ชมรมนักศึกษามุสลิม  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย  รวมพลัง 10 วัน ก่อสร้างอาคารเอนกประสงค์  เพื่อใช้ในการเรียนการสอนของนักเรียน กว่า 30 คน ณ มัสยิด  บ้านป่าแก่  หมู่ที่ 6 ตำบลคลองเฉลิม อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง 

      ด้วยการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัยที่มีความหลากหลายของสาขาวิชาก่อให้เกิดความหลากหลายทางวิชาการและความสามารถของนักศึกษาที่ได้รับการถ่ายทอดและการฝึกปฏิบัติจากอาจารย์ผู้สอน 

การสร้างอาคารเอนกประสงค์ จึงได้รับความร่วมมือจากนักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และคณะวิศวกรรมศาสตร์     ในการออกแบบเขียนแปลนเพื่อก่อสร้างอาคาร  นักศึกษาคณะศิลปศาสตร์ สาขาอาหารและโภชนาการ ช่วยในเรื่องของการประกอบอาหารร่วมกับชาวบ้านในชุมชน และร่วมกันก่อสร้างอาคารเอนกประสงค์จนสำเร็จได้ภายใน 10 วัน

 นายมูบีน  ดือราแม (น้องบีน ) ประธานชมรมนักศึกษามุสลิม นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาด ชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย เล่าถึงการสร้างอาคารในครั้งนี้ว่า ก่อนที่มาสร้างอาคารได้มีการประชุมวางแผน    ถึงความเหมาะสมในเรื่องต่างๆ โดยเฉพาะจำนวนนักเรียน เดิมน้องๆนักเรียนใช้มัสยิดเป็นสถานที่เรียน ซึ่งในบางครั้งก็อาจจะต้องใช้เป็นสถานที่ในการประกอบศาสนา

นายมูบีน  ดือราแม (น้องบีน ) ประธานชมรมนักศึกษามุสลิม

สำหรับการออกค่ายจะไม่มีผลกระทบต่อการเรียน เพราะจะออกในช่วงปิดเทอม มีเพื่อนๆ จากต่างสถาบันมาร่วมค่ายด้วย
โดยสมัครเข้ามาทางชมรมที่ได้ทำการประชาสัมพันธ์ไปยังหน่วยงานต่างๆ กำลังคนมาก งานก็จะสำเร็จเร็วขึ้นในการสร้างอาคารครั้งนี้รู้สึกภูมิใจมาก ทำให้น้องๆ มีความสุข ชาวบ้านมีความสุข

หลังจากนี้ก็จะมีการวางแผนสำรวจพื้นที่ต่อไป ว่าส่วนไหนยังขาดแคลนจะได้นำเรื่องเสนอต่อผู้บริหารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย ได้พิจารณาต่อไป และในครั้งนี้ต้องขอขอบคุณเพื่อนๆและมหาวิทยาลัยที่ให้ความร่วมมือและสนับสนุนงบประมาณมาโดยตลอด

นายสุนันท์  แหนะนวล กรรมการมัสยิดอันนรู กล่าวว่า มาอยู่ร่วมกับนักศึกษาตั้งแต่วันที่ลงมาดูพื้นที่ และมีความหวังนักศึกษาจะมาร่วมกันสร้างอาคารเรียนให้กับน้องๆ กว่า 30 ชีวิต ตลอดระยะเวลา  10 วันเห็นถึงความมุ่งมั่นของทุกคน ด้วยสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาอาจเป็นอุปสรรคในการก่อสร้าง แต่ทุกคนก็พยายามทำทีละเล็กทีละน้อย เพื่อให้งานดำเนินไปได้มากที่สุดด้วยระยะเวลาจำกัด โดยบังสุนันท์และชาวบ้านในชุมชนมาช่วยกันประกอบอาหารร่วมกับนักศึกษา
ดูแลที่อยู่ที่อาศัย ความรู้สึกที่มีต่อนักศึกษาทุกคน เห็นถึงความสามัคคี ความตั้งใจ และความรักที่ทุกคนมอบให้เพราะนอกจากสร้างอาคารแล้วยังมีการจัดกิจกรรมให้เด็กๆอีกด้วยซึ่งเป็นกิจกรรมที่ดีมาก ก่อให้เกิดความรัก ความผูกพัน ต้องขอขอบคุณทุกๆ ฝ่ายที่ทำให้น้องๆ มีสถานที่เรียนที่เหมาะสม หลังจากนี้จะใช้สถานที่เรียนให้เกิดประโยชน์สูงสุด

นายมูอัมหมัดนัสรูณ  เหลาะเหม  (น้องนัส)

นายมูอัมหมัดนัสรูณ  เหลาะเหม  (น้องนัส) นักศึกษาคณะอิสลามศึกษาและนิติศาสตร์  มหาวิทยาลัยปาฏนี  จังหวัดปัตตานี เล่าว่าทราบข่าวที่เพื่อนๆ ที่ศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พอทราบว่ามีการจัดค่ายก็สนใจมาก
เพราะมันเป็นสิ่งที่ได้กับเราโดยตรงหาจากห้องเรียนไม่ได้

“ผมอยากมีส่วนร่วมในการสร้างอาคาร มันเป็นอนาคตของน้องๆ ในเรื่องของการศึกษา  การมาค่ายอาจไม่ได้สะดวกสบายการมาค่ายมันต้องพบกับความลำบาก แต่มันคือประสบการณ์ชีวิตที่ดีที่สุด สำหรับผมมาจากต่างมหาลัยต้องปรับตัวค่อนข้างเยอะ แต่มันก็ผ่านไปได้ด้วยดี ทุกๆกิจกรรม ที่ผ่านมา และในอนาคต คือการสานฝันของเยาวชนที่จะเป็นอนาคตของชาติ ทุกชีวิตอาจเลือกเกิดไม่ได้ แต่ก็เลือกได้ว่าจะสรรสร้างสิ่งใดและมอบความสุขให้กับคนอื่นได้อย่างไร การเลือกที่ที่จะเสียสละเวลากิน เวลานอน เวลาพักผ่อน เพื่อแบ่งปันความสุขให้กับชุมชน โดยมุ่งหวังให้เด็กและเยาวชนในท้องที่ได้รับโอกาสในการศึกษาเล่าเรียน และเติบโตเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาท้องถิ่นและประเทศชาติให้เจริญก้าวหน้า ”

ชมรมนักศึกษามุสลิม  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย เป็นอีกหนึ่งความสำเร็จในการแสดงพลังจิตอาสาของของนักศึกษาที่ร่วมบำเพ็ญประโยชน์สาธารณะ  อย่างไรก็ตามการพัฒนาชุมชนและสังคมอย่างยั่งยืนจะเกิดขึ้นได้ต้องได้รับการสนับสนุนจากหลายๆ ฝ่าย ในอนาคตการพัฒนายังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นใจ ด้วยแรงกาย แรงใจ และพลังทั้งหมดที่มี เพื่อเปิดโอกาสให้กับอนาคตของชาติได้มีจุดยืน

          ดร.สุเทพ ชิตยวงษ์ เลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กล่าวว่า สำนักงานคณะกรรมการ การอาชีวศึกษา (สอศ.) จัดโครงการส่งเสริมความเป็นเลิศทางวิชาการ (แข่งขันทักษะวิชาชีพ 4 ระดับ) ประจำปีการศึกษา 2560 – 2561 โดยวิทยาลัยเทคนิคนครนายกได้จัดแข่งทักษะวิชาชีพ ทักษะพื้นฐาน และหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น เฟ้นหานักเรียน นักศึกษาที่มีความเป็นเลิศ ใน 5 ประเภทวิชา 1 หลักสูตร 33 ทักษะวิชาชีพ แบ่งออกเป็น 2 ระดับ ได้แก่ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)

สำหรับ 5 ประเภทวิชา  1 หลักสูตร 33 ทักษะวิชาชีพ เพื่อรองรับการผลิตกำลังคนในสาขาที่ตลาดแรงงานมีความต้องการมาก ดังนี้ 1.ประเภทวิชาอุตสาหกรรม ได้แก่ สาขาวิชาช่างยนต์ แข่งขันทักษะงานจักรยานยนต์ และทักษะงานเครื่องยนต์เล็ก สาขาวิชาเทคนิคเครื่องกล แข่งขันทักษะงานเครื่องยนต์แก๊สโซลีน และเครื่องยนต์ดีเซลควบคุมด้วยอิเล็กทรอนิกส์

สาขาวิชาช่างกลโรงงาน แข่งขันทักษะงานกลึง กัด ตัด ไส ชิ้นงาน สาขาวิชาเทคนิคการผลิต สาขาวิชาเทคนิคอุตสาหกรรม สาขาวิชาเขียนแบบเครื่องกล แข่งขันทักษะมาตรวิทยามิติ และทักษะออกแบบและเขียนแบบเครื่องกลด้วยคอมพิวเตอร์ สาขาวิชาช่างเชื่อมโลหะ แข่งขันทักษะการเชื่อม GTAW & SMAW สาขาวิชาเทคนิคโลหะ แข่งขันทักษะการเชื่อม GTAW & SMAW & GMAW และทักษะงานตรวจสอบ และทดสอบวัสดุงานเชื่อม สาขาช่างไฟฟ้ากำลัง แข่งขันทักษะการติดตั้งไฟฟ้าด้วยท่อร้อยสาย และทักษะการติดตั้งเครื่องปรับอากาศ

สาขาวิชาไฟฟ้า แข่งขันทักษะการออกแบบระบบไฟฟ้าและเขียนแบบไฟฟ้าด้วยคอมพิวเตอร์ และทักษะการเขียนโปรแกรมควบคุมโปรแกรมเมเบิลคอนโทรลเลอร์ PLC สาขาวิชาช่างอิเล็กทรอนิกส์ แข่งขันทักษะประกอบและตรวจซ่อมเครื่องขยายเสียงเคลื่อนที่ (Mobile Amplifier) ทักษะการออกแบบ พัฒนาโปรแกรมควบคุมอุปกรณ์ ทักษะการแข่งขันทักษะออกแบบวงจรอิเล็กทรอนิกส์ และทักษะไมโครคอนโทรลเลอร์ สาขาวิชาเทคนิคพื้นฐาน แข่งขันทักษะงานฝึกฝีมือ

2.ประเภทวิชาพาณิชยกรรม/ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการบัญชี แข่งขันทักษะการใช้คอมพิวเตอร์ในงานบัญชี และทักษะโปรแกรมสำเร็จรูปเพื่องานบัญชี สาขาวิชาการเลขานุการ/สาขาวิชาการจัดการสำนักงาน แข่งขันทักษะพิมพ์ไทย และพิมพ์อังกฤษด้วยคอมพิวเตอร์ และทักษะการใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ผลิตหนังสือราชการภายนอก สาขาวิชาการตลาด ทักษะการแข่งขันทักษะการนำเสนอขายสินค้า “The Marketing Challenge” และทักษะการเขียนแผนธุรกิจ สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ แข่งขันทักษะการขายสินค้าออนไลน์ สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์ แข่งขันทักษะการจัดการโลจิสติกส์ และโซ่อุปทาน

3.ประเภทวิชาศิลปกรรม สาขาคอมพิวเตอร์กราฟิก แข่งขันทักษะการออกแบบ 3D แอนิเมชั่น “อาชีวะ INTRO” สาขาวิชาการออกแบบ แข่งขันทักษะการออกแบบเขียนแบบตกแต่ง “ร้านเครื่องดื่ม Drink & Beverages” ทักษะการออกแบบโปสเตอร์ หัวข้อ “ธ สถิตในดวงใจไทยนิรันดร์” ทักษะการออกแบบตกแต่ง หัวข้อ “Food Truck in Thai Culture & Food Festival” ทักษะการออกแบบนิเทศศิลป์ออกแบบโปสเตอร์ หัวข้อ “เทิดไท้องค์ราชัน รัชกาลที่ 10”

4.ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว สาขาวิชาการโรงแรม แข่งขันทักษะการผสมเครื่องดื่มประเภทClassic Bartender และ 5.ประเภทวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ แข่งขันทักษะการบริหารจัดการฐานข้อมูล และทักษะเทคโนโลยีเครือข่าย และหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น แข่งขันทักษะตัดแต่งทรงผมสไตส์แฟชั่น (ผมหญิง) และทักษะตัดผมชายสไตส์สมัยนิยม

ทั้งนี้ ผู้ชนะแต่ละประเภทและทักษะจะเป็นตัวแทนวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขันในระดับจังหวัด ระดับภาค และระดับประเทศต่อไป

           น.อ.ต.นพ.บุญเรือง ไตรเรืองวรวัฒน์ อธิบดีกรมสุขภาพจิต กล่าวถึงกรณีปรากฎข่าวการกลั่นแกล้งหรือรังแกกันในโรงเรียน (Bullying) อยู่บ่อยครั้ง ว่า การกลั่นแกล้งหรือรังแกกันในโรงเรียนเป็นพฤติกรรมรุนแรงอย่างหนึ่ง มีทั้ง 1.การข่มเหงรังแกทางกาย พบเห็นได้บ่อยในทุกโรงเรียน เช่น การผลัก ต่อย หยิก ดึงผม ใช้อุปกรณ์แทนอาวุธในการข่มขู่ 2.การข่มเหงรังแกทางอารมณ์ เช่น การล้อเลียนหรือทำให้รู้สึกอับอาย การกีดกันออกจากกลุ่ม การเพิกเฉย ทำเหมือนไม่มีตัวตน 3.การข่มเหงรังแกทางคำพูด เช่น การใช้คำหยาบคายหรือดูถูก เหยียดหยาม 4.การข่มเหงรังแกทางอินเตอร์เน็ต เช่น ใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ กล่าวหาหรือใส่ความให้ได้รับความอับอาย เป็นต้น

อย่างไรก็ตาม ผลกระทบจากพฤติกรรมเหล่านี้ จะทำให้เด็กที่ถูกรังแก  มีอารมณ์ซึมเศร้าหรือวิตกกังวล เพิ่มความรู้สึกโดดเดี่ยว การกินการนอนผิดปกติ ไม่มีความสุขในการทำกิจกรรมที่ชื่นชอบได้ ซึ่งปัญหานี้อาจยังคงอยู่จนถึงวัยผู้ใหญ่ นอกจากนี้ อาจมีอาการทางกาย เช่น ปวดท้อง ปวดศีรษะ รวมถึง มีผลการเรียนลดลง หรือต้องออกจากโรงเรียน ตลอดจน มีความเสี่ยงสูงที่จะกลายเป็นผู้รังแกคนอื่นในอนาคต

ขณะที่ เด็กที่ชอบรังแกผู้อื่นจะมีความเสี่ยงใช้แอลกอฮอล์หรือสารเสพติดเมื่อเป็นวัยรุ่น รวมทั้ง ชอบทำร้ายร่างกาย ทำลายทรัพย์สิน และอาจต้องออกจากโรงเรียน เสี่ยงทำผิดกฎหมาย ตลอดจนมีความเสี่ยงที่จะทำร้ายคู่สมรสและบุตรเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ได้

ด้าน พญ.มธุรดา สุวรรณโพธิ์ ผอ.สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์ ได้แนะนำให้ ผู้ปกครอง และครู สอนเด็กให้สามารถดูแลป้องกันตัวเองจากการถูกกลั่นแกล้งได้ เช่น บอกครูประจำชั้น ไม่อยู่คนเดียว ไม่ตอบสนองอีกฝ่ายที่จะทำให้เกิดการกลั่นแกล้งเพิ่มมากขึ้น หรือกำหนดให้ใช้อินเตอร์เน็ตเป็นเวลา เนื่องจากในโลกโซเชียลมีการเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา อาจมีคลิปที่เด็กสามารถเลียนแบบได้ โดยไม่รู้ว่าเป็นสิ่งดีหรือไม่ดี  โรงเรียนต้องมีระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนอย่างเข้มแข็ง มีการพูดคุย ห้ามปราม ตลอดจนปกป้องเด็ก

“ปัญหาเด็กที่ถูกกลั่นแกล้งน่าจะมีมาก่อนโดยที่ครูไม่ทราบ เด็กที่รังแก อาจมีปัญหาสุขภาพจิต เช่น เกเร ดื้อ ต่อต้าน มีพฤติกรรมจุดไฟ การเลี้ยงดูปล่อยปละละเลย เสพสื่อรุนแรง อยากรู้อยากลอง ครู และพ่อแม่ผู้ปกครอง ควรมีการอบรมสั่งสอนเด็กให้รู้ว่า อะไรควร อะไรไม่ควร อะไรทำได้ อะไรทำไม่ได้ สิ่งไหนที่ห้ามทำ สังคมไม่ยอมรับ มีการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมให้พวกเขาตั้งแต่วัยเด็ก โดยเฉพาะก่อนอายุ 10 ปี ซึ่งจะช่วยให้พวกเขามีความยับยั้งชั่งใจ แยกผิดชอบชั่วดีได้ ลดพฤติกรรมการเลียนแบบ ที่อาจทำให้เกิดความชินชากับความรุนแรงได้” พญ.มธุรดา กล่าว

            เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 60- ที่รอยัล พารากอน ฮอลล์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน นายวิษณุ  เครืองาม รองนายกรัฐมนตรี กล่าวตอนหนึ่งระหว่างเป็นประธานในพิธีเปิดงานมหกรรมการศึกษาต่อต่างประเทศ ครั้งที่ 14 หรือ OCSC International Education Expo 2017 ภายใต้แนวคิด “Pick The Right One” ระหว่างวันที่ 11-12 พฤศจิกายน 2560 เวลา 12.00-18.00 น.จัดโดยสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) ว่า ขณะนี้รัฐบาลกำลังอยู่ระหว่างจัดทำยุทธศาสตร์ชาติ โดยมองไปอีก 20 ปีข้างหน้าว่า จะพัฒนาประเทศทั้งในด้านเศรษฐกิจ การเมือง และสังคมในทิศทางใด อย่างไร ซึ่งการมองไกลเช่นนั้นจำเป็นต้องเตรียมความพร้อมให้ครอบคลุมทุกด้าน โดยยุทธศาสตร์ชาติ 6 ด้านนั้นกำลังเร่งดำเนินเพื่อเสนอต่อสภา และเตรียมนำขึ้นกราบบังคมทูลฯสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพิจารณาโปรดเกล้าฯเป็นยุทธศาสตร์ชาติต่อไป

รองนายกฯ กล่าวต่อไปว่า ยุทธศาสตร์การพัฒนาคน เป็นหนึ่งใน 6 ยุทธศาสตร์สำคัญ ที่ต้องการพัฒนาคนให้มีความรู้ ความสามารถในการเป็นกำลังพัฒนาประเทศ การศึกษาเป็นอีกหนึ่งวิธีการที่จะช่วยพัฒนาคน แต่การรู้แค่วิชาการไม่เพียงพอ เราจะต้องเรียนรู้ มองไกลในสังคมประเทศต่างๆที่ประสบความสำเร็จ หรือล้มเหลว การส่งนักเรียนไปศึกษาต่อต่างประเทศเป็นสิ่งที่ดำเนินการมาในรัฐบาลทุกยุคทุกสมัย และในยุทธศาสตร์พัฒนากำลังคนก็จะมีการเขียนเรื่องนี้ไว้ด้วย

“ประเทศไทยเริ่มส่งเด็กไทยไปเรียนในต่างประเทศมายาวนานนับ 300 ปีโดยเฉพาะในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงส่งคนไทยไปเรียนต่างประเทศจำนวนมากเพื่อกลับมาเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศ และสืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้ อย่างไรก็ดี สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปคือ จากที่เราต้องหาทุนส่งคนไปเรียนในต่างประเทศ ก็ยังมีนักเรียนไทยจำนวนมากที่ครอบครัวมี่ความสามารถส่งบุตรไปเรียนได้ แต่ยังขาดความรู้ ข้อมูล แนวทางการเรียน การใช้ชีวิต จำนวนเงินที่ใช้ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ถ้าเป็นทุนรัฐบาลจะเตรียมทุกอย่างไว้ให้ แต่ถ้าไปด้วยทุนตนเองอาจจะไม่ค่อยรู้ ดังนั้น มหกรรมการศึกษาต่อต่างประเทศนี้จะเป็นช่องทางสำคัญที่ทำให้ทุกคนได้มาเรียนรู้ เก็บเกี่ยวข้อมูลไปใช้แนวทางการตัดสินใจเรียนต่อ”รองนายกฯ กล่าว

อย่างไรก็ตาม การจัดงานมหกรรมการศึกษาต่อต่างประเทศ มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นศูนย์กลางเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารในการศึกษาต่อต่างประเทศ และรับสมัครทุนรัฐบาลจำนวนกว่า 500 ทุน ให้นักเรียน นักศึกษา ผู้ปกครอง และผู้สนใจทั่วไปได้พบปะพูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลกับผู้แทนสถาบันการศึกษาชั้นนำจากทั่วโลกกว่า 354 สถาบัน จาก 25 ประเทศ ตลอดจนแนะนำการศึกษาต่อต่างประเทศโดยตรง

โดยได้รับความร่วมมือจากสถานเอกอัครราชทูต หน่วยงานภาครัฐ กรมการจัดหางาน กรมสุขภาพจิต ในการให้คำแนะนำแก่ผู้สนใจในการรับทุน เตรียมพร้อมการเข้าทำงาน มีตัวแทนนักเรียนทุน ก.พ.มาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ มาแนะแนวการสมัครทุนรัฐบาล การใช้ชีวิตในต่างประเทศ รวมถึงแนะแนวการสอบความรู้ทั่วไปภาค ก. และความรู้เฉพาะด้านภาค ข. ของก.พ.ด้วย

     ‘บ้านผาสุข’ ชุมชนเล็กๆ ที่มีประชากรอาศัยอยู่กว่า 130 ครัวเรือน ตั้งอยู่ตำบลภูฟ้า อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ที่นี่มีสถานที่สำคัญคือเป็นที่ตั้งของโครงการพระราชดำริศูนย์ภูฟ้า ด้วยสภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน ผู้คนในหมู่บ้านผาสุขจึงยังคงพึ่งพาทรัพยากรธรรมชาติเป็นพื้นที่อยู่อาศัย พื้นที่ทำกิน และเป็นแหล่งอาหาร

ลำน้ำที่ไหลผ่านหมู่บ้าน

โดยเฉพาะแหล่งน้ำธรรมชาติที่มีลำห้วยน้อยใหญ่กว่า 20 ลำห้วยอยู่ในพื้นที่ของหมู่บ้านรวมถึงลำน้ำว้าและลำน้ำมางไหลผ่านหมู่บ้าน  ที่ถือว่ามีความสำคัญต่อการดำรงชีวิตของคนในชุมชน โดยเฉพาะการใช้น้ำจากแหล่งน้ำในผืนป่าธรรมชาติที่ยังคงอุดมสมบูรณ์และยังเป็นป่าต้นน้ำที่สำคัญ กระทั่งปี พ.ศ.2545 ชุมชนเริ่มประสบปัญหาน้ำไม่เพียงพอต่อความต้องการของชาวบ้านโดยเฉพาะในช่วงฤดูแล้ง จนเกิดการแย่งชิงน้ำเพื่อใช้อุปโภคบริโภค เพราะชุมชนไม่เห็นข้อมูลที่แท้จริงของปัญหาในเรื่องของการจัดการน้ำในชุมชน

ลำน้ำว้าและลำน้ำมางไหลมาบรรจบกัน

“ ที่นี่แต่เดิมคนในชุมชนเกิดความไม่เข้าใจเรื่องการใช้น้ำของแต่ละครัวเรือนที่ไม่เท่ากัน บางครัวเรือนใช้มาก บางครัวเรือนใช้น้อย ทำให้เกิดการแย่งชิงน้ำใช้  เพราะความเข้าใจผิด แม้จะอธิบายอย่างไรก็ไม่เข้าใจกลายเป็นปัญหาถกเถียงกันของคนในชุมชน ประกอบกับชาวบ้านซึ่งในอดีตรู้จักแต่การทำไร่เลื่อนลอย เมื่อเปลี่ยนมาทำนาก็ต้องดึงน้ำไปใช้ทำนามากขึ้น รวมทั้งมีการปล่อยน้ำทิ้งไปโดยเปล่าประโยชน์ เพราะตอนนั้นไม่รู้จักคุณค่าของน้ำ ทำให้จากที่เคยมีน้ำเพียงพอ ก็เริ่มไม่เพียงพอ ” นายเอกพล ศิริทรัพย์อุดม ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ม.3 บ้านผาสุข ในฐานะนักวิจัยชุมชน เล่าให้ฟังถึงสถานการณ์น้ำของชุมชนในอดีตที่ก่อให้เกิดปัญหาการแย่งชิง “น้ำ” ขึ้นในชุมชน

การใช้น้ำในแปลงเกษตร

เป็นที่มาของการใช้งานวิจัยเพื่อท้องถิ่นเข้าไปเป็นเครื่องมือในการสืบค้นปัญหาโดยผ่านกระบวนการการมีส่วนร่วมของคนในชุมชนภายใต้โครงการพัฒนาระบบการจัดการน้ำให้เพียงพอต่อการอุปโภคบริโภคและการเกษตรของชุมชน บ้านผาสุข ตำบลภูฟ้า อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน โดยได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ล่าสุดงานวิจัยจากโครงการฯนี้ยังได้รับรางวัลผลงานวิจัยเด่น สกว.ประจำปี 2559

นายเอกพล ศิริทรัพย์อุดม

นายเอกพล กล่าวถึงการทำงานวิจัยว่า  “ การได้ลงมือทำวิจัยทำให้ความคิดของเราเปลี่ยนไป จากที่เคยได้ยินว่า การทำงานวิจัยนั้นยาก ทำไม่ได้หรอก เกิดความกังวลว่าจะทำไหวไหม แรกๆ รู้สึกท้อและคิดไปว่าคงทำไม่ได้แน่ แต่สุดท้ายกลับเป็นเรื่องที่ง่ายและมีประโยชน์มาก หลังพี่เลี้ยงจาก สกว.เข้ามาอบรมกระบวนการการทำวิจัยเพื่อท้องถิ่น จากที่เราไม่เคยรู้เรื่องการทำวิจัยมาก่อน ตอนนี้เรารู้แล้วว่า การทำวิจัยเกิดจากอะไร และต้องทำอย่างไร เป็นการระดมความคิด ช่วยกันคิดช่วยกันทำ เป็นการสร้างความเข้าใจกันระหว่างชาวบ้านโดยที่ไม่ต้องใช้หลักวิชาการมากนัก เป็นการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน ทำให้รู้ว่าจะต้องทำอะไรก่อนอะไรหลัง

มันคือ กระบวนการทำวิจัยแบบมีส่วนร่วม นำมาสู่การวางแผน สืบค้นปัญหา จัดเก็บข้อมูล ตั้งแต่การใช้น้ำของแต่ละครัวเรือน สำรวจแหล่งต้นน้ำ สอบถามผู้สูงอายุและปราชญ์ชุมชน จดบันทึก ลงพื้นที่สำรวจ และนำข้อมูลทั้งหมดมารวบรวมจัดทำเป็นฐานข้อมูลกลายเป็นคู่มือของชุมชน ที่นำมาใช้เป็นแนวทางการบริหารจัดการน้ำของชุมชน แตกต่างจากที่เคยทำมาถือเป็นครั้งแรกที่ได้มีข้อมูลเป็นของชุมชนเอง”

นายสถาพร ใจปิง

ด้าน นายสถาพร ใจปิง หนึ่งในทีมนักวิจัยชุมชนบ้านผาสุข กล่าวเสริมว่า  “งานวิจัยนี้ทำให้เกิดระบบการบริหารจัดการน้ำที่เข้าไปมีส่วนช่วยลดความขัดแย้งของคนในชุมชน ด้วยวิธีการสันติวิธีโดยอาศัยกระบวนการวิจัยเพื่อท้องถิ่นเป็นเครื่องมือในการสืบค้นหาสาเหตุและสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมในการหาทางออก ตลอดจนสร้างจิตสำนึกให้คนในชุมชนรักและหวงแหนทรัพยากรธรรมชาติ รวมถึงร่วมกันพัฒนาชุมชนและพื้นที่ในการสร้างคุณภาพทรัพยากร และคุณภาพชีวิตของคนในชุมชน ภายใต้หลัก“เศรษฐกิจพอเพียง” ที่สำคัญผลงานวิจัยนี้ เป็นการดำเนินงานโดยชาวบ้านซึ่งเป็นคนในชุมชนที่ประสบปัญหาโดยตรง ที่สำคัญที่สุด คือ สามารถลดปัญหาความขัดแย้งการใช้น้ำทั้งในปัจจุบันและอนาคตซึ่งเป็นปัญหาที่สั่งสมมานานได้”

การทำวิจัยในโครงการนี้ได้เปลี่ยนวิธีคิดของคนไปสู่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของชุมชนบ้านผาสุขให้ฟื้นฟูรักษาป่าต้นน้ำและให้คนอยู่กับป่าได้อย่างยั่งยืน ซึ่งจากข้อมูลที่ชุมชนค้นพบได้สร้าง 1. กฎกติกาของชุมชนด้วยการใช้หลักธรรมาภิบาลในการจัดสรรน้ำ และการเข้าใช้ประโยชน์จากดิน น้ำ ป่า 2. การฟื้นฟูแหล่งต้นน้ำ และปลูกป่าเสริมตามคามเชื่อและการใช้ประโยชน์จากป่าร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยแบ่งการใช้ประโยชน์ออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ป่าต้นน้ำ ป่าอนุรักษ์ และป่าใช้สอย โดยป่าชุมชนและพื้นที่ทำกินนั้น ได้ผ่านการจัดทำโฉนดชุมชนซึ่งชาวบ้านนักวิจัยได้ร่วมกันนำเสนอต่อผู้เกี่ยวข้องเกี่ยวกับการบริหารจัดการน้ำ และได้รับงบประมาณสนับสนุนในการดำเนินการจากชลประทานจำนวน  27 ล้านบาท  นอกจากนี้ยังได้รับงบประมาณจากโครงการประชารัฐอีก 250,000 บาทเพื่อสร้างระบบท่อส่งน้ำ ระยะทาง 12,000 เมตร เพื่อแก้ไขปัญหาการแย่งน้ำเพื่อการเกษตรบริเวณลำน้ำมางกับห้วยป่าแอ้ว ซึ่งจะสามารถแก้ไขปัญหาน้ำเพื่อการเกษตรได้ 23 ไร่  และ 3.การใช้ข้อมูลงานวิจัยที่เป็นข้อเท็จจริงมาเป็นเครื่องมือสร้างความเข้าใจนำไปสู่การพูดคุยและหาแนวทางแก้ไขปัญหาร่วมกันอย่างสันติ ลดปัญหาความขัดแย้งในการบริหารจัดการน้ำ

“ ข้อดีของการทำงานวิจัยที่สำคัญ คือ ทำให้คนในชุมชนหันมารักและสามัคคีกัน ชุมชนได้เรียนรู้ว่าการรู้จักแบ่งปันจะไม่ก่อให้เกิดการทะเลาะวิวาทหรือแย่งชิงน้ำเกิดขึ้น และยังเรียนรู้ว่าการอยู่ร่วมกันถ้าไม่ช่วยกันคิด ไม่ช่วยกันทำ ปัญหาทุกอย่างก็จะไม่มีทางออก จึงมองว่าทุกชุมชนควรนำงานวิจัยมาใช้เพราะถือเป็นสิ่งสำคัญและมีประโยชน์มากดังเช่นที่ชุมชนบ้านผาสุขได้รับ ทำให้เราได้ข้อมูลที่สามารถสะท้อนหรือนำเสนอต่อหน่วยงานภาครัฐเพื่อใช้พิจารณาได้ทันทีโดยเฉพาะเรื่องระบบน้ำหรือชลประทาน  จึงอยากเห็นชุมชนอื่นๆ ทำงานวิจัยเช่นกัน อย่าคิดว่าเป็นปัญหาหนัก ทำไม่ได้ เพราะเมื่อลงมือทำ สุดท้ายก็จะทำได้ และไม่ใช่เรื่องยากอย่างที่คิด” นายเอกพล กล่าวทิ้งท้าย

      เมื่อเร็วๆนี้ ที่อาคารอเนกประสงค์ โรงเรียนบ้านคลองยาง อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ นายสมควร ขันเงิน รองผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่ เป็นประธานในพิธีเปิดชุมชนต้นแบบด้านการประหยัดพลังงานเบอร์ 5 บ้านคลองยาง เพื่อปลูกจิตสำนึกและส่งเสริมให้ชุมชนใช้ไฟฟ้าอย่างมีประสิทธิภาพควบคู่กับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ยกระดับสู่ชุมชนต้นแบบประหยัดพลังงานเบอร์ 5 แห่งแรกในภาคใต้ และเป็นศูนย์กลางถ่ายทอดการเรียนรู้สู่ชุมชนโดยรอบ โดยมีนายธาตรี ริ้วเจริญ ผู้ช่วยผู้ว่าการกิจการสังคม การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) นายศิวเรศ ธรรมวิเศษ พลังงานจังหวัดกระบี่ นายบำรุง ฤทธิรัตน์ ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่ นายสมบูรณ์ เต็มชื่น นายอำเภอเกาะลันตา ผู้บริหารโรงเรียน ครู นักเรียนโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่ ผู้ปกครองนักเรียนและชุมชนบ้านคลองยาง เข้าร่วมงานจำนวนกว่า 600 คน

นายธาตรี กล่าวว่า ชุมชนต้นแบบประหยัดพลังงานเบอร์ 5 เป็นการขยายผลเพื่อปลูกจิตสำนึกและส่งเสริมให้ชุมชนใช้พลังงานไฟฟ้าอย่างมีประสิทธิภาพ โดยจัดกิจกรรมรณรงค์ผ่านสถานศึกษาที่เป็นเครือข่ายในโครงการห้องเรียนสีเขียวของ กฟผ. ไปสู่ชุมชนรอบโรงเรียน ซึ่ง กฟผ.ร่วมให้ความรู้ ให้คำปรึกษา และช่วยวางแผนการใช้พลังงานไฟฟ้าอย่างมีประสิทธิภาพให้กับชุมชน เพื่อยกระดับพัฒนาให้เป็นชุมชนต้นแบบการประหยัดพลังงานและเป็นศูนย์กลางถ่ายทอดความรู้ ขยายผลไปสู่ชุมชนใกล้เคียงได้มาศึกษาเรียนรู้ อันจะช่วยให้เกิดการขับเคลื่อนด้านการประหยัดพลังงานและอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

ทั้งนี้ โรงเรียนบ้านคลองยาง และชุมชนบ้านคลองยาง ปัจจุบันเป็นโรงเรียนและชุมชนต้นแบบโครงการชีววิถี เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน ของ กฟผ. รวมทั้งเป็นเครือข่ายที่ กฟผ. ส่งเสริมด้านการประหยัดพลังงานไฟฟ้า โดยมีจำนวนครัวเรือนที่เข้าร่วมโครงการรวมทั้งสิ้น 47 ครัวเรือน ซึ่ง กฟผ. ดำเนินการพัฒนาต่อยอดให้เป็นชุมชนต้นแบบประหยัดพลังงานเบอร์ 5 แห่งแรกภาคใต้ ที่ผ่านมา กฟผ.ร่วมกับคณะครูและนักเรียนโรงเรียนบ้านคลองยาง ได้ออกรณรงค์และเชิญชวนให้ชุมชนตระหนักถึงความสำคัญและประโยชน์ของการมีส่วนร่วมในการประหยัดพลังงาน

รวมทั้งได้มีการจัดอบรมและทำกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อให้ความรู้ด้านการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ เช่น การสำรวจการใช้ไฟฟ้าในครัวเรือน การเปลี่ยนอุปกรณ์ LED การประกวดลดใช้พลังงานในครัวเรือน ซึ่งในระยะแรก 19 ครัวเรือนที่นำร่อง สามารถลดใช้พลังงานไฟฟ้าได้ประมาณปีละ 6,800 หน่วย หรือคิดเป็นมูลค่าประมาณ 27,000 บาท รวมถึงสามารถลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้ประมาณปีละ 4,000 กิโลกรัมคาร์บอนไดออกไซด์ และคาดว่าถ้าเข้าร่วมโครงการครบทั้ง 47 ครัวเรือนจะสามารถประหยัดการใช้ไฟฟ้าได้ถึงปีละ 16,920 หน่วย คิดเป็นมูลค่าประมาณ 67,700 บาท และลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้ถึงปีละ 9,835 กิโลกรัมคาร์บอนไดออกไซด์

      ดร.อรอินทร์ คลองมิ่ง ผู้อำนวยการศูนย์การศึกษาพิเศษ กล่าวว่า เมื่อเร็วๆนี้ นายสมศักดิ์ ชอบทำดี ศึกษาธิการจังหวัดบุรีรัมย์ เป็นประธานในพิธี เปิดห้องกระตุ้นประสาทสัมผัส Sensory Room ณ อาคารกายภาพบำบัด ศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดบุรีรัมย์ โดยศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดบุรีรัมย์ ทำหน้าที่ในการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่ม พัฒนาฟื้นฟู และเตรียมความพร้อมสำหรับเด็กพิการ ซึ่งตระหนักดีว่า การกระตุ้นประสาทสัมผัสด้านต่างๆ โดยใช้ Sensory Room. นั้น ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อเด็กพิการ ทั้งทางด้านการมอง การสัมผัส กลิ่น การฟัง การเคลื่อนไหว และยังช่วยยกระดับสมาธิได้ดีอีกด้วย

นอกจากนี้ในการออกแบบห้อง Sensory Room. ยังคำนึงถึงความสอดคล้องกับความต้องการจำเป็นของเด็กพิการ และเปิดโอกาสให้เด็กเหล่านี้ทุกคนได้ใช้ประโยชน์จากห้องนี้อย่างเต็มที่ โดยจัดระบบไฟส่องสว่าง เพื่อให้เด็กเกิดสมาธิ และอยู่ในความสงบ รวมถึงการติดตั้งระบบไฟ และอุปกรณ์ต่างๆ เพื่อส่งเสริมการทำงานของระบบประสาทสัมผัสภายในห้อง ซึ่งในการจัดสร้างห้องกระตุ้นประสาทสัมผัส ในครั้งนี้ ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล จำนวน 300,000 บาท