The Three Ages of Woman

Judith

The Potato Eaters

ปกติแล้วมิวเซียมทุกแห่งมักสะสมงานของศิลปินดังไว้เพื่อเป็นที่ดึงดูดนักท่องเที่ยว Gallery of National Modern Art กรุงโรมก็เช่นกัน ที่นี่มีผลงานของศิลปินรุ่นใหม่ที่ดัง ๆ ไม่น้อย เช่น Van Gogh ศิลปินชื่อก้องโลกชาวดัตช์ Vincent Willem Van Gogh ศิลปินยุค Post Impressionism ชาวดัตช์เป็นศิลปินที่อาภัพที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ เขาเป็นบุตรคนโตในครอบครัวชนชั้นกลางทางตอนเหนือของเนเธอร์แลนด์ ในวัยเด็ก พ่อของเขาเป็นนักสอนศาสนาที่มีรายได้ไม่มาก แต่ได้รับการสนับสนุนทางด้านการเงินเป็นบ้าน คนรับใช้ รถม้าและคนสวน แม่ของเขาเป็นลูกสาวเศรษฐี เขาจึงถูกเลี้ยงดูเหมือนอย่างชนชั้นสูงดั้งเดิมทำให้เขาเป็นคนเงียบขรึมและช่างคิด เขาสนใจศิลปะแต่เล็ก แต่ไม่ได้รับการสนับสนุนจากครอบครัว เมื่ออายุได้15 ปี เขาได้รับการสนับสนุนจากลุงให้ทำงานเป็นตัวแทนขายภาพที่ Goupil&Cie ในกรุงเฮก และย้ายไปอยู่ที่ลอนดอนในอีก 4 ปีต่อมาเขาประสบความสำเร็จอย่างสูงเมื่ออายุเพียง 20 ปี

Still Life with Open Bible

เมื่อเขาถูกปฏิเสธความรักจากลูกสาวเจ้าของที่ดินที่เขาเช่าอยู่ เขาก็กลายเป็นคนเก็บตัว หลังจากนั้นเขาย้ายไปอยู่ปารีส แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ เขาจึงย้ายกลับไปทำงานเป็นครูที่ไม่รับค่าจ้างที่ลอนดอนอีกครั้ง เขารู้สึกขาดความสุขจึงหันเหเข้าสู่ศาสนามากขึ้นด้วยการแปลคัมภีร์ไบเบิ้ลเป็นภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศสและเยอรมัน เขาตั้งใจจะเป็นศาสนจารย์ พ่อ-แม่จึงสนับสนุนเขาเต็มที่ด้วยการส่งเขาไปอยู่กับลุงเพื่อเตรียมเข้าเรียนทางด้านศาสนาที่มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม แต่เขากลับสอบเข้าไม่ได้ เขาจึงหันไปเรียนหลักสูตรสั้นๆ 3 เดือนใกล้เมืองบรัสเซลล์แทน และสมัครเข้าเป็นมิชชันนารีที่ประเทศเบลเยียม

กลางปี 1880 เขาเริ่มกลับมาให้ความสนใจกับผู้คนและสิ่งแวดล้อมรอบข้าง และเริ่มทดลองบันทึกด้วยการวาดภาพ Theo น้องชายจึงแนะนำให้เขาเข้าเรียนทางด้านศิลปะที่ Academie Royale des Beaux Arts หลังจากนั้นไม่ถึงปี เขาก็กลับไปอยู่บ้านกับพ่อ-แม่และได้พบกับ Conelia Kee บุตรสาวของป้า เขาหลงรักเธอมาก แต่กลับถูกปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใย เขาพยายามที่จะสานต่อความรัก ด้วยการข่มขู่แกมบังคับให้เธอเปิดโอกาสให้เขาได้พบด้วยการยอมเผามือตัวเอง แต่เธอก็ไม่สนใจอีก หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ได้พบกับ Clasina Maria หรือ Sien โสเภณีขี้เหล้าและมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับเธอ แม้ภายหลัง Sien จะพยายามบอกว่าลูกชายคนเล็กของเธอที่ชื่อ Willem เป็นบุตรชายของ Van Gogh แต่เขาก็ไม่ยอมรับ เมื่อVan Gogh ไม่สามารถที่จะทนอยู่อย่างยากแค้นกับ Sien ได้เขาจึงตัดสินใจไปอยู่ที่ Nuenen และเริ่มให้ความสนใจแต่กับการวาดภาพอย่างเดียว เขาสามารถวาดภาพเกี่ยวกับผู้คนและหมู่บ้าน รวมทั้งภาพเหมือนจำนวนมาก อย่างไรก็ดีภาพเหล่านี้กลับเป็นภาพสีจืดๆ ทึมๆ เช่น น้ำตาลเข้ม แตกต่างจากภาพในช่วงหลังของชีวิต ต้น 1885 เริ่มมีผู้สนใจภาพเขียนมากขึ้น Theo จึงลองจัดแสดงผลงานของเขาขึ้นโดยภาพเด่นในช่วงนั้นคือ The Potato Eaters ซึ่งกลายเป็นจุดกำเนิดที่สร้างความโด่งดังให้กับเขาในเวลาต่อมา อย่างไรก็ดี ภาพเขียนสีทึมๆ แนวน้ำตาลเข้มเหล่านี้ของเขาไม่ว่าจะเป็น Skull of a Skeleton with Burning , Still Life with Open Bible กลับไม่เป็นที่ต้องตาต้องใจคหบดีในช่วงนั้นมากนัก ทำให้ภาพของเขาขายไม่ออก

Skull of a Skeleton with Buring Cigarette

นักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบผลงานประติมากรรมไม่เพียงสามารถชื่นชมผลงานชิ้นเด่นๆ ได้จากด้านหน้าของ Gallery of National Modern Artกรุงโรมแล้ว ภายในห้องภาพยังมีผลงานของนักประติมากรรมที่มีชื่อเสียงอีกหลายท่าน เช่น Medardo Rosso ศิลปินแนว Post Impressionism ชาวอิตาเลียน เขาเกิดในตูริน ก่อนที่จะย้ายไปมิลานเมื่ออายุ 12 ปี หลังจากปลดประจำการจากการเป็นทหาร เขาเข้าเรียนต่อที่ Brera Academy ซึ่งเขาถูกไล่ออกในเวลาต่อมาเนื่องจากไปชกต่อยกับนักศึกษาคนอื่นที่ปฏิเสธไม่ยอมเป็นหุ่นให้เขาเขียนภาพอันเป็นสิ่งที่นักศึกษาต้องปฏิบัติทุกคนในช่วงเวลานั้น การที่เขาเป็นปฏิปักษ์กับโรงเรียนหลายแห่ง ทำให้เขากลายเป็นคนโดดเดี่ยว อย่างไรก็ตาม การถูกปฏิเสธกลับมิได้ทำให้เขาท้อถอยแต่กลับเป็นแรงกระตุ้นให้เขาสามารถสร้างสรรค์ผลงานที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวแตกต่างจากศิลปินอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัดจนเขาสามารถที่จะสรรค์สร้างงานที่โดดเด่นเป็นพิเศษ นั่นคือ งานประติมากรรมจากทองแดงที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะแนว Realism

Psyche another view

หลังปี 1882 ซึ่งเป็นช่วงต้นของศิลปะแนว Impressionism เขาเริ่มสร้างสรรค์งานที่แตกต่างจากเดิมอีกโดยมีรายละเอียดและเหลี่ยมมุมลดลงคล้ายแบบร่าง เขาปรับพื้นผิวของงานให้นุ่มนวลขึ้นเพื่อให้การเล่นกับแสง และเงาเกิดได้มากขึ้น นอกจากนี้วิธีการสร้างสรรค์งานของเขายังแตกต่างจากศิลปินอื่น ๆ ตรงที่เขาไม่เคยเขียนแบบร่างไว้บนกระดาษก่อน แต่กลับแกะงานลงบนวัตถุตรงๆ และแก้ไขเอาตามใจชอบ ในปี 1889 เขาย้ายไปอยู่ปารีสและเริ่มถ่ายรูปงานของเขาด้วยแสงที่แตกต่างกัน จากนั้นเขาก็นำภาพถ่ายงานประติมากรรมมาตกแต่งใหม่ด้วยเทคนิคแปลกๆ เขาเป็นคนให้ความสำคัญกับเรื่องแสงมาก และเห็นว่า การขาดแสงจะทำให้งานขาดความเป็นหนึ่งเดียว เขาเชื่อว่างานประติมากรรมที่ดีต้องมีไว้ชื่นชมทางสายตา เพราะงานที่ถูกจัดแสดงให้มิวเซียมเหล่านี้ไม่สามารถแตะต้องได้ มันจึงต้องให้ความรู้สึกกับผู้ชมราวกับได้สัมผัสด้วยมือจริงๆ เขายังเชื่อว่าการสัมผัสงานศิลป์ไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับการชื่นชมด้วยตา ดังนั้นแสงและเงาจึงจำเป็นจะต้องสะท้อนอัจฉริยภาพของศิลปินให้ได้

แม้เขากับ Auguste Rodin จะเป็นเพื่อนกันในเวลาสั้น ๆ แต่ทั้งสองต่างมีอิทธิพลต่องานของกันและกันอย่างมาก นักท่องเที่ยวจะเห็นว่าทั้ง Pimp, Laughing Little Girl และ The Old ซึ่งเป็นผลงานของ Rosso มีลักษณะเฉกเช่นเดียวกันกับงานของ Rodin นั่นคือ งานขาดรายละเอียดและความเรียบรื่น แต่กลับแสดงความมีชีวิตชีวาได้อย่างชัดแจ้ง ถึงกระนั้นก็ตาม งานของศิลปินทั้งสองยังคงต่างกันตรงที่ Rodin ชอบใช้โลหะสีมืดทึบในการสร้างสรรค์ผลงาน แต่ Rosso กลับเน้นใช้หินอ่อนมากกว่า

Psyche

Pietro Tenerani นักประติมากรรมแนวนีโอคลาสิคชาวอิตาเลียน เขาเกิดที่ Torano และได้รับการฝึกทางด้านศิลปะกับ Pietro Marchettiลุงของเขาในปี 1813 และหันมาเรียนเพิ่มเติมในกรุงโรม เขาเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้นและได้รับการว่าจ้างให้ทำงานประติมากรรมให้กับแท่นเก็บพระศพของพระสันตะปาปา Pius VIII รวมทั้งรูปปั้น St Alfonso de Liguori ที่กรุงวาติกัน เขายังเป็นผู้แกะสลัก St. John the Evangelist สำหรับโบสถ์ San Francesco di Paola ในกรุงเนเปิ้ลด้วย นอกจากผลงานที่เกี่ยวเนื่องกับคริสตจักรแล้ว เขายังได้รับเกียรติให้แกะสลักรูปปั้นครึ่งตัวของผู้ปกครองเมืองและผู้มีอันจะกินอีกหลายคนด้วย

สำหรับ Psyche ผลงานเด่นของเขาใน Gallery of National Modern Art นี้แสดงให้เห็นถึง Psyche สาวคนรักของ Cupid ที่มีความงดงามหยดย้อยจนเป็นที่อิจฉาของวีนัสเทพธิดาแห่งความงามได้อย่างเด่นชัด นักท่องเที่ยวจะเห็นว่าแม้ Psyche จะอยู่ในท่าหลับใหลแต่ความสง่างามของเธอยังคงตรึงใจผู้พบเห็นได้อย่างไม่เสื่อมคลาย ผิวพรรณที่เนียนรื่นบนผืนผ้าที่เธอนั่งทับสะท้อนให้เห็นถึงอัจฉริยภาพของศิลปินยุค Neoclassic ท่านนี้ได้อย่างไม่ต้องสงสัย

Laughing Little Girl

Pimp

The Old

ขึ้นชื่อว่า Gallery of National ModernArt แล้ว ผลงานของศิลปินแนวหนึ่งที่ต้องมีไม่เช่นนั้นไม่สามารถเรียกว่า Modern Art ได้นั่นคือImpressionism มิวเซียมแนว Modern Art กรุงโรมก็เช่นกัน ผลงานของศิลปินที่มีอัตลักษณ์โดดเด่นที่มิวเซียมนำมาจัดแสดงก็คือ Edgar Degas เจ้าพ่อบัลเลต์แห่งยุค Impressionism เขาเกิด ณ กรุงปารีสในครอบครัวผู้มีอันจะกิน เขาเรียนศิลปะตั้งแต่ยังเล็ก และเปลี่ยนห้องนอนตัวเองเป็นสตูดิโอตั้งแต่อายุเพียงแค่ 18 ปี แม้เขาจะให้ความสนใจแต่ในเรื่องศิลปะ เขากลับยอมเข้าเรียนสาขากฎหมายในมหาวิทยาลัยปารีสตามความปรารถนาของบิดาซึ่งเป็นนายธนาคาร อย่างไรก็ดี ในที่สุดเขาก็ทนเสียงเรียกร้องของจิตวิญญาณแห่งความเป็นศิลปินไม่ไหวจนต้องเข้าเรียนใน Ecole des Beaux Arts โดยให้ความสนใจกับแนวทางศิลปะของ Ingres ศิลปินชื่อดังในสมัยนั้น หลังจากนั้นเขาเดินทางไปอยู่กับน้าที่อิตาลี และเริ่มลอกเลียนแบบงานของ Michelangelo,Raphael และ Titian หลังกลับมาอยู่ฝรั่งเศสเขาเริ่มให้ความสนใจกับภาพเขียนแนวประวัติศาสตร์มากขึ้น ต่อมาเขาได้มีโอกาสศึกษางานของ Edouard Manet ผู้ก่อตั้งศิลปะแนว Impressionism ขณะที่ทั้งสองกำลังฝึกวาดภาพเขียนของ Valazquez ด้วยกันในพิพิธภัณฑ์ลูฟท์

Bellerina

หลังจากที่ดวงตาของเขาได้รับความเสียหายจากการฝึกยิงปืนในช่วงที่เขาไปร่วมสงครามระหว่างฝรั่งเศสและรัสเซีย เขาก็ย้ายไปอยู่ที่ New Orleans และเริ่มวาดภาพเกี่ยวกับครอบครัวชาวบ้านใน New Orleans ซึ่งงานเหล่านี้ถูกซื้อไปจัดแสดงอยู่ตามมิวเซียมต่างๆ เป็นจำนวนมาก เมื่อพ่อเขาเสียชีวิตและน้องชายติดหนี้เป็นจำนวนมาก เขาจึงกลับมาอยู่ปารีสเพื่อสร้างสรรค์ผลงานและขายงานศิลปะใช้หนี้ ผลงานในช่วงเวลานั้นกลายเป็นผลงานแนว Impressionism ที่ถูกมิวเซียมนำมาจัดแสดงไปทั่วโลกในเวลาต่อมา แม้เขาจะไม่อยากร่วมกลุ่มImpressionism เพราะเขาคิดว่างานของเขาไม่ได้เข้ากันได้ดีกับแนวทางศิลปะนี้มากนัก แต่เขาก็ร่วมจัดแสดงผลงานหลายครั้ง เมื่อเขามีเศรษฐานะดีขึ้น เขาก็เริ่มสะสมงานของศิลปินอื่นๆ เช่น El Greco, Manet, Pissarro, Cezanne, Gauguin, Van Gogh ในช่วงปลายของชีวิต เขาใช้ชีวิตอย่างสันโดษและหันมาให้ความสนใจกับงานประติมากรรมมากขึ้นทั้งนี้อาจเป็นเพราะเขามีปัญหาเรื่องสายตาจนเกือบจะตาบอดก็เป็นได้ นักท่องเที่ยวที่เยี่ยมเยือนมิวเซียมบ่อยๆ จะคุ้นเคยกับงานของ Degas ดี เพราะมีเอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนใคร เขาชอบสร้างสรรค์งานที่เกี่ยวกับบัลเลต์ และการเต้นรำเป็นอย่างมากแทบจะเรียกได้ว่า พอเห็นปุ๊บก็รู้ได้เลยว่าเป็นผลงานของใคร

ผลงาน Degas

After Bathing ภาพเขียนนู้ดผู้หญิงหลังอาบน้ำที่อยู่ในท่วงท่าราวกับกำลังเต้นรำบนฟลอร์นี้เป็นหนึ่งในผลงานตามแนวทางที่ศิลปินท่านนี้ชอบวาดนักท่องเที่ยวที่คุ้นเคยกับงานของเขาจะเห็นว่า แม้ภาพนี้จะไม่ใช่ภาพนักเต้นบัลเลต์อย่างภาพอื่นที่เขาชอบวาด แต่ก็เป็นภาพนู้ดที่มีเอกลักษณ์ตรงกับแนวทางที่เขาชอบว่านั่นคือ ท่วงท่าของผู้หญิงมีชีวิตชีวาแตกต่างจากภาพนู้ดของศิลปินท่านอื่น

Dancer with Tambourine ผลงานประติมากรรมรูปคนเต้นรำอันเป็นผลงานที่เป็นเอกลักษณ์ของศิลปินนี้ นักท่องเที่ยวจะเห็นว่า แม้ตัวงานจะขาดความละเอียดเฉกเช่นงานรุ่นเก่าๆ ที่เน้นความเนียน แต่ก็มีความอ่อนช้อยราวกับมนุษย์กำลังเต้นรำจริงๆ การที่เนื้องานดูหยาบอาจเป็นเพราะศิลปินสร้างสรรค์งานในช่วงที่สายตาของเขาเกือบจะบอดอยู่แล้ว ถึงกระนั้นก็ตาม ความมีชีวิตชีวาก็มิได้น้อยลงอย่างไร ผลงานชิ้นนี้จึงสะท้อน
อัจฉริยภาพของศิลปินได้อย่างแท้จริง

After Bathing

ใน Gallery of National Modern Art นอกจากจะมีผลงานประติมากรรมด้านหน้าที่โดดเด่นแล้ว ที่นี่ยังมีผลงานของ Auguste Rodin นักประติมากรรมชาวฝรั่งเศสที่โด่งดังที่สุดคนหนึ่งของโลกด้วย เขาเกิดในปี 1840 ณ กรุงปารีสในครอบครัวของเสมียนกรมตำรวจ เขาเริ่มศึกษาศิลปะตั้งแต่อายุ 10 ปี และเข้าเรียนทางด้านคณิตศาสตร์และศิลปะตั้งแต่อายุได้ 14 ปี อย่างไรก็ดี ผลงานของเขาที่ใช้ในการสมัครเข้าเรียนที่ Ecole des Beaux Arts กลับไม่ถูกใจอาจารย์จึงไม่สามารถเข้าเรียนได้ เนื่องจากเกณฑ์การตัดสินต้องการผลงานแนว Neoclassic ซึ่งเป็นศิลปะที่นิยมในช่วงเวลานั้น หลังจากน้องสาวเขาเสียชีวิตจากโรคติดเชื้อในช่องท้อง เขารู้สึกผิดมากเพราะเป็นผู้แนะนำน้องสาวให้ทำงานเกี่ยวกับศิลปะจนติดเชื้อ เขาจึงเลิกสนใจศิลปะไปช่วงหนึ่ง แต่ภายหลัง เจ้านายของเขากลับเห็นความสามารถของเขา และกระตุ้นให้เขาหันกลับมาทำงานตกแต่งและเข้าเรียนด้านประติมากรรมใหม่ และประสบความสำเร็จอย่างมากในการออกแบบบันไดและประตูในปี 1870

Jules Dalou

หลังสงครามระหว่างฝรั่งเศสและปรัสเซีย เขาได้ย้ายไปอยู่ที่เบลเยียม และได้เพิ่มพูนประสบการณ์และฝีมือในการแกะสลักงานจนสามารถขายงานเป็นจำนวนมาก จนมีเงินเก็บมากพอที่จะเดินทางไปอิตาลีเพื่อดูงานของ Donatello และ Michelangelo นักประติมากรรมชื่อดังชาวอิตาเลียน การได้เห็นผลงานของ Michelangelo นี่เองที่เป็นการเปิดมุมมองใหม่เกี่ยวกับงานประติมากรรมและพัฒนาฝีมือเขาจนฉีกแนวออกจากศิลปะแบบเดิมๆ เข้าสู่ศิลปะแนว Realism เมื่อCarrier-Belleuse เจ้านายเก่าของเขาได้เป็นผู้อำนวยการโรงงาน Sevres national porcelain จึงเสนอให้เขาเป็นนักออกแบบ เขาได้ออกแบบแจกันและโต๊ะประดับมากมายจนทำให้ชื่อเสียงของโรงงานกระฉ่อนไปทั่วยุโรป เขาจึงกลายเป็นศิลปินที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง งานประติมากรรมของ Rodin มีความโดดเด่นเป็นพิเศษตรงที่ ชิ้นงานดูหยาบ ขรุขระ ไม่เรียบลื่นเหมือนอย่างงานในยุคโบราณ แต่สามารถถ่ายทอดความซับซ้อนของอารมณ์ได้อย่างน่าทึ่ง

ผลงานของ Rodin ในมิวเซียมนี้ที่เด่นที่สุดก็คือ The Bronze Age ต้นตำรับผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้กับ Rodin ชิ้นนี้เป็นผลงานภาพนู้ดชายขนาดเท่าตัวจริง หลังจากที่เขาได้เห็นผลงานของ Michelangelo เขาก็สร้างสรรค์ผลงานนี้ขึ้นเพื่อจัดแสดง ณ กรุงบรัสเซลส์ในปี 1877 และชนะประกวด เนื่องจากงานชิ้นนี้มีความมีชีวิตชีวาอย่างมาก ทำให้เขาถูกวิจารณ์จากนักวิจารณ์ศิลป์อย่างสาดเสียเทเสียเพราะมันไม่เข้ากับยุคสมัย อย่างไรก็ดี ผลงานชิ้นนี้ของเขากลับเป็นที่ชื่นชอบของสาธารณชนจนส่งผลให้เขาต้องทำซํ้าอีกหลายชิ้นตลอด
ชั่วอายุของเขา และผลงานที่จัดแสดงในมิวเซียมแห่งนี้ก็เป็นหนึ่งในผลงานหลังๆ ที่เขาสร้างสรรค์ขึ้น แต่ยังคงความมีเอกลักษณ์และงดงามไม่ต่างจากงานชิ้นแรก

Ballerina

งานประติมากรรมครึ่งตัวของ Jules Dalouนักประติมากรรมชาวฝรั่งเศสที่เลื่องชื่อของคริสต์ศตวรรษที่ 19 เพื่อนสนิทของ Rodin แม้งานชิ้นนี้จะไม่เหมือนงานประติมากรรมยุคดั้งเดิม แต่ก็สามารถแสดงรายละเอียดสำคัญๆ ได้อย่างโดดเด่น เช่น เส้นเลือดใหญ่บริเวณคอ แววตา หนวดเคราผลงานชิ้นนี้สะท้อนแนวทางศิลปะแบบ Realism อย่างเห็นได้ชัดRodin ยังสร้างสรรค์งานของศิลปินท่านนี้อีกหลายครั้งในเวลาต่อมาด้วย

Ballerina นักเต้นรำที่อยู่ในท่าทางค่อนข้างผาดโผนโดยเอาหัวเป็นส่วนรับนํ้าหนักร่วมกับแขนอยู่ที่พื้นและให้เท้าหนึ่งชี้ฟ้านี้เป็นผลงานที่ฉีกแนวออกจากงานประติมากรรมในช่วงเวลานั้นอย่างสุดโต่ง นักท่องเที่ยงจะเห็นว่า นอกจากงานจะเต็มไปด้วยชีวิตชีวาราวกับนักเต้นรำกำลังโลดแล่นบนเวทีแล้ว เนื้องานยังขาดรายละเอียดของหน้าตาจนดูเพศไม่ออกอันแสดงให้เห็นถึงอัตลักษณ์ของแนวทางศิลปะแบบ Realism อย่างเด่นชัด

The Bronze Age