อย่างไรก็ตาม จูบครั้งแรกอาจเป็นตัวตัดสินได้เลยว่า คนนี้ใช่เลย หรือไม่ก็เท่านี้จบกัน ทั้งนี้เนื่องจากความเชื่อจากผลการวิจัยระยะหลัง เช่น จากนักจิตวิทยาวิวัฒน์ (Evolutionary Psychologist) Gordon G. Gallup, Jr. จาก University at Albany, State University of New York ในการให้สัมภาษณ์กับ BBC เมื่อเดือนกันยายน 2007 ว่า “เมื่อริมฝีปากแนบสนิทนั้นเป็นการเริ่มต้นของการสื่อสารที่สลับซับซ้อน ทั้งรสสัมผัส กลิ่น และการปรับลักษณะท่าทาง (น่าจะอุปมาเหมือนเวลาเต้นรำกันนะครับ) ดิ่งลึกลงไปจนถึงกลไกใต้จิตสำนึก จนทำให้เกิดความตั้งใจหรือตัดสินใจที่จะสานสัมพันธ์ต่อหรือไม่
คุณคงไม่เขมือบมื้อเย็นสองครั้งในวันเดียวกันหรอก…ใช่มั้ย แต่ก็ไม่แน่เสมอไป ผลการวิจัยของมหาวิทยาลัยเท็กซัสพบว่า คนส่วนใหญ่ใช้พลังงานน้อยกว่าปกติหลังมื้อเย็น 42 เปอร์เซ็นต์ ส่วนรายงานจากวารสาร The America Medical Association เขียนไว้ว่า คนเป็นโรคเสพติดอาหารตอนกลางคืน มักรับประทานอาหารที่ให้พลังงานสูงถึง 56 เปอร์เซ็นต์ของพลังงานที่ใช้ในแต่ละวันหลังสองทุ่มไปแล้ว ถามจริง คุณกินมื้อเช้าคำสองคำอย่างราชินี และกินมื้อเย็นมูมมามอย่างยาจกครั้งสุดท้ายเมื่อไรกัน
พฤติกรรมการกินเกินขนาดช่วงกลางคืนอาจไม่ใช่ความผิดของคุณ ถ้าจะโทษต้องโทษวิวัฒนาการของมนุษย์ต่างหาก เพราะมนุษย์ชอบจัดงานรื่นเริงเมื่อตะวันตกดินมาตั้งแต่ยุคหิน ยุคนั้นพวกเขาต้องใช้พลังงานจนดึกดื่น นักวิทยาศาสตร์บางคนเชื่อว่า ช่วงสองทุ่มวงจรความหิวของร่างกายจะเกิดสูงสุด นี่คือสาเหตุที่ว่าทำไมมื้อเย็นเราถึงรู้สึกอยากอาหารมาก แต่กลับพึงพอใจในรสชาติน้อยลง ส่งผลให้เราสวาปามมากขึ้นเรื่อยๆ ดร.โยนี ฟรีดอฟ (Yoni Freedhoff) เจ้าของหนังสือเรื่อง The Diet Fix: Why Diests Fail and How to Make Yours Work อธิบายว่า “ปัญหาเกิดจากนิสัยชอบเข้าสังคมที่สืบทอดกันมาส่งผลต่อพฤติกรรมกินอาหารช่วงกลางวัน ถ้าเมื่อคืนนี้คุณเพิ่งจัดเต็มพิซซ่าถาดใหญ่เพิ่มชีส จะส่งผลให้ความอยากอาหารตอนเช้ายืดเวลาออกไป แม้กระทั่งคนที่ไม่ควบคุมอาหารก็ไม่วายกินอาหารระหว่างวันน้อย แต่ดันจัดหนักช่วงกลางคืน พอเช้าเลยไม่อยากกินอะไร ความเครียดสะสมและอยากกินขนมให้พลังงานสูง