#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/673180

สกู๊ปพิเศษ : ปลัด อว. ชูสร้างฉากทัศน์ใหม่ พลิกโฉมประเทศไทยด้วยกำลังคนสมรรถนะสูง

วันอาทิตย์ ที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2565, 06.00 น.

เป้าหมายที่ประเทศไทยจะหลุดพ้น จากกับดักประเทศรายได้ปานกลาง สู่ประเทศที่พัฒนาแล้ว การพัฒนากำลังคนสมรรถะสูง ถือเป็นหมุดหมายสำคัญ ซึ่งจะต้อง
เร่งพัฒนาศักยภาพของคนในประเทศ โดยเฉพาะวงการวิจัยไทย

เพื่อตอบโจทย์ที่สำคัญนี้ ศ.ดร.นพ.สิริฤกษ์ ทรงศิวิไล ปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ได้เป็นประธานในการเปิดเวทีเสวนาในงานมหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2565 เรื่อง “พลิกโฉมประเทศไทยด้วยกำลังคนสมรรถนะสูงและเส้นทางอาชีพนักวิจัย” และปาฐกถาพิเศษในหัวข้อ ความท้าทายใหม่ของ อววน. เพื่อการพัฒนานักวิจัยของประเทศที่ห้องเวิลด์บอลรูม ชั้น 23 โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์ บางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ เซ็นทรัลเวิลด์ กรุงเทพฯ ในงาน “มหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2565 (Thailand Research Expo 2022)” เมื่อวันที่ 1 – 5 สิงหาคม 2565 ที่ผ่านมา ซึ่งจัดโดยสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ และเครือข่ายวิจัยจากทั่วประเทศ

ศ.ดร.นพ.สิริฤกษ์ กล่าวว่า การพัฒนากำลังคนด้านการวิจัยประเทศเป็นเรื่องที่มีความสำคัญและการลงทุนในเรื่องนี้จะเป็นสิ่งบ่งชี้ว่าประเทศใดจะพัฒนามากน้อยเพียงใด ซึ่งขณะนี้ประเทศไทยได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากจากเมื่อ 10 ปีก่อน ที่ไทยลงทุนด้านวิจัยเพียง 0.25%ต่อจีดีพี ขณะที่ประเทศพัฒนาแล้วลงทุนถึง 4% และบางประเทศอาจสูงถึง 12% แต่เมื่อ 2 ปีที่ผ่านมาประเทศไทยลงทุนงบวิจัยเพิ่มเป็น 1-1.1% และล่าสุดเพิ่มเป็น 1.3% ซึ่งถือว่ามาไกลมาก แต่ต้องทำให้ถึงเป้าหมาย 2% และถ้าได้ถึง 4% ก็ยิ่งดี

ปลัดกระทรวง อว.กล่าวต่อว่า การสร้างกำลังคนที่มีสมรรถนะสูงซึ่งเป็นคำที่ใช้กับนักวิจัย และนักวิชาการของประเทศถือว่ามีความสำคัญมาก ขณะนี้ประเทศไทยมีนักวิจัยทั้งสิ้น 169,000 คน คิดเป็น 17 คนต่อประชากร 10,000 คนมากกว่าเมื่อ 10 ปีที่แล้วที่มีเพียง 12-15 คน

ขณะที่ประเทศพัฒนาแล้วจะอยู่ที่ 60-100 คน หน้าที่ของพวกเราในเวทีนี้จึงอยากให้โจทย์ได้ช่วยกันคิดว่า เราควรทำอะไรอย่างไรและมีทิศทางการพัฒนาคนสมรรถนะสูงอย่างไรที่จะพลิกโฉมประเทศไทยให้หลุดพ้นจากกับดักรายได้ปานกลางสู่การเป็นประเทศพัฒนาแล้วตามที่ตั้งเป้าหมายไว้

ทั้งนี้ กระทรวง อว.ซึ่งตั้งมาเพียง 3 ปี ได้พยายามทำทุกวิถีทางในการสร้างอีโค่ซิสเต็มให้เกิดแรงจูงใจแก่เส้นทางวิชาชีพนักวิจัยให้ดีที่สุดโดยกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ได้ขับเคลื่อนและหนุนเสริมกำลังคนวิชาการ กำลังคนด้านวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมให้ภาคการผลิตและภาคความต้องการใช้ประโยชน์จากกำลังคนสมรรถนะสูงสอดคล้องและสมดุลกัน

โดยมุ่งเน้นใน 3 ประเด็นหลัก ได้แก่ 1. การผลิตกำลังคนคุณภาพสูงตามความต้องการของภาคอุตสาหกรรม อาทิ โครงการ EEC, Work-integrated Learning และการสร้างบัณฑิตพันธุ์ใหม่ ได้ดำเนินการปฏิรูปการอุดมศึกษาควบคู่ ผ่านการใช้กระบวนการ Higher Education Sandbox กลไกนวัตกรรมการอุดมศึกษา ในการพัฒนาหลักสูตรทดลอง เพื่อผลิตกำลังคนสมรรถนะสูงให้ตรงกับความต้องการของภาคอุตสาหกรรม รวมทั้งกลไกอื่นๆ อาทิ การส่งเสริมการเรียนข้ามสถาบัน การจัดตั้งธนาคารหน่วยกิตแห่งชาติ (National Credit Bank)

2.การเคลื่อนย้าย แลกเปลี่ยน เพื่อป้อนกำลังคนคุณภาพสูงเข้าสู่ภาคอุตสาหกรรมที่สอดคล้องกับการลงทุนด้านการวิจัยของประเทศ ซึ่งปัจจุบันได้มุ่งเน้น BCG และการลงทุนขนาดใหญ่ อาทิ การพัฒนาเครื่องโทคาแมคผลิตนิวเคลียร์ฟิวชัน การสร้างเครื่องกำเนิดแสงซินโครตรอน เป็นต้น

และ 3.การเติบโตในเส้นทางอาชีพนักวิจัย โดยปัจจุบันได้มีพระราชบัญญัติส่งเสริมการใช้ประโยชน์ผลงานวิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2564 เพื่อให้นักวิจัยเป็นเจ้าของทรัพย์สินทางปัญญา ซึ่งนับเป็นแรงจูงใจ (Intensive) ที่สำคัญที่จะทำให้การวิจัยเติบโตและนำไปสู่การใช้ประโยชน์ได้ รวมทั้งการส่งเสริมให้นักวิจัยได้เติบโตในเส้นทางอาชีพ ได้ดำเนินการเพิ่มช่องทางการขอตำแหน่งทางวิชาการอีก 5 ช่องทาง

อย่างไรก็ตาม จากการคาดการณ์ของ สอวช.คาดการณ์ว่า ในปี พ.ศ.2570 จีดีพีของประเทศไทยจะต้องเพิ่มอัตราส่วนการลงทุน ภาครัฐ : เอกชน เป็น 30:70 และเพิ่มบุคลากรด้านการวิจัยและพัฒนาเป็น 30 คนต่อประชากร 10,000 คน เพื่อให้ระบบวิจัยก้าวหน้าสามารถดำเนินการโดยการส่งเสริม Innovation Ecosystem และการขับเคลื่อน New growth engine ด้วยนวัตกรรม โดยประเทศไทยได้กำหนดไว้ในแผนยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี และ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 หมุดหมายแผนการพัฒนาบุคลากรวิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2565-2570

สำหรับกระทรวง อว. มีกลไกที่ช่วยสนับสนุนนักวิจัยมืออาชีพเข้าสู่การเชื่อมโยงองค์ความรู้ในหลายส่วนผ่านกลไกการดำเนินโครงการ Hi -FI Consortium, Total Innovation Management Enterprise; TIME, Talent Mobility เป็นต้น โดยกระบวนการการพัฒนาดังกล่าวจะสามารถทำให้งานวิจัยของประเทศไทยมีคุณภาพมากยิ่งขึ้นเพื่อเข้าสู่เป้าหมาย

ที่สำคัญ คือ อันดับการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ (Scientific infrastructure) ของประเทศไทยอยู่ในอันดับ 1 ใน 30

“การพลิกโฉมประเทศไทยด้วยกำลังคนสมรรถนะสูงและเส้นทางอาชีพนักวิจัย มีการกำหนดยุทธศาสตร์โดยแบ่งออกเป็น ด้านอุตสาหกรรม เทคโนโลยี การบริการ การเกษตรและอาหาร โดยตั้งเป้าหมายสร้างนักเรียนมัธยมและอาชีวะ 1.9 ล้านคน เพิ่มเป็นนิสิต นักศึกษา และพัฒนาเป็นกำลังแรงงานในสถานประกอบการ 40 ล้านคน จึงมีการสร้างระบบนิเวศทางวิชาการที่ได้รับความร่วมมือจากมหาวิทยาลัย สถานประกอบการ และชุมชน เริ่มจากการคัดเลือกนักศึกษา การบ่มเพาะอาจารย์นักวิจัย และสนับสนุนบุคลากรจนได้ประสิทธิภาพสูงสุด ในการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาการทำงานร่วมกันกับภาคอุตสาหกรรมที่เน้นในเรื่องของทักษะและพัฒนากำลังคนเฉพาะด้านให้ตอบสนองกับนโยบายของภาครัฐ” ปลัด อว.กล่าว

หลังจากนั้นเป็นการเสวนา เรื่อง พลิกโฉมประเทศไทยด้วยกำลังคนสมรรถนะสูงและเส้นทางอาชีพนักวิจัย โดยมีวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิ ประกอบด้วย ผศ.ดร.พูลศักดิ์ โกษียาภรณ์ผู้ช่วยผู้อำนวยการสำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม, รศ.ดร.สมหมาย ผิวสอาด ประธานที่ประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล, ศ.ดร.ชูกิจ ลิมปิจำนงค์ อดีตผู้อำนวยการสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และ รศ.ดร.รัฐชาติ มงคลนาวิน อาจารย์ประจำภาควิชาฟิสิกส์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมแลกเปลี่ยนทัศนะซึ่งทุกฝ่ายเห็นตรงกันว่าการสร้างกำลังคนสมรรถนะสูงมีความสำคัญต่อการพลิกโฉมประเทศไทย

ขณะนี้ กระทรวง อว. มีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมและสร้างแรงจูงใจตลอดจนปรับแนวทางทำให้เกิดผลดีต่อการวิจัยของประเทศ แต่สิ่งสำคัญที่จะต้องทำเพิ่มขึ้นคือ การสร้างระบบ Innovation Ecosystem การก้าวกระโดดโดยมีInnovation Sandbox การส่งเสริมให้นักวิจัยสามารถนำผลงานไปใช้ประโยชน์ในการเพิ่มมูลค่า การสร้างกำลังคนที่มีสมรรถนะสูงไม่ควรมองแค่จำนวนแต่ต้องคำนึงถึงคุณภาพจะต้องทำงานร่วมกับภาคเอกชนให้มากขึ้นเพื่อตอบโจทย์วิจัยตามความต้องการของตลาด

ส่วนในภาคการศึกษาจะต้องมีการปรับตัวเพื่อให้ได้บัณฑิตพันธุ์ใหม่ที่มีมายด์เซ็ทเหมาะกับการเป็นผู้มีทักษะในการเข้าสู่โลกในศตวรรษที่ 21

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/673008

สกู๊ปพิเศษ : ‘บังฝุ่นกว้าง-ไฟสว่างรอบคัน’ สิบล้อว่าเท่..เพื่อนร่วมทางเสี่ยง

วันเสาร์ ที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2565, 06.00 น.

“ท่านใดพบเห็นรถบรรทุกลักษณะนี้บนทางหลวง สามารถส่งรูปหรือคลิปแบบเห็นความผิดชัดเจน พร้อมป้ายทะเบียนรถ พิกัดแบบละเอียดมาได้ในอินบ็อกซ์ครับช่วยกันเป็นหูเป็นตาดูแลทางหลวง หน่วยบริการฯตำรวจทางหลวงอู่ทอง พบรถบรรทุกตกแต่งผิดกฎหมายได้ออกใบสั่งข้อหา ใช้รถที่ใช้ในการขนส่งโดยมีอุปกรณ์ส่วนควบไม่ถูกต้องตามที่กำหนดในกฎกระทรวง พ.ร.บ.ขนส่ง มาตรา 71 เจอ จับหมดครับ”

ข้อความบนเฟซบุ๊ค “ตำรวจทางหลวง” ซึ่งเป็นเพจทางการของ กองบังคับการตำรวจทางหลวง โพสต์ไว้เมื่อวันที่ 5 ส.ค. 2565 ขอความร่วมมือประชาชนให้ช่วยเป็นหูเป็นตา แจ้งเบาะแสรถบรรทุกแต่งประเภท “ติดไฟสว่างจ้ารอบคัน” แต่เมื่อไปดูความคิดเห็นบนโลกออนไลน์หลังเรื่องนี้ปรากฏเป็นข่าวก็มีทั้งฝ่ายที่เห็นด้วยเพราะมองว่าการแต่งรถลักษณะนี้ก่อความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ กับฝ่ายที่ไม่พอใจเพราะมองว่า การที่รถบรรทุกติดไฟสว่างรอบคันนั้นดีอยู่แล้ว เนื่องจากเวลากลางคืนจะได้มองเห็นชัดจนจากระยะไกลซึ่งลดเสี่ยงอุบัติเหตุได้

นพ.ธนะพงศ์ จินวงษ์ ผู้จัดการศูนย์วิชาการเพื่อความปลอดภัยทางถนน (ศวปถ.) อธิบายประเด็นความเสี่ยงบนท้องถนน กรณีรถบรรทุกติดไฟสว่างรอบคัน ว่า โดยปกติแล้วในเวลากลางคืนหรือในที่มืด รูม่านตาจะขยาย ดังนั้นเวลาเจอแสงสว่างจ้า เช่น มีรถเปิดไฟสูง หรือเปิดไฟหลายดวงใส่ใบหน้า จะส่งผลให้เกิดสภาวะที่ไม่สามารถมองภาพด้านหน้าได้ จึงเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ

ส่วนความเชื่อที่ว่ารถบรรทุกควรติดไฟส่องสว่างให้มากเข้าไว้เพื่อให้ผู้ขับขี่ยานพาหนะอื่นๆ ที่ใช้เส้นทางเดียวกันมองเห็นโดยเฉพาะในเวลากลางคืนบนถนนที่หลายเส้นทางไม่มีไฟส่องสว่าง จะได้ไม่เกิดอุบัติเหตุจากการพุ่งเข้ามาเฉี่ยวชนเพราะมองไม่เห็นนั้น ในความเป็นจริงสำหรับไฟหน้าและไฟท้ายที่ติดรถอยู่ หากหมั่นดูแลรักษาให้ใช้งานได้ ซึ่งรวมถึงการทำความสะอาดล้างคราบฝุ่นหรือโคลนที่เกาะอยู่ออกไป ก็เพียงพอให้รถคันอื่นๆ มองเห็นแล้ว หรือหากจะให้ปลอดภัยมากขึ้น ด้านท้ายรถควรติดสติ๊กเกอร์สะท้อนแสง ก็จะทำให้รถคันอื่นที่ขับตามมามองเห็นได้

“ถ้าจะติดเพิ่มก็ควรจะเพิ่มในตำแหน่งที่เป็นมุมที่จะกดลง ไม่ใช่มุมเสยขึ้น แล้วก็ไม่จำเป็นต้องติดเป็นแผง ติดเพิ่มในลักษณะที่ช่วยกระจายแสงให้เห็นเพิ่มขึ้นอีกสัก 1-2 ดวง สมมุติเขาขับสวนกับรถเก๋ง รถเก๋งก็จะสูงประมาณ 1-1.3 เมตร แล้วตัวรถบรรทุกตำแหน่งที่ติดจะอยู่ประมาณ 1-1.2 เมตร ขอบมันนะ ทีนี้ถ้าเกิดเขาวางองศาของไฟไม่ได้ก้มลงแต่สาดเข้ามา มันก็มีโอกาสให้รถที่สวน เช่น เราขับรถเก๋งสวนกับเขา มันจะแยงตา มันเหมือนเจอไฟสูง ซึ่งตรงนี้มันจะมีการประเมินหรือการทดสอบที่ขนส่ง เขาจะมีเกณฑ์วัดแสง” นพ.ธนะพงศ์ กล่าว

นพ.ธนะพงศ์ กล่าวต่อไปว่า อย่างไรก็ตาม การติดไฟส่องสว่างเพิ่มเติมของรถบรรทุก หากติดตั้งในตำแหน่งที่เหมาะสมก็จะเกิดประโยชน์ เช่น ติดที่ด้านข้างของตัวรถหรือส่วนพ่วง เพราะเมื่อเวลารถบรรทุกหรือรถพ่วงเลี้ยวหรือกลับรถ รถคันอื่นๆ ก็จะสามารถมองเห็นจากระยะไกลและเตรียมตัวชะลอหรือหลบได้แต่ก็ต้องระมัดระวังอย่าติดให้มีแสงสว่างจ้าจนเกินไปนอกจากนี้สำหรับการติดสติ๊กเกอร์สะท้อนแสงที่บริเวณท้ายรถควรเป็นข้อปฏิบัติภาคบังคับ เพราะในต่างประเทศเรื่องนี้ถือเป็นกฎหมาย

ขณะที่ ผศ.ดร.ศิรดล ศิริธร อาจารย์ประจำกลุ่มสาขาวิศวกรรมโลจิสติกส์และขนส่งทางราง คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวว่าการติดไฟแสงสว่างจ้าจนเกินไป นอกจากจะไม่จำเป็นแล้วยังก่อให้เกิดอันตรายด้วย ซึ่งนอกจากรถบรรทุกแล้วยังพบเห็นได้จากการเปิด “ไฟตัดหมอก” ในรถยนต์ทั่วๆ ไป เรียกว่าแสงไฟส่องเข้าตาผู้ขับขี่รถคันไหนก็ทำเอาแทบจะขับต่อไปไม่ได้ ทั้งนี้ การติดไฟส่องสว่างมีข้อกำหนดเรื่องความสูงของตำแหน่งที่จะติดด้วย หากติดไม่ถูกจุดก็จะถือว่าทำผิดกฎหมาย

“เรื่องพวกนี้มันอันตราย เวลาเราวิ่งไปแล้วมองไฟเขาเรียกว่า Glare Vision มันเป็นการคล้ายๆ กับเราตาบอดชั่วคราวสักประมาณ 3-4 วินาที แต่ 3-4 วินาที เป็นเรื่องใหญ่มากในการขับรถ เหมือนกับเรานั่งเล่นมือถือ คิดว่าแป๊บเดียวไม่เป็นไรหรอก มันก็ทำนองนั้น ภายใน 2-3 วินาทีมันจะทำให้เกิดอะไรขึ้นผมว่ามันอันตราย

แล้วสิ่งเหล่านี้มันป็นสิ่งที่เราไม่สมัครใจจะทำด้วยซ้ำ ถ้าเป็นการเล่นมือถือ ถ้าเป็นการชำเลืองมองของตก เรารู้ว่าเราจะระวังแล้วนะ แต่อันนี้จู่ๆ เราขับมาเจอสาด (ไฟ) เข้ามา ไม่ถึงกับอาการบอดมองอะไรไม่เห็น แต่เรามองไม่เห็นรายละเอียดของภาพตรงหน้าไปพอสมควร มันจะใช้เวลาประมาณ 2-3 วินาทีในการกลับมา หรือ Recovery ที่เราจะมองเห็นได้ชัดเจนอีกทีหนึ่ง บางทีมันก็อันตรายกับคนอื่นๆ” อาจารย์ศิรดล อธิบาย

เช่นเดียวกันกับ นพ.ธนะพงศ์ ในความเห็นของ อาจารย์ศิรดล ก็ย้ำว่า ลำพังการบำรุงรักษาไฟส่องสว่างปกติที่ติดมากับตัวรถตามที่กฎหมายกำหนดให้ใช้งานได้ ก็เพียงพอแล้วที่ทำให้รถคันอื่นๆ มองเห็นในยามค่ำคืน นอกจากนั้น การติดสติ๊กเกอร์สะท้อนแสงที่มีค่าความสะท้อนแสงเพียงพอ ก็ทำให้รถคันอื่นๆ มองเห็นได้ เหมือนกับเมื่อเวลาขับขี่แล้วมองเห็นป้ายจราจรซึ่งทำจากวัสดุสะท้อนแสง

ด้าน อภิชาติ ไพรรุ่งเรืองประธานสมาพันธ์การขนส่งทางบกแห่งประเทศไทย ให้ความเห็นว่า ที่ผ่านมามีการแต่งรถกันแบบ “เลอะเทอะ” มากเกินไป ซึ่งนอกจากไฟส่องสว่างแล้วยังมีการติดบังฝุ่นหรือบังโคลนที่ล้ำออกไปด้านข้าง เป็นอันตรายต่อยานพาหนะอื่นๆ ที่ใช้เส้นทางร่วมกันด้วย เช่น บังโคลนดีดเศษหินไปโดนกระจกรถคันอื่นๆ หรือสุ่มเสี่ยงที่บังโคลนจะไปเกี่ยวจักรยานยนต์ที่ขี่มาด้านข้าง เป็นต้น

ซึ่งหากไปดูการแต่งรถบรรทุกในต่างประเทศ สหรัฐอเมริกาบ้าง ญี่ปุ่นบ้าง ที่อลังการมาก ก็ต้องย้ำว่าประเทศเหล่านั้นถึงมีการแต่งรถก็ต้องปฏิบัติตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด จะติดตั้งอะไรก็ต้องขออนุญาตเพื่อให้รู้ว่าอะไรทำได้-ไม่ได้ เพราะการไปติดตั้งกันเองแล้วไปเปิดในยามค่ำคืนบนเส้นทางเปลี่ยวๆ ผู้ใช้รถคนอื่นๆ ในเส้นทางเดียวกันจะตกใจหรือเปล่า ส่วนแนวคิดที่ว่าติดแล้วเปิดตอนกลางคืนจะทำให้รถคันอื่นๆ มองเห็น ลดความเสี่ยงอุบัติเหตุจากการพุ่งเข้ามาเฉี่ยวชน ตนย้ำว่าติดได้ แต่ไม่ใช่ไปจัดเต็มมากมายขนาดนั้น และควรทำเรื่องขออนุญาตให้เรียบร้อย

“สิ่งที่เขาติดมันเป็นความสุขของเขา มันเป็นเงินของเขาเองนะ เพราะว่าทางเถ้าแก่รถไม่ได้รับผิดชอบตรงนี้ เรื่องบังฝุ่นกับเรื่องติดไฟ ติดได้ เพราะบางถนนมันไม่มีเส้นขาวและไม่มีไฟด้วย แต่มันติดกัน50-60 ดวง มันก็เกินไป แล้วคุณวิ่งสวนมาจะเห็นทางหรือ?” ปธ.สมาพันธ์การขนส่งทางบกแห่งประเทศไทย กล่าว

SCOOP@NAEWNA.COM

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/671648

วันอาทิตย์ ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2565, 06.00 น.

จบลงไปแล้วอย่างยิ่งใหญ่และสวยงาม สำหรับงาน “มหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2565” ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1-5 สิงหาคม 2565 ณ ชั้น 22-23 โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์และบางกอกคอนเวนชันเซ็นเตอร์ เซ็นทรัลเวิลด์ กรุงเทพฯ ซึ่งปีนี้มีผลงานวิจัยเข้าร่วมกว่า 700 ผลงาน และมีเวทีเสวนากว่า 150 เรื่อง

และปีนี้นับเป็นเกียรติประวัติต่อองค์กร หน่วยงานเครือข่ายวิจัย และนักวิจัยไทย ที่ได้รับพระราชทานรางวัลอันทรงเกียรติจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชทานรางวัล Platinum Award

โดยเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2565 สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) มอบรางวัล Thailand Research Expo 2022 Award และมอบโล่แสดงความขอบคุณแก่หน่วยงานที่นำผลงานเข้าร่วมนำเสนอในงานมหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2565 (Thailand Research Expo 2022) ซึ่งในพิธีปิดงานมหกรรมดังกล่าว มีผลงานวิจัยและนวัตกรรมที่ได้รับรางวัล และได้รับถ้วยรางวัลพระราชทานจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ถ้วยรางวัลจาก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ถ้วยรางวัลจาก ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ถ้วยรางวัลจาก ศาสตราจารย์ ดร.นายแพทย์สิริฤกษ์ ทรงศิวิไลปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม และถ้วยรางวัลจาก ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ พร้อมเงินรางวัล และเกียรติบัตร

พิธีมอบรางวัลในครั้งนี้ ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ เป็นประธานในพิธีปิดงาน พร้อมมอบรางวัล Thailand Research Expo 2022 Award และมอบโล่แสดงความขอบคุณแก่หน่วยงานที่นำผลงานมาเข้าร่วมนำเสนอในงาน“มหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2565 (Thailand Research Expo 2022)” ณ เวที Highlight Stage โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์และบางกอกคอนเวนชันเซ็นเตอร์ เซ็นทรัลเวิลด์ กรุงเทพมหานคร

ในปีนี้ วช. ได้พิจารณาคัดเลือกผลงานที่มีกระบวนการนำเสนอที่มีความโดดเด่นในรูปแบบที่หลากหลายและสามารถเชื่อมโยงส่งต่องานวิจัยและนวัตกรรมไปสู่การใช้ประโยชน์ต่อไปได้ โดยแบ่งผลงานออกเป็น 4 ประเภท และมีหน่วยงานที่ได้รับรางวัลประเภทต่างๆ ดังนี้ 1. Platinum Award ผู้รับรางวัลได้รับถ้วยรางวัลพระราชทานจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พร้อมเงินรางวัล รางวัลละ 120,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 2 รางวัล ได้แก่ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (มศว) ผลงาน “นวัตกรรมและผลิตภัณฑ์โพรไบโอติกสายพันธุ์ไทยเพื่อสุขภาพและเป็นอาหารฟังก์ชัน” และ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ผลงาน “การจัดการทุนทางวัฒนธรรมขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานรากพื้นที่เส้นทางการค้าโบราณ จังหวัดบุรีรัมย์ ”

2. Gold Award ผู้รับรางวัลได้รับถ้วยรางวัลจากนายกรัฐมนตรี พร้อมเงินรางวัล รางวัลละ 70,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 4 รางวัล ได้แก่ มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช ผลงาน “ระบบ Vajira Telemedicine โดย application Vajira@Home”, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ผลงาน “การสร้างมูลค่าเพิ่มบัวฉลองขวัญ ด้วยเทคโนโลยีและนวัตกรรมเพื่อเสริมสร้างเศรษฐกิจไทย”, สถาบันวิจัยแสงซินโครตรอน (องค์การมหาชน) ผลงาน “ห้องแยกโรคความดันลบ” และ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ผลงาน “เทคโนโลยีวัสดุแปลงพลังงานแสงอาทิตย์ และการกักเก็บพลังงาน”

3. Silver Award ผู้รับรางวัลได้รับถ้วยรางวัลจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พร้อมเงินรางวัล รางวัลละ 50,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 6 รางวัล ได้แก่ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ผลงาน “มหัศจรรย์ “ป่าประ” เขาหลวง นครศรีธรรมราช”, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ผลงาน “ระบบเซลล์เชื้อเพลิงผลิตไฟฟ้า แบบเคลื่อนที่จากแอลกอฮอล์”, การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ผลงาน “เครื่องป้อนสายพร้อมสารหล่อลื่นอัตโนมัติ (Cable Pusher with Auto Lubricant)”, มหาวิทยาลัยศิลปากร ผลงาน “การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนเชิงสร้างสรรค์บนฐาน ทุนทางวัฒนธรรมชุมชน”, สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ผลงาน “การพัฒนารูปแบบโรงเรียน เป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ (School as Learning Community :
SLC) ในการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด Active Learning เพื่อพัฒนาสมรรถนะพลเมืองรุ่นใหม่” และโครงการประเมินเทคโนโลยีและนโยบายด้านสุขภาพ (HITAP) ผลงาน “การวิเคราะห์ ผลกระทบของ COVID-19 ต่อระบบสาธารณสุขเพื่อเพิ่มความเข้มแข็งในการปรับตัวของระบบบริการต่อการระบาด และความยั่งยืนของระบบประกันสุขภาพถ้วนหน้าในประเทศไทย”

4. Bronze Award จำนวน 8 รางวัล ผู้รับรางวัลได้รับถ้วยรางวัลจากปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พร้อมเงินรางวัล รางวัลละ 30,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 4 รางวัล ได้แก่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ผลงาน “Martech platformCoffee & amp; Tourism”, มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ผลงาน “สารดับเพลิงประเภทผงเคมีแห้งสูตรเร่งประสิทธิภาพ จากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร” และ “นวัตกรรมการผลิตสารออกฤทธิ์เชิงหน้าที่จากเซลล์ว่านเพชรหึง (ไฟโตไทเกอร์เซลล์)”, มหาวิทยาลัยรังสิต ผลงาน “ไข่ผงจากพืชไร้สารก่อภูมิแพ้”, และ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง ผลงาน “การพัฒนาขีดความสามารถของเกษตรกร และผู้ประกอบการกาแฟอาราบิก้าในชุมชนจังหวัดเชียงรายตลอดห่วงโซ่อุปทาน”

และรับถ้วยรางวัลจากผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ พร้อมเงินรางวัล รางวัลละ 30,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 4 รางวัล ได้แก่ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ผลงาน “โครงการทดสอบนวัตกรรมที่นำเทคโนโลยี มาสนับสนุนการให้บริการพลังงาน (ERC Sandbox) หรือ Energy Regulatory Commission Sandbox”, สำนักงานกิจการยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม ผลงาน “โครงการเพิ่มการใช้มาตรการ พิเศษแทนการดำเนินคดีอาญาในเด็กและเยาวชนที่เข้าสู่กระบวนการยุติธรรม ระยะที่ 3”, มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี ผลงาน “ภูมิปัญญา ภูมิสารสนเทศและการบริหาร จัดการเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเส้นทางแม่น้ำเจ้าพระยาสายเก่า”, กรมปศุสัตว์ ผลงาน “การรักษาโรคลัมปีสกินด้วยการกระตุ้นภูมิคุ้มกันระบบ แลคโตเพอร์ออกซิเดส”

และ 5. รางวัลชมเชย เงินรางวัล รางวัลละ 10,000 บาท และเกียรติบัตร จำนวน 15 รางวัล ได้แก่ สถาบันพระบรมราชชนกผลงาน “การแปรรูปแป้งจากส่วนเหลือทิ้งทางการเกษตร ของกล้วยหินปริมาณแป้งที่ทนต่อการย่อยด้วยเอนไซม์ และคุณสมบัติที่ดีต่อสุขภาพ”, มหาวิทยาลัยพะเยา ผลงาน “การผลิตโคเนื้อคุณภาพเพื่อเพิ่มรายได้ให้เกษตรกร จังหวัดพะเยา”, กรมสุขภาพจิต ผลงาน “การเสริมสร้างวัคซีนใจในชุมชนในสถานการณ์การแพร่ ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019”, มหาวิทยาลัยราชมงคลสุวรรณภูมิ ผลงาน “ศูนย์เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ (NationalInfrastructure Engineering Expertise Center)”, สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ผลงาน “การพัฒนาเครื่องจักรแปรรูปผลผลิตทางการเกษตร เพื่อเพิ่มศักยภาพในการผลิตให้กลุ่มวิสาหกิจชุมชน”

มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง ผลงาน “การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์โดยรถไฟบนเส้นทางยุคสมัยแห่งล้านนาเพื่อเชื่อมโยงผลงานการพัฒนาท้องถิ่นและสังคม”, มหาวิทยาลัยทักษิณ ผลงาน “การวิจัยและนวัตกรรมเพื่อแก้ไขปัญหาความยากจนอย่างเบ็ดเสร็จและแม่นยำในจังหวัดพัทลุง”, กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก ผลงาน “โครงการศึกษาพัฒนารูปแบบยาเตรียมตำรับยาแผนไทย จำนวน 16 ตำรับที่มีกัญชาเป็นส่วนผสม”, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ผลงาน “โรงงานต้นแบบไบโอรีไฟเนอรี่ทางชีวภาพ เพื่อการต่อยอดสำหรับอุตสาหกรรม BCG”, มหาวิทยาลัยบูรพา ผลงาน “KIN-YOO-DEE Platform for Holistic Continuity Healthcare and Medical Al Services”

กรมทางหลวง ผลงาน “การศึกษาเทคโนโลยีตรวจวัด ติดตาม เตือนภัย และบริหารจัดการความเสี่ยงภัยพิบัติดินสไลด์ในโครงข่ายทางหลวง”, กรมป่าไม้ ผลงาน “โมเดลการฟื้นฟูป่า มิติสู่ความยั่งยืน”, สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) ผลงาน “สารชีวภัณฑ์ วว. ยกระดับผลิตผลการเกษตร พัฒนาเชิงพื้นที่ด้วย วทน.”, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยาผลงาน “การพัฒนาเกมบนโมบายแอปพลิเคชันสำหรับการพัฒนาทักษะทางด้านภาษาและการสื่อสารในเด็กออทิสติก” และ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ ผลงาน “นวัตกรรมการจัดการความรู้ภูมิปัญญาไหมถิ่นไทย เพื่อเพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจฐานราก”

ทั้งนี้ การจัดงานเป็นไปตามวัตถุประสงค์ ที่หน่วยงานเครือข่ายในระบบวิจัยทุกหน่วยงาน และเครือข่ายพันธมิตรมหาวิทยาลัยหน่วยงานวิจัย (RUN) รวมถึงหน่วยงานบริหารจัดการทุนวิจัยและนวัตกรรม (PMU) และหน่วยงานทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง ที่ได้ร่วมกันเผยแพร่องค์ความรู้และส่งต่อผลงานวิจัยและนวัตกรรมที่มีคุณภาพ เพื่อขยายผลสู่การใช้ประโยชน์เพื่อการพัฒนาประเทศไทยในมิติต่างๆ

โดยทาง วช. เชื่อมั่นว่าพลังแห่งการขับเคลื่อนผลงานวิจัยด้วยกลไกการเผยแพร่และขับเคลื่อนการใช้ประโยชน์จากการวิจัย โดยการนำเสนอผลงานวิจัยระดับประเทศ มีส่วนผลักดันให้เกิดการขยายผลองค์ความรู้ต่อยอดงานวิจัย เพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศได้ต่อไปในอนาคต

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/670960

วันพฤหัสบดี ที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2565, 06.00 น.

“คำถามคือมันจะส่งผลเสียอะไรต่อไปในอนาคตบ้าง อย่างเริ่มเห็นแล้ว อย่างพอพ้นเขตนี้ไปเขาก็ยังติดพฤติกรรมการใช้ 120 กม./ชม. ต่อไปอีกที่ไม่ใช่เป็นโซนที่ให้ใช้ 120 คราวนี้ปัญหามันจะเกิดแล้ว กลายเป็นว่านโยบายนี้มันเพิ่มหรือมันเปลี่ยนพฤติกรรมคน ทำให้ส่งเสริมให้คนขับรถเร็วมากขึ้นหรือเปล่า? แล้วเขาจะไม่ได้ขับในช่วงนี้แล้ว พอเลยออกจากโซนนี้เขาอาจจะขับเร็วขึ้นไปอีก คือใช้พฤติกรรมเหมือนเดิมเลย”

ข้อสังเกตของ ศ.ดร.กัณวีร์ กนิษฐ์พงศ์ ผู้จัดการศูนย์วิจัยอุบัติเหตุแห่งประเทศไทย สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) จากการได้เห็นผลการศึกษา “การจัดช่องจราจร-สิ่งแวดล้อมรองรับความเร็ว 120 กม./ชม. ประชาชนเข้าใจมากน้อยแค่ไหน?” ซึ่ง กรมทางหลวงนำมาเปิดเผยในวงเสวนา “เร็วให้ถูกเลน ประเมินเป็น เว้นระยะ = ลดความเสี่ยง” จัดโดย สำนักงานเครือข่ายลดอุบัติเหตุ (สคอ.) ภายใต้การสนับสนุนของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) เมื่อช่วงปลายเดือน ก.ค. 2565 ที่ผ่านมา

แม้ผลการศึกษาจะชี้ว่า “ผู้ขับขี่เริ่มปรับตัวได้และใช้ความเร็วได้ถูกช่องจราจร” กล่าวคือ เลนซ้ายสุดไม่เกิน 80 กม./ชม. เลน 2 กับ 3 ไม่เกิน 100 กม./ชม. และเลนขวาสุดไม่เกิน 120 กม./ชม. และไม่ต่ำกว่า 100 กม./ชม.อีกทั้ง “อนุญาตให้ใช้ความเร็ว 120 กม./ชม. ได้เฉพาะพื้นที่ที่ประเมินว่ามีความพร้อมและปรับปรุงสภาพแวดล้อมให้เหมาะสมแล้วเท่านั้น” แต่อีกด้านหนึ่ง “ผู้ขับขี่มีแนวโน้มเคยชินกับการใช้ความเร็วสูงขึ้น” ทั้ง 120 กม./ชม.หรือมากกว่านั้น อีกทั้งบางส่วนยังใช้นอกพื้นที่ที่กำหนด

ซึ่ง ศ.ดร.กัณวีร์ ระบุว่า มูลนิธิไทยโรดส์ (ThaiRoads Foundation) เคยสำรวจพฤติกรรมและทัศนคติของคนไทยเกี่ยวกับการใช้ความเร็ว พบว่า “คนไทยส่วนใหญ่ไม่ได้มองว่าความเร็วเป็นปัจจัยสำคัญของการเกิดอุบัติเหตุบนท้องถนน” เมื่อเทียบกับ “เมาแล้วขับ” หรือการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แล้วไปขับขี่ยานพาหนะ โดยมีเพียงร้อยละ 11 ที่เห็นว่าความเร็วเป็นปัญหาอันดับแรกๆ ที่ภาครัฐควรแก้ไข

ทั้งนี้ “การบังคับใช้กฎหมาย” ยังเป็นคำถามสำคัญในประเด็น “ประสิทธิภาพ” เห็นได้จากในปี 2563 มีสถิติการตรวจจับความเร็วในการใช้รถใช้ถนน โดยนำเทคโนโลยีระบบอัตโนมัติเข้ามาใช้มากขึ้น ส่งผลให้จำนวนการออกใบสั่งเพิ่มสูงขึ้นมากด้วย อยู่ที่กว่า 6 ล้านใบ อย่างไรก็ตาม จำนวนผู้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนท้องถนนซึ่งมีสาเหตุมาจากความเร็วยังสูง หมายถึงยังไม่สามารถลดพฤติกรรมเสี่ยงลงได้

จึงต้องไปดูว่าขั้นตอนมีประสิทธิภาพเพียงพอหรือไม่ เพราะหากไปดูความเคลื่อนไหวในสื่อสังคมออนไลน์ จะเห็นการพูดคุยกันทำนองว่า “แม้โดนใบสั่งกี่ใบก็ไม่มีผลอะไรเนื่องจากไม่ต้องไปจ่ายค่าปรับ” บางความเห็นถึงกับโพสต์ภาพโชว์ใบสั่งเป็นปึกๆ แล้วบอกว่าไม่จ่ายก็ไม่เป็นไร หมายถึงการบังคับใช้กฎหมายที่ไม่เข้มข้นจริงจัง ย่อมไม่อาจนำไปสู่การเปลี่ยนพฤติกรรมของบุคคล

ขณะที่ พล.ต.ต.เอกราช ลิ้มสังกาศ ผู้บังคับการตำรวจทางหลวง เปิดเผยว่า ในแต่ละปีมีการออกใบสั่งประมาณ 15 ล้านใบ ในจำนวนนี้ประมาณร้อยละ 55 เป็นข้อหาเกี่ยวกับการใช้ความเร็ว โดยเฉพาะตั้งแต่ปี 2563 เป็นต้นมาที่เริ่มนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มาใช้ตรวจจับ แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ คนที่โดนใบสั่งยังกระทำผิดซ้ำ เช่น เคยพบคนคนหนึ่งมีสถิติการทำผิดกฎจราจรตลอดทั้งปีมากถึง 200 ครั้ง เพราะเมื่อประสิทธิภาพการบังคับใช้กฎหมายมีปัญหา พฤติกรรมการขับขี่ที่ผิดก็กลายเป็นความเคยชิน

โดย “ในปี 2563 มีคนมาเสียค่าปรับตามใบสั่งเพียงร้อยละ 18 ของจำนวนใบสั่งที่ออกไปในปีดังกล่าว และปี 2564 ก็มีแนวโน้มลดลง” ส่วนปัจจุบันอยู่ที่ประมาณร้อยละ 15 แม้จะมีมาตรการอำนวยความสะดวกในการจ่ายค่าปรับมากขึ้นก็ตาม เช่น จากเดิมที่ตำรวจมีอำนาจยึดใบขับขี่ไว้เพื่อให้ผู้ทำผิดกฎหมายไปเสียค่าปรับ แต่ต่อมาเมื่อมีระบบใบขับขี่อิเล็กทรอนิกส์ตำรวจก็ไม่ได้ยึดใบขับขี่ได้อย่างเดิมอีก นำไปสู่การยกเลิกการยึดใบขับขี่ ตำรวจจะทำเพียงการออกใบสั่งเท่านั้น แต่ออกมาก็ไม่มีผลอะไรเพราะประชาชนไม่จ่ายก็ยังขับขี่ยานพาหนะได้ตามปกติ

“ปี 2560 เราก็ไปออกกฎหมายมาว่า ถ้าอย่างนั้นเรามาร่วมมือกันเพื่อประสิทธิภาพการบังคับใช้กฎหมายกับกรมการขนส่งทางบก โดยการงดออกป้ายภาษี งดออกเอกสารแสดงการเสียภาษี บางคนก็ยังเข้าใจว่างดต่อภาษีซึ่งจริงๆ ไม่ใช่รถท่านต่อภาษีได้แต่ไม่ได้ป้าย เอารถมาขับก็เป็นความผิดอยู่แล้ว ตั้งแต่ปี 2560 ปีนี้ปี 2565 ก็ยังเป็นกฎหมายอยู่ ก็ยังไม่บังคับใช้จริง” พล.ต.ต.เอกราช ระบุ

อีกด้านหนึ่ง “วัฒนธรรมองค์กร” อาจเป็นตัวช่วยกำกับดูแลบุคลากรในสังกัดไม่ให้มีพฤติกรรมเสี่ยงในการขับขี่ยานพาหนะ โดยเฉพาะผู้ที่ต้องทำหน้าที่พนักงานขับรถรับ-ส่งผู้โดยสารหรือขนส่งสินค้า นอกเหนือจากการบังคับใช้กฎหมายโดยรัฐ ซึ่งในวงเสวนาครั้งนี้ ช่วงท้ายมีการยก 2 ตัวอย่างที่น่าสนใจ อาทิ “ทรู ลีสซิ่ง (True leasing)” บริการรถเช่าพร้อมคนขับ มีระบบตรวจจับการใช้ความเร็วเกิน 90 กม./ชม. ยกเว้นกรณีเร่งความเร็วเพื่อแซงโดยจะมีระยะที่อนุโลมให้ใช้ได้ รวมถึงการเดินทางไกล จะมีคนขับสลับกันทำหน้าที่ ไม่ใช่คนคนเดียวขับขี่ต่อเนื่องยาวนาน

เช่นเดียวกับ “เชลส์ (Shell)” บริษัทชั้นนำด้านน้ำมันเชื้อเพลิง มีหลายมาตรการเช่น รถของบริษัทสำหรับให้พนักงานใช้ขับไปพบลูกค้า จะเป็นรถที่ได้มาตรฐาน NCAP ระดับ 5 ซึ่งเป็นระดับที่ปลอดภัยที่สุด ขณะเดียวกันยังมีการอบรมพนักงานให้ตระหนักว่ายิ่งใช้ความเร็งสูงขึ้นโอกาสได้รับอันตรายถึงขั้นเสียชีวิตจากอุบัติเหตุก็มากขึ้น ทั้งนี้ ก่อนหน้าการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในองค์กร พบใบสั่งจำนวนมากส่งมาถึงบริษัทเนื่องจากเป็นยานพาหนะที่จดทะเบียนในนามบริษัท โดยระบุความเร็วสูงถึง 133 กม./ชม. ชี้ให้เห็นว่าพนักงานขับรถกันเร็วมาก

แต่เมื่อเริ่มเข้มงวดกันอย่างจริงจัง เวลาผ่านไปสถานการณ์ก็ดีขึ้น จำนวนใบสั่งค่อยๆ ลดลงและไม่มีเข้ามาอีก อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่ประเทศไทยถูกจัดให้เป็นประเทศที่มีความเสี่ยงสูงด้านอุบัติเหตุบนท้องถนน ตามรายงานขององค์การอนามัยโลก (WHO) จึงต้องทำมากขึ้นด้วยการติดระบบตรวจจับความเร็วไว้ที่รถยนต์ทั่วไปของบริษัทด้วย ซึ่งเป็นระบบเดียวกับที่ใช้ในรถบรรทุก ในระยะแรกๆ พนักงานก็รู้สึกต่อต้าน มองว่าบริษัทจะจับผิดอะไรมากมาย แต่ในเวลาต่อมาก็เริ่มยอมรับและมองว่าบริษัทห่วงใยชีวิตของพนักงาน เป็นต้น

หมายเหตุ : สามารถอ่านสรุปผลการศึกษา“การจัดช่องจราจร-สิ่งแวดล้อมรองรับความเร็ว 120 กม./ชม.ประชาชนเข้าใจมากน้อยแค่ไหน?” โดย ทรงฤทธิ์ ชยานันท์ วิศวกรโยธาเชี่ยวชาญ กรมทางหลวง ในงานเสวนา “เร็วให้ถูกเลน ประเมินเป็น เว้นระยะ = ลดความเสี่ยง” ได้ที่หน้า 5 นสพ.แนวหน้า ฉบับวันอาทิตย์ที่ 31 ก.ค. 2565 (ส่วนทางหน้าเว็บไซต์จะอยู่ที่หมวด Likeสาระในวันเดียวกัน)

SCOOP@NAEWNA.COM

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/670079

วันอาทิตย์ ที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2565, 06.00 น.

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ.2520 ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งจากตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี เดินเท้าเป็นระยะทางกว่า 10 กิโลเมตร ไปที่ว่าการอำเภอหนองเสือ เพื่อมารอเฝ้าฯรับเสด็จ และรอญาติที่มาเข้ารับพระราชทานเอกสารสิทธิในที่ดินจาก พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ มหิศรภูมิพลราชวรางกูร กิติสิริสมบูรณอดุลยเดช สยามินทราธิเบศรราชวโรดม บรมนาถบพิตร พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร

หลังจากเฝ้ารออยู่ข้างนอกหลายชั่วโมง เกษตรกรกลุ่มหนึ่งเดินออกมาพร้อมกับแฟ้มเอกสารตราครุฑเล่มสีฟ้าข้างในมีเอกสารสิทธิสัญญาเช่าที่ดินของสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (ส.ป.ก.) จำนวนที่ดินที่ระบุในสัญญาคือ 25 ไร่ แม้จะไม่ใช่จำนวนที่มากเมื่อเทียบกับยุคเฟื่องฟูของการเกษตรเชิงเดี่ยว แต่มันเป็นกรรมสิทธิ์ในที่ดินผืนแรกที่ทำให้ครอบครัวภูมิใจและดีใจมากพอที่จะเดินกลับบ้านได้อย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย เอกสารนี้จึงเปรียบเสมือนสิ่งศักดิ์สิทธิ์อันล้ำค่าของครอบครัวที่วางอยู่บนหิ้งพระมาเป็นเวลากว่า 40 ปี

กล่าวกันว่า นี่เป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่เป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิรูปที่ดินในประเทศไทย  เพราะหลังจากประกาศใช้พระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. 2518 รัฐบาลก็ยังไม่สามารถดำเนินการปฏิรูปที่ดินได้ทันที ดังนั้น พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชบรมนาถบพิตร ได้ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานที่นาของสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ทั้งหมดมีเนื้อที่ 51,967 ไร่ 95 ตารางวา ในพื้นที่ 8 จังหวัด คือ จังหวัดฉะเชิงเทรา นครนายก นครปฐม ปทุมธานี พระนครศรีอยุธยาสุพรรณบุรี สระบุรี และจังหวัดเพชรบุรี พร้อมพระราชทานพระบรมราโชบาย 9 ข้อ ให้สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมใช้เป็นแนวทางดำเนินการในระยะเริ่มแรก

พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ มหิศรภูมิพลราชวรางกูร กิติสิริสมบูรณอดุลยเดช สยามินทราธิเบศรราชวโรดม บรมนาถบพิตร พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ได้เสด็จฯ มาพระราชทานเอกสารสิทธิการเช่าที่ดินให้แก่เกษตรกร 2 ครั้ง คือ ครั้งแรก วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ.2520 ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา และจังหวัดนครนายก และได้พระราชทานกระแสพระราชดำรัสแก่เกษตรกร

“ทรงพอพระราชหฤทัยที่ได้ทราบว่ากระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม ได้ดำเนินงานต่างๆ สำเร็จมาโดยลำดับ จนกระทั่งสามารถจัดให้มีการมอบเอกสารสิทธิการเช่าที่ดินพระราชทานแก่เกษตรกรได้ในวาระนี้ ซึ่งทำให้ผู้ทรงเอกสารสิทธิมีสิทธิที่จะทำมาหากินในผืนดินเฉพาะแปลงที่กำหนดไว้ให้ ทั้งมีโอกาสที่จะได้รับการพัฒนาพื้นที่ที่ได้รับ ให้สามารถทำมาหากินสืบทอดกันต่อไปเป็นการถาวรในโครงการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมที่สมบูรณ์แบบ ผู้ได้รับมอบที่ดินสำหรับทำกิน พร้อมทั้งเอกสารแสดงสิทธิในที่ดินนั้นอย่างถูกต้องครบถ้วนแล้ว ควรจะถือว่าแต่ละคนมีภาระอย่างยิ่ง ที่จะดูแลรักษาและพัฒนาที่ดินของตนให้เกิดประโยชน์อย่างดีที่สุด ด้วยความตั้งใจจริง ขยันหมั่นเพียรและซื่อสัตย์สุจริต ทั้งต้องอยู่ร่วมกันด้วยความเมตตาปรองดองกันและยึดมั่นในสามัคคีให้มั่นคง โดยถือเอาประโยชน์ส่วนรวมเป็นจุดหมายสำคัญสูงสุดตามพระบรมราโชวาท เพื่อสามารถสร้างความสำเร็จให้แก่ตนเองและเพื่อสามารถรักษาแผ่นดินของเราไว้ให้มั่นคงตลอดไป”

และครั้งที่สอง วันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ.2520 ได้เสด็จไปพระราชทานเอกสารสิทธิที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และจังหวัดปทุมธานี ต่อมาสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ได้ตรวจสอบสภาพพื้นที่และได้กันคืนพื้นที่บางส่วน คงเหลือพื้นที่ 44,369-0-39.70 ไร่ มอบให้ ส.ป.ก. ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม

ดร.วิณะโรจน์  ทรัพย์ส่งสุข เลขาธิการสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม เปิดเผยว่า ปัจจุบันผืนดินพระราชทานในเขตปฏิรูปที่ดินมีอยู่ใน 5 จังหวัด คือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 11,135-0-67 ไร่ จังหวัดปทุมธานี จำนวน 14,015-1-28.46 ไร่จังหวัดนครนายก จำนวน 3,542-49 ไร่ จังหวัดฉะเชิงเทราจำนวน 14,617-3-69 ไร่ และจังหวัดนครปฐม จำนวน 1,009-3-26 ไร่ รวมเป็นพื้นที่ทั้งหมด 44,332-1-90.46 ไร่ มีเกษตรกรได้รับสิทธิในที่ดิน จำนวน 3,423 ครอบครัว

ส.ป.ก. ได้สนับสนุนการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน พัฒนาเส้นทาง และพัฒนาระบบชลประทาน แต่ในช่วงแรกของการปฏิรูปที่ดิน เกษตรกรส่วนใหญ่ยังคุ้นเคยกับการทำเกษตรเชิงเดี่ยว มีการใช้ปุ๋ยเคมีเพื่อเพิ่มและเร่งผลผลิต ใช้สารปราบศัตรูพืช เกษตรกรจึงประสบผลสำเร็จและสร้างรายได้ในระยะเวลาอันรวดเร็ว แต่ในระยะยาวกลับมีปัญหาเรื่องผลผลิตล้นตลาด สินค้าเกษตรราคาตกต่ำ ดินเสื่อมคุณภาพ สุขภาพของเกษตรกรทรุดโทรมเพราะได้รับสารเคมี ราคาปุ๋ย และสารเคมีปราบศัตรูพืชสูงขึ้น ในขณะที่รายได้ของเกษตรกรกลับลดลง

เพื่อให้เกษตรกรสามารถทำกินได้อย่างยั่งยืนในผืนดินพระราชทาน ส.ป.ก. จึงได้น้อมนำพระบรมราโชบาย 9 ข้อ ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เกษตรทฤษฎีใหม่โคก หนอง นา โมเดล และหลักการทรงงาน มาพัฒนาด้านต่างๆ โดยเน้นการพึ่งพาตนเองให้มากที่สุดเพื่อลดรายจ่ายและเพิ่มรายได้ให้เกษตรกร เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่เกษตรกร จึงได้มีการจัดตั้งนิคมเศรษฐกิจพอเพียงในเขตปฏิรูปที่ดิน จัดตั้งศูนย์จัดการที่ดินพระราชทานขึ้น

นอกจากนี้ มีการสร้างเครือข่ายเกษตรกร สร้างเครือข่ายวิสาหกิจชุมชน สร้างเครือข่ายสหกรณ์ในผืนดินพระราชทานให้เข้มแข็งมากยิ่งขึ้น เพื่อการพัฒนาศักยภาพผืนดินทำกิน เพิ่มผลผลิต สร้างรายได้ ให้ความช่วยเหลือด้านองค์ความรู้ และเข้าถึงโอกาสทางเลือกในการเปลี่ยนอาชีพควบคู่กับการสนับสนุนการตลาด และปัจจัยพื้นฐาน ช่วยทำให้เกษตรกรในโครงการที่ดินพระราชทาน มีความรู้ ความสามารถเพียงพอที่จะพึ่งตนเองตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง

ผลจากการพัฒนาเกษตรกรในรูปแบบต่างๆ ทั้งในรูปแบบการอบรมให้ความรู้  การพาไปดูงานในพื้นที่ประสบผลสำเร็จในการพัฒนาการเกษตร ส่งผลให้เกษตรกรสามารถพัฒนาทักษะการทำเกษตรที่เหมาะสมกับสภาพพื้นที่ภายใต้หลักการของปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ทำให้เกษตรกรมีคุณภาพชีวิต มีความมั่นคงในอาชีพมากขึ้น ในขณะที่เกษตรกรอีกส่วนหนึ่งพัฒนาและยกระดับตนเองขึ้นเป็นศูนย์เรียนรู้การเกษตรในโครงการที่ดินพระราชทาน

พร้อมกันนี้ ได้ขยายผลการพัฒนาไปสู่เกษตรกรในเขตปฏิรูปที่ดินต่อไป เช่น ศูนย์ปราชญ์เกษตรช้างใหญ่ ตำบลช้างใหญ่ อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา, โครงการศูนย์เรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงบ้านผู้ใหญ่โทน (นายเดชา ศรีโกศักดิ์) ตำบลหนามแดง อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา ในแต่ละปีมีเกษตรกรในเขตปฏิรูปที่ดินแวะเวียนเข้ามาเรียนรู้ดูงานในศูนย์เรียนรู้ฯ เป็นจำนวนมาก ศูนย์เรียนรู้การเกษตรในโครงการที่ดินพระราชทานจึงมีบทบาทสำคัญร่วมกับสำนักงานการปฏิรูปที่ดินจังหวัดในการเผยแพร่ให้ความรู้แก่เกษตรกร รวมไปถึงการพัฒนาและสร้างเกษตรกรต้นแบบเพื่อขยายผลการพัฒนาในระดับพื้นที่ต่อไป  

ปัจจุบัน  ส.ป.ก. ได้พัฒนาเกษตรกรในโครงการที่ดินพระราชทานไปแล้ว จำนวน 2,150 ราย กลุ่มวิสาหกิจชุมชน จำนวน 14 แห่ง และสหกรณ์การเกษตรในเขตปฏิรูปที่ดินจำนวน 7 แห่ง ก่อนการฝึกอบรมเกษตรกรมีรายได้เฉลี่ย 208,516.85 บาท/ปี  หลังการฝึกอบรมเกษตรกรสามารถเพิ่มรายได้จากการทำเกษตรถึงร้อยละ 11.18 หรือเพิ่มขึ้นประมาณ 23,303.72 บาท/ปี  คือมีรายได้เฉลี่ย 231,820.57 บาท/ปี นอกจากนี้ยังช่วยให้เกษตรกรลดรายจ่ายในครัวเรือนได้ถึง 3,330.28 บาท/ปี หรือลดลงเฉลี่ยร้อยละ 2.80

การดำเนินการในปัจจุบัน ส.ป.ก. มุ่งเน้นพัฒนาเกษตรกรให้ทำการเกษตรอย่างยั่งยืน เพื่อให้เกษตรกรมีความสุข อยู่ได้ อยู่ดี บนที่ดินพระราชทานตลอดไป