รายงานพิเศษ : เร่งปัดฝุ่นขับเคลื่อนกลุ่มเกษตรกร ยกกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรปากแรตอีกหนึ่งความสำเร็จที่เข้มแข็ง

Posted on January 3, 2018 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

http://www.naewna.com/local/279182

รายงานพิเศษ : เร่งปัดฝุ่นขับเคลื่อนกลุ่มเกษตรกร ยกกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรปากแรตอีกหนึ่งความสำเร็จที่เข้มแข็ง

วันพฤหัสบดี ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2560, 06.00 น.

กลุ่มแม่บ้านเกษตรกรปากแรต 26/7 หมู่ที่ 7 ตำบลปากแรต อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี นับเป็นกลุ่มเกษตรกรอีกกลุ่มหนึ่งที่สร้างความเข้มแข็งกลุ่มขึ้นมาจากความสามัคคีของสมาชิกในกลุ่ม ตั้งแต่ปี’49 ทำผลิตภัณฑ์แปรรูปจากเห็ดนางฟ้า ด้วยการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาประยุกต์ใช้สร้างสรรค์เป็นอาหารแปรรูปที่ถูกปากตลอดจนสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลผลิตทางการเกษตรได้

นายสมชาย ชาญณรงค์กุล อธิบดีกรมส่งเสริมการเกษตร กล่าวว่า งานส่งเสริมกลุ่มเกษตรกร ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มเกษตรกร กลุ่มแม่บ้านเกษตรกร หรือวิสาหกิจชุมชน ล้วนเป็นงานหลักสำคัญของกรมส่งเสริมการเกษตรที่มีการดำเนินงานมาเป็นระยะเวลานาน แต่ด้วยการทำงานที่ขาดความต่อเนื่องส่งผลให้มีหลายกลุ่มต้องล่มสลายไปจากปัจจัยต่างๆ นานา แต่ทั้งนี้ก็ยังมีอีกหลายกลุ่มที่สามารถยืนอยู่ได้บนความสามัคคีของสมาชิกกลุ่มจนก่อให้เกิดความเข้มแข็ง ดังเช่นกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรปากแรต ที่แม้จะเป็นกลุ่มที่ไม่ได้มีขนาดใหญ่โต แต่ก็สามารถดำเนินกิจกรรมที่สามารถสร้างรายได้ให้กับสมาชิกได้จวบจนถึงปัจจุบัน นับเป็นอีกกลุ่มที่สามารถเป็นต้นแบบให้กลุ่มอื่นได้

อย่างไรก็ตาม นโยบายของกรมต่อจากนี้จะพยายามพัฒนาและสร้างความเข้มแข็งให้กับกลุ่มเกษตรกรอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับดำเนินการแก้ไขปัญหาอันจะเป็นอุปสรรคในการดำเนินงานส่งเสริมกลุ่มเกษตรกรไปพร้อมๆ กัน ทั้งนี้ก็เพื่อผลักดันและส่งเสริมให้กลุ่มเกษตรกรเหล่านี้มีความเข้มแข็งและสามารถสร้างอาชีพในระดับชุมชนและพึ่งพาตนเองให้ได้มากยิ่งขึ้นต่อไป

ด้าน นางอ้อมใจ จิตต์สนอง ประธานกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรปากแรต กล่าวว่า กลุ่มแม่บ้านเกษตรกรปากแรตเกิดขึ้นโดยความต้องการรวมตัวกันเพื่อจัดตั้งเป็นกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรในปี 2549 สมาชิกเริ่มจัดตั้ง จำนวน 15 คน ปัจจุบันมีสมาชิก จำนวน 21 คน มีวัตถุประสงค์การจัดตั้งกลุ่มเพื่อพัฒนาชุมชนให้มีความเข้มแข็ง สามัคคี พึ่งตนเองได้ สร้างงาน สร้างโอกาส ให้แก่ชุมชนและสมาชิก เน้นการนำทรัพยากรภายในท้องถิ่นมาสร้างมูลค่าเพิ่ม และนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการแปรรูป พร้อมทั้งเป็นแหล่งวิชาการถ่ายทอดความรู้ และความชำนาญให้แก่สมาชิกและเยาวชนรวมทั้งผู้สูงอายุในชุมชน สามารถนำไปประกอบอาชีพได้

โดยปัจจุบันกิจกรรมหลักของกลุ่ม จะเน้นผลิตภัณฑ์ด้านแปรรูปเห็ดนางฟ้า เห็ดนางรม และน้ำพริกต่างๆ โดยระยะแรกจำหน่ายในหมู่บ้านและตลาดในอำเภอบ้านโป่ง ต่อมาผลิตภัณฑ์เป็นที่นิยมและเป็นที่ต้องการของตลาด และเป็นของฝากวางจำหน่ายในร้านของฝากหลายแห่ง จากผลิตภัณฑ์เห็ดนางฟ้าทรงเครื่องรสดั้งเดิม พัฒนามาเป็นเห็ดนางฟ้าทรงเครื่องรสต้มยำ เห็ดฟูผัดพริกขิง และอีกหลายชนิดตามมา ทำให้กลุ่มสามารถสร้างรายได้ให้แก่สมาชิกและชุมชน

ที่ผ่านมากลุ่ม ได้รับการสนับสนุนจากหลายหน่วยงานของภาครัฐ อาทิ เกษตรอำเภอ กรมส่งเสริมการเกษตร เป็นต้น ซึ่งมีส่วนช่วยในการพัฒนาด้านความรู้ในการแปรรูปและด้านอื่นๆ ทำให้กลุ่มสามารถดำเนินกิจกรรมสร้างรายได้ให้กับคนในชุมชนมาจนถึงปัจจุบัน ที่การันตีความสำเร็จของกลุ่ม ได้จากรางวัลกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรดีเด่นระดับจังหวัดในปี 2559 และปี 2560 จนได้รับคัดเลือกเป็นแหล่งเรียนรู้ด้านการแปรรูปผลผลิตทางการเกษตร และเข้าร่วมการพัฒนาคุณภาพด้าน “นวัตกรรมและเทคโนโลยีไทยเพื่อ SMEs”

เสียงความหวังผู้ใช้แรงงาน ต้องการเข้าถึงบริการสุขภาพ

Posted on December 24, 2017 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

24 ธันวาคม 2560 เวลา 07:21 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/report/532008

เสียงความหวังผู้ใช้แรงงาน ต้องการเข้าถึงบริการสุขภาพ

โดย…กันติพิชญ์ ใจบุญ

ท่ามกลางงานสมัชชาสุขภาพแห่งชาติ ครั้งที่ 10 ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 21-22 ธ.ค. 2560 ในเวที “เสียงจากภาคี” ที่เป็นพื้นที่กลางให้กับผู้ที่มาร่วมงานและสมาชิกสมัชชาสุขภาพจากทั่วประเทศ ได้เปล่งเสียงถึงประเด็นข้อเรียกร้อง ข้อเสนอแนะ และข้อกังวลที่มีผลต่อสุขภาวะกับเรื่องที่เกิดความสนใจ

เพื่อให้เสียงจากคนกลุ่มเล็กๆ ที่อาจจะมีตัวตนหรือเป็นคนที่อยู่ในสังคม ได้มีสิทธิแสดงออกถึงข้อคิดเห็น ทวีป กาญจนวงศ์ ประธานมูลนิธิพิพิธภัณฑ์แรงงานไทย และคณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทยใช้เวทีแห่งนี้เป็นพื้นที่ขอ “ระบาย” โดยเฉพาะประเด็นเรื่องการใช้ประโยชน์จากสิทธิประกันสังคม ตามที่เจ้าตัวลุกขึ้นต่อสู้เพื่อสิทธิประโยชน์ด้านการรับบริการรักษาพยาบาลเพื่อพี่น้องผู้ใช้แรงงานมาหลายปี

ทวีปฉายภาพประกันสังคมที่มีอายุมาจวบจนปัจจุบันยาวนานถึง 27 ปี แต่กลับไม่มีการพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นตามการเติบโตของช่วงเวลา เพราะสิทธิการรักษาพยาบาลหลายอย่างก็ยังไม่ได้รับการตอบสนองจากผู้มีอำนาจของบ้านเมือง ซึ่งเป็นข้อแตกต่างจากหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า หรือบัตรทอง ที่ก่อกำเนิดหลังประกันสังคม แต่กลับพัฒนาไปก้าวไกลกว่ามาก

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘div-gpt-ad-1511154358428-0’); });

“ผมเชื่อว่าหากประกันสังคมถอยตัวเองออกจากการเป็นหน่วยงานที่ต้องอยู่ภายใต้อำนาจและการกำกับดูแลของรัฐบาลมาเป็นองค์กรอิสระ การบริหารงานก็จะมีประสิทธิภาพ มีอิสระ ได้รับความร่วมมือการพัฒนาแก้ไขจากทุกภาคส่วน และที่สำคัญคือโปร่งใส ตรวจสอบได้ ต้นทางของปัญหาคือความไร้อิสระ ข้อเรียกร้องนี้ก็ถูกปฏิเสธมาโดยตลอด” ทวีป ฉายภาพ และไม่ลืมที่จะกล่าวย้ำว่า ยิ่งไปกว่านั้น ประกันสังคมควรจะขยายครอบคลุมการใช้สิทธิไปยังทุกกลุ่มอาชีพ เพราะที่ผ่านมา อย่างเช่น ลูกจ้างหน่วยงานรัฐก็ต้องถูกยกออก ไม่มีสิทธิ เป็นต้น

ข้อแตกต่างที่ทวีปเห็นระหว่างบัตรทองและสิทธิประกันสังคมของแรงงานก็มีมากไม่น้อย และในมุมมองของเขามันคือความเหลื่อมล้ำอย่างชัดเจน เฉกเช่นการรักษาโรคซึ่งบัตรทองจะมีสิทธิรักษาจนหายดี ขณะที่สิทธิประกันสังคมกลับมีอายุการรักษาต่อโรคเพียงแค่ 180 วัน/ปีเท่านั้น

“บัตรทองมีสิทธิตรวจทุกโรค รักษาทุกโรค แต่ประกันสังคมกลับมีโรคที่ไม่สามารถรักษาได้อยู่ 11 โรค ผมยกตัวอย่างแค่ว่าโรคที่เกิดจากสารเสพติด เป็นต้น แค่นี้ก็ไม่เหมือนกับบัตรทอง ที่เขารักษาได้ทุกโรคกระทั่งหายดี ของเรารักษาได้แค่ 180 วัน/ปี จากนั้นก็แล้วแต่บุญกรรม” ทวีป ย้ำ

ที่ผ่านมา ทวีป ยอมรับว่า แม้จะพาพี่น้องแรงงานต่อสู้เพื่อสิทธิการรักษาพยาบาลที่เสนอไปยังรัฐบาลในทุกปี แต่ก็ไม่ได้รับการเหลียวแลทุกปีเช่นกัน ถึงขนาดที่ตัดพ้อว่าสาเหตุเป็นเพราะไม่มีญาติอยู่ในคณะรัฐมนตรี (ครม.) ปัญหาเลยไม่ได้รับความสนใจ

“อย่าว่าแต่ไม่มีญาติใน ครม.เลย เอาแค่ สส.จะมาใส่ใจยังหาได้ยาก มันไม่สมบูรณ์แบบนี้แรงงานจึงเจ็บช้ำอยู่ทุกๆ ปี”ทวีป ระบายความอัดอั้นผ่านกลางเวที

สอดรับกับ บุญยืน สุขใหม่ ผู้ประสานงานกลุ่มพัฒนาแรงงานสัมพันธ์ภาคตะวันออก และในฐานะนักรณรงค์เรื่องสิทธิแรงงาน และบทบาทหากินก็เป็นผู้ใช้แรงแลกเงินไม่ต่างกับอีกหลายล้านชีวิตในประเทศไทย เขาเล่าว่า ในพื้นที่ จ.ระยอง ซึ่งถือเป็นพื้นที่อุตสาหกรรมมีประชากรข้ามถิ่นเข้าไปทำงานจำนวนมาก และแรงงานจำนวนนี้ก็ไปสร้างจีดีพี (GDP) ของประเทศให้สูงขึ้น จนทำให้ จ.ระยอง กลายเป็นพื้นที่อันดับต้นๆ ของประเทศที่รายได้ต่อหัวประชากรสูงที่สุด

แต่เรื่องการเข้าถึงระบบบริการสุขภาพของแรงงานในพื้นที่กลับเป็นเรื่องที่ยากลำบาก บุญยืนฉายภาพของ อ.ปลวกแดง จ.ระยอง ที่มีประชากรข้ามถิ่นเข้าไปทำงานตามโรงงานต่างๆ จำนวนมาก แต่โรงพยาบาลและบุคลากรทางการแพทย์กลับไม่เพียงพอต่อจำนวนประชากรในพื้นที่ ทั้งประชากรย้ายถิ่นเข้ามาทำงาน หรือแม้แต่คนในพื้นที่เองก็ตาม

“จำนวนหมอที่จะดูแลคนไข้อยู่ที่หมอ 1 คน/ประชากร 2.1 หมื่นคน ทำให้หากเกิดปัญหาฉุกเฉินทั้งด้านอุบัติเหตุจราจร อุบัติเหตุจากการทำงาน ปัญหาก็จะวุ่นวายอย่างทันที” บุญยืน สะท้อนปัญหา

กระนั้นแม้จะเกิดปัญหาและมองเห็นซึ่งปัญหา แต่พวกแรงงานก็ไม่ได้ขาดซึ่งความหวังที่จะได้เห็นและได้รับการเปลี่ยนแปลงเพื่อการรักษาพยาบาลที่ดีขึ้นบุญยืนเองก็เช่นกันที่มีความคาดหวังว่ารัฐบาลจะเห็นความสำคัญตรงนี้ ขณะเดียวกันก็อยากเห็นพลังของชาวแรงงานเห็นคุณค่าของปัญหาด้านสุขภาพให้มากพอๆ กับเรื่องปัญหาค่าแรงและโบนัสรวมถึงภาคประชาชนจะช่วยร่วมผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน

นอกจากนี้ บุญยืนเสนอแนะทางออกถึงรัฐบาล และหวังว่าเสียงของเขาจากตรงจุดนี้จะดังพอให้ผู้ใหญ่ในรัฐบาลได้ยินและให้ความสำคัญ โดยเสนอว่าในส่วนแผนระยะสั้น รัฐบาลควรจะพัฒนาศักยภาพของโรงพยาบาลสร้างเสริมสุขภาพตำบลให้สามารถบริการได้ตลอด 24 ชั่วโมง และแผนระยะยาว คือ การสร้างโรงพยาบาลในสัดส่วนที่เพียงพอกับระบบประกันสังคม ซึ่งที่ผ่านมามีแนวคิดดังกล่าวแต่ก็ถูกพับไว้

จากเหตุผลทางการเมือง ก็อยากให้รัฐบาลของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ได้หวนกลับมาพิจารณาเรื่องนี้อีกครั้ง

“แรงงานคือกำลังขับเคลื่อนหลักให้เศรษฐกิจของชาติดีขึ้น จีดีพีดีขึ้น เรื่องสุขภาพของคนกลุ่มนี้ก็หวังว่ารัฐบาลจะให้ความสำคัญเช่นกัน” บุญยืน กล่าวย้ำด้วยความหวัง

โลกชีวิตนักโทษ สวรรค์ 3 ชั้นที่ใฝ่ฝัน

Posted on December 24, 2017 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

23 ธันวาคม 2560 เวลา 07:59 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/report/531864

โลกชีวิตนักโทษ สวรรค์ 3 ชั้นที่ใฝ่ฝัน

โดย…เอกชัย จั่นทอง

หลังกำแพงสูงใหญ่มีลวดหนามแหลมคมและห้องสี่เหลี่ยมที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยมาตรการความปลอดภัยอย่างแน่นหนา ผู้คนที่อยู่รวมกันล้วนต่างที่มา ต่างการทำผิด ทำให้ทุกคนต้องมาอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ที่เรียกว่า “คุก” หรือ “เรือนจำ”

พ.ต.อ.ณรัชต์ เศวตนันทน์ อธิบดีกรมราชทัณฑ์ ฉายภาพร่วมเรือนจำปัจจุบันว่า เรือนจำในประเทศไทยส่วนใหญ่มีอายุเกิน 100 ปี เฉลี่ยประมาณ 50-80 ปี ปัจจุบันมีผู้ต้องขัง 3.2 แสนคน เมื่อเทียบกับปริมาณที่รองรับได้เพียง 1 แสนคนเศษเท่านั้น เพราะฉะนั้นจึงมากกว่า 2-3 เท่า

ขณะเดียวกัน จำนวนผู้คุมนักโทษนั้นปกติตามอัตราสากลระบุให้ผู้คุม 1 คน ดูแลนักโทษ 5 คน แต่ในเรือนจำประเทศไทยเฉลี่ยผู้คุม 1 คน ดูแลนักโทษ 32 คน ตรงนี้ค่อนข้างเป็นปัญหาเรื่องความไม่เพียงพอและปัญหาคนล้นคุก เหมือนกับนักเรียนในชั้นเรียนครูตะโกนสอน ใครเกเรอยู่ท้ายห้อง หรือหลบหนีก็ไม่สามารถดูแลได้ทั่วถึง จนนำไปสู่ปัญหาการทำผิดซ้ำ

สำหรับกลุ่มที่ทำความผิดซ้ำแล้ว กลับเข้าสู่เรือนจำอีกนั้น พบว่า ในช่วงปีแรกร้อยละ 17 ถัดมาปีที่ 2 ร้อยละ 23 และปีที่ 3 ร้อยละ 27 ทั้งนี้ส่วนใหญ่มักเป็นคนชายขอบ ไม่มีการศึกษา มีฐานะยากจน เมื่อพ้นโทษออกไป สิ่งแวดล้อมที่อยู่อาศัยไม่ได้เปลี่ยนแปลงไป จึงกระทำผิดซ้ำ

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘div-gpt-ad-1511154358428-0’); });

อธิบดีกรมราชทัณฑ์ ยังเล่าให้ฟังเกี่ยวกับชีวิตผู้ต้องขังในเรือนจำว่า บางครั้งคนเราถูกจำคุกนานหลายปี ชีวิตก็ต้องปรับสภาพรับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น บางครั้งผู้ต้องขังที่อยู่ในเรือนจำนานเป็นเดือนเป็นปีบางทีก็เริ่มเห็นชอบคนเพศเดียวกัน มีเพศสัมพันธ์กัน บางครั้งมีการแต่งงานกันในเรือนจำก็ยังมี บางเรือนจำอาจอนุโลมให้

พ.ต.อ.ณรัชต์ เล่าว่า ข่าวที่มีนักโทษใส่เครื่องประดับแหวน พระเครื่อง มักเป็นพวกขาใหญ่ชอบโชว์บารมี ซึ่งทั้งหมดผิดกฎระเบียบข้อห้ามในเรือนจำทั้งนั้น แต่ยอมรับว่าบางทีการดูแลอาจไม่ทั่วถึง เหมือนอย่างที่ลงโทษ เจ้าหน้าที่เรือนจำไปล่าสุด พบว่า นำเหล้าขวดละประมาณ 500 บาท ไปขายให้นักโทษในเรือนจำชาย ขวดละประมาณ 2,000 บาท เพื่อนำไปฉลองงานแต่งงานในเรือนจำ

กระแสข่าวที่ว่าผู้ต้องขังมีอภิสิทธิ์อยู่ห้องแอร์ แยกกินพิเศษ พ.ต.อ. ณรัชต์ บอกความอัดอั้นตันใจว่า ยืนยันผู้ต้องขังทุกรายดูแลเท่าเทียมกันหมด ถ้าใครต้องนอนเรือนจำ ของมีค่าทุกอย่างต้องถอดไว้ด้านนอก แล้วเรือนจำจะแจกเสื้อผ้าให้ 1 ชุด ผ้า 3 ผืน ที่ใช้ปูนอน ใช้ห่ม และม้วนทำ หมอนหนุน ทุกคนนอนกับพื้น ไม่มีเตียงและที่นอนนุ่มๆ ซึ่งแบบนี้เป็นผลดี สามารถตรวจสอบได้ง่าย หากซุกซ่อนสิ่งผิดกฎหมายไม่สามารถทำได้แน่

พ.ต.อ.ณรัชต์ เล่าว่า ในเรือนจำสามารถแบ่งเป็นสวรรค์ได้ 3 ชั้นของนักโทษ คือ สวรรค์ชั้นที่ 1 ห้องพยาบาลหรือแดนพยาบาลอยู่ใน 143 เรือนจำทั่วประเทศ จะมีเตียงและผ้าปูพร้อมอุปกรณ์ตามสมควรในการปฐมพยาบาล

สวรรค์ชั้นที่ 2 ถ้าผู้ต้องขังมีอาการป่วยหนัก จะส่งตัวไปที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์ หรือทัณฑสถานโรงพยาบาลราชทัณฑ์ มีแพทย์ หมอ พยาบาล เหมือนโรงพยาบาลด้านนอก แต่มีรั้วรอบ ขอบชิด ชั้นที่หมายปองของผู้ต้องขังคือชั้น 8 เพราะสูงลมและอากาศดี

สวรรค์ชั้นที่ 3 เรียกว่าดีที่สุด คือการได้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลข้างนอก ด้วยโรคเฉพาะที่ทัณฑสถานโรงพยาบาลราชทัณฑ์ขาดบุคลากร ขาดเครื่องมือ หรือญาติประสานแพทย์เจ้าของไข้ที่รักษากันมาก่อน แต่ก็จะตามนักโทษทุก 15 วัน ว่าหายหรือยัง ส่งกลับแดนพยาบาลได้หรือไม่ ในทางปฏิบัติกรณีนี้กรมราชทัณฑ์ต้องเสีย เจ้าหน้าที่ 2 คน เฝ้าดู ผู้ป่วย 1 คน เฝ้าประกบตลอด ทั้งหมดนักโทษต้องป่วยจริงถึงจะได้รับการรักษาตามอาการป่วย

พ.ต.อ.ณรัชต์ ระบุว่า ในสมัย พล.อ.ไพบูลย์ คุ้มฉายา องคมนตรี เป็น รมว.ยุติธรรม ได้เอาจริงเอาจังส่งทหาร ตำรวจ เข้ากวาดล้างสิ่งผิดกฎหมายในเรือนจำทั้งหมด

“สมัยก่อนอาจคล้ายกึ่งซ่องโจรหรือไม่ก็ไม่ทราบได้ เพราะมีที่นอนหมอนมุ้ง สิ่งของต้องห้ามเต็มไปหมด จนสามารถซุกซ่อนอุปกรณ์โทรศัพท์ ยาเสพติด อุปกรณ์เล่นพนัน แต่ยุคของ พล.อ.ไพบูลย์ ได้เข้าเคลียร์สิ่งของ เหล่านั้นหมดจากกฎเหล็กที่เกิดขึ้น”

นอกจากนี้ ยังยกระดับนโยบายให้กระชับขึ้นเป็น 3 ส. 7 ก. โดย 7 ก. คือ 1.กักขัง 2.แก้ไข 3.ยึดหลักกฎหมาย 4.วางกรอบ 5.กลั่นกรอง คือ การจำแนก จัดชั้นผู้ต้องขัง และการพัก/ลดการลงโทษ 6.ให้กำลังใจ และ 7.กลับตัว และ 3 ส.ในการปฏิบัติหน้าที่ คือ สะอาด สุจริต และเสมอภาค

ภาพประกอบข่าว

“ตลกและเจ็บปวด”เสียงจากตร.ชั้นผู้น้อย ในวันรอคิวรับปืนกระบอกแรกในชีวิต

Posted on December 24, 2017 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

22 ธันวาคม 2560 เวลา 20:22 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/report/531786

"ตลกและเจ็บปวด"เสียงจากตร.ชั้นผู้น้อย ในวันรอคิวรับปืนกระบอกแรกในชีวิต

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด ภาพ…เฟซบุ๊ก Police News Varieties

ได้รับความสนใจกว้างขวาง สำหรับภาพบรรยากาศตำรวจจำนวนมากที่กำลังต่อแถวยาวเหยียดเพื่อรับอาวุธปืน สำหรับใช้ป้องกันชีวิตและพิทักษ์ทรัพย์สินของประชาชน บ้างยืนรอ บ้างนอนรอ บ้างถอดรองเท้าวางแสดงตัวตน ณ กองสรรพาวุธ สำนักงานส่งกำลังบำรุง

ความแออัดยัดเยียดดังกล่าวเล่นเอาตำรวจรายหนึ่งถึงขั้นระบายผ่านบทความในเว็บไซต์ Police News Varieties ตัดพ้อพร้อมกับตั้งคำถามถึงความสง่างามของอาชีพตัวเอง

“…ทุกท่านรู้ไหมครับผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ต้องออกสตางค์ซื้ออาวุธปืนเองเพื่อมาปกป้องพิทักษ์รับใช้ปวงประชาเองมีใครรู้บ้างไหมแถมยังต้องมานอนค้างอ้างแรมตามข้างๆอาคาร เพื่อรอแย่งชิงการต่อคิวแบบทุลักทุเล เหมือนคนแย่งชิงกันอะไรสักอย่าง เห็นเเล้วสมเพชเวทนาตัวเองความสง่างาม ความสมเกียรติ และศักดิ์ศรีในการเป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ของตัวผมเองเริ่มมองไม่เห็นเห็นแต่ละคนทุลักทุเล เร่งรีบ รีบร้อน…” ช่วงหนึ่งในบทความระบุ

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘div-gpt-ad-1511154358428-0’); });

อาวุธปืนที่ตำรวจนั่งเฝ้ารอในวันดังกล่าวเป็นโครงการที่ริเริ่มในยุค พล.ต.อ.สมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง เป็นผบ.ตร. เมื่อได้อนุมัติจัดหาอาวุธปืนพกสั้น ยี่ห้อซิก ซาวเออร์ พี 320 เอสพี จากประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อเป็นสวัสดิการแก่ข้าราชการตำรวจ โดยเคาะราคาที่ 23,890 บาท และได้รับกว่าความสนใจจากตำรวจลงทะเบียนสั่งซื้อนับแสนกระบอก โดยสั่งซื้อเมื่อวันที่ 30 พ.ย.2558 มีหลักเกณฑ์กำหนดว่าห้ามจำหน่ายหรือโอนต่อให้กับบุคคลอื่น

ซิก ซาวเออร์ พี 320 เอสพี ภาพจาก range365.com

สิบตำรวจตรี นายหนึ่งที่ต่อคิวรับปืนเมื่อวันที่ 20 ธ.ค. ที่ผ่านมา บอกกับโพสต์ทูเดย์ว่า การได้ปืนใหม่เป็นเรื่องน่ายินดีมาก เนื่องจากปืนพกของรัฐบาลมีอายุเก่าแก่อายุ 20-30 ปี เป็นลักษณะลูกโม่ .38 หรือที่เรียกกันว่า ปืนหางหนู หากใครไม่มีกำลังทรัพย์ก็จำเป็นต้องเบิกปืนเหล่านี้ไปใช้ ซึ่งสภาพและประสิทธิภาพนั้นเป็นไปตามอายุ

“ของหลวงมันเก่ามาก ถ้าใครมีเงินก็ซื้อใหม่ ใครไม่มีก็ต้องเบิกใช้ แต่ไม่รู้ว่าจะยิงแตกไม่แตก ไม่ออกบ้างก็มี ไม่รู้หรอกกระบอกนี้ดีหรือไม่ดี ตอนเบิกถ้าเห็นสภาพชำรุดก็ต้องเขียนตำหนิเอาไว้ เอาไปใช้แล้วเกิดมีตำหนิมากกว่าเดิมก็ต้องซ่อมให้เขาด้วย” สิบตำรวจเล่าถึงปัญหาของผู้พิทักษ์สันติราษฎร์

สำหรับปืนลูกโม่ของรัฐบาลนั้นบรรจุกระสุนได้เพียงแค่ 6-8 นัด ขณะที่ซิก ซาวเออร์ พี 320 เอสพี มีขนาด 9 มม. ประเภทกึ่งออโตเมติก บรรจุกระสุนได้ 17 นัด วัสดุทำจากโพลิเมอร์มีน้ำหนักเบา ลำกล้องขนาด 3.9 นิ้ว และมีรายงานว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจในสหรัฐฯ นั้นนิยมใช้

“อาวุธดีมันอุ่นใจ สมมุติสถานการณ์จริง มีโจรจำนวน 5-6 คน ใช้ปืนลูกโม่กระสุน 6 นัดก็ยากจะรับมือ ยิงออกบ้างไม่ออกบ้าง แม่นหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่กระบอกนี้มี 17 นัด มา 4-5 คนก็พอมีโอกาสควบคุมสถานการณ์ได้”

เมื่อวันที่ 20 ธ.ค. ตำรวจหนุ่มรายนี้เดินทางไปรับปืนที่กองสรรพาวุธ ตั้งแต่เวลา 1.00 น. ก่อนเวลาแจกบัตรคิว 6.00 น. และเริ่มส่งมอบอาวุธจริงในช่วง 8.00 น. ผู้ที่ได้รับมอบแล้วต้องเดินทางไปลงทะเบียนต่อที่แผนกอาวุธปืน กรมการปกครอง วังไชยา เขตดุสิต กทม.

“มีคนไปรอรับประมาณ 3,000 คน บางคนไปรอข้ามวัน ตั้งแต่สามทุ่มเลยก็มี มาจากต่างจังหวัดทั่วประเทศ ผมไปตอนตีหนึ่ง ได้ปืนจริงประมาณบ่ายสองโมง มันเป็นกระบอกแรกในชีวิตราชการเลยรู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยครับ”

ภาพรองเท้าที่เรียงต่อกันแทนการจองคิวที่ปรากฎในสังคมออนไลน์เป็นแนวคิดริเริ่มของผู้ที่มาก่อนเวลาแจกจ่ายจริง

“คนมาก่อนเขาไม่อยากยืนก็เริ่มวางรองเท้าจองคิวไว้ บางคนมีรองเท้าคู่เดียว พอรอนานเข้าก็ยอมเดินเท้าเปล่าไปหาของกินเลยก็มี บางคนเป็นปืนกระบอกแรกในชีวิตไม่เคยรับมาก่อน ลางานจากต่างจังหวัดมาก็ทำอะไรไม่ค่อยถูก ระบบจัดการยังไม่ดีเจอคนจำนวนมากภาพเลยทุลักทุเลแบบที่เห็น”

ทั้งนี้นอกจากปืนแล้ว อุปกรณ์ส่วนตัวพื้นฐานต่างๆ นั้นล้วนแต่ต้องใช้เงินส่วนตัวซื้อมาทั้งสิ้น ทำให้ความพร้อมของแต่ละคนแตกต่างกันออกไป นับเป็นสิ่งที่ตำรวจทุกคนอยากให้ปฏิรูป

“มันตลกและเจ็บปวดเหมือนกัน ที่ต้องมานั่งต่อคิวยาวๆ แบบนี้เพื่อรับปืน จริงๆ ทุกอย่างทั้งร่างกาย ตำรวจซื้อเองหมด เสื้อผ้า รองเท้า อาวุธ ความพร้อมของแต่ละคนก็เลยแตกต่างกันไปตามเงินที่ตัวเองมี ถ้าจะต้องปฎิรูปวงการตำรวจปัจจัยพื้นฐานนั้นสำคัญมาก ถ้าสภาพตำรวจยังไม่พร้อม ประชาชนจะไว้ใจได้อย่างไร” ตำรวจมือใหม่ทิ้งท้าย

ศึกสนามสอบ ติวเข้า ป.1 สมองเด็กถูกลดทอน-จินตนาการหด

Posted on December 24, 2017 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

21 ธันวาคม 2560 เวลา 06:59 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/report/531501

ศึกสนามสอบ ติวเข้า ป.1 สมองเด็กถูกลดทอน-จินตนาการหด

โดย…กันติพิชญ์ ใจบุญ

เป็นข่าวดังไม่กี่วันก่อน สถาบันกวดวิชาระดับอนุบาล 3 เข้า ป.1 โรงเรียนในเครือสาธิต ค่าเรียนระดับแสน แต่มาตรฐานต่ำ เพราะใช้กำลังควบคุมพฤติกรรมและทำร้ายเด็ก จนมีการร้องให้กระทรวงศึกษาธิการตรวจสอบว่าตั้งมาถูกต้อง มีใบรับรองหรือไม่ รวมไปถึงโรงเรียนกวดวิชาฟันน้ำนมอีกหลายสิบแห่งที่ผุดขึ้นในเมือง กลายเป็นธุรกิจทองคำในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา

คำถามมากมายถึงระบบการศึกษาปฐมวัยบ้านเรา มันหนักเกินไปสำหรับเด็กอนุบาล 3 ในวัย 5-6 ขวบ หรือไม่ที่ต้องเข้าโรงเรียนกวดวิชา แน่นอนแม้ระบบไม่ได้บังคับต้องสอบเข้า ป.1 ทุกคน แต่สังคมที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน ผู้ปกครองต่างอยากให้บุตรหลานเรียนโรงเรียนดีๆ เป็นพื้นฐานยาวถึง ม.6 ก็เป็นตัวเร่งให้เด็กเล็กต้องเคร่งเครียดต่อการเรียนอย่างจริงจังมากกว่า การเรียนให้สนุก เรียนรู้กับธรรมชาติตามพัฒนาการของเด็ก

มีข้อเสนอที่น่าสนใจจากคณะอนุกรรมการเด็กเล็ก ในคณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา หลายเดือนก่อน ให้ยกเลิกการสอบเข้าเรียนชั้น ป.1 เพราะไม่อยากให้มีการแข่งขันจนเด็กเกิดความเครียด เนื่องจากไม่ได้เกิดคุณภาพกับตัวเด็กมากเท่าที่ควร ยังส่งผลต่อกล้ามเนื้อสมองของเด็กในวัยนี้ด้วย

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘div-gpt-ad-1511154358428-0’); });

ดารณี อุทัยรัตนกิจ ประธานคณะอนุกรรมการเด็กเล็กผู้เสนอเรื่องนี้ กล่าวกับโพสต์ทูเดย์ว่า เรื่องนี้ต้องเปลี่ยนแนวคิดและวางรากฐานการสอนเด็กปฐมวัยกันใหม่ เนื่องจากปัจจุบันรอยต่อช่วงการเรียนอนุบาลถึงชั้น ป.1 ซึ่งมีความสำคัญ ยังมีช่องโหว่มากเพราะเมื่อเด็กจากชั้นอนุบาลต้องไปเรียน ป.1 ใน 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ ทั้งคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ พละ ศิลปะ ดนตรี และสังคม จะเห็นได้ว่าเป็นสัดส่วนทางวิชาการที่มากเกินไปสำหรับเด็ก เพราะเด็กส่วนใหญ่อาจยังไม่มีความพร้อม แต่ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ได้เก่ง

“เด็กบางคนอาจจะยังอ่านไม่ออก หรือเขียนไม่ได้ หรือไม่เก่งด้านตัวเลขพื้นฐาน แต่เด็กเหล่านี้มีความสามารถด้านอื่นตามพัฒนาการของสมอง ทั้งจินตนาการ ความคิดสร้างสรรค์ การกล้าแสดงออก ซึ่งเป็นเรื่องและกิจกรรมที่เหมาะสมกับเด็กกลุ่มอายุเหล่านี้ แต่เรากำลังกดดันเด็กด้วยความรู้ทางวิชาการที่มากเกินไป” ดารณี อธิบาย

ดารณี อธิบายว่า พ่อแม่มักตั้งความหวังว่าเมื่อเรียนอนุบาลเด็กจะต้องอ่านออกเขียนได้ ต้องพร้อมสำหรับการเรียนในชั้น ป.1 จึงเกิดผลกระทบตามมากับเด็ก และเป็นการสร้างแรงกดดันที่มากเกินไป และทุกวันนี้มีเด็ก ป.1 ที่ไม่พร้อมจะเรียนจำนวนมาก ทั้งๆ ที่เด็กเหล่านี้มีสติปัญญาที่ดี แต่เราวางให้เขาไม่ถูกกับจังหวะของการพัฒนาทางสมอง

ดารณี ยกตัวอย่างว่า พ่อแม่ส่งลูกไปเรียนโรงเรียนอนุบาลที่มีการจัดการเรียนการสอนที่สอดคล้องกับหลักพัฒนาการทางสมอง ให้โอกาสเด็กได้เรียน ได้เล่น ได้ทดลอง สร้างความเชื่อมั่น ไม่ได้เน้นจับเด็กมานั่งอ่านเขียนเป็นห้องเรียน ซึ่งเด็กก็มีความพร้อมเช่นกัน แต่เมื่อย้ายมาเรียน ป.1 เด็กก็ไม่พร้อมจะมาอ่านออกเขียนได้ ทั้งๆ ที่มีความพร้อมด้านอื่นมา เช่น ควบคุมอารมณ์ได้ มีวินัย กล้าแสดงออก มีความสุข แต่เมื่อถูกจับเข้าห้องเรียนก็เหมือนถูกจับยัดเข้ากรง เด็กก็ไม่พร้อมจะทำให้สำเร็จ สอบก็ไม่ผ่าน ทั้งๆ ที่เด็กมีความรู้ มีความพร้อม มีศักยภาพ แต่ถูกระบบครอบไว้เป็นเช่นนี้

“เราจึงเห็นเด็กจำนวนมากไม่มีความสุขเมื่อมาเรียน ป.1 ทำให้มีผลต่อสภาพจิตใจของเด็ก และลดทอนความสามารถของตัวเด็กเอง ทำให้ขาดความมั่นใจ” ดารณี ฉายภาพสถานการณ์ในปัจจุบัน

ดารณี อุทัยรัตนกิจ

แต่ความคิดดังกล่าวของผู้ปกครองและผู้ใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาก็ไม่ใช่เรื่องผิด แต่สิ่งหนึ่งที่ดารณีเห็นมาตลอดวิชาชีพครูจนถึงวัยเกษียณมาแล้วกว่า 5 ปี คือ เด็กที่เข้าสู่ระบบการเรียนรู้ที่ดีดังที่ผู้ใหญ่เห็นควร กลับได้ผลลัพธ์ที่ล้มเหลวไม่น้อย เพราะขาดการเชื่อมต่อในช่วงอายุสำคัญคือช่วงปฐมวัย เมื่อเด็กอยู่ในวัยที่สมองกำลังพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ ความสนุก การเรียนรู้และการจดจำ กลับถูกยัดเยียดด้วยความรู้ทางวิชาการที่มากเกินไป

ดารณี เสริมว่า ข้อเท็จจริงเด็กพร้อมจะทำตามพ่อแม่ ครู เพราะในวัยนี้พวกเขาต้องการเป็นที่รัก เด็กจะว่านอนสอนง่ายมาก แต่พ่อแม่ส่วนใหญ่เลือกตั้งความหวังกับเด็ก ที่พาไปติวเพื่อสอบเข้า ป.1 เพื่อหวังจะได้เข้าโรงเรียนที่มีชื่อเสียงที่มีคุณภาพ เด็กก็ไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร เพราะเขารู้แต่เพียงว่าอยากทำให้พ่อแม่ เมื่อสอบไม่ผ่านก็จะเกิดความรู้สึกผิดหวัง ทั้งๆ ที่เขาอาจจะมีศักยภาพที่เก่งกว่าเด็กที่เรียนดีก็ได้ เขามีความสุขที่จะเรียนรู้ หรือได้เข้าเรียน ป.1 แต่สอบไม่ผ่านเพียงเพราะเขาอ่านข้อสอบนั้นไม่ออก หรือตีความไม่ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่เก่ง นั่นคือสิ่งที่เรากำลังเดินผิดทาง

“รัฐบาลให้ความสำคัญอย่างมากกับเรื่องนี้ เพราะการพัฒนาเด็กจะต้องมามองที่ปฐมวัย ให้มีรากฐานที่มั่นคงในการเรียนรู้ไปตลอดชีวิต เพราะเด็กช่วงนี้จะเป็นช่วงที่สมองเติบโตเร็วที่สุด และพร้อมที่จะรับการเรียนรู้ที่เหมาะสม สอนง่าย แต่ผู้ที่เข้าใจและสำคัญที่สุดคือคนเป็นพ่อแม่ต้องตระหนักกับเรื่องนี้ สิ่งที่เราเสนอคือต้องสร้างความตระหนักให้ทั้งสังคมเห็นว่าการปฐมวัย ช่วงตั้งแต่ 0-8 ขวบ เป็นพื้นฐานทั้งชีวิตของเขา”

เธอย้ำว่า หลักสูตรประถมศึกษาตอนต้นต้องเปลี่ยน ไม่ต้องเน้นเรียน 8 กลุ่มวิชาแล้ว แต่ต้องยึดให้มีการเรียนการสอนแบบต่อเนื่องจากอนุบาล ขณะเดียวกันก็เตรียมความพร้อมให้มีทักษะอ่านออกเขียนได้พร้อมกัน ก่อนจะไปถึงชั้นประถมศึกษาตอนปลายที่เราจะเรียกใหม่ว่าเป็นระบบทางการ ซึ่งไม่ใช่เริ่มตั้งแต่ชั้น ป.1

ประเด็นสำคัญคือ เด็กต้องคิดได้ แก้ปัญหาได้ มีวินัย มีความสุข ใฝ่เรียนรู้ มีสุขภาพกายสุขภาพจิตที่สมบูรณ์ มีจินตนาการ ซึ่งต้องสร้างความสมดุลของสมองทั้งสองซีก ทั้งฝั่งจินตนาการความคิด และด้านการเรียนรู้

ดารณี ทิ้งท้ายว่า ขณะนี้เป็นการทำงานร่วมกันระหว่างกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงมหาดไทย และกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เพื่อวางรากฐานให้กับอนาคตของชาติอย่างมั่นคง และเราได้เลิกพูดถึงปัญหาแล้ว เพราะได้เห็นอย่างชัดแจ้งว่าสาเหตุของปัญหาคืออะไร เรารู้ว่าต้องทำอะไรแล้ว และมั่นใจว่าเราจะเห็นภาพที่ดีร่วมกันในอนาคต

“เลิกมองเสียทีว่าเด็กเก่งแล้วจะมีความสุข แต่ให้มองว่าเมื่อเด็กมีความสุข เด็กจะเก่งเอง เด็กต้องรู้วิธีการแก้ปัญหาให้กับตัวเอง รู้จักคิดกับเรื่องง่ายๆ ไม่ใช่เราตีกรอบให้เขาไปในทุกเรื่อง” ดารณี ย้ำ

“บัตรแมงมุม” ต้องช่วยให้ค่าโดยสารถูกลง ไม่ใช่แพงขึ้น?

Posted on December 24, 2017 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

20 ธันวาคม 2560 เวลา 19:36 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/report/531404

"บัตรแมงมุม" ต้องช่วยให้ค่าโดยสารถูกลง ไม่ใช่แพงขึ้น?

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

ความสนใจพุ่งมาที่บีทีเอสทันที หลังมีกระแสข่าวว่า บริษัท บีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ ให้ความเห็นถึงการเปิดใช้ระบบตั๋วร่วมหรือบัตรแมงมุมเชื่อมต่อระบบขนส่งสาธารณะ จะส่งผลให้ค่าแรกเข้าหรือค่าโดยสารของรถไฟฟ้าสายต่างๆ มีโอกาสเพิ่มสูงขึ้น เนื่องจากผู้ประกอบการต้องแบกรับภาระค่าใช้จ่ายด้านซ่อมบำรุง จากปริมาณผู้โดยสารที่ขยายตัวหลังเชื่อมต่อโครงข่ายรถไฟฟ้า

เมื่อได้ยินว่าจะ “ขึ้นราคา” ประชาชนคนเดินทางเลยวิพากษ์วิจารณ์กันสนั่น

จำนวนผู้โดยสารมากไม่ใช่เหตุผลให้ขึ้นราคา

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘div-gpt-ad-1511154358428-0’); });

รถไฟฟ้าสายสีเขียวของบีทีเอสนั้นมีปริมาณผู้โดยสารราว 9 แสนคน/วัน คาดว่าภายใน 3 ปีปริมาณผู้โดยสารจะเติบโต 120% เป็น 2 ล้านคน/วัน หลังการเชื่อมต่อโครงข่ายรถไฟฟ้าสายสีชมพูช่วงแคราย-มีนบุรี และรถไฟฟ้าสายสีเหลืองลาดพร้าว-สำโรง ตัวเลขผู้โดยสารที่เพิ่มขึ้น นำมาซึ่งรายได้และต้นทุนในการบริหารจัดการ

ธีรวุฒิ สถิตภัทรกุล เจ้าของแคมเปญ “เปลี่ยนซะทีเหอะ…ที่กั้นรถไฟฟ้าให้มันไม่กระแทกสะโพกจนม่วง” โดยรณรงค์ผ่านเว็บไซต์ change.org เมื่อช่วงต้นปี 2560 ที่ผ่านมา บอกว่า ต้องคำนึงถึงรายละเอียดในสัญญาสัมปทานว่ากฎหมายอนุญาตให้บีทีเอสขึ้นราคาได้หรือไม่ แต่หากนับเฉพาะเรื่องของบัตรแมงมุม คงไม่มีเหตุผลเพียงพอให้เพิ่มค่าโดยสาร

“ประชาชนใช้บริการเพิ่มขึ้น รายได้ก็มากขึ้นและการซ่อมบำรุงก็มากขึ้นตามรายได้ที่เพิ่มขึ้นเป็นปกติอยู่แล้ว แต่อาจมีเหตุผลอื่นๆ อย่างรายละเอียดในสัญญาสัมปทานที่อนุญาตให้เพิ่มขึ้นได้”

เขาตั้งคำถามว่า สำหรับภาคประชาชนหากพิจารณาแล้วว่า การขึ้นราคานั้นไม่สมเหตุสมผลสามารถรวมตัวไปยื่นเรื่องต่อศาลได้หรือไม่ เพราะถือเป็นการผูกขาดการให้บริการ ด้านบีทีเอสเอง หากเห็นว่าการเชื่อมต่อรถไฟฟ้าหลายสายจะทำให้มีภาระค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น ก็อาจขายกิจการให้ผู้ที่สามารถดำเนินการมาบริหารหรือเปิดให้บริษัทเอกชนรายอื่นเข้ามาประมูลกิจการก็ได้ เชื่อว่ามีหลายประเทศต้องการมาลงทุนระบบขนส่งมวลชนในไทย

สำหรับสิ่งที่บีทีเอสควรปรับปรุงทั้งในระยะเร่งด่วนและอนาคต นั้นมีมากมายในมุมมองของชายหนุ่ม เช่น

– เรื่องชื่อสถานีที่ควรระบุให้ตรงกันเพื่อประโยชน์และความเข้าใจของประชาชน ตัวอย่างเช่น สถานีอโศกของบีทีเอสและสุขุมวิทของเอ็มอาร์ที หรือสถานีจตุจักรและหมอชิต , เครื่องมือช่วยเหลือในกรณีฉุกเฉิน อาทิ หน้ากากกันควันจำนวนเพียงพอ หรือถังดับเพลิงในจุดที่สามารถเข้าถึงได้

– เรื่องระบบการจ่ายเงินและการเชื่อมต่อระหว่างรถไฟแต่ละสาย ในต่างประเทศมีการเชื่อมโยงสายต่างๆนับสิบเส้นทางเข้าสู่การบริการรายเดียวมาเป็นสิบๆ ปีซึ่งทุกอย่างสามารถออกแบบระบบให้เป็นไปด้วยความสะดวกสบายได้

– การอำนวยความสะดวกแก่คนพิการ แม้มีกฎหมายระบุ แต่สภาพจริงยังไม่ครอบคลุม

– ความสะดวกเรื่องอินเตอร์เน็ตไวไฟ

– เรื่องสิทธิ์ อาทิ เก้าอี้สำหรับสตรี คนแก่ คนพิการ ในต่างประเทศมีแยกเฉพาะและมากกว่านี้ ไม่ใช่ทั้งโบกี้มีเก้าอี้เดียว ไม่สอดคล้องกับโน้มโน้มสังคมผู้สูงอายุ

– เรื่องที่กั้นประตูที่ในต่างประเทศแทบไม่มีความจำเป็นในการใช้บานพับลักษณะนี้ เพราะทำให้เกิดอาการบาดเจ็บได้

– จำนวนขบวนรถที่ไม่เพียงพอต่อการใช้งาน

– สิ่งอำนวยความสะดวกภายในสถานีอาทิ ห้องน้ำ รถเข็นคนพิการ หรือลิฟต์ ก็ยังมีไม่เพียงพอ

“ทั้งหมดเป็นเพียงคำแนะนำในการปรับปรุงบริการที่เชื่อว่าตลอดการให้บริการของBTS มีคำแนะนำสิ่งเหล่านี้ แต่ยังไม่มีการพัฒนาขึ้นเลย สุดท้ายผู้บริโภคก็ต้องดำเนินการเป็นผู้แบกรับภาระค่าใช้จ่ายอยู่ดี กับบริการที่ไม่มีทางเลือกทุกธุรกิจอยู่บนการปรับตัว แน่นอนว่าธุรกิจขนส่งมวลชนขนาดใหญ่ก็ยากที่จะหาบริการมาทดแทน แต่อะไรก็ไม่แน่นอน หากหยุดการพัฒนาและปรับปรุงตัวเองธุรกิจนั้นย่อมถึงคราวล่มสลาย” ธีรวุฒิบอก

ณิชนันท์ ตัญธนาวิทย์ ผู้โดยสารสาว บอกว่า การอ้างเรื่องบัตรแมงมุงเพื่อขึ้นราคาค่าโดยสาร นับเป็นการผลักภาระให้ผู้บริโภค ทั้งที่ระบบตั๋วร่วมนั้นส่งเสริมให้คนหันมาใช้บริการเพิ่มมากขึ้น ที่สำคัญเมื่อเดือนต.ค. ที่ผ่านมาบีทีเอสก็เพิ่งปรับราคาขึ้นมา 1-3 บาท

“ราคาขึ้น ตรงข้ามกับคุณภาพที่มีปัญหาประจำ บีทีเอสไม่เคยมีระบบแจ้งปัญหากับผู้โดยสารหรือขอโทษเวลาเกิดปัญหาสักครั้ง ตรงนี้จะชดเชยเวลาที่เสียไปของคนโดยสารยังไง จนถึงปัจจุบันเราก็ยังต้องมาแลกเหรียญ เติมเงินกันอยู่วนไป ชานชะลาก็ไม่มีระบบบอกเวลา เป็นปัญหาซ้ำซากที่ทุกคนรู้ ทุกคนก็บ่น แต่ก็ไม่เคยได้รับการแก้ไข”

ผู้โดยสารสาวบอกว่า การมีผู้ให้บริการเพียงเจ้าเดียวในลักษณะผูกขาดนั้นเป็นปัญหาใหญ่ ผู้โดยสารไม่มีทางเลือก และต้องทนรับกับภาระค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น

“ผลประกอบการของบีทีเอสนั้นมีแต่กำไร จากรายได้หลากหลายช่องทาง ทั้งเดินรถ โฆษณาและอสังหาริมทรัพย์ น่าจะบริหารต้นทุนและค่าใช้จ่ายได้ โดยไม่ผลักภาระให้กับผู้บริโภคจนเกินไปแบบนี้”

ต้องลดราคาไม่ใช่เพิ่ม

ดร.สามารถ ราชพลสิทธิ์ อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ฝ่ายโยธาและจราจร และผู้ติดตามปัญหาระบบการขนส่ง บอกว่า บัตรแมงมุมนั้นทำให้ประชาชนสะดวกสบายและหันมาใช้รถไฟฟ้ามากขึ้นจนนำไปสู่รายได้ที่เติบโต ที่สำคัญในอนาคตการลงทุนก่อสร้างรถไฟฟ้าหลายสายของรัฐบาลยังเป็นการส่งเสริมให้บีทีเอสและบีอีเอ็มได้รับประโยชน์จากจำนวนผู้โดยสาร

“บีทีเอสและเอ็มอาร์ทีเหมือนเป็นไข่แดง รัฐเอาผู้โดยสารมาป้อนให้จากรถไฟฟ้าสายใหม่ๆ ในอนาคต หมายถึงเอาเงินมาเพิ่มให้โดยเขาไม่ต้องลงทุนเลย ต้นทุนในการบริหารจัดการและบำรุงรักษานั้นเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน แต่รายรับได้สูงกว่าในระดับที่ควรพิจารณาลดค่าโดยสารลงได้” ดร.สามารถ บอกด้วยว่า ทิศทางสร้างรายได้ในอนาคตและผลประโยชน์ของประชาชน คือสิ่งสำคัญที่รัฐบาลควรนำไปเจรจากับผู้ประกอบการ

ทั้งนี้ ตามสัญญาสัมปทานกำหนดให้บีทีเอสสามารถปรับค่าโดยสารที่เรียกเก็บได้ทุก 18 เดือน แต่ต้องไม่เกินเพดานอัตราค่าโดยสารในอัตรา 20.11–60.31 บาท ขณะที่กรอบค่าโดยสารปัจจุบันอยู่ที่ 16-44 บาท อย่างไรก็ตามหากข้ามไปใช้เส้นทางส่วนต่อขยายของกทม. ด้วย จะทำให้ค่าโดยสารสูงสุดถึง 59 บาท

บีทีเอสเคยให้ข้อมูลว่า บีทีเอสมีค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานสูงเพิ่มขึ้นตลอด 4 ปี โดยบางรายการสูงขึ้นถึงร้อยละ 20 เช่น ค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษา นอกจากนี้ยังมีค่าใช้จ่ายในการลงทุนเพิ่มสิ่งอำนวยตวามสะดวกและการบริการเช่น การสั่งซื้อรถไฟฟ้าเพิ่มอีก 46 ขบวน ซึ่งจะเริ่มทยอยนำเข้ามาในประเทศไทยประมาณต้นปีหน้า การปรับปรุงระบบตั๋วโดยสารซึ่งจะเปลี่ยนตู้จำหน่ายบัตรโดยสารเป็นระบบสัมผัส (Touch Screen) ทั้งหมด และสั่งตู้จำหน่ายตั๋วโดยสารที่รับธนบัตรมาติดตั้งในระบบเพิ่มขึ้นอีก 50 ตู้โดยจะเริ่มทยอยติดตั้งในปี 2561

ตั๋วร่วมใช้จริงปลายปี 61 ราคารอเคาะ

แหล่งข่าวจากสำนักบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม สำนักนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) เปิดเผย ความคืบหน้าโครงการติดตั้งระบบตั๋วร่วม หรือ บัตรแมงมุมว่ายังคงเดินไปตามเป้าหมายที่ต้องเริ่มเชื่อมต่อระบบตั๋วร่วมภายในกลางปี 2561 โดยรถไฟฟ้าสามสายได้แก่ สายสีเขียวของบีทีเอส สายสีน้ำเงินของบีอีเอ็ม และสายสีม่วงของรฟม. จะสามารถติดตั้งระบบพร้อมเปิดใช้งานภายในเดือน พ.ย. 2561

หลังการเชื่อมต่อระบบบัตรใบเดียวจะส่งผลกระทบต่ออัตราค่าโดยสารอย่างไร ต้องรอกระทรวงคมนาคม คณะกรรมการบริหารตั๋วร่วมศึกษาและเจรจากับผู้ประกอบการ รวมถึงการออกข้อบังคับทางกฎหมายและเงื่อนไขที่เอกชนต้องปฏิบัติ ซึ่งอยู่ในพรบ.ตั๋วร่วม ที่คาดว่าจะเสนอให้คณะรัฐมนตรี(ครม.)เห็นชอบภายในเดือน ม.ค. 2561

ข้อกังวลร่างกฎหมายสิ่งแวดล้อม รัฐรับปาก‘แก้ไขให้ในส่วนที่ได้’

Posted on December 24, 2017 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

19 ธันวาคม 2560 เวลา 07:35 น….. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/report/531107

ข้อกังวลร่างกฎหมายสิ่งแวดล้อม รัฐรับปาก‘แก้ไขให้ในส่วนที่ได้’

โดย…กันติพิชญ์ ใจบุญ

ช่วงต้นเดือน ธ.ค. 2560 เครือข่ายประชาชนเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน เข้ายื่นหนังสือถึงสภานิติบัญญัติแห่งชาติ หรือ สนช. เพื่อให้ “ยุติ” การพิจารณาร่าง พ.ร.บ.ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (ฉบับที่…) พ.ศ…. ด้วยเหตุผลว่าร่างกฎหมายฉบับนี้ไม่สอดคล้องกับมาตรฐานสากลในกระบวนการวิเคราะห์ผลกระทบ แม้ที่ประชุม สนช.จะมีมติเห็นชอบรับหลักการวาระแรกไปแล้ว พร้อมให้ตั้งกรรมาธิการวิสามัญศึกษากำหนดระยะดำเนินการใน 57 วัน

อะไรคือข้อกังวลของเครือข่ายประชาชนเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนต่อร่างกฎหมายฉบับนี้

คำตอบจาก ประสิทธิชัย หนูนวล หนึ่งในตัวแทนเครือข่ายประชาชนฯ อธิบายคำตอบต่อคำถามนี้อย่างน่าสนใจว่า ในร่างกฎหมายฉบับนี้จะมีหมวดหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม ซึ่งการทำรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อมนั้น จะเป็นใบผ่านทางให้กับเมกะโปรเจกต์หรือโครงการขนาดใหญ่ในทุกเรื่อง และการประเมินไม่ได้ทำให้ชุมชนหรือในพื้นที่โครงการได้รับความเป็นธรรม โดยเฉพาะในด้านสิ่งแวดล้อม

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘div-gpt-ad-1511154358428-0’); });

เพราะรายงานประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมเป็นหัวใจสำคัญของการเกิดโครงการขนาดใหญ่ ซึ่งที่ผ่านมามันเกิดขึ้นง่ายอย่างมาก และผลที่ผ่านมาไม่มีชุมชนใดเห็นด้วยกับโครงการต่างๆ แม้แต่พื้นที่เดียว เพราะมันส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างมาก เสียงของชาวบ้านไม่ได้รับการรับฟัง สร้างไปแล้วก็มีผลกระทบ เพราะการประเมินเป็นเรื่องที่ไม่รอบคอบและไม่ครอบคลุมใส่ใจกับปัญหาของสิ่งแวดล้อมอย่างจริงจัง

“ที่ผ่านมาเจ้าของโครงการเป็นผู้ว่าจ้างให้มีการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม ผู้ว่าจ้างก็ต้องทำทุกอย่างให้ผลประเมินผ่าน ไม่เช่นนั้นก็ไม่ได้เงินค่าจ้าง สิ่งที่เครือข่ายประชาชนต้องการคือให้แก้ตรงนี้ อยากให้หน่วยงานกลางมาเป็นผู้ประเมินและไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับโครงการ องค์ประกอบนี้จะทำให้ผู้ถูกว่าจ้างมีอิสระในการทำรายงานประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม”

ประสิทธิชัย ให้ความเห็น และสำทับอีกว่า เมื่อโครงการใดๆ ที่อนุมัติแล้วหากเกิดผลกระทบจะต้องมีผู้รับผิดชอบทั้งทางแพ่งและอาญา กฎหมายควรได้รับการแก้ไขในประเด็นนี้ด้วย เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีกฎหมายบังคับให้เจ้าของโครงการต้องรับผิดชอบหากเกิดข้อผิดพลาดตามมาจากโครงการ

กระนั้นแกนนำเครือข่ายประชาชนฯ ผู้นี้ ยืนยันว่าไม่ได้ปฏิเสธการร่างกฎหมายส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติฯ เพราะอย่างไรเสียก็ไปขวางการพัฒนาไม่ได้ หากแต่ตั้งความหวังว่าการพัฒนานั้นจะต้องอยู่ร่วมกับชุมชนได้ และไม่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ ซึ่งน่าจะเป็นหัวใจของกฎหมายในการส่งเสริมและคงไว้ซึ่งคุณภาพของสิ่งแวดล้อม ด้วยการประเมินผลกระทบอย่างถูกต้อง และนำไปสู่สิ่งที่ดีกว่าทางด้านสิ่งแวดล้อมของชาติ

“ผมยกตัวอย่างแบบนี้ เช่นที่ จ.กระบี่ ซึ่งเป็นพื้นที่แรมซ่าไซต์ (พื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระหว่างประเทศ) มีป่าชายเลนนับแสนๆ ไร่ สร้างรายได้การท่องเที่ยวอย่างมาก ต้องประเมินว่าจะพัฒนาต้องทำอย่างไรให้สอดรับและไม่กระทบกับสิ่งแวดล้อมและสร้างเศรษฐกิจรายได้จากการท่องเที่ยว แต่รัฐบาลกำลังเอาโรงไฟฟ้าถ่านหินยัดเข้าไป ซึ่งมันก็ผิดแล้ว”

สิงที่เครือข่ายประชาชนฯ จะจับตาคือร่าง พ.ร.บ..ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมฯ ซึ่งสนช.รับปากเป็นมั่นเหมาะว่าจะนำข้อกังวลดังกล่าวไปพิจารณาต่อไป แต่ลึกๆ แล้วประสิทธิชัยไม่เชื่อเช่นนั้น เพราะตลอด 4 ครั้งที่ยื่นเรื่องไปยังรัฐบาลก็ไม่เคยได้รับการเหลียวแล แต่ต้องดำเนินการต่อเพราะเหตุผลว่าต้องปกป้องสิ่งแวดล้อม

ข้อกังวลของเครือข่ายประชาชนฯ จึงถูกโยนไปหา สนช.ที่ถูกคาดหวังว่าจะรับลูก และนำไปพิจารณา หากแต่จะเป็นดั่งความหวังนั้นหรือไม่

พล.ร.อ.วัลลภ เกิดผล สมาชิก สนช. และในฐานะประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพ.ร.บ.ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติฯ ให้ความเห็นกับเรื่องนี้ โดยให้คำยืนยันว่าทุกข้อกังวลของเครือข่ายประชาชนฯ สนช.ได้รับไว้ทั้งหมดเพื่อพิจารณา และแน่นอนว่าสิ่งใดที่ทำให้ได้จะทำทันที แต่สิ่งใดที่ไม่ได้ก็ไม่อาจเกิดขึ้นได้

“โดยเฉพาะกับรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมที่อาจจะเกิดขึ้นจากการพัฒนาโครงการ เราก็พยายามหาช่องใส่เข้าไปในร่างกฎหมาย ซึ่ง สนช.ให้ความสำคัญเช่นกันไม่ต่างจากข้อกังวลของประชาชน” พล.ร.อ.วัลลภ ยืนยัน

เจตนารมณ์ของร่างกฎหมายฉบับนี้ พล.ร.อ.วัลลภ เล่าว่า เป็นการสะท้อนและเชื่อมโยงกับรัฐธรรมนูญ 2560 มาตรา 58 ที่รัฐหรือผู้ที่รัฐอนุญาตให้ดำเนินการโครงการที่อาจมีผลกระทบต่อทรัพยากรธรรมชาติ คุณภาพสิ่งแวดล้อม หรือคุณภาพชีวิต ต้องให้มีการศึกษาและประเมินผลกระทบ รวมถึงจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นผู้มีส่วนได้เสีย เพื่อมาประกอบการพิจารณา

“เราก็ดำเนินการตามหลักนี้เพราะให้ความสำคัญกับเสียงของประชาชน และต้องการรักษาสิ่งแดล้อมด้วยเช่นกัน แต่เรื่องที่ไม่อาจทำให้ได้คือให้ถอนร่างกฎหมายนี้ออก ซึ่งมันทำไม่ได้ หรือให้ถอนคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ หรือ คสช. ที่ 9/2559 เพราะต่อให้มีหรือไม่มี รัฐก็จัดหาเอกชน หรือผู้ได้รับอนุญาตมาดำเนินการโครงการได้อยู่ดี แต่การลงมือก่อสร้างพัฒนาโครงการก็ต้องฟังผลประเมินผลกระทบ ซึ่งที่ผ่านมาเครือข่ายประชาชนก็เข้าใจดี” พล.ร.อ.วัลลภ ย้ำ

เปิดสถิติ 6 เดือน “รางวัลนำจับกทม.” จ่ายจริงแค่ไหน-ได้เงินกี่คน ?

Posted on December 24, 2017 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

18 ธันวาคม 2560 เวลา 18:32 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/report/531013

เปิดสถิติ 6 เดือน "รางวัลนำจับกทม." จ่ายจริงแค่ไหน-ได้เงินกี่คน ?

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

ชายหนุ่มไม่พอใจอย่างมากที่ถูกวินมอเตอร์ไซค์รับจ้างเฉี่ยวร่างกายทั้งที่เดินอยู่บนทางเท้า แถมยังส่งสายตาคล้ายกับว่าเขาเป็นคนผิดที่อยู่ตรงนั้นอีกต่างหาก เขาตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพพร้อมกับส่งไปยังกลุ่มไลน์ของกรุงเทพมหานคร ที่เปิดให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการแจ้งเบาะแสผู้กระทำความผิดตาม พ.ร.บ.รักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบของบ้านเมือง พ.ศ.2535

6 เดือนแล้วที่ กทม.ประกาศดำเนินนโยบายดังกล่าว และจากข้อมูลของสำนักเทศกิจ พบว่า มีพี่น้องประชาชนได้เงินไปเกือบ 1 แสนบาท จาก 406 คดีที่เปรียบเทียบปรับ

แจ้งความผิดกว่า 6 พันเรื่อง ได้เงินแล้วเกือบแสน

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘div-gpt-ad-1511154358428-0’); });

“ในฐานะเจ้าหน้าที่ผมคิดว่าโครงการนี้ประสบความสำเร็จ เราสามารถกระตุ้นให้สังคมตื่นตัวเรื่องสิทธิบนพื้นที่สาธารณะและการกระทำความผิด” ธีรพันธ์ อธิรัฐธนภรณ์ ผู้อำนวยการสำนักเทศกิจ กทม. บอกถึงโครงการที่ดำเนินมาตั้งแต่วันที่ 15 ส.ค.ที่ผ่านมา ก่อนจะเปิดเผยสถิติต่างๆ ดังนี้ (ข้อมูล ณ วันที่ 11 ธ.ค.)

ธีรพันธ์ บอกว่า ข้อหายอดนิยมที่ถูกแจ้งเบาะแสมากที่สุด ร้อยละ 90 คือ รถมอเตอร์ไซค์ขับรถบนทางเท้า อีกร้อยละ 10 เป็นข้อหาการขายของบนทางเท้าและขายในจุดห้ามขาย เช่น ป้ายรถเมล์ ทางเท้าที่คับแคบ

ทั้งนี้หากนำตัวเลขการแจ้งความเดือดร้อนของประชาชนจำนวน 6,108 มาเฉลี่ยเท่ากับว่าแต่ละเดือนจะมีผู้แจ้งความเดือดร้อนทั้งสิ้น 1,018 เรื่อง ขณะที่เงินที่กทม. จ่ายไปเท่ากับเฉลี่ยเดือนละ 16,342 บาท

ภาพ-สถานที่-รายละเอียดต้องชัด

หลังดำเนินนโยบายมาราว 6 เดือน ปัญหาหลักที่ กทม. พบคือการแจ้งเบาะแสไม่ครบองค์ประกอบที่สามารถนำไปสู่การดำเนินคดีได้ เช่น ภาพไม่ชัดเจน หรือระบุสถานที่ไม่ครบถ้วน หรือแม้แต่การเก็บสะสมภาพการกระทำความผิดไว้จำนวนมากแล้วส่งมาเรียกร้องพร้อมกันทีเดียว ทั้งหมดส่งผลต่อการตรวจสอบ

“กว่า 400 คดีที่เราเปรียบเทียบปรับไป เจ้าหน้าที่ค่อนข้างพอใจ อยากทำความเข้าใจกับประชาชนว่าบางคดีต้องใช้เวลา เนื่องจากหลายครั้งไม่ได้ขึ้นอยู่กับเทศกิจเท่านั้นแต่ต้องอาศัยความร่วมมือจากตำรวจและกรมการขนส่งทางบกด้วย”

ธีรพันธ์ อธิรัฐธนภรณ์

นโยบายรางวัลนับจับเคยถูกตั้งคำถามและมีบางฝ่ายกังวล มองเป็นการส่งเสริมให้ประชาชนจ้องจับผิดและนำไปสู่ความรุนแรง อย่างไรก็ตามถึงวันนี้ผอ.เทศกิจเชื่อว่า ประชาชนเข้าใจตรงกันแล้วว่า หน้าที่ของพลเมืองคือการรับผิดชอบต่อสังคมส่วนร่วมและพื้นที่สาธารณะ

“กฎหมายก็คือกฎหมาย ผิดก็คือผิด ทำผิดแล้วอธิบายกับสังคมว่าถูกได้ไหม มันไม่ใช่เรื่องของการจ้องจับผิดหรือกลั่นแกล้งกัน แต่เป็นการชี้ให้เห็นว่า คุณทำผิดและต้องได้รับโทษ”

สรัล กุลสิงห์ ชายหนุ่มวัย30 ปี เคยได้รับเงิน 250 บาทจากการเเจ้งเบาะแสการขับขี่บนทางเท้าบอกว่า ในภาพรวมพอใจกับการดำเนินการของนโยบาย อย่างไรก็ตามขอแนะนำให้เพิ่มโทษปรับในอัตราสูงขึ้นและพัฒนาเรื่องการจ่ายเงินรางวัล

“การจ่ายเงินรางวัล ถ้าเราเจอการกระทำความผิดในเขตอื่นไกลบ้าน อาจลำบากและไม่คุ้มค่ากับเวลาเดินทางไปรับเงิน อนาคตน่าจะใช้วิธีการโอนเข้าบัญชีเลย”

ใส่รายละเอียดชัดเจน เพื่อให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการได้อย่างรวดเร็ว

ร่วมมือเพื่อความยั่งยืน

เป้าหมายต่อไปของกทม.และสำนักยุทธศาสตร์และประเมินคือการพัฒนาแอพพลิเคชั่นแจ้งเบาะแสเพื่อให้ทุกคนสะดวกและมีส่วนร่วมได้ง่ายขึ้นทั้งเจ้าหน้าที่ดำเนินการและประชาชน

“เป็นระบบที่สามารถระบุพิกัดและส่งไปยังสำนักงานเขตพื้นที่เพื่อดำเนินการปฏิบัติได้ทันที โดยไม่ต้องผ่านศูนย์รับแจ้งอย่างสำนักงานเทศกิจ เมื่อเขตรับเรื่องแล้วสามารถตรวจสอบและรายงานผลผ่านระบบได้โดยตรง ด้านผู้บริหารและประชาชนก็สามารถตรวจสอบผลได้จากระบบ”

แอพพลิเคชั่นดังกล่าวดำเนินการไปแล้วประมาณ 30 เปอร์เซนต์ คาดว่าจะแล้วเสร็จประมาณต้นปี 2561

ธีรพันธ์ บอกว่า ความร่วมมือจากประชาชนนั้นเป็นเรื่องสำคัญมากในเมืองหลวง ถ้าช่วยกันสอดส่องดูแล เคารพกฎกติกา ความก้าวหน้าทางสังคมจะเกิดขึ้น หากปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้บังคับใช้กฎหมายเพียงอย่างเดียว โดยไร้ความร่วมมือจากประชาชนเสียแล้ว ผลสำเร็จคงไม่เป็นไปตามความคาดหวัง

“นโยบายนี้เราได้ทางเท้าคืนให้กับประชาชน ไม่มีรถมาวิ่งหรือมีก็น้อยลงและเต็มไปด้วยคนสอดส่องดูแล”

ทั้งนี้สำหรับทางเท้าที่ยังมีปัญหาแผงค้าอย่างชัดเจนนั้น ผอ.เทศกิจบอกว่าอยู่ระหว่างดำเนินการแก้ไข ตามความเร่งด่วนและเดือนร้อนในแต่ละพื้นที่ อย่างไรก็ดียืนยันว่า ปัจจุบันไม่มีมาเฟียแผงค้าอย่างแน่นอน หากผู้ใดมีเบาะแสสามารถแจ้งศูนย์รับเรื่องราวร้องทุกข์ โทร 1555 ได้ทันที

“เมื่อก่อนเรามีจุดผ่อนผัน ที่ต้องได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการที่มาจากหลายฝ่าย ทั้งตำรวจ กทม. ผู้ค้าผู้ประกอบการ แต่ปัจจุบันฝ่ายตำรวจไม่ยินยอมให้มีจุดผ่อนผันอีกแล้ว ทำให้ทุกอย่างต้องเป็นไปตามกฎหมาย”

ผอ.เทศกิจได้บอกทิ้งท้ายว่าความยั่งยืนจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อทุกคนรู้จักหน้าที่และมีสำนึก ผู้ค้าเข้าใจความสำคัญของพื้นที่สาธารณะ ประชาชนไม่ซื้อสินค้าจากผู้กระทำผิด ผู้รักษากฎหมายทำหน้าที่อย่างจริงจัง

“ทุกคนต้องมีบทบาทและรักษาสิทธิรวมถึงเสรีภาพให้เสมอกันและไปด้วยกันอย่างมีความสุข”

วาระเดินสายลงพื้นที่ หว่านงบชิงมวลชน

Posted on December 24, 2017 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

18 ธันวาคม 2560 เวลา 07:46 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/report/530961

วาระเดินสายลงพื้นที่ หว่านงบชิงมวลชน

โดย…ทีมข่าวการเมืองโพสต์ทูเดย์

พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ในฐานะหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ขยันลงพื้นที่ ทั้งการประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) สัญจร 6 ภาค และยังลงพื้นที่ย่อยๆ อีกทุกสัปดาห์

แต่ละครั้งที่นายกรัฐมนตรีลงพื้นที่ใดทุ่มงบประมาณและโครงการสารพัด เพื่อเอาใจพี่น้องประชาชนในพื้นที่ พร้อมกับโชว์ลีลาและลวดลายหยอดคำหวานเอาใจราวกับนักการเมืองที่กำลังลงพื้นที่หาเสียงในช่วงใกล้เลือกตั้ง

ไล่กันตั้งแต่เมื่อวันที่ 8 ธ.ค. “บิ๊กตู่” พร้อมคณะลงพื้นที่ จ.ตรัง ตรวจเยี่ยมผู้ประสบอุทกภัย พร้อมสั่งการให้กระทรวงมหาดไทยและกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เร่งอัดฉีดงบประมาณและมาตรการซับน้ำตาชาวตรังที่เดือดร้อนจากน้ำท่วม และยังสั่งการให้กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) จัดสร้างแฟลตให้ประชาชนแทนการไปปลูกบ้านในพื้นที่น้ำท่วมซ้ำซาก อีกไม่กี่วันถัดมาเมื่อวันที่ 13 ธ.ค. 2560 “บิ๊กตู่” ลงพื้นที่ จ.กาฬสินธ์ุ และไม่พลาดเทงบประมาณเอาใจคนพื้นที่เกือบ 2,000 ล้านบาท เป็นโครงการอุโมงค์ผันน้ำลำพะยังภูมิพัฒน์ 305 ล้านบาท โครงการก่อสร้างถนน 4 เลน 3 โครงการ 1,400 ล้านบาท แถมยังแจกโค กระบือ และเครื่องจักรการเกษตร รวมถึงเครื่องสาวไหม 5 เครื่อง เครื่องละ 5 ล้านบาท

แต่การลงพื้นที่ที่น่าจับตาด้านความเคลื่อนไหวทางการเมืองมากที่สุด คือ การประชุม ครม.สัญจร เพราะการประชุมแต่ละครั้งแฝงด้วยนัยอนาคตทางการเมือง ไล่ตั้งแต่การประชุม ครม.สัญจรครั้งแรก ที่ จ.นครราชสีมา ระหว่างวันที่ 21-22 ส.ค. 2560 รัฐบาลเอาใจคนภาคอีสาน เทงบไปกว่า 3 หมื่นล้านบาท เพื่อพัฒนาภาคอีสานให้มีระบบขนส่งมวลชนที่ทันสมัยด้วยโครงการรถไฟทางคู่ พร้อมอัดงบประมาณสนับสนุนโครงการบริหารจัดการน้ำเพื่อแก้ปัญหาภัยแล้งและอุทกภัย

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘div-gpt-ad-1511154358428-0’); });

อาทิ แผนปฏิบัติการพัฒนาเกษตรอินทรีย์แห่งชาติ พ.ศ. 2561 จำนวน 185 โครงการ งบประมาณ 1,399 ล้านบาท โครงการบริหารจัดการน้ำในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เพื่อแก้ปัญหาอุทกภัยและภัยแล้ง 8 พื้นที่เสี่ยง พร้อมสนับสนุนงบประมาณจำนวน 8,820 ล้านบาท จำนวน 348 โครงการ แผนฟื้นฟูโครงสร้างพื้นฐานที่ได้รับความเสียหายจากอุทกภัยในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 3,571 ล้านบาท และเร่งศึกษาโครงการการบริหารจัดการลำน้ำโขง ชี มูล หรือโครงการผันน้ำโขง

ต่อมา ครม.สัญจร ครั้งที่ 2 “บิ๊กตู่” เลือกภาคกลาง ที่ จ.พระนครศรีอยุธยา และ จ.สุพรรณบุรี ระหว่างวันที่ 18-19 ก.ย. 2560 ครม.เทงบราวหมื่นล้านบาทด้วยการสนับสนุนยุทธศาสตร์พัฒนาภาคกลาง เน้นการพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวและเกษตรแปรรูปโดยเฉพาะข้าว อาทิ สนับสนุนการปรับปรุงท่าเรือในลำน้ำเจ้าพระยา 17 แห่ง ให้ต่อขยายทางยกระดับอุตราภิมุข หรือดอนเมืองโทลล์เวย์ เพื่อให้เชื่อมต่อสายเอเชียและก่อสร้างทางกลับรถบนถนนพหลโยธิน-มิตรภาพ สระบุรี-ทับกวาง หรือสร้างทางกลับรถบนถนนรังสิต-นครนายก และทางยกระดับข้ามคลองรังสิต เพื่อแก้ปัญหาจราจรและอุบัติเหตุในการกลับรถในช่องจราจร นอกจากนี้ สั่งศึกษาให้เปิดท่าเรือเฟอร์รี่ ระหว่างท่าเรือจุกเสม็ด สัตหีบ ท่าเรือบางสะพาน จ.ประจวบคีรีขันธ์ และศึกษาข้อเสนอให้จัดตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษเมืองกาญจนบุรี พื้นที่ 2,300 ไร่ และเห็นชอบโครงการบริหารจัดการน้ำในพื้นที่ภาคกลางที่มีพื้นที่เสี่ยงภัยรวม 84 ล้านไร่

ขณะที่การประชุม ครม.สัญจร ครั้งที่ 3 ที่ จ.สงขลา ระหว่างวันที่ 27-28 พ.ย. 2560 “บิ๊กตู่” ใจป้ำเทงบประมาณสนับสนุนภาคใต้ไม่น้อยหน้า อาทิ โครงการเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจ จังหวัดชายแดนภาคใต้ งบประมาณ 3,800 ล้านบาท เน้นโครงสร้างพื้นฐาน การค้าการลงทุนและเกษตรกรรม โดยเฉพาะยางพาราและปาล์มน้ำมัน ทั้งยังสั่งศึกษาแผนการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานภาคใต้มูลค่ากว่า 2 แสนล้านบาท เพื่อเชื่อมโยงกับโครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก หรืออีอีซี

พร้อมกันนี้ “บิ๊กตู่” ยังใจดีแจกหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์หรือที่อยู่อาศัยในเขตป่าสงวนแห่งชาติให้แก่ ผู้ว่าราชการจังหวัด 7 จังหวัด ได้แก่ ตรัง นครศรีธรรมราช นราธิวาส พังงา พัทลุง ระนอง และสุราษฎร์ธานี หวังเอาใจพี่น้องประชาชนที่ยากจนได้มีที่ดินทำกิน

ขณะที่การประชุม ครม.สัญจร ครั้งที่ 4 ที่จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25-26 ธ.ค.นี้ ที่ จ.พิษณุโลก และ จ.สุโขทัย รัฐบาลประกาศชัดเจนเตรียมกำหนดทิศทางการพัฒนาภาคเหนือ โดยเฉพาะเรื่องการพัฒนาการบริหารจัดการน้ำอย่างเป็นระบบในลุ่มน้ำหลักของภาคเหนือ ได้แก่ ลุ่มน้ำปิง วัง ยม น่าน และพัฒนาแหล่งกักเก็บน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ สอดคล้องกับ สมศักดิ์ เทพสุทิน อดีตแกนนำพรรคเพื่อไทย เตรียมยื่นข้อเสนอให้ก่อสร้างเขื่อนแก่งเสือเต้น พร้อมกับเปรียบเปรย “บิ๊กตู่” เหมือนพญาเหยียบเมือง มาถึงภาคเหนือจะเทงบประมาณน้อยกว่า 5,000 ล้านบาท น้อยหน้ากว่าภาคอื่นๆ ได้อย่างไร

การเดินสายของ “บิ๊กตู่” แม้นายกรัฐมนตรีย้ำเสมอว่า เพื่อดูงานติดตามความก้าวหน้า และต้องการมาเยี่ยมพี่น้องประชาชน รวมถึงต้องการถ่ายทอดสิ่งที่รัฐบาลกำลังจะทำ แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า แม้ “บิ๊กตู่” ไม่ใช่นักเลือกตั้ง แต่การลงพื้นที่หว่านงบเป็นหนึ่งในกลยุทธ์ทางการเมืองในสงครามช่วงชิงมวลชนนั่นเอง

“เครื่องหยอดเหรียญบนรถเมล์”ประชาชนรับกรรม เมื่อขสมก.คือจุดอ่อน

Posted on December 24, 2017 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

15 ธันวาคม 2560 เวลา 20:13 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/report/530566

"เครื่องหยอดเหรียญบนรถเมล์"ประชาชนรับกรรม เมื่อขสมก.คือจุดอ่อน

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

หลังเริ่มทดลองใช้งานเครื่องเก็บค่าโดยสารหยอดเหรียญ (Cash box) บนรถโดยสาร ขสมก.ได้ไม่นานก็เกิดปัญหา เมื่อเครื่องไม่สามารถทำงานได้เต็มประสิทธิภาพและยังไม่สอดคล้องกับสภาพการใช้งานจริง ทำให้ บอร์ด ขสมก. สั่งยุติการติดตั้งเครื่องดังกล่าวบนรถเมล์ 1,800 คัน แต่ในส่วนที่ได้ดำเนินการแล้ว 800 คัน จะเร่งเจรจาเพื่อแก้ไขสัญญา

คำถามก็คือ ความผิดพลาดของนโยบายที่เกิดขึ้นนั้นสะท้อนให้เห็นถึงอะไร เมื่อคนที่เสียประโยชน์คือประชาชน

ไม่คุ้มค่า ซื้อรถใหม่ยังดีซะกว่า

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘div-gpt-ad-1511154358428-0’); });

ย้อนกลับไปเมื่อเดือน ส.ค. ที่ผ่านมา ขสมก.ได้ทำสัญญากับ บริษัท ช.ทวี จำกัด (มหาชน) ในการเช่าระบบบัตรโดยสารอิเล็กทรอนิกส์พร้อมอุปกรณ์ (E-Ticket) และเครื่องเก็บค่าโดยสาร (Cash box) บนรถโดยสารจำนวน 2,600 คัน มูลค่าโครงการ 1,665 ล้านบาท ระยะสัมปทาน 5 ปี

หลังติดตั้งได้ 800 คัน ได้เกิดปัญหาทางเทคนิค เมื่อเครื่องหยอดเหรียญ (Cash box) มีข้อจำกัดในการใช้งาน เช่น ในชั่วโมงเร่งด่วน ที่รองรับไม่ไหว จนทำให้เกิดปัญหาจราจรเพิ่ม อีกทั้งเทคโนโลยีจะพัฒนาไปเป็น E-Ticket และบัตรแมงมุมหรือตั๋วร่วมทั้งหมดภายใน 2 ปี จะไม่มีการใช้เงินสดทุกอย่างจะใช้บัตรหมด

ดร.สามารถ ราชพลสิทธิ์ อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ฝ่ายโยธาและจราจร และผู้ติดตามปัญหาระบบการขนส่ง บอกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นสะท้อนให้เห็นถึงความไม่พร้อม เป็นโครงการที่มีการเตรียมการอย่างกะทันหัน โดยเฉพาะ กล่องหยอดเหรียญ งบประมาณที่ขสมก. ลงทุนไป กลายเป็นความสิ้นเปลืองและซ้ำซ้อนเมื่อคิดว่า ขสมก. ได้เตรียมซื้อรถเมล์ใหม่อยู่แล้ว

“2,600 คัน 1,665 ล้านบาท ระยะสัมปทาน 5 ปี นั่นคือ ขสมก. ต้องจ่ายค่าเช่าคันละประมาณ 640,000 บาท นับว่าสูงมาก เงินจำนวนนี้สามารถซื้อรถเมล์เอ็นจีวีที่ ขสมก.กำหนดราคากลางไว้คันละ 3.65 ล้านบาท ได้ถึง 456 คัน”

“ผมเห็นด้วยที่ต้องมีอี-ทิกเก็ต เพราะเป็นการอำนวยความสะดวกและเป็นอนาคตรองรับการเชื่อมต่อกับระบบอื่น แต่ทำไมต้องรีบทำในเมื่ออนาคตเราต้องซื้อรถใหม่ เป็นความซ้ำซ้อนและเปลืองงบประมาณโดยใช่เหตุ” เขาบอกและว่า ความผิดพลาดบ่อยครั้งของนโยบายเกิดจากการไม่ได้ทดลองอย่างจริงจัง ทำงานอย่างรอบคอบ อนาคตต้องทดลองจากสถานการณ์จริงเพื่อเข้าใจปัญหา

ด้าน แอดมินเพจ รถเมล์ไทย.คอม Rotmaethai.com ที่ติดตามความเคลื่อนไหนของรถเมล์ไทยอย่างต่อเนื่อง เห็นว่า ขสมก.เร่งรีบในการติดตั้งอุปกรณ์ทั้งที่ยังไม่มีความพร้อม ขณะที่บริษัทรับงานก็ไม่พร้อมเช่นกัน นอกจากนั้นระบบดังกล่าวยังไม่เหมาะกับการใช้งานในสถานการณ์จริงและพฤติกรรมของผู้โดยสารด้วย

หน่วยงานไม่มีคุณภาพ

“ตกลงว่าอุปกรณ์นั้นใช้งานไม่ได้จริง ด้วยเหตุผลทางเทคนิคหรือในแง่ของวิธีการปฎิบัติงานที่ไม่สัมพันธ์กับพฤติกรรมของผู้โดยสาร ถ้าไม่สัมพันธ์ก็ต้องถามว่า คุณกำหนดเงื่อนไขแบบนี้ออกมาได้อย่างไร แต่หากเป็นความผิดพลาดของเทคโนโลยี ก็แสดงว่าเป็นความผิดของบริษัทรับจ้างที่ไม่สามารถผลิตของให้สัมพันธ์กับเงื่อนไขที่ ขสมก. กำหนดได้” ผศ.ประมวล สุธีจารุวัฒน คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตั้งคำถามกับเรื่องที่เกิดขึ้น

ผศ.ประมวล ชี้ว่าจุดอ่อนของหลายหน่วยงานในประเทศไทยคือ ไม่มีแผนกที่ทำหน้าที่ในการพัฒนาการให้บริการประชาชนเป็นรูปธรรมเหมือนประเทศที่พัฒนาแล้ว

“ไม่เคยโฟกัสไปที่การพัฒนาเซอร์วิสด้วยตัวเอง มีหน้าที่เดินรถอย่างเดียว พอถึงเวลามีเทคโนโลยีใหม่เกิดขึ้นมา ก็ทำการตั้งงบประมาณ เปิดประมูลและมีบริษัทเอกชนเข้ามาขายระบบให้ หน่วยงานรัฐไทยเป็นแบบนี้แทบทั้งหมด”

ในเวลาที่รัฐบาลประกาศนโยบายไทยแลนด์ 4.0 การทำงานของหน่วยงานภาครัฐกลับยังไม่มีแนวทางพัฒนาเดินหน้าไปอย่างชัดเจน

“ถ้าจะไป 4.0 แปลว่าในทุกรอบกระบวนการจัดซื้อของภาครัฐ ไม่ว่าอะไรก็ตาม รถถัง เรือดำน้ำ รถไฟ รถเมล์ เครื่องบิน ควรจะเอื้อให้เกิดกระบวนการเรียนรู้และพัฒนาเทคโนโลยีด้วยตัวเอง เพราะมูลค่าไม่น้อยและปริมาณการใช้งานนั้นต่อเนื่อง”

ความหมายที่เขาบอกคือทุกหน่วยงานต้องมีภารกิจและแผนกที่คอยเรียนรู้ ประเมินทิศทางการใช้งานของประชาชน เช่น ขสมก. ต้องรับรู้ปัญหา เข้าใจธรรมชาติและประเมินการเดินทางในอนาคตทั้งระยะสั้นและยาว รวมถึงสัมพันธ์กับระบบขนส่งอื่นๆ อย่างรถไฟด้วย

“ภาพที่เห็นในกรุงเทพฯ วันดีคืนดีซื้อรถมาโมเดลหนึ่ง ประตูหน้า-หลังเป็นแบบหนึ่ง วันดีคืนดีก็ซื้อมาอีกแบบหนึ่ง รถเมล์เปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา แปลว่าสิ่งที่เขาคิดไม่ได้สัมพันธ์กับพฤติกรรมของผู้บริโภคเลย คนคิดไม่เคยขึ้นรถเมล์ สักแต่ว่าซื้อ ได้อะไรมาก็ใช้ไปก่อน ผิดกับในประเทศที่เจริญแล้ว อย่างญี่ปุ่นเขาพัฒนาบริการตามความต้องการของผู้โดยสาร”

ผศ.ประมวลบอกด้วยว่า การจัดซื้อจัดจ้างแบบทุกวันนี้นอกจากไม่ได้สิ่งที่ตรงกับธรรมชาติการใช้งานของประชาชน ยังเป็นการตัดช่องโอกาสที่ประเทศไทยจะพัฒนาเทคโนโลยีไปโดยไม่รู้ตัว

“ทำแบบนี้เราจะได้ซื้อของ แต่เราจะไม่เจริญ”

ถึงเวลาแล้วหรือยังที่ ขสมก.และหน่วยงานภาครัฐแห่งอื่นจะเรียนรู้และเข้าใจปัญหาของประชาชน จนสามารถดำเนินนโยบายที่ตอบสนองความต้องการได้อย่างแท้จริง