บทความพิเศษ : ‘นิทานแห่งความดี’ ภูเขาซากุระ

วันอาทิตย์ ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 06.00 น.

                 กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว  ที่ประเทศญี่ปุ่น สมัยเฮอัน  มีหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งอยู่เชิงภูเขาไฟฟูจิ  ในสมัยนั้น ภูเขาฟูจิที่เป็นสัญลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่น  เคยเขียวขจี มีต้นไม้มากมาย     เด็กๆ วิ่งเล่นใต้ร่มไม้ และนกก็ร้องเพลงอย่างมีความสุข

                 แต่ต่อมา เกิดสงครามและความอดหยาก     ต้นไม้บนภูเขาถูกตัดจนเกือบหมดเพื่อใช้เป็นฟืนจุดไฟให้ความอบอุ่น และหุงหาอาหาร   ภูเขากลายเป็นสีน้ำตาล แห้งแล้ง และเงียบเหงา  เวลาฝนตก ภูเขาก็ถล่ม ดินหินและต้นไม้ก็ไหลลงมา  

                 ในหมู่บ้านนั้น มีชายคนหนึ่งชื่อ คิสุเกะ  ทุกวันเขาจะยืนมองภูเขา แล้วพูดเบาๆ ว่า“ถ้าภูเขาฟูจิกลับมาสวยอีกครั้งก็คงดีนะ…”

                 วันหนึ่ง คิสุเกะนำเงินส่วนตัว   ไปซื้อต้นกล้าซากุระ    

                 ชาวบ้านบางคนหัวเราะเยาะ และพูดว่า   “ดอกซากุระกินไม่ได้หรอกคุณตา กว่าจะต้นชากุระนี้จะโตออกดอก   คุณตาคงแก่ หรือตายไปแล้ว”

                 คุณตาคิสุกะ เพียงยิ้ม ไม่โกรธ  แล้วพูดว่า  “ไม่เป็นไร ปลูกไว้ให้เด็กๆดูดอกซากุระ ในอนาคต”

                 ทุกเช้า คุณตาจะแบกจอบกับถังน้ำ   เดินขึ้นภูเขาช้าๆ  ขุดดินแข็งๆ และปลูกต้นซากุระทีละต้น    แม้จะเหนื่อย แต่คุณตาก็ไม่ยอมแพ้     บางวันฝนตกหนัก  ต้นกล้าเล็กๆ ก็ล้มลง   บางวันแดดร้อนจัด ต้นไม้ก็แห้งตาย

                 คุณตาเหนื่อยจนต้องนั่งพัก แล้วคุณตาก็ลุกขึ้นดูแลต้นซากุระต่อไป

                 ต่อมาก็มี หน่วยราชการ  องค์กรและประชาชนญี่ปุ่นจำนวนมาก พากันทำตามคุณตาโดยร่วมกันปลูกต้นซากุระหลายล้านต้นทั่วประเทศญี่ปุ่น

                 เวลาผ่านไป20ปี  คุณตาคิสุเกะอายุมากขึ้น   และต้นซากุระก็ค่อยๆ โตขึ้นเช่นกัน   จนถึงวันหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ  ดอกซากุระทั่วประเทศญี่ปุ่นบานพร้อมกัน    ภูเขาไฟฟูจิกลายเป็นสีชมพู สวยงามราวกับความฝัน      เด็กๆ วิ่งเล่นอย่างมีความสุข  ผู้คนมายิ้มและถ่ายรูป    หมู่บ้านกลับมาสดใสอีกครั้ง

                นักท่องเที่ยวทั่วโลกหลายล้านคนเดินทางข้ามทะเล  มาดูดอกซากุระที่ญี่ปุ่น  และนำเงินมาใช้จ่ายที่ญี่ปุ่นจำนวนมาก

                คุณตาคิสุเกะนั่งมองดอกซากุระที่ปลูกไว้  อย่างมีความสุขเพราะรู้ว่าเขาไม่ได้ปลูกแค่ต้นไม้   แต่ปลูก ความหวังและความรัก ไว้ในหัวใจของทุกคน

                การกระทำของคุณตาคิสุเกะ เป็นการทำความดีตามบุญกิริยาวัตถุ 10 ข้อ 3   การเพียรพยายาม ตั้งใจมั่น  แน่วแน่ (ภาวนามัย)  ทำให้เกิดผลสำเร็จโดยไม่ต้องนั่งสมาธิ หรือสวดมนต์

                นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า  “ควรทำความดีไว้ แม้ไม่มีใครเห็น    ความพยายามเล็กๆ อาจเติบโตเป็นสิ่งยิ่งใหญ่   และ การคิดถึงผู้อื่น คือหัวใจของความดี”

                เรียบเรียงจากนิทานญี่ปุ่น เรื่อง ผู้มีวิสัยทัศน์แห่งซากุระ The Sakura Visionary  (桜の先見者 Sakura no Senken-sha)

อาทร จันทวิมล

ตะลอนเที่ยว : ทหารมีไว้เพื่อรักษาบ้านเมือง

วันอาทิตย์ ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 06.00 น.

พรรคการเมืองบางพรรคไม่มีประโยชน์ต่อประเทศชาติบ้านเมือง นักการเมืองบางคนไม่มีประโยชน์ต่อประชาชนพลเมือง แต่ทว่าเมืองไทยกลับยังมีนักการเมืองและพรรคการเมืองที่หาประโยชน์มิได้แม้แต่น้อยอยู่มาได้จวบจนถึงบัดนี้ ซึ่งนับว่ามหัศจรรย์เชิงอุบาทว์สุดบรรยายจริง ๆ

หลายคนยังคงจำคำถามจากนักการเมืองไร้สติสิ้นปัญญาที่ถามว่า มีทหารไปทำไม แล้วก็ไม่เชื่อว่าจะรบชนะข้าศึกศัตรู หรือแปลความได้ว่าประเทศไทยไม่มีต้องมีทหาร มีไปก็รบแพ้ข้าศึก

ต้องบอกตรง ๆ ว่า นับเป็นความโชคร้ายอย่างสุด ๆ ของประเทศไทย และคนไทยที่มีพรรคการเมืองและนักการเมืองไร้สติสิ้นปัญญา แต่ที่โชคร้ายยิ่งกว่าคือดันมีคนไทยบางคนหลงใหล ได้ปลื้มไปกับพรรคการเมืองและนักการเมืองไร้ปัญญา ซึ่งการแก้ปัญหานี้ อยู่ที่จำเป็นต้องเร่งเพิ่มสติปัญญาให้ผู้คนที่หลงงมงายกับพรรคที่มีนักการเมืองไร้ปัญญา

เป็นเวลาประมาณ 8-9 เดือนมาแล้วที่กัมพูชาจงใจรุกรานแผ่นดินไทยและคนไทยด้วยอาวุธสงคราม จากวันนั้นถึงบัดนี้ กัมพูชายังคงพยายามจะรุกรานไทยต่อไป ทั้งนี้ผลของการรุกรานไทยโดยกัมพูชาทำให้ทหารไทยเสียชีวิตไป เพราะการรบแล้ว 42 นาย บาดเจ็บอีกนับร้อยนาย ส่วนความเสียหายในเชิงเศรษฐกิจยังไม่สามารถประเมินค่าชัดเจนได้ในขณะนี้

ผลของการสู้รบที่เกิดจากฝ่ายกัมพูชาเป็นผู้เริ่ม ทำให้ความสัมพันธ์ทวิภาคีไทย-กัมพูชาต้องขาดสะบั้นลงเป็นการชั่วคราว ซึ่งยังไม่มีใครตอบได้ชัดเจนว่าจะกลับมาฟื้นความสัมพันธ์กันได้อีกเมื่อไร

มีคำถามว่าฝ่ายกัมพูชาจะโจมตีไทยอีกในวันเวลาใด ตอบเรื่องนี้ได้ยากมาก แต่หลายฝ่ายที่ติดตามสถานการณ์นี้ก็บอกตรงกันว่า น่าจะมีการปะทะกันอีกในอนาคตอันใกล้ เพราะกัมพูชาระดมสรรพกำลัง ทั้งกำลังพล กำลัง อาวุธ แล้วยังระดมปล่อยข่าวเท็จโจมตีฝ่ายไทยตลอดเวลา แม้จะมีการเจรจาหยุดยิงระหว่างกันไปตั้งแต่ 27 ธันวาคม 2568 แต่ในบางวัน ฝ่ายกัมพูชาก็ยังยิงปืนใหญ่ใส่ไทยเป็นช่วง ๆ แต่ไม่ได้ยิงหนาแน่นเท่ากับช่วงปะทะกันหนักในเดือนกรกฎาคม 2568

ทหารไทยที่ประจำการตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา ในแนวชายแดนอีสานใต้ (จากเขตจังหวัดบุรีรัมย์ สุรินทร์ ศรีสะเกษ และอุบลราชธานี) จำนวนไม่น้อยบอก Mr. Flower ว่ายังไม่ได้กลับบ้านเลย เพราะสถานการณ์ชายแดนไม่น่าไว้วางใจ ส่วนนายทหารระดับสัญญาบัตรที่รับผิดชอบพื้นที่บอกว่า ต้องทำทุกอย่างเพื่อรักษาดินแดนไทย และเพื่อรักษาชีวิตของกำลังพลไว้ให้ได้ ไม่ต้องการให้กำลังพลเสียชีวิต หรือบาดเจ็บเลยแม้แต่คนเดียว ดังนั้นจึงต้องวางแผนการรบอย่างรัดกุม และต้องเตรียมทุกสิ่งทุกอย่างให้พร้อมตลอดเวลา ไม่ว่าจะเรื่องอาวุธสำหรับรบ และที่หลบภัยจากกระสุนปืนใหญ่ของกัมพูชา

เมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ Mr. Flower และ คณะได้ขึ้นไปที่แนวชายแดนจังหวัดสุรินทร์ และ บุรีรัมย์อีกครั้ง หลังจากที่เดินทางเพื่อนำข้าวของ เครื่องใช้ อาหารแห้ง และอาหารที่ใช้สำหรับยาม ฉุกเฉิน ยา เครื่องห้ามเลือด (combat tourniquet) และชุดปฐมพยาบาลสนาม (IFAK) เสื้อผ้า เครื่องกันหนาว น้ำดื่ม ยากันยุง มีดโกนหนวด กางเกงใน เสื้อยืด รองเท้า ฯลฯ ไปมอบให้ทหารที่ชายแดน มาแล้วหลายครั้งตั้งแต่เดือนธันวาคม 2568

การไปครั้งนี้ ได้มอบของให้ทหารที่ฐานธงไทย ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ปราสาทตาควาย และเนิน 350 แล้วไปช่องเสม็ด รวมถึงช่องจอมด้วย ขออนุญาตไม่เล่ารายละเอียดของพื้นที่ทราบ เพราะยังเป็นชั้นความลับทางทหาร แต่เพียงนำภาพมาบอกเล่าให้คุณได้ทราบว่าทหารไทยมีความสามารถมาก สามารถนำดินแดนของเรากลับคืนมาได้ และยังรักษาดินแดนไทยไว้อย่างมั่นคง

ทหารหาญฝากขอบคุณผู้ร่วมบริจาคข้าวของ เครื่องใช้ต่างๆ รวมถึงเงินสำหรับเป็นสิ่งขอบคุณทหารที่บาดเจ็บจากการสู้รบเพื่อรักษาเขตอธิปไตยของไทย และขอฝากบอกคุณผู้อ่านว่า เรากำลังระดมทุนเพื่อทำบังเกอร์ที่มั่นคงแข็งแรงและปลอดภัยให้ทหารที่ปฏิบัติหน้าที่ ณ ชายแดน หากคุณผู้อ่านต้องการร่วมสมทบทุน โปรดติดต่อ โทร. Mr. Flower 091- 7233615

ขอกระซิบบอกก่อนลากันในสัปดาห์นี้ว่า บังเกอร์ของทหารกัมพูชาผู้รุกรานไทยเป็นบังเกอร์ที่แข็งแรงมากกว่าของไทยหลายเท่า เพราะเขาเตรียมการรุกรานไทยมาเป็นเวลานาน จึงทำบังเกอร์ที่มั่นคงถาวรกว่าไทย ส่วนไทยนั้นทหารของเราต้องรบไปด้วยแล้วยังต้องทำบังเกอร์เองอีกด้วย ซึ่งต้องย้ำว่าเป็นเรื่องที่ยากมาก เพราะไหนจะต้องรบให้ชนะ เอาชีวิตให้รอดจากความตาย แล้วยังต้องทำบังเกอร์เพื่อเป็นที่กำบังภัยให้ตัวเองอีกเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องที่ยากมาก ดังนั้นจึงขอการสนับสนุนจากคุณผู้อ่านแนวหน้าด้วย

มมส.จัดงานวันพื้นที่ชุ่มน้ำโลก 2569 ชูภูมิปัญญาท้องถิ่น อนุรักษ์ระบบนิเวศลุ่มน้ำชี

วันอาทิตย์ ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 06.00 น.

สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ร่วมกับภาคีเครือข่าย จัดกิจกรรมรณรงค์เนื่องในวันพื้นที่ชุ่มน้ำโลก ประจำปี 2569 มุ่งเน้นการเชื่อมโยงมรดกทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นเข้ากับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ตามเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) โดยมี ศ.ดร.ไพโรจน์ ประมวล รองอธิการบดีฝ่ายวิจัยและพัฒนานวัตกรรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นประธานในพิธีเปิดงาน “วันพื้นที่ชุ่มน้ำโลก 2569” (World Wetlands Day 2026) ภายใต้แนวคิด “พื้นที่ชุ่มน้ำและภูมิปัญญาดั้งเดิม: การเฉลิมฉลองมรดกทางวัฒนธรรม” และมี ผศ.ดร.สุดารัตน์ ถนนแก้ว ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช พร้อมด้วย นายวันชัย มะเสนา ปลัดเทศบาลตำบลเกิ้ง ปฏิบัติหน้าที่นายกเทศมนตรีตำบลเกิ้ง นำผู้นำชุมชน คณะครู นักเรียน ประชาชนในพื้นที่เข้าร่วมกิจกรรม ณ สถานีปฏิบัติการบ้านเกิ้ง สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

ผศ.ดร.สุดารัตน์ ถนนแก้ว ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช กล่าวว่า การจัดงานในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความตระหนักรู้ถึงความสำคัญของพื้นที่ชุ่มน้ำ ท่ามกลางวิกฤตความท้าทายจากการใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่ส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศและความหลากหลายทางชีวภาพทั่วโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ “แม่น้ำชี” ซึ่งถือเป็นสายน้ำแห่งชีวิตที่หล่อเลี้ยงชุมชนในลุ่มน้ำมาอย่างยาวนาน อีกทั้งเป็นการรำลึกถึงการลงนามใน อนุสัญญาว่าด้วยพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติ หรือ อนุสัญญาแรมซาร์ (Ramsar Convention) เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 ณ เมืองแรมซาร์ ประเทศอิหร่าน ซึ่งนานาชาติได้กำหนดให้วันที่ 2 กุมภาพันธ์ของทุกปีเป็นวันพื้นที่ชุ่มน้ำโลก

ภายในงานประกอบด้วยกิจกรรมทางวิชาการและนันทนาการที่เน้นการลงมือปฏิบัติจริง (Active Learning) ผ่านนิทรรศการพื้นที่ชุ่มน้ำและฐานเรียนรู้รวม 9 ฐาน อาทิ ฐานภูมิปัญญาการถนอมอาหาร การสืบทอดวิธีการรักษาวัตถุดิบจากแหล่งน้ำตามวิถีชาวบ้าน ฐานเกษตรอินทรีย์ การทำเกษตรที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเพื่อลดสารปนเปื้อนลงสู่แหล่งน้ำ กิจกรรมนันทนาการทางน้ำ เพื่อสร้างความใกล้ชิดระหว่างเยาวชนกับระบบนิเวศท้องถิ่น

แหวกฟ้าหาฝัน : Decorative Arts in National Museum Stockholm

วันอาทิตย์ ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 06.00 น.

Decorative Arts คือ งานศิลปะที่มีวัตถุประสงค์เป็นการออกแบบและใช้งานในเวลาเดียวกัน งานศิลปะนี้มีหลายแขนงมากตั้งแต่งานตกแต่งภายในอาคาร งานเซรามิค งานโลหะ เฟอร์นิเจอร์ จิวเวลรี่ งานผ้า แฟชั่น เครื่องแก้ว บางคนก็จัด Applied Art หรือศิลปะประยุกต์เข้าไว้ในหมดเดียวกันนี้โดยเรียกว่างานออกแบบ หรือ Design คุณลักษณะของงานศิลปะตกแต่งในมุมมองของศิลปินคือ 1. ต้องมีทั้งความสวยงามและใช้งานได้ 2. ต้องมีความปรานีตในการผลิต 3. สามารถแยกออกจากงานศิลปะชั้นสูงได้ อาทิ งานจิตรกรรมและประติมากรรม

การแบ่งระหว่างศิลปะตกแต่งกับศิลปะขั้นสูงเกิดขึ้นหลังยุคเรอเนสซองส์ในชาติตะวันตก แต่สำหรับกลุ่มอื่น ๆ อาทิ ศิลปะจีน อิสลามมักถูกเรียกรวม ๆ กันโดยไม่มีแบ่งแยก หรือแม้แต่ย้อนไปในยุคกลางของยุโรปเอง ทั้งนี้อาจเป็นเพราะศิลปะยุโรปในช่วงเวลานั้นที่เป็นศิลปะจริง ๆ ยังวนอยู่ในกลุ่มของงานทอง และโลหะ อาทิ ทองแดง หรืองาช้าง ส่วนงานจิตรกรรมก็ยังมีน้อยและน้อยกว่างานโมเสสที่ถือเป็นศิลปะชั้นสูงซึ่งเป็นที่นิยมในช่วงเวลานั้นเสียอีก นอกจากนี้กลุ่มพรมทอยังเป็นงานศิลปะที่ยุคกลางและเรอเนสซองส์ของตะวันตกถือเป็นสุดยอดของงานศิลปะและแพงที่สุดอีกต่างหากด้วย

อย่างไรก็ดี นับจากทศวรรษที่ 1970 เป็นต้นมามุมมองของนักเขียน นักประวัติศาสตร์ศิลป์และภัณฑารักษ์ต่องานศิลปะตกแต่งแย้งว่า ผลงานที่ผลิตออกมามีความเป็นศิลปะน้อยลงส่งผลให้ภัณฑารักษ์หันมาให้ความสนใจต่อศิลปะแนว street art แทน ความเข้าใจต่อศิลปะที่มีความหลากหลายทางด้านวัฒนธรรมในยุคร่วมสมัยที่มีต่องานทัศนศิลป์แตกต่างไปจากเดิมค่อนข้างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งชิ้นงานที่มีความคงทนถาวรซึ่งผลิตจากวัสดุ อาทิ งานโลหะเข้าสู่วัสดุที่นำกลับมาใช้ใหม่ หรืองานแฟชั่นก็ดูเหมือนจะแยกตัวออกจากศิลปะตกแต่งไปเป็นอีกแขนงหนึ่งเลย งานที่ถูกบรรจุไว้ในมิวเซียมในนามศิลปะตกแต่งจึงมักเป็นผลงานรุ่นก่อนปี 1980 ที่เหลือรอดจากการถูกทำลาย นำมากลับมาใช้ใหม่ หรือมีราคาแพงมาก อีกทั้งยังมักเป็นผลงานที่มีคุณค่าทางการเงินค่อนข้างสูง

ตัวอย่างของจัดแสดงศิลปะตกแต่งที่น่าสนใจใน National Museum Stockholm มีหลายหมวด เริ่มตั้งแต่เฟอร์นิเจอร์ อาทิ นาฬิกาเรือนใหญ่ที่มีเสียงดนตรี ผลงานของ Januarius Zick และ David Roentgen ตัวเรือนไม้ถูกประดิษฐ์โดย David Roentgen นักต่อตู้ที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 18 เขาชื่นชอบที่จะประดิษฐ์เฟอร์นิเจอร์ให้มีความพิเศษ เช่น ตู้ที่มีลิ้นชักเปิดเองได้ นาฬิกาที่เล่นดนตรีได้ยาวนานถึง 3 ชั่วโมงติดต่อกันโดยประดับตกแต่งด้วยลายแบบจีนที่ได้รับอิทธิพลมาจาก Francois Boucher ตู้ลิ้นชักที่มีพื้นผิวด้านบนเป็นหินอ่อนซึ่งเป็นของขวัญจากพระเจ้าหลุยส์ที่สิบห้าฝรั่งเศสให้กับ Lotta Sparre หลานสาวของ Count Carl Gustaf Tessin นี้ได้รับการตกแต่งอย่างละเมียดละมัยด้วยโลหะเป็นรูปหัวมังกร

นอกจากเฟอร์นิเจอร์แล้ว เครื่องใช้บนโต๊ะอาหารก็เป็นอีกหมวดของศิลปะตกแต่งที่สำคัญ อาทิ เหยือกเงินที่ใช้ในงานศีลจุ่มผลงานของ Christian Precht ชิ้นนี้เป็นผลงานผลิตจากเงินชิ้นแรกของศิลปินสวีเดนที่รังสรรค์ตามแนวทางศิลปะแบบรอคโคโคฝรั่งเศส ศิลปินรังสรรค์งานชิ้นนี้ไว้ให้ Claes and Anna Johanna Grill สมาชิกของครอบครัวพ่อค้าผู้มั่งคั่งซึ่งภายหลังได้บริจาคงานชิ้นนี้ให้โบสถ์สวีเดน งานภาพเขียนบนตลับขนาดเล็ก เป็นงานศิลปะตกแต่งอีกแขนงที่เป็นที่นิยมในยุโรป กษัตริย์ ราชวงศ์ และคหบดีไม่เพียงให้ศิลปินวาดรูปตัวเองขนาดใหญ่ไว้ติดตามห้องต่าง ๆ แล้ว ยังนิยมให้ศิลปินวาดภาพตัวเองไว้บนกล่องพกพาขนาดเล็ก ๆ ด้วย ยิ่งกว่านั้นที่นี่ยังมีงานจิวเวลรี่ให้ชื่นชมอีกจำนวนมากชนิดดูจนมิวเซียมปิดได้โดยไม่รู้ตัวเลยทีเดียว

บทความพิเศษ : ‘นิทานแห่งความดี’ ปลาดาวหนึ่งตัว

วันเสาร์ ที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 06.00 น.

                   ในโลกที่เต็มไปด้วยปัญหาที่เหมือนจะใหญ่เกินแก้ หลายคนมักตั้งคำถามกับตัวเองว่า “ลำพังกำลังตัวเราตัวเล็กนิดเดียวเพียงคนเดียว จะไปเปลี่ยนแปลงอะไรได้?” คำถามนี้มักทำให้คนจำนวนมากท้อแท้จนเลือกที่จะอยู่เฉยๆ แต่มีนิทานอเมริกัน เรื่องหนึ่งที่ถูกเล่าขานกันมาหลายสิบปี เพื่อเตือนสติว่า “ไม่มีความดีใดที่เล็กเกินไป”

                    เช้าวันหนึ่งหลังพายุใหญ่สงบลง ชายชราชาวอเมริกันคนหนึ่ง  เดินไปตามชายหาด  ที่มีปลาดาวทะเล (Starfish)สีส้มแดง    นับหมื่นตัวที่ถูกคลื่นซัดขึ้นมาเกยตื้น   ด้วยแสงแดดที่แผดเผา  กำลังจะทำให้พวกมันแห้งตายเพราะขาดน้ำ ในไม่ช้า

                     ไกลออกไป เขาเห็นเด็กชายคนหนึ่งกำลังก้มหยิบปลาดาวขึ้นมา แล้วโยนปลาดาวกลับลงไปในทะเลทีละตัว อย่างตั้งใจ ชายชราผู้นั้นเดินเข้าไปหาแล้วพูดด้วยความสงสัย เชิงสมเพชว่า     “หนูน้อย ทำอะไรอยู่น่ะ? ปลาดาวบนหาดนี้มีเป็นหมื่นเป็นแสนตัว หนูไม่มีทางช่วยได้ทั้งหมดหรอก สิ่งที่หนูทำน่ะ มันไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรได้เลยนะ ทำไปก็ไม่ได้ประโยชน์คุ้มค่า”

                     เด็กชายไม่ตอบอะไร   แต่ก้มลงหยิบปลาดาวอีกตัวหนึ่งขึ้นมา แล้วขว้างมันกลับลงสู่ความเย็นฉ่ำของทะเลกว้าง ก่อนจะหันมาบอกชายคนนั้นว่า…

                     “แต่สำหรับปลาดาวตัวนี้  ได้รับประโยชน์  คือสามารถกลับสู่บ้านในทะเล  รอดตายไปอีกหนึ่งชีวิตแล้วครับ”

                     คำพูดสั้นๆ ของเด็กชายทำให้ชายผู้นั้นตระหนักได้ว่า แม้เขาจะเปลี่ยนโลกทั้งใบไม่ได้ แต่เขาสามารถเปลี่ยน “ชีวิตของปลาดาว”ตัวนั้นได้

                     การกระทำของเด็กชายที่โยนปลาดาวลงทะเล เป็นการกระทำความดีตามบุญกิริยาวัตถุ 10 ข้อ 3  การตั้งใจมั่น แน่วแน่  เพียรพยายาม (ภาวนามัย) ที่ไม่ต้องไปนั่งสมาธิหรือสวดมนต์ข้ามปี

                    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “ อย่าละทิ้งเป้าหมาย  เพียงเพราะเราไม่สามารถแก้ปัญหาของโลกได้ทั้งหมด”

                    เรียบเรียงจาก นิทานเรื่อง ปลาดาว”The Starfish Story” หรือ “The Star Thrower” ของชาวอเมริกันชื่อ  Loren Euseley (1969) ซึ่งไม่ใช่นิทานพื้นบ้านโบราณ แต่มีที่มาจากงานเขียนสมัยใหม่ ที่เป็น “นิทานสอนใจ” ซึ่งแพร่หลายไปทั่วโลกในเรื่องการทำความดีและการมีจิตอาสา    นิทานเรื่องนี้ถูกนำไปใช้ในองค์กรการกุศล โรงเรียน และการฝึกอบรมผู้นำ เพื่อส่งเสริมแนวคิดเรื่อง พลังของบุคคลตัวเล็กๆ เพียงคนเดียว สามารถสร้างผลกระทบที่ยิ่งใหญ่ได้

อาทร  จันทวิมล

คุณแหน : 7 กุมภาพันธ์ 2569

วันเสาร์ ที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 02.00 น.

• วันพรุ่งนี้ (8 กุมภาพันธ์ 2569) ช่วงเวลา 8.00-17.00 น. เป็นวันเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ.2569 ขอให้พี่น้องอย่าลืมพกบัตรประจำตัวประชาชนไปใช้สิทธิ์ ใช้เสียงเลือกตั้งผู้แทนราษฎรตามครรลองประชาธิปไตย โดยเลือกคนที่รัก และ พรรคที่ชอบ…พร้อมกันกับการออกเสียงประชามติประเด็น “ท่านเห็นชอบว่าสมควรมีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่หรือไม่” โดยให้เลือกกาเครื่องหมายกากบาท x เพียงเครื่องหมายเดียวว่า “เห็นชอบ” หรือ “ไม่เห็นชอบ” …ขอคุณพระสยามเทวาธิราชได้โปรดปกปักษ์รักษาบ้านเมือง เพื่อให้คนดีๆเดินเข้าสภาอย่างสง่าผ่าเผย และช่วยกันบริหารจัดการให้ประเทศชาติของเราได้เจริญรุ่งเรืองในทุกๆด้านเป็นกาลต่อไปเถิด สาธุ…
• พ.อ.สันดุษิต ดีบุกคำ คณะทำงานเครือข่ายลำปางรักษ์เมืองเก่า ขอขอบคุณการไฟฟ้าฝ่ายผลิตเหมืองแม่เมาะลำปางที่สนับสนุนการออกแบบภูมิทัศน์บริเวณพระราชานุสาวรีย์พระเจ้าอนันตยศปฐมกษัตริย์เขลางค์นคร (ลำปาง) (พ.ศ.1223) ณ วัดพระเจ้าทันใจ อ.เมือง ลำปาง (เวียงอาลัมพางค์โบราณ ที่พระเจ้าอนันตยศทรงสร้างให้เสด็จแม่พระนางจามเทวีเสด็จจากหริภุญชัย(ลำพูน) มาประทับปฏิบัติธรรมเป็นเวลา 6 ปี…โดยชาวลำปางจะรวมพลังรวมใจกันอัญเชิญพระรูปพระเจ้าอนันตยศขึ้นประดิษฐานเป็นการถาวร ณ สถานที่แห่งนี้ ในวันที่ 14 มี.ค.นี้…
• คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ยินดีต้อนรับ อาจารย์ใหม่ อ.ดร.โศภนิศ อังศุสิงห์ สาขาวิชาประวัติศาสตร์ ซึ่งมาประจำทำงานที่คณะฯแล้ว อาจารย์มีดีกรี Ph. D. In History (Middle East & North Africa),Georgetown University , 2025 โดยเข้ามาเสริมสร้างความเข้มแข็งทางวิชาการ และร่วมพัฒนาการเรียนการสอนให้มีความหลากหลายและทันสมัยมากยิ่งขึ้น…อ.ดร.โศภนิศ เป็นอดีตนักเรียนทุนรัฐบาลไทย ผู้ไปใช้ชีวิตเรียนปริญญาตรี โท และเอก ที่ต่างประเทศมากกว่า 10 ปี…ขอแสดงความยินดีด้วยกับนักศึกษาไทย ที่มีอาจารย์เก่งมากๆมาถ่ายทอดวิชาการให้ดั่งนี้…
• ยินดีด้วยกับ พชฏ (บิงโก) ลูกชายของ ชาญยุทธ นันทะสุขเกษม สอบเข้าเรียน ม.1 ที่ สาธิตปทุมวัน ในปีการศึกษา 2569 จากผู้สมัครสอบกว่า 1,800 คน…เก่งจริงค่ะ…
• ช่วงเวลานี้ ดร.มณทิพย์ ศรีรัตนา ทาบูกานอน บินไปเยี่ยมพี่สาว ท.พญ.ปทุม ประเสริฐสุนทราศัย กับลูกชาย 2 คน ซึ่งเป็นนายแพทย์อยู่ที่เท็กซัส…เห็นชัดเลยว่า คุณน้าปลื้มหลานอย่างที่สุด…
• กลับจากTripเวียดนาม 18 วัน พิมลพรรณ กาญจนกุญชร เกิดอาการขาเดี้ยงต้องใช้บริการรีแฮปแคร์คลีนิคของ คุณหมออภิพร กาญจนกุญชร ซึ่งบัดนี้อาการดีขึ้นโดยลำดับแล้ว…
• ศิริวรรณ วงศ์ศิริกุล นอกจากดูแลหลานชาย ไทกะ แบบยุงไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอมแล้ว ที่ผ่านมาก็ยังพอเจียดเวลาไปร่วมกิจกรรมจิตอาสากับกลุ่ม เบญจมาศ รุจิรวงศ์ , ดร.ทิพย์ อมาตยกุล และเหล่าเมมเบอร์โปโลคลับบ้าง …แต่ทว่าช่วงนี้ต้องขอยึดภารกิจหลักดูแลหลานรักอย่างเดียวก่อน ขอผลัดนัดกับเพื่อนๆ แบบ See you again หลังตรุษจีนก็แล้วกัน !!…

บารอนเนส

สทน. เพื่อเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม

วันศุกร์ ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 16.15 น.

สมาคมธุรกิจท่องเที่ยวภายในประเทศ (สทน. – Association of Domestic Travel: ADT) นำโดย ชัยพฤกษ์ ทองคำ นายก สทน. พร้อมด้วยคณะผู้บริหาร เข้ามอบเงินจำนวน 37,412 บาท ให้แก่มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย สนับสนุนการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยภาคใต้ โดยมี นายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์ กรรมการและเลขาธิการมูลนิธิฯ เป็นผู้รับมอบ ณ อาคารมหินทรเดชานุวัตน์ มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย

กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ พระราชทานเข็ม “พุ่มเพชร” สัญลักษณ์มูลนิธิร่วมจิตต์น้อมเกล้าฯ เพื่อเยาวชน ในพระบรมราชินูปถัมภ์

วันศุกร์ ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 16.02 น.

สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ประธานที่ปรึกษามูลนิธิร่วมจิตต์น้อมเกล้า ฯ เพื่อเยาวชน ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณเสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเข็ม “พุ่มเพชร” สัญลักษณ์ของมูลนิธิฯ แก่ผู้เป็นกำลังสำคัญในการดำเนินงานของมูลนิธิฯ ในการนี้มีคณะกรรมการมูลนิธิฯ เฝ้าฯ รับเสด็จ อาทิ จิณณารัชช์ สัมพันธรัตน์ นายกสมาคมแม่บ้านมหาดไทย รองประธานกรรมการอำนวยการมูลนิธิฯ และประธานจัดงานฯ ม.ร.ว.พร้อมฉัตร สวัสดิวัตน์ รองประธาน ผศ.ดร.พรทิพย์ พุกผาสุข ดร.อารยา อรุณานนท์ชัย ดร.ประวิช รัตนเพียร ทิพวิภา สุวรรณรัฐ ดร.พรชัย มงคลวนิช และ ชัยวัฒน์ บุญชวลิต  รองอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ ณ การไฟฟ้านครหลวง สำนักงานใหญ่ 

ม.ร.ว.พร้อมฉัตร สวัสดิวัตน์ รอง ปธ.อำนวยการมูลนิธิฯ ทูลเกล้า ฯ ถวายของที่ระลึก

ทั้งนี้ผู้เข้าเฝ้าฯ รับพระราชทานเข็ม “พุ่มเพชร” ได้แก่ผู้ทำงานให้กับมูลนิธิฯ ในจังหวัดต่างๆ ประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัด ที่ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรก ในฐานะประธานคณะกรรมการทุนการศึกษาของมูลนิธิฯ ประธานแม่บ้านมหาดไทยจังหวัด ที่ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรก ในฐานะประธานคณะกรรมการอุปการะเยาวชนประจำจังหวัดของมูลนิธิฯ ประธานคณะกรรมการอุปการะเยาวชนประจำกรุงเทพมหานคร และผู้บริหารกระทรวงมหาดไทย ผู้ทำคุณประโยชน์ให้มูลนิธิฯ จาก  49 จังหวัด รวม 89 คน  และผู้บริจาคเงินสมทบกองทุน “น้อมเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว” 58 ราย  รับพระราชทานเข็มที่ระลึกประดับอักษรพระนามาภิไธย “ส.ธ.” 

อรรษิษฐ์  สัมพันธรัตน์ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ที่ปรึกษาการจัดงานฯ  เข้ารับพระราชทานเข็ม “พุ่มเพชร

เข็ม “พุ่มเพชร”  นี้ตกแต่งมาจาก “พุ่มเพชร” เครื่องหมายของการจัดงาน “นาฏลีลาน้อมเกล้า ฯ” เนื่องในโอกาสมหามงคลที่ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติ เป็นปีที่ 36 เมื่อ พ.ศ. 2524

ภายหลังเสร็จสิ้นพิธีพระราชทานเข็ม “พุ่มเพชร” มูลนิธิฯได้จัดประชุมประธานคณะกรรมการอุปการะเยาวชนประจำจังหวัด และประจำกรุงเทพมหานครทุกจังหวัด และผ่านระบบซูม  โดยมี ปลัดกระทรวงมหาดไทย เป็นประธานในที่ประชุม  นายกสมาคมแม่บ้านมหาดไทย  เป็นประธานจัดการประชุม  โดยมีกรรมการมูลนิธิฯ ร่วมประชุมเพื่อร่วมกันกำหนดทิศทางการดำเนินงานให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ในการพัฒนาเยาวชนผู้เป็นทรัพยากรอันล้ำค่าของชาติ  เพื่อให้โอกาสแก่เยาวชนในทุกจังหวัด ได้รับการศึกษาอย่างต่อเนื่อง และติดตามดูแล และพัฒนาศักยภาพอย่างรอบด้าน อันเป็นการสืบสานพระราชปณิธานด้านการพัฒนาเยาวชนและการสร้างอนาคตที่มั่นคงให้กับประเทศชาติ 

คณะกรรมการมูลนิธิฯ  ม.ร.ว.พร้อมฉัตร  สวัสดิวัตน์, ผศ.ดร.พรทิพย์  พุกผาสุก, จิณณารัชช์ สัมพันธรัตน์ นายกสมาคมแม่บ้านมหาดไทย ประธานจัดงาน, ดร.อารยา อรุณานนท์ชัย, ทิพวิภา สุวรรณรัฐ, ดร.พรชัย มงคลวนิช ดร.ปราศรัย ประวัติรุ่งเรือง, พรทิพย์  ห่านตระกูล, วิไล  ตั้งสิน วิทยฐานกรณ์, พนัส  อัสสรัตนกุล และ กรรณภรณ์  วงศ์ปิยะกุล

ปัจจุบันมูลนิธิร่วมจิตต์น้อมเกล้า ฯ เพื่อเยาวชน ฯ ได้รับเงินบริจาคจากประชาชนทั่วประเทศ สำหรับให้เป็นทุนการศึกษาอบรมแก่เยาวชนทุกอำเภอทุกสังกัด ทุกระดับการศึกษา จำนวนทั้งสิ้นเกือบ 3 พันคน เป็นเงินประมาณ 12 ล้านบาท และตลอด 42 ปีที่ผ่านมา มูลนิธิฯ ให้ทุนการศึกษาอบรมแก่เยาวชนไปแล้วรวมทั้งสิ้นประมาณ 33,000 ทุน เป็นเงินทุนทั้งสิ้นกว่าเกือบ 300 ล้านบาท

          ขอเชิญผู้มีจิตศรัทธาร่วมชุบชีวิต ให้โอกาสเยาวชนผู้ยากไร้ด้อยโอกาสทั่วประเทศ ได้รับการศึกษาอย่างต่อเนื่องติดต่อบริจาคเงินได้ที่ มูลนิธิร่วมจิตต์น้อมเกล้าฯ เพื่อเยาวชนฯ ไลน์ไอดี 08-0404-2439  และ 085-114-8900  โทร. 08-0404-2439 ใบเสร็จรับเงินนำไปลดหย่อนภาษีได้ และติดตามการดำเนินงานของมูลนิธิฯ ในการพัฒนาเยาวชนฯ ได้ที่ Facebook มูลนิธิร่วมจิตต์น้อมเกล้าฯเพื่อเยาวชนฯ และ www.ruamchit-normkla.org

ผู้ว่าราชการจังหวัด 8 จังหวัดเข้ารับพระราชทานเข็มพุ่มเพชร วิวัฒน์  อินทร์ไทยวงศ์ จ.ลำปาง, เอกวิทย์ มีเพียร จ.ปทุมธานี, ชาญชัย  ศรศรีวิชัย จ.ยโสธร, ชุมพิชญ์  เดชะรัฐ จ.มหาสารคาม, เธียรชัย ชูกิตติวิบูลย์ จ.ชุมพร, สมชาย  สีหล้าน้อย จ.นครศรีธรรมราช, คณิต  คงช่วย จ.สตูล และ เสนีย์  ส้มเขียวหวาน จ.อำนาจเจริญ

คณะประธานแม่บ้านมหาดไทย 6 0 จังหวัด ฟารีดา จันทราช จ.ยะลา, ฐิติมา สุภาพันธ์ จ.แพร่, กุสุมาล พงษ์สิทธิถาวร จ.ภูเก็ต, อุบล เดชะรัฐ จ.มหาสารคาม, สรัญญา เพชรยวน จ.พังงา และ วิมลมาศ วาจากิจ จ.พัทลุง

พงษ์นรา เย็นยิ่ง อธิบดีกรมโยธาฯ พร้อมด้วย ทิพวิภา สุวรรณรัฐ ประธานฝ่ายทุนการศึกษามูลนิธิฯ, อัญชลี ชววนิชย์  นายกสมาคมนิคมอุตสาหกรรมไทยและพันธมิตร, เกษร แก้วทิพย์ นายกสมาคมภริยาอัยการ, พรเพ็ญ สดศรีชัย ผู้บริหาร ธปท. และ กรรณภรณ์ วงศ์ปิยะกุล ผอ.บริหารมูลนิธิฯ

ม.ร.ว.พร้อมฉัตร สวัสดิวัตน์, ผศ.ดร.พรทิพย์ พุกผาสุก, ดร.อารยา อรุณานนท์ชัย, ดร.ปราศรัย ประวัติรุ่งเรือง, ดร.ประวิช  รัตนเพียร, พนัส  อัสสรัตนกุล, ดร.วิชุดา  รัตนเพียร และ กรรณภรณ์  วงศ์ปิยะกุล

ส่วนหนึ่งของผู้มาเข้าเฝ้าฯ อาทิ อัญชลี   ชวนิชย์, ดร.พรชัย มงคลวนิช, อนงค์ เวชารัตนา, ณัฐพร ศรีบรรทม, วิรัช สุทธิโรจน์พัฒนา, ชโนตม์ ชวนิชย์ และณัฐภัสสร กนกไผท

อรรษิษฐ์  สัมพันธรัตน์ เป็นประธานการประชุม พร้อมด้วย ม.ร.ว.พร้อมฉัตร สวัสดิวัตน์ และ จิณณารัชช์  สัมพันธรัตน์

กรรมการมูลนิธิฯ ร่วมประชุม ผศ.ดร.พรทิพย์ พุกผาสุข เลขาธิการมูลนิธิฯ, ดร.อารยา อรุณานนท์ชัย เหรัญญิก  และ ทิพวิภา  สุวรรณรัฐ  ประธานฝ่ายทุนการศึกษา

ชัยวัฒน์  บุญชวลิต รองอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์, ทิพวิภา  สุวรรณรัฐ และ กรรณภรณ์  วงศ์ปิยะกุล 

ม.ร.ว.พร้อมฉัตร สวัสดิวัตน์ พร้อมคณะกรรมการมูลนิธิฯ มอบของที่ระลึกแก่ ดิชวัฒน์ จันทร์อี่ ผู้ว่าการการไฟฟ้านครหลวง) และชุติมา จันทร์อี่ ประธานชมรมแม่บ้านการไฟฟ้านครหลวง