ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

13 มีนาคม 2560 เวลา 07:57 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/484873

โดย…ธเนศน์ นุ่นมัน

จากการสำรวจข้อมูลค่าใช้จ่าย โดยเฉพาะค่าเทอมในกลุ่มโรงเรียนอนุบาลเอกชน ซึ่งสามารถสืบค้นได้จากเว็บไซต์ของโรงเรียนแต่ละแห่ง ทำให้เห็นตัวเลขที่น่าตกใจสำหรับผู้มีรายได้น้อย เช่น โรงเรียนอนุบาลกุ๊กไก่ พระราม 4 ค่าเทอมแรกเข้า 6.3 หมื่นบาท เทอมต่อไป 4 หมื่นบาท โรงเรียนแสงโสม ประชาชื่น ค่าแรกเข้า 5,000 บาท บวกค่าเทอม 4.1 หมื่นบาท โรงเรียนเพลินพัฒนา ทวีวัฒนา ค่าแรกเข้า 6.5 หมื่นบาท ค่าเทอม 1.3 แสนบาท/ปี ไม่รวมค่าเครื่องแบบ โรงเรียนรุ่งอรุณ บางขุนเทียน ค่าเทอมแรกเข้า 6 หมื่นบาท เทอมต่อไป 3.2 หมื่นบาท เรียน 3 เทอม โรงเรียนอนุบาลเด่นหล้า เพชรเกษม ค่าแรกเข้า 9,000 บาท หลักสูตรแบบบูรณาการค่าเทอม 6 หมื่นบาท หลักสูตรอิงลิชโปรแกรม ค่าเทอม 9 หมื่นบาท โรงเรียนสาธิตพัฒนา คลองสามวา ค่าเทอมบวกค่าแรกเข้า 7 หมื่นบาท ฯลฯ ยังไม่รวมค่าใช้จ่ายอื่น

ทั้งหมดทำให้เกิดคำถามว่า ทำไมผู้ปกครองจึงยอมควักกระเป๋าแบกภาระค่าใช้จ่ายดังกล่าว

ไกรยส ภัทราวาท ผู้เชี่ยวชาญด้านนโยบายเศรษฐศาสตร์การศึกษา สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และพัฒนาคุณภาพเยาวชน (สสค.) อธิบายปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นว่า ข้อมูลที่เคยมีการรวบรวมไว้ระบุว่า ประชากรที่มีรายได้สูงนั้นใช้บริการโรงเรียนเอกชนเป็นหลัก ขณะที่รายได้น้อยพึ่งพาโรงเรียนของรัฐ เรื่องนี้แยกกันอย่างชัดเจน เพราะผู้ปกครองที่มีรายได้สูงมองว่าโรงเรียนเอกชนนั้นสามารถตอบสนองความต้องการที่คาดหวังจากโรงเรียนได้

คุณภาพการศึกษาที่ดีจากโรงเรียนอนุบาลเอกชน เกิดจากความคาดหวังว่าเด็กจะมีพื้นฐานที่ดีจนมีความสามารถมากพอที่จะสอบเข้าชั้นประถมปีที่ 1 หรือในระดับที่สูงขึ้นๆ ในโรงเรียนที่มีชื่อเสียง และแนวคิดนี้นี่เองที่ทำให้มีโรงเรียนอนุบาลเอกชนค่าเล่าเรียนสูงลิบ ตั้งขึ้นหรือบริหารจัดการจากทีมงานที่เคยอยู่ในกลุ่มโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงมาก่อนผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด

“ยกตัวอย่างโรงเรียนสาธิตพัฒนา ซึ่งยกทีมบริหารมาจากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมาทั้งทีม ตั้งขึ้นมาเพื่อให้เด็กที่เข้ามาเรียนสามารถสอบเข้าสาธิตจุฬาฯ ได้ ผู้ปกครองจะพูดต่อๆ กันว่าเรียนที่นี่แล้วจะได้เรียนสาธิตจุฬาฯ เราจึงได้เห็นภาพวันเปิดรับสมัครนักเรียนใหม่ มีผู้ปกครองมาปักหลักจองคิวกันข้ามคืน ถึงขนาดกางเต็นท์นอนหน้าโรงเรียนล่วงหน้าสามวันห้าวัน มีการจัดคิวจอง มีเงินอย่างเดียวเรียนไม่ได้ ต้องมีความอุตสาหะด้วย ภาพที่เกิดขึ้นสะท้อนทั้งภาพการแข่งขันและตอบคำถามว่า ทำไมผู้ปกครองยอมจ่ายเงินค่าเทอมแพงลิบที่ชัดเจน”

ไกรยส กล่าวว่า เรื่องดังกล่าวกำลังเป็นค่านิยมเฉพาะกลุ่มของผู้ปกครองมีรายได้สูง ที่มีความพร้อมในการจ่ายเงิน ประกอบกับโรงเรียนในกลุ่มนี้มักจะตั้งอยู่ในย่านธุรกิจสำคัญๆ ของกรุงเทพมหานคร หรือบนเนื้อที่ทำเลที่เดินทางสะดวก มีระบบการดูแลความปลอดภัยที่เข้มงวด ซึ่งตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์ของผู้ปกครองกลุ่มนี้ แต่การแข่งขันเพื่อเข้าโรงเรียนอนุบาลกลุ่มนี้ก็ยังถือว่าเป็นคนละกลุ่มกับผู้ปกครองที่สามารถจ่ายค่าเล่าเรียนให้ลูกเรียนในโรงเรียนนานาชาติชั้นนำที่ต้องจ่ายค่าเรียนปีละนับล้านบาท

ผู้เชี่ยวชาญด้านนโยบายเศรษฐ ศาสตร์การศึกษา สสค. ระบุอีกว่า อย่างไรก็ตามในเรื่องของผลสัมฤทธิ์ของการเรียนการสอนระดับชั้นอนุบาลเป็นเรื่องที่ประเมินได้ยาก เพราะไม่มีการสอบวัดมาตรฐานความรู้ของเด็ก และยังเด็กเกินไปที่จะชี้วัดอะไรได้ การชี้วัดกรณีเดียวที่มีจึงหมายถึง เด็กอนุบาลคนนั้นๆ จะสอบเข้าชั้นประถมปีที่ 1 โรงเรียนชั้นนำในสถาบันใดได้

“สอบเข้าเรียน ป.1 ในโรงเรียนดังที่ไหนได้จะเป็นผลลัพธ์ที่ชี้ชัดและเป็นแรงดึงดูดให้ผู้ปกครองยอมจ่ายค่าเทอมอย่างไม่อั้น ทั้งหมดฟังดูเหมือนความพยายามซื้อความสำเร็จที่จะหาได้จากสถาบันการศึกษาชั้นนำ ทั้งหมดเป็นแรงจูงใจเดียวกันของผู้ปกครอง”ไกรยส กล่าว และระบุด้วยว่า ความต้องการที่สูงกว่าจำนวนเก้าอี้ที่จะสามารถรองรับได้นี่เอง ที่จะเอื้อให้เกิดการแข่งขันในทางที่ผิด เพราะเด็กอนุบาลกลุ่มนี้จะต้องถูกวัดความรู้ด้วยความสามารถในการอ่านออกเขียนได้ ทั้งๆ ที่เด็กในวัย 5-6 ขวบ ไม่ควรที่จะถูกคาดหวังให้ทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ได้ เด็กวัยนี้เป็นวัยที่ควรเรียนผ่านการเล่น เรียนทักษะเชิงพัฒนา ทักษะเชิงพฤติกรรม ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการเรียนรู้ในวัยนี้ ไม่ใช่ต้องเรียนทักษะเชิงวิชาการ เพื่อเข้าสู่กระบวนการแข่งขัน

“หากไปดูข้อสอบเข้า ป.1 ก็จะเห็นได้ทันทีว่าข้อสอบกำลังวัดอะไรจากเด็ก ซึ่งเป็นการวัดเกินหลักสูตร วัดเกินพัฒนาการ ซึ่งจะมีเด็กที่ทำไม่ได้และถูกคัดออก กรณีนี้จะไม่ยุติธรรมกับเด็กที่ยังไม่มีพัฒนาการให้รองรับข้อสอบ และเป็นปัญหาที่มาจากความเหลื่อมล้ำของคุณภาพระหว่างสถานศึกษาระดับประถมและมัธยมศึกษาในประเทศไทย คุณภาพการศึกษาที่ไม่เท่าเทียมจะมีผลกระทบต่อการเข้าเรียนต่อในมหาวิทยาลัย ผลกระทบต่ออนาคต ซึ่งหมายถึงหลักประกันด้านความสำเร็จในชีวิตที่มากเกินไป ทั้งหมดย้อนกลับมาผลักดันให้ผู้ปกครองต้องดิ้นรนจ่ายค่าเล่าเรียนอนุบาลที่สูงลิ่ว อยู่ในวงจรนี้อย่างเต็มใจ” ผู้เชี่ยวชาญด้านนโยบายเศรษฐศาสตร์การศึกษา สสค. ระบุทิ้งท้าย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

13 มีนาคม 2560 เวลา 07:52 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/484872

โดย…ทีมข่าวการเมืองโพสต์ทูเดย์

เอาจริงแน่กับการจัดซื้อ “เรือดำน้ำ” รอบนี้ท่ามกลางกระแสคัดค้านที่เชี่ยวกราก ​

สัญญาณชัดเจนเมื่อ บิ๊กป้อม-พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรีและ รมว.กลาโหม  พล.อ.อุดมเดช สีตบุตร รมช.กลาโหม  นำผู้บัญชาการเหล่าทัพ ทั้ง พล.อ.สุรพงษ์ สุวรรณอัตถ์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด พล.อ.เฉลิมชัย สิทธิสาท ผบ.ทบ.  พล.ร.อ.ณะ อารีนิจ ผบ.ทร. ตรวจเยี่ยมพื้นที่อู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช

พื้นที่ 40.78 ไร่ ในอู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช กรมอู่ทหารเรือ อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี เป็นพื้นที่ที่จัดเตรียมไว้  สำหรับสร้างโรงซ่อมเรือดำน้ำขนาด 50x100x25 เมตร รองรับเรือดำน้ำรุ่น Yuan Class S 26 T จากสาธารณรัฐประชาชนจีนในอนาคต

พร้อมสัญญาณจาก พล.อ.ประวิตร ที่ออกมายืนยันชัดเจนว่างบประมาณการจัดซื้อเรือดำน้ำรอบนี้อยู่ใน​​ พ.ร.บ.งบประมาณรายจ่าย ซึ่งผ่านสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) เป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพียงแต่จะเสนอ ครม.เมื่อไหร่เท่านั้น เวลานี้อยู่ในขั้นตอนประสานงานกับประเทศที่เราจะซื้อแบบรัฐต่อรัฐ (จีทูจี)

สอดรับกับ พล.ร.อ.ไกรสร จันทร์สุวานิชย์ ผบ.ทร.​ (สมัยนั้น) ออกมาชี้แจงว่าจากผลการศึกษากองทัพเรือมีมติเป็นเอกฉันท์ในการจัดซื้อเรือดำน้ำจากประเทศจีนจำนวน 3 ลำ โดยใช้งบประมาณ 3.6 หมื่นล้านบาท

ในอดีตที่ผ่านมากองทัพเรือเคยมีเรือดำน้ำมาประจำการรบมาแล้ว  4 ลำ ที่สั่งซื้อจากญี่ปุ่นเข้าประจำการกองทัพเรือไทย เมื่อวันที่ 19 ก.ค. 2481 ได้ออกปฏิบัติการในสงครามอินโดจีนกับฝรั่งเศส และสงครามโลกครั้งที่ 2 จนกระทั่งปลดระวางประจำการในปี 2494

แม้จะว่างเว้นการมีเรือดำน้ำประจำการมา 66 ปี แต่ไม่เคยว่างเว้นจาก​ความพยายามจัดซื้อเรือดำน้ำที่มีการ​ผลักดันอย่างต่อเนื่องหลายยุคหลายรัฐบาล ​ แต่สุดท้ายด้วยเสียงคัดค้านและข้อท้วงติงถึงความคุ้มค่าในภาวะที่บ้านเมืองกำลังถังแตก ทำให้โครงการจัดซื้อเรือดำน้ำมีอันต้องสะดุดไปหลายยก ​

​ชัดเจนที่สุด​คือช่วง ปี 2553 ​ ​สมัยรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และมี พล.อ.ประวิตร เป็น รมว.กลาโหม   โดย  พล.ร.อ.กำธร พุ่มหิรัญ ผบ.ทร.ขณะนั้น ได้ผลักดันโครงการจัดซื้อเรือดำน้ำรอบใหม่ในวงเงินงบประมาณ 7,500 ล้านบาท

ครั้งนั้นคณะทำงานได้ข้อสรุปลงตัวที่การจัดซื้อเรือดำน้ำมือสอง รุ่น  Klasse 206A (U 206A) ของเยอรมนี 6 ลำ ที่ปลดประจำการไปแล้ว ​โดย​แบ่งเป็นเรือที่ใช้งานได้ 4 ลำ และเรือ​อีก 2 ลำ ที่จะนำมาเป็นอะไหล่

แต่ความพยายามรอบนี้ก็ไปไม่ถึงฝั่งฝัน เมื่อมีข่าวว่าถูกมือที่มองไม่เห็นสั่งเบรกไว้ ด้วยเหตุผล​ถูก​วิพากษ์วิจารณ์ถึงความคุ้มค่าอย่างรุนแรง จนเกรงว่าจะกระทบกับเสถียรภาพของรัฐบาลในขณะนั้น ซึ่งกำลังง่อนแง่นอย่างหนัก

อีกด้านหนึ่งมีกระแสข่าวว่า​เกิดความไม่ลงตัวภายในกองทัพกับสภากลาโหม ที่ยังมีความเห็นต่าง เมื่อมีบางฝ่าย​ไม่เห็นด้วยกับการจัดซื้อเรือดำน้ำจากเยอรมนี แต่ต้องการผลักดันเรือเรือดำน้ำ U209  มือหนึ่งจากประเทศเกาหลีใต้​ 2 ลำ ในวงเงิน 4 หมื่นล้านบาทเศษ

​ทำให้แผนการจัดซื้อเรือดำน้ำรอบนี้เงียบหายไป ก่อนกลับมาเป็นประเด็นอีกครั้ง สมัยรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เมื่อ พล.อ.อ.สุกำพล สุวรรณทัต รมว.กลาโหมขณะนั้น เดินสายตรวจเยี่ยม​กองทัพเรืออย่างเป็นทางการ และส่งสัญญาณเห็นด้วยกับการจัดซื้อเรือดำน้ำจากเยอรมนี

สุดท้ายเหมือนเรื่องจะถูกแช่แข็งจนครบกำหนดเลยเส้นตายวันที่ 29 ก.พ. 2555 ที่ทางเยอรมนีกำหนดต้องการคำตอบว่าจะซื้อหรือไม่ซื้อ ถือเป็นการปิดฉากการจัดซื้อเรือดำน้ำรอบนั้น

แต่ความพยายามจัดซื้อเรือดำน้ำยังไม่จบ หลังรัฐประหาร รัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา  ที่มี พล.อ.ประวิตร วนกลับมาเป็น ​รมว.กลาโหม อีกครั้ง

แผนการจัดซื้อเรือดำน้ำจึงถูกปัดฝุ่นขึ้นมาใหม่อีกรอบ ด้วยการตั้งคณะกรรมการคัดเลือก 17 คน ที่มี พล.ร.อ.ณรงค์พล ณ บางช้าง ผช.ผบ.ทร. เป็นประธาน เดินทางไปศึกษาดูเรือดำน้ำที่สาธารณรัฐประชาชนจีน เกาหลีใต้ รัสเซีย เยอรมนี และสวีเดน และมีมติเอกฉันท์เลือกเรือดำน้ำจากจีน

อยู่ที่ว่านับจากนี้จะมีเหตุให้แผนจัดซื้อเรือดำน้ำต้องสะดุดหรือไม่

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 มีนาคม 2560 เวลา 20:56 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/484221

โดย..วรรณโชค ไชยสะอาด

หลังจากกรมการขนส่งทางบกไล่จับกุมรถบริการอูเบอร์ (UBER) ในพื้นที่กรุงเทพฯและเชียงใหม่ ข้อหาวิ่งรถผิดกฎหมายไม่ตรงตามประเภทที่จดทะเบียนไว้ สร้างกระแสไม่พอใจให้แก่ประชาชนผู้ใช้บริการเป็นอย่างยิ่ง

บ้างบอกว่าแท็กซี่อูเบอร์เป็นทางเลือกใหม่ของผู้ใช้บริการในวันที่แท็กซี่มิเตอร์ส่วนใหญ่พึ่งพาไม่ได้ บ้างมองว่ากฎหมายไทยล้าหลัง ปรับตัวและวิ่งไม่ทันการพัฒนาของโลกยุคใหม่

ผิดกฎหมาย ทำลายระบบขนส่ง

ณันทพงศ์ เชิดชู รองอธิบดีกรมการขนส่งทางบก เปิดเผยว่า การให้บริการของอูเบอร์นั้นนอกจากผิดกฎหมายโดยตรงแล้ว ยังทำลายรูปเเบบขนส่งสาธารณะในระบบ ขณะเดียวกันยังเป็นการเอาเปรียบผู้ประกอบอาชีพสุจริตด้วย

“ที่ผ่านมากรมการขนส่งทางบกได้พูดคุยกับทางผู้บริหารอูเบอร์แล้วว่าทำอย่างไรถึงจะถูกต้องตามกฎหมายเมืองไทย แต่เขาขอให้เราแก้ไขให้ตรงกับสิ่งที่เขาต้องการคือ ให้รถส่วนบุคคลสามารถใช้งานในรูปแบบสาธารณะได้ ซึ่งเราชี้แจงว่ากฎหมายไทยแยกชัดเจน ปะปนกันไม่ได้ เพราะระบบควบคุมดูแลต่างกัน แต่เขาก็ไม่ยอม มองว่าสิ่งที่ทำอยู่เป็นจุดแข็งของเขาและมีกลุ่มคนที่สนับสนุนอยู่”

ณันทพงศ์ บอกว่า ได้พยายามจัดทำแนวทางแก้ไขพัฒนาระบบแท็กซี่ที่มีอยู่ในกทม. เพื่อปิดช่องว่างที่ประชาชนติติงเข้ามา เช่น ปัญหาการปฎิเสธผู้โดยสาร คุณภาพอันย่ำแย่ของตัวรถ หรือแม้แต่พฤติกรรมของโชเฟอร์ ทุกอย่างกำลังดำเนินการเพื่อเพิ่มมาตรฐาน ขณะเดียวกันยังได้ร่างกฎกระทรวงเสนอไปที่กระทรวงคมนาคมแล้ว โดยจะเพิ่มการให้บริการแท็กซี่รูปแบบใหม่ที่เรียกว่า แท็กซี่วีไอพี เพื่อรองรับผู้โดยสารที่ต้องการคุณภาพอีกระดับ

“ทุกอย่างกำลังพัฒนา กรมการขนส่งทางบกกำลังส่งเสริมให้แท็กซี่เข้าสู่ระบบแอพพลิเคชั่นอย่างทั่วถึง ซึ่งหลายคันก็เริ่มเข้ามาแล้ว เช่น Grab taxi Allthai taxi ฉะนั้นต่อไปนี้พี่น้องประชาชนจะสามารถเรียกรับบริการได้อย่างสะดวกมากขึ้นเหมือนกับที่อูเบอร์ทำ และการปฎิเสธก็จะลดลง”

รองอธิบดีกรมการขนส่งทางบก บอกว่า ภาครัฐพยายามทำความเข้าใจต่อประชาชนเรื่อยมาว่าอะไรคือสิ่งที่ถูกต้องและอะไรคือสิ่งที่ผิดกฎหมาย หากใช้บริการแบบผิดกฎหมาย เมื่อเกิดอุบัติเหตุ อันตราย หรือคดีความขึ้นมา ความคุ้มครองที่จะได้รับก็จะลดน้อยลงหรือไม่ได้รับการดูแลเท่าที่ควร

“รัฐไม่นิ่งนอนใจในการปราบปรามผู้กระทำความผิด อย่างไรก็ตามคงไม่ถึงขนาดใช้ยาแรงอย่างม.44 ตามที่ปรากฎเป็นข่าวก่อนหน้านี้ ซึ่งเป็นความเข้าใจผิด”

บริการดีที่กฎหมายวิ่งตามไม่ทัน

นิตยสารฟอร์บส ไทยแลนด์รายงานว่า อูเบอร์เป็นกิจการที่เติบโตอย่างรวดเร็ว โดยจ้างพนักงานมากถึง 9,000 คน มีคนขับในเครือข่ายทั่วโลกถึง 1.5 ล้านคน แต่ละเดือนมีคนมากกว่า 40 ล้านคนทั่วโลกใช้บริการอูเบอร์

อย่างไรก็ตามอูเบอร์มักเผชิญกับปัญหาด้านกฎเกณฑ์ของทางการและการต่อต้านจากคนขับแท็กซี่ใน 450 เมืองของ 73 ประเทศ

กีรติ ดุกสุขแก้ว หนุ่มออฟฟิศวัย 26 ปี เล่าประสบการณ์ในฐานะคนขับอูเบอร์ให้ฟังว่า สัมผัสได้ชัดเจน ผู้โดยสารนั้นให้เกียรติ ไว้ใจ และรู้สึกดีต่อคนขับอูเบอร์มากกว่ารถแท็กซี่ปกติ

“ผมขับอูเบอร์มาประมาณ 1 ปีแล้ว เริ่มจากใช้บริการก่อนแล้วรู้สึกประทับใจ เห็นเป็นโอกาสสร้างรายได้ที่ดี คิดว่าความโปร่งใสในการให้บริการเป็นปัจจัยต่อความสำเร็จ ทั้งคนขับและคนนั่ง พวกเขามีความไว้ใจซึ่งกันและกัน สามารถเช็กข้อมูลได้ทั้งหมด เราเป็นใครคุณเป็นใคร ติดตามได้ตลอดเส้นทางว่าขณะนี้อยู่ที่ไหน”

กีรติแนะนำว่า แท็กซี่ปกติควรเอาจุดด้อยหรือสิ่งที่ตัวเองกำลังต่อต้านไปเร่งพัฒนาปรับปรุงคุณภาพบริการของตัวเองดีกว่า เพราะการแข่งขันทำให้เกิดการพัฒนา ขณะที่กฎหมายไทยเองก็ถึงเวลาแก้ไขรองรับกับความก้าวหน้าและเปลี่ยนแปลงไปของสังคม

“เป็นการเปิดโอกาสให้ประชาชนได้เลือก สุดท้ายใครดีกว่าก็จะอยู่รอด ถ้าคุณทำดีเขาก็เลือกคุณ”

ภาณุวัฒน์ หลาวเพ็ชร์ ผู้ให้บริการอูเบอร์ บอกว่า ความสะดวกและปลอดภัยเป็นเรื่องสำคัญที่ทำให้คนเลือกใช้บริการอูเบอร์

“เรียกง่าย โปรโมชั่นดี คิดราคาตามจริง ไม่มีการปัดเศษ ไม่มีการพูดว่าผมไม่มีเงินทอนนะครับ คนที่จะขับได้ก็ต้องผ่านการตรวจสอบประวัติอาชญากรรม ทุกอย่างมันสะดวก ชัดเจนโปร่งใส คนเลยชอบ ผมเคยขึ้นแท็กซี่กับเพื่อน 5 คน โดนโชเฟอร์บ่นว่า ‘จริงๆ 5 คนนี่ขึ้นไม่ได้นะครับ ถ้าไม่ติดไฟเขียวนี่พี่ไล่ลงแล้วนะ’ เขาบ่นเราทั้งๆที่ใบหน้าเขายังไม่ตรงกับบัตรประจำตัวที่วางไว้หน้ารถเลย กลายเป็นคนทำผิดกฎหมายมาสอนผู้โดยสารเสียอีก”

กฤษณะ ยันตรปกรณ์ หนุ่มวัย 35 ปี เจ้าของธุรกิจส่วนตัวที่เกี่ยวข้องกับการบริการซึ่งเลือกขับอูเบอร์เป็นอาชีพเสริม บอกว่า ผู้โดยสารพยายามหาทางเลือกที่ดีที่สุดต่อตัวเองอยู่แล้ว

“ไม่มีปฎิเสธผู้โดยสาร ไม่ต้องระแวงว่าจะถูกพาไปอ้อมที่ไหน เพราะมีรายละเอียดบน Google Map บอกอยู่แล้ว”

กฤษณะ บอกว่าผู้บริหารอูเบอร์ควรจะพูดคุยกับรัฐบาลไทย ผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในข้อกฎหมายหรือทำให้เป้าหมายเดินไปเพื่อผลประโยชน์ของประชาชน

เหมือนเอาเด็กมาแข่งกับผู้ใหญ่

วิฑูรย์ แนวพานิช ประธานเครือข่ายสหกรณ์แท็กซี่  บอกว่า เข้าใจว่าประชาชนย่อมอยากเลือกในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าดีกว่า แต่ประเด็นสำคัญที่ต้องทำให้ชัดเจนก็คือ ภาครัฐจะเอาอย่างไรกับการให้บริการที่ผิดกฎหมาย

“กลุ่มแท็กซี่ต้องการความชัดเจนจากทางราชการหรือรัฐบาลจะเอาอย่างไรกับเรื่องพวกนี้ รถยนต์ไม่ต้องถูกกฎหมายแต่บริการดีกว่า แบบนี้ใช้ได้ไหม ถ้าได้ พวกผมแท็กซี่กว่าแสนคัน จะได้เลิกจดทะเบียนรถสาธารณะแล้วไปเป็นแท็กซี่ป้ายดำ ใช้รถส่วนบุคคลมาวิ่งกันบ้าง”

ประธานเครือข่ายสหกรณ์แท็กซี่ บอกว่า ปัจจุบันต้นทุนการให้บริการของรถแท็กซี่มิเตอร์ทั่วไปนั้นสูงกว่า เพราะราคาถูกกำหนดจากทางราชการ ขณะที่คู่แข่งนั้นทุกอย่างเปิดกว้าง สามารถกำหนดราคาเองได้ จึงเป็นความไม่เท่าเทียมในการแข่งขันและบริการ

“อีกคนมีกรอบให้แข่ง อีกคนไม่มี ยังไงก็สู้กันไม่ได้ เขาประชาสัมพันธ์ได้ทุกรูปแบบ แต่ของเราไปเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดไม่ได้ เปรียบเทียบง่ายๆเหมือนเอาเด็กมัธยมไปลงแข่งสนามเดียวกันกับทีมชาติ” วิฑูรย์ระบุ

สะดวกใจที่จะใช้ สบายใจที่จะขึ้น

ปฏิเสธไม่ได้ว่ายังมีประชาชนบางกลุ่มเต็มใจที่จะใช้บริการอูเบอร์ แม้กฎหมายไทยจะไม่ยอมรับก็ตาม

ปณาลี ลีฬหะสุวรรณ พนักงานออฟฟิศสาวผู้ใช้บริการอูเบอร์และแกร็บแท็กซี่เป็นประจำ เล่าว่า ได้รับประสบการณ์ในแง่บวกเสมอเมื่อเลือกใช้บริการขนส่งทั้งสองรูปแบบ

เธอไม่เข้าใจว่าเมื่อบริการดังกล่าวเป็นประโยชน์ต่อประชาชน เหตุใดกฎหมายถึงไม่ดำเนินการปรับปรุงเพื่อรองรับเสียที

“เราต้องการโอกาสในการเลือกรับบริการ Grab taxiคิดราคาในลักษณะเหมาจ่ายจากจุด A ไปยังจุด B เรารู้ได้ทันทีว่าต้องจ่ายเท่าไหร่ ขณะที่อูเบอร์เป็นการประมาณการณ์ ขึ้นอยู่กับระยะทางและเวลา สำหรับผู้บริโภคในยุคนี้ การมีตัวเลือกทำให้เราประเมินได้ว่า ช่วงเวลานั้นๆเราควรเลือกใช้บริการใด”

ปณาลี ย้อนความให้ฟังว่า ครั้งแรกที่เลือกใช้บริการอูเบอร์มาจากโปรโมชั่นที่น่าดึงดูดและการบริการที่แสนสะดวกสบาย

“แทนที่เราจะนั่งแท็กซี่ธรรมดา จ่ายราคาเต็ม เราเลือกอันที่มีส่วนลดดีกว่าไหม ไม่อยากอารมณ์เสียต้องไปยืนข้างถนนแล้วโบกรถคันแล้วคันเล่า บางที 20 นาทียังไม่ได้ขึ้นเลย เทียบกับอูเบอร์แล้ว เรารู้เวลาที่ชัดเจน ถ้าไม่มีรถก็ไม่ต้องออกไปรอ ทุกอย่างมันวางแผนได้ ถ้าพูดถึงความปลอดภัย เวลากลับบ้านดึก ถ้าไปแท็กซี่เราต้องนั่งคุยโทรศัพท์ตลอดเส้นทาง เพราะผู้ใหญ่ไม่ไว้ใจ แต่ถ้าเป็นอูเบอร์ เขาสามารถติดตามเราได้ตลอดเส้นทางจากจีพีเอสที่เราแชร์ อยู่ตรงไหน ออกนอกเส้นทางหรือเปล่า มันทำให้คนที่บ้านรู้สึกสบายใจ”

มนุษย์เงินเดือนรายนี้ชี้ว่า หากภาครัฐยังไม่ประสบความสำเร็จในการยกระดับคุณภาพแท็กซี่มิเตอร์ อูเบอร์ก็ยังคงเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าตลอดไป

“เคยลองเรียกแท็กซี่ที่เซ็นทรัลเวิลด์ เชื่อไหม เราจดเลขทะเบียนได้เป็น 10 คันที่บอกปฎิเสธ แล้วก็โทรไปแจ้งกรมการขนส่งทางบก แต่ถามว่ามันใช่หน้าที่ของเราไหมที่ต้องเสียเวลามาคอยรายงานความผิดมันซะทุกครั้ง เสียเวลาและสู้ไปจ่ายเงินให้กับความแน่นอนดีกว่าปะ”

ธนกฤต อมาตยกุล นักเดินทางหนุ่ม ระบายว่า การปฎิเสธผู้โดยสารกลายเป็นภาพจำแท็กซี่ในเมืองไทยไปแล้ว ทำให้วันนี้หลายคนอยากได้บริการอื่นที่ดีกว่า

“แท็กซี่เรียกยาก ชอบปฎิเสธ ในเมื่อคุณไม่รับลูกค้า ลูกค้าเขาก็เปลี่ยนไปที่อื่น คุณอยากปฎิเสธเอง คุณทำตัวเอง แต่กฎหมายล้าหลัง แทนที่จะยอมรับและล้อไปกับสิ่งที่ทำให้ประชาชนสะดวกสบายมากขึ้น”

ณัฐพร อร่ามกุลชัย ผู้โดยสารอีกราย บอกว่า แท็กซี่มิเตอร์และภาครัฐควรจะเรียนรู้ปัจจัยความสำเร็จและเหตุผลที่คนเลือกใช้บริการอูเบอร์มากกว่าการปิดกันและไม่ปรับปรุงกฎหมายให้วิ่งตามทัน

“สะดวก บริการดี คนขับมารยาทเยี่ยม มีใจที่อยากจะบริการจริงๆ รถที่ใช้ก็สะอาดสะอ้าน ได้รับความปลอดภัย เพราะเรามีเบอร์ มีข้อมูลเบื้องต้นชัดเจน ทั้งหมดทำให้เราประทับใจมากกว่าแท็กซี่ปกติ”

ทั้งหมดนี้คือหลากหลายความคิดเห็นต่อบริการขนส่งสารธารณะในเมืองไทย ที่ภาครัฐหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะรับฟัง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

07 มีนาคม 2560 เวลา 20:24 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/484082

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

ภาพพี่เลี้ยงแสดงพฤติกรรมดุด่า ทำร้ายทุบตีเด็กๆ ปรากฎเป็นข่าวอยู่บ่อยครั้งในสังคม สร้างความสะเทือนใจให้แก่คนเป็นพ่อแม่ยิ่งนัก

ในวันที่หลายครอบครัวต้องออกไปทำงานนอกบ้าน จำเป็นต้องจ้างพี่เลี้ยงหรือฝากลูกไว้ที่สถานรับเลี้ยงเด็ก คำถามที่ตามมาคือ จะไว้ใจคนที่มาทำหน้าที่เลี้ยงลูกของเราได้จริงหรือ

คิดให้ดีก่อนเลือก”พี่เลี้ยงเด็ก”

สภาพทางเศรษฐกิจและสังคมในยุคปัจจุบัน ประกอบกับความเป็นครอบครัวเดี่ยวมากขึ้น  ผลักดันให้พ่อแม่ผู้ปกครองหลายคนต้องออกไปทำงานนอกบ้าน และมักประสบปัญหาขาดแคลนคนเลี้ยงดูลูก จำเป็นต้องฝากเลี้ยงยังสถานรับเลี้ยงเด็กหรือจ้างพี่เลี้ยงมาดูแลถึงบ้าน

ครูยุ่น-มนตรี สินทวิชัย เลขาธิการมูลนิธิคุ้มครองเด็ก บอกว่า ในฐานะนายจ้าง พ่อแม่ผู้ปกครองจำเป็นต้องคัดกรอง ตรวจคุณสมบัติและข้อมูลประจำตัวเบื้องต้นของลูกจ้างอย่างละเอียดรอบคอบเพื่อความปลอดภัยของเด็ก

“คัดเลือกคนที่มีประสบการณ์ หรือได้รับการคอนเฟิร์มจากคนรู้จัก เราจะได้รับรู้นิสัยเบื้องต้นของเขา ไม่ใช่ไปประกาศเอาใครก็ไม่รู้มา ต้องมีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง มีหลักฐานส่วนบุคคลครบถ้วน ในด้านร่างกายต้องขอใบรับรองจากแพทย์ เช็คว่ามีประวัติเป็นโรคติดต่อไหม พยายามสังเกตตามร่างกาย มีความเสียหายจากโรคหรือความรุนแรงอื่นหรือไม่  เป็นไปได้เลือกคนที่เคยผ่านการอบรมการเลี้ยงดูเด็กเล็กจากหน่วยงานรัฐหรือเอกชนได้ยิ่งดี”

นอกจากประสบการณ์ สิ่งพ่อแม่ผู้ปกครองควรให้ความสำคัญคือ ทักษะเฉพาะทางของพี่เลี้ยง การระมัดระวังในเครื่องความปลอดภัย เนื่องจากพี่เลี้ยงเป็นอาชีพที่ต้องให้เวลาอย่างเต็มที่กับเด็ก ละสายตาไม่ได้เด็ดขาด

ครูยุ่น บอกว่า ขณะสัมภาษณ์พูดคุยกับพี่เลี้ยง ผู้จ้างอาจทดลองให้เขาลองเล่นกับเด็ก และสังเกตเวลาที่เขาอยู่กับเด็กว่ามีทักษะด้านการพัฒนา ทักษะด้านความปลอดภัย และภาวะด้านจิตใจที่ดี ตลอดจนท่าทีในลักษณะระมัดระวังความปลอดภัยอยู่เสมอหรือไม่

“เรื่องเหล่านี้เป็นรายละเอียดสำคัญ อาจจะดูยากสักหน่อย แต่ต้องพยายามสอบถาม สังเกตให้ได้มากที่สุด ตอนสัมภาษณ์อาจลองโยนปัญหาให้เขาแก้ไข เช่น เด็กตัวร้อนไม่สบายคุณจะทำอย่างไร เด็กร้องไห้อยู่ มีโทรศัพท์ดังขึ้นจะทำอย่างไร ดูการพูดคุย การอุ้ม การหยอกล้อ การปลอบโยน และการควบคุมอารมณ์ตัวเอง อย่าเอาคนลักษณะบ้าพลัง ขี้หงุดหงิด หรือเป็นพวกที่คิดแต่จะบังคับเด็กมาทำงาน พี่เลี้ยงที่ดีควรจะเป็นคนรักเด็ก ชอบอยู่กับเด็ก ทนเสียงร้องได้  มีความคิดสร้างสรรค์หากิจกรรมทำกับเด็กได้ เช่น เล่านิทาน ร้องเพลง”

ครูยุ่นบอกว่า การกำหนดกฎระเบียบและบทบาทการทำงานให้ชัดเจน ก็นับเป็นเรื่องสำคัญที่พ่อแม่ผู้ปกครองไม่ควรละเลย

“อะไรทำได้ อะไรทำไม่ได้ ต้องบอกลูกจ้างให้ชัด เช่น ห้ามพาเด็กออกนอกบ้าน บางคนเอาไปเล่นข้างนอก ไปพูดคุยกับเพื่อนบ้านนานๆ ไม่ใช่เรื่องที่ดี หรือเรื่องบทบาทการทำงาน ทุกอย่างต้องชัดเจน จ้างเขามาเลี้ยงลูก อย่าไปสั่งให้เขาทำอย่างอื่นเยอะแยะ ล้างจาน ล้างรถ ซักผ้า ทำกับข้าว กดดันเขาเกินไปมันเสี่ยงต่อความเครียดและอารมณ์ในแง่ลบที่อาจลามไปถึงการแสดงในลักษณะรุนแรงต่อเด็กได้”

เลขาธิการมูลนิธิคุ้มครองเด็ก ให้คำแนะนำว่า เมื่อจ้างพี่เลี้ยงเด็กแล้ว พ่อแม่ต้องยอมรับว่า เขาคือส่วนหนึ่งของครอบครัวเรา ถึงแม้จะเป็นส่วนเล็กๆ แต่ก็ต้องให้ความสำคัญ เนื่องจากแต่ละวันเขาอยู่กับลูกเราหลายชั่วโมง ฉะนั้นจำเป็นต้องช่วยกันสร้างบรรยากาศและความรู้สึกที่ดี อย่ามองเขาเป็นคนอื่นคนไกล หรือเหยียดอาชีพคิดเพียงแค่ว่าเป็นคนใช้ เพราะเมื่อไหร่ที่ลูกจ้างรู้สึกดี ผลกระทบแง่บวกก็ส่งต่อไปถึงลูกเรา

หลีกเลี่ยงคนขี้หงุดหงิด-บ้าอำนาจ-ชอบใช้ความรุนแรง

นอกจากจ้างพี่เลี้ยงมาดูเเลลูกที่บ้าน อีกวิธีที่พ่อแม่หลายคนนิยมคือ นำเด็กไปฝากไว้ตามสถานเลี้ยงเด็ก ซึ่งมีอยู่สองประเภทด้วยกัน ประเภทแรก ตามกฎหมายกำหนดคือ ถ้าเลี้ยงดูเด็กมากกว่า 6 คนขึ้นไป ต้องไปลงทะเบียนเพื่อได้รับการตรวจสอบ ถ้าเป็นของเอกชนจะขึ้นกับกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ แต่ถ้าเป็นของภาครัฐจะขึ้นกับองค์กรท้องถิ่นในการดูแลและควบคุม กลุ่มพี่เลี้ยงที่อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กทั้งภาครัฐและเอกชน จะต้องผ่านการฝึกอบรม ซึ่งส่วนใหญ่ทำงานเป็นพนักงานประจำ

อีกประเภทคือ บ้านที่รับเลี้ยงเด็กที่มีเด็กน้อยกว่า 6 คน อยู่นอกเหนือการควบคุมของรัฐและไม่ต้องผ่านการควบคุมใดๆ แต่สามารถรับเลี้ยงเด็กได้ ซึ่งจะส่งผลในเรื่องคุณภาพของพี่เลี้ยง พ่อ แม่ที่นำลูกไปฝากเลี้ยงต้องเข้าใจด้วยว่า พี่เลี้ยงอาจจะไม่มีความรู้ ความเข้าใจในการเลี้ยงเด็กมากนัก แต่ไม่ว่าจะเป็นประเภทใดควรพิจารณาอย่างรอบคอบ ศึกษาหาข้อมูลให้มากพอก่อนตัดสินใจ”

พญ.จิราภรณ์ อรุณากูร กุมารแพทย์เวชศาสตร์วัยรุ่น คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี วิเคราะห์ว่า ความรุนแรงที่พี่เลี้ยงเด็กแสดงออกเกิดจากสองสาเหตุหลักสำคัญคือ ซึมซับความรุนแรงผ่านการเลี้ยงดูมาตั้งแต่ยังเด็ก และมีความเชื่อว่าจำเป็นต้องใช้ความรุนแรงถึงจะสามารถควบคุมเด็กได้

“บางคนอาจมีพื้นฐานอารมณ์ที่ใจร้อน หงุดหงิดง่าย ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากการเลี้ยงดูตั้งแต่เด็ก บางส่วนเป็นกลุ่มที่มีความเชื่อว่าต้องใช้อำนาจ อารมณ์รุนแรงกับเด็กจึงจะสามารถควบคุมพวกเขาได้ ขณะที่บางกลุ่มอาจถูกกระตุ้นอารมณ์จากพฤติกรรมของเด็กๆที่อาจเลี้ยงยาก บางคนถูกหยิกแขน ผลักหัว ใช้น้ำเสียงรุนแรงมาตั้งแต่เด็ก พอโตมาเป็นผู้ใหญ่ก็ไปใช้วิธีการเดียวกัน ซึ่งมันเป็นวิธีการที่ไม่มีประสิทธิภาพและไม่ได้ช่วยอะไรเด็กเลย”

พญ.จิราภรณ์ บอกว่า เด็กจะซึมซับสิ่งแวดล้อมทุกอย่างที่พวกเขาเผชิญ หากใช้เวลาอยู่กับใครมาก ก็จะซึมซับรับรู้สิ่งเหล่านั้นไปมากเช่นกัน

“ผลกระทบจากความรุนแรง ส่วนหนึ่งอาจส่งผลให้เด็กๆ เกิดความก้าวร้าวมากขึ้นและเริ่มใช้ความรุนแรงตอบโต้ หลายคนมีพฤติกรรมหวาดกลัว วิตกกังวล งอเเง หลบเลี่ยง ไม่ร่าเริง และเริ่มไม่อยากมาโรงเรียน หรืออีกรูปแบบหนึ่ง เด็กอาจจะรู้สึกว่าตัวเองแย่ เป็นคนไม่ได้เรื่อง ใช้ไม่ได้ ความรู้สึกเหล่านี้คือสิ่งที่เกิดขึ้น ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย”

คุณหมอยอมรับว่า เป็นเรื่องยากสำหรับผู้ปกครองที่จะใช้เวลาสั้นๆประเมินบุคคลที่จะเข้ามาเป็นพี่เลี้ยง อย่างไรก็ตามสิ่งสำคัญที่จะลดความเสี่ยงต่ออันตรายได้ก็คือ การหมั่นตรวจเช็กสภาพความคิดความอ่าน และร่างกายของลูกน้อยอย่างสม่ำเสมอ

“หน้าที่ของเราคือคอยสำรวจลูก คุยกับลูกและบอกกับลูกว่า ถ้ามีใครใช้คำพูดไม่ดี รุนแรงให้มาบอกแม่นะ สำรวจตามเนื้อตัวร่างกายลูกว่า มีบาดแผลร่องรอยช้ำจ้ำเขียวหรือเปล่า ที่สำคัญฟังลูกเยอะๆ เช็คสภาพความคิดความอ่านเขา ขณะเดียวกันก็อาจจะลองพูดคุยกับเพื่อนผู้ปกครองคนอื่นๆ ถ้าได้ยินเรื่องราวของใครก็นำมาเป็นแนวคิดหรือระมัดระวังลูกตัวเองมากขึ้น”

เช็คสภาพร่างกาย-จิตใจลูกทุกวัน

ณิชารัศม์ ลีลาสันติ คุณแม่ลูกอ่อนวัย 8 เดือน บอกว่า ด้วยภาระหน้าที่การงานทำให้เธอไม่สามารถอยู่เลี้ยงลูกที่บ้านได้ตลอดเวลา หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องจ้างพี่เลี้ยงเด็ก โดยกลั่นกรองเบื้องต้นจากคำแนะนำของญาติพี่น้อง

“โชคยังดีที่มีคนรู้จักแนะนำพี่เลี้ยงให้ ทำให้เรามั่นใจในระดับหนึ่ง แต่ก็ติดกล้องวงจรปิดภายในบ้านไว้เพื่อความมั่นใจเหมือนกัน เราจ้างเขาให้มากินอยู่นอนที่บ้านเราเลย ผ่านมา 5 เดือนแล้ว ทุกอย่างปกติ ลูกร่าเริงแจ่มใส พี่เลี้ยงก็ดูสบายอกสบายใจ”

ณิชารัศม์กำหนดบทบาทและหน้าที่ของพี่เลี้ยงอย่างชัดเจนว่า ให้เลี้ยงเด็กเพียงอย่างเดียว เรื่องอื่นไม่ต้องลำบาก ขอให้โฟกัสกับเด็กเท่านั้น

ธาริกา ภัทราตระการกุล คุณแม่ยังสาว บอกว่า นับตั้งแต่ได้เป็นแม่คนเมื่อ 1 ปีก่อนทุกครั้งที่เห็นข่าวพี่เลี้ยงทำร้ายร่างกายใช้ความรุนแรงกับเด็กแล้วรู้สึกสะเทือนใจ โดยขณะนี้เธออยู่ระหว่างค้นหาพี่เลี้ยงที่น่าไว้ใจมาดูแลลูกของตัวเอง

“คุณสมบัติที่คาดหวังคือ ต้องการคนที่มีประสบการณ์ในการเลี้ยงเด็กระดับหนึ่ง บุคลิกภาพที่ดี พูดเพราะ ใจเย็น มีสถานที่พักสามารถเดินทางมาทำงานได้สะดวก และคิดราคาค่าตอบแทนที่เหมาะสม เราจะพยายามพูดคุยในเบื้องต้นให้ได้มากที่สุด แม้มันจะเป็นเรื่องยากในทางปฎิบัติแต่เราจะพยายามถามคำถาม รอดูคำตอบ สังเกตอารมณ์และการแสดงออกของเขา เชื่อว่าพอจะประเมินอะไรหลายๆ อย่างได้บ้าง”

ธาริกา บอกว่า การปล่อยลูกไว้กับคนอื่นนั้นหลีกหนีความกังวลไม่ได้อยู่แล้ว แต่จะพยายามเอาใจใส่ลูกจ้างอย่างเต็มที่ให้เขามีความสุขกับงานและเต็มที่ในการเลี้ยงดูลูกน้อยของเรา

ทรรศ์พร มุขวิชิต พนักงานรัฐวิสาหกิจ บอกว่า มีเนอสเซอรี่น้อยแห่งที่ปล่อยให้ใครก็ได้เข้าไปดูพื้นที่ภายในและเยี่ยมชมการดูแลของพี่เลี้ยงเด็กได้นานๆในระดับที่สามารถประเมินได้ว่า สถานที่แห่งนี้ดีหรือไม่ดี ฉะนั้นการตัดสินใจว่าจะให้ลูกไปอยู่ที่ไหนจึงขึ้นอยู่กับความไว้เนื้อเชื่อใจและการบอกปากต่อปาก

“ส่งลูกทั้งสองคนไปอยู่กับเนอสเซอรี่ตั้งแต่ 4 เดือน ยาวไปจนกระทั่งเข้าโรงเรียนอนุบาลเลย สิ่งที่ทำได้ในตอนแรกคือการสำรวจความสะอาดและปลอดภัยของสถานที่ ที่ให้น้ำหนักมากๆก็คือ เจ้าของสถานที่ ถ้าเขาไม่ใช่คนเลี้ยงเด็กเอง เราไม่ให้ลูกไปอยู่เด็ดขาด เพราะถือว่าละเลยความรับผิดชอบ อาจจะเปิดโรงเรียนเพื่อธุรกิจเพื่อหาเงินเท่านั้น ไม่ได้รักเด็กจริงๆ”

เธอบอกว่า ข้อดีของการส่งให้ลูกไปอยู่เนอสเซอรี่ ทำให้เด็กช่วยเหลือตัวเองได้เร็วกว่าเด็กๆ ทั่วไป แถมยังมีพัฒนาการในด้านร่างกายที่ดีด้วย

ไชยา ใจดี ผู้ปกครองอีกรายบอกว่า เป็นเรื่องยากที่จะรับรู้อารมณ์และพฤติกรรมของคนเลี้ยงตั้งแต่แรกเห็น เบื้องต้นทำได้แค่ดูภาพรวมของสถานที่ ความสะอาดปลอดภัย จากนั้นค่อยสำรวจพฤติกรรมพี่เลี้ยงและลูกของเราในแต่ละวัน

“ตอนเอาลูกไปให้เขาเลี้ยงมันยากที่จะรู้ว่าพี่เลี้ยงคนนี้เป็นอย่างไร เวลาถามเขาก็ต้องบอกอยู่แล้วว่า เขารักเด็ก เป็นคนใจเย็น แต่ในความเป็นจริงมันก็ต้องดูจากพฤติกรรมเด็ก ถ้าพี่เลี้ยงดุ เครียด มีการใช้ความรุนแรงจริง ลูกเราก็จะบอกว่าวันนี้ถูกทำอะไรมาบ้าง และวันอื่นๆเขาก็คงไม่อยากไปอีกแล้ว” คุณพ่อลูกหนึ่งกล่าว

ความรุนเเรงต่อเด็กนั้นไม่ควรเกิดขึ้น ได้เวลาแล้วที่พ่อเเม่ผู้ปกครองที่จ้างพี่เลี้ยงเด็กต้องพยายามเอาใจใส่ ติดตามพฤติกรรมของลูกน้อยให้มากขึ้นในแต่ละวัน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

07 มีนาคม 2560 เวลา 08:06 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/483946

โดย…ทีมข่าวการเมืองโพสต์ทูเดย์

เส้นทางสันติสุขในพื้นที่ชายแดน ภาคใต้เริ่มคืบหน้า หลังการพูดคุยสันติสุขระหว่างรัฐไทยกับกลุ่มมาราปัตตานีล่าสุดเมื่อวันที่ 28 ก.พ.ที่ผ่านมา จนได้ข้อสรุปที่จะกำหนดพื้นที่ปลอดภัยเซฟตี้โซนใน 5 อำเภอ 3 จังหวัด  ซึ่งแต่ละฝ่ายไปพูดคุยในรูปแบบ รายละเอียดพร้อมตั้งคณะทำงานจากภาคประชาสังคมรวมทั้งประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมต่อไป

ด้านหนึ่ง หากทำได้สำเร็จก็จะเป็นจุดเริ่มต้นช่วยคลี่คลายสลายความ ขัดแย้งในพื้นที่ที่สะสมมายาวนาน ต่อเนื่อง แต่ถ้าทำไม่สำเร็จย่อมสะท้อนสภาพปัญหาในเชิงศักยภาพของกลุ่มมาราปัตตานีที่ไม่อาจควบคุมกลุ่มอื่นๆ จนเกิดการแตกแถวออกมาก่อเหตุท้าทายข้อตกลงที่มี แต่จะทำให้สถานการณ์บานปลายไปสู่ความรุนแรงในอนาคต

แนวคิดเรื่องการกำหนด “เซฟตี้โซน” ไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่เป็นหนึ่งในเรื่องที่ทางฝ่ายไทยพยายามผลักดันมาตั้งแต่เริ่มต้นหาทางเจรจาสันติสุขปี 2556 แต่ก็เป็นได้เพียงแค่ข้อเสนอ ที่ไม่อาจหาข้อสรุปร่วมกันได้

ประการแรก เพื่อลดความรุนแรงในพื้นที่ แม้จะไม่สามารถสลายความขัดแย้งความรุนแรงในพื้นที่ให้หมดไปจากพื้นที่ได้ แต่อย่างน้อยการควบคุม ตีกรอบความรุนแรงไม่ให้ลุกลามขยายวงกว้างถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในสถานการณ์เช่นนี้

ที่สำคัญการกำหนดพื้นที่ปลอดภัยเจาะจงไปยังพื้นที่เศรษฐกิจหรือพื้นที่ใจกลางเมืองนั้น ยังช่วยบรรเทาความหวาดวิตก รวมทั้งสร้างความมั่นใจ ให้กับประชาชนและนักลงทุนทั้งในและนอกพื้นที่

นี่จะเป็นหลักประกันการสร้างความมั่นใจที่จะทำให้เศรษฐกิจในพื้นที่กลับมาเดินหน้าไปตามกลไก ไปจนถึงสามารถขยายตัวต่อไปได้ในอนาคต หลังจากที่นักลงทุนนักธุรกิจขาดความมั่นใจที่จะเข้ามาลงทุนหรือประกอบธุรกิจจนหลายพื้นที่มีปัญหาซบเซารุนแรง

แต่สุดท้ายผลจากการเจรจาล่าสุด ได้ขยายข้อเสนอจากที่ทางไทยเคยเสนอพื้นที่ปลอดภัยนำร่องไว้ก่อนหน้านี้ใน 2 อำเภอ มาเป็น 5 อำเภอ ได้แก่ ในพื้นที่ จ.นราธิวาส ได้แก่ สุไหงโก-ลก กับเจาะไอร้อง พื้นที่ 2 อำเภอของ จ.ยะลา ได้แก่พื้นที่ อ.รามัน กับ  อ.บันนังสะตา และ 1 อำเภอ ใน จ.ปัตตานี ได้แก่ อ.สายบุรี

ประการที่สอง การกำหนดพื้นที่ปลอดภัยรอบนี้ยังสามารถช่วยพิสูจน์ตัวตนและศักยภาพของกลุ่มผู้เห็นต่างที่มารับหน้าที่เป็นกลุ่มเจรจาในนามกลุ่มมาราปัตตานีว่าเป็นตัวจริงเสียงจริง หรือมีประสิทธิภาพทำตามข้อตกลงได้มากน้อยแค่ไหน

อย่าลืมว่าความพยายามกำหนดพื้นที่ปลอดภัยในนั้นมีมาอย่างต่อเนื่องนานหลายปี แต่ก็ยังไม่อาจทำได้สำเร็จชัดเจน ด้วย “เงื่อนไข” ที่ทั้งสองฝ่ายยังไม่อาจเห็นพ้องและดำเนินการได้อย่างที่ตกลงกัน

โดยเฉพาะกับข้อเรียกร้องของฝั่ง ผู้เห็นต่างที่ต้องการให้ยกเบิกหมายจับหรือไม่ดำเนินคดีกับแกนนำคนสำคัญ ด้วยการอ้างว่าเพื่ออิสระในการประสานงานกับคนอื่นๆ ในพื่นที่ รวมทั้งประกาศให้กลุ่มมาราปัตตานีเป็นกลุ่มเจรจาหลัก

ทว่า เงื่อนไขดังกล่าวก็ยังสุ่มเสี่ยงเกินไปที่ฝั่งไทยจะยอมรับทั้งเรื่องไม่ดำเนินคดีกับแกนนำและการประกาศให้กลุ่มมาราปัตตานีเป็นกลุ่มเจรจาหลัก เพราะไม่ต้องการยกระดับความสำคัญของทางกลุ่มนี้ ซึ่งอาจจะนำไปสู่แรงกระเพื่อมหรือการออกมาเคลื่อนไหว ก่อเหตุของกลุ่มอื่นๆ เพื่อแสดงศักยภาพของตัวเอง

แต่จะเห็นว่าหลังมีข้อตกลงเซฟตี้โซนแล้ว ก็ยังปรากฏเหตุการณ์ความรุนแรงในพื้นที่ประปรายแม้จะอยู่นอกพื้นที่เซฟตี้โซนก็ตาม ไม่ว่าจะทำร้ายประชาชนจนมีผู้เสียชีวิตใน อ.รือเสาะ จ.นราธิวาส เหตุปล้นรถกระบะและฆ่าเจ้าทรัพย์ก่อนนำรถกระบะไปประกอบระเบิด และเหตุลอบยิงผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านจนภรรยาและลูกเสียชีวิต 4 คน  ที่ อ.รือเสาะ รวมถึงเหตุลอบยิงทหารเสียชีวิต 3 นาย ที่ อ.มายอ

ส่วนหนึ่งสะท้อนให้เห็นว่า กลุ่มมาราปัตตานียังไม่อาจควบคุมสถานการณ์ได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเพราะฝั่งไทยไม่ขานรับข้อเสนอ หรือเป็นเพราะยังมีกลุ่มอื่นๆ ที่เคลื่อนไหวอิสระนอกเหนือการควบคุมได้

อีกส่วนสะท้อนให้เห็นว่าเส้นทางสันติภาพนับจากนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่คาดหวัง  จะเห็นว่ารอบนี้เจ้าหน้าที่ดูจะตั้งใจทุ่มเทสรรพกำลังลงไปแก้ปัญหาอย่างเต็มที่ ทั้งการตั้ง พล.อ.อักษรา เกิดผล ประธานคณะที่ปรึกษากองทัพบก ในฐานะหัวหน้าคณะพูดคุยเพื่อสันติสุขจังหวัดชายแดนภาคใต้

เรื่อยมาจนถึงการวางตัว พล.ท. ปิยวัฒน์ นาควานิช มารับตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 4 ซึ่งมีความชำนาญด้านการข่าว เป็นที่ยอมรับในฝีไม้ลายมือ และเชื่อว่าจะนำเอาประสบการณ์มาควบคุมดูแลสถานการณ์ในพื้นที่ให้ดีขึ้น

แต่หากข้อตกลงเซฟตี้โซนรอบนี้ไม่อาจเดินหน้าไปถึงฝั่งฝันได้ นอกจากจะตอกย้ำสภาพปัญหาที่ยากจะแก้ไขได้แล้ว ดีไม่ดีนี่จะเป็นชนวนนำไปสู่ความรุนแรงในพื้นที่มากขึ้นกว่าเดิม

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

07 มีนาคม 2560 เวลา 06:59 น….. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/483937

โดย…ทีมข่าวในประเทศโพสต์ทูเดย์

สะเทือนไปทั้งวงการพระพุทธศาสนา เมื่อประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องถอดถอนสมณศักดิ์ของ พระเทพญาณมหามุนี (พระไชยบูลย์ สุทธิผล) หรือพระธัมมชโย อดีตเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย อย่างเป็นทางการ

คำว่า “สมณศักดิ์” สำหรับพระสงฆ์แล้วถือเป็นสิ่งสำคัญ โดยความหมายคือ ยศสำหรับพระสงฆ์ที่พระมหากษัตริย์พระราชทานแก่พระสงฆ์ที่เป็นผู้ประพฤติดี ประพฤติชอบให้ดำรงมั่นอยู่ในสมณเพศ เพื่อเป็นกำลังสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาและเพื่อให้การปกครองคณะสงฆ์เป็นไปโดยเรียบร้อย เพราะการที่พระภิกษุรูปใดได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ ย่อมได้รับมอบหมายภาระหน้าที่ในการปกครองหมู่คณะแห่งสงฆ์ไปพร้อมกัน

ขณะที่ ทำเนียบสมณศักดิ์ของพระสงฆ์ในประเทศไทย แบ่งเป็น 10 ชั้นยศ คือ 1.สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก 1 พระองค์ 2.สมเด็จพระราชาคณะชั้นสุพรรณบัฏ 8 รูป 3.พระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ 19 รูป 4.พระราชาคณะชั้นธรรม 35 รูป 5.พระราชาคณะชั้นเทพ 66 รูป

6.พระราชาคณะชั้นราช 144 รูป 7.พระราชาคณะชั้นสามัญ 394 รูป 8.พระครูสัญญาบัตรชั้นตรี-โท-เอก-พิเศษ (ไม่จำกัดจำนวน) 9.พระครูฐานานุกรม ตั้งได้ตามจำนวนที่ปรากฏในสัญญาบัตรของพระราชาคณะ 10.พระครูประทวนสมณศักดิ์ (พระครูผู้อุปการะการศึกษาไม่จำกัดจำนวน)

นัยสำคัญของการถอดสมณศักดิ์ สำหรับพระธัมมชโย คืออะไร คนที่ให้ คำตอบเกี่ยวกับเรื่องพระธัมมชโยได้ อย่าง ปรีชา สุวรรณทัต อดีตคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผู้ที่ติดตามพัฒนาการคดีของพระ ธัมมชโยมาโดยตลอด ให้มุมมองเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างน่าสนใจ

ปรีชา อธิบายถึงนัยการถอดถอนสมณศักดิ์ของพระธัมมชโย ว่า เป็นเรื่องของกฎหมายอย่างมีนัยที่ถูกใช้เข้ามาดำเนินการกับพระธัมมชโย สอดคล้องกับพระลิขิตของสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ที่เคยมีพระลิขิตไว้ว่า พระธัมมชโย ปาราชิก หรือหมดสภาพของการเป็นพระสงฆ์ไปแล้ว

“กรณีดังกล่าว หากมีการจับกุมพระธัมมชโยได้แล้ว ก็ไม่ต้องจับสึก แค่ดึงผ้าเหลืองที่ห่อหุ้มตัวออกเท่านั้น เพราะถือว่าหมดสภาพความเป็นพระมาตั้งแต่ปี 2542 ตามที่มีพระลิขิตออกมาด้วย” ปรีชา เน้นย้ำถึงสถานะของพระธัมมชโย

อย่างไรก็ตาม กรณีที่มีคำสั่งให้ถอดถอนสมณศักดิ์นับเป็นเรื่องที่ถูกต้อง และช่วยเน้นย้ำให้พระลิขิตของสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ก่อน และถือว่ารัฐบาลดำเนินการอย่างถูกต้อง

ปรีชา มองว่า เชื่อว่าสมเด็จพระสังฆราชองค์ปัจจุบัน ก็จะทรงยึดในพระลิขิตเดิมของสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ก่อนในการปกป้องพระพุทธศาสนาของประเทศไทย นอกเหนือจากนี้แล้ว การเรียกขานพระธัมมชโย จะไม่เรียกว่าพระเทพญาณมหามุนี อีกต่อไป สำหรับพระธัมมชโยก็ไม่อาจได้ชื่อว่าเป็นพระอีกต่อไป เพราะด้วยว่าหมดสภาพจากความเป็นพระไปหมดแล้ว นับตั้งแต่ปี 2542 เป็นต้นมา

“ใครจะเรียกพระธัมมชโยอย่างไรก็ไม่มีผลอะไรแล้ว เพราะเขาไม่ใช่พระอีกต่อไป หากแต่เป็นคนตามปกติที่กระทำผิดกฎหมายบ้านเมือง ก็ต้องเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม และผมว่าอาจจะมีความผิดเพิ่มด้วยซ้ำ คือ การแต่งกายเลียนแบบพระสงฆ์ด้วย เพราะเขาไม่ใช่พระอีกต่อไปแล้ว” ปรีชา กล่าว

สำหรับเส้นทางของชั้นยศในโลกทางธรรมของพระธัมมชโย ที่แปลความหมายของชื่อได้ว่า “ผู้ชนะโดยธรรม”

นับตั้งแต่ตั้งปณิธานในตนเองว่าจะบวชไม่สึกไปตลอดชีวิตและจะตายที่วัดพระธรรมกาย พระธัมมชโยได้รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญฝ่ายวิปัสสนาธุระที่พระสุธรรมยานเถร เมื่อปี 2539 และครั้งนี้ถือเป็นชั้นยศแรกของพระธัมมชโย

ภายในปีเดียวกันนั้นเอง พระ ธัมมชโย ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชฝ่ายวิปัสสนาธุระ ที่พระราชภาวนาวิสุทธิ์ อธิมุตธรรมวรากร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี

ถัดมาปี 2554 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นเทพฝ่ายวิปัสสนาธุระ ที่พระเทพญาณมหามุนี ศรีธรรมโกศล โสภณภาวนานุสิฐ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี ก่อนที่ปี 2560 จะถูกถอดยศจากคำสั่งล่าสุดที่ประกาศโดยสำนักนายกรัฐมนตรี

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

06 มีนาคม 2560 เวลา 19:52 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/483917

โดย…พรพิรุณ ทองอินทร์

เมื่อเร็วๆนี้มีการจัดงานเสวนาวิชาการเรื่อง “วิกฤตขยะบกสู่แพขยะในทะเล : จะแก้อย่างไร?” โดยสถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ณ อาคารสถาบัน 3 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  โดยหวังจะสร้างความตระหนักให้กับทุกภาคส่วนต่อวิกฤตขยะมูลฝอยของประเทศจากเหตุการณ์แพขยะในทะเลอ่าวไทย พร้อมกับร่วมกันจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายต่อรัฐบาลและส่วนงานที่เกี่ยวข้อง

จากผลการสำรวจโดยทีมนักวิจัยมหาวิทยาลัยจอร์เจีย ปี 2558 ระบุว่า ไทยรั้งอันดับ 5 ของประเทศที่ทิ้งขยะลงทะเลมากที่สุดในโลก

ผศ.ดร.ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ อาจารย์ประจำภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางทะเล คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กล่าวว่า ขยะทะเลต่างจากขยะบนบกตรงที่สามารถลอยน้ำออกไปได้ไกลสู่ทะเลในต่างประเทศ ซึ่งการจัดการแพขยะต้องเป็นมาตรการเดียวกับการจัดการก๊าซเรือนกระจกที่นานาชาติจะเข้ามาบีบให้เราจัดการ ไทยถึงจะขยับตัว

“ประเทศไทยติดอันดับที่ 5 ของโลกที่มีการทิ้งขยะลงทะเลมากที่สุด ทั้งที่มีประชากรน้อยแต่ขยะเยอะ ไทยชอบรอเวลาผ่านไปเรื่อยๆ รอให้โดนบีบอัดเต็มที่ก่อนถึงจะทำ สิ่งที่ชี้ชัดก็คือ การรณรงค์ลดการใช้ถุงพลาสติกที่รณรงค์ให้ตายยังไงก็ทำได้แค่ 10 %”

ผศ.ดร.ธรณ์ กล่าวว่า ภัยเงียบสำคัญจากขยะในท้องทะเลคือ ไมโครพลาสติก ที่ก่อให้เกิดผลกระทบเป็นลูกโซ่ โดยพลาสติกจะแตกย่อยเป็นปิโตรเคมีและจะเล็กลงเรื่อยๆ จนมองไม่เห็นแต่ยังคงมีสารเคมีหลงเหลืออยู่ แพลงตอนจะกินไมโครพลาสติกเข้าไป ปลาเล็กกินแพลงตอน ปลาใหญ่จะกินปลาเล็ก แล้วมนุษย์ก็จะกินปลาใหญ่อีกที ในท้ายที่สุดไมโครพลาสติกจึงเข้าไปสะสมในร่างกายของมนุษย์ ทำให้เกิดอันตรายได้

ผู้เชี่ยวชาญรายนี้ กล่าวด้วยว่า การลดใช้ถุงพลาสติกไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่ายๆ สถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและภาคีวิชาการควรจับมือกับคนในสังคม วิเคราะห์นิสัยของคนไทย เพื่อศึกษาทำความเข้าใจนิสัยและพฤติกรรมของคน ก่อนจะเปลี่ยนแปลงความคิดของพวกเขา

ทั้งนี้มาตรการที่ขอเสนอให้รัฐนำไปพิจารณาและจัดการ คือ 1. ขายถุงพลาสติก ใครต้องการใช้ถุงต้องจ่ายเงินเพิ่ม 2. นำขยะมาต่อยอดเป็นสินค้าเพื่อเพิ่มมูลค่า เช่น รองเท้า

ดร.วิจารย์  สิมาฉายา ปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เผยว่า องค์การสหประชาชาติให้ความสำคัญเรื่องไมโครพลาสติกมาก เพราะไมโครพลาสติกเกิดจากขยะในทะเล มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ปัจจุบันแต่ละคนสร้างขยะวันละ 1.1 กิโลกรัมต่อวัน คิดรวมทั้งประเทศเท่ากับ 7.4 หมื่นตันต่อวัน รวมกัน 27 ล้านตันต่อปี  ขณะที่ขยะที่กำจัดถูกต้องมีเพียง 36% มีขยะที่นำไปใช้ประโยชน์ต่อ 21%  ขยะที่กำจัดไม่ถูกต้อง 43% และขยะตกค้างอีก 10 ล้านตันต่อปี

“เรามีถังขยะเพียงพอแต่เหตุใดคนถึงไม่ทิ้งขยะลงถัง ทั้งที่เป็นเรื่องง่ายๆ ที่ควรทำได้ รัฐบาลจึงให้ความสำคัญโดยตั้งเป้าลดขยะจากต้นทาง 5% ตามนโยบายประเทศไทยไร้ขยะ”

ด้าน ผศ.ดร.พิชญ รัชฎาวงศ์ อาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า คนมักคิดว่าขยะทะเลมากจากคนริมทะเลและชาวประมง  แต่งานวิจัยพบว่า ขยะในทะเล 80% มาจากขยะบนบก ส่วนใหญ่เป็นถุงพลาสติก ขวดน้ำและเศษอาหาร  มีเพียง 20% ที่มาจากกิจกรรมทางทะเล

“ประเทศไทยยังไม่สามารถเก็บขยะในท้องทะเลได้ทั้งหมด มีหลงเหลือในปริมาณสูงถึงปีละ 3,000-4,000 ตัน ดังนั้นต้องรีบหาทางจัดการปัญหาการเก็บขยะให้ได้มากขึ้น วางระบบจัดการที่เหมาะสมตั้งแต่ต้นทาง พร้อมกับส่งเสริมให้ซาเล้งสามารถร่วมจัดการขยะเหล่านี้ด้วย”

ทั้งนี้ข้อมูลจากการสำรวจ พบอีกว่าประมาณร้อยละ 10 ของขยะที่ตกค้างเนื่องจากจัดการไม่ถูกวิธีจะไหลลงทะเล ซึ่งนั่นหมายถึงมีขยะไหลลงทะเลปีละประมาณ 50,000-60,000 ตันต่อปี ซึ่งประเมินว่าในแต่ละปีจะมีปริมาณขยะพลาสติดในทะเลประมาณ 50,000 ตัน หรือ 750 ล้านชิ้น

ซากเต่าตนุ น้ำหนักถึง 100 กิโลกรัม โดยผลการชันสูตรพบเศษขยะอัดแน่นเต็มกระเพาะ ภาพจากเฟซบุ๊ก Thon Thamrongnawasawat

นอกจากมาตรการแก้ไขเฉพาะหน้าอย่างเร่งด่วน กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง ได้ร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง กำหนดมาตรการจัดการขยะทะเลโดยประกอบด้วย 5 มาตรการดังนี้

1.การสำรวจ ศึกษา จัดทำฐานข้อมูลชนิด ปริมาณ แหล่งที่มาของขยะทะเล

2.การลดปริมาณขยะทะเลจากแหล่งต่าง ๆ เช่น ชุมชนชายฝั่ง การประมง การท่องเที่ยว และกลุ่มวิสาหกิจเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ เป็นต้น

3.การลดผลกระทบจากขยะทะเลต่อระบบนิเวศ ต่อการท่องเที่ยว ต่อสุขอนามัย

4.การส่งเสริมผู้ประกอบการในการผลิตวัสดุที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

5.การรณรงค์สร้างจิตสำนึกและปรับเปลี่ยนพฤติกรรม

2.เร่งดำเนินการตามมาตราการแก้ไขปัญหาขยะทะเลในระยะยาว เสนอโดยสมาคมวิทยาศาสตร์ทางทะเลแห่งประเทศไทย   ได้แก่ แก้ไขปัญหาขยะบนบกและชายฝั่ง โดยเฉพาะพลาสติกและไมโครพลาสติก เป็นปัญหาเร่งด่วนที่ควรรีบแก้ไข ลดปัญหาขยะพลาสติกที่ต้นทาง เช่น การขายถุงพลาสติก จัดทำจังหวัดนำร่องในการจัดการปัญหาขยะทะเล เสนอให้จังหวัดระยอง เป็นจังหวัดนำร่อง จัดตั้งคณะทำงานเพื่อจัดทำข้อเสนอแนะและมาตราการที่เหมาะสมในระยะยาว ผ่านคณะอนุกรรมการด้านทรัพยากรทางทะเล

3.กำหนดมาตราการจำกัดจำนวนที่พักต่างอากาศในบางพื้นที่ คำนวนศักยภาพในการรองรับ และความสามารถในของระบบการจัดการขยะจากนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยว

4.กำหนดระเบียบเฉพาะว่าด้วยการกำขัดขยะมูลฝอย โดยเฉพาะพื้นที่ท่องเที่ยวที่เป็นเกาะ ออกข้อบัญญัติท้องถิ่นในการจัดเก็บค่าขยะจากนักท่องเที่ยว โดยออกกฎห้ามนำบรรจุภัณฑ์ที่ย่อยสลายได้ยากเข้าในพื้นที่ เช่น โฟมควบคู่ไปกับการสนับสนุนให้ใช้ผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ์ที่ย่อยสลายได้ง่ายแทน

5.ผลักดันให้เป็นวาระระดับอาเซียน เพื่อหามาตรการแก้ปัญหาร่วมกันโดยเฉพาะประเทศที่ถูกจัดอันดับที่มีขยะในทะเลมากที่สุด เช่นเดียวกับประเทศไทย คือ อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ เวียดนามและมาเลเซีย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

06 มีนาคม 2560 เวลา 19:01 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/483910

ม.ร.ว.ดิศนัดดา ปาฐกถางาน 62 ปีสมาคมนักข่าว แนะสื่อเสนอปัญหาความยากจน-เหลื่อมล้ำให้มากกว่านี้เพื่อให้เกิดการแก้ไข สืบสานพระราชปณิธานของในหลวงรัชกาลที่ 9

เมื่อวันที่ 5 มี.ค.ที่ผ่านมา ม.ร.ว.ดิศนัดดา ดิศกุล เลขาธิการมูลนิธิปิดทองหลังพระ สืบสานแนวพระราชดำริ และเลขาธิการมูลนิธิแม่ฟ้าหลวงในพระบรมราชูปภัมภ์กล่าวเริ่มต้น ปาฐกถาหัวข้อ “สื่อมวลชนกับการสืบสานพระราชปณิธาน” เนื่องในโอกาสครบรอบ62ปีสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยโดยมีเนื้อหาดังนี้

หลายท่านที่อยู่ภายในห้องนี้เกิดไม่ทัน แต่ก็สามารถเรียนรู้ศึกษามาก่อนไม่มากก็น้อยเกี่ยวกับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ในขณะที่ทรงราชย์นั้น บ้านเมืองต้องเผชิญกับความทุกข์ยากอย่างมหาศาล หลังจากที่รัชกาลที่ 8 เสด็จสวรรคตเป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่2 น้ำท่วมใหญ่ เกิดโรคระบาด บ้านเมืองทรุดโทรมอย่างหนัก ขณะนั้นอิทธิพลคอมมิวนิสต์ขยายอิทธิพล มีการต่อสู้กันด้วยอาวุธ คนไทยเข่นฆ่ากันเองเป็นเวลาต่อเนื่องหลายปี

เป็นที่รับรู้กันว่าสถาบันพระมหากษัตริย์ในหลายประเทศของโลกนี้เป็นเพียงสัญลักษณ์ รัชกาลที่9ไม่ทรงพระเกษมสำราญเฉกเช่นพระมหากษัตริย์โดยทั่วไป จนมีพระราชดำรัสถ่ายทอดพระสุรเสียงที่ว่าการเป็นพระมหากษัตริย์ถ้าทำให้ประชาชนมีความสุขไม่ได้ ถือได้ว่าเป็นความล้มเหลว คือสัญญาประชาคม ปัจจุบันเราได้ยินThailand4.0 ประเทศไทยพ้นจากกับดักรายได้ปานกลาง เทคโนโลยีบนจุดแข็งของตัวเอง สินค้าทางวัฒนธรรม เราย้อนหลังเมื่อครั้งประเทศไทยเป็น 2.0 3.0ส่งเสริมการเกษตร ส่งเสริมการผลิตทดแทนการนำเข้า ผลิตเพื่อการส่งออก

ราชการทำงานเป็นแนวตั้ง ต้องช่วยกันทลายการทำงานแบบไซโล

ประเทศไทยมีความยากลำบาก พระองค์จึงผลิตวัคซินพระราชทานช่วยประชาชน เกิดฟาร์มโคนมแห่งแรกของประเทศไทย อ่างเก็บน้ำเขาเต่า พระราชดำริเรื่องน้ำเป็นโครงการแรก หน่วยแพทย์พระราชทาน ปัญหาฝนแล้ง ปัญหาเฮโรอีนตามแนวชายแดน โครงการหลวงผสมผสานกับการแก้ไขปัญหายาเสพติด การแก้ไขปัญหาเกษตรทฤษฏีใหม่ เรื่องน้ำ ดิน ป่า เกษตร ประเทศมุ่งสู่ความเป็นประเทศอุตสาหกรรม สิ่งที่จะต้องเตือนใจยึดฐานการเกษตรให้มั่นคง บริหารราชการแผ่นดิน ปี2522ศูนย์ศึกษาพัฒนาค้นคว้าวิจัยในท้องที่แต่ละแห่งที่มีสภาพแวดล้อมไม่เหมือนกัน ให้กรมกองแลกเปลี่ยนเรียนรู้ความคิดเห็นและประสานกัน ศูนย์ศึกษาเป็นแหล่งรวมข้าราชการทุกกรมกองมีเป้าหมาย พระเจ้าอยู่หัวทรงเห็นว่าการเกษตรเป็นกระดูกสันหลังของชาติ ต้องใช้หลักวิชาการ ภูมิปัญญาชาวบ้าน

ส่วนราชการทำงานแบบบูรณาการ แต่ทุกวันนี้ทำงานเป็นแนวตั้ง ตัวใครตัวมัน ต่างก็มีอาณาจักรเป็นของตัวเอง ทำงานแบบไซโล เราจะต้องช่วยกันทลายไซโลให้ได้ ทำงานแนวตั้ง ทำงานแนวนอน ทำงานจากล่างขึ้นบน ทำงานจากบนลงล่างพร้อมๆกันและขึ้นลงอย่างต่อเนื่องอย่างไม่หยุดยั้ง

การทำงานร่วมกัน คิดร่วมกัน ระหว่างหน่วยงาน ทำไปพร้อมๆกัน เลือกปัญหาของประชาชนเป็นตัวตั้ง ไม่ใช่ใช้ระบบยัดเยียดสิ่งที่หน่วยงานอยากจะทำไปผ่านปลัดอำเภอ ปลัดจังหวัดถึงผู้นำชาวบ้าน ชาวบ้าน เราต้องศึกษาให้ได้อย่างถ่องแท้ว่าปัญหาของชาวบ้านคืออะไร ต้องแก้ไขปัญหาไม่ใช่ตั้งตัวเองเป็นคนคิดและยัดเยียดความคิดของตัวเองให้ชาวบ้านทำ ประเทศไทยถึงได้ตกอยู่ในวังวนเปลี่ยนเสื้อตัวใหม่ ภาคการเกษตรทรุดลงต่อเนื่องยาวนาน สาเหตุจากปัญหาเรื่องน้ำ ปัญหาการศึกษา

รัชกาลที่9ทรงเน้นงานเรื่องน้ำมาโดยตลอด ทรงนำหน่วยงานลงพื้นที่จริง ทรงทำเป็นตัวอย่าง ทรงลงมือแก้ไข จะเห็นได้ว่าพระองค์ทรงนั่งกางแผนที่ คนที่ยกมือไหว้พระองค์ก็คือประชาชนตาดำ ๆบุคคลเหล่านี้คือใคร สำหรับผมก็คือพระอาจารย์ของพระเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงศึกษาแผนที่ประเทศไทยอย่างทะลุปรุโปร่ง ถ้าถามเรื่องนี้กับชาวบ้านใครจะรู้ดีมากไปกว่าชาวบ้าน เขาเกิดที่นี่รู้ทุกปัญหาที่เกิดขึ้นทั้งหมด ว่าปัญหาเกิดจากที่ไหน บุคคลนี้คือพระอาจารย์ของพระเจ้าแผ่นดิน พระองค์ท่านทรงปฏิบัติงานอย่างต่อเนื่องจนแน่พระทัยแล้วว่าจะต้องแก้ไขเรื่องอะไรบ้าง พระองค์รับสั่งกับอธิบดีกรมชลประทาน มีรัฐบาลไหนที่ทำงานจริงจังแก้ไขปัญหาเรื่องน้ำบ้าง มีใครที่จะผลักดันเรื่องน้ำเป็นวาระแห่งชาติ มีไหม ทำไม คนทั้งหลายไหลเข้าเมืองจนวันนี้

ในหลวงรัชกาลที่9ทรงลงมือทำให้เห็น หากช่วยกันอย่างต่อเนื่องจะพัฒนาได้อย่างยั่งยืน

ขณะนี้ประเทศไทยมีปัญหาความเหลื่อมล้ำเป็นอันดับที่3ของโลกแล้ว รองจากประเทศรัสเซียและประเทศอินเดีย เรื่องนี้เป็นปัญหารุนแรงมาก ความเหลื่อมล้ำที่แตกต่างกันราวกับฟ้าและเหว จำเป็นต้องเร่งแก้ไขและแบ่งเบาความทุกข์ยากของประชาชน รัชกาลที่9ทรงริเริ่มโครงการพระราชดำริไว้มากมาย แม้แต่ปัญหารถติดก็ยังทรงแก้ไขปัญหาการสร้างถนนรัชดาภิเษกเมื่อปีพ.ศ.2515 เป็นโครงการถนนวงแหวนแก้ไขปัญหารถติด โครงการถนนวงแหวนอุตสาหกรรมปี2538 ผมไม่สามารถพูดได้ทั้งหมด4,000กว่าโครงการ

ผมอยากให้ท่านทั้งหลายเห็นว่านับแต่พระองค์ทรงครองราชย์ พระองค์ไม่ได้ทรงมีความสุขสนุกสบาย ทรงงานเพื่อสอดคล้องกับการพัฒนาประเทศแต่ละยุคแต่ละสมัย ประชาชนได้ประโยชน์มากมายจากโครงการพระราชดำริ ทรงลงมือทำให้เห็นว่าถ้าทุกคนช่วยกันทำอย่างต่อเนื่องจะพัฒนาได้อย่างยั่งยืน เสียดายหลายคนที่เคยตามเสด็จฯมาเป็นเวลาสิบปี แต่ไม่ได้เรียนรู้อะไรและไม่ได้ทำตามพระราชดำริแต่อย่างใด กี่ยุคกี่สมัยกันมาแล้วผมเสียดาย

ปี2555พระเจ้าอยู่หัวยังพระราชทานงานออกมาจากโรงพยาบาลศิริราช โครงการพระราชดำริโครงการสุดท้ายทรงขอให้โรงเรียนยุวสถิรคุณผลิตคนดีเพื่อสังคมส่งผลให้เกิดโรงเรียนพอเพียงและโรงเรียนคุณธรรม ไม่ใช่ผลิตคนเก่งแต่ชั่ว การแก้ไขปัญหาความยากจนนั้นจะต้องทำให้ประชาชนมีอาหาร มีปลา มีนมสด ทำให้ร่างกายแข็งแรงใหญ่โต  ตลอดเวลา3สัปดาห์ที่ผ่านมานี้เกิดการชุมนุมหลายแห่งไม่แคร์ต่อมาตรา 44 ชุมนุมต้านโรงไฟฟ้า ปัญหาเรื่องธรรมกาย ชุมนุมนักร้องเกาหลี มีความพยายามเอาชนะที่มีอยู่ยังเหมือนเดิม ต่างฝ่ายต่างเชียร์ฝ่ายตน เชียร์ฝ่ายตรงกันข้าม

สังคมออนไลน์มีบทบาทมากในทุกวันนี้ ทุกคนพร้อมที่จะเป็นนักข่าวกันทั้งหมด อีกหน่อยนักข่าวตกงานกันทั้งหมด สังคมออนไลน์ที่มีดีมานด์ซัพพลาย ขอให้ได้ดังใจตัวเองก็ถือว่าถูกต้อง สังคมไทยมีความเหลี่อมล้ำอย่างรุนแรง สร้างความยุ่งยาก โอกาสในสังคม การศึกษาน้อยส่งผลต่อรายได้ก็ลดน้อยลงด้วย ปัญหาหนี้สินประชาชนมีหนี้สินล้นพ้นตัว ปัญหาหนี้เสีย

การศึกษาจะต้องตอบโจทย์ของสังคมด้วยว่าการศึกษามีไว้ทำไม มีไว้เพื่อพัฒนาประเทศชาติ แต่เวลานี้การศึกษาไม่ได้ตอบโจทย์กันจริงๆ เด็กยากจน ชาวบ้านต้องกู้เงินไปเรียนหนังสือ จบออกมาแล้วก็ไม่มีงานทำ เรียนมามากแต่หางานทำไม่ได้ มีไหมที่หน่วยงานเข้ามาจองตัวนักศึกษาตั้งแต่ยังเรียนหนังสืออยู่ชั้นปีที่3 เพื่อเอามาทำงาน เชื่ออีกว่ามหาวิทยาลัยอีกไม่นานนี้จะเกิดปัญหาต้องปิดมหาวิทยาลัยอีกหลายแห่งและต้องปิดไปเรื่อยๆ เพราะไม่ได้ตอบโจทย์ในเรื่องการศึกษาและการทำงาน มหาวิทยาลัยหลายแห่งเวลานี้ไปช่วยคนมีไปปล้นคนจน คนจนหลายคนเข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยต้องกู้เงินเพื่อเรียนหนังสือต่อ ชาวบ้านในชนบทต้องกู้เงินเป็นแสนๆเพื่อส่งลูกเรียนมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ ทุกครั้งที่พ่อแม่เห็นเบอร์โทรศัพท์ของลูกก็รู้สึกใจหาย เพราะต้องเตรียมหาเงินส่งลูกเรียน

ในโลกนี้พวกเราคนไทยทุกคนต้องตกอยู่ในสภาพที่ต้องเป็นหนี้ต่างประเทศ การสร้างรถไฟฟ้าใต้ดิน ดอกเบี้ยนอกระบบ20%ต่อเดือน ที่ดินที่มีอยู่ในปัจจุบันส่วนใหญ่เป็นของคนส่วนน้อยนิดที่มีกำลังทางเศรษฐกิจ ความเหลื่อมล้ำที่เกิดขึ้นทำให้เมืองและชนบทเกิดช่องว่าง เราต้องทำให้ในเมืองและชนบทมีความใกล้เคียงกัน ลดช่องว่างคนรวยในเมือง พวกเราทุกคนอยู่ในวัฏจักรนี้ ปีที่ผ่านมานั้นหนังสือพิมพ์ต้องปิดกิจการเลิกจ้างไปแล้วหลายราย เราจะทำอย่างไร ในโลกออนไลน์แบ่งเป็นฝักเป็นฝ่ายเป็นกลุ่มกัน สังคมออนไลน์ใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง

อุปสรรคสำคัญในการพัฒนาประชาธิปไตย เมื่อคนจนกลายเป็นเหยื่อของการเมืองได้โดยง่าย ในการสร้างมวลชนของแต่ละฝ่าย การเอาชนะคะคานกันในทุกเรื่อง สุดท้ายเกิดการปฏิวัติรัฐประหารกี่ครั้งๆต่อกี่ครั้งก็กลับมาเหมือนเดิมอีก แก้ไขปัญหามองข้ามรากเหง้าของความยากจน มีความเหลื่อมล้ำ ไม่มีอิสระในการใช้ชีวิต ไม่สามารถพัฒนาตัวเองได้ เมื่อเราพูดถึงคนจน คนเมือง ความเป็นประชาธิปไตยเราต้องสร้างมวลชนด้วย ประชาชนและรัฐบาลมีสื่ออยู่ตรงกลาง เราเรียกว่าสื่อมวลชน

ผมขอตั้งคำถามอย่างตรงไปตรงมาว่า ความเหลื่อมล้ำในสังคมไทยนั้นเป็นปัญหาวิกฤต สื่อมวลชนได้เห็นปัญหาเหล่านี้บ้างหรือไม่ ได้มีการเปิดเวทีแก้ไขมากน้อยแค่ไหน เป็นตัวกลางในการแก้ไขปัญหาหรือหาทางออกให้ประเทศบ้างหรือไม่ ข้าราชการทำงานแบบไซโล ต่างคนต่างทำ ชาวบ้านพึ่งสื่อมวลชนได้หรือไม่ สื่อได้ทำหน้าที่นำเสนอความทุกข์ยากของประชาชนบนหน้ากระดาษของหนังสือพิมพ์หรือไม่ ทุกวันนี้เด็กเมืองรู้ข่าวเพียงด้านเดียว

สื่อควรนำเสนอเรื่องความทุกข์ยาก-ผลกระทบจากความเหลื่อมล้ำ

รัชกาลที่9ทรงทำงานอย่างต่อเนื่องเพื่อประชาชนคนไทยทั้งประเทศ หลายครั้งที่ผมพาผู้สื่อข่าวไปดูงานในพื้นที่ มีหลายประเด็นที่นักข่าวไม่เคยรู้ ไม่เคยสัมผัส ชาวบ้านมีรายได้ไม่ถึงปีละ3หมื่นบาท ปัญหาชนบทคนเมืองจะพูดว่าไม่เกี่ยว สื่อมวลชนได้ให้พื้นที่ทางการเมือง ความขัดแย้ง บันเทิง เป็นรายงานข่าวสกู๊ปใหญ่ หรือเราคิดแต่เพียงว่าหมากัดคนไม่เป็นข่าว คนกัดหมาถึงจะเป็นข่าว ต้องเป็นข่าวแปลกๆเท่านั้นที่จะมีการนำเสนอ ทำไมเรื่องของความเหลื่อมล้ำในสังคมนำเสนอไม่ได้

ตลอดเวลาที่ผ่านมารัชกาลที่9 ทรงแก้ไขมาโดยตลอด แต่ไม่ได้รับความสนใจในการนำเสนอจากสื่อมวลชน สื่อมวลชนได้ใส่ใจในปัญหากระแสหลักของสังคมมากน้อยเพียงใด ในขณะที่สื่อต้องการสิทธิเสรีภาพในการแสดงออก แต่ปัญหาของประเทศได้รับการนำเสนอให้มีการแก้ไขอย่างจริงจังหรือไม่ ในขณะที่ประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศยังลำบากยากแค้น สื่อควรนำเสนอเรื่องความทุกข์ยาก การนำเสนออย่างมีคุณค่า ไม่ควรทำเสนอข่าวที่ใครทะเลาะกับใครเท่านั้น

อดีตนายกสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์ขอให้ผมพูดขับเคลื่อนสื่อมวลชนถึงบทบาทหน้าที่ ผมว่าเป็นเรื่องที่ผมยินดีพูดเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณเป็นอย่างมาก ที่เปิดกว้างเปิดเวทีให้ผมพูดในประเด็นนี้ สื่อควรเปิดพื้นที่เพื่อสร้างความรู้ความเข้าใจ ผลกระทบจากความเหลื่อมล้ำในสังคม กระตุ้นเพื่อหาแนวทางแก้ไข นำเสนอข่าวแพร่หลายออกไปอย่างกว้างขวางและต่อเนื่องต่อไป ปัญหาจะได้รับการแก้ไข ในไม่ช้าสังคมก็จะดีขึ้น ทุกท่านเองก็จะดีขึ้นด้วย ทุกคนมีส่วนร่วมในการสืบสานพระราชปณิธานตลอดเวลาที่พระองค์ทรงครองราชย์70ปี เพื่อให้ประเทศยั่งยืนกันโดยทั่วหน้า

สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์พานักข่าวจากประเทศกัมพูชามาดูงานโครงการพระราชดำริสิ่งเหล่านี้เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง แต่ในขณะเดียวกันภารกิจหลักของสมาคมฯจะต้องทำให้คนไทยด้วยกันเข้าใจปัญหาของประเทศไทยที่ได้รับการสั่งสมกันมาอย่างยาวนาน การพัฒนาสังคมให้มีความยั่งยืนดังที่รัชกาลที่9ได้ทรงทำเป็นตัวอย่างสำคัญอย่างมหาศาลและเป็นประโยชน์ต่อพวกเราทุกคน สื่อมวลชนร่วมมือร่วมใจทำอย่างจริงใจและจริงจังด้วย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

02 มีนาคม 2560 เวลา 19:35 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/483452

เรื่อง…พรพิรุณ ทองอินทร์

สังคมรุมประณามสื่อมวลชนอีกครั้ง…

หลังจากสื่อบางสำนักใช้โทรศัพท์มือถือ Live Facebook รายงานสดเหตุการณ์ชายวัย 65 ปีผูกคอเสียชีวิตบนเสาส่งสัญญาณ หลังประท้วงให้คสช.ยกเลิกมาตรา 44 กับวัดพระธรรมกายไม่เป็นผล ท่ามกลางสายตานับล้านคู่ของผู้คนในโลกออนไลน์ ช่างละม้ายคล้ายคลึงกับเหตุการณ์ด็อกเตอร์ราชภัฎใช้ปืนยิงตัวตาย โดยมีกล้องถ่ายทอดสดของสื่อหลายสำนัก เมื่อหลายเดือนก่อน

โศกนาฏกรรมครั้งนี้กลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงว่า การปฏิบัติหน้าที่อันละเมิดจริยธรรมและจรรยาบรรณวิชาชีพ จะส่งผลต่อภาพลักษณ์ของสื่อมวลชนไทยยุคนี้อย่างไรบ้าง

Live Facebook เข้าถึงง่าย มีอิทธิพลมาก

ดร.มานะ ตรีรยาภิวัฒน์ คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย กล่าวว่า หลังจากการไลฟ์สดของกรณีดร.ราชภัฎ ได้มีการประชุมของคนทำงานสื่อ รวมถึงผู้ผลิตข่าวออนไลน์ต่างๆ เพื่อร่วมกันวางกฎกติกาในเรื่องของการไลฟ์สดว่า อะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ สาระสำคัญคือ หากมีสถานการณ์ที่แหล่งข่าวมีท่าทีว่าจะฆ่าตัวตาย ก็ไม่ควรที่จะมีการไลฟ์สด เพราะอาจเกิดภาพที่อุจาดไม่เหมาะสมออกสู่สายตาประชาชน

“เหตุการณ์ที่วัดพระธรรมกาย เห็นปรากฎการณ์อย่างหนึ่งคือ สื่อส่วนใหญ่หลบเลี่ยงที่จะนำเสนอการไลฟ์สด มีเพียงไม่กี่สื่อเท่านั้นที่นำเสนอ โดยส่วนตัวรู้สึกว่ามันไม่เหมาะสม เพราะเป็นการเปิดโอกาสให้คนแสดงความคิดเห็นด้วยอารมณ์ อาจทำให้เกิดความขัดแย้ง ยิ่งหากเกิดครอบครัวของผู้เสียชีวิตเห็นก็จะยิ่งก่อให้เกิดความสะเทือนใจได้ ดังนั้นสื่อมวลชนควรจะพึงระวังอย่างมากในการนำเสนอการไลฟ์สด ต้องผ่านการกลั่นกรองเป็นพิเศษ การไลฟ์สดบนเฟซบุ๊กถือเป็นปรากฎการณ์ใหม่ เมื่อก่อนจะไลฟ์สดผ่านโทรทัศน์ ยกกองไป

จำนวนมาก จะมีการเลือกว่าเหตุการณ์ใดควรจะนำเสนอ เหตุการณ์ใดไม่ควรนำเสนอ กลั่นกรองโดยบรรณาธิการ แต่ทุกวันนี้หลายเหตุการณ์ที่ไลฟ์สดจะมีนักข่าวไปไลฟ์สด นอกจากคนที่ตัดสินใจนำเสนอ ส่วนหนึ่งที่จะปฏิเสธความรับผิดชอบไม่ได้เลยคือ บรรณาธิการของข่าวนั้นๆ”

ดร.มานะ มองว่า แต่ละสำนักข่าวมีการแข่งขันกันดุเดือดอยู่แล้ว เรื่องลิขสิทธิ์ เรื่องยอดวิว การไลฟ์สดจึงมีอิทธิพลมาก ยิ่งในสถานการณ์ความรุนแรงอยู่แล้ว ยิ่งควบคุมยาก

“การไลฟ์สดสามารถนำเสนอเรื่องราวต่างๆได้ก็จริง แต่ต้องคำนึงด้วยว่าสิ่งที่จะไลฟ์จะนำเสนออะไร ไม่จำเป็นต้องถ่ายมุมมองการฆ่าตัวตาย หรือลุ้นเพื่อจะให้เกิดการฆ่าตัวตาย แต่สามารถนำเสนอเรื่องราวหรือภาพอื่นๆที่สามารถสื่อถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้เหมือนกัน โดยที่เนื้อหาหรือเหตุการณ์ไม่ได้บิดเบือนไป”

“การฆ่าตัวตาย”ไม่สมควรถ่ายทอดสดอยู่แล้ว

ผศ.ดร. พิรงรอง รามสูต รองอธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและนักวิชาการด้านสื่อสารมวลชน กล่าวว่า เฟซบุ๊กไลฟ์เป็นเทคโนโลยีใหม่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อไม่นานนี้เอง  สื่อออนไลน์ก็พยายามที่จะทำให้มีคนติดตามมากที่สุด เพราะสถานการณ์ในปัจจุบันสื่อเองก็อยู่ในภาวะที่ย่ำแย่ การเพิ่มจำนวนคนดู ยิ่งมีผู้ติดตามเยอะ ยอดวิวเยอะ เรทโฆษณาก็ยิ่งเยอะ ทำให้ฐานรายได้เพิ่มขึ้น

ผศ.ดร.พิรงรอง กล่าวต่อว่า ประเด็นเนื้อหาที่ล่อแหลมอาจจะทำให้คนสนใจ เป็นความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นแบบผิดปกติ ในอีกแง่หนึ่งคือ สื่อคาดเดาได้อยู่แล้วว่าเขาขู่จะฆ่าตัวตาย การฆ่าตัวตายก็เป็นอะไรที่ไม่สมควรจะถ่ายทอดสดอยู่แล้ว กรณีของลุงวัย 65 ที่วัดพระธรรมกายมีภาวะกดดันสูง เป็นเรื่องของความเชื่อ ความศรัทธา เขาขู่ว่าจะฆ่าตัวตาย โอกาสและเปอร์เซ็นก็ค่อนข้างสูง จะปฏิเสธหรือเกาะติดสถานการณ์เพื่อนำเสนอความจริง  ก็ต้องมีเส้นแบ่งของความเหมาะสม เส้นแบ่งของสิ่งที่สาธารณชนควรรับรู้ ประเด็นที่คาดเดาได้ว่ามีความเสี่ยงสูง มีผลกระทบต่างๆ ก็ไม่ควรนำเสนอเป็นข่าว

“มีไม่กี่สื่อที่ไลฟ์สดเรื่องนี้ ไม่ใช่สื่อไทยทั้งหมดที่ทำ สังคมไทยชอบเหมารวม สื่อมีความแตกต่างกันตั้งเยอะ มีสื่อกระแสหลัก สื่อกระแสรอง สื่อทางเลือก สื่อออนไลน์ จริงๆถ้าสื่อไหนทำผิดจริยธรรมในลักษณะดังกล่าวก็ควรจะพูดถึงสื่อนั้นโดยเฉพาะ ถ้าสะท้อนภาพของสื่อไทย ทั้งที่ภาพที่ออกมามันมาจากสื่อเดียว จะไปด่าสื่อทั้งหมดมันก็ไม่ถูก แต่สิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเกิดขึ้นจริงคือ ความไม่ระมัดระวังและย่อหย่อนทางจริยธรรม”

เสรีภาพของสื่อไม่ใช่ว่าจะนำเสนออะไรก็ได้

มานิจ สุขสมจิตร  สื่อมวลชนอาวุโส มองว่า จรรยาบรรณวิชาชีพ หรือมารยาททางสังคม ยังจำเป็นสำหรับสื่อไทย และไม่ว่าจะเป็นปัจจุบัน อดีต หรือในอนาคต การมีเสรีภาพไม่ได้หมายความว่าจะทำอะไรก็ทำตามใจชอบ เสรีภาพสื่อมวลชนนั้นต้องควบคู่ไปกับความรับผิดชอบ

“การใช้เสรีภาพนั้นจะต้องควบคู่ไปกับความรับผิดชอบ คือรับผิดชอบต่อจริยธรรมแห่งวิชาชีพ รับผิดชอบต่อกฎหมายบ้านเมือง รับผิดชอบต่อสังคม และความรู้สึกของแต่ละบุคคล ผู้รับสารด้วย”

นายมานิจ กล่าวว่า การไลฟ์สดบนเฟซบุ๊กต่างจากเมื่อก่อนตรงที่เป็นสื่อใหม่ที่มีอิทธิพลมาก ทำให้เกิดความรู้สึกได้หลายอย่าง อยู่ที่ว่าภาพที่เห็นเป็นอย่างไร พื้นฐานความคิดคนรับสารเป็นอย่างไร

“สื่อที่ทำข่าวต้องตระหนักให้ดีว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันถูกต้องไหม ทำถูกจรรยาบรรณ ทำถูกจริยธรรมสื่อหรือเปล่า จริยธรรมสื่อห้ามเสนอภาพที่หวาดเสียว จริยธรรมไม่ได้ให้เสนอภาพหวาดเสียว ภาพน่าเกลียด ภาพอุจาดลามก หรือเป็นการชักจูงให้เกิดการกระทำที่รุนแรง  การทำแบบนั้นแหละผิด  ถ้าจะอ้างว่าสื่อมีหน้าที่ถ่ายทอด ประชาชนมีหน้าที่คิดเอาเอง แบบนี้ก็ไม่ถูก ตัวสื่อเองควรจะไตร่ตรองและกลั่นกรองว่าภาพเช่นนี้ควรจะนำเสนอออกไปสู่ประชาชนหรือไม่ สำหรับประชาชนถ้าสื่อไหนเลือกที่จะทำตามใจชอบ ประชาชนก็อย่าไปรับสื่อนั้น ”

สื่อมวลอาวุโสรายนี้ ทิ้งท้ายว่า สื่อนอกก็ใช่ว่าจะดีทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าสื่อไทยจะเอาตัวอย่างที่ไม่ดีมาใช้ อยู่ที่ตัวลูกจ้างและนายจ้างด้วย ด้านองค์กรสื่อก็เตือนอยู่ตลอดเวลา เมื่อนักข่าวเข้ามาสู่วิชาชีพนี้ก็เท่ากับปฏิญาณตนแล้วว่าปฏิบัติตนตามกฎจริยธรรมตามวิชาชีพ

เมื่อทำตามไม่ได้ก็ไม่ควรจะอยู่ในอาชีพนี้ เพราะมีแต่จะทำให้เสื่อมเสีย