#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/573312

สกู๊ปพิเศษ : ‘โควิด’ทำเศรษฐกิจพังยับ เตรียมฟื้นฟูประเทศด้วย‘บีซีจี โมเดล’

วันอาทิตย์ ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

ภายหลังจากที่รัฐบาลประกาศให้ยุทธศาสตร์การขับเคลื่อนประเทศด้วยโมเดลเศรษฐกิจบีซีจี (BCG-Bio Circular Green Economy) พ.ศ. 2564-2569 เป็นวาระแห่งชาติผ่าน 4 ยุทธศาสตร์หลัก ได้แก่ ยุทธศาสตร์ที่ 1 สร้างความยั่งยืนของฐานทรัพยากรและความหลากหลายทางชีวภาพ ด้วยการจัดสมดุลระหว่างการอนุรักษ์และการใช้ประโยชน์

ยุทธศาสตร์ที่ 2 การพัฒนาชุมชนและเศรษฐกิจฐานรากให้เข้มแข็งด้วยทุนทรัพยากร อัตลักษณ์ ความคิดสร้างสรรค์ และเทคโนโลยีสมัยใหม่ ใช้ศักยภาพของพื้นที่โดยการระเบิดจากภายใน เน้น “ความหลากหลายทางชีวภาพ” และ “ความหลากหลายทางวัฒนธรรม” ยกระดับมูลค่าในห่วงโซ่การผลิตสินค้าและบริการให้มีมูลค่าสูงขึ้น

ยุทธศาสตร์ที่ 3 ยกระดับการพัฒนาอุตสาหกรรมภายใต้เศรษฐกิจ บีซีจีให้สามารถแข่งขันได้อย่างยั่งยืนด้วยความรู้ เทคโนโลยี และนวัตกรรม มาให้ความสำคัญต่อระบบการผลิตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม แบบ “ทำน้อยได้มาก”

ยุทธศาสตร์ที่ 4 เสริมสร้างความสามารถในการตอบสนองต่อกระแสการเปลี่ยนแปลงของโลก สร้างภูมิคุ้มกันและความสามารถในการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของโลกอย่างเท่าทันเพื่อบรรเทาผลกระทบ

โดย พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และรมว.กลาโหม ได้กล่าวไว้อย่างชัดเจนว่า การดำเนินการขับเคลื่อน บีซีจี โมเดล จะต้องเสร็จภายใน 5 ปี เพื่อการดำเนินวิถีชีวิตใหม่หลังการระบาดของโรคติดเชื้อโควิด-19 ลดการพึ่งพาจากต่างประเทศ และจะนำแผนยุทธศาสตร์ฯฉบับนี้เป็นกรอบการทำงานของงบประมาณปี 2565 ดำเนินการให้สอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาลด้วย

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม (อว.) โดย สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรมแห่งชาติ (สอวช.)ในฐานะหน่วยงานหลักที่ริเริ่มนโยบายบีซีจี มาเป็นโมเดลขับเคลื่อนเศรษฐกิจสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน โดยเฉพาะในช่วงหลังการแพร่ระบาดของโควิด-19 เศรษฐกิจของประเทศจะต้องได้รับการฟื้นฟูอย่างเร่งด่วน

ดร.กิติพงค์ พร้อมวงค์ ผู้อำนวยการ สอวช. กล่าวว่า การดำเนินการขับเคลื่อนเกี่ยวกับบีซีจีนั้น สอวช. จะเข้าไปมีส่วนในการสนับสนุนเรื่องของนโยบาย โดยเริ่มจากการจัดลำดับความสำคัญว่าเรื่องไหนสำคัญอย่างไร จะต้องลงทุนอย่างไร ต้องมีการประสานงานในเชิงนโยบายกับหน่วยงานต่างๆ ที่จะเสริมสร้างเรื่องแรงจูงใจในการขับเคลื่อนในเชิงของการลงทุน

อีกส่วนหนึ่งที่สำคัญอย่างมากคือเรื่องของการพัฒนากำลังคนที่จะมาสนับสนุนเรื่องบีซีจี ซึ่ง สอวช. ได้เข้าไปศึกษาในแง่ของความต้องการกำลังคน ว่าในแต่ละประเภทของธุรกิจหรืออุตสาหกรรม ต้องการคนกลุ่มไหน มีลักษณะอย่างไร รวมไปถึงการศึกษาว่าจะนำบีซีจีเข้าไปช่วยในการฟื้นตัวของประเทศหลังการแพร่ระบาดของโควิด-19 ได้อย่างไร ที่สำคัญคือการรวบรวมข้อมูลการศึกษาในด้านกฎหมาย และหาแนวทางการปลดล็อกทางกฎหมายบางตัวที่อาจมีส่วนที่เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาด้านบีซีจี

ในด้านการฟื้นฟูประเทศ หลังจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 เชื่อว่าโมเดลเศรษฐกิจบีซีจีจะเป็นแนวทางในการช่วยฟื้นฟูประเทศได้ แต่การดำเนินงานส่วนหนึ่งต้องมีการปรับลำดับความสำคัญ โดยตามลักษณะพื้นฐานของโควิด-19 ซึ่งเป็นเรื่องของโรคอุบัติใหม่ แล้วขณะนี้ก็กลายเป็นโรคอุบัติซ้ำ คือการเกิดขึ้นต่อเนื่องหลายระลอก ทำให้เกิดผลกระทบหลายมิติตามมา ไม่ว่าจะเป็น มิติเรื่องสุขภาพ ที่กลายมาเป็นเรื่องเร่งด่วน ต้องหันมาให้ความสำคัญกับการวิจัยและสร้างนวัตกรรมเพื่อช่วยในเรื่องของระบบสุขภาพมากขึ้น

“อีกมิติหนึ่งที่น่าเป็นห่วงคือการฟื้นตัวของเศรษฐกิจ อันเกิดจากผลกระทบของโควิด-19 ส่วนแรกคือเรื่องของการปิดตัวหรือขายของไม่ได้ ทำให้เกิดผลกระทบ
ต่อการจ้างงาน สิ่งที่ อว. ได้ทำไปแล้วก็จะมีการจ้างงานชั่วคราว สร้างให้เกิดงานขึ้นในชุมชน และเมื่อมีความเกี่ยวข้องกับชุมชนก็จะเชื่อมโยงไปถึงภาคเกษตร การท่องเที่ยวและบริการสุขภาพ อีกส่วนหนึ่งที่ต้องได้รับการช่วยเหลือสนับสนุนคือกลุ่มของ SMEs มีการลงเรื่องของงานวิจัยที่จะช่วยกลุ่ม SMEs ได้มากขึ้น รวมถึงสนับสนุนในด้านโครงสร้างพื้นฐาน เช่น โรงงานต้นแบบ เป็นต้น” ดร.กิติพงค์กล่าว

นอกจากนี้ สอวช. ยังคำนึงถึงประเด็นด้านความยั่งยืนที่จะเกิดขึ้นภายในประเทศ จึงเข้ามาศึกษาในด้าน Circular Economy หรือเศรษฐกิจหมุนเวียน เพิ่มขึ้นด้วย

ในด้านบทบาทของภาคประชาชนและ SMEs ที่ต้องปรับตัวให้พร้อมสำหรับนโยบายบีซีจี ดร.กิติพงค์ให้ข้อชี้แนะว่า กลุ่มเกษตรจะต้องปรับตัวในเรื่องการใช้ Smart Farming หรือเกษตรอัจฉริยะ เรื่องของเทคโนโลยีเกษตรแม่นยำ เพื่อให้ผลผลิตออกมาได้มาตรฐานทุกครั้ง โดยเกษตรกรต้องเริ่มคิด เริ่มปรับตัว ส่วนทางฝั่งของรัฐเองก็จะเข้าไปสนับสนุนในส่วนที่เกี่ยวข้อง ในส่วนของกลุ่ม SMEs ก็จะต้องปรับตัวแนวคิดใหม่ ด้วยการนำเทคโนโลยี นวัตกรรมเพิ่มเติมเข้าไปในการประกอบธุรกิจ

ปัจจุบัน สอวช. กำลังคิดที่จะทำแซนด์บอกซ์ ในกลุ่มนวัตกรรมบางอย่าง เช่น นวัตกรรมทางด้านเครื่องมือแพทย์ที่ทำออกมาแล้วให้ได้มาตรฐาน และนำไปทดลองใช้ในโรงพยาบาลต่างๆ เมื่อเกิดการนำไปใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพจึงค่อยนำไปขยายผลในการพัฒนาต่อเนื่องและเพิ่มจำนวนให้ตอบสนองต่อความต้องการ ด้านภาครัฐจะต้องมีตลาดเข้ามาช่วยสนับสนุนการซื้อในช่วงแรก เพื่อร่วมเป็นแรงขับเคลื่อนให้เกิดเศรษฐกิจ บีซีจีขึ้นในประเทศได้

ดร.กิติพงค์ ยังได้ให้ความมั่นใจกับประชาชนและผู้ประกอบการว่า ทิศทางของบีซีจีเป็นทิศทางที่เป็นพื้นฐานที่สำคัญที่ประเทศไทยมี และภาครัฐได้พยายามเตรียมการอะไรหลายอย่างขึ้นมาในการสนับสนุน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเงินทุนหรือการทำวิจัยนวัตกรรม รวมถึงการปลดล็อกทางด้านกฎหมายที่เป็นอุปสรรค โดยเฉพาะในภาคส่วนที่เป็นเรื่องเกษตร เรื่องอาหาร เรื่องสุขภาพ เรื่องการแพทย์เรื่องของพลังงาน เรื่องของการท่องเที่ยว ซึ่งเป็นส่วนที่สำคัญในประเทศ จึงต้องมีการเตรียมการในการทำงานอย่างเต็มที่ และมองเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องระยะยาวและต่อเนื่อง

“ในช่วงนี้ ตัวแปรสำคัญคือ วัคซีน หากสามารถฉีดวัคซีนได้ครอบคลุม 70% ของประชากร เพื่อสร้างภูมิคุ้มกันหมู่ได้ การปรับโครงสร้างเศรษฐกิจไทยไปสู่บีซีจีโมเดล ประเทศชาติก็จะฟื้นฟูได้เร็วขึ้น แต่ทั้งนี้ ก็จำเป็นต้องได้รับความร่วมมือจากทุกภาคส่วน เนื่องจากโมเดลดังกล่าว ต้องเกี่ยวข้องกับหน่วยงานหลายแห่ง จำเป็นต้องปลดล็อกกฎหมายและยืดหยุ่นในการทำงานในหลายจุด ซึ่งหากได้รับการส่งเสริมสนับสนุนอย่างจริงจังก็จะทำให้การฟื้นฟูประเทศทำได้เร็วขึ้น” ผู้อำนวยการ สอวช. กล่าวทิ้งท้าย

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/571574

สกู๊ปพิเศษ : ยก‘ชะอวดโมเดล’กู้เศรษฐกิจใต้ ขยายผล‘เกษตรพรีเมียม’ชาวสวนผลไม้

วันอาทิตย์ ที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา สายพันธุ์ใหม่ 2019 (โควิด-19) ในประเทศไทย ระลอก 3 ซึ่งเป็นรอบที่มีผู้ติดเชื้อและผู้ป่วยสูงกว่าทุกรอบที่ผ่านมา ส่งผลกระทบต่อประชาชน และผู้ประกอบการเป็นวงกว้างหลายกิจการเลิกจ้างพนักงาน เพื่อลดต้นทุน หลายแห่งต้องปิดตัวลงเพราะแบกภาระค่าใช้จ่ายไม่ไหว แม้รัฐบาลจะพยายามออกมาตรการมาเยียวยาผู้ได้รับผลกระทบผ่านโครงการต่างๆ แต่ก็ยังไม่สามารถครอบคลุมความเดือดร้อนได้

หลายหน่วยงานของภาครัฐ จึงพยายามที่จะหาช่องทางในการช่วยเหลือและสร้างความยั่งยืนในระยะยาว ตัวอย่าง เช่น สำนักงานสภานโยบาย การอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ (สอวช.) ที่กำลังจะขยายโครงการบูรณาการวิจัยและนวัตกรรมที่มีผลทางเศรษฐกิจสูง ซึ่งได้ดำเนินการมาเมื่อปี 2561 เพื่อช่วยเหลือเกษตรกรผลไม้ ในพื้นที่ จ.นครศรีธรรมราช และจะขยายผลไปยังจังหวัดอื่นๆ ในอนาคต

ดร.กิติพงค์ พร้อมวงค์ ผู้อำนวยการ สอวช. กล่าวว่า สอวช.จะต่อยอดจากโครงการบูรณาการวิจัยและนวัตกรรมที่มีผลทางเศรษฐกิจสูง ซึ่ง สอวช. ในขณะนั้นยังเป็น สำนักงานนโยบายวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรมแห่งชาติ หรือ สวทน. ได้ร่วมกับ ศูนย์เทคโนโลยีชีวภาพเกษตรมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสนลงพื้นที่ไปช่วยชาวสวนมังคุด อ.ชะอวด จ.นครศรีธรรมราชปรับเปลี่ยนการปลูกพืชตามวิถี ให้ได้ผลผลิตที่มีราคา

โดยพื้นที่ อ.ชะอวด มีการปลูกมังคุดกันมาก ผลผลิตในบางปีไม่ได้คุณภาพลูกเล็ก ยางไหลในผล ผิวไม่สวยราคาตกเหลือกิโลกรัมละประมาณ 10 บาท เท่านั้น คณะอาจารย์จาก ม.เกษตรฯกำแพงแสน จึงได้ไปให้ความรู้ด้านการตัดแต่งกิ่ง เพื่อให้แสงเข้าถึง ความชื้นพอเหมาะ

นอกจากนี้ยังช่วยดูเรื่องของดินและการให้ปุ๋ยตามเวลา จึงทำให้ได้ผลผลิตดี และขายได้ในราคาสูงในบางพื้นที่สามารถทำมังคุดได้นอกฤดู ผลใหญ่ ประมาณ 6 ลูกต่อกิโลกรัม สามารถขายได้ในราคากิโลละ 120-180 กว่าบาท โดยเจ้าของสวนจะจ้างคนเก็บมังคุดลูกละ 5 บาท ถือเป็นการกระจายรายได้เข้าสู่ชุมชนได้เป็นอย่างดี

“ผมกำลังจะหารือกับ ทีมอาจารย์ ม.เกษตรฯ กำแพงแสนนำโดย รศ.ดร.พงศ์เทพ อัครธนกุล ว่าควรขยายผลไปในพื้นที่ อ.สิชล และ อ.ท่าศาลา ซึ่งมีเกษตรกรชาวสวนมังคุดเป็นจำนวนมาก แต่ยังเป็นการปลูกกันแบบพื้นบ้านผลผลิตออกน้อยคุณภาพไม่สูง ขายไม่ได้ราคา จึงจะมีการนำแนวคิด“ชะอวดโมเดล” มาปรับใช้เพิ่มผลผลิตให้กับชาวสวนในสองอำเภอ จะทำให้เกษตรกรมีรายได้ที่เพิ่มมากขึ้น” ดร.กิติพงค์ กล่าว

นอกจากนี้ ยังได้มีการหารือกันถึงการเพิ่มผลผลิตของชาวสวนปาล์ม ด้วย ที่ผ่านมาราคาตกต่ำ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความต้องการในท้องตลาดลดลง แต่อีกส่วนคือ
คุณภาพของผลผลิต ด้วยการปลูกตามแบบพื้นบ้าน จึงต้องนำองค์ความรู้ลงไปช่วย ตัดแต่งทรงพุ่มปาล์มเพื่อได้รับแสงและความชื้นในอากาศอย่างพอเพียง การให้ธาตุอาหารตรงตามสภาพดิน และความต้องการของพืช การปลูกปาล์มต้องหมั่นเพิ่มอินทรียวัตถุลงในดินด้วย

“การยกระดับเกษตรกรให้เป็นเกษตรอัจฉริยะนั้น องค์ความรู้และคณะอาจารย์ ผู้เชี่ยวชาญ ในมหาวิทยาลัยจะช่วยได้ ที่ผ่านมาลงไปช่วยเกษตรกรน้อย เนื่องจากนักวิจัยหรืออาจารย์มหาวิทยาลัยไม่สามารถนำผลงานไปขอตำแหน่งทางวิชาการได้ แต่ปัจจุบันทาง สอวช. กำลังผลักดันให้สามารถทำได้ ซึ่งเป็นโอกาสที่ดีที่จะทำให้องค์ความรู้ที่มีอยู่อย่างมากมายในมหาวิทยาลัยได้ลงไปช่วยเกษตรกรได้อย่างจริงจัง อย่างในภาคเหนือก็จะมีอาจารย์ที่รู้เรื่องลำไยมาก ภาคใต้ก็มังคุด ปาล์ม ทุเรียน เป็นต้น”ดร.กิติพงค์ กล่าว

ดร.กิติพงค์ กล่าวว่า กำลังดูการวิจัยเชิงระบบเพิ่มเติมว่าจะทำอะไรได้บ้าง กับเกษตรตำบล และเกษตรอำเภอ เพราะหากมีการจัดการดีๆ และทำเรื่องเกษตรตำบล เกษตรอำเภอ ถ้าจัดกลไกสนับสนุนดีๆ และทำเรื่องการสร้างขีดความสามารถ ก็จะช่วยได้เยอะ และจะช่วยให้เกิดความยั่งยืนด้วย

นอกจากนี้ ผู้อำนวยการ สอวช. ยังมองว่า ในพื้นที่ภาคใต้ โดยเฉพาะที่ อ.ปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช สามารถปลูก “ส้มโอ ทับทิมสยาม” ขายได้ในราคาที่สูงมาก และรสชาติอร่อยกว่าส้มโอทั่วไป ดังนั้น จึงอาจจะมีการหารือกันถึงการขยายพื้นที่เพาะปลูกใน จ.นครศรีธรรมราช ซึ่งจะต้องมีการวิเคราะห์ดิน และใช้เทคโนโลยีเข้าไปช่วยเช่นเดียวกับทุเรียน แม้ว่าเกษตรกรชาวสวนทุเรียนส่วนใหญ่เก่งอยู่แล้ว แต่เนื่องจากทุเรียนยังเป็นพืชที่ใช้สารเคมีเยอะ จึงต้องมีการปรับกระบวนการผลิตเพื่อลดสารเคมี

ขณะเดียวกัน ทุเรียนก็ยังเป็นพืชที่ตายง่าย บางต้นให้ผลผลิตแค่ครั้งเดียวก็ยืนต้นตาย ซึ่งเราจะเข้าไปช่วยกันแก้ปัญหาในจุดนี้ ซึ่งเป็นจุดสำคัญ เพราะทุเรียนเป็นพืชเศรษฐกิจที่ยังมีตลาดใหญ่ สามารถขยายพื้นที่เพาะปลูกได้อีกมาก

ด้าน น.ส.วารินทร์ ชินวงศ์ เจ้าของชินวงศ์ฟาร์มและอดีตประธานหอการค้า จ.นครศรีธรรมราช ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ตัดสินใจเลือกผลผลิตที่มีอนาคตอย่าง ส้มโอทับทิมสยาม เป็นสินค้าหลัก โดยเริ่มเข้าสู่อาชีพเกษตรกรรมเมื่อ 8 ปีที่แล้ว จากเดิมที่เคยทำธุรกิจไอที และเมื่อมีสมาร์ทโฟนเข้ามาแทนที่ ธุรกิจไอทีเริ่มซบเซา ประกอบกับพ่ออยากให้ทำเกษตร เลยกลับมาเดินตามฝันของพ่อ และเลือกส้มโอทับทิมสยาม โดยมองเห็นโอกาสว่า พื้นที่ประเทศไทยปลูกส้มโอได้ดีที่สุดในโลก และส้มโอที่ดีที่สุดในโลกคือทับทิมสยาม รูปทรงสวย ผิวเนื้อดี รสชาตินุ่มลิ้น และด้วยความที่บ้านดั้งเดิมเป็นคน อ.ปากพนัง ที่ปลูกส้มโอพันธุ์นี้ได้ดีที่สุดในประเทศไทย มีจีไอรับรอง ไม่มีเหตุผลใดที่เราจะไม่ทำ

อย่างไรก็ตามในช่วงเวลา 4-5 ปี ที่จะรอให้ส้มโอทับทิมสยามออกผลนั้น น.ส.วารินทร์ บอกว่า เราเป็นคนตัวเล็ก ที่มีทุนรอนไม่สูงนัก จึงต้องทำพืชอื่นผสมผสานไปด้วย จึงเลือกปลูกผักสลัด เพื่อให้ได้เงินในระยะสั้น โดยทำฟาร์มสลัด ที่ อ.ลานสกา ทำการปรุงดินเองทั้งหมด ไม่ได้ใช้ดินเดิม จึงทำให้ผักสลัดของเรา กรอบ หวาน อร่อย ไม่ขมเก็บในตู้เย็นได้นานไม่เสียง่าย ไม่เหมือนผักไฮโดร

ส่วนส้มโอตอนนี้ออกผลแล้ว และให้ผลผลิตดี เราจึงคัดเกรดเป็นพรีเมียมสำหรับส่งออก และโมเดิร์นเทรด ตกราคาลูกละ 400-500 บาท เกรดตลาดส่งตลาดไทย รวมถึงเกรดที่ปอกขายทั่วไป ก็ส่งในราคาท้องตลาดปกติ

“การทำเกษตรสมัยใหม่ ต้องทำในแนวทางที่แตกต่างเราต้องทดลองและลงมือทำเอง โดยมีเทคโนโลยีและองค์ความรู้จากมหาวิทยาลัยมาช่วย อย่างไร่ของน้ำเอง ก็ได้ทีมอาจารย์จาก ม.เกษตรฯ กำแพงแสน ก็มาช่วยชี้แนะ ถ้าเรายังทำเหมือนที่ทำกันมา เราก็จะไม่มีความแตกต่าง นอกจากนี้ยังต้องมีจำหน่ายในหลายช่องทาง ทั้งออนไลน์และออฟไลน์เพื่อให้เข้าถึงลูกค้าตัวจริง” เจ้าของฟาร์ม ชินวงศ์ กล่าวทิ้งท้าย

นี่คือส่วนหนึ่งของการนำเอาเทคโนโลยีและองค์ความรู้มาใช้ในการแก้ปัญหาให้เกษตรกร และพัฒนาผลผลิตทางการเกษตรให้ดียิ่งขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/569987

สกู๊ปพิเศษ : สทน.ติดตั้ง‘เครื่องไซโคลตรอน’ ผลิตสารเภสัชรังสี-ลดนำเข้าปีละ600ล้านบาท

วันอาทิตย์ ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) หรือ สทน. สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) มีหน้าที่ดำเนินงานศึกษาวิจัยและพัฒนาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนิวเคลียร์ รวมทั้งให้บริการด้านเทคโนโลยีนิวเคลียร์และด้านความปลอดภัยทางรังสี

โดยหนึ่งในพันธกิจหลักของสถาบันฯ คือ บริหารจัดการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยีนิวเคลียร์ให้เป็นศูนย์กลางสนับสนุนครอบคลุมทั้งการเดินเครื่องและใช้งานเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัยและเครื่องเร่งอนุภาคกำลังสูงเพื่อรองรับการผลิตไอโซโทปรังสี การศึกษาวิจัยด้านฟิสิกส์นิวเคลียร์และวัสดุศาสตร์ การวิจัยและพัฒนารวมทั้งการให้บริการด้านการใช้ประโยชน์จากพลังงานนิวเคลียร์ในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ

นอกจากนี้ ยังเป็นหน่วยงานติดต่อประสานงานทั้งในและต่างประเทศที่เกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีนิวเคลียร์ในทางสันติ

ด้วยพันธกิจดังกล่าว สทน. จึงมีโครงการที่จะพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยีนิวเคลียร์ในส่วนเครื่องเร่งอนุภาคชนิดไซโคลตรอน (Cyclotron) เพื่อการขยายงานโครงการต่างๆ ด้านการใช้ประโยชน์จากพลังงานนิวเคลียร์ทั้งทางการแพทย์ อุตสาหกรรมการเกษตรและการศึกษาวิจัย ให้เกิดประโยชน์สูงสุดในการพัฒนาประเทศ และทันกับความก้าวหน้าของวิทยาการชั้นสูงของนานาอารยประเทศในอนาคต

อีกทั้งเพื่อเป็นการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชน ตลอดจนเป็นการใช้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสนับสนุนการปรับโครงสร้างทางเศรษฐกิจของประเทศ รวมถึงการสร้างองค์ความรู้ที่ต้องพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

ทั้งนี้ สทน.ได้ตั้งคณะทำงานเตรียมการจัดตั้งศูนย์ไซโคลตรอน เพื่อทำการศึกษาคุณลักษณะเฉพาะทางเทคนิค วิเคราะห์ รวบรวมข้อมูล และการใช้ประโยชน์ของเครื่องเร่งอนุภาคชนิดไซโคลตรอน ในการผลิตไอโซโทปรังสีที่เครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัยไม่สามารถผลิตได้ หรือผลิตได้แต่มีขั้นตอนยุ่งยากกว่า เพื่อให้บริการสารเภสัชรังสีครอบคลุมด้านการแพทย์

รวมถึงการวิจัยพัฒนาและการให้บริการวิชาการด้านฟิสิกส์ ตลอดจนบริการด้านอุตสาหกรรมและการเกษตร โดยพิจารณาคุณลักษณะและความเหมาะสมของเครื่องเร่งอนุภาคชนิดไซโคลตรอนสำหรับรองรับการให้บริการตามนโยบายสถาบันฯ

จากข้อสรุปของคณะอนุกรรมการฯเห็นว่า สทน.มีความจำเป็นต้องขยายงานโครงการต่างๆ เพื่อให้ศูนย์วิจัยนิวเคลียร์หลักที่องครักษ์มีเครื่องมือและอุปกรณ์วิจัยหลักที่สำคัญเพื่อรองรับความต้องการด้านเทคโนโลยีนิวเคลียร์ของประเทศ

ดังนั้น นอกเหนือจากโครงสร้างพื้นฐานด้านเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัยแล้ว ยังจำเป็นที่จะต้องจัดหาเครื่องเร่งอนุภาคที่เหมาะสมในการใช้ประโยชน์ทางการแพทย์ การเกษตร อุตสาหกรรมและการวิจัยพัฒนา อันจะส่งผลถึงการพัฒนาด้านกำลังคนและการศึกษาในระดับสูงด้วย

ปัจจุบันเครื่องเร่งอนุภาคชนิดไซโคลตรอนเป็นเครื่องมือที่สถาบันวิจัยชั้นนำทั่วโลกจัดหาไว้สำหรับผลิตไอโซโทปรังสีที่ไม่สามารถผลิตด้วยเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัยได้ที่ไอโซโทปรังสีที่ผลิตได้ รวมถึงผลิตภัณฑ์เภสัชรังสีซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการสนับสนุนวิทยาการด้านการแพทย์ทั้งการวินิจฉัยและบำบัดรักษา การใช้สารรังสีสำหรับติดสลากเพื่อประยุกต์ในเทคนิคนิวเคลียร์ทางด้านการเกษตรและอุตสาหกรรม

อีกทั้งการติดตั้งช่องนำลำอนุภาค (ไอออน) ที่เหมาะสมยังสามารถใช้ในการปรับปรุงคุณสมบัติของสารกึ่งตัวนำ ซึ่งเป็นวัสดุเริ่มต้นของอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์กำลัง (Power electronic device) ที่กำลังมีความต้องการสูงในตลาดอุตสาหกรรมรถยนต์ไฮบริดและอุปกรณ์แปลงผันไฟฟ้าด้านพลังงานทดแทน

นอกจากนี้ยังเป็นเครื่องมือวิจัยขั้นสูงสำหรับรองรับงานด้านวิจัยพัฒนาด้านเทคโนโลยีนิวเคลียร์ ดังนั้นโครงการศูนย์ไซโคลตรอนสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) จึงเป็นโครงการเพิ่มศักยภาพด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่มีประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศในอนาคต

อย่างไรก็ตามแม้ว่าโรงพยาบาลขนาดใหญ่ในประเทศไทยจำนวนมากมีเครื่อง PET(Positron Emission Tomography) ให้บริการคนไข้ แต่การตรวจวินิจฉัยด้วยเครื่องดังกล่าวจำเป็นต้องใช้ผลิตภัณฑ์เภสัชรังสีที่ผลิตด้วยเครื่องเร่งอนุภาคชนิดไซโคลตรอน

และแม้จะมีโรงพยาบาล 2-3 แห่งที่ได้รับการจัดสรร งบประมาณเพื่อจัดหาเครื่องเร่งอนุภาคชนิดไซโคลตรอนขนาดเล็ก (Compact cyclotron) เพื่อผลิตสารเภสัชรังสีขึ้นใช้เองก็ตามแต่โรงพยาบาลเหล่านั้นต้องแบกรับค่าใช้จ่ายในการเดินเครื่องผลิตสารเภสัชรังสีและการบำรุงรักษาซึ่งสูงมาก ทำให้ต้นทุนการผลิตสูงและอาจใช้งานเครื่องไม่คุ้มค่า

นอกจากนี้ ยังมีความต้องการเภสัชภัณฑ์รังสีที่ผลิตด้วยเครื่องเร่งอนุภาคชนิดไซโคลตรอนพลังงานสูงสำหรับใช้กับเครื่อง SPECT (Single Photon Emissision Computed Tomography) ซึ่งเป็นเครื่องมือวินิจฉัยพื้นฐานและทางโรงพยาบาลยังต้องนำเข้าเภสัชภัณฑ์รังสีนี้จากต่างประเทศซึ่งแน่นอนว่าย่อมส่งผลต่อเศรษฐกิจของประเทศ

ต่อมาในปี 2560 สทน. ได้รับการจัดสรรงบประมาณ เพื่อดำเนินการก่อสร้างอาคาร และติดตั้งเครื่องไซโคลตรอนขนาด 30 เมกะอิเล็กตรอนโวลต์, ติดตั้งไอโซโทปรังสีพร้อมอุปกรณ์สำหรับผลิตไอโซโทปรังสีใช้ในเครื่อง SPECT, ไอโซโทปรังสีใช้ในเครื่อง PET และไอโซโทปรังสีด้าน Therapy ได้แก่ I-123, I-124, Tl-201, Re-186, Cu-64, Ga-67,In-111 และ Y-86 และไอโซโทปรังสีรอง C-11, N-13, O-15 และ F-18

โดยเฉพาะการผลิตไอโซโทปรังสีสำหรับเครื่อง PET และเครื่อง SPEC ได้แก่ ที่ใช้ประโยชน์ทางการแพทย์ เช่น TlCl ตรวจวินิจฉัยกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด และ Ga-citrate ตรวจวินิจฉัยต่อมน้ำเหลือง (Lymphoma) และการอักเสบสำหรับเครื่อง SPEC ปัจจุบันสารเภสัชรังสีทั้ง 2 ตัวนี้ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ 100% และการศึกษาโรคทางพันธุกรรม และการวัดการกระจายตัวระหว่างการรักษามะเร็งด้วยCu-DOTATATE สำหรับเครื่อง PET

และเมื่อเร็วๆ นี้ ดร.ธวัชชัย อ่อนจันทร์ ผู้อำนวยการสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) พร้อมคณะผู้บริหาร ได้เข้าเยี่ยมชมการติดตั้งเครื่องไซโคลตรอน ขนาด 30 เมกะอิเล็กตรอนโวลต์ ซึ่งถือเป็นโอกาสดีสำหรับการฉลองครบรอบ 15 ปี การจัดตั้ง สทน. และเครื่องไซโคลตรอนนี้จะเป็นโครงสร้างพื้นฐานสำคัญที่จะใช้ผลิตเภสัชรังสีของไทย ซึ่งจะเริ่มดำเนินการได้ในปีหน้า 2565 นี้

ผู้อำนวยการ สทน. ได้กล่าวถึงเครื่องไซโคลตรอนว่า เครื่องที่ติดตั้งอยู่นี้มีขนาดใหญ่ที่สุด ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อเดินเครื่องแล้วจะทำให้ไทยมีศักยภาพในการผลิตสารเภสัชรังสี โดยเฉพาะที่สามารถใช้สำหรับการวินิจฉัยโดยเครื่อง PET และ SPECT ซึ่งเป็นการวินิจฉัยที่ทันสมัยและมีความแม่นยำสูงผู้ป่วยจะได้เข้าถึงการรักษาที่ทันสมัยและทันท่วงที อย่างน้อย 80,000 คน ในปีแรกจะเพิ่มขึ้นปีละ 10%

ซึ่งเมื่อประเทศไทยสามารถผลิตภัณฑ์สารเภสัชรังสีได้เองก็จะประหยัดเงินตราต่างประเทศในการนำเข้าสารเภสัชรังสีได้มากกว่าปีละ 600 ล้านบาท ส่งผลให้การเป็นศูนย์กลางทางการแพทย์ของไทยมีศักยภาพเพิ่มขึ้น

โดยหลังจากนี้ สทน.จะทดลองเดินเครื่องผลิตเภสัชรังสีและพัฒนาห้องปฏิบัติการผลิตเภสัชรังสีให้แล้วเสร็จ พร้อมทั้งขอขึ้นทะเบียนตำรับยากับทางองค์การอาหารและยา (อย.) และพร้อมให้บริการในเชิงพาณิชย์ในปี 2565 ต่อไป

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/568312

สกู๊ปพิเศษ : การจัดการปัญหา‘ขยะอิเล็กทรอนิกส์’ ภารกิจเพื่อสิ่งแวดล้อมและคุณภาพชีวิตชุมชน

วันอาทิตย์ ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2564, 06.30 น.

“ขยะอิเล็กทรอนิกส์”ในประเทศไทยมีปริมาณเพิ่มขึ้นทุกปี

จากรายงานสถานการณ์คุณภาพสิ่งแวดล้อมของกรมควบคุมมลพิษ คาดการณ์ว่าในปี 2563 ประเทศไทยมีปริมาณของเสียอันตรายจากชุมชนเกิดขึ้นประมาณ 656,651 ตัน (เพิ่มขึ้นจากปี 2562 ร้อยละ 1.6) โดยเป็นขยะอิเล็กทรอนิกส์ 428,113 ตัน (คิดเป็นร้อยละ 65 ของของเสียอันตรายทั้งหมด) แต่เนื่องด้วยไม่มีระบบการจัดการที่เหมาะสมตั้งแต่บ้านเรือนจนถึงปลายทาง ทำให้ปัญหาการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ส่งผลกระทบต่อสุขภาพของคนในสังคม เศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม

ดังนั้น เพื่อให้การจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ จึงจำเป็นต้องสนับสนุนและส่งเสริมงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชนทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพ ตั้งแต่การรวบรวมข้อมูลที่เกิดขึ้นตั้งแต่ต้นทาง จนถึงการรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ปลายทาง

สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ได้สนับสนุนทุนวิจัยแก่ศูนย์ความเป็นเลิศด้านการจัดการสารและของเสียอันตราย (ศสอ.) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภายใต้ แผนงานวิจัยท้าทายไทย: การจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชน ระยะที่ 1 โดยเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2562 มี 4 เป้าหมายที่สำคัญ ได้แก่ 1.เพื่อศึกษาวงจรและจัดทำระบบฐานข้อมูลขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชน 2.เพื่อศึกษาและพัฒนารูปแบบการจัดการรวบรวมและขนส่งขยะอิเล็กทรอนิกส์ และของเสียอันตรายชุมชน 3.เพื่อพัฒนาแนวทางและรูปแบบในการเสริมสร้างความตระหนักด้านสิ่งแวดล้อมจากการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชนอย่างถูกต้อง และ 4.เพื่อวิจัยและพัฒนาการออกแบบผลิตภัณฑ์ เพื่อลดผลกระทบจากพื้นที่เสี่ยง

รศ.ดร.สุธา ขาวเธียร ผู้อำนวยการศูนย์ความเป็นเลิศด้านการจัดการสารและของเสียอันตราย (ศสอ.) กล่าวว่า จากการดำเนินงานแผนงานวิจัยการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชน ระยะที่ 1 ในภาพรวมได้ข้อสรุปสองส่วนคือ ส่วนที่หนึ่ง ได้ทราบปริมาณและประเภทของขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่เกิดขึ้น ณ แหล่งกำเนิด โดยจากผลการประเมินปริมาณขยะอิเล็กทรอนิกส์ จำนวน 7 ชนิด ได้แก่ โทรทัศน์ ตู้เย็นเครื่องปรับอากาศ เครื่องซักผ้า คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ โน้ตบุ๊ค โทรศัพท์มือถือหรือแท็บเลต และของเสียอันตราย 2 ชนิด ได้แก่ หลอดไฟ และถ่านไฟฉาย ด้วยวิธี Consumption use modelพบว่า ขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชนทั้งประเทศ ในปี 2562 มีปริมาณ 607,575.75 ตันต่อปี

จากการนำข้อมูลปริมาณขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ได้จากการประเมินมาประมวลผลรวมกับข้อมูลทางสถิติ เพื่อศึกษาผังการไหลการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์จำนวน 7 ชนิด พบว่าขยะอิเล็กทรอนิกส์จากผู้ก่อกำเนิดจะถูกส่งต่อไปยังผู้เก็บรวบรวมและรื้อแยก โดยแบ่งการจัดการออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ การจัดการโดยโรงงานอุตสาหกรรม (ร้อยละ 28.00) และการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ โดยชุมชน (ร้อยละ 50.00)

อย่างไรก็ตาม มีขยะอิเล็กทรอนิกส์บางส่วนที่ยังไม่ได้รับการจัดการ โดยจะถูกเก็บไว้ในส่วนของครัวเรือน

ส่วนที่สอง ได้ทราบเกี่ยวกับวิธีการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์โดยชุมชน ชุมชนรื้อแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์กระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาคในประเทศไทย โดยชุมชนรื้อแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือผู้ประกอบการทำการรื้อแยกด้วยวิธีทางกายภาพ เพื่อให้ได้วัสดุที่สามารถนำไปขายต่อ ส่วนเศษวัสดุเหลือทิ้งจะถูกนำไปเผาหรือฝังกลบ ซึ่งไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการ จากผลการศึกษาพบว่าขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่เข้าสู่พื้นที่ทั้งหมด สามารถรื้อแยกเป็นวัสดุที่ขายได้คิดเป็นร้อยละ 78 ได้แก่ เหล็ก พลาสติก ทองแดง อะลูมิเนียม สายไฟ แผงวงจร โลหะผสม และสเตนเลส และเศษวัสดุเหลือทิ้งคิดเป็นร้อยละ 22 ได้แก่ แก้ว พลาสติกทนความร้อน โฟมโพลียูรีเทน ยาง สารละลายน้ำเกลือ และสารทำความเย็น

นอกจากนี้ ยังพบว่าในกระบวนการรื้อแยกและจัดการวัสดุบางประเภท เช่น การเผาสายไฟเพื่อให้ได้ทองแดง การทุบหน้าจอ CRT ในโทรทัศน์เพื่อให้ได้เหล็ก และการกำจัดโฟมในตู้เย็นด้วยวิธีการเผา ทำให้เกิดการปนเปื้อนสู่สิ่งแวดล้อมและส่งผลต่อสุขภาพของชาวบ้านในชุมชน ซึ่งสอดคล้องกับผลการศึกษาสิ่งแวดล้อมด้านอากาศ ดิน น้ำผิวดิน และน้ำใต้ดินบริเวณพื้นที่ประกอบกิจกรรมรื้อแยกและพื้นที่โดยรอบที่เกี่ยวเนื่องกับการรื้อแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ ด้วยการวิเคราะห์โลหะหนัก 8 ชนิด ได้แก่ ทองแดง นิกเกิล สังกะสี แมงกานีส โครเมียม แคดเมียม ตะกั่ว และสารหนู พบว่าพื้นที่ประกอบกิจกรรมรื้อแยกมีแนวโน้มปริมาณโลหะหนักสูงกว่าในพื้นที่ที่ไม่ประกอบกิจกรรมรื้อแยก

“จากผลการศึกษาทำให้ทราบว่าการประกอบอาชีพอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพของผู้ประกอบการ ประชาชนที่อาศัยอยู่ใกล้เคียง อีกทั้งยังสามารถก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศในชุมชนอีกด้วย ดังนั้นเพื่อให้การประกอบอาชีพรื้อแยกดำเนินไปได้โดยก่อให้เกิดผลกระทบน้อยที่สุด ในส่วนของชุมชนรื้อแยกที่ไม่ได้มีกฎหมายใดมาควบคุมดูแลโดยเฉพาะ อาจถูกควบคุมด้วยกฎระเบียบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น แต่ก็ไม่ได้มีมาตรการควบคุมถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการรื้อแยกที่ชัดเจน ทำอย่างไรจึงจะยกระดับมาตรฐานการทำงานให้มีความปลอดภัยมากขึ้น และมีความเป็นไปได้มากน้อยเพียงใดที่จะผลักดันให้ชุมชนเหล่านี้เข้ามาอยู่ในระบบที่สามารถควบคุมดูแลได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย” รศ.ดร.สุธา กล่าว

ผู้อำนวยการ ศสอ. กล่าวต่อไปว่า ทางแผนงานฯได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับแนวทางในการลดผลกระทบ โดยได้สร้างสถานประกอบการต้นแบบด้วยหลักการทางวิศวกรรมศาสตร์ เพื่อลดกระทบทางสิ่งแวดล้อมที่แหล่งกำเนิด ซึ่งสถานประกอบการนี้มีแนวคิดที่ว่า ผู้ประกอบการสามารถใช้ประโยชน์จากพื้นที่ได้อย่างคุ้มค่าและก่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดทั้งในด้านประโยชน์การใช้สอยพื้นที่และการปฏิบัติงานของผู้ประกอบการ แต่อย่างไรก็ตามต้องให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด

จากผลการศึกษาที่ได้จากแผนงานฯ ในระยะที่ 1 ทำให้ได้ข้อมูลเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชนทั้งระบบ จนสามารถนำมาวางแผนการจัดการในภาพรวมได้ในระดับหนึ่ง แต่เพื่อให้ข้อมูลการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์มีความสมบูรณ์มากขึ้นจึงยังต้องมีการเก็บข้อมูลอย่างต่อเนื่องในแผนงานฯ ระยะที่ 2ซึ่งมุ่งหวังที่จะผลักดันให้ผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้องกับร่างพระราชบัญญัติการจัดการซากผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว

ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) เปิดเผยว่า ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเป็นต้นทุนสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ และเมื่อเกิดการพัฒนาแล้วมักจะมีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติไม่เหมาะสม เกิดมลพิษที่มีผลต่อสิ่งแวดล้อมทั้งคุณภาพดิน น้ำและอากาศ และส่งผลกระทบเชิงลบกลับมายังทรัพยากรอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การวิจัยและนวัตกรรมจึงเป็นแนวทางเบื้องต้นในการหาทางออกและคำตอบในการแก้ปัญหาดังกล่าวและเป็นปัจจัยสนับสนุนที่สำคัญในการดำเนินการตามยุทธศาสตร์ชาติด้านการสร้างการเติบโตบนคุณภาพชีวิตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

ทั้งนี้ ได้เน้นการวิจัยและนวัตกรรมเพื่อการอนุรักษ์ รักษา และฟื้นฟูฐานทรัพยากรธรรมชาติ เพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ สนับสนุนการเติบโตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและคุณภาพชีวิตของประชาชน เร่งแก้ไขปัญหาวิกฤติสิ่งแวดล้อม เพื่อควบคุมมลพิษทั้งทางอากาศ น้ำเสีย ขยะ และของเสียอันตรายที่เกิดจากการผลิตและการบริโภค ส่งเสริมการผลิตและการบริโภคที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและเพิ่มขีดความสามารถในการปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รวมทั้งการบริหารจัดการเพื่อลดความเสี่ยงด้านภัยพิบัติทางธรรมชาติ เพื่อสร้างเมืองที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมหรือเมืองสีเขียวและสร้างคุณภาพสิ่งแวดล้อมที่ดีให้กับประชาชน

สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) จึงสนับสนุนทุนวิจัยและนวัตกรรมตามแผนงานสำคัญของประเทศ ภายใต้กรอบการวิจัยที่กำหนดและเน้นการวิจัยเชิงรุก ซึ่งผลการวิจัยจะต้องมีเป้าหมายของผลผลิตและผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง สอดคล้องกับแผนงานหลัก มีการกำหนดตัวชี้วัดที่แสดงถึงการบรรลุเป้าหมายในระดับผลผลิตและผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในด้านความคุ้มค่า ประสิทธิภาพ และประสิทธิผล ทั้งเชิงปริมาณ คุณภาพ เวลา และต้นทุน มีกลุ่มเป้าหมายชัดเจน โดยมีแผนงานในการดำเนินการวิจัยและนวัตกรรมในโปรแกรม 7 โจทย์ท้าทายด้านทรัพยากร สิ่งแวดล้อม และการเกษตร มีเป้าหมายใช้ความรู้การวิจัยและนวัตกรรม เพื่อจัดการกับปัญหาท้าทายเร่งด่วนสำคัญของประเทศในด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม การเกษตร และบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/566665

สกู๊ปพิเศษ : ‘ความฝัน’ที่ต้อง‘ฟันฝ่า’ มิสเตอร์ดาวเทียมคนแรกของไทย

วันอาทิตย์ ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2564, 06.00 น.

ทุกคนล้วนมีความฝัน เล็กบ้างใหญ่บ้าง น้อยบ้างมากบ้าง แตกต่างกันไป

การทำตามความฝันของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน บางคนมุ่งมั่น ตั้งใจ ทุ่มเทจนทำให้ความฝันสำเร็จได้ดังที่ตั้งใจไว้ บางคนไปได้ครึ่งทาง บางคนก็ปล่อยให้ความฝันเป็นเพียงแค่ความฝัน

วันนี้ขอนำเสนอเรื่องราวความฝันของคนคนหนึ่งที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง

จากความฝันในวัยเยาว์ สู่การมุ่งมั่นเรียนรู้ จนสามารถสร้างดาวเทียมสัญชาติไทยดวงแรก  ส่งไปอยู่ในอวกาศในปี 2018 และยังเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการสร้างดาวเทียมดวงที่สองฝีมือเด็กมัธยม และเขากำลังจะสร้างตำนานด้วยการสร้างยานอวกาศไปดวงจันทร์ในอีก 7 ปีข้างหน้า

ดร.พงศธร สายสุจริต หรือ อาจารย์ปอม อาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลและการบินอวกาศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และรักษาการผู้อำนวยการสถาบันเทคโนโลยีอวกาศนานาชาติเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจประเทศไทย (INSTED) เกิดและโตที่ จ.อุตรดิตถ์ ก่อนจะย้ายมาอยู่กับลุง ที่ศูนย์สงครามพิเศษ จ.ลพบุรี สาเหตุเพราะไม่สนใจเรียน วันๆ เอาแต่นั่งรื้อวิทยุ โทรทัศน์ จนต้องส่งตัวมาดัดนิสัยในค่ายทหาร และศึกษาต่อระดับมัธยมต้น ที่โรงเรียนพระนารายณ์ สมัยเพิ่งดัดแปลงเล้าไก่เป็นห้องเรียน ต้องนั่งเรียนกับพื้นไม้กระดานมีเพียงหลังคาใบจากคุ้มแดดฝน

ภาพจำวัยเด็กที่เห็นจรวดทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า ทำให้เกิดความประทับใจเป็นอย่างยิ่ง และจุดพีคสุดคือ วันที่ 18 ธันวาคม 2536 มีการถ่ายทอดสดการส่งดาวเทียมไทยคมดวงแรกของไทย จากฐานส่งประเทศฝรั่งเศส วินาทีนั้นเขาบอกกับตัวเองว่า “อยากสร้างดาวเทียม” และมันเป็นจุดเริ่มต้นที่เขาไม่เคยหยุดฝันอีกเลย เวลาใครถามว่าโตขึ้นอยากทำอะไรก็จะตอบว่าอยากสร้างดาวเทียม ทุกคนหัวเราะและไล่เขาไปซ่อมวิทยุ ทีวี มีเพียง “ครูวิชัย” ครูสอนวิทยาศาสตร์เพียงคนเดียวเท่านั้นที่ให้กำลังใจและพูดว่ายุคนี้ต้องคิดแบบนี้

เมื่อจบมัธยมศึกษาปีที่ 3 แล้ว ได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และไปสอบชิงทุนไปต่างประเทศ เขาติด1 ใน 3 ของประเทศ โดยคะแนนมาเป็นที่ 1 ไปศึกษาต่อที่ญี่ปุ่นโดยเข้าเรียนภาษาญี่ปุ่นถึง 2 ปี ซึ่งในปี 1996 (2539) มีแค่ 2 มหาวิทยาลัยเท่านั้นคือมหาวิทยาลัยโตเกียว กับสถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียว (Tokyo Tech) ที่สอนการสร้างยานอวกาศ จึงตั้งเป้าว่าต้องเข้ามหาวิทยาลัยโตเกียวให้ได้ และต้องเข้าสาขาที่ยากที่สุดของคณะวิศวกรรมศาสตร์ คือ AerospaceEngineering (วิศวกรรมการบินอวกาศ) หลายครั้งที่ท้อก็คิดว่าไม่มีใครอ่านหนังสือจนตาย

จากนั้นก็ไปเรียนที่โรงเรียนสาธิตกักคุเก โรงเรียนรัฐบาลอันดับ 1 ของญี่ปุ่น ถ้าไม่ได้คะแนนระดับท็อป ก็จะไม่สามารถเข้ามหาวิทยาลัยโตเกียวได้ การสอบต้องใช้ภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด พอถึงวันสอบในห้องมี 35 คน เราได้ที่ 32ตอนนั้นคิดว่า ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คงไม่สามารถเข้าเรียนที่อยากจะเข้าได้แน่นอน ยิ่งในสาขาที่ยากที่สุดของวิศวกรรมศาสตร์ที่มีคนแข่งขันกันถึง 3,000 คน และ 50 คนแรกที่คะแนนสูงสุดจะสามารถเข้าเรียนสาขา Aerospace Engineering ได้จากนั้นก็ต้องแข่งกันอีก มี 5 คนเท่านั้นที่จะเข้าเรียนในห้องแล็บที่ทำยานอวกาศได้ จึงต้องอ่านหนังสืออย่างหนัก

“คนญี่ปุ่นอ่าน 1 รอบ เราต้องอ่าน 10 รอบ จำได้ทุกหน้า ทุกตัวอักษร บอกกับตัวเองว่า ถ้าทำคะแนนไม่ดีชนะคนญี่ปุ่นไม่ได้ จะเผาตำราทิ้ง แล้วจะไม่เรียนอีกต่อไป” ปรากฏว่าได้คะแนนเป็นที่ 1 ของชั้นในวิชานั้น และเพื่อเป็นการเตือนใจ ที่โต๊ะเรียนหนังสือจึง ติดคำพูดที่ตัวเองเขียนไว้ว่า “ผมจะเรียนสร้างดาวเทียมให้เป็น ไม่งั้นผมจะไม่กลับประเทศไทย และถ้าผมกลับประเทศไทยไปแล้ว ผมจะสร้างดาวเทียมของประเทศไทยให้ได้”

ในที่สุดก็ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยโตเกียวในสาขาวิชา Aerospace Engineering และเป็นคนไทยคนแรกที่ได้เรียนในห้องแล็บที่สร้างยานอวกาศเป็นผลสำเร็จ ห้องแล็บนี้เปิดสอนมาร้อยกว่าปีแล้ว

สิ่งที่น่าสนใจของญี่ปุ่นอีกอย่างคือ การสืบทอดดีเอ็นเอของบรรพบุรุษ ห้องแล็บยานอวกาศ ก็ก่อตั้งโดยอาจารย์ทานาเบะ ที่สร้างงานวิจัยเกี่ยวกับการสร้างยานอวกาศ ราวๆ 60 ปีที่แล้ว ส่วนอาจารย์ที่ปรึกษาของอาจารย์ปอมชื่อ ซูกิชิ นากาซึกะ เป็นศิษย์เอกของอาจารย์ทานาเบะ เมื่ออาจารย์ทานาเบะเสียชีวิต อาจารย์นากาซึกะก็เป็นผู้สืบทอดต่อจากนั้นก็จะสร้างผู้สืบทอดรุ่นต่อไป คนเก่ง 5 คนที่คัดมาจะถูกส่งไปทำงานในภาครัฐ ภาคเอกชน และเก็บไว้ข้างตัว หนึ่งในนั้นก็จะมีคนที่สืบทอดดีเอ็นเอ ของท่านต่อไป

“ผมเข้าไปตอนช่วงที่แล็บกำลังสร้างดาวเทียมไมโครแซทดวงแรก อาจารย์นากาซึกะ เลยส่งลูกศิษย์ไปอยู่ตามที่ต่างๆ แต่ให้ผมไปอยู่ในโรงงานกับพวกคุณลุงที่ทำชิ้นส่วนดาวเทียม ทุกคนเป็นมืออาชีพโดธรรมชาติ หลับตาแล้วลูบก้อนโลหะ รู้เลยว่าอันไหน แมกนีเซียม อันไหนอะลูมิเนียม พวกคุณลุงจบอาชีวะ เริ่มจากเป็นช่าง และใช้ประสบการณ์ทั้งชีวิตในการทำงาน ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่า ไม่ว่าจะเทคโนโลยีอะไรก็ตามจะล้ำสมัยแค่ไหน สุดท้ายมันจบด้วยมือคน”

อาจารย์นากาซึกะให้กลุ่มนักศึกษา ปริญญาตรี โท และเอก ช่วยกันสร้างดาวเทียมดวงเล็ก โดยให้พี่ปริญญาเอกออกแบบ สมัยนั้นยังไม่มีใครสร้างดาวเทียมเป็น พวกเราเลยไปขอความรู้จากองค์การอวกาศประเทศญี่ปุ่น มีแต่คนหัวเราะเยาะแต่มีวิศวกรท่านหนึ่งชื่อ อาจารย์โนดะหนึ่งในเทพด้านดาวเทียมขนาดเล็กของญี่ปุ่น ท่านเปิดห้องแล็บเอาดาวเทียมของเราไปช่วยทดสอบ แรกๆ ก็ล้มเหลว พวกเราคิดว่า ดาวเทียมดวงนี้อยู่ในอวกาศได้สักเดือนหนึ่งก็เก่งแล้ว (แต่วันนี้มันอยู่มา 18 ปี แล้วก็ยังใช้ได้อยู่)

พอทำเสร็จ ก็มีปัญหาอีกว่าจะส่งออกไปนอกโลกได้อย่างไร เพราะยังไม่เคยมีดาวเทียมดวงไหนที่เล็กขนาดนี้ เอาไปฝากใครส่งเขาก็ไม่รับ อาจารย์นากาซึกะก็เลยเดินทางไปทั่วโลก ไปหาบริษัทจรวดเขาก็ไม่รับส่ง จนไปรัสเซีย ก็ไปเจอบริษัทหนึ่งรับส่งจรวด อาจารย์นากาซึกะก็อ้อนวอนว่า นี่เป็นดาวเทียมดวงแรกของโลกที่นักเรียนเป็นคนทำ เขาก็ยังไม่สนใจ อาจารย์นากาซึกะก็เลยบินกลับญี่ปุ่น ควักเงินตัวเองซื้อตั๋วเครื่องบินให้นักศึกษาซึ่งเป็นทีมงานไปรัสเซีย แล้วก็บอกกับซีอีโอของบริษัทจรวดนั้นว่า “ให้จำหน้าพวกเขาเหล่านี้ไว้อีกไม่กี่สิบปี พวกเขาเหล่านี้คือผู้ที่จะกำหนดทิศทางกิจการอวกาศของประเทศญี่ปุ่น ช่วยเขาหน่อยได้ไหม” จนเจ้าของบริษัทยอม

และแล้ว 20 ปีต่อมา ดาวเทียมขนาดเล็กของญี่ปุ่น ส่วนใหญ่ส่งจากรัสเซีย

หลังจากจบปริญญาเอก อาจารย์ปอมได้กลับมาเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลและการบินอวกาศ มจพ. และนำต้นแบบการบริหารคนมาใช้สอนนักเรียนจนได้ลูกศิษย์ที่มีดีเอ็นเอเดียวกันคือ ชื่อ เนาวรัตน์ วรกุล หรือ จ๊อดจบเทคนิคลำปาง ที่วันนี้เขาสามารถสร้างดาวเทียมทั้งลูกได้

ทว่าการเริ่มต้นไม่ใช่เรื่องง่าย ทีมของอาจารย์ปอมได้เอาดาวเทียมที่ประกอบเองไปขอทุน มีที่เดียวที่ให้โอกาสคือ กสทช. ผ่านไป 2 ปี ความฝันก็เป็นจริง เมื่อดาวเทียมดวงแรกของไทย ผลงานของ มจพ. ชื่อ KNACKSAT ได้ถูกส่งไปโคจรในอวกาศแล้วเมื่อปี 2018 แต่ไม่สมบูรณ์ 100 เปอร์เซ็นต์ จากนั้นอีก 1 ปี โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนมาขอให้ทีม มจพ. สอนเขาทำดาวเทียม เราก็เลยเอาปัญหาที่เราเจอไปสอนที่นั่น น้องๆ ที่เรียนก็เป็นเด็ก ม.4-6 น้องบอกว่าพี่ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวน้องจะแก้มือให้พี่เอง 

ในที่สุด เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2564  ดาวเทียม BCC-SAT ของน้องๆ กรุงเทพคริสเตียน ก็ถูกปล่อยเข้าสู่วงโคจร และมันทำงานได้ 100 เปอร์เซ็นต์ ตอนนี้นักดาวเทียมทุกคน นักวิทยุสมัครเล่นทั่วโลกสามารถรับสัญญาณได้ อีกไม่นานเราคงได้ภาพถ่ายจากอวกาศจากดาวเทียมดวงนี้เป็นรูปแรก

“ถ้าเราไม่มีความล้มเหลวอันเกิดจาก KNACKSAT ในวันนั้น จะไม่มี BCC-SAT ในวันนี้ แล้วผมกล้าบอกกับทุกคนว่า ผมขอขอบคุณ กสทช. มาก ที่ให้ทุนเรา เพราะมันจะไม่มีปัญหานี้อีก หลายคนมองแค่ความสำเร็จที่อยู่เบื้องหน้าแต่หารู้ไม่ว่าเบื้องหลังมันเจ็บปวดแค่ไหน ผมคิดเสมอยิ่งผ่านความล้มเหลวมาหลายครั้งยิ่งเข้าใกล้ความสำเร็จมากเท่านั้น”

เมื่อถามว่า ความฝันสูงสุดของชีวิตนี้คืออะไร อาจารย์ปอมบอกว่า ตอนนี้ยังตอบไม่ได้ เนื่องจากตัวเองจะฝันทีละเฟสตอนนี้เป้าหมายคือ อยากจะสร้างยานอวกาศไปดวงจันทร์ให้ได้หากไม่มีอุปสรรคระหว่างทาง ภายใน 7 ปี ยานอวกาศสัญชาติไทยที่จะไปดวงจันทร์เกิดได้แน่

นี่คือหนึ่งในตัวอย่างของผู้ที่มีความฝัน และมุ่งมั่นทำตามความฝันของตัวเองอย่างไม่ลดละ

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/565344

สกู๊ปพิเศษ : วช.หนุนถอดรหัสพันธุกรรม เฝ้าระวัง‘ไวรัสโควิด-19’กลายพันธุ์

วันอาทิตย์ ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2564, 06.00 น.

มนุษยชาติกำลังทำสงครามกับไวรัสโควิด-19

สงครามที่ดำเนินมายาวนานกว่า 1 ปี ซึ่งทั่วโลกต่างพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะเอาชนะไวรัสร้ายตัวนี้ โดยมีการทุ่มเท คิดค้น วิจัยเพื่อที่จะหาวิธีมาปราบโรคโควิด-19 ให้จงได้ และก็มีความคืบหน้าเป็นระยะ แต่ไวรัสร้ายก็ไม่ยอมง่ายๆ เช่นกัน มันพยายามต่อสู้เพื่อที่จะได้อยู่ต่อ

ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 หรือ โควิด-19 ที่เจอและต้องระวังทั่วโลก จำนวน 3 สายพันธุ์ เรียงตามลำดับตามการค้นพบได้ดังนี้ 1.สายพันธุ์ B.1.1.7(GR,G) พบครั้งแรกเมื่อเดือนกันยายน 2563 ที่ประเทศอังกฤษ เชื้อกลายพันธุ์ตัวนี้ส่วนใหญ่จะอยู่ในอังกฤษ แต่ต่อมามีการกระจายไปที่สหรัฐอเมริกา และประเทศอื่นๆในยุโรป โดยตำแหน่งที่กลายพันธุ์เป็นตำแหน่งพิเศษ อยู่บนผิวไวรัส ทำให้ไวรัสมีคุณสมบัติจับผิวเซลล์มนุษย์ได้ดีขึ้นมีประสิทธิภาพในการแบ่งตัวดีขึ้น ดังนั้น ไวรัสในโพรงจมูกก็จะมาก ติดเชื้อง่าย

ไวรัสสายพันธุ์นี้มีความน่ากลัวตรงที่ติดต่อง่ายกว่าสายพันธุ์ธรรมดา ประมาณ 1.7 เท่า และแพร่กระจายได้เร็ว นอกจากนี้ มีหลักฐานจากโรงพยาบาลในอังกฤษหลายแห่ง ระบุว่า ไวรัสสายพันธุ์นี้สัมพันธ์กับอัตราการป่วยและเสียชีวิตมากกว่าเดิมเล็กน้อย

2.สายพันธุ์ B.1.351(GH,G) พบครั้งแรกในเดือนตุลาคม 2563 ที่ประเทศแอฟริกาใต้ พบในหลายประเทศของทวีปแอฟริกา ทำให้ไวรัสจับตัวเซลล์ได้ดีขึ้น ติดเชื้อง่ายขึ้น อาจจะสามารถหนีภูมิคุ้มกันได้ดีขึ้น อาจจะมีผลทำให้ประสิทธิภาพวัคซีนลดลง เพราะเป็นวัคซีนที่พัฒนาโดยใช้สายพันธุ์ดั้งเดิม ซึ่งจากการทดสอบวัคซีนของหลายประเทศ พบว่าประสิทธิภาพวัคซีนลดลงเมื่อมีผู้ติดเชื้อไวรัสสายพันธุ์นี้

3.สายพันธุ์ P.1(GR) พบครั้งแรกเมื่อธันวาคม 2563 ที่ประเทศบราซิล โดยพบว่าพลาสมาหรือระบบภูมิคุ้มกันของมนุษย์จับกับไวรัสเหล่านี้ได้น้อยลงจริงๆ เมื่อเทียบกับไวรัสสายพันธุ์ที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งเหล่านี้ ซึ่งงานวิจัยที่จัดทำร่วมกันระหว่างผู้เชี่ยวชาญในบราซิลกับผู้เชี่ยวชาญในอังกฤษ ระบุว่า ไวรัสสายพันธุ์นี้ อาจจะแพร่ระบาดได้ง่ายขึ้น ระหว่าง 1.4 ถึง 2.2เท่าตัว เมื่อเทียบกับการกลายพันธุ์อื่นๆ นอกจากนี้ยังอาจจะหลบเลี่ยงภูมิคุ้มกันโควิด-19 ในร่างกาย ได้มากถึงร้อยละ 61

ในส่วนของประเทศไทยนั้น ก็มีความตื่นตัวในเรื่องนี้เช่นเดียวกับประเทศอื่นๆ ทั่วโลก

สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) สนับสนุนการศึกษาลักษณะพันธุกรรมไวรัสโควิด-19 ที่ระบาดในประเทศไทย พร้อมระวังสายพันธุ์กลายพันธุ์จากต่างประเทศ

ศ.นพ.ยง ภู่วรวรรณ หัวหน้าศูนย์เชี่ยวชาญเฉพาะทางด้านไวรัสวิทยาคลินิก ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับทุนสนับสนุนการวิจัยลักษณะทางพันธุกรรมและการกลายพันธุ์ของเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 ในประเทศไทย จากสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ซึ่งนอกจากจะศึกษาลักษณะทางพันธุกรรมและการระบาดวิทยาเชิงโมเลกุลของเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 หรือโควิด-19 แล้ว ยังศึกษาการกลายพันธุ์และการเปลี่ยนแปลงสายพันธุ์ของเชื้อไวรัสด้วย

นักวิจัยได้ศึกษาลักษณะทางพันธุกรรมและการระบาดวิทยาเชิงโมเลกุลของเชื้อไวรัสโควิด-19 ในไทย โดยเก็บตัวอย่างจากผู้ติดเชื้อในพื้นที่ต่างๆ รวมทั้งพื้นที่กักกันโรคแห่งรัฐ (state quarantine) ตั้งแต่การระบาดในระลอกแรกและการระบาดระลอกใหม่ ซึ่ง ศ.นพ.ยง กล่าวถึงการกลายพันธุ์ของเชื้อไวรัสว่า เป็นวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตเพื่อให้เกิดความหลากหลายตามธรรมชาติ เช่นเดียวกับมนุษย์ที่มีวิวัฒนาการจนมีมนุษย์หลายเชื้อชาติที่มีรูปร่างลักษณะแตกต่างกัน แต่เนื่องจากไวรัสมีจำนวนตัวอย่างพันธุกรรมที่น้อยกว่ามนุษย์หลายพันล้านตัวอย่าง และมีอายุสั้นกว่ามาก ทำให้เกิดการกลายพันธุ์ได้ง่าย

“โคโรนาไวรัสมีตั้งหลายสายพันธุ์ แต่เดิมที่ทำให้เกิดหวัดธรรมดาในเด็กก็เป็นไวรัสโคโรนาที่พบกันเป็นประจำอยู่แล้ว ต่อมาก็มีโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ที่เกิดจากการข้ามสายพันธุ์ เราเชื่อว่าข้ามจากสัตว์สู่คน จนมาถึงปี 2562 เกิดโรคอุบัติใหม่มาจนถึงทุกวันนี้คือโรคโควิด-19 ซึ่งถือเป็นภัยพิบัติที่ค่อนข้างจะรุนแรงในรอบ 100 ปีสิ่งที่เราติดตามและเรากลัวมากคือการเปลี่ยนแปลงพันธุกรรม และได้มีการเปลี่ยนแปลงกลายพันธุ์เกิดขึ้นในประเทศอังกฤษ เชื่อว่าเริ่มตั้งแต่ตุลาคม – พฤศจิกายน 2563 แล้ว แต่อังกฤษเริ่มสังเกตพบเมื่อธันวาคม 2563” ศ.นพ.ยง กล่าว

จากการศึกษาวิจัยทางพันธุกรรมและระบาดวิทยาเชิงโมเลกุลของเชื้อโควิด-19 พบการเปลี่ยนแปลงของเชื้อไวรัสโควิด-19 สายพันธุ์อังกฤษ ว่ามีการเปลี่ยนแปลงกรดอะมิโนที่ตำแหน่ง 501 ซึ่งทำให้ไวรัสจับกับผิวเซลล์ของมนุษย์ได้ดียิ่งขึ้น ทำให้แพร่กระจายและระบาดได้ง่ายกว่าสายพันธุ์อื่นๆ ที่ระบาดไปทั่วโลกก่อนหน้านั้น แต่สายพันธุ์อังกฤษไม่มีผลต่อระบบคุ้มกันหรือภูมิต้านทาน เชื้อไวรัสโควิด-19 สายพันธุ์อังกฤษจึงได้กลายเป็น Variants of Concern (VOC) วาระสำคัญของวงการแพทย์ทั่วโลกที่ต้องให้การพิจารณาในทันที

หลังจากนั้น พบการกลายพันธุ์ของเชื้อโควิด-19 ที่เป็นวาระสำคัญของวงการแพทย์ทั่วโลก อีก 2 สายพันธุ์คือสายพันธุ์ที่พบครั้งแรกในแอฟริกาใต้เมื่อเดือนตุลาคม 2563 ซึ่งพบว่าไวรัสจับเซลล์ได้ดีขึ้น ติดเชื้อง่ายขึ้นและอาจหนีภูมิคุ้มกันได้ดีขึ้น ซึ่งอาจมีผลต่อประสิทธิภาพวัคซีน เนื่องจากพัฒนาโดยใช้ไวรัสสายพันธุ์ดั้งเดิม อีกสายพันธุ์พบครั้งแรกที่บราซิลเมื่อเดือนธันวาคม 2563ที่พบว่าระบบภูมิคุ้มกันของมนุษย์จับไวรัสสายพันธุ์นี้ได้น้อยลง

“สำหรับประเทศไทยเอง ได้รับการสนับสนุนจาก วช. ให้ถอดรหัสพันธุกรรมติดตามอยู่ตลอดเวลา เราได้ถอดรหัสพันธุกรรมในผู้ป่วยที่อยู่ในสถานกักกันที่เดินทางจากต่างประเทศ เราเห็นว่ามีการเปลี่ยนแปลงพันธุกรรมไปทีละเล็กทีละน้อยแบบนี้ และเราก็รู้อีกว่าไวรัสก่อโควิด-19 คงไม่หมดไปจากโลกนี้อย่างแน่นอน เพราะขณะนี้มีผู้ป่วยจากทุกประเทศทั่วโลกกว่า 100 ล้านคน เมื่อไม่หมดไป การจะทำให้โรคนี้สงบลงได้ คือ ให้ทุกคนมีภูมิต้านทาน แล้วเมื่อติดเชื้อ ต้องไม่ก่อโรค หรือก่อโรคให้น้อยที่สุด ให้เป็นเพียงแค่หวัดธรรมดา ถ้าทุกคนมีภูมิ ดังนั้น วัคซีนในปัจจุบันจึงมุ่งลดความรุนแรงของโรค” ศ.นพ.ยง กล่าว

จากการติดตามพันธุกรรมของเชื้อโควิด-19 ที่เข้ามาในประเทศไทย นักวิจัยพบผู้ป่วยติดเชื้อโควิด-19 สายพันธุ์กลายพันธุ์จากอังกฤษ แต่ได้ควบคุมอย่างรัดกุม และมีมาตรการที่เข้มงวดกว่าผู้ป่วยที่ไม่ได้ติดเชื้อไวรัสกลายพันธุ์จากอังกฤษ เช่น การแยกกักกันโรค ระยะเวลาในการเฝ้าระวัง

นอกจากนี้ ยังพบด้วยว่าการระบาดระลอกแรกในไทยมีเชื้อโควิด-19 ที่กลายพันธุ์เป็นสายพันธุ์เฉพาะที่พบได้เฉพาะในไทย แต่จากการควบคุมที่ดีมากทำให้ไม่พบเชื้อกลายพันธุ์ดังกล่าวอีก

ขณะนี้ มนุษยชาติ ยังคงปักหลักต่อสู้กับไวรัสร้ายตัวนี้อย่างเข้มแข็ง ซึ่งแต่ละคนล้วนมีบทบาท หน้าที่ที่แตกต่างกันออกไป แต่ทุกคนก็ต่างต้องสู้ตามกำลัง ตามความรู้ ความสามารถของตนเอง สู้เพื่อที่จะได้รับชัยชนะ และผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายครั้งนี้ไปให้ได้

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/563772

สกู๊ปพิเศษ : ‘เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง’ เพราะความชรามีคุณค่ามากกว่าที่คิด

วันอาทิตย์ ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2564, 06.00 น.

ผู้สูงอายุหรือคนชรา อาจถูกมองว่า เป็นผู้ที่อยู่ในวัยร่วงโรย ผ่านยุคที่รุ่งเรือง เลยจุดเข้มแข็งของชีวิตไปแล้วรวมทั้งศักยภาพในด้านต่างๆ ก็ถดถอยลง ไม่สามารถที่จะพัฒนาอะไรต่อไปได้แล้ว

แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมด เพราะผู้ที่อยู่ในวัยชรา แม้สภาพร่างกายจะไม่สมบูรณ์เหมือนในวัยหนุ่มสาว แต่ก็มีสิ่งหนึ่งที่เหนือกว่า นั่นก็คือประสบการณ์ชีวิต ที่สั่งสมมาอย่างยาวนาน

ขณะนี้ประเทศไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างเต็มตัว จึงต้องมีการเตรียมพร้อมในด้านต่างๆ เพื่อรองรับการวิถีชีวิตของผู้สูงอายุ อาทิ การให้โอกาส การช่วยพัฒนาทักษะและศักยภาพ เพื่อให้อยู่ในสังคมได้อย่างสง่าผ่าเผย สมศักดิ์ศรีของผู้อาวุโส

เกี่ยวกับเรื่องนี้ เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2564 ที่ผ่านมา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) จัดงานแถลงข่าวนโยบายขับเคลื่อนแนวทางในการวางยุทธศาสตร์ Quick Wins โครงการ “เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง” ขึ้นที่ห้องเวิลด์บอลรูม ชั้น 23 โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์ และบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ เซ็นทรัลเวิลด์ โดยมี ศ.(พิเศษ) ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (รมว.อว.) เป็นประธานในงาน

ทั้งนี้ อว. ได้มอบหมายภารกิจตามนโยบายสำคัญในยุทธศาสตร์ Quick Wins เรื่อง “เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง” ให้ วช. ดำเนินการเพื่อสร้างกลไกการเตรียมความพร้อมในการเข้าสู่สังคมสูงอายุของประเทศไทย โดยคนเกษียณหรือผู้สูงอายุควรได้รับโอกาสและสร้างแรงจูงใจในการเข้าสู่สังคมการเรียนรู้ตลอดชีวิต เพื่อพัฒนาทักษะที่จำเป็นและพัฒนาศักยภาพในการทำงานที่เป็นที่ต้องการของตลาดงานในภาครัฐและภาคเอกชน หรือความต้องการในการทำงานให้ได้มีโอกาสเป็นพลังในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคม

โดย วช. ได้ดำเนินการตามนโยบายดังกล่าว ในการกำหนดให้มีแผนงานเปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง เพื่อขับเคลื่อนโครงการวิจัยและกิจกรรมส่งเสริมและสนับสนุนการวิจัย ให้สามารถเกิดผลผลิต ผลลัพธ์ และผลสัมฤทธิ์ที่รองรับการได้รับประโยชน์ของผู้สูงอายุของประเทศไทย

สำหรับกลยุทธ์การขับเคลื่อนโครงการเปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง ในปี 2564 จะมุ่งเน้นการพัฒนาทักษะ และสร้าง Platform โดยสนับสนุนกิจกรรมส่งเสริมสนับสนุนการวิจัย สร้างความร่วมมือในการขับเคลื่อน และแต่งตั้งคณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการ ในปี 2565 มุ่งเน้นการขยายผลให้ครอบคลุม โดยเพิ่มจำนวนผู้สูงอายุที่เข้าร่วมโครงการ เสริมทีมสร้างโอกาส เพิ่มความยั่งยืน โดยหน่วยงานขับเคลื่อน และติดตามประเมินผลภาพรวม และในปี 2566 เป็นการผลักดันให้เกิดผล โดยการเพิ่มทักษะอื่นๆ ในการพัฒนาให้เกิดศักยภาพ ขับเคลื่อนวิสาหกิจชุมชน สร้างอาชีพใหม่สำหรับผู้สูงอายุ

ภายในงานมีการลงนามความร่วมมือแสดงเจตจำนงในการร่วมขับเคลื่อนโครงการ พร้อมทั้งจัดนิทรรศการแสดงเทคโนโลยีและนวัตกรรมสำหรับผู้สูงอายุ และนิทรรศการเปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง

ศ.(พิเศษ) ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์ รมว.อว. ได้กล่าวในงานว่า ช่วงอายุหนึ่งที่สำคัญก็คือผู้เกษียณอายุ 60 ไปจนกระทั่งอายุเท่าไหร่ก็ตามที่ยังมีพลัง จากเดิมที่เรามองผู้เกษียณเป็นผู้ที่เป็นปัญหา เป็นผู้ที่กำลังจะพักผ่อนอยู่เฉยๆ เราจะเปลี่ยนเป็นพลัง คนในวัย Yold (วัยเริ่มแก่) สามารถที่จะมาเป็นพลังได้ในทางสุขภาพ บอกว่าการแก่คือโรคชนิดหนึ่งสามารถแก้ไขได้หมด เขาท้าทายว่าความแก่ไม่ใช่ธรรมชาติ แต่มันเป็นธรรมชาติที่เราสามารถปรับปรุงแก้ไขธรรมชาติ ยืดอายุของคนออกไปได้และก็ยืดอายุที่มีสุขภาพดีออกไปได้ด้วย

การที่คนเหล่านี้เป็นคนส่วนใหญ่ของประชากร เราคิดนอกกรอบ เราคิดเปลี่ยนเขามาเป็นพลัง ในวันนี้มีคนจาก 20 หน่วยงานจับมือกัน ชี้ให้เห็นว่าการที่จะเปลี่ยนคนเกษียณให้เป็นพลังมันมีกระบวนการมีรายละเอียดมีข้อปลีกย่อยเยอะแยะทั้งเรื่องของสุขภาพ ทั้งเรื่องการเรียนรู้ ทั้งเรื่องการเข้ากับคนรุ่นก่อนได้ ถ้าคนในวัย Yold (วัยเริ่มแก่) ไม่สรรหาคิดว่าตัวเองเก่ง คิดว่าอยู่มานานก็จะเข้ากับคนอื่นไม่ได้

ทั้งนี้ ต้องมีจิตวิทยาว่าด้วยจะทำยังไงให้คนวัย Yold คิดในเชิงบวกทำยังไงให้คนวัยอื่นๆ เห็นว่าคนในวัย Yold มีประโยชน์ ที่สำคัญสังคมจะต้องฝึกเห็นคนทุกวัยมีความหมายหมด และก็ต้องฝึกให้คนต่างวัยไม่เห็นปรปักษ์เป็นคู่แข่งเป็นคู่เปรียบเทียบ ประสานคนทุกช่วงวัยได้ด้วยกันหมด ในครอบครัวก็เป็นคนสองรุ่น สามรุ่น สี่รุ่น ห้ารุ่น ได้ก็ยิ่งดี

ในจังหวัด ในอำเภอ คนทุกวัยมีความหมายหมด คนหนุ่มคนสาวก็กำลังมีความว่องไว มีความไม่รู้อะไรหลายๆ อย่างที่จะต้องรู้ว่าอะไรจะสำเร็จ ส่วนผู้สูงวัยก็เต็มไปด้วยปัญญามีประสบการณ์และบวกกับจิตใจที่ตามโลกทัน ทำให้ Yoldมีบทบาท Yold ต้องตามโลกทัน เพราะฉะนั้นท่านทั้งหลายทั้งปวงทำยังไงให้ Yold ตามโลกทัน

“ผมเห็นโอกาส เห็นอนาคต เห็นความหวังของประเทศ เดิมเรามองว่าคนสูงวัยเป็นปัญหาจะเป็นตุ้มถ่วงสังคม อันนี้เป็นข้อเท็จจริงที่มองด้วยมุมมองแบบนี้ แต่ว่าข้อเท็จจริงแบบเดิมมองด้วยมุมมองบวกกับหลักฐานบวกกับหลักวิชาที่ผมยกตัวอย่าง Yold เป็นพลังเศรษฐกิจ Yold สามารถทำอะไรได้ และ Yold เป็นคนที่นอกจากมีอายุมากแล้วยังเป็นคนที่มีสุขภาพดีด้วย ก็จะเป็นพลังทางเศรษฐกิจ ทางสังคม ของบ้านเมือง” ศ.(พิเศษ) ดร.เอนก กล่าว

ในงานนี้ยังมีกิจกรรมการเสวนา “Platform ความพร้อมการเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุของประเทศไทย : เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง” ที่ได้รับเกียรติจาก ศาสตราจารย์ ดร.วิพรรณ ประจวบเหมาะ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ศาสตราจารย์แพทย์หญิงจิรพร เหล่าธรรมทัศน์ จากวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุภาภรณ์ เกียรติสิน จากมหาวิทยาลัยมหิดล ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ปรารถนา ใจผ่อง จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ รองศาสตราจารย์ ดร.ประณีต ส่งวัฒนา จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ร่วมเสวนาและตอบข้อซักถาม ในประเด็นการเตรียมความพร้อมการเข้าสู่สังคมสูงอายุของประเทศไทย

ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ(วช.) กล่าวว่า วช. ได้ให้ความสำคัญในการขับเคลื่อนการดำเนินงาน“เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง”ร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ในการขยายผลโครงการเพื่อให้ผู้สูงอายุเกิดการเรียนรู้ตลอดชีวิตที่สอดคล้องกับยุคดิจิทัลและวิถีชีวิตใหม่ มีทักษะสำหรับสร้างอาชีพและสามารถยกระดับเศรษฐกิจและสังคม โดยการเสริมสร้างและเติมพลังสู่ผู้สูงอายุ ที่ต้องมีการบูรณาการและร่วมมือกันขับเคลื่อนกับทุกภาคส่วน

ทั้งนี้ ได้มีการดำเนินงานในลักษณะความร่วมมือระหว่าง วช. และหน่วยงานความร่วมมือ 20 หน่วยงาน ประกอบด้วย กรมส่งเสริมการเกษตร กรมกิจการผู้สูงอายุ สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ จ.สงขลา จ.ขอนแก่น การเคหะแห่งชาติ สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน) วิทยาลัยสงฆ์นครน่าน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ขณะนี้มีโครงการสำคัญที่จะเกิดกลไกผลักดันตามเป้าประสงค์ วช. จึงได้จัดแถลงข่าวกิจกรรมโครงการและพิธีลงนามความร่วมมือแสดงเจตจำนงในการร่วมขับเคลื่อน “เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง” ขึ้น

ถือเป็นการส่งเสริมและสนับสนุนให้ประชาชนเข้าสู่สังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิต เพื่อพัฒนาทักษะการอยู่รอดในโลกยุคใหม่ สามารถต่อสู้กับความยากจน สามารถดูแลผู้สูงอายุ และให้ผู้สูงอายุสามารถดูแลตัวเองได้