หนุ่มคนนี้เพิ่งจะหมดสัญญากับค่ายอาร์เอส เมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมาแล้วก็ปล่อยของออกมาทันทีภายในระยะเวลาประมาณ 2 เดือน ซึ่งถือว่าเร็วเหลือเกินเมื่อเทียบกับประสบการณ์ อายุงาน และอายุจริง ของเขา…แต่ด้วยความสามารถของเด็กหนุ่มคนนี้ บวกกับการได้ร่วมงานกับรุ่นพี่ในวงการที่มีฝีมือ ระยะเวลาจึงไม่มีผลกับการทำงานของเขาเลยแม้แต่น้อย…วัดได้จากที่มาของการทำเพลง และผลตอบรับที่น่าสนใจจากซิงเกิ้ลสุดเซ็กซี่ “คิดดัง” ที่ได้ร่วมงานกับ “แอ้ม” อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์ (นักแต่งเพลงมือฉมังผลงานติดชาร์ทมากมาย อาทิ รักที่เป็นของจริง-นิวจิ๋ว, รู้ยัง ต้น-ธนษิต, ความรักต้องการฉันไหม OST. ละครก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล และอื่นๆ อีกมากมาย) ก็ได้เสียงตอบรับที่ทำให้เจ้าตัวค่อนข้างปลื้มไม่น้อย

พูดถึงซิงเกิ้ล “คิดดัง”

TJ : ซิงเกิ้ลนี้ ผมคิดว่าประสบความสำเร็จดีนะครับ เพราะท่อนฮุคมีร้องเมโลดี้ด้วย แต่เป็นแบบฮิพฮอพ ช่วยกันคิดกับพี่แอ้มครับ

แอ้ม : เนื้อหาจะเป็นแบบ ถ้าฟังเผินๆ จะเหมือนหนุ่ม-สาวหยอดกันธรรมดา ชั้นรู้นะว่าเธอคิดอะไรอยู่ เหมือนจะใสๆ แต่จริงๆ ก็จะแอบซ่อนความอีโรติก 18+ เอาไว้ คือคิดเหมือนกัน แต่ไม่มีใครพูดชัดๆ คือมันจะมีกิมมิคนิดหนึ่งตรงที่ ผู้ชายเค้าจะเหมือนใช้สายตาชัดเจนมาก เหมือนเราได้ยินความคิดเค้า ว่าเค้าคิดทะลึ่งกับเรา ซึ่ง เราก็คิดเหมือนกัน
แต่เราก็แอ๊บทำเป็นไม่รู้ไม่แน่ใจ(หัวเราะ) เราเลยบอกเค้าว่า “พูดสิ เอาดิ” ถ้าตั้งใจฟังก็จะรู้ว่าอีโรติกมาก

ตัวมิวสิกวีดีโอ

TJ : ได้เรฟเฟอร์เร้นซ์ (อ้างอิง/เอาแบบอย่าง) มาจากภาพยนตร์เรื่อง “ชั่วฟ้าดินสลาย” จริงๆ แล้วอยากได้ฉากลงไปในน้ำตกแล้วมีแก้ผ้าด้วย แต่ตอนนั้นมันหน้าแล้ง ไม่มีน้ำ ก็เลยตัดฉากนั้นออกไป ก็เลยจะถ่ายเป็นภาพในป่า แบบอาร์ตๆ หน่อย ได้เพื่อนๆ ที่จบ มศว มาทำให้ ถ่ายเอ็มวีแนวฮิพฮอพมาหลายวงแล้วครับ เช่น ไทยเทเนียม ก็เลยให้เค้ามาลองทำดู

ที่มาของการแต่งเนื้อเพลง

แอ้ม : เราคุยกันในอินบ็อกซ์เฟซบุ๊คว่า เพลงนี้เมโลดี้ตรงท่อนที่ร้อง ทางของคอร์ดมันมีความโรแมนติก เซ็กซี่ ก็เลยคิดว่าเนื้อเพลงมันน่าจะเป็นผู้ชาย-ผู้หญิงตอบโต้กันในแนวที่ดูอีโรติกหน่อย และรู้สึกเหมือนแนวนี้ยังไม่ค่อยมีคนไทยทำ รู้สึกว่าถ้าจะเป็นเพลงจีบกันก็อยากจะให้เซ็กซี่ไปเลย ปกติเค้าก็จีบกันหวานๆ ใสๆ

TJ: คือแนวพวกฮิพฮอพเค้าจีบกัน มันจะมีความอีโรติกอยู่ด้วย พูดถึงเรื่องเซ็กส์ด้วย โดยที่ดนตรีก็จะเป็นอีกแบบหนึ่ง มันจะทำให้รู้สึกคอนทราสต์ (แตกต่าง) กัน

ใช้เวลาในการแต่งเพลงนานแค่ไหน

แอ้ม : คือตอนนั้นเราเจอกันที่งานแต่งงานของพี่เอฟู (อดีตผู้ก่อตั้งค่ายกามิกาเซ่) แล้วหลังเลิกงานเราก็กรึ่มๆ ก็คุยกันว่า เออ…ทีเจ เรามาแต่งเพลงกัน ก็เปิดแบ็กกิ้งแทร็คที่เรามีไว้อยู่แล้ว แล้วก็ร้องกันสดๆ เลย ทีเจก็จะแร็พเป็นไกด์ตัวเองมาก่อน พอท่อนร้องปุ๊บ แอ้มก็จะจื้อ ดือ ดือ… (ฮัมเพลงไปตามทำนองแบบยังไม่มีเนื้อร้อง) ฟังแล้วก็รู้สึก เฮ้ย… เพลงนี้ดีเนอะ ผ่านไปสามวัน TJ ก็อาเร้นจ์ (เรียบเรียง) มาเสร็จแล้ว

ทีเจ : คือผมคิดว่าเพลงนี้มันเพราะมากจริงๆ ตอนแรกผมมีเพลงอื่นจะปล่อยออกมาต่อจากซิงเกิ้ลแรก (เพลงเค้าก่อน) แต่พอมีอันนี้มาแทรกก่อนก็เลยรีบส่งไปให้พี่แอ้มทำ ลองเขียนดูแล้วผมก็ใส่ท่อนแร็พ คือตัว “เค้าก่อน” นี่ปล่อยออกมาก่อน แต่ก็ไม่ค่อยได้โปรโมท เพราะไม่ได้มีเอ็มวี เป็นแค่ Lyric Video (วีดีโอที่มีแต่เนื้อร้อง) แต่ยอดวิวก็ไปสามล้านแล้วนะ

การร่วมงานกับ TJ

แอ้ม : การทำงานกับทีเจมันสนุกและวัยรุ่นมากเลย คือคุยผ่านกันทางอินบ็อกซ์ ส่งเสียงให้ฟังกันทางนี้อย่างเดียวแล้วพอโอเคก็ไปอัดเสียงกันเลย (รู้สึกว่ารีบมาก?) คือไม่ใช่รีบนะ แต่รู้สึกชอบมาก ก็เลยอยากจะทำให้มันออกมาไวๆ แล้วก็อยากทำเอ็มวี พอทำเสร็จก็ส่งไปให้เพื่อนเค้าคิดเอ็มวีให้เลย อันนี้มันเป็นการฟีทเจอริ่งที่เหมือนกับศิลปินต่างชาติทำนะ (หัวเราะ) คือคุยกัน ตกลงกันเสร็จแล้วก็แบ่งท่อนกันไปทำเลย แร็พก็ปล่อยของทางทีเจไป ส่วนท่อนของเราทีเจก็ไม่มาแก้เลย คิดว่าที่มันลงตัวก็เพราะมันคอนทราสต์กันมากๆ ให้คนอื่นฟังเค้าก็จะบอกว่ามันเซอร์ไพรส์ดี

ย้อนกลับไปพูดถึงผลงานก่อนหน้านี้

TJ : เคยอยู่ กามิกาเซ่ ในวง 3.2.1 เพลงดังที่คนรู้จักก็คงเป็นเพลง “แน่นอก” ครับที่ดังสุด พอหมดสัญญาก็เลยออกมาทำเพลง เพราะเคยคิดอยากทำเองมานานแล้ว อยากรู้ว่ากระบวนการทำเพลงทั้งหมดมันมีอะไรบ้าง พอทำแรกๆ นี่เหนื่อยมาก เพราะผมต้องทำทุกอย่างเองหมดเลย ตั้งแต่ทำเพลง-ถ่ายวิดีโอ กับผู้ช่วย เอาเข้าคอมฯ ทำเอฟเฟกท์ ตัดต่อ อัพยูทูบ ฝากเพื่อนโปรโมท… เหนื่อยมาก แต่สุดท้ายมันออกมาเป็นตัวเราเองมากที่สุด มันไม่มีกรอบอะไรเลย คือตอนอยู่ค่ายมันก็ดีครับ แต่มันก็มีกรอบนิดนึง พอตอนนี้มาทำค่ายของตัวเองมันก็เป็นตัวเราจริงๆ ตอนนี้ใช้ชื่อค่ายแทนชื่อตัวเองอยู่ว่า “Urboy TJ” แต่ยังไม่ได้จริงจังกับชื่อค่ายเพราะยังมีแค่ผมคนเดียว แต่ในอนาคตค่อยหาศิลปิน ใครอยากมาทำเพลงด้วยกันก็มาลองดู ตอนนี้วางแผนเอาไว้สั้นๆ ก็คือ เอาตัวเองให้รอดก่อน (หัวเราะ) คือตอนนี้ผมก็มีเพลงในสต็อกเยอะ เราก็ขอทำของเราให้เต็มที่ก่อน มันยังมีหลายอย่างที่อยากพูดอยากทำอีกเยอะครับ

ผลงานที่วางแผนจะปล่อยต่อจากนี้

TJ: ที่จะปล่อยตอนนี้เลย คือมันเป็นเพลงรีมิกซ์ ที่กะว่าจะทำเล่นๆ เอาไปร้องในคอนเสิร์ตคือเพลง “เดจาวู” เพลงเก่าของเคโอติก เอามารีมิกซ์เป็นฮิพฮอพซึ่งคุยกับทางอาร์เอสแล้วนะครับ เค้าก็โอเค แล้วจริงๆ ก็มีเพลงที่อยากปล่อยช่วงสงกรานต์ด้วยนะ แต่มันไม่ทัน เพราะผมเพิ่งปล่อยคิดดังไปเมื่อ 25 มีนาฯ แล้วจะมาปล่อยอันนี้สงกรานต์อีกมันก็จะติดกันเกินไป ก็เลยคิดว่ารอหลังสงกรานต์ดีกว่า และหลังจากนี้ก็จะเป็นเพลงที่ทำกับพี่เดย์ ไทยเทเนียมครับ แล้วก็มีโปรเจกท์พิเศษที่ทำกับพี่เวย์ แต่เดี๋ยวให้ทุกอย่างมันลงตัวแล้วค่อยบอกอีกทีครับ ช่วงที่ทำก็คือไปทัวร์คอนเสิร์ตกับเดอะบอยเวย์ (เวย์ ไทยเทเนียม) ล่าสุดก็ไปโคราช ก็เอาเพลงของเราไปร้องด้วยครับ คือ..ผมได้ไปรู้จักกับพี่เวย์เค้าตอนงานครบรอบ 8 ปี ร้านตัดผมของเค้า Neversay Cutz พี่เค้าเคยได้เห็นงานผมในยูทูบ ก็เลยให้คนโทร.มาตามว่าสนใจจะมาเล่นสดที่งานเค้ามั้ย

มาร่วมงานกับแอ้มได้อย่างไร

แอ้ม : เคยแต่งเพลงด้วยกันมาตั้งแต่อยู่กามิกาเซ่แล้ว และทีเจจะเป็นคนที่แต่งแร็พเองตลอด ถ้าเป็นเดโมเก่าๆ ก็จะคล้ายๆ กับการทำเพลงนี้ และทีเจเค้าก็จะไปฟีทเจอริ่งกับศิลปินอื่นๆ ในกามิกาเซ่ด้วย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้มาร่วมกันแบบนี้ เพราะปกติคือเราร้องไกด์แล้วก็จะมีศิลปินคนอื่นมาร้องทับ

TJ : แล้วงานนี้เป็นงานแรกที่ได้มีโอกาสมาทำเต็มๆ ซะที (หัวเราะ)

แอ้ม : ก็ฝากผลงานของทีเจด้วย เพราะในฐานะที่ทำงานด้วยกันมานาน รู้สึกว่าดีใจที่น้องออกมาทำงานเอง เพราะเห็นเค้าแอบทำเดโมของเค้ามาตั้งนานแล้ว น้องขยันมาก และทำเพลงที่น่าสนใจเยอะมาก รู้สึกว่าตอนนี้ก็อยากให้เค้าได้ปล่อยของเต็มที่

TJ : ในอนาคตก็จะมีงานร่วมกับพี่แอ้มอีกแน่นอน เพราะตัวผมเองบางทีก็แต่งมาแต่แร็พ ไม่ถนัดแต่งเมโลดี้ หลายๆ เพลงผมจะทำไว้ก่อนแล้วจะส่งเมล์ไปให้พี่แอ้มช่วยแต่งท่อนฮุคให้หน่อย อย่างเพลง “เค้าก่อน” ก็ให้พี่แอ้มแต่งท่อนฮุคให้ด้วยครับ

ช่องทางการติดตาม

TJ : ก็ติดตามได้ทางแฟนเพจ อินสตาแกรม ยูทูบ ชื่อเดียวกันหมดเลยครับ ชื่อ Urboy TJ ทุกอย่างอยู่ในนั้นหมดเลยครับ แฟนเพจผมก็ดูแลเอง แล้วก็มีให้โหลดทาง JOOX, Apple Music, iTune, Deezer, Spotify ทุกอย่างที่เป็นสตรีมมิ่งทั่วโลกครับ ล่าสุดมีแฟนคลับจากเดนมาร์ก เค้าแคปหน้าจอมาให้ดูว่าเค้าซื้อเพลงจาก iTune ที่เดนมาร์กมา ล่าสุดเพลง “คิดดัง” ก็ไปขึ้นชาร์ต Deezer ที่เขมร ถ้าใครอยากติดต่องาน โทร.มาที่เบอร์ 085-5554764 เบอร์คุณโด่ง ผู้จัดการครับ ติดต่อได้ทุกอย่างครับ ทั้งงานถ่ายแบบ เดินแบบ MC ในผับฮิพฮอพ รับจ้างทำเพลงโฆษณา ทุกอย่างยันโปรดักชั่นเฮ้าส์เลยครับ (หัวเราะ)

นอกจากจะแต่งเพลง ทำนอง เดินแบบ เป็นพิธีกรแล้ว พ่อหนุ่มคนนี้ยังเดินเรื่องหาสปอนเซอร์ เสื้อผ้า ตัดต่อมิวสิกวีดีโอเองต่างหาก ความสามารถรอบด้านขนาดนี้…ใครได้ไปร่วมงาน บอกได้คำเดียวว่าคุ้ม!

ส่วนผู้ฟังอย่างเราๆ ก็คุ้มที่ได้ฟังผลงานดีๆ จากเขาแน่นอน!!

“ทีมข่าวบันเทิงแนวหน้า” ได้โอกาสพูดคุยพร้อมหน้ากับทั้ง 6 หนุ่มอีกครั้ง เมื่อ “ต้อม” ยุทธเลิศ สิปปภาค มีโปรเจกท์สำคัญ ภาพยนตร์ปลุกวิญญาณ ผีบุปผา ใน “บุปผาอาริกาโตะ” หนังหลอน สยอง ขำ ที่วางโปรแกรมเข้าฉาย 5 พฤษภาคมนี้

วันแรกที่กลับมาเจอกัน?

ออฟ : ห่างกันไป 12 ปีก็มีเขินๆ กันบ้างครับ ประมาณ2 นาที (หัวเราะ) คือหนังเรื่องอื่นจะมีการเวิร์กช็อป ให้มาทำความรู้จักกันก่อน แต่พี่ต้อม ผู้กำกับฯ อยากให้เกิดความเรียล ความเป็นตัวเราจริงๆ บอกไม่ต้องมีเวิร์กช็อป ให้เจอกันเลย เจอแบบเพื่อนๆ เจอกัน ครั้งแรกที่เจอกัน ก็เจอกันที่สนามบินเลยครับ พร้อมถ่ายทันที พวกเราก็จะเกร็งๆกันนิดหนึ่ง ไม่ได้เจอนาน ไม่รู้ว่าจะคุยกันรู้เรื่องไหม

แน็ค : ก่อนหน้านี้ เรียกว่าแทบจะไม่ได้ติดต่อกันเลยครับมีแต่น้อยมาก เพราะแต่ละคนก็ห่างหายกันไปทำในสิ่งที่แต่ละคนตั้งใจไว้

พอเจอกันที่สนามบิน?

เกตต์ : ทุกอย่างอัตโนมัติขึ้นมาเองครับ เพื่อนสมัยเด็กที่ไม่ได้เจอกันนาน พอมาเจอกัน ก็ใช้เวลาแค่แป๊บเดียวเท่านั้น เราก็คุยกันเจี๊ยวจ๊าวเหมือนเดิม

แจ็ค : เราแบบ “เฮ้ย! เป็นไงบ้างวะ” จบครับ

ออฟ : เราต้องการแค่คำทักทาย ที่เหลือเดี๋ยวมันก็ไหล พลิ้วเหมือนเดิม

เนื้อหาของหนังที่ดึงทั้งหมดกลับมาเจอกัน?

เกตต์ : ตามเนื้อเรื่องคือเรารู้จักกันมาก่อน แล้วก็ไปถ่ายเอ็มวีให้พี่แน็คที่ญี่ปุ่น แล้วตัวละครก็เป็นตัวของเราเองที่ไปช่วยเพื่อนถ่ายเอ็มวีที่ญี่ปุ่นครับ

แน็ค : เนื้อเรื่องเริ่มจากผมเป็นนักดนตรี มีเพลงที่อยากถ่ายทำเอ็มวี ก็เลยเชิญชวนเพื่อนที่อยู่ในชีวิตจริง ไปช่วยถ่ายเอ็มวีที่ญี่ปุ่นหน่อย เราก็คาดหวังว่าเอ็มวีจะถ่ายได้แบบราบรื่น แต่พอไปถึงเราได้เจอเหตุการณ์อะไรต่างๆ ที่ทำให้มีอุปสรรคมากมาย

เริ่มภารกิจถ่ายทำ?

หยก : ผมตื่นเต้นมากครับ พอรู้ว่าจะได้ไปถ่ายทำที่ญี่ปุ่น พอรู้ว่าจะไปถ่ายที่เมือง “นิเซโกะ” ก็รีบเสิร์ชหาข้อมูล เพราะไม่เคยได้ยินมาก่อนโอ้โห…เมืองเป็นเมืองสกี หิมะขาวสวยมากเลย ใจก็คิดว่าคงไม่สวยเท่าในรูปหรอก แต่พอเรานั่งเครื่องไปถึง สิ่งที่เห็น ผมว่าทุกคนประทับใจเหมือนกับผม เพราะว่าเมืองนี้สุดยอดมาก เขามีชื่อเรียกว่า snow powderคือหิมะเหมือนกับแป้งเลยครับ เหมือนที่เราเห็นในรูปเลย (ออฟ : เป็นหิมะที่กระโดดใส่แล้วนุ่มครับ เหมือนเป็นเบาะเลย) ลองชิมนี่ละลายในปาก
เลยครับ

เกตต์ : พวกเรายังไม่มีใครเคยไปเมืองนี้มาก่อน เป็นเมืองเฉพาะสำหรับคนเล่นสกี ไม่ใช่เมืองท่องเที่ยว เพราะฉะนั้น เป็นครั้งแรกของทุกคนที่ได้ไปที่นั่น

อ๋อง : ครั้งแรกของผมที่ได้ไปต่างประเทศเลยครับ

ใช้เวลาถ่ายทำที่ญี่ปุ่น?

แน็ค : ครึ่งเดือนครับ

ออฟ : เหมือนได้ไปร่วมใช้ชีวิตกันอีกครั้ง ตื่นมาก็เจอหน้ากัน พวกเราสนุกกับการถ่ายทำมากครับ

วีรกรรม?

ออฟ : ช่วงนั้นพี่แจ็คเขาลดน้ำหนักอยู่ แล้วคนอ้วนเวลาลดน้ำหนักก็จะขี้หงุดหงิด โมโหหิว แล้วเวลาที่เขาโมโหหิวเขาก็จะมาลงกับน้องๆ

แจ็ค : น้องๆ พอเห็นว่าผมโมโห ก็จะหยิบปลาดิบยัดใส่ปากก็จะอารมณ์ดีขึ้นมาครับ (หัวเราะ)

เกตต์ : เราใช้พลังงานเยอะ อยู่ในห้องร้อนๆ ออกไปเจอหิมะหนาวๆ ร่างกายก็ต้องปรับ แล้วเดินเข้าเดินออกบ่อยมาก

แน็ค : แจ็คมีไปวิ่งกลางหิมะออกกำลังกายด้วย แต่วิ่งเสร็จแล้วกลับมากินขาหมู (หัวเราะ)

ออฟ : มีชวนน้องๆ ไปวิ่งด้วยครับ แต่ไม่มีใครไป (หัวเราะ)

นอกจากถ่ายทำกับพักผ่อน ได้ออกนอกเส้นทางกันบ้างไหม?

ออฟ : ที่พอจะไปได้ ก็มีแต่แฟมิลี่มาร์ทแถวนั้นครับ หรือไม่ก็เดินเล่นดูความสวยงามของเมืองเขา ไปออนเซ็นบ้าง

ทำงานกับต้อม-ยุทธเลิศ?

ออฟ : พี่เขาเป็นผู้กำกับที่เจ๋งมากครับ

เกตต์ : เราไม่เคยเจอซูเปอร์แมน ก็ได้เจอ เขาถ่ายเอง ทำเอง กำกับเอง ตัดต่อเอง โหดมาก

ออฟ : แล้วพี่ต้อมเป็นคนที่มีไอเดียตลอดเวลา เขาจะเปิดโอกาสให้นักแสดงร่วมคิดบทไปกับเขา อยากเล่นมุขไหน เพิ่มอะไร เขาพร้อมจะปรับเปลี่ยน เพื่อทำให้หนังดียิ่งขึ้น มุขสดตลอดเวลา และที่เห็นว่าได้แก้ผ้ากันก็ไอเดียของพี่แจ็คนี่แหละครับ

แจ็ค : เรื่องของเรื่องคือผมมองหนังพี่ต้อมไม่ค่อยมีแนวโป๊ๆเลย เราก็ถามว่ากลุ่มพวกเราจะมีเลิฟซีนไหม พี่ต้อมก็บอกว่า “เออดีๆ” ก็เลยให้เราแก้ผ้าเลย ผมไม่น่าไปพูดเลยตอนนั้น(หัวเราะ)

ฉากประทับใจ?

หยก : ซีนแก้ผ้านี่แหละครับ เพราะเชื่อว่ามีหลายๆ คนที่มีฟิลอยากแก้ผ้ากลางหิมะ ผมว่าผู้ชายส่วนใหญ่คิดนะ แล้วเราได้ไปทำจริงๆ ถึงมันจะหนาวจับใจ แต่สนุกมากครับ

ออฟ : ตอนแรกผมไม่ชอบนะครับ ที่ต้องแก้ผ้า แต่พอได้ลองก็สนุกดี เป็นฉากที่ได้ท้าทายตัวเองและเพื่อนๆ ทรหดแต่สนุกครับ

แจ็ค : อุณหภูมิ -8 แล้วเราไม่ได้ใส่รองเท้า เหยียบหิมะที่ละลายแฉะๆ เย็นๆ ผมเท้าชาไปหมดเลยครับ หนักถึงขนาดเป็นไข้กันก็มี

ก่อนหน้านี้มีกรุ๊ปไลน์กันไหม?

เกตต์ : ไม่มีครับ เป็นความน่ารักอย่างหนึ่งของกลุ่มแฟนฉัน ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา ไลน์มีมากี่ปีแล้วไม่รู้ แต่เราไม่เคยมีกรุ๊ปไลน์กันเลย (หัวเราะ) เจอกันบ้างแต่ก็ไม่เคยขอไลน์กัน จนมาปีที่ 12 นี่แหละ เราถึงเพิ่งได้ตั้งกรุ๊ปไลน์แฟนฉันขึ้นมา

ความเปลี่ยนแปลง?

ออฟ : ผมว่าทุกคนเป็นตัวของตัวเองหมดเลยครับ 12 ปีที่ผ่านมาทุกคนแสดงความเป็นตัวเองออกมาชัดเจนมากขึ้น

อัพเดตตัวตนในปัจจุบัน?

หยก : ตอนนี้ผมเรียนอยู่ที่คณะสถาปัตย์ จุฬาฯ ปี 4 ครับ ตั้งใจว่าจบแล้วจะลองทำงานเป็นสถาปนิก ส่วนอนาคตกำลังคิดอยู่ครับว่าจะเรียนต่อทางด้านไหน ถ้าเกิดทำงานแล้วไม่ชอบขึ้นมา ก็อาจจะไปโทด้านอื่นครับ เกี่ยวกับพวกด้านลงทุน หรืออสังหาริมทรัพย์ ที่เราสามารถเอาความรู้ที่เรียนมา ไปประยุกต์ใช้ได้ครับ

ออฟ : ผมเพิ่งเรียนจบปีที่แล้วครับ ด้านนิเทศฯโฆษณา จากเอแบค ปัจจุบันผมก็ทำงานด้านดิจิตอลเอเจนซี่ทางด้านโฆษณาอยู่ครับ คือด้วยความที่ผมชอบวงการโฆษณามาตั้งแต่ก่อนที่จะเลือกเรียนด้านนี้แล้ว แล้วพอเรียนจริงๆ ก็ใช่สิ่งที่เราอยากทำ และทำได้ เลยเลือกที่จะทำงานนี้ ส่วนงานแสดงก็ทำควบคู่กันไปครับ

เกตต์ : ผมทำงานในวงการครับ มีถ่ายละคร แล้วก็เรียนบริหารธุรกิจ ที่ชินวัตร ปี 3 ที่เลือกเรียนทางนี้ เพราะเป็นคณะที่สามารถใช้ได้ทุกอย่างในชีวิตประจำวัน แล้วก็เคยคิดกับเพื่อนว่าอยากทำสตูดิโอเล็กๆ เป็นคาเฟ่สตูดิโอ แต่ตอนนี้เรียนกับทำงานด้านการแสดงก่อนครับ

แจ็ค : ผมอยากเป็นผู้กำกับอย่างเดียวเลยครับ ถ้ามีโอกาสก็อยากลองดู คือถ้าวันหนึ่งงานเบื้องหน้าเราไม่มี เราก็ยังทำเบื้องหลังได้ (ออฟ : เขาเคยกำกับเรื่องสั้นด้วยนะครับ แล้วเอาผมไปเล่น เป็นโปรเจกท์ที่พี่แจ็คเขาได้ลงมือเป็นผู้กำกับจริงๆ เขาตั้งใจกว่าแสดงอีกนะ (หัวเราะ) ได้เห็นภาพเขาในมุมนั้นแล้วแปลกตาดีครับ ดูจริงจังมาก)

แน็ค : ผมอยากฝากเรื่องของดนตรีครับ อยากฝากให้เปิดใจรับฟังผมร้องเพลง เพราะตอนนี้ผมกำลังทำงานด้านดนตรีอยู่ครับ (เกตต์ : หนังเรื่องนี้พี่แน็คก็ร้องเพลงเองด้วยครับ) คือตอนแรกผมเริ่มจากทำเพลงอินดี้ ตอนนี้เริ่มเปลี่ยนแนว มาทำเพลงตลาด อยากให้ลองฟังกันดูครับ อย่าติดภาพว่าเป็นนักแสดงมาร้องเพลง (ไปเรียนด้านเพลงมาจริงจังหรือว่ายังไง?) ไม่ได้เรียนเลยครับ หัวดื้อ ไม่ชอบให้คนสอน และก็ไม่ได้อยากรู้ทฤษฎีด้วย อยากเอาความพยายามของเราเองออกมา ผมแต่งทั้งเนื้อร้องทำนองเองหมดทุกชิ้น คิดงานเองหมด ผมไม่ได้เก่งอะไร แต่ผมอยากคิดเองทั้งหมด รวมถึงเอ็มวี ภาพด้วย (ปล่อยมากี่เพลงแล้วคะ?) ก่อนหน้านี้ปล่อยทางยูทูบแล้วก็ลบไป เพลงต่อไปที่จะปล่อยมา จะทำแบบจริงจังแล้วครับชื่อเพลง “จะรออยู่ตรงนี้” เรื่องราวของผู้ชายคนหนึ่งที่รอผู้หญิงคนหนึ่งอยู่โดยที่ไม่ได้บอกสาเหตุว่าเขาหายไปเพราะอะไร (แต่งเพลงจากชีวิตจริงรึเปล่า ?) ไม่ครับ ผมไม่ได้เป็นคนที่เอาชีวิตจริงมาแต่งเพลง แต่งแบบที่ว่าเพลงนี้อยากให้เป็นยังไงก็แต่งอย่างนั้นครับ

อ๋อง : ผมทำงานแฮนด์เมดขายอยู่ครับ แล้วก็ทำงานศิลปะด้วย ไม่รู้เหมือนกันว่าหลงเสน่ห์อะไรด้านนี้ ตั้งแต่เด็กแล้วครับ ดิ้นไม่หลุด เหมือนกับทำให้เรามีความเป็นคนขึ้น ลองคิดว่าถ้าไม่มีศิลปะ คนก็คงไม่ต่างจากสัตว์ป่า ที่ป่าเถื่อน แต่เมื่อคนเราเห็นอะไรที่สวยงาม มันจะทำให้คนเรามีความคิดหรืออารมณ์ที่เปลี่ยนไป (ทำงานแฮนด์เมดไปขายที่ไหนคะ?)
ขายตามถนนคนเดินทั่วไปครับ ที่ชลบุรี บ้านเกิดผม ก่อนหน้านี้ผมไปอยู่ที่เชียงรายมา 3 ปี ไปช่วยงานที่วัดอาจารย์เฉลิมชัย ก็ได้ความคิด การใช้ชีวิต และศิลปะจากอาจารย์มา และผมก็ทำงานมือขายตั้งแต่อยู่ที่โน่นแล้วครับ ตอนนี้กลับมาอยู่ที่ชลบุรีก็ทำในสิ่งที่ฝัน ที่ชอบต่อไปให้ดีที่สุด ฝากด้วยนะครับ ผมมีขายทางออนไลน์ด้วย เข้าไปดูที่เฟซบุ๊คแฟนเพจ 70shippie ได้เลยครับ

มุมมองต่อหนังไทย?

แน็ค : เดี๋ยวนี้หนังเยอะมากครับ หนังไทยอยู่ได้ แต่ต้องดีจริงๆ เพราะเดี๋ยวนี้การถ่ายทำง่ายมาก ใครมีเงินนิดหน่อยก็สามารถถ่ายหนังได้แล้ว แต่จะทำเงินได้ไหม ขึ้นอยู่กับคุณภาพจริงๆ ต้องแข่งกันเยอะ
พอสมควร

ออฟ : หลายคนมองว่าหนังไทยหนีไม่พ้นเรื่องของ ตลก ผี แต่ในเรื่องบุปผาอาริกาโตะ แม้จะยึดความชอบของคนไทยในเรื่องนี้ แต่เราหยิบเอามาทำในรูปแบบใหม่ ผีหลอกกลางวันแสกๆ ตลกก็สอดแทรกสิ่งที่วัยรุ่นเข้าใจได้มากขึ้น อิงกับสถานการณ์ปัจจุบัน ผมรับรองว่าเป็นอีกเรื่องหนึ่งในรอบหลายปีที่คุ้มกับการดูครับ

แจ็ค : หนังไทยถ้าพูดตรงๆ ตอนนี้แย่ครับ ไม่มีใครกล้าลงทุน เพราะโลกดิจิตอลเข้ามาเยอะมาก ก็อยากเชิญชวนคนไทยทุกคนครับ ถ้ามีโอกาสช่วยกันสนับสนุนหนังไทย เพื่อที่หนังไทยจะได้ไม่หายไปไหนครับ

หยก : จริงๆ ผมเป็นคนดูหนังไม่เยอะครับ แต่ถ้าจะดูก็จะเป็นเรื่องที่สนใจจริงๆ หรือตามกระแสบ้าง ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะเป็นหนังฝรั่งหมด แต่ตอนนี้เริ่มเห็นแนวโน้มของการพัฒนาขึ้นของหนังไทย มีบางเรื่องที่เหมือนจะไม่มีอะไร แต่พอได้ดูแล้ว ดีเกินคาดครับ ผมก็คิดว่าอนาคตน่าจะไปต่อได้ครับ หรืออนาคตอาจจะกลับมาฟีเวอร์เหมือนฟุตบอลไทยก็เป็นได้นะครับ

เกตต์ : ด้วยกระแสโซเชียล ทุกวันนี้คนเลยตัดสินใจที่จะดูหนังหรือไม่ดู จากกระแสโซเชียลก่อน ทั้งที่ความจริงเนื้อเรื่องอาจจะดี เราอาจจะชอบ แต่ด้วยมุมมองของคนอื่นที่เข้าไปอ่าน ทำให้รู้สึกไม่อยากดู หรือบางคนดูหนังซูมแล้วบอกว่าหนังไม่ดี ทั้งที่อรรถรสของหนังลักลอบถ่าย กับหนังในโรงคนละเรื่องกันเลย หนังไทยในโรงเจ๋งกว่าที่คุณคิดเยอะมากๆครับ อยากให้เปลี่ยนทัศนคติกัน ไม่ใช่ยึดแค่จากลมปากของคนอื่น ผมว่าหนังจะสนุกหรือไม่สนุกอยู่ที่คุณดูเองมากกว่าครับ

อ๋อง : ผมเป็นคนชอบดูหนังครับ แต่จะเลือกดูเฉพาะสิ่งที่ผมชอบ ผมเปิดรับทุกแนวทั้งหนังเกรดดี หนังนอกกระแส แต่ผมจะชอบหนังเรโทรมากกว่าครับ ยุคปี’69 หรือ 70 พวก God Father อะไรอย่างนั้นคนไทยชอบคิดอย่างหนึ่ง และสมัยเด็กๆ ผมก็คิดด้วยเหมือนกัน คือดูหนังไทยไม่คุ้ม เขาลงทุนนิดเดียว แต่หนังนอกเขาใช้ทุนเยอะ น่าจะคุ้มค่า แต่พอเราโตขึ้นมา เราได้รู้ว่าหนังฝรั่งที่ใช้ทุนต่ำ แต่กำไรเยอะก็มี ผมคิดว่าเราน่าจะเปิดใจดูที่เนื้อหาของเรื่องกัน และก็ขึ้นอยู่กับคุณภาพของหนังด้วย ว่าจะตอบโจทย์ผู้ชมได้มากแค่ไหน เราต้องเปิดใจให้กว้างครับ รวมถึงเลือกที่จะรับชมของลิขสิทธิ์เพื่อให้เกียรติผู้สร้างผู้ผลิต และเป็นกำลังใจให้เขาได้ทำผลงานที่ดีๆต่อไปด้วยครับ

ไม่ใช่แค่เด็กที่เพิ่งเริ่มโต แต่ทั้ง 6 หนุ่มกำลังเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ อัพเดตชีวิตและมุมมองกันหลังห่างหาย ส่วนนอกเหนือจากนี้ พวกเขาบอกไปสนุกด้วยกันได้ใน “บุปผาอาริกาโตะ” ผลงานที่พวกเขาตั้งใจกลับมาเจอ และส่งต่อความสุขให้ผู้ชมอีกครั้งในรอบ 12 ปี!!

วง เจ็ทเซ็ตเตอร์

“สงกรานต์ปีนี้น้ำแล้ง อยากให้เล่นน้ำกันน้อยลงนิดนึงนะครับ อาจจะเป็นขันน่ารักๆนะครับ ไม่ถึงกับเป็นถังไปสาดกัน ดูแลเรื่องการขับขี่การเดินทาง ใครที่เมาหรือดื่มอย่าขับเลยนะครับระมัดระวังคนรอบข้างด้วยนะครับอาจจะเกิดอุบัติเหตุได้ ขอให้สงกรานต์นี้เป็นเทศกาลที่สร้างความสุขให้กับทุกคนนะครับ โชคดีนะครับ สวัสดีปีใหม่ไทยครับ”

“เบิร์ด” ธงไชย แมคอินไตย์

“เรื่องประหยัด ปีนี้บ้านเราเจอเรื่องจากธรรมชาติเปลี่ยนแปลงมากมาย เริ่มแห้งแล้ง โดยพื้นฐานมันต้องเริ่มจากการประหยัดน่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ก็อยากรณรงค์ให้ใช้น้ำน้อยลง ที่บ้านเบิร์ดเหมือนกัน หยุดเลย มีแค่การรดน้ำเล็กๆน้อยๆ รดน้ำพระ รดน้ำผู้ใหญ่ แค่นั้นเอง อีกอย่างเบิร์ดว่าก็ดีจะได้ทำให้เราระมัดระวังกันมากขึ้นด้วย พอไม่เปียกมาก ก็ไม่สบายน้อยลง ก็ขอให้ทุกคนสนุกแบบประหยัดน้ำกันก็ได้นะครับ  ปีใหม่ไทยปีนี้ก็ขอให้พวกเราได้รับความเป็นสิริมงคลจากกันและกัน จากพรของพวกเรากันเอง ตั้งใจให้พรกันนะครับ และก็ตั้งใจรับพรจากผู้ใหญ่ ตั้งใจทำบุญ ตั้งใจอธิษฐานแต่สิ่งดีๆ ขอให้เราร่มเย็นเป็นสุข ตรงกันข้ามกับอากาศ ขอให้ทำใจให้สบาย มีความสุข มีสมาธิดีๆ คุณพระคุ้มครองทุกคนครับ”

ป๊อบ-ปองกูล

“เทศกาลสงกรานต์เป็นวันขึ้นปีใหม่ของไทยเรา ก็ขอให้ทุกคนสุขภาพแข็งแรง สุขภาพจิตแจ่มใส ทำบุญต้อนรับปีใหม่ก็เป็นสิ่งที่ดี และปีนี้ก็เป็นปีที่ไทยเราประสบภัยแล้ง อาจจะเล่นสงกรานต์กันได้แบบไม่เต็มเหนี่ยว แต่ผมเชื่อว่ายังมีหลายวิธีที่ทำให้เรายังมีความสุขกับสงกรานต์ได้เหมือนเดิม โดยที่เราลดการใช้น้ำลง ยังไงก็ฝากคิดก่อนที่จะใช้ สำหรับใครที่ต้องเดินทางก็อย่าลืมว่าเมาไม่ขับ ง่วงก็อย่าขับนะครับ ดูแลสุขภาพตัวเอง ดูแลคนรอบข้างด้วยครับ”

“บอย” พีชเมคเกอร์

“วันสงกรานต์นี้หลายคนคงได้อยู่กับครอบครัวแบบพร้อมหน้าพร้อมตา ได้รดน้ำดำหัวผู้ใหญ่หรือไปเล่นน้ำกันตามที่ต่างๆ ก็ขอให้มีความสุขสนุกสนาน และอยากจะฝากให้ทุกคนเล่นน้ำด้วยความประหยัด เพราะหน้าร้อนช่วงสงกรานต์ก็คือหน้าแล้ง ยังมีอีกหลายจังหวัดในประเทศเราต้องการน้ำอย่างมากในการทำการเกษตร ก็อยากให้ทุกคนช่วยกัน ให้เกียรติเพศตรงข้าม ปะแป้งกันด้วยความทะนุถนอมไม่ลวนลามกัน และที่สำคัญเลยคืออย่าดื่มแล้วไปขับรถเล่นสงกรานต์ เพราะมันจะทำให้เกิดอุบัติเหตุได้ง่ายครับ”

“ทางของฝุ่น เป็นเพลงที่พูดถึงการปล่อยคนที่เรารัก ให้ไป
เจออะไรที่ดีกว่า ที่เราคิดว่าเราให้เขาไม่ได้ โดยบอกเขาว่าเราไม่เป็นไร เราโอเค แต่จริงๆ เราไม่โอเคครับ”

2 เพลงก่อนหน้า ‘อะตอม’ บอกว่าเขียนขึ้นจากเรื่องราวในชีวิต แต่กับเพลงนี้ คือการต่อยอดความคิด

“เพลงนี้จะไม่ได้ตรงกับเรื่องจริงของผม เหมือนอย่างเพลง Please แต่ว่าเพลงนี้เป็นสิ่งที่ผมต่อยอดมาจากความรู้สึก กับช่วงหนึ่ง
ที่คนสองคนเริ่มคิดว่าไปกันไม่ได้ ไม่รู้จะทำยังไง แล้วคิดว่าหรือเราจะปล่อยเขาไปเจอคนที่ดีกว่า ซึ่งผมก็เคยผ่านตรงนั้นมา แต่เรื่องจริง คือเราไม่ปล่อยหรอกครับ ในความรู้สึกผมไม่มีใครใจแข็งได้ขนาดนั้น แต่เพลงนี้คือต่อยอดขึ้นมาว่าถ้าปล่อย แล้วคนที่ปล่อยจะรู้สึกยังไง คงรู้สึกอึดอัดทรมานแบบที่เล่าในเนื้อเพลง”

ชื่อแรกที่ตั้ง คือ ทางของเธอ

“หลังจากคุยกับผู้ใหญ่ ผ่านที่ประชุมมาหลายครั้ง จนพี่ตุล อพาร์ตเมนต์คุณป้า บอกว่าลองชื่อทางของฝุ่นไหม เพราะทีแรกผมเขียนไว้ว่าชื่อ ทางของเธอ แล้วจะเปลี่ยนมาเป็น ฝุ่น เฉยๆ ก็ซ้ำกับพี่ๆ บิ๊กแอส เคยมีไปแล้ว พอพี่ตุลเสนอขึ้นมาก็เลยสรุปเป็นชื่อ
ทางของฝุ่น ครับ”

ซาวนด์ดนตรีที่เปลี่ยนไป

“เพลงนี้ จะมีความเป็นบลูส์เยอะขึ้นครับ ส่วนของดนตรียังคงเป็นโซล ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมชอบอยู่แล้ว แต่ 2 เพลงแรกเรายังหาช่องที่จะใส่เข้าไปเยอะๆ ไม่ได้ ก็เลยมาปล่อยในเพลงนี้แทน เพลงนี้ด้วยเนื้อหาด้วยดนตรี เอื้อให้เราใส่ได้เข้มข้นมากขึ้น ก็เลยตัดกีตาร์อคูสติกออก เป็นกีตาร์ไฟฟ้าแทน และก็เพิ่มเครื่องเป่าเข้ามา แต่ถึงเวลาเล่นสด ผมก็ยังจะเล่นกีตาร์โปร่งด้วย เพราะไม่รู้จะเอามือไปไว้ที่ไหนครับ (หัวเราะ) เวลาเล่นสดก็จะมีความเต็ม ความอิ่มในอีกแบบหนึ่ง”

ยอดวิวของมิวสิกวีดีโอที่กำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

“ส่วนของเอ็มวี เนื้อเรื่อง คอนเซ็ปต์ ผมยกเครดิตให้ทีมผู้กำกับ ทีมทำภาพทุกคน ทีมงานของค่ายไวท์มิวสิค ที่ช่วยกันคิดขึ้นมา ผมชอบทุกสิ่งที่ออกมา รวมทั้งนักแสดง เพราะพระเอกแค่ยืนเฉยๆ ก็น่าสงสารแล้วครับ (ทำไมไม่แสดงเอง?) ผมคงทำได้ไม่ดีเท่านักแสดงจริง เลือกคนที่มีฝีมือมาถ่ายทอดอารมณ์ดีกว่าครับ และมิวสิกวีดีโอก็ช่วยผลักให้เพลงเข้าถึงคนฟังได้มากเลยครับ”

สิ่งที่จุดประกายโลกแห่งเสียงดนตรีของอะตอม

“สมัยเด็กๆ คุณพ่อ-คุณแม่เปิดเพลงให้ฟังตลอดครับ ช่วงอนุบาลจะได้ยินลูกทุ่งเยอะ คุณแม่ชอบพุ่มพวง ดวงจันทร์ เราก็จะได้เริ่มร้องจากเพลงลูกทุ่งเป็นหลัก จนมาเจอความชอบทางดนตรีแนวอื่น ก็ค่อยๆ ขยับขยาย โตไปตามกาลเวลา ซึ่งคุณแม่เป็นนักร้องมหา’ลัย คุณพ่อก็เล่นกีตาร์ คือถึงแม้ทั้งสองท่านจะไม่ได้ทำงานเกี่ยวกับดนตรี เพราะเป็นนักกฎหมาย แต่ก็ชอบเล่น
ชอบร้องเป็นงานอดิเรก ผมเลยได้รับการปลูกฝังให้ชอบดนตรีตั้งแต่เล็กๆ”

เริ่มจับกีตาร์ตั้งแต่ ป.5

“เห็นเพื่อนเล่นกีตาร์ แล้วดูเท่ดีครับ ทำให้อยากเล่นเป็นบ้าง ก็กลับบ้านไปขอพ่อแม่เรียน เรียนบ้าง ฝึกเองบ้าง มีหนังสือสอนเล่นกีตาร์เก่าๆ ของคุณพ่อ ก็เอามาลองทำตามดู ถามเพื่อน ถามอาจารย์บ้าง กว่าจะเล่นเป็นเพลงได้ ก็ประมาณปีหนึ่งครับ จากนั้นก็เริ่มแต่งเนื้อเพลง เพราะก่อนหน้านั้นผมเป็นคนที่ชอบเขียนกลอนอยู่แล้ว เวลาถูกสั่งการบ้านให้เขียนกลอน เราจะเขียนลื่น
ทั้งๆ ที่เพื่อนๆ เขียนกันไม่ออก เราก็เลยคิดว่าเป็นสิ่งที่เราทำได้ดี ก็ฝึกเขียนมาเรื่อยๆ ครับ พอทำได้ ก็รู้สึกสนุก คราวนี้ก็ทำออกมาเรื่อยๆ ไม่ได้คิดจะเอาไปส่งค่ายเพลงหรืออะไรหรอกครับ แค่เรามีความสุขที่ได้ทำ ได้ลองอะไรใหม่ๆ ก็ทำให้พัฒนาตัวเองมาเรื่อยๆ”

จากเด็กอ้วน กลายเป็นนักดนตรีที่มีรายได้

“สมัยเด็กผมอ้วนมากครับ เป็นโดเรมอนเลย เคยหนักสุดประมาณ 80 สูงแค่ 160 แม่ก็จะแฮปปี้เห็นลูกกินเก่ง จนประมาณ ม.3 เขาเริ่มเห็นแล้วว่าไม่ไหว ลูกอ้วนมาก ผมมีพี่สาวอีกคนก็อ้วนเหมือนกัน คุณแม่เลยพาไปเข้าฟิตเนส หาเทรนเนอร์ให้ จะได้มั่นใจในตัวเอง เพราะเริ่มเป็นวัยรุ่นกันแล้ว ตอนนั้นเข้าฟิตเนสทั้งบ้านเลยครับ และก็ได้กลับมาสู่รูปร่างที่พอเหมาะพอควร (หัวเราะ) พอช่วงม.ปลาย ผมได้ไปเล่นดนตรีที่ร้านเพื่อน บ้านเขามีร้านอาหารใหญ่อยู่แถวรามอินทรา ได้ค่าจ้างครั้งแรก 3,000 บาท ตอนนั้นถือว่าเยอะมาก คงเป็นร้านเพื่อนด้วย พ่อ-แม่เพื่อนเขาก็เอ็นดูเรา เพราะหลังจากนั้นพอผมเข้ามหา’ลัย ไปเล่นดนตรีกลางคืน ที่ร้านนั่งดื่ม รายได้ถูกกว่านั้นครึ่งๆ เลยครับ”

ที่บ้านไม่สนับสนุนแต่เพราะใจรักจึงต้องแอบทำ

“พอเข้ามหา’ลัยผมเรียนนิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ เลือกเรียนกฎหมายตามคุณพ่อ-คุณแม่ พี่สาวก็เรียนทางนี้ แต่ก็เล่นดนตรีกลางคืนควบคู่ไปด้วย ที่บ้านไม่เห็นด้วยครับ เขาขอให้เลิก ซึ่งเขาก็เข้าใจว่าผมเลิกตั้งแต่จบ ปี 1 แต่จริงๆ ผมเล่นมาตลอด เพราะผมอยู่หอ เรียนที่ธรรมศาสตร์ ผมก็เล่นจบครบ 4 ปี มีชีวิตรอดมาได้ครับ (หัวเราะ)”

แอมมี่ The Bottom Blues ช่วยสานฝันให้เป็นจริง

“ช่วงเรียนปี 2 ผมไปทำเดโม่ที่ห้องอัดแถวทองหล่อ ได้เจอกับพี่แอมมี่ ซึ่งเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน เป็นโชคดีของผม ที่ได้ไปเจอพี่แอมมี่ในวันนั้น ทำให้ได้เอาเดโม่มาวางที่ค่ายสนามหลวง หลังจากนั้นก็ได้เซ็นสัญญา”

ใช้เวลา 3-4 ปีกว่าที่จะมีซิงเกิ้ลแรก

“ผมมีเพลงที่เสร็จแล้ว แต่ปัญหาของเราคือสไตล์ยังไม่ชัด และหาโปรดิวเซอร์ที่จะมาพัฒนาเรายังไม่ได้ ทุกคนมีงานล้นมือ
จนสุดท้ายได้มาเจอ พี่บอล อพาร์ตเมนต์คุณป้า การได้เจอพี่บอลเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของผม ที่ได้มีเพลงของตัวเอง ได้ออกไปเจอศิลปินเก่งๆ ได้ร่วมงานกับศิลปินหลายๆ ท่านครับ”

ความสนุกของการเป็นศิลปิน

“การได้ออกไปเจอคนฟังครับ ออกไปเล่นคอนเสิร์ตสดๆ ซึ่งดีใจมากๆ ที่ทุกวันนี้ได้ออกไปทำจริงๆ เราได้อยู่บนเวที ได้ร้องเพลงที่เราแต่งเอง แล้วมีคนร้องตามได้ เป็นสิ่งที่เอ็นจอยทุกครั้งที่ได้ออกไปหาคนฟัง เหมือนรับส่งพลังกันครับ เวลาอยู่บนเวที เราได้รับพลังกลับมา เติมเต็มให้เรามีกำลังใจในการทำเพลงต่อๆ ไป”

งานกฎหมาย กับ งานเพลง

“ถ้าถามถึงงานที่นอกเหนือจากงานเพลง ตอนนี้ยังไม่ได้คิดอะไรเลยครับ ถ้าทางกฎหมายล่าสุดที่ทำก็คือการสอบทนายผ่าน แล้วก็เก็บไว้ก่อน (หัวเราะ) การเลือกเรียนกฎหมายเป็นอะไรที่ค่อนข้างเซฟสำหรับผมในตอนนั้น เพราะเราไม่รู้ว่างานดนตรีจะไปได้ถึงจุดไหน จะสามารถเลี้ยงตัวเองได้รึเปล่า แต่สุดท้ายก็เป็นโชคดีของผมที่มีโอกาสพิสูจน์ให้พ่อแม่เห็นว่าจริงๆ เราทำได้ เขาก็โล่งอกไปประมาณหนึ่ง แต่เขาก็ยังเตือนเสมอว่าที่ตรงนี้ไม่ได้อยู่กับเราไปตลอด มีขึ้นมีลง เด็กใหม่เก่งๆ เดี๋ยวเขาก็มา แต่ถ้าให้เลือกระหว่างดนตรี กับกฎหมาย ผมก็อยากอยู่กับดนตรีให้ได้นานที่สุดครับ”

สำหรับแฟนเพจ Atom ที่พักหลังมานี้ เจ้าตัวบอกเข้าไปตอบน้อยมาก เลยฝากอ้อนมาว่า ต้องขอโทษด้วย และอย่าเพิ่งหนีหายกันไปไหน เพราะจากนี้จะพยายามเข้าไปอัพเดทข่าวสารให้ติดตามกันบ่อยขึ้นจ้า…

‘เป้’ อารักษ์ อมรศุภศิริ “ให้ผมสร้างแอพเหรอ ผมอยากทำแอพพลิเคชั่นสอนปลูกต้นไม้ ปลูกพืช ประมาณนี้ครับ คือ สามารถเอาไปวางกลางแดดแล้ววัดอุณหภูมิได้บอกรายละเอียดได้ว่าพืชชนิดนี้ควรจะให้น้ำวันละเท่าไร สามารถเสียบสาย USB เข้าโทรศัพท์ แล้วคำนวณได้เลยว่าในดินมีธาตุอะไร ต้องใส่ปุ๋ยยังไง ถ้าทำได้คงจะตื่นเต้นน่าดูครับ (หัวเราะ)”

‘สกาย’ วงศ์รวี นทีธร

“ผมอยากสร้างแอพให้บริการรถเช่าครับ เป็นแอพที่สามารถเลือกรถ เลือกรุ่นไหนก็ได้มาขับ เช่น อยากนั่งรถสปอร์ต รถมินิ รถช็อปเปอร์ก็จิ้มเลือกได้เลย ผมว่าเป็นอะไรที่เท่มากๆ ครับ”

‘มาร์ช’ จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล

“ผมว่าโซเชียลปัจจุบันนี้อำนวยความสะดวกให้ผมได้มากแล้วนะครับ แต่ถ้าผมสามารถสร้างแอพเป็นของตัวเองได้ ผมก็อยากสร้างแอพออกกำลังกายครับ อาจจะเป็นฟิตเนส มีเทรนเนอร์ และอาจจะจับคู่เทรนเนอร์กับลูกค้าที่ใช้บริการในแอพ คล้ายๆ แกร็บอะครับ แต่เปลี่ยนจากรถมาเป็นออกกำลังกาย และมีเทรนเนอร์ เป็นแกร็บเทรนเนอร์ ผมว่าโอเคเลยนะ ถ้าทำได้คงเจ๋งมากครับ”

‘มิ้นท์’ ณัฐวรา วงศ์วาสนา

“มิ้นท์อยากสร้างแอพช็อปปิ้งค่ะ เพราะมิ้นท์เป็นคนที่ขี้เกียจตื่น (หัวเราะ) ขี้เกียจออกไปข้างนอก มิ้นท์เลยคิดว่าอยากทำแอพที่แบบว่า อยู่บ้านก็ช็อปได้!! คงจะอำนวยความสะดวกสบายให้คนที่ไม่ค่อยมีเวลาว่างได้มากเลยค่ะ”

‘เนย’ โชติกา วงศ์วิลาศ

“ถ้าเนยสร้างแอพเองได้ ก็อยากสร้างแอพที่ทำให้แฟนละครเข้าถึงเราได้ง่ายที่สุด อำนวยความสะดวกกับแฟนๆ ให้มากที่สุด และอยากให้แฟนคลับได้ใกล้ชิดกันอย่างทั่วถึงค่ะ”

‘ดีเจนุ้ย’ ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร

“อยากสร้างแอพเกี่ยวกับความสวยความงามค่ะ ให้คนเข้าไปจับจ่ายสินค้าได้ง่ายขึ้นเช่นว่า เราจิ้มไปที่รูปหน้าของดาราคนไหน ก็จะมีข้อมูลขึ้นบอกได้เลยว่าดาราคนนี้ใช้เครื่องสำอางยี่ห้ออะไรบ้าง หรือทำผมร้านไหน (หัวเราะ) และนุ้ยคิดว่ามันน่าจะต่อยอดทางด้านธุรกิจได้อีก”

‘ดีเจต้นหอม’ ศกุนตลา เทียนไพโรจน์

“ต้นหอมอยากสร้างแอพขายของค่ะ ให้ลูกค้าซื้อออนไลน์ได้เลย สินค้าก็จะเป็นแบรนด์ของต้นหอมทั้งหมด จะเป็นผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับเรื่องผิว พวกสกรีนแคร์ที่ทำอยู่ค่ะ และก็อาจจะมีเสื้อผ้าของเราทั้งหมด เป็นคลับของต้นหอม ประมาณนี้ค่ะ”

‘เบเบ้’ ธันย์ชนก ฤทธินาคา

“อยากสร้างแอพออกกำลังกายค่ะ แบบสามารถบอกได้ว่าเราต้องทำท่านี้กี่นาที และต้องทานอาหารอย่างไรบ้างในระหว่างวัน เช่น เรากินเมนูนี้ไปเป็นปริมาณกี่แคลอรี่ แล้วเราต้องเบิร์นออกเท่าไหร่ค่ะ”

‘ดีเจบุ๊คโกะ’ ธนัชพันธ์ บูรณาชีวาวิไล

“อยากทำแอพเกี่ยวกับความสวยความงามค่ะ เช่น สามารถบอกได้ว่าที่ไหนมีคลินิกที่ดี ศัลยกรรมตรงไหนดี สามารถบอกพิกัดได้ว่าคลินิกตั้งอยู่แถวไหน และสามารถใส่รูปหน้าเราไป แอพก็จะคำนวณออกมาได้เลยว่าเราต้องทำศัลยกรรมตรงไหนเพิ่มบ้าง เก๋ๆ ค่ะ (หัวเราะ)”

‘แพท’ ณปภา ตันตระกูล

“ถ้าให้สร้างแอพพลิเคชั่นเอง แพทจะทำแอพแนะนำเรื่องกินเรื่องเที่ยว (หัวเราะ) ด้วยความชอบส่วนตัว คือมีการแนะนำเส้นทาง ทั้งรถตู้ รถบริการต่างๆ ทุกเส้นทางค่ะ มีคนมาช่วยรับกระเป๋า และมีไกด์นำเที่ยว เรียกได้ว่ามีครบทุกอย่างค่ะ”