำลังใช้ประโยชน์จากภูมิรัฐศาสตร์ “สงครามเย็น 2.0” ในการพึ่งพาซึ่งกันและกัน กับจีน และรัสเซียมากขึ้น ..มากกว่าที่จะเป็นการ “พึ่งพิง” จีนและรัสเซียเพียงฝ่ายเดียว

อย่าลืมว่าก่อนหน้านี้ ในช่วงที่คิม จอง-อึน เยือนรัสเซียนักวิเคราะห์ต่างพากันชี้ว่า อาจเป็นการส่งสัญญาณว่ารัฐบาลกรุงเปียงยางต้องการอะไรจากมอสโก ซึ่งอาจรวมถึงการแลกเปลี่ยนกระสุนปืนใหญ่ที่รัสเซียต้องการกับอาวุธยุทโธปกรณ์สมัยใหม่ของรัสเซีย หรืออาจรวมถึงเทคโนโลยีดาวเทียมและขีปนาวุธของกองทัพรัสเซียด้วย ซึ่งในเวลาต่อมา การคาดคะเนดังกล่าวก็มีความเป็นไปได้สูงว่าจะถูกต้อง หลังจากพบหลักฐานว่า รัสเซียใช้ยุทโธปกรณ์ที่เชื่อว่าได้จากเกาหลีเหนือโจมตียูเครน

นอกจากนี้ ผู้เชี่ยวชาญยังเชื่อว่า ความร่วมมือทางทหารระหว่างเกาหลีเหนือและรัสเซียอาจรวมถึงการช่วยพัฒนากองทัพอากาศของเกาหลีเหนือให้มีความทันสมัยยิ่งขึ้น เนื่องจากเครื่องบินรบที่เปียงยางใช้อยู่ในปัจจุบันนั้นส่วนใหญ่มาจากสมัยทศวรรษ 1980เมื่อครั้งที่รัสเซียยังเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต

ข้อมูลจาก Global Firepower2024 ที่รายงานด้านความแข็งแกร่งทางการทหาร พบว่า เกาหลีใต้ เพื่อนบ้านคู่รักคู่แค้น จัดอยู่ในอันดับที่ 5 ของโลก ในแง่ของความแข็งแกร่งทางการทหาร ขณะที่เกาหลีเหนืออยู่อันดับที่ 36 แต่หากเกาหลีเหนือได้รับความช่วยเหลือจากรัสเซีย ก็อาจยกระดับการป้องปรามบนคาบสมุทรเกาหลีได้

…และก็แน่นอนว่า จะยิ่งทำให้สถานการณ์บนคาบสมุทรเกาหลีเพิ่มความตึงเครียด และความไม่แน่นอนต่อไป

โดย ดาโน โทนาลี

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/783403

คุยกัน 7 วันหน : วิหารพระราม ชนวนขัดแย้ง ฮินดู-มุสลิม ในอินเดีย

วันอาทิตย์ ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2567, 06.20 น.

เมื่อวันที่ 22 ม.ค. ที่ผ่านมาชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดูในหลากหลายเมือง พากันออกมาจุดประทัดและดอกไม้ไฟ พร้อมร้องรำทำเพลง ท่ามกลางบรรยากาศรื่นเริง ควบคู่ไปกับการเฝ้าชมการถ่ายทอดสดพิธีเปิดวิหารพระราม ในเมืองอโยธยา รัฐอุตตระประเทศ ทางเหนือของอินเดีย ที่นายกรัฐมนตรี นเรนทรา โมดี ผู้นำอินเดียร่วมพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ แม้ตัววัดจะยังสร้างไม่เสร็จก็ตาม

วิหารพระรามนี้มีความสูง 3 ชั้น สร้างด้วยดินทรายสีชมพู ผสมกับหินแกรนิตสีดำเป็นหลัก ภายในประดิษฐานเทวรูปพระรามความสูง 51 นิ้ว โดย โมดี เชิญถาดเครื่องบูชา ก่อนจะเข้าไปทำพิธีปราณประดิษฐานภายในวิหาร หลังจากผู้นำอินเดียยอมอดอาหารมาถึง 11 วัน เป็นส่วนหนึ่งของพิธีชำระล้างเพื่อเตรียมตัวเข้าร่วมงานสำคัญในครั้งนี้ ขณะที่ประชาชนที่อยู่ด้านนอกวัดกว่า 7,500 คน รวมทั้งบรรดานักการเมือง นักธุรกิจดารานักแสดง ร่วมชมพิธีผ่านจอขนาดยักษ์ ท่ามกลางกลีบดอกไม้ที่โปรยปรายลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ในพิธีซึ่งจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่

วิหารพระรามสร้างขึ้นด้วยงบประมาณ 7,700 ล้านบาท ด้วยเงินบริจาคจากภาคเอกชน ขณะนี้เปิดเฉพาะชั้นล่าง คาดว่าชั้นอื่นๆ จะแล้วเสร็จภายในปลายปีนี้ รัฐบาลอินเดียคาดว่าเมื่อแล้วเสร็จ จะมีผู้ศรัทธาเดินทางมายังวิหารพระรามวันละมากกว่า 150,000 คนทำให้การก่อสร้างวิหารนี้กระตุ้นเศรษฐกิจของเมืองอโยธยา ทำให้เกิดโรงแรมขึ้นตามมาหลายแห่งที่กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง รวมทั้งการเปิดสนามบินและสถานีรถไฟใหม่

เป็นที่ทราบกันดีว่า โมดีได้ยกให้การสร้างวิหารพระรามนี้เป็นนโยบายหลักในการหาเสียง จนพรรคภารติยะชันตะ หรือ BJP ของเขาชนะการเลือกตั้ง และเพิ่งกล่าวว่า เป็นความสำเร็จครั้งสำคัญของรัฐบาล ที่ใช้วิหารพระราม เป็นเสมือนแกนกลางของวิสัยทัศน์ทางการเมืองในการกู้คืนศักดิ์ศรีและความภาคภูมิใจของชาวฮินดูในอินเดีย รวมทั้งเป็นการทำตามคำมั่นสัญญาเก่าแก่หลายทศวรรษของพรรคชาตินิยมฮินดูพรรคนี้

ขณะที่พิธีเปิดวิหารพระรามเผชิญกระแสคัดค้านจากนักการเมืองฝ่ายค้าน เนื่องจากมองว่าโมดีและพรรค BJP ใช้วิหารพระรามเป็นเครื่องมือทางการเมือง เพื่อกวาดคะแนนเสียงก่อนการเลือกตั้งที่จะมีขึ้นภายในเดือนพฤษภาคมนี้ในประเทศที่ประชากรร้อยละ 80 นับถือศาสนาฮินดู นอกจากนี้ชาวฮินดูบางส่วน มองว่าการจัดพิธีเปิดอย่างยิ่งใหญ่ในขณะที่เทวสถานยังสร้างไม่เสร็จ ถือเป็นการกระทำไม่ค่อยเหมาะสมตามความเชื่อของศาสนา

พื้นที่พิพาท ฮินดู-มุสลิม

ชาวฮินดูเชื่อว่า สถานที่สร้างวัดพระรามแห่งนี้ เป็นสถานที่ประสูติของพระราม เมื่อ 7,000 ปีก่อน แต่ที่เป็นประเด็นน่าจับตามองเกี่ยวกับความขัดแย้ง เนื่องจากในอดีตบริเวณนี้เป็นที่ตั้งของมัสยิดบาบรี สร้างขึ้นเมื่อปี 1528 ตามคำสั่งของจักรพรรดิบาบูร์ กษัตริย์พระองค์แรกของจักรวรรดิโมกุล ที่ปกครองอินเดียตั้งแต่ปี 1526 จนถึงช่วงศตวรรษที่ 19 ก่อนที่จะล่มสลายลงหลังอังกฤษเข้ายึดครองอินเดีย

จากข้อมูล พบว่า ชาวมุสลิมและฮินดูเริ่มขัดแย้งกันในประเด็นสถานที่ตั้งของมัสยิดแห่งนี้ตั้งแต่ปี 1856 ซึ่งทำให้อังกฤษต้องสร้างรั้วเป็นแนวกั้นแบ่งพื้นที่ของ 2 กลุ่มออกจากกัน ต่อมาในปี 1992 ชาวฮินดูกว่า 2 แสนคนทุบทำลายมัสยิดบาบรี จนเกิดจลาจลทั่วอินเดียมีผู้เสียชีวิตไปกว่า 2 พันคน ส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม

การแย่งชิงพื้นที่ดังกล่าวยุติลงในปี 2019 หลังจากศาลสูงสุดอินเดียตัดสินให้พื้นที่พิพาทตกเป็นของชาวฮินดู และให้มีการสร้างมัสยิดแห่งใหม่ห่างจากจุดเดิม 25 กิโลเมตร ขณะที่ในปีถัดมา จึงได้เริ่มมีการสร้างวิหารพระรามขึ้นในที่สุด

แกนนำกลุ่มมุสลิมที่ดูแลโครงการสร้างมัสยิด คาดการณ์ว่า จะเริ่มสร้างมัสยิดแห่งใหม่ในเมืองอโยธยาได้ในเดือนพฤษภาคมนี้ และแม้ว่าผู้คนจะหวังให้ความขัดแย้งระหว่างศาสนายุติลง แต่ชาวมุสลิมจำนวนหนึ่งยังคงกังวลถึงนโยบายของรัฐบาลอินเดีย

เมื่อเดือนที่แล้ว ศาลอินเดียรับคำร้องพิจารณาคดี ที่ชาวฮินดูเรียกร้องสิทธิในการเข้าใช้สถานที่ในมัสยิดที่เมืองพาราณสี ซึ่งสร้างขึ้นสมัยจักรวรรดิโมกุล รวมทั้งเรียกร้องให้มีการสร้างวัดภายในสถานที่ดังกล่าวด้วย หลังจากเชื่อว่า มัสยิดแห่งนี้สร้างทับที่วัดฮินดูในอดีต กลุ่มชาตินิยมฮินดูเตรียมใช้เครื่องมือทางกฎหมาย เพื่อทวงคืนพื้นที่สร้างวัด ซึ่งอาจกระทบกับมัสยิดหลายพันแห่งทั่วอินเดีย

โดย ดาโน โทนาลี