สกู๊ปพิเศษ : เดินท่องเมืองเก่าสงขลา เติมชีวิตชีวาด้วย ‘กาแฟอ่อนหวาน’

วันอาทิตย์ ที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2565, 06.00 น.

ถ้าเอ่ยถึงเมืองเก่า หลายคนอาจนึกถึงอดีตเมืองหลวง หรือเมืองโบราณที่เคยรุ่งเรืองในอดีต หากที่ จ.สงขลา แม้ไม่เคยเป็นราชธานีมาก่อน แต่ก็ขึ้นชื่อเป็นเมืองเก่า ที่มีประวัติศาสตร์ความเป็นมาสำคัญยิ่ง และยังหลงเหลือร่องรอยให้ค้นหา สัมผัสอย่างตื่นตาตื่นใจ

หลักฐานระบุชัดว่า เป็นเมืองที่ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ทรงผูกพัน โดยได้โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายเมืองสงขลาจากฝั่งแหลมสน มาที่ตำบลบ่อยาง ในปี พ.ศ.2379 เมื่อชาวเมืองและกองทัพได้ร่วมกันสร้างกำแพงเมือง ป้อมปราการ แล้วเสร็จใน พ.ศ.2385 ก็ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานเสาหลักเมือง เพื่อเป็นสิริมงคลแก่เมืองสงขลา

รังษี รัตนปราการ นายกภาคีคนรักเมืองสงขลาสมาคม อธิบายว่า ภาคีคนรักเมืองสงขลาสมาคม ตั้งอยู่ในอาคารเก่าของโรงสีแดง หับ โห้ หิ้น เป็นองค์กรภาคประชาสังคม ที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ.2552 โดยกลุ่มคนรักเมืองเก่าสงขลา ที่มีนักวิชาการท้องถิ่น ที่สำนึกต่อการอนุรักษ์เมืองเก่าสงขลา ในมิติด้านมรดกวัฒนธรรมของท้องถิ่น เพราะพวกเขาตระหนักดีว่า แม้จะผ่านกาลเวลามายาวนาน แต่เมืองเก่าสงขลา ยังคงความโดดเด่นทางผังเมือง และสถาปัตยกรรมที่แตกต่างกัน เป็นทั้งแหล่งโบราณคดี จนถึงเมืองเก่าที่ยังมีชีวิตชีวาตั้งเรียงรายอยู่รอบปากอ่าวทะเลสาบสงขลา คู่กับภูมิปัญญาดั้งเดิมของ 3 กลุ่มชาติพันธุ์หลัก คือ ไทยพุทธไทยมุสลิม และไทยเชื้อสายจีน ที่ผ่านมาจึงได้ร่วมกันผลักดันให้เป็นเมืองมรดกโลก

ทุกวันนี้ เมื่อนักท่องเที่ยวเข้ามาเยี่ยมเยือนเมืองเก่า ไม่เพียงแค่ถ่ายรูป ชื่นชมสถาปัตยกรรม วัฒนธรรม วิถีชีวิต ภูมิปัญญาเท่านั้น ในด้านอาหารการกินก็มีทางเลือกเพื่อสุขภาพมากขึ้น เนื่องจากร้านอาหารและเครื่องดื่ม โดยเฉพาะร้านกาแฟ ที่ร่วมเป็นเครือข่ายภาคีคนรักเมืองสงขลา ได้เข้าร่วมเครือข่ายเด็กไทยไม่กินหวาน
ด้วยมีการจัดเมนูหวานน้อยสั่งได้ ซึ่งร้านเหล่านี้กระจายตัวอยู่บนถนนสายหลักของเมืองเก่า เช่น ถนนนครนอก ถนนนครใน และถนนนางงาม

ปีรัชด์ อนันตพันธ์ เจ้าของร้าน Studio 55 เล่าว่า ส่วนตัวเป็นคนใส่ใจเรื่องสุขภาพและน้ำตาลอยู่แล้ว พอภาคีคนรักเมืองสงขลามาชวนร่วมกิจกรรมกับเครือข่ายเด็กไทยไม่กินหวาน ก็เลยคิดว่าเป็นตัวเรา จึงตัดสินใจเข้าร่วม และตอนนี้ทุกเมนูในร้านสามารถปรับลดความหวานได้ ซึ่งนอกจากกาแฟแล้วยังมีชาและน้ำผลไม้ ส่วนเค้กก็ตั้งใจทำแบบโลว์ซูการ์ ใช้น้ำตาลจากลูกอินทผลัมหรือน้ำตาลโตนด และมีป้ายหวานน้อยสั่งได้ ที่ทำให้ลูกค้ารู้ว่าจะลดน้ำตาลลงระดับไหน

“อย่างไรก็ตามของหวานไม่ใช่ไม่มีประโยชน์เลย มีประโยชน์เมื่อกินในปริมาณที่เหมาะสม และนอกเหนือจากการกินของหวานทุกวันแล้วเราควรทราบว่าแต่ละวัน เมื่อดื่มกาแฟเข้าไปด้วยเรารับน้ำตาลเข้าไปเท่าไหร่แล้ว ให้พยายามลดน้ำตาลลงในแต่ละวัน ลิ้นของเราก็จะชินไปเรื่อยๆ ทำให้รู้สึกอร่อยโดยไม่ต้องปรุงแต่งมาก” ปีรัชด์ กล่าว

ด้าน ธีระพล วานิชชัง เจ้าของร้านกาแฟ Dot บอกว่า การดื่มกาแฟคือความสุนทรีย์ ดื่มแล้วควรมีความสดชื่น กระปรี้กระเปร่า ไม่ใช่เพิ่มโรคภัยจากความหวานที่เกินพอดี ซึ่งเมื่อลูกค้าเข้าร้านก็จะให้ทดลองดื่มกาแฟที่มาจากหลากหลายพื้นที่ และไม่ได้ผสมน้ำตาล เมื่อลูกค้าชื่นชอบรสชาติไหน ก็จะเลือกกาแฟชนิดนั้น ส่วนใหญ่คอกาแฟไม่ดื่มรสหวานอยู่แล้ว หรือต้องการความหวานระดับใดก็สั่งได้ตามความชอบ

เกี่ยวกับเรื่องนี้ ทพญ.ปิยะดา ประเสริฐสมทันตแพทย์ทรงคุณวุฒิ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข และผู้จัดการเครือข่ายรณรงค์เด็กไทยไม่กินหวาน เล่าว่าสงขลาเป็นเครือข่ายของเด็กไทยไม่กินหวาน และเครือข่ายภาคีคนรักเมืองสงขลา มีการรวมตัวของคนท้องถิ่นทุกภาคส่วน ทั้งข้าราชการในมหาวิทยาลัยครูบาอาจารย์ในโรงเรียน เพื่อช่วยกันอนุรักษ์ความเป็นเมืองเก่าไว้

สิ่งที่เป็นเสน่ห์คือมีการพูดถึงร้านอาหารทั้งที่เป็นร้านอาหารดั้งเดิม ร้านอาหารเจ้าอร่อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งร้านกาแฟที่มีเยอะมาก ทั้งฝั่งนครนอกและนครใน จึงคิดว่าร้านกาแฟเหล่านี้อยู่ในเครือข่ายภาคีคนรักสงขลาแล้ว ถ้าเป็นไปได้ทางเครือข่ายเด็กไทยไม่กินหวานก็อยากร่วมทำงานด้วย เพราะมีเป้าหมายดูเรื่องน้ำตาลเพื่อให้คนไทยมีสุขภาพที่ดีขึ้น

ทพญ.ปิยะดา กล่าวว่า กลุ่มภาคีคนรักสงขลาเขามองเรื่องวัฒนธรรม อนุรักษ์เมืองเก่า ทำให้เป็นเมืองสุขภาพ เอื้อต่อความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชน ซึ่งสอดคล้องกับที่เครือข่ายเด็กไทยไม่กินหวานทำอยู่ ในประเด็นของการจัดการสิ่งแวดล้อมด้านอาหาร จึงมีการพูดคุยกันและทยอยทำกิจกรรมร่วมกันเชิงบูรณาการครบทุกภาคส่วน ทั้งภาคประชาสังคม คนท้องถิ่น คนเก่าเล่าเรื่อง ภาพเมืองเก่าดั้งเดิม และถ้าทำได้ดี ก็จะเป็นตัวอย่างสำหรับพื้นที่อื่นๆ ต่อไป

จากการศึกษาของเครือข่ายเด็กไทยไม่กินหวานพบว่าคนไทยตั้งแต่เด็กได้รับน้ำตาลจากเครื่องดื่มในปริมาณมาก เริ่มแรกเราก็พยายามทำให้คนดื่มเครื่องดื่มที่มีน้ำตาลน้อยลง มีการดำเนินการเรื่องภาษีสำหรับเครื่องดื่มสำเร็จรูปที่มีส่วนผสมของน้ำตาล ซึ่งได้ขึ้นภาษีไปตั้งแต่ปี 2564 และตอนนี้เหลืออีกก้าวเดียว คือผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของน้ำตาลจะถูกเก็บภาษีเต็มที่ ทีนี้การที่เราบอกจะขึ้นภาษี คนก็หนีไปดื่มกาแฟในร้านต่างๆ ที่เป็นลักษณะร้านกาแฟชง เราจึงต้องทำงานคู่ขนานเพื่อให้มีร้านกาแฟทางเลือกสำหรับประชาชน และการที่เครือข่ายทำงานกับกลุ่มเป้าหมายผู้ใหญ่ด้วย เพราะผู้ใหญ่คือคนกำหนดสังคม

“เราอยากให้เด็กอยู่ในสังคมที่เอื้อต่อสุขภาพของเขา อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่มีร้านอาหารร้านเครื่องดื่มที่ดูแลสุขภาพ ลดน้ำตาล เด็กจะสั่งตามผู้ใหญ่ก่อน ประกอบกับตอนนี้กาแฟคือค่านิยมของคนไทย ถ้าสังเกตจะเห็นว่ามีเด็กระดับประถมปลายและมัธยมเข้าไปนั่งในร้านกาแฟบ้างแล้ว การเป็นเครือข่ายร่วมทำงานด้วยกันจึงถือว่าได้ทั้งคู่ ร้านกาแฟจะมีเมนูเพื่อสุขภาพมากขึ้น ไม่ว่าเด็กคนทำงานหรือผู้สูงอายุหากจะสั่งก็สามารถสั่งให้มีน้ำตาลน้อยลงได้ ทำให้ลิ้นไม่ติดรสชาติหวานมากเกินไปและไม่เสี่ยงต่อภาวะอ้วน หรือโรค NCD เช่นเบาหวาน” ผจก.เครือข่ายรณรงค์เด็กไทยไม่กินหวานอธิบายย้ำ

เบื้องต้น จึงหวังว่าเวลาที่คนสั่งกาแฟ อยากให้คำว่าลดน้ำตาลหรือลดหวานกลายเป็นคำติดปาก ตอนนี้ผู้ขายส่วนใหญ่จะถามลูกค้าว่า“อ่อนหวานไหม” แต่เป้าหมายคือกระตุ้นให้ผู้บริโภคสั่งลดหวานเองอัตโนมัติ ซึ่งเกือบ 10 ปีที่เครือข่ายเด็กไทยไม่กินหวานได้เริ่มทำกิจกรรม จากร้านกาแฟเล็กๆ 2-3 ร้าน ตอนนี้มีเครือข่ายร้านกาแฟอ่อนหวานทั่วประเทศมากกว่า 1,000 ร้าน

พร้อมกันนี้ อยากให้ร้านกาแฟหรือร้านเครื่องดื่มที่ส่งผ่านช่องทางเดลิเวอรี่ช่วยเพิ่มรายการให้ผู้สั่งเลือกได้ว่าหวานระดับไหน กี่เปอร์เซ็นต์ ทำเป็นตัวเลือกให้เช็ค เพราะจากการเก็บข้อมูลในพื้นที่และรายงานจากร้านค้า ส่วนใหญ่จะเว้นเป็นช่องว่างให้เติม ลูกค้าไม่อยากเขียนเติมก็ปล่อยผ่าน แต่ในกลุ่มที่ทำเป็นช่องให้เลือกจะมีลูกค้าเลือกเข้ามามากกว่า

สำหรับแผนที่ท่องเที่ยวของหรอยบ่อยางที่มีสัญลักษณ์มดน้อยหน่อย เป็นเครื่องหมายแสดงถึงร้านกาแฟอ่อนหวาน สื่อถึงการให้ความสำคัญกับการลดการบริโภคน้ำตาลของนักท่องเที่ยวในย่านเมืองเก่าสงขลา ซึ่งตอนนี้มีร้านกาแฟที่เข้าร่วมทั้งสิ้น 9 ร้าน เพราะปฏิเสธไม่ได้ว่าน้ำตาลเป็นที่มาของโรค NCDs

“กาแฟอ่อนหวาน”จึงเป็นคำตอบของนักท่องเที่ยวรักสุขภาพ ที่เป็นความร่วมมือของภาคีคนรักเมืองสงขลาและเครือข่ายเด็กไทยไม่กินหวานในครั้งนี้

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/674640

สกู๊ปพิเศษ : มหาดไทยมอบโฉนดที่ดินทั่วไทย นำสุขคลายทุกข์ให้ประชาชน

วันอาทิตย์ ที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2565, 06.00 น.

เมื่อเร็วๆ นี้ ที่หอประชุมอำเภอวังยาง ตำบลยอดชาด จังหวัดนครพนม นายนิพนธ์ บุญญามณี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย เดินทางมามอบโฉนดที่ดินให้แก่ประชาชนเจ้าของที่ดินตามโครงการ “มอบโฉนดที่ดินทั่วไทย นำสุขคลายทุกข์ให้ประชาชน” โดยมีส่วนราชการจังหวัดนครพนม, นายอำเภอวังยาง, เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดนครพนม, ข้าราชการ ผู้นำท้องถิ่นและประชาชนจังหวัดนครพนม เข้าร่วมในพิธีมอบโฉนดที่ดินในครั้งนี้

นายนิพนธ์กล่าวว่า รัฐบาลได้ให้ความสำคัญกับเรื่องที่ดินทำกินของพี่น้องประชาชน ซึ่งในปีนี้ เป็นปีแรกที่รัฐบาล ได้ประกาศให้มีการเดินสำรวจออกโฉนดที่ดิน พร้อมกันทั้งประเทศ โดยกระทรวงมหาดไทย ตั้งใจช่วยเหลือประชาชนเรื่องที่ดิน ในการเร่งรัดการเดินสำรวจออกโฉนดที่ดินในที่ดินที่ประชาชนเข้าไปทำประโยชน์ ซึ่งขณะนี้มีโฉนดที่ดินที่ได้ดำเนินการตามโครงการฯ แล้วเสร็จพร้อมที่จะมอบให้กับพี่น้องประชาชนผู้เป็นเจ้าของที่ดินแล้ว

วันนี้จึงเป็นวันที่ดีที่พี่น้องหลายครอบครัวได้มีโอกาสสร้างหลักประกันความมั่นคงในกรรมสิทธิ์ เกิดแรงจูงใจที่จะพัฒนาที่ดินเพื่อเพิ่มผลผลิตสร้างรายได้ตอบสนองต่อนโยบายรัฐบาลด้านการลดความเหลื่อมล้ำทางสังคม สร้างโอกาสการเข้าถึงบริการของรัฐ และยังเป็นการยกระดับคุณภาพชีวิตในครอบครัวให้ดีขึ้น จึงขอให้พี่น้องประชาชนได้หวงแหนที่ดินของตน ซึ่งเป็นเอกสารสิทธิที่สำคัญไว้ให้ดีอย่าให้สูญหายหรือถูกผู้อื่นหลอกลวง เอาไปใช้ในทางที่ทำให้ท่านเสียประโยชน์ และขอขอบคุณผู้ว่าราชการจังหวัดนครพนม เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดนครพนม และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องทุกท่าน ที่ให้ความใส่ใจและเร่งรัดแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชนได้มีความมั่นคงในกรรมสิทธิ์และการถือครองที่ดิน ในครั้งนี้ด้วย

นอกจากเรื่องที่ดินทำกินแล้ว ในเรื่องของการประกอบอาชีพเกษตรกรรมซึ่งเป็นรายได้หลักประชาชนนั้น รัฐบาลโดยกระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงเกษตรฯได้ดำเนินนโยบายเรื่องการประกันรายได้เกษตรกรในพืชหลัก 5 ชนิด ซึ่งจากการสอบถามพี่น้องประชาชนที่มาร่วมรับโฉนดที่ดินในวันนี้ส่วนใหญ่ต่างมีความพึงพอใจในการได้รับประโยชน์จากนโยบายประกันรายได้ อีกทั้งที่ดินที่ได้รับก็เป็นกรรมสิทธิ์ที่มั่นคงสามารถสร้างมูลค่าในทางเศรษฐกิจที่เพิ่มมากขึ้นและเป็นสิ่งที่รัฐบาลจะต้องดำเนินการต่อไป

สำหรับโฉนดที่ดิน ที่มอบให้ประชาชนในจังหวัดนครพนม เป็นการออกโฉนดที่ดินไปแล้วเกือบ 1,848 แปลง คิดเป็น 3,334 ไร่ พื้นที่ส่วนใหญ่ประชาชนเข้าครอบครองทำประโยชน์เป็นที่อยู่อาศัย ที่นา ปลูกข้าว ที่ไร่ ปลูกอ้อย ปลูกมันสำปะหลัง และปลูกยางพารา มาเป็นเวลากว่า 50 ปี

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/674458

สกู๊ปพิเศษ : ‘ความหลากหลายทางชีวภาพ’ สิ่งมีค่าชุมชน-เศรษฐกิจฐานราก

วันเสาร์ ที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2565, 06.00 น.

“ความหลากหลายทางชีวภาพ (Biodiversity)” เป็นการรวมคำ 2 คำในภาษาอังกฤษ คือ Biological หมายถึงชีวภาพ กับ Diversity หมายถึงความหลากหลาย ซึ่งความหมายของความหลากหลายทางชีวภาพ คือ การมีสิ่งมีชีวิตนานาชนิดในระบบนิเวศ และทั้งสิ่งมีชีวิตรวมถึงระบบนิเวศก็ยังแตกต่างหลากหลายกันไปในพื้นที่ต่างๆ ทั่วโลก ทั้งนี้ ความหลากหลายทางชีวภาพ เป็นเรื่องที่ประชาคมโลกให้ความสำคัญ เห็นได้จาก องค์การสหประชาชาติ (UN) ประกาศให้ปี 2553 เป็นปีสากลแแห่งความหลากหลายทางชีวภาพ (International Year of Biodiversity)

“โครงการธนาคารความหลากหลายทางชีวภาพระดับชุมชน ทำให้คนชุมชน เปลี่ยนวิธีคิดเดิม หลังมีการตั้งคำถามในใจเกี่ยวกับเรื่องการสำรวจผืนป่า ทรัพยากรในชุมชนว่า ต้นไม้และพืชใกล้ตัว บนดอยมีเยอะแยะจะสำรวจไปทำไม จึงตั้งทีมนักสำรวจ ในการสำรวจ รวบรวม การอนุรักษ์ การเพาะขยายพันธุ์ และการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน เป็นพื้นที่ต้นแบบ และนอกจากนี้เปิดโอกาสให้ชุมชนได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานต่างๆ เพิ่มขึ้น”

จิราพรรณ ทิมทอง นักวิเคราะห์นโยบายและแผนชำนาญการ องค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) กื้ดช้างและที่ปรึกษากลุ่มวิสาหกิจชุมชนหมู่บ้านสมุนไพรบ้านเมืองบอกเล่ากับคณะสื่อมวลชน เมื่อครั้งติดตามคณะทำงานของ สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน) หรือ “BEDO” ลงพื้นที่เพื่อศึกษาดูงาน “โครงการธนาคารความหลากหลายทางชีวภาพระดับชุมชน (Community BioBank)” ณ บ้านเมืองกื้ด ต.กื้ดช้าง อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ และบ้านปงไคร้ ต.โป่งแยง อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ เมื่อเร็วๆ นี้

จิราพรรณ เล่าต่อไปว่า BEDO ได้เข้ามาสนับสนุนให้ก่อตั้งโครงการธนาคารความหลากหลายทางชีวภาพระดับชุมชน ขึ้นในพื้นที่ ตั้งแต่ปี 2562 เพื่อให้ช่วยค้นหา “ของดีในท้องถิ่น” นำมาสู่การออกสำรวจ ซึ่งพบว่า ในพื้นที่ป่าชุมชนห้วยกุ๊บกั๊บของ ต.กื้ดช้าง มีพืชเฉพาะถิ่นที่จะพบเฉพาะพื้นที่ที่อยู่ระดับความสูง 700 เมตร จากระดับน้ำทะเลที่เป็นป่าเบญจพรรณที่สูง 156 ชนิดพันธุ์ และธนาคารทรัพยากรชีวภาพระดับชุมชน มีบทบาทในการรักษาพืชพันธุ์ จึงได้รวบรวมจัดประเภทพืชพันธุ์จำนวน 20 แปลงในชุมชน

ปัจจุบันมี 3 แปลงจาก 20 แปลง ที่ได้เป็นแปลงต้นแบบศูนย์การเรียนรู้และเส้นทางท่องเที่ยวของหมู่บ้าน โดยแบ่งเป็น 1.แปลงพืชป่าหายากใกล้สูญพันธุ์ตีนฮุ้งดอยสมุนไพรสมานแผลราคาสูงถึง 200-800 บาทต่อกิโลกรัม และขายในจีนสูง 10,000 บาท ซึ่งเป็น 1 ใน 9 ชนิด พืชในโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ (โครงการ อพ.สธ.) ปัจจุบันมี 11 กล้า ในชุมชนอนุรักษ์และปลูก ใน 4 ธนาคาร

2.แปลงพืชป่าหายากใช้ประโยชน์ ได้แก่ 3 ดำ สมุนไพร ไพลดำ ขมิ้นดำ สมุนไพรที่เก็บรวบรวมส่วนใหญ่เป็นพืชหัว เช่น ปูเลยดำ ว่านชักมดลูก ค้างคาวดำ และ 3.แปลงไม้มงคลตระกูลว่าน ว่านในกลุ่มเสี่ยงทาย อาทิ ชุนเช่าใช้ในงานพิธีแต่งงาน เสียทายอยู่ยาวยั่งยืน ว่านจูงนาง (กำปองดิน) เลี้ยงรอด ร่ำรวย รวมทั้งว่านในกลุ่มเมตตา มหานิยม เพาะเลี้ยงง่ายปลูกหน้าบ้าน อาทิ ทิพยเนตรว่านสาวหลง และว่านที่นิยมนำมวลสารใส่ในตะกรุด เพชรหน้าทั่งฆ้องหน้าทั่ง มวลสารทำพระว่านพญาอึ่ง กล้วยไม้ดินรวมถึงนำว่านมงคลมาอบแห้งใส่ตะกรุดพกติดตัว

นอกจากนี้ “ชาไผ่จืด” สมุนไพรจากธรรมชาติผ่านการวิจัย ยังเป็นโครงการภายใต้โครงการธนาคารความหลากหลายทางชีวภาพระดับชุมชน โดยสืบเนื่องมาจากผลการศึกษาองค์ประกอบทางเคมีและการออกฤทธิ์ทางชีวภาพของไผ่จืดพบว่า ไผ่จืดมีสารฟีนอลลิก (Phenolic) สารฟลาโวนอยด์ (Flavonoid) และสารคาโรทีนอยด์ (Carotenoid) มีผลช่วยในการต่อต้านอนุมูลอิสระ ยับยั้งการสร้างไขมันในเซลล์ และลดน้ำตาลในกระแสเลือด

ข้อค้นพบดังกล่าว ทำให้ BEDO ร่วมมือกับ วิทยาลัยนวัตกรรมเกษตรและเทคโนโลยีอาหาร มหาวิทยาลัยรังสิตศึกษารวบรวมความหลากหลายของไผ่จืดในชุมชน ต.กื้ดช้างอ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ ถึงความเหมือนความต่างของไผ่จืด เทคนิคทางวิทยาศาสตร์ องค์ประกอบทางเคมี ทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพคุณค่าทางโภชนาการพร้อมแนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชาไผ่จืดในระดับชุมชน กลายเป็นผลิตภัณฑ์ไผ่จืดจำนวน 4 สูตร ดังนี้ 1.สูตรหอมละมุน ไผ่จืดร้อยละ 50เจียวกู่หลานร้อยละ 10 ดอกลาเวนเดอร์ร้อยละ 10 ดอกอัญชันร้อยละ 15 และมะตูมร้อยละ 15

2.สูตรผสมตรีผลา ไผ่จืดร้อยละ 50 เจียวกู่หลานร้อยละ 25 ตรีผลาร้อยละ 15 และดอกเก๊กฮวยป่าร้อยละ 103.สูตรหอมหมื่นลี้ ไผ่จืดร้อยละ 50 และดอกหอมหมื่นลี้ร้อยละ 50 และ 4.สูตรผสมคาร์โมมาย ไผ่จืดร้อยละ 50เจียวกู่หลานร้อยละ 25 และคาร์โมมายร้อยละ 25 ซึ่งในปัจจุบันชุมชนได้พัฒนาหีบห่อบรรจุภัณฑ์และสูตรของชาไผ่จืดสมุนไพรจากธรรมชาติสู่ตลาด ทั้งหมด 6 สูตร ดังนี้ ใจเดิมไกลใจ รัญจวน หวานใจ จวนใจ และเชยชม โดยส่งจำหน่ายทั่วไทยและร้านค้าเครือข่ายของ BEDO

ด้าน วันชัย อินยม ประธานวิสาหกิจชุมชนกลุ่มเพาะเลี้ยงฟ้ามุ่ย บ้านปงไคร้ ต.โป่งแยง อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ เล่าว่า สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน) หรือ BEDO ได้เข้ามาให้ความรู้ในการสำรวจความหลากหลายกล้วยไม้ เทคนิคการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อกล้วยไม้ และเทคนิคการนำกล้วยไม้ออกจากขวด รวมทั้งกระบวนการปล่อยกล้วยไม้คืนป่า ส่งผลให้ชุมชนมีความรู้ความเข้าใจได้เป็นอย่างดี นำมาสู่การจัดทำโครงการธนาคารกล้วยไม้ระดับชุมชนบ้านปงไคร้

“ธนาคารกล้วยไม้ระดับชุมชน เป็นหนึ่งในกิจกรรมอนุรักษ์ทรัพยากรท้องถิ่น มีกล้วยไม้ลงทะเบียน 200 ต้น 36 ชนิด กล้วยไม้ในธนาคารกล้วยไม้ระดับชุมชน จะเป็นกล้วยไม้ที่ชาวบ้านใช้ผลิตฝักกล้วยไม้ อาทิ ฟ้ามุ่ย นกคุ้มไฟ เอื้องคำ และเอื้องมอนไข่ เป็นกล้วยไม้ที่จะนำไปเพาะขยายพันธุ์เพิ่มจำนวนกล้วยไม้ให้มากขึ้น ขณะเดียวกัน ชาวบ้านยังมีต้นกล้ากล้วยไม้ที่ได้จากการเพาะเมล็ดไว้จำหน่วย หรือเตรียมไว้ให้นักท่องเที่ยวทำกิจกรรมปล่อยกล้วยไม้คืนสู่ป่าอีกด้วย” วันชัย ระบุ

วันชัย กล่าวต่อไปว่า หมู่บ้านปงไคร้อยู่ในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ เป็นหมู่บ้านที่มีสภาพอากาศค่อนข้างเย็นตลอดทั้งปีมีป่าต้นน้ำที่อุดมสมบรูณ์ระบบนิเวศป่าดิบเขา ที่มีต้นไม้ใหญ่ หลากหลายสายพันธุ์กระจายหนาแน่นทั่วผืนป่า เป็นต้นน้ำที่สมบูรณ์น้ำไหลตลอดปีแหล่งต้นน้ำสำคัญของจังหวัดเชียงใหม่ เป็นหมู่บ้านอนุรักษ์ป่าดีเด่นของจังหวัดเชียงใหม่ และหมู่บ้านฟ้ามุ่ย เป็นหมู่บ้านที่พบกล้วยไม้ฟ้ามุ่ยในธรรมชาติแหล่งเดียวของประเทศไทย ที่มีการเพิ่มจำนวนการปลูก กล้วยไม้ฟ้ามุ่ยจากการเพาะเมล็ดและปล่อยคืนสู่ป่ามาอย่างต่อเนื่อง

ซึ่งปล่อยฟ้ามุ่ยสู่ธรรมชาติเปรียบเสมือน “ซื้อของไม่ได้ของกลับบ้าน แต่ได้หัวใจที่รักธรรมชาติกลับไปแทน” กล่าวคือ “ปล่อยฟ้ามุ่ยคืนสู่ป่าและชมกล้วยไม้ฟ้ามุ่ยในธรรมชาติ” เป็นผลดีนอกจากในมุมสิ่งแวดล้อมแล้ว ยังรวมถึงด้านเศรษฐกิจที่มีนักท่องเที่ยวเดินทางมาเยี่ยมเยือน
ซื้อสินค้าและร่วมกิจกรรมของชุมชน เช่น ใช้บริการที่พัก บริโภคอาหารจากธรรมชาติ สมุนไพร และชาจากดอกกล้วยไม้ กลายเป็นแหล่งรายได้จาก “การท่องเที่ยวเชิงชีวภาพ” ที่ชุมชนได้ประโยชน์จากการรักษาความอุดมสมบูรณ์ของระบบนิเวศและหลากหลายของทรัพยากร

สุวรรณา เตียรถ์สุวรรณ ผู้อำนวยการ “BEDO” สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน) กล่าวว่า โครงการธนาคารความหลากหลายทางชีวภาพระดับชุมชน (Community Biodiversity Bank หรือCommunity BioBank) เป็นกลไกหนึ่งในการขับเคลื่อนการพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ ตามนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจชีวภาพจากความหลากหลายทางชีวภาพ สนับสนุนและส่งเสริมให้ชุมชนท้องถิ่นเป็นเจ้าของฐานทรัพยากร

โดยกำหนดเป้าหมายว่า..ภายใน 10 ปี จะเกิด “ธนาคารความหลากหลายทางชีวภาพระดับชุมชน” ทั้งประเทศและนำไปสู่การจัดตั้งศูนย์รวบรวมความหลากหลายทางชีวภาพระดับชุมชนในทุกตำบล!!!

SCOOP@NAEWNA.COM

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/673180

สกู๊ปพิเศษ : ปลัด อว. ชูสร้างฉากทัศน์ใหม่ พลิกโฉมประเทศไทยด้วยกำลังคนสมรรถนะสูง

วันอาทิตย์ ที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2565, 06.00 น.

เป้าหมายที่ประเทศไทยจะหลุดพ้น จากกับดักประเทศรายได้ปานกลาง สู่ประเทศที่พัฒนาแล้ว การพัฒนากำลังคนสมรรถะสูง ถือเป็นหมุดหมายสำคัญ ซึ่งจะต้อง
เร่งพัฒนาศักยภาพของคนในประเทศ โดยเฉพาะวงการวิจัยไทย

เพื่อตอบโจทย์ที่สำคัญนี้ ศ.ดร.นพ.สิริฤกษ์ ทรงศิวิไล ปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ได้เป็นประธานในการเปิดเวทีเสวนาในงานมหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2565 เรื่อง “พลิกโฉมประเทศไทยด้วยกำลังคนสมรรถนะสูงและเส้นทางอาชีพนักวิจัย” และปาฐกถาพิเศษในหัวข้อ ความท้าทายใหม่ของ อววน. เพื่อการพัฒนานักวิจัยของประเทศที่ห้องเวิลด์บอลรูม ชั้น 23 โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์ บางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ เซ็นทรัลเวิลด์ กรุงเทพฯ ในงาน “มหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2565 (Thailand Research Expo 2022)” เมื่อวันที่ 1 – 5 สิงหาคม 2565 ที่ผ่านมา ซึ่งจัดโดยสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ และเครือข่ายวิจัยจากทั่วประเทศ

ศ.ดร.นพ.สิริฤกษ์ กล่าวว่า การพัฒนากำลังคนด้านการวิจัยประเทศเป็นเรื่องที่มีความสำคัญและการลงทุนในเรื่องนี้จะเป็นสิ่งบ่งชี้ว่าประเทศใดจะพัฒนามากน้อยเพียงใด ซึ่งขณะนี้ประเทศไทยได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากจากเมื่อ 10 ปีก่อน ที่ไทยลงทุนด้านวิจัยเพียง 0.25%ต่อจีดีพี ขณะที่ประเทศพัฒนาแล้วลงทุนถึง 4% และบางประเทศอาจสูงถึง 12% แต่เมื่อ 2 ปีที่ผ่านมาประเทศไทยลงทุนงบวิจัยเพิ่มเป็น 1-1.1% และล่าสุดเพิ่มเป็น 1.3% ซึ่งถือว่ามาไกลมาก แต่ต้องทำให้ถึงเป้าหมาย 2% และถ้าได้ถึง 4% ก็ยิ่งดี

ปลัดกระทรวง อว.กล่าวต่อว่า การสร้างกำลังคนที่มีสมรรถนะสูงซึ่งเป็นคำที่ใช้กับนักวิจัย และนักวิชาการของประเทศถือว่ามีความสำคัญมาก ขณะนี้ประเทศไทยมีนักวิจัยทั้งสิ้น 169,000 คน คิดเป็น 17 คนต่อประชากร 10,000 คนมากกว่าเมื่อ 10 ปีที่แล้วที่มีเพียง 12-15 คน

ขณะที่ประเทศพัฒนาแล้วจะอยู่ที่ 60-100 คน หน้าที่ของพวกเราในเวทีนี้จึงอยากให้โจทย์ได้ช่วยกันคิดว่า เราควรทำอะไรอย่างไรและมีทิศทางการพัฒนาคนสมรรถนะสูงอย่างไรที่จะพลิกโฉมประเทศไทยให้หลุดพ้นจากกับดักรายได้ปานกลางสู่การเป็นประเทศพัฒนาแล้วตามที่ตั้งเป้าหมายไว้

ทั้งนี้ กระทรวง อว.ซึ่งตั้งมาเพียง 3 ปี ได้พยายามทำทุกวิถีทางในการสร้างอีโค่ซิสเต็มให้เกิดแรงจูงใจแก่เส้นทางวิชาชีพนักวิจัยให้ดีที่สุดโดยกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ได้ขับเคลื่อนและหนุนเสริมกำลังคนวิชาการ กำลังคนด้านวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมให้ภาคการผลิตและภาคความต้องการใช้ประโยชน์จากกำลังคนสมรรถนะสูงสอดคล้องและสมดุลกัน

โดยมุ่งเน้นใน 3 ประเด็นหลัก ได้แก่ 1. การผลิตกำลังคนคุณภาพสูงตามความต้องการของภาคอุตสาหกรรม อาทิ โครงการ EEC, Work-integrated Learning และการสร้างบัณฑิตพันธุ์ใหม่ ได้ดำเนินการปฏิรูปการอุดมศึกษาควบคู่ ผ่านการใช้กระบวนการ Higher Education Sandbox กลไกนวัตกรรมการอุดมศึกษา ในการพัฒนาหลักสูตรทดลอง เพื่อผลิตกำลังคนสมรรถนะสูงให้ตรงกับความต้องการของภาคอุตสาหกรรม รวมทั้งกลไกอื่นๆ อาทิ การส่งเสริมการเรียนข้ามสถาบัน การจัดตั้งธนาคารหน่วยกิตแห่งชาติ (National Credit Bank)

2.การเคลื่อนย้าย แลกเปลี่ยน เพื่อป้อนกำลังคนคุณภาพสูงเข้าสู่ภาคอุตสาหกรรมที่สอดคล้องกับการลงทุนด้านการวิจัยของประเทศ ซึ่งปัจจุบันได้มุ่งเน้น BCG และการลงทุนขนาดใหญ่ อาทิ การพัฒนาเครื่องโทคาแมคผลิตนิวเคลียร์ฟิวชัน การสร้างเครื่องกำเนิดแสงซินโครตรอน เป็นต้น

และ 3.การเติบโตในเส้นทางอาชีพนักวิจัย โดยปัจจุบันได้มีพระราชบัญญัติส่งเสริมการใช้ประโยชน์ผลงานวิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2564 เพื่อให้นักวิจัยเป็นเจ้าของทรัพย์สินทางปัญญา ซึ่งนับเป็นแรงจูงใจ (Intensive) ที่สำคัญที่จะทำให้การวิจัยเติบโตและนำไปสู่การใช้ประโยชน์ได้ รวมทั้งการส่งเสริมให้นักวิจัยได้เติบโตในเส้นทางอาชีพ ได้ดำเนินการเพิ่มช่องทางการขอตำแหน่งทางวิชาการอีก 5 ช่องทาง

อย่างไรก็ตาม จากการคาดการณ์ของ สอวช.คาดการณ์ว่า ในปี พ.ศ.2570 จีดีพีของประเทศไทยจะต้องเพิ่มอัตราส่วนการลงทุน ภาครัฐ : เอกชน เป็น 30:70 และเพิ่มบุคลากรด้านการวิจัยและพัฒนาเป็น 30 คนต่อประชากร 10,000 คน เพื่อให้ระบบวิจัยก้าวหน้าสามารถดำเนินการโดยการส่งเสริม Innovation Ecosystem และการขับเคลื่อน New growth engine ด้วยนวัตกรรม โดยประเทศไทยได้กำหนดไว้ในแผนยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี และ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 หมุดหมายแผนการพัฒนาบุคลากรวิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2565-2570

สำหรับกระทรวง อว. มีกลไกที่ช่วยสนับสนุนนักวิจัยมืออาชีพเข้าสู่การเชื่อมโยงองค์ความรู้ในหลายส่วนผ่านกลไกการดำเนินโครงการ Hi -FI Consortium, Total Innovation Management Enterprise; TIME, Talent Mobility เป็นต้น โดยกระบวนการการพัฒนาดังกล่าวจะสามารถทำให้งานวิจัยของประเทศไทยมีคุณภาพมากยิ่งขึ้นเพื่อเข้าสู่เป้าหมาย

ที่สำคัญ คือ อันดับการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ (Scientific infrastructure) ของประเทศไทยอยู่ในอันดับ 1 ใน 30

“การพลิกโฉมประเทศไทยด้วยกำลังคนสมรรถนะสูงและเส้นทางอาชีพนักวิจัย มีการกำหนดยุทธศาสตร์โดยแบ่งออกเป็น ด้านอุตสาหกรรม เทคโนโลยี การบริการ การเกษตรและอาหาร โดยตั้งเป้าหมายสร้างนักเรียนมัธยมและอาชีวะ 1.9 ล้านคน เพิ่มเป็นนิสิต นักศึกษา และพัฒนาเป็นกำลังแรงงานในสถานประกอบการ 40 ล้านคน จึงมีการสร้างระบบนิเวศทางวิชาการที่ได้รับความร่วมมือจากมหาวิทยาลัย สถานประกอบการ และชุมชน เริ่มจากการคัดเลือกนักศึกษา การบ่มเพาะอาจารย์นักวิจัย และสนับสนุนบุคลากรจนได้ประสิทธิภาพสูงสุด ในการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาการทำงานร่วมกันกับภาคอุตสาหกรรมที่เน้นในเรื่องของทักษะและพัฒนากำลังคนเฉพาะด้านให้ตอบสนองกับนโยบายของภาครัฐ” ปลัด อว.กล่าว

หลังจากนั้นเป็นการเสวนา เรื่อง พลิกโฉมประเทศไทยด้วยกำลังคนสมรรถนะสูงและเส้นทางอาชีพนักวิจัย โดยมีวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิ ประกอบด้วย ผศ.ดร.พูลศักดิ์ โกษียาภรณ์ผู้ช่วยผู้อำนวยการสำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม, รศ.ดร.สมหมาย ผิวสอาด ประธานที่ประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล, ศ.ดร.ชูกิจ ลิมปิจำนงค์ อดีตผู้อำนวยการสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และ รศ.ดร.รัฐชาติ มงคลนาวิน อาจารย์ประจำภาควิชาฟิสิกส์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมแลกเปลี่ยนทัศนะซึ่งทุกฝ่ายเห็นตรงกันว่าการสร้างกำลังคนสมรรถนะสูงมีความสำคัญต่อการพลิกโฉมประเทศไทย

ขณะนี้ กระทรวง อว. มีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมและสร้างแรงจูงใจตลอดจนปรับแนวทางทำให้เกิดผลดีต่อการวิจัยของประเทศ แต่สิ่งสำคัญที่จะต้องทำเพิ่มขึ้นคือ การสร้างระบบ Innovation Ecosystem การก้าวกระโดดโดยมีInnovation Sandbox การส่งเสริมให้นักวิจัยสามารถนำผลงานไปใช้ประโยชน์ในการเพิ่มมูลค่า การสร้างกำลังคนที่มีสมรรถนะสูงไม่ควรมองแค่จำนวนแต่ต้องคำนึงถึงคุณภาพจะต้องทำงานร่วมกับภาคเอกชนให้มากขึ้นเพื่อตอบโจทย์วิจัยตามความต้องการของตลาด

ส่วนในภาคการศึกษาจะต้องมีการปรับตัวเพื่อให้ได้บัณฑิตพันธุ์ใหม่ที่มีมายด์เซ็ทเหมาะกับการเป็นผู้มีทักษะในการเข้าสู่โลกในศตวรรษที่ 21

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/673008

สกู๊ปพิเศษ : ‘บังฝุ่นกว้าง-ไฟสว่างรอบคัน’ สิบล้อว่าเท่..เพื่อนร่วมทางเสี่ยง

วันเสาร์ ที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2565, 06.00 น.

“ท่านใดพบเห็นรถบรรทุกลักษณะนี้บนทางหลวง สามารถส่งรูปหรือคลิปแบบเห็นความผิดชัดเจน พร้อมป้ายทะเบียนรถ พิกัดแบบละเอียดมาได้ในอินบ็อกซ์ครับช่วยกันเป็นหูเป็นตาดูแลทางหลวง หน่วยบริการฯตำรวจทางหลวงอู่ทอง พบรถบรรทุกตกแต่งผิดกฎหมายได้ออกใบสั่งข้อหา ใช้รถที่ใช้ในการขนส่งโดยมีอุปกรณ์ส่วนควบไม่ถูกต้องตามที่กำหนดในกฎกระทรวง พ.ร.บ.ขนส่ง มาตรา 71 เจอ จับหมดครับ”

ข้อความบนเฟซบุ๊ค “ตำรวจทางหลวง” ซึ่งเป็นเพจทางการของ กองบังคับการตำรวจทางหลวง โพสต์ไว้เมื่อวันที่ 5 ส.ค. 2565 ขอความร่วมมือประชาชนให้ช่วยเป็นหูเป็นตา แจ้งเบาะแสรถบรรทุกแต่งประเภท “ติดไฟสว่างจ้ารอบคัน” แต่เมื่อไปดูความคิดเห็นบนโลกออนไลน์หลังเรื่องนี้ปรากฏเป็นข่าวก็มีทั้งฝ่ายที่เห็นด้วยเพราะมองว่าการแต่งรถลักษณะนี้ก่อความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ กับฝ่ายที่ไม่พอใจเพราะมองว่า การที่รถบรรทุกติดไฟสว่างรอบคันนั้นดีอยู่แล้ว เนื่องจากเวลากลางคืนจะได้มองเห็นชัดจนจากระยะไกลซึ่งลดเสี่ยงอุบัติเหตุได้

นพ.ธนะพงศ์ จินวงษ์ ผู้จัดการศูนย์วิชาการเพื่อความปลอดภัยทางถนน (ศวปถ.) อธิบายประเด็นความเสี่ยงบนท้องถนน กรณีรถบรรทุกติดไฟสว่างรอบคัน ว่า โดยปกติแล้วในเวลากลางคืนหรือในที่มืด รูม่านตาจะขยาย ดังนั้นเวลาเจอแสงสว่างจ้า เช่น มีรถเปิดไฟสูง หรือเปิดไฟหลายดวงใส่ใบหน้า จะส่งผลให้เกิดสภาวะที่ไม่สามารถมองภาพด้านหน้าได้ จึงเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ

ส่วนความเชื่อที่ว่ารถบรรทุกควรติดไฟส่องสว่างให้มากเข้าไว้เพื่อให้ผู้ขับขี่ยานพาหนะอื่นๆ ที่ใช้เส้นทางเดียวกันมองเห็นโดยเฉพาะในเวลากลางคืนบนถนนที่หลายเส้นทางไม่มีไฟส่องสว่าง จะได้ไม่เกิดอุบัติเหตุจากการพุ่งเข้ามาเฉี่ยวชนเพราะมองไม่เห็นนั้น ในความเป็นจริงสำหรับไฟหน้าและไฟท้ายที่ติดรถอยู่ หากหมั่นดูแลรักษาให้ใช้งานได้ ซึ่งรวมถึงการทำความสะอาดล้างคราบฝุ่นหรือโคลนที่เกาะอยู่ออกไป ก็เพียงพอให้รถคันอื่นๆ มองเห็นแล้ว หรือหากจะให้ปลอดภัยมากขึ้น ด้านท้ายรถควรติดสติ๊กเกอร์สะท้อนแสง ก็จะทำให้รถคันอื่นที่ขับตามมามองเห็นได้

“ถ้าจะติดเพิ่มก็ควรจะเพิ่มในตำแหน่งที่เป็นมุมที่จะกดลง ไม่ใช่มุมเสยขึ้น แล้วก็ไม่จำเป็นต้องติดเป็นแผง ติดเพิ่มในลักษณะที่ช่วยกระจายแสงให้เห็นเพิ่มขึ้นอีกสัก 1-2 ดวง สมมุติเขาขับสวนกับรถเก๋ง รถเก๋งก็จะสูงประมาณ 1-1.3 เมตร แล้วตัวรถบรรทุกตำแหน่งที่ติดจะอยู่ประมาณ 1-1.2 เมตร ขอบมันนะ ทีนี้ถ้าเกิดเขาวางองศาของไฟไม่ได้ก้มลงแต่สาดเข้ามา มันก็มีโอกาสให้รถที่สวน เช่น เราขับรถเก๋งสวนกับเขา มันจะแยงตา มันเหมือนเจอไฟสูง ซึ่งตรงนี้มันจะมีการประเมินหรือการทดสอบที่ขนส่ง เขาจะมีเกณฑ์วัดแสง” นพ.ธนะพงศ์ กล่าว

นพ.ธนะพงศ์ กล่าวต่อไปว่า อย่างไรก็ตาม การติดไฟส่องสว่างเพิ่มเติมของรถบรรทุก หากติดตั้งในตำแหน่งที่เหมาะสมก็จะเกิดประโยชน์ เช่น ติดที่ด้านข้างของตัวรถหรือส่วนพ่วง เพราะเมื่อเวลารถบรรทุกหรือรถพ่วงเลี้ยวหรือกลับรถ รถคันอื่นๆ ก็จะสามารถมองเห็นจากระยะไกลและเตรียมตัวชะลอหรือหลบได้แต่ก็ต้องระมัดระวังอย่าติดให้มีแสงสว่างจ้าจนเกินไปนอกจากนี้สำหรับการติดสติ๊กเกอร์สะท้อนแสงที่บริเวณท้ายรถควรเป็นข้อปฏิบัติภาคบังคับ เพราะในต่างประเทศเรื่องนี้ถือเป็นกฎหมาย

ขณะที่ ผศ.ดร.ศิรดล ศิริธร อาจารย์ประจำกลุ่มสาขาวิศวกรรมโลจิสติกส์และขนส่งทางราง คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวว่าการติดไฟแสงสว่างจ้าจนเกินไป นอกจากจะไม่จำเป็นแล้วยังก่อให้เกิดอันตรายด้วย ซึ่งนอกจากรถบรรทุกแล้วยังพบเห็นได้จากการเปิด “ไฟตัดหมอก” ในรถยนต์ทั่วๆ ไป เรียกว่าแสงไฟส่องเข้าตาผู้ขับขี่รถคันไหนก็ทำเอาแทบจะขับต่อไปไม่ได้ ทั้งนี้ การติดไฟส่องสว่างมีข้อกำหนดเรื่องความสูงของตำแหน่งที่จะติดด้วย หากติดไม่ถูกจุดก็จะถือว่าทำผิดกฎหมาย

“เรื่องพวกนี้มันอันตราย เวลาเราวิ่งไปแล้วมองไฟเขาเรียกว่า Glare Vision มันเป็นการคล้ายๆ กับเราตาบอดชั่วคราวสักประมาณ 3-4 วินาที แต่ 3-4 วินาที เป็นเรื่องใหญ่มากในการขับรถ เหมือนกับเรานั่งเล่นมือถือ คิดว่าแป๊บเดียวไม่เป็นไรหรอก มันก็ทำนองนั้น ภายใน 2-3 วินาทีมันจะทำให้เกิดอะไรขึ้นผมว่ามันอันตราย

แล้วสิ่งเหล่านี้มันป็นสิ่งที่เราไม่สมัครใจจะทำด้วยซ้ำ ถ้าเป็นการเล่นมือถือ ถ้าเป็นการชำเลืองมองของตก เรารู้ว่าเราจะระวังแล้วนะ แต่อันนี้จู่ๆ เราขับมาเจอสาด (ไฟ) เข้ามา ไม่ถึงกับอาการบอดมองอะไรไม่เห็น แต่เรามองไม่เห็นรายละเอียดของภาพตรงหน้าไปพอสมควร มันจะใช้เวลาประมาณ 2-3 วินาทีในการกลับมา หรือ Recovery ที่เราจะมองเห็นได้ชัดเจนอีกทีหนึ่ง บางทีมันก็อันตรายกับคนอื่นๆ” อาจารย์ศิรดล อธิบาย

เช่นเดียวกันกับ นพ.ธนะพงศ์ ในความเห็นของ อาจารย์ศิรดล ก็ย้ำว่า ลำพังการบำรุงรักษาไฟส่องสว่างปกติที่ติดมากับตัวรถตามที่กฎหมายกำหนดให้ใช้งานได้ ก็เพียงพอแล้วที่ทำให้รถคันอื่นๆ มองเห็นในยามค่ำคืน นอกจากนั้น การติดสติ๊กเกอร์สะท้อนแสงที่มีค่าความสะท้อนแสงเพียงพอ ก็ทำให้รถคันอื่นๆ มองเห็นได้ เหมือนกับเมื่อเวลาขับขี่แล้วมองเห็นป้ายจราจรซึ่งทำจากวัสดุสะท้อนแสง

ด้าน อภิชาติ ไพรรุ่งเรืองประธานสมาพันธ์การขนส่งทางบกแห่งประเทศไทย ให้ความเห็นว่า ที่ผ่านมามีการแต่งรถกันแบบ “เลอะเทอะ” มากเกินไป ซึ่งนอกจากไฟส่องสว่างแล้วยังมีการติดบังฝุ่นหรือบังโคลนที่ล้ำออกไปด้านข้าง เป็นอันตรายต่อยานพาหนะอื่นๆ ที่ใช้เส้นทางร่วมกันด้วย เช่น บังโคลนดีดเศษหินไปโดนกระจกรถคันอื่นๆ หรือสุ่มเสี่ยงที่บังโคลนจะไปเกี่ยวจักรยานยนต์ที่ขี่มาด้านข้าง เป็นต้น

ซึ่งหากไปดูการแต่งรถบรรทุกในต่างประเทศ สหรัฐอเมริกาบ้าง ญี่ปุ่นบ้าง ที่อลังการมาก ก็ต้องย้ำว่าประเทศเหล่านั้นถึงมีการแต่งรถก็ต้องปฏิบัติตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด จะติดตั้งอะไรก็ต้องขออนุญาตเพื่อให้รู้ว่าอะไรทำได้-ไม่ได้ เพราะการไปติดตั้งกันเองแล้วไปเปิดในยามค่ำคืนบนเส้นทางเปลี่ยวๆ ผู้ใช้รถคนอื่นๆ ในเส้นทางเดียวกันจะตกใจหรือเปล่า ส่วนแนวคิดที่ว่าติดแล้วเปิดตอนกลางคืนจะทำให้รถคันอื่นๆ มองเห็น ลดความเสี่ยงอุบัติเหตุจากการพุ่งเข้ามาเฉี่ยวชน ตนย้ำว่าติดได้ แต่ไม่ใช่ไปจัดเต็มมากมายขนาดนั้น และควรทำเรื่องขออนุญาตให้เรียบร้อย

“สิ่งที่เขาติดมันเป็นความสุขของเขา มันเป็นเงินของเขาเองนะ เพราะว่าทางเถ้าแก่รถไม่ได้รับผิดชอบตรงนี้ เรื่องบังฝุ่นกับเรื่องติดไฟ ติดได้ เพราะบางถนนมันไม่มีเส้นขาวและไม่มีไฟด้วย แต่มันติดกัน50-60 ดวง มันก็เกินไป แล้วคุณวิ่งสวนมาจะเห็นทางหรือ?” ปธ.สมาพันธ์การขนส่งทางบกแห่งประเทศไทย กล่าว

SCOOP@NAEWNA.COM

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/671648

วันอาทิตย์ ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2565, 06.00 น.

จบลงไปแล้วอย่างยิ่งใหญ่และสวยงาม สำหรับงาน “มหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2565” ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1-5 สิงหาคม 2565 ณ ชั้น 22-23 โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์และบางกอกคอนเวนชันเซ็นเตอร์ เซ็นทรัลเวิลด์ กรุงเทพฯ ซึ่งปีนี้มีผลงานวิจัยเข้าร่วมกว่า 700 ผลงาน และมีเวทีเสวนากว่า 150 เรื่อง

และปีนี้นับเป็นเกียรติประวัติต่อองค์กร หน่วยงานเครือข่ายวิจัย และนักวิจัยไทย ที่ได้รับพระราชทานรางวัลอันทรงเกียรติจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชทานรางวัล Platinum Award

โดยเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2565 สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) มอบรางวัล Thailand Research Expo 2022 Award และมอบโล่แสดงความขอบคุณแก่หน่วยงานที่นำผลงานเข้าร่วมนำเสนอในงานมหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2565 (Thailand Research Expo 2022) ซึ่งในพิธีปิดงานมหกรรมดังกล่าว มีผลงานวิจัยและนวัตกรรมที่ได้รับรางวัล และได้รับถ้วยรางวัลพระราชทานจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ถ้วยรางวัลจาก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ถ้วยรางวัลจาก ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ถ้วยรางวัลจาก ศาสตราจารย์ ดร.นายแพทย์สิริฤกษ์ ทรงศิวิไลปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม และถ้วยรางวัลจาก ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ พร้อมเงินรางวัล และเกียรติบัตร

พิธีมอบรางวัลในครั้งนี้ ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ เป็นประธานในพิธีปิดงาน พร้อมมอบรางวัล Thailand Research Expo 2022 Award และมอบโล่แสดงความขอบคุณแก่หน่วยงานที่นำผลงานมาเข้าร่วมนำเสนอในงาน“มหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2565 (Thailand Research Expo 2022)” ณ เวที Highlight Stage โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์และบางกอกคอนเวนชันเซ็นเตอร์ เซ็นทรัลเวิลด์ กรุงเทพมหานคร

ในปีนี้ วช. ได้พิจารณาคัดเลือกผลงานที่มีกระบวนการนำเสนอที่มีความโดดเด่นในรูปแบบที่หลากหลายและสามารถเชื่อมโยงส่งต่องานวิจัยและนวัตกรรมไปสู่การใช้ประโยชน์ต่อไปได้ โดยแบ่งผลงานออกเป็น 4 ประเภท และมีหน่วยงานที่ได้รับรางวัลประเภทต่างๆ ดังนี้ 1. Platinum Award ผู้รับรางวัลได้รับถ้วยรางวัลพระราชทานจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พร้อมเงินรางวัล รางวัลละ 120,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 2 รางวัล ได้แก่ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (มศว) ผลงาน “นวัตกรรมและผลิตภัณฑ์โพรไบโอติกสายพันธุ์ไทยเพื่อสุขภาพและเป็นอาหารฟังก์ชัน” และ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ผลงาน “การจัดการทุนทางวัฒนธรรมขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานรากพื้นที่เส้นทางการค้าโบราณ จังหวัดบุรีรัมย์ ”

2. Gold Award ผู้รับรางวัลได้รับถ้วยรางวัลจากนายกรัฐมนตรี พร้อมเงินรางวัล รางวัลละ 70,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 4 รางวัล ได้แก่ มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช ผลงาน “ระบบ Vajira Telemedicine โดย application Vajira@Home”, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ผลงาน “การสร้างมูลค่าเพิ่มบัวฉลองขวัญ ด้วยเทคโนโลยีและนวัตกรรมเพื่อเสริมสร้างเศรษฐกิจไทย”, สถาบันวิจัยแสงซินโครตรอน (องค์การมหาชน) ผลงาน “ห้องแยกโรคความดันลบ” และ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ผลงาน “เทคโนโลยีวัสดุแปลงพลังงานแสงอาทิตย์ และการกักเก็บพลังงาน”

3. Silver Award ผู้รับรางวัลได้รับถ้วยรางวัลจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พร้อมเงินรางวัล รางวัลละ 50,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 6 รางวัล ได้แก่ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ผลงาน “มหัศจรรย์ “ป่าประ” เขาหลวง นครศรีธรรมราช”, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ผลงาน “ระบบเซลล์เชื้อเพลิงผลิตไฟฟ้า แบบเคลื่อนที่จากแอลกอฮอล์”, การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ผลงาน “เครื่องป้อนสายพร้อมสารหล่อลื่นอัตโนมัติ (Cable Pusher with Auto Lubricant)”, มหาวิทยาลัยศิลปากร ผลงาน “การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนเชิงสร้างสรรค์บนฐาน ทุนทางวัฒนธรรมชุมชน”, สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ผลงาน “การพัฒนารูปแบบโรงเรียน เป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ (School as Learning Community :
SLC) ในการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด Active Learning เพื่อพัฒนาสมรรถนะพลเมืองรุ่นใหม่” และโครงการประเมินเทคโนโลยีและนโยบายด้านสุขภาพ (HITAP) ผลงาน “การวิเคราะห์ ผลกระทบของ COVID-19 ต่อระบบสาธารณสุขเพื่อเพิ่มความเข้มแข็งในการปรับตัวของระบบบริการต่อการระบาด และความยั่งยืนของระบบประกันสุขภาพถ้วนหน้าในประเทศไทย”

4. Bronze Award จำนวน 8 รางวัล ผู้รับรางวัลได้รับถ้วยรางวัลจากปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พร้อมเงินรางวัล รางวัลละ 30,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 4 รางวัล ได้แก่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ผลงาน “Martech platformCoffee & amp; Tourism”, มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ผลงาน “สารดับเพลิงประเภทผงเคมีแห้งสูตรเร่งประสิทธิภาพ จากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร” และ “นวัตกรรมการผลิตสารออกฤทธิ์เชิงหน้าที่จากเซลล์ว่านเพชรหึง (ไฟโตไทเกอร์เซลล์)”, มหาวิทยาลัยรังสิต ผลงาน “ไข่ผงจากพืชไร้สารก่อภูมิแพ้”, และ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง ผลงาน “การพัฒนาขีดความสามารถของเกษตรกร และผู้ประกอบการกาแฟอาราบิก้าในชุมชนจังหวัดเชียงรายตลอดห่วงโซ่อุปทาน”

และรับถ้วยรางวัลจากผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ พร้อมเงินรางวัล รางวัลละ 30,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 4 รางวัล ได้แก่ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ผลงาน “โครงการทดสอบนวัตกรรมที่นำเทคโนโลยี มาสนับสนุนการให้บริการพลังงาน (ERC Sandbox) หรือ Energy Regulatory Commission Sandbox”, สำนักงานกิจการยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม ผลงาน “โครงการเพิ่มการใช้มาตรการ พิเศษแทนการดำเนินคดีอาญาในเด็กและเยาวชนที่เข้าสู่กระบวนการยุติธรรม ระยะที่ 3”, มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี ผลงาน “ภูมิปัญญา ภูมิสารสนเทศและการบริหาร จัดการเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเส้นทางแม่น้ำเจ้าพระยาสายเก่า”, กรมปศุสัตว์ ผลงาน “การรักษาโรคลัมปีสกินด้วยการกระตุ้นภูมิคุ้มกันระบบ แลคโตเพอร์ออกซิเดส”

และ 5. รางวัลชมเชย เงินรางวัล รางวัลละ 10,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 15 รางวัล ได้แก่ สถาบันพระบรมราชชนกผลงาน “การแปรรูปแป้งจากส่วนเหลือทิ้งทางการเกษตร ของกล้วยหินปริมาณแป้งที่ทนต่อการย่อยด้วยเอนไซม์ และคุณสมบัติที่ดีต่อสุขภาพ”, มหาวิทยาลัยพะเยา ผลงาน “การผลิตโคเนื้อคุณภาพเพื่อเพิ่มรายได้ให้เกษตรกร จังหวัดพะเยา”, กรมสุขภาพจิต ผลงาน “การเสริมสร้างวัคซีนใจในชุมชนในสถานการณ์การแพร่ ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019”, มหาวิทยาลัยราชมงคลสุวรรณภูมิ ผลงาน “ศูนย์เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ (NationalInfrastructure Engineering Expertise Center)”, สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ผลงาน “การพัฒนาเครื่องจักรแปรรูปผลผลิตทางการเกษตร เพื่อเพิ่มศักยภาพในการผลิตให้กลุ่มวิสาหกิจชุมชน”

มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง ผลงาน “การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์โดยรถไฟบนเส้นทางยุคสมัยแห่งล้านนาเพื่อเชื่อมโยงผลงานการพัฒนาท้องถิ่นและสังคม”, มหาวิทยาลัยทักษิณ ผลงาน “การวิจัยและนวัตกรรมเพื่อแก้ไขปัญหาความยากจนอย่างเบ็ดเสร็จและแม่นยำในจังหวัดพัทลุง”, กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก ผลงาน “โครงการศึกษาพัฒนารูปแบบยาเตรียมตำรับยาแผนไทย จำนวน 16 ตำรับที่มีกัญชาเป็นส่วนผสม”, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ผลงาน “โรงงานต้นแบบไบโอรีไฟเนอรี่ทางชีวภาพ เพื่อการต่อยอดสำหรับอุตสาหกรรม BCG”, มหาวิทยาลัยบูรพา ผลงาน “KIN-YOO-DEE Platform for Holistic Continuity Healthcare and Medical Al Services”

กรมทางหลวง ผลงาน “การศึกษาเทคโนโลยีตรวจวัด ติดตาม เตือนภัย และบริหารจัดการความเสี่ยงภัยพิบัติดินสไลด์ในโครงข่ายทางหลวง”, กรมป่าไม้ ผลงาน “โมเดลการฟื้นฟูป่า มิติสู่ความยั่งยืน”, สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) ผลงาน “สารชีวภัณฑ์ วว. ยกระดับผลิตผลการเกษตร พัฒนาเชิงพื้นที่ด้วย วทน.”, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยาผลงาน “การพัฒนาเกมบนโมบายแอปพลิเคชันสำหรับการพัฒนาทักษะทางด้านภาษาและการสื่อสารในเด็กออทิสติก” และ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ ผลงาน “นวัตกรรมการจัดการความรู้ภูมิปัญญาไหมถิ่นไทย เพื่อเพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจฐานราก”

ทั้งนี้ การจัดงานเป็นไปตามวัตถุประสงค์ ที่หน่วยงานเครือข่ายในระบบวิจัยทุกหน่วยงาน และเครือข่ายพันธมิตรมหาวิทยาลัยหน่วยงานวิจัย (RUN) รวมถึงหน่วยงานบริหารจัดการทุนวิจัยและนวัตกรรม (PMU) และหน่วยงานทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง ที่ได้ร่วมกันเผยแพร่องค์ความรู้และส่งต่อผลงานวิจัยและนวัตกรรมที่มีคุณภาพ เพื่อขยายผลสู่การใช้ประโยชน์เพื่อการพัฒนาประเทศไทยในมิติต่างๆ

โดยทาง วช. เชื่อมั่นว่าพลังแห่งการขับเคลื่อนผลงานวิจัยด้วยกลไกการเผยแพร่และขับเคลื่อนการใช้ประโยชน์จากการวิจัย โดยการนำเสนอผลงานวิจัยระดับประเทศ มีส่วนผลักดันให้เกิดการขยายผลองค์ความรู้ต่อยอดงานวิจัย เพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศได้ต่อไปในอนาคต