ได้เวลาออกเดินทางครั้งใหม่ ที่ใหญ่กว่าเดิม ของ “แสตมป์” อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข เมื่อเขาเลือกที่จะรุดหน้า ก้าวไปอีกขั้น กับการรังสรรค์ ปั้นค่ายเพลงน้องใหม่ “123Records (นึง-ส่อง-
ซั่มเรคคอร์ดส์)” โดยหลังจากลุยงานก่อร่างสร้างค่ายด้วยใจมากว่า 1 ปีเต็ม วันอาทิตย์นี้ (13 พ.ค.) เขาพร้อมแล้วเจ้าค่ะ กับวาระตัดริบบิ้นเปิดค่าย ด้วยการควงแขน 2 หนุ่มคอเดียวกัน MYOSS (เอ็ม-ยศวัศ สิทธิวงค์) และปังตันเต๊ก (ปัง-วัชรพงศ์ ตันเต็ก) เป็น 2 ศิลปินเบอร์แรกของค่าย พ่วงด้วยอีก 1 สาวเซอร์ไพรส์ ที่เตรียมอุบไว้แกรนด์โอเพ่นนิ่งในวันดีเดย์พรุ่งนี้!! และแน่นอน “ทีมข่าวบันเทิงแนวหน้า” ขอเวลาเอ็กซ์คลูซีฟ คว้า 3 ศิลปินคนมีฝัน มาเขย่าความเป็นตัวตน บอกเล่าที่มาที่ไปกันเจ้าค่ะ

ก้าวเป็นผู้บริหารเต็มตัว?

แสตมป์ : จริงๆ ผู้บริหารตัวจริง คือภรรยาผมครับ ผมจะเป็นแนวครีเอทีฟ ดูเรื่องการผลิตมากกว่า ผมคิดว่าถึงเวลาแล้วมั้งครับ รู้สึกว่าอยากทำงานในแนวทางที่ตัวเองอยากทำ ที่เรารู้สึกว่าถ้าเราอยู่ในค่าย เราจะไม่ได้ทำ อาจจะไม่คุ้มทุนที่คนเขาจะลงทุนให้เรา ก็เลยอยากจะทำเอง จนออกมาตั้งบริษัท ตอนแรกดูแลตัวเองก่อน พอรู้สึกว่าเราอยากจะมีเพื่อน ประจวบเหมาะกับผมได้เจอน้องๆ ระหว่างทาง ก่อนที่จะมีค่าย ได้ฟังเพลงพวกเขาแล้วก็ชื่นชอบ คิดว่าน่าเสียดายนะ ถ้าเราไม่ได้นำเสนอเพลงของพวกเขาให้ทุกคนฟัง ก็เลยชวนมาทำด้วยกัน…จริงๆ ผมไม่ได้คิดวางแผนอะไรนานนะครับ ต้องขอบคุณภรรยาผมที่เขามีความสามารถทางด้านนี้ ชำนาญในเรื่องของการเงิน เขาทำให้เราอุ่นใจว่าทำได้ เพราะถ้าผมอยู่คนเดียว ผมจะไม่วางใจเรื่องบัญชีทรัพย์สิน เรื่องเงินๆ ทองๆ ด้วยความที่เราไม่ได้เป็นคนรอบคอบ ไม่ใช่คนที่ถี่ถ้วน ทำคนเดียวก็คงจะเจ๊งครับ แต่เรามีภรรยาที่เขาเก่งทางด้านนี้ก็เลยไม่ได้วางแผนมากครับ พอโอเค ก็ทำเลย ตัดสินใจไม่ถึง 2 เดือนครับ รวดเร็วมากจริงๆ แต่เราก็ใช้เวลาประมาณปีหนึ่งก่อนที่จะออกมาทำความรู้จักกับสื่อต่างๆ ในฐานะค่ายเพลงครับ

ทำไมต้องชื่อ นึง-ส่อง-ซั่มเรคคอร์ดส์?

แสตมป์ : ชื่อนี้ ภรรยาผมเป็นคนตั้งครับ ภรรยาผมชอบชื่อที่มันง่าย ถ้าเราไปชื่อ อโวคาโดอะไร (หัวเราะ) ผมว่าก็จะยากไปก็เลยอยากได้ชื่อที่ฟังดูง่ายที่สุด ฟังดูตลกก็ได้มีความหมายก็ได้ เวลาที่เราจะถ่ายรูป จะวิ่ง เราก็นับ นึง-ส่อง-ซั่ม เวลาเด็กจะขึ้นบันไดเลื่อนครั้งแรก ก็จะนับ นึง-ส่อง-ซั่ม เราก็เลยรู้สึกว่าเป็นคำพูดในชีวิตประจำวัน แล้วก็มีความหมายที่ดี กำลังจะเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ ก็อยากให้ค่ายเราเป็นค่ายที่แฟนเพลงรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เราเริ่มทำเริ่มนับนึง-ส่อง-ซั่ม ครับ

สไตล์ของ นึง-ส่อง-ซั่มเรคคอร์ดส์?

แสตมป์ : ตอนแรกไม่ได้วางเลยนะครับ ตอนนี้ก็ยังไม่ได้วาง แต่ด้วยความที่เราชอบคนแบบนี้ เพลงแบบนี้ ก็จะมีรสนิยมของเราอยู่ในนั้น ว่าเราชอบเพลงทรงนี้ คนแบบนี้ ชอบคนที่เขียนเพลงแบบนี้ ทั้ง 2 คนนี้จะเป็นคนที่เขียนเพลงเอง เขียนเพลงที่มาจากชีวิตตัวเอง เอาเพลงของตัวเองมาเล่า เอาชีวิตตัวเองมาเล่า มันเป็นสิ่งที่ผมชอบอยู่แล้วในงานคนอื่นครับ ก็เลยไม่รู้ว่าเป็นลายเซ็นรึเปล่า คือเกิดขึ้นโดยที่เราไม่ได้เซตไว้

เลือกวันเกิดตนเอง เป็นวันเปิดค่าย?

แสตมป์ : เหตุผลง่ายๆ เลยครับ จะได้จำได้ (หัวเราะ) คือจริงๆ ผมอยากพบปะผู้คนในวันเกิด และปีนี้ตรงกับวันอาทิตย์พอดี หลายๆ อย่างลงตัว เพราะเดือนพฤษภาคมนี้ เราน่าจะเริ่มมีเพลงออกมาพอดี เป็นความบังเอิญที่ลงตัวพอดีครับ จึงถือโอกาสจัดงาน “STAMP & Friends by 123records Live Show” เปิดตัวค่ายอย่างเป็นทางการ เพราะที่ผ่านมาผมไม่เคยจัดงาน Fan Meet ของตัวเองมาก่อน วันนั้นเราจะเอาเพลงที่ทำในปีที่แล้ว และเพลงที่ทำในญี่ปุ่นมาเล่น และชวนเพื่อนๆมาเล่นด้วยกัน ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดครับ (จัดที่ไหน?) เราจัดกันที่ Parking Toy เกษตร-นวมินทร์ ประตูเปิด5 โมงเย็น เริ่มแสดง 6 โมงเป็นต้นไป บัตรมีราคาเดียวคือ 1,000 บาทครับ

ศิลปินเปิดค่าย?

แสตมป์ : 2 คนนี้ เกิดจากที่ผมชอบเพลงเขาก่อนเลยครับ ที่ผ่านมาก็เริ่มปล่อยเพลงบ้างนิดนึง คนละเพลง พอมีโอกาสพาเขาไปโน่นนี่ ไปเล่นสด ก็ตื่นเต้นมาก แล้วอย่างแรกคือแฟนเพลงที่ชื่นชอบงานผม ก็ชื่นชอบเขาด้วย แล้วพอเขาปล่อยเพลงออกไป ก็เริ่มมีแฟนเพลงที่ไม่ได้ชื่นชอบงานผม มาชื่นชอบเพลงของเอ็มคนเดียว เพลงของปังคนเดียว ก็รู้สึกว่าดีใจที่เราได้รวบรวมคนเหล่านี้เข้ามาครับ (ไม่ได้มุ่งไปที่ศิลปินดังๆ?) เพราะผมตื่นเต้นกับคนเหล่านี้ครับ แล้วผมก็ไม่ได้รู้สึกอยากจะทำคนที่มีชื่อเสียงแล้ว เขาก็คงมีอะไรของเขาแล้ว อยากแรกคือผมอยากให้เพลงของน้องๆ ได้ถูกปล่อยออกไป เรารู้สึกสนุก และคิดว่าเราจัดการได้ กับสิ่งที่เขามี

ทำความรู้จัก เอ็ม ยศวัศ?

เอ็ม : เป็นโอกาสที่ไม่คิดว่าจะเข้ามาในชีวิตผมครับ เพราะว่าก่อนหน้านี้ผมทำเบื้องหลัง เป็นตากล้องถ่ายมิวสิกวีดีโอ ถ่ายภาพยนตร์ โฆษณา แล้วเรารู้สึกว่างานดนตรีเป็นไปได้ยากมากสำหรับเรา เพราะเราทำเดโม่เขียนเพลงเฉพาะเนื้อหาที่เราอยากจะเล่า แต่งเพลงให้กับแม่ กับปู่ น้องชาย ให้กับสิ่งต่างๆ แต่งเก็บๆ ไว้ตั้งแต่สมัยเรียนมหา’ลัย (เรียนทางด้านไหน?) ทางด้านภาพยนตร์ครับ วารสารศาสตร์ ธรรมศาสตร์จบมาก็ทำงานเบื้องหลัง ก็เลยรู้สึกว่าการที่จะมีเพลงขึ้นมาสักเพลง สำหรับเราความรู้ทางด้านดนตรีมันยังน้อยมาก พื้นฐานน้อย ได้แต่เล่นกีตาร์ ร้องอัดเดโม่ โดยเป็นเนื้อร้องที่เราคิดคอนเซ็ปต์เองในแต่ละเพลง (รู้จักกับแสตมป์ได้อย่างไร?) บังเอิญผมได้ไปเล่น MV ให้กับพี่แสตมป์ในเพลง “มนุษย์ลืม” เพราะผมก็รับงานเบื้องหน้าบ้างเป็นพาร์ทไทม์ อย่างเช่น MV เพลง “ทางของฝุ่น” ของ “อะตอม” คือผมอยู่ในทีมโปรดักชั่น เพื่อนเห็นว่าเข้าคอนเซ็ปต์ ก็หยิบเราไปเล่นอะไรแบบนี้ครับ แล้วผมมีพี่ชายที่รู้จักกันชื่อ “กล้วย” เล่นเบส อยู่วง “มอร์นิ่ง ซัฟเฟอร์” เขาเคยฟังเพลงเดโม่ผม แล้วก็ส่งให้พี่แสตมป์ฟัง พอได้ไปเล่น MV เพลง “มนุษย์ลืม” ของพี่เขาก็เลยถามว่าพี่ได้ฟังเพลงนั้นรึเปล่า เขาก็บอก “เสาอากาศ ใช่ไหม?” ผมก็บอก “ใช่ครับ” เป็นเพลงแรกที่ผมแต่ง แต่งให้กับเสาอากาศทีวี(หัวเราะ) เพราะผมเรียนสื่อสารมวลชน ผมก็เลยเอาเรื่องที่คิดว่าเรารู้ดีที่สุด เห็นเสาอากาศอยู่หน้าหอที่รังสิต ก็เลยเอาเรื่องนี้ละกัน ดีใจมากครับที่พี่เขาจำได้ หลังจากนั้นผ่านมา 5-6 ปี พี่แสตมป์เขาก็ทักมา ว่าอยากฟังเพลงอื่นๆ ที่เอ็มได้แต่งไว้ ก็เลยไปที่ออฟฟิศเขา เอาเพลงให้เขาฟัง ก็เลยได้ร่วมงานกันครับ ปล่อยซิงเกิ้ลแรก คือเพลง “เสาอากาศ” (อะไรทำให้เชื่อมั่นในแสตมป์?) 90% ไม่มีใครสนใจเพลงเสาอากาศ แต่พี่แสตมป์สนใจ ก็เลยซื้อใจเราตั้งแต่วินาทีนั้น ว่าเขาเลือกจากที่เราเป็นเรา สิ่งที่เราคิดจริงๆ ตอนนี้ก็เป็นช่วงที่ต้องพัฒนาความรู้ทางด้านดนตรีที่มีน้อยนิดของผม(หัวเราะ) ค่อยๆ โตไปกับเขาครับ

ที่มาของ ปัง ตันเต๊ก?

ปัง : พรหมลิขิตมากเลยครับ ผมจบจากเภสัชศาสตร์มหาวิทยาลัยศิลปากร จบมาปุ๊บก็เข้ามาทำงานที่กรุงเทพฯ คือผมเป็นคนฉะเชิงเทรา ไปเรียนนครปฐม แล้วตอนนี้ก็เข้ากรุงเทพฯมาเป็น
เภสัชยืนอยู่ประจำที่ร้านยาที่เอ็มควอเทียร์ แล้วบังเอิญวันนั้นพี่แสตมป์ไปซื้อยาที่ร้านพอดี ผมเนื้อเต้นมากเลย (หัวเราะ) อยู่ตรงนั้นเราเจอดารา เจอศิลปินเยอะแยะมาก แต่คนนี้งานเขาเป็นที่ประจักษ์อยู่แล้ว แล้วพี่แสตมป์คือหนึ่งในไอดอลที่ผมยกให้เป็นต้นแบบด้านการเขียนเพลง การเพอร์ฟอร์มมาตลอด ผมก็เลยรู้สึกว่าอยากจะบอกพี่เขาสักหน่อย ตอนนั้นพี่แสตมป์เดินออกจากร้านไปแล้ว ผมก็เลยหยิบเศษกระดาษมาเขียนชื่อวงผมเอง แล้วผมก็ยกมือไหว้พี่ที่ร้านกับลูกค้า บอก “พี่ครับเดี๋ยวผมมานะ ผมต้องไปจริงๆพี่” ผมก็เดินออกไปหาพี่แสตมป์ ยื่นกระดาษให้เขา บอก “ผมชื่อนี้ๆ นะครับ ทำเพลงอยู่ ถ้าวันหนึ่งเพลงผมดีพอ เรามาเล่นดนตรีด้วยกันนะครับ” แล้วช่วงที่หายไปสักพัก ผมก็ไปประกวดแต่งเพลงของ นิตยสาร Happening ที่ทำร่วมกับมูลนิธิฟรีดริช เนามันในประเทศไทย (FNF) ชื่อโครงการเสรีภาพเสรีเพลง ผมก็ส่งเพลงไป แล้วเพลงที่ได้รางวัลชนะเลิศ จะให้พี่เต๋อ-นวพลทำ MV ให้ ซึ่งผมได้รางวัลชนะเลิศจากเพลง “บทเพลงถึงตัวฉันเอง” พอ MV ถูกปล่อยไป พี่แสตมป์เขาก็จำได้ เขาก็ทวิตว่าจำน้องเภสัชคนนี้ได้ แล้วเขาก็ได้คอนแท็กจากพี่ที่ Happening ทำให้เราได้คุยกัน ถัดไปปี 2 ปีพี่แสตมป์ก็เปิดค่ายเป็นรูปร่างแล้ว ก็เลยชวนผมมาทำครับ จนได้ปล่อยเพลง “แพ้” เป็นซิงเกิ้ลแรกซึ่งผมได้แรงบันดาลใจมาจากข้อความหนึ่งในเฟซบุ๊ค หน้า NEW FEED ที่ผมเลื่อนๆ ผ่าน เขาบอกว่าถ้าความรักเป็นเกม ถ้าเลิกรักกัน คนไหนที่รู้สึกมากกว่า คนนั้นก็จะมีโอกาสที่แพ้เยอะกว่า คือไม่ว่าเขาจะทำอะไรเราก็ยอมเขาหมด (แล้วในชีวิตจริงแพ้ไหมคะ?) ไม่แพ้ครับ (หัวเราะ) (งานเภสัชยังทำอยู่ไหม?) ก็ยังทำอยู่ครับ ผมสามารถยืดหยุ่นเวลาได้ ใช้เวลาช่วงเช้าก่อนเริ่มงาน และหลังเลิกงานมาจับเพลงครับ

ผลงานของค่ายในอนาคต?

แสตมป์ : เน้นงานเพลงเป็นหลักครับ หลังจากงานเปิดค่าย ก็จะมีเพลงใหม่ของน้องเอ็ม ซึ่งเขาเก่งมาก เป็นตากล้องด้วย เป็นผู้กำกับด้วย แล้ว MV ตัวใหม่ของเขา ถ่ายเอง เล่นเอง เอาครอบครัวตัวเองมาเล่นด้วย (หัวเราะ) มีเขาคนเดียวนี่คุ้มมากครับ (หัวเราะ) ก็จะเป็น DIY พอสมควร เหมาะกับยุคสมัยดี ที่ยุคนี้โปรดักชั่นยิ่งใหญ่ก็อาจจะไม่จำเป็นแล้ว เพราะว่าแฟนเพลงกับศิลปินสามารถติดต่อกันได้โดยตรง ปีนี้ก็จะมีเพลงจากทั้ง 2 คนครับ และก็ในวันที่ 13 ผมก็จะเปิดตัวศิลปินคนที่ 3 ซึ่งยังบอกไม่ได้ว่าเป็นใคร (ผู้หญิงหรือผู้ชาย?) ผู้หญิงครับ (คนที่รู้จักกันดีอยู่แล้วรึเปล่า?) ก็ถ้าเป็นคนที่ชอบวงการเพลงอินดี้ จะต้องรู้จักเขาครับ คือตอนแรกพอคนรู้ว่าผมเปิดค่าย ไปออกรายการ The Driver ของโอ๊ต ปราโมทย์ โอ๊ตก็โฆษณาเยอะมาก หลังจากเทปนั้นออก คนก็ส่งเดโม่มาเยอะมาก ก็ต้องเรียนทุกคนว่าค่ายผมเล็กมากครับ ผมขอดูแล 2 คนนี้ก่อน ขอโทษจริงๆ แต่ว่าผู้หญิงคนนี้เขาเป็นคนโปรดของภรรยาผมเลยครับ (หัวเราะ) ทำให้ฝ่ากำแพงนั้นมาได้จริงๆ ผมก็ชอบเขาด้วย วันอาทิตย์นี้(13 พ.ค.) ก็จะมีเพลงจำนวนหนึ่งซึ่งยังไม่เคยเล่นที่ไหน ผมรู้สึกว่ามันเป็นซาวนด์ใหม่ที่เขาไม่เคยทำก็ตื่นเต้นมากที่เขาอยากมาทำกับเรา

เพลงของแสตมป์?

แสตมป์ : ช่วงนี้ส่วนของผมก็มีเพลงปล่อยเรื่อยๆ นะครับ มีเพลงกับพี่เบิร์ด เพลงตนเอง เดือนหน้าผมก็จะมีเพลงที่ทำกับ Urboy TJปล่อยออกมาต่อจากเพลงของเอ็มครับ

ช่องทางติดตาม?

แสตมป์ : ตอนนี้เรามีแฟนเพจของค่าย คือ 12 sumrecords แล้วก็มี Youtube : 123records,Instagram : 123recordshop สามารถเข้ามาพูดคุยแลกเปลี่ยนแชร์ไอเดียกันได้นะครับ

สิ่งที่ไม่อยากให้พลาด?

แสตมป์ : ในวันงาน 13 พ.ค.นี้ ก็จะมี 2 ศิลปินมาจากญี่ปุ่น คือ วงFIVE NEW OLD กับอีก 1 ศิลปินเดี่ยว DÉ DÉ MOUSE ที่ปีที่แล้วผมมีโอกาสได้ไปทัวร์ที่ญี่ปุ่น ก็มีโอกาสได้ผูกมิตรกับพวกเขา ไปเล่นเปิดให้เขาบ้าง ไปอาศัยแฟนเพลงเขา แล้วตอนนี้ วงFIVE NEW OLD ก็เพิ่งได้ออกอัลบั้มกับค่ายที่ใหญ่อันดับ 3-4 ของญี่ปุ่นเลย แล้วก็กำลังโปรโมทเพลงใหม่อยู่ ผมก็มีโอกาสไปร่วมฟีทเจอริ่งในอัลบั้มใหม่ของเขา เขาจึงมาฟรีเป็นของขวัญเปิดค่ายให้เราเลยครับ มาเจอแฟนเพลงที่ไทยด้วย ส่วน DÉ DÉ MOUSE เป็นดีเจ ที่ผมเป็นแฟนเพลงเขาเลย ก็มีโอกาสได้เล่นด้วยกันที่ญี่ปุ่น ได้ไปดูคอนเสิร์ตเขา แล้วผมชอบเขามากเลย ก็เลยชวนเขามา ด้วยความที่อยากให้แฟนเพลงเห็นของที่เราเห็นมา ว่าเขาเล่นกันระดับไหนนะ และก็อยากให้น้องๆ ได้เล่นกับเขาด้วย ผมว่าจะได้พัฒนาไปอีกระดับ ถ้าเราได้เจอ ได้เห็น ได้เล่นร่วมกันครับ

เสน่ห์เบื้องต้นที่สัมผัสได้จาก 3 หนุ่ม คือรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของพวกเขา ทำให้เรารู้สึกสดใสตามเจ้าค่ะ เพราะฉะนั้น คงไม่ต้องบอกว่า ยามที่ได้นั่งฟังพวกเขาร้องเพลง หัวใจดวงน้อยๆ นี้ จะเคลิ้มแค่ไหน บรึ๋ยส์!!

กัลลัตตา

ต้องเรียกว่า “ใจรัก” อย่างแท้จริง กับคนดนตรี ที่เลือกผลิตงานในรูปแบบ อัลบั้ม ทั้งที่ทุกวันนี้ ศิลปินเล็กใหญ่ต่างทำ ซิงเกิ้ล ออกทีละเพลงกันเป็นส่วนใหญ่ แต่สำหรับ “2 Is better Than 1” จากสังกัดClassy Records ยังขอคงไว้ กับเสน่ห์ของเพลงเต็มอัลบั้ม ในรูปแบบซีดี ผลงานซึ่งเป็นสีสันทางดนตรี ชุดที่ 2 จึงได้โอกาสคลอดออกมา

“2 is better than 1” ประกอบด้วย 2 สมาชิก คือ ขนุน-วัลลภ เจียรสถิตย์ และ มะเหมี่ยว-อิสรีย์ นำพาเจริญ ที่แจ้งเกิดปล่อยอัลบั้มแรก(พ.ศ.2555) ในชื่อเดียวกันว่า “2 Is better Than 1” ซึ่งมาพร้อมซาวน์ดนตรีจากเครื่องดนตรีมากมายหลากชนิด ทั้งแปลกและหาฟังยาก มาบันทึกเสียงสด แต่ที่น่าฉงน คือไม่มีเครื่องดนตรีที่คุ้นหูอย่าง “กีตาร์” เลยแม้แต่เพลงเดียว!?

จนมาถึงมีนาคมปีนี้ พวกเขากลับมาอีกครั้ง กับอัลบั้มเต็มหมายเลข 2 ที่ชื่อว่า “3 Is better Than 2” โดยมี ขนุน-วัลลภ,มีน-พัทธศิษฏ์ ศรีศุภลักษณ์ และ หอย-อภิศักดิ์ เจือจาน เป็น3 สมาชิกในปัจจุบัน (มะเหมี่ยว-อิสรีย์ ออกไปเตรียมทำผลงานเดี่ยวของตัวเอง) แต่ยังคงชื่อวง 2 Is Better Than 1 ต่อไป ภายใต้สังกัดเดิม Classy Records ที่มาพร้อม 13 บทเพลงลงซีดี และมีแค่ 3 เพลงที่ขายผ่านออนไลน์

l ก่อร่างสร้างวง?

ขนุน : ตอนนั้น Classy Records เปิดมาขึ้นปีที่ 9 ผมได้เข้ามาเป็นนักดนตรีอัดเสียงให้กับหลายๆเพลงในอัลบั้มที่3 ชื่อว่า “อัลบั้ม9” พี่ป๊อกที่เป็นเจ้าของค่ายก็ถามผมว่า ผมอยากจะทำอัลบั้มไหม แน่นอนนักดนตรีทุกคนต้องอยากทำอัลบั้มอยู่แล้ว แต่ทีนี้ตัวผมเองไม่ใช่นักร้องผมเป็นนักดนตรี ผมทำเรียบเรียงได้ แต่งเพลงได้ แต่ว่าไม่ถนัดด้านร้อง ก็เลยจะไปหานักร้องอีกคนหนึ่งมาเป็นดูโอ้กัน ในตอนนั้นก็ได้นักร้องมาเป็น มะเหมี่ยว-อิสรีย์ อดีตศิลปินนักร้องสมาชิกวง 3G (สังกัดค่าย Grammy) ตอนนั้นเขาเด็กๆ แต่พอมาถึงตอนที่เราจะทำอัลบั้ม เขาก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว แล้วเขาก็ร้องเพลงเพราะ พอมาจูนกันได้ก็เลยมาทำอัลบั้ม และเป็นอัลบั้มแรก “2 Is Better Than 1” เป็นชื่อเดียวกันกับชื่อวง ที่นี้พอทำเสร็จ ตอนนั้นคือปีพ.ศ.2555

หลังจากนั้นมาประมาณอีกกี่ปีก็ไม่รู้ เราก็เลยคิดว่าจะทำอัลบั้ม 2 แต่ว่าพอจะทำอัลบั้มสองมะเหมี่ยวเขามีโครงการเตรียมตัวที่จะออกอัลบั้มเดี่ยว แต่ผมยังอยากทำอัลบั้มต่อ ก็เลยต้องหาสมาชิกเพิ่ม อย่างที่บอกว่าผมไม่ใช่นักร้อง ผมต้องหาสมาชิกที่ร้องเพลงได้ ก็ได้มาเป็น หอยกับมีน คนหนึ่งเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน อีกคนหนึ่งก็เป็นรุ่นน้องที่ห่างกัน 2 ปี เรารู้ฝีไม้ลายมือเขาอยู่แล้ว เราก็รู้สึกว่าน่าจะมารวมกันได้นะ ประกอบกับมีนเขาทำเพลงออกมา ชื่อเพลง “ฝั่งนั้น” คือเป็นเพลงแรกของอัลบั้มที่สอง ทำออกมาแล้วผมชอบมาก และให้ใครฟังก็ชอบหมดเลย เราก็เลยบอกว่าน่าจะมารวมตัวกันนะ

ตอนแรกก็เป็นมีนคนเดียวก่อน และก็มาคุยกันคร่าวๆ ระหว่างที่คุยกัน จริงๆ คือเราก็สนิทกันอยู่แล้ว คุยกันว่าจริงๆ หอยเขาก็มีเพลงที่เขาแต่งไว้อยู่เยอะเหมือนกัน คือทำงานร่วมกันมา 2 ปี ตอนที่เรียนอยู่ก็เคยทำอะไรร่วมกันอยู่ ทำเพลงละคร เพลงองค์กร เพลงประกวด อะไรอย่างนี้มาอยู่ก่อนแล้ว ก็เลยสรุปมารวมกัน 3 คน ที่นี้มันก็จะประหลาดหน่อยตรงที่ว่า บังเอิญว่าสามคนนี้แต่งเพลงได้หมดเลย ก็เลยคุยกันว่าแบ่งหน้าที่กันไปเลย รับผิดชอบคนละ 4 เพลง 3 คน ก็ 12 เพลง เราก็เลยเอาเพลงหนึ่งของ Classyซึ่งเป็นเพลงที่ทำให้ Classy เป็นที่รู้จักชื่อเพลง “ถามสักคำ” ที่มียอดไลค์สองถึงสามล้าน (ณ ตอนนั้นโอกาสจะขึ้นเป็นล้านมันยากมาก) มีนก็รับผิดชอบทำเป็น A cappella {อะแคปเปลลา} ไม่มีเครื่องดนตรีเลย และก็สามคนก็คนละ 4 เพลง ก็รับผิดชอบกันไป แต่ว่าในระหว่างนั้นทั้งสามคนก็ต้องมาจูนกัน ไม่ให้มันโดดมากนัก

l 3 คน 3 สไตล์?

ขนุน : จริงๆ อัลบั้มชุดนี้ไม่ค่อยเป็น unity เท่าไหร่ ในแง่ของการเรียบเรียงหรือลักษณะดนตรี แต่ถ้าในแง่เนื้อหามันไปด้วยกันได้หมด เนื้อหาของเพลงจะสอดคล้องกันไปเรื่อยๆ ยังมองโลกไปในทางเดียวกันอยู่ยังไม่มีอะไรที่แตกต่าง แต่ว่าก็โอเคด้วยการเรียบเรียงดนตรี ความชอบของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ชุดนี้ก็เลยใช้ชื่อว่ามันเป็น variety pop คือยังคงฟังง่ายแต่อาจจะมี Jazz มาบ้างนิดหน่อย อาจจะมี Rock นิดๆ แต่ว่าหลักๆ ยังคงเป็นพื้นฐาน Acoustic จริงๆ เราอาจใช้คำว่า Acoustic variety pop ก็ได้นะ เพราะเราก็ไม่ได้เป็นอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องดนตรีเรายังใช้ Acoustic ทั้งอัลบั้มอยู่ ตอนแรกที่บอกว่ามันยังไม่ Unity ก็มีความเป็น Unity อยู่บ้าง ไม่ได้มีอะไรที่มันจะประหลาดออกไปเยอะมากนัก คือมันใกล้กันในแง่ของชนิดเครื่องดนตรี ที่ยังคงความเป็น Acoustic อยู่ แต่ว่าไม่มีเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์มาเกี่ยวข้อง ด้วยการใช้เครื่องดนตรีสดมาเล่น ก็จะไปได้หลายทาง ทีนี้เราก็มีให้ชิมหลากหลายเลย แต่ละเพลงก็มีสไตล์ของมัน แต่หลักๆก็ยังเป็น Acoustic อยู่ คือจริงๆ เพลง Acoustic น่าจะครึ่งอัลบั้มเลยครับ ส่วนที่เหลือก็แตกต่างกันไป เรียกว่าฟังชุดนี้ต้องชอบสักเพลง (หัวเราะ) เพราะว่ามันไม่เหมือนกันเลย

l ความต่างของ 2 อัลบั้ม

ขนุน : จริงๆ ถ้าลองไปฟังชุดที่หนึ่ง ดนตรีจะไม่เหมือนชุดนี้เลย เพราะอัลบั้มชุดหนึ่งผมทำคนเดียว มันก็จะออกมาสไตล์ของผม เพราะผมไม่ได้แชร์ไอเดียกับใครเลย คือชุดที่หนึ่งไม่มีกีตาร์เลย เพราะว่าผมเล่นไม่เป็น พอมาชุดนี้ก็มีหอยกับมีนเขาเล่นกีตาร์ เพราะฉะนั้นจะมีเสียงกีตาร์แทบจะทุกเพลง แต่ก็จะมีอยู่ 2-3 เพลง ที่ไม่มีเสียงกีตาร์แค่นั้นเอง ด้วยเครื่องดนตรีก็ทำให้อารมณ์เพลงมันเปลี่ยน

l เติมเต็มกันและกัน?

หอย : ผมว่านักดนตรีทุกคนน่าจะมีมุมนี้ คือถ้าเป็นคนที่ไม่รู้จักเราก็จะมีอีโก้ประมาณหนึ่ง แต่สำหรับคนที่เรารู้จัก คือเราเรียบเรียงไม่เป็น เราเรียบเรียงดนตรีไม่ได้ เราไม่ได้เรียนดนตรีมา เราก็ได้แค่เนื้อทำนองมา เพลงของเราสามในสี่เพลง ก็โยนให้มีนเป็นคนเรียบเรียง ซึ่งเวลาเราโยนให้มีนเรียบเรียง เราก็ยกให้เลย โดยที่ให้ตัดสินใจเลย เพราะเราไม่สงสัยว่าจะทำได้หรือเปล่า

มีน : สำหรับผมเต็มที่ทุกเพลงอยู่แล้วครับ ผมก็เหมือนทุกคน คืออยากแต่งเพลงเก็บไว้ อยากมีเพลงกับอัลบั้มเป็นของตัวเอง แต่พอได้มารวมตัวกับพี่ๆ มันก็เป็นเรื่องใหม่ที่ผมต้องจูนกับทุกคน

หอย : จริงๆ พวกเราเติมให้กันและกัน คือที่เราขาดมาตลอดคือเราทำดนตรีเองไม่เป็น จริงๆ อาจทำได้ แต่เราไม่กล้า เราก็มีโครงของเรามา แต่พอจะใส่เราก็กลัวผิด แต่พอสองคนนี้มาทางนี้อยู่แล้วมันก็จบ

มีน : ส่วนของผมที่ได้ชัดๆเลยคือการทำมาสเตอร์เพลงให้มันเป็นมาสเตอร์จริงๆ ความมาตรฐานของดนตรี การเล่น , การเรียบเรียง ก็ได้ พี่ขนุนกับพี่หอยมาช่วยตีกลองครับ จริงๆรายละเอียดมันเยอะมากเลย จากการทำคนเดียว แล้วเราก็ไม่ได้ใส่ใจในเรื่องต่างๆ มาตรฐานของการอัดเสียงการเล่นดนตรีสด ก็ได้พี่ขนุนมาช่วยดูให้ครับ

l ความประทับใจในเพลง?

มีน : ผมชื่นใจ เพลงที่ผมเคยทำอยู่แล้วและชอบ มันเป็นรูปเป็นร่าง มีเสียงในหัวที่เราอยากได้ยินหรือเคยได้ยินมันออกมาจริงๆ สัมผัสได้ แล้วเพลงพี่หอยพอเอามาเรียบเรียงแล้วมันเพราะ ตอนแรกเราฟังDemo เราก็ยังไม่รู้ว่าจะออกมาเป็นแบบไหน พอเรียบเรียงมาเป็นมาสเตอร์ มันเพราะมาก ผมชอบ อย่างเพลง “นิ้วเพชร” โคตรมันส์เลย ตอนแรกผมฟังผมนึกภาพไม่ออกว่ามันจะเป็นเพลงให้คนอื่นฟังยังไง พอเราทำงานร่วมกัน อ๋อ มันเป็นอย่างนี้

ขนุน : อย่างที่บอกแต่ละเพลงมีที่มาที่ไป เรารู้ถึงจุดเริ่มต้น ขั้นตอนการทำ เพราะฉะนั้นทุกเพลง ทุกเพลงจริงๆ นะ ผมรู้สึกอินไปกับมัน มันอาจจะมีช่วงตอน Demo เราอาจจะยังนึกไม่ออกว่ามันจะออกมาเป็นยังไง แต่แน่นอนพื้นฐานของเรา คือเราเชื่อใจกัน เนื้อทำนอง เราผ่านแล้ว ทุกคนผ่านหมด คือเราคบกันมา 20 ปีนะ เรารู้อยู่แล้วว่ามันโอเค แต่ก็มาหนักใจเรื่องเรียบเรียง ว่ามันจะออกมาเป็นยังไง เพราะตอนเรียบเรียงยากเหมือนกัน คือว่าผมก็ต้องเรียบเรียงในคอมพิวเตอร์ เสียงที่ได้มันจะไม่เหมือนกับตอนที่ทำจริงหรอก บางอันก็ดีกว่า บางอันก็จะแย่กว่า ทีนี้ก็ต้องมาจินตนาการว่าท้ายที่สุดอัดเสร็จขึ้นมาจะเป็นยังไง เพราะฉะนั้นทุกเพลง พอเรารู้ที่มาที่ไปของมัน พอเรารู้กระบานการ เลยทำให้เราอินทุกเพลงเหมือนกัน บางเพลงเราดูเรียบเรียงเหมือนไม่มีอะไร แต่พอเรารู้ว่าทำไมมันถึงเป็นอย่างนั้น เพราะอะไร พอมาดูเหตุผล มาดูจากเนื้อ มันเหมาะสมกับเนื้อแบบนี้นะ อย่างเพลง “คิดถึงบ้าน” ของหอย เพลงมันไม่มีอะไร แต่พอลองไปอ่านเนื้อดีๆ ลองไปฟังเนื้อดีๆ มันก็ตัวตนหอยเลย คือกลับถึงบ้านเหลือแต่แม่แล้ว พ่อไม่อยู่แล้ว แม่หุงข้าวรอกิน ก็จริงนะ ความรู้สึกนั้นก็เกิดขึ้นได้ แล้วพอมาใช้ Acoustic กีตาร์ตัวเดียวถ่ายทอด ยิ่งออกมาได้ดี ถามว่าประทับใจเพลงไหนมันไม่มีคือมันดีทุกเพลง

หอย : เพลงพวกนี้เราทำกันเอง เหมือนมีลูกก็ต้องรัก รักทุกเพลง เพียงแต่ว่าจะมีเพลงที่ชอบมากๆ โดดๆมาสองเพลง คือเพลงของมีน “ฝั่งนั้น” ซึ่งตัดออกมาเป็นเพลงโปรโมท มันจะเป็นเรื่องที่เขากับแฟนไปเที่ยวอินเดีย แล้วมันจะมีความเชื่อของคนที่นู้น เป็นสองฝั่งแม่น้ำที่ฝั่งนี้เป็นฝั่งคนเป็น แต่ถ้าข้ามแม่น้ำไปเป็นฝั่งของคนตาย เป็นโลกวิญญาณ เรารู้สึกว่าอยากแต่งเพลงให้ได้อย่างนี้บ้างจัง มันได้บรรยากาศ เรานึกถึงว่า เราไม่เคยไปอินเดียแต่เราก็รู้สึกว่าเอาบรรยากาศมาเลยอะไรประมาณนี้ คือเราชอบตรงที่มันเล่าเรื่องความตายที่สุด อยากให้ทุกคนได้ฟังเพลงนี้ อีกเพลงหนึ่งที่โดดมากๆก็เป็นลูกรักของตัวเอง เพลง “นิ้วเพชร”

l ผสมด้วยเพลงลูกกรุง?

ขนุน : เพลง “วันฝนพรำ” คือผมอยากจะแต่งเพลงลูกกรุงดูบ้าง ก็เริ่มจากเขียนเนื้อก่อน เพราะผมรู้สึกว่าเพลงลูกกรุงเป็นสิ่งที่ยาก ไม่แพ้เรียบเรียงดนตรีเลย คือเนื้อ เพราะว่าเนื้อเพลงด้วยความที่เป็นลูกกรุง ต้องสละสลวยหน่อย จะมาพูดทื่อๆ ไม่ได้ ก็เลยเปรียบเทียบว่า วันที่เราเจอฝน เรารักกัน เจอฝนก็ต้องทนแล้วจะฝ่ามันไปได้ แต่เดี๋ยวมันก็ตกอีก มันไม่ใช่จะตกแค่วันนี้วันเดียว ปีหนึ่งมันก็เจออีกหลายครั้ง ซึ่งเปรียบเทียบว่าเราอาจจะไม่เข้าใจกันอาจจะทะเลาะกัน มันต้องเจออีกเยอะอีกหลายครั้ง ก็เลยเทียบกับฝน ละพอวันที่ฝนหยุดก็ให้เราคิดอีกว่ามันจะต้องตกอีกนะ ก็ต้องให้พร้อมอยู่เสมอ

l เพลงพิเศษ?

มีน : เพลง “เรือใบ” ในแทร็คที่ 9 คือค่ายเรามีนโยบายว่า หนึ่งอัลบั้มต้องมีเพลงที่กล่าวถึงหรือพูดถึงในหลวงรัชกาลที่ 9 สักเพลง (ขนุน : เพราะค่ายเราเป็นค่ายรักในหลวง) ใช่ครับ ผมก็มีความคิดอยากจะแต่งเพลงเกี่ยวกับพระองค์ท่าน ก่อนที่ท่านจะสวรรคตอยู่แล้ว อยากพูดถึงเรือใบที่เคยทรงและเคยลงแข่งจริงจัง คือเราไม่อาจเอื้อมที่จะแต่งถึงพระองค์ท่านโดยตรง แล้วในส่วนตัวผมคิดว่าการที่ท่านได้ทรงเรือใบ เหมือนทรงดนตรี เรือใบนี่ท่านคงอิสระที่สุด ไม่มีข้าราชบริพาร ไม่มีองครักษ์ ไม่มีหน้าที่การงาน มีแต่ท่านกับเรือกับคลื่น ก็เลยคิดว่า นี่อาจจะเป็นช่วงเวลาที่ท่านเป็นสามัญชนที่สุด ทิ้งทุกอย่าง แล่นเรืออย่างเดียว ก็เลยเป็นที่มาของเพลงนี้ครับ ซึ่งตอนแรกเป็นเพลงแต่งช้าๆ แต่เหมือนเราผ่านช่วงที่เศร้าโศกเสียใจมาแล้ว ก็เลยขยับจังหวะขึ้นมาหน่อยครับ

l ทิ้งท้าย?

หอย : จริงๆ ยุคนี้ก็ไม่ค่อยมีใครทำซีดีขาย แต่เราก็ยังทำกันอยู่ แล้วก็เน้นเรื่องคุณภาพของการบันทึกเสียงด้วย และเป็นเครื่องดนตรีที่อัดสด เล่นกันเองเป็นส่วนใหญ่ มีนักดนตรีรับเชิญบ้าง แล้วเราก็อัดเพลงกันข้ามปี ก็อยากฝากแฟนๆ ติดตามฟังกันดูครับ หรือตามพวกเราได้ที่เฟซบุ๊คแฟนเพจ twois.classy หรือ classyfanclub และ Youtube Channel Classy Records ครับ

ขนุน : นอกจากอัลบั้มนี้แล้ว พวกเราก็กำลังจะไปเล่นดนตรีสดเป็นครั้งแรก ในคอนเสิร์ตใหญ่เพื่อการกุศล ซึ่งจะจัดขึ้นวันที่ 19 สิงหาคม 2561 ที่ศูนย์วัฒนธรรม ส่วนรายได้เราจะไปช่วยเหลือนักแต่งเพลงที่เป็นโรคมะเร็ง และวันนั้นมีศิลปินอีกหลายคนไปร่วมแสดงครับ แฟนๆ สามารถซื้อบัตรได้ที่ http://www.classy-records.com Tel : 082-4293695 หรือสั่งซื้อซีดีของพวกเราได้ด้วยนะครับที่ Line ID : @classyrecords หรือจะอินบ๊อกมาในเพจ ClassyRecords ก็ได้ครับ

นนกุล ชานน

“ความรักในมุมมองของผม รู้ว่าเป็นสิ่งที่ห้ามกันไม่ได้ คอนโทรลไม่ได้ สั่งไม่ได้ บังคับไม่ได้ครับผม จะเกิดขึ้นก็เกิด ถ้ามันไม่เกิดขึ้นก็ไม่เกิด จะหลอกให้คนอื่นมารักคุณได้ แต่คุณหลอกให้ตัวเองรักคนอื่นไม่ได้ครับผม”

กรรณ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา

“ความรักเป็นสิ่งสวยงามครับผมเพราะฉะนั้นเราควรจะเก็บมันให้ดี รักให้เป็น ผมว่าความรักอยู่ที่เรารักเป็นไม่เป็น ขึ้นอยู่กับแค่นี้จริงๆ ครับ”

ฮั่น-อิสริยะ

“ผมว่าความรักเกิดได้ทุกที่ และทุกรูปแบบ เพียงแต่ว่าถ้าเกิดเรารู้จักให้อภัย ความรัก ไม่ว่าจะเกิดขึ้นแบบไหน ก็ตามก็จะอยู่กับเราแบบยั่งยืน และในวันวาเลนไทน์นี้ ก็ขอให้คู่รักทุกคู่ รู้จักหนักนิด
เบาหน่อยให้อภัยกัน พึ่งพาอาศัยกัน แล้วพวกคุณจะอยู่ได้นานครับผม”

ตั้ว-เสฎฐวุฒิ

“รักคือความเข้าใจครับ การยอมรับที่จะอยู่กับข้อดีข้อเสียของกันและกัน และก็ยอมปรับ และลดทอนฐิติหรือว่าอีโก้ของตัวเองบางอย่าง เพื่อใช้ความเข้าใจเป็นสิ่งนำทางให้สบายใจที่จะอยู่ด้วยกันครับ ผมคิดว่าสิ่งนี้น่าจะเป็นจุดที่ทำให้ความรักอยู่กับเรานานมากที่สุดครับผม”

ณัฐ เทพหัสดิน

“คนส่วนใหญ่คิดว่าความรักคือการที่เราจะต้องรับอย่างเดียว แต่ผมว่าความรักที่แท้จริง คือการให้ โดยที่เราไม่ต้องคาดหวังอะไร ไม่ว่าจะเป็นความรักแบบพ่อ-แม่ หรือว่ารักสัตว์เลี้ยง ที่เราเลี้ยงมันแบบไม่มีเงื่อนไข ผมว่าความรักคือการให้ ยิ่งให้ เราก็ยิ่งได้กลับคืนมามากเท่านั้น เพราะฉะนั้นผมว่าคนสมัยนี้ลองหยุดคิดถึงตัวเองบ้าง เพราะเดี๋ยวนี้ทุกอย่างมันทำให้เราคิดถึงตัวเอง ไม่ว่าจะโซเชียลมีเดียเฟซบุ๊ค มันทำให้เราวนเวียนอยู่กับตัวเอง บางทีเราลืมที่จะให้ความรักกับคนรอบข้าง เพราะฉะนั้นผมอยากฝากไว้ครับ อย่าลืมคนรอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นคุณพ่อ-คุณแม่ พี่น้อง คนใกล้ตัว
เราบางที จะเป็นคนที่มักจะลืมง่ายที่สุด เริ่มต้นจากคนที่ใกล้ตัวเรา แล้วค่อยๆแบ่งปันความรักไป ถ้าเรามีโอกาสที่จะมอบให้กับคนที่เขาขาดความรัก หรือขาดโอกาส ผมว่าหยิบยื่นน้ำใจให้เขาบ้าง ไม่จำเป็นจะต้องเป็นรูปแบบของเงิน เป็นความมีน้ำใจก็ได้ครับ เพราะถ้าทุกๆ คนช่วยกันทำ โลกคงจะน่าอยู่มากขึ้นครับ”

ปิ่น-เก็จมณี

“ปิ่นเป็นคนที่มีความรักอยู่แล้ว ความรักเป็นสิ่งสวยงาม และความรักของปิ่นต้องไม่มีเงื่อนไข ถ้าเราคิดจะรักแล้ว ไม่จำเป็นต้องมีเหตุมีผล ปิ่นรักใคร ก็จะรักมาก แล้วก็ยากที่อยู่ๆ จะไม่รัก ปิ่นมักจะหาเหตุผลให้กับข้อเสียของคนอื่นเสมอ เพราะฉะนั้นเราก็จะมีความรักที่ยืนยาวมีความรักที่ให้อภัย และสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ค่ะ และไม่ใช้กับคนใกล้ตัว 4 หนุ่มที่บ้านเท่านั้น แต่ปิ่นจะมีให้กับทุกคนรอบข้าง หรือแม้กระทั่งสัตว์ เรามีความรักเยอะ เราก็ต้องแบ่งเยอะค่ะ”

น้ำฝน-กุลณัฐ

“มุมมองความรักสำหรับฝน ณ ตอนนี้นะคะ ก็จะเป็นความรักที่โตขึ้น แต่ว่าก็ไม่ใช่ว่าพอเราคบกันไปนานๆ แล้วยิ่งทำตัวเบื่อหน่าย อันนี้ไม่ต้องก็ได้ คืออะไรที่เรายังคงความหวานให้ได้ เราก็ยังจะเติมอยู่เรื่อยๆ ค่ะ กลายเป็นความรักที่อยู่บนความเข้าใจ เรามีตัวแปร และมีเหตุผลอะไรหลายๆ อย่าง แต่เรายังคงรักกันนะ และจะพยายามรักษาให้ความรักนี้คงอยู่ตลอดไปค่ะ”

บี-น้ำทิพย์

“บีคิดว่าความรักเป็นสิ่งสำคัญ ที่คนเราต้องมีความรักต่อกัน แต่ความรักมีมากมายหลายรูปแบบ ถ้ายกประเด็นในเรื่องความรักแบบผู้หญิงผู้ชาย สำหรับบีมองว่า คนเราก่อนที่จะรักกันอยากให้รักตัวเองก่อนก่อนที่จะไปรักคนอื่น เพราะถ้าคุณเห็นค่าของตัวเอง รู้คุณค่าของคุณอยู่ที่ไหน คุณก็จะสามารถมอบความรักที่ถูกต้องให้กับคนที่คุณรักได้ แล้วเขาก็จะได้ความรักแบบนั้น ที่มีความสุขทั้ง 2 ฝ่ายค่ะ”

ฝน-ศนันธฉัตร

“สำหรับฝน ความรักต้องเป็นพลังบวกให้กันค่ะ สมมุติว่ามีความรัก ไม่ว่าจะเป็นกับครอบครัว กับคนรักหรือว่ากับสัตว์เลี้ยง เวลาที่เราอยู่ใกล้สิ่งที่เรารัก หรือคนที่เรารัก จะต้องรู้สึกดี เป็นพลังให้แก่กัน และก็พากันไปทำเรื่องดีๆ ค่ะ”

แหม่ม-คัทลียา

“ความรักทุกรูปแบบเป็นสิ่งสวยงาม สำคัญก็คือไม่ว่าจะเป็นรักแบบสามีภรรยา แบบแฟน หรือแบบรักลูก รักเพื่อน ก็เป็นเรื่องที่ดีอยู่แล้ว ก็ขอให้มีความรักที่จริงใจ รักด้วยใจ แหม่มว่าสิ่งนี้สำคัญที่สุดค่ะ”

ป๊อป-ปองกูล

“จริงๆ พอเราเริ่มแก่ตัวลง ความรักมันจะเริ่มมีมุมกลมๆ ของมันหลายอย่าง มีทั้งความดาร์คขึ้น แง่ลบแง่บวกผสมปนเปกันไปหมด สำหรับผมสุดท้ายแล้วถ้าให้มองความรัก ความรักก็น่าจะเป็นสารตั้งต้นของการทำอะไรสักอย่างในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นการทำงาน ก็ต้องมีสารตั้งต้นคือความรักในงานที่จะทำ หรือการมีครอบครัวมีสังคม ก็ต้องเริ่มต้นจากความรักเหมือนกัน ถือเป็นสารตั้งต้นที่ดี ที่ทำให้เราได้มีโอกาส พุ่งไปหาในแต่ละจุดที่ทำให้เราไปต่อได้ครับ”

คริส หอวัง

“ความรักในมุมมองของคริส จริงๆ แล้วก็ต้องเป็นเรื่องของความเข้าใจกัน ถือเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในเรื่องของความรัก ถ้าเกิดเราชอบกัน หมดช่วงโปรโมชั่นไปแล้ว ต่อไปเราจะรับกันได้นานแค่ไหน รู้ว่าเรารักคนคนนี้ ต้องเข้าใจว่าเขาเป็นคนแบบไหน เราจะอยู่กันได้ยาวๆ ค่ะ”

พลอย หอวัง

“ใครบอกว่าวันเลนไทน์แล้วต้องมีคู่คะ บางทีเราก็ไม่ต้องมีคู่ค่ะบอกรักคุณพ่อ-คุณแม่หรือว่าสัตว์เลี้ยงที่บ้านก็ได้ สบายกว่าเยอะค่ะ”

นาทีนี้ในโลกโซเชียลต่างพูดถึงความแซ่บของ “ก้านแก้ว” จาก “หลงไฟ” (จันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางช่อง GMM25) ที่รับบทโดยนางเอกสาว ใบเฟิร์น-พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ ถ่ายทอดความเป็นสาวไซด์ไลน์ตัวแม่ ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงินได้อย่างเปรี้ยวแซ่บ จนหลายคนอินถึงขนาดเบ้ปากใส่นางสุดๆ แต่หลังจากนี้ ความวีไอพีของเธอก็จะเปลี่ยนไป ทำให้เราได้เห็นทัศนคติ มุมมอง และ ความคิด ที่เรียกได้ว่าถ้าไม่ใช่ ก้านแก้ว วีไอพี คิดไม่ได้ขนาดนี้!!

วันนี้จึงขอรวมประโยคแซ่บของ “ก้านแก้ว” มาตีแผ่ และต้องยอมรับว่าความจัดจ้านของงานเขียนบท ช่วยส่งให้ตัวละครนี้น่าสนใจ

ชาลา(หลิน) : คนจนๆ อย่างพวกเราจะไปหาผู้ชายดีๆ ได้จากที่ไหน ใครเขาจะมารักเราจริง มันก็ต้องคนระดับเดียวกันป่ะวะ ถึงจะจริงใจ แล้วเป็นคนดีก็พอแล้ว

ก้านแก้ว (ใบเฟิร์น): ความดีมันกินได้ที่ไหน ถ้าเกิดว่ามีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา ถ้าเขาหล่อเราก็จะเรียกเขาว่า คนหน้าตาดี
แต่ถ้าเขารวย เราก็จะบอกว่าเขาไฮโซ แต่ถ้ามีผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเลย หน้าตาก็ไม่ดี ฐานะก็งั้นๆ ไม่มีอะไรโดดเด่นสักอย่าง เราถึงเลี่ยงไปเรียกเขาว่าคนดี แกเข้าใจป่ะ… คำว่าคนดี มันใช้สำหรับคนที่ไม่มีอะไรเลย หรือแกว่าไม่จริง

///////////////////////////////////////////

กุญชร (ทอย) : ทำไมก้านไม่กลับบ้านล่ะ เราคิดว่าก้านจะกลับไปอยู่กับพ่อที่ต่างหวัดซะอีก ไปทำพวกโฮมสเตย์เกสต์เฮ้าส์เขาฮิตกันไม่ใช่เหรอ แล้วอีกอย่างก้านก็เก่งภาษาด้วย เราเองก็ตั้งใจว่าถ้าเรียนจบเราจะกลับไปเป็นครูที่บ้านเหมือนกัน

ก้านแก้ว (ใบเฟิร์น) : ชร…บ้านพวกเรามันบ้านนอกขนาดนั้น มันไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยว ใครมันจะอยากมา ได้เต็มที่เลยวันละห้าหกร้อยบาท แถมยังต้องมาบริการ มาคอยทำความสะอาด ล้างจาน ล้างส้วมอีก แล้วอีกอย่างนะต่อให้มีคนมาพักเต็มทุกวัน เดือนๆ หนึ่ง ก็ได้สามสี่หมื่นบาท ก้านไม่เอาด้วยหรอก

////////////////////////////////////////////

ไอติม (คิตตี้) : ตั้งแต่ฉันเกิดมา ฉันยังไม่เคยเห็นใครเลวเท่าแกเลย พูดออกมาได้เต็มปากว่าไปนอนกับผู้ชายที่เขามีเมียแล้ว

ก้านแก้ว (ใบเฟิร์น) : ใช้คำว่าเมีย เลยเหรอคะ! เท่าที่ฉันดูนะคุณกับคุณโชนยังไม่ได้แต่งงานกันสักหน่อย

แค่คบหากัน นอนด้วยกันบ้าง ฉันไม่ถือหรอกค่ะ ผู้ชายมันก็นอนกับผู้หญิงเรื่อยๆ ถ้าจะนับเป็นเมียไปหมด คงวุ่นวายแย่ ถ้าให้ฉันแนะนำ ให้ผู้ชายเขาเป็นคนบอกดีกว่านะคะ ว่าคนไหนคือ “เมีย” คนไหนเป็นแค่ “คู่นอน”

///////////////////////////////////////////

ชาลา (หลิน) : ก้านไม่น่าไปพูดไม่ดีกับป้าเหงี่ยมเลย ยังไงเขาก็มีบุญคุณกับแกใครจะไปรู้ อนาคตวันหนึ่งแกอาจจะต้องไปพึ่งพาเขาอีกก็ได้นะ แล้วมาอยู่ที่คอนโดฯนี่จ่ายไหวเหรอเดือนละตั้งเจ็ดพัน

ก้านแก้ว (ใบเฟิร์น) : ต่อให้ฉันไม่เหลืออะไร ฉันก็ไม่มีทางกลับไปเหยีบบ้านหลังนั้นเด็ดขาด ตายซะยังดีกว่า ใครจะรู้…ฉันอาจจะอยู่ที่คอนโดฯนี่อีกไม่นาน อาจจะมีไฮโซสักคนยกคอนโดฯหรูๆ ให้ฉันก็ได้ ไม่ต้องเปลืองเงินซื้อเองไง

ในส่วนของนักแสดง ใบเฟิร์น-พิมพ์ชนก เผยความรู้สึกถึงบทบาทนี้ว่า “เรื่องนี้ก็สะท้อนอะไรหลายๆ อย่างในสังคมให้เราได้เห็น ผู้หญิงแบบก้านแก้วมีอยู่จริง ซึ่งเราแค่นำเสนอมุมมองชีวิตเขาว่า ทางที่เขาเลือก ทางที่เขาหลงไปจะเจอกับอะไรบ้าง เป็นธรรมดาของคนที่หลงไปกับเงิน วัตถุ ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มา เฟิร์นเองอ่านบท เฟิร์นยังสอนตัวเอง เรียนรู้ไปด้วย เอาไว้เตือนการใช้ชีวิตเราเองได้ค่ะไม่ให้หลงผิด ยิ่งยุคนี้ไม่ว่าจะเป็นอินสตาแกรม ไลน์ เฟซบุ๊ค โซเชียลทุกอย่าง ก็จะสอนเด็กยุคนี้แบบตรงไปตรงมาค่ะ”

ด้าน ทอย-ปฐมพงศ์ เสริมว่า “ผมรู้สึกว่า ก้านแก้ว เป็นผู้หญิงที่น่าสงสารนะ เขาคิดว่าสิ่งที่เขาทำคือดีและถูกต้อง เป็นสิ่งที่ควรทำ แต่ก็เข้าใจนะอาจจะเพราะด้วยความที่เขาอยากจะสบาย ทะเยอทะยานเลยทำให้เขาดูร้าย ผมว่าผู้หญิงแบบก้านแก้วน่ากลัวนะที่สำคัญเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นคนร้าย คือไม่รู้ตัวเองเป็นสิ่งที่อันตรายมากๆ ผมว่าจุดประสงค์หลักของเขาคืออยากมีเงินอยากดีกว่าคนอื่น ผมว่าเขาน่าสงสารนะครับ”

ทีมข่าวไม่ได้หยิบเรื่องนี้มา เพื่อสนับสนุนความคิดของ “ก้านแก้ว” แต่คาแร็กเตอร์นี้สะท้อนหลายๆ สิ่งของผู้หญิงไทยบางกลุ่ม ถ้าคุณไม่ปิดหูปิดตา ย่อมรู้ว่า มีอยู่จริง และนับวันยิ่งเพิ่มมากขึ้นจนน่าตกใจ!!