#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/599889

สกู๊ปพิเศษ : สกสว.เปิดเวที Brainpower Symposium เผยทิศทางการพัฒนากำลังคนเพื่อโลกยุคใหม่

วันอาทิตย์ ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2564, 06.00 น.

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) โดยกลุ่มภารกิจการพัฒนา ทุนวิจัยด้านวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (ววน.) ด้านกำลังคนและสถาบันความรู้ ร่วมกับสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สป.อว.) จัดงานสัมมนาออนไลน์ Brainpower Symposiumในหัวข้อ “New Era, New Brainpower, New Skills: ทัศนะการพัฒนากำลังคนเพื่อโลกยุคใหม่”เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2564 ที่ผ่านมา

งานครั้งนี้ได้เชิญผู้ทรงคุณวุฒิและผู้บริหารระดับสูงจากสถาบันอุดมศึกษากว่า 100 แห่งทั่วประเทศ ร่วมรับฟังมุมมองต่อสถานการณ์และการคาดการณ์อนาคตด้านการพัฒนาบุคลากรนำไปสู่การออกแบบทิศทางการพัฒนาบุคลากรได้ตรงตามความต้องการของประเทศ ภายในงานยังมีการเปิดตัวหนังสือ “Multi Mentoring System วิจัยไทยก้าวไกลด้วย MMS” สังเคราะห์องค์ความรู้ด้านการพัฒนากำลังคนของประเทศ ที่สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ริเริ่มและทำงานร่วมกันกับสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สป.อว.)

ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) เป็นประธานในการเปิดงานพร้อมกับกล่าวปาฐกถาพิเศษ เรื่อง “The Next Step of Brainpower” โดยระบุว่า ภารกิจของ อว. เกี่ยวข้องกับการสร้างกำลังคน (Manpower)ให้ตอบสนองความต้องการของประเทศ และการใช้ประโยชน์กำลังคนของประเทศที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด(Brainpower)ดังนั้น ทั้ง Manpower และ Brainpower จึงมีความเกี่ยวเนื่องกัน จำเป็นต้องพัฒนาควบคู่กันไป

ปัจจุบันประเทศไทยมีการส่งนักเรียนทุนไปเรียนที่สถาบันศึกษาชั้นนำ รวมถึงมีนักวิจัยที่ทำงานร่วมกับสถาบันวิจัยชั้นนำระดับโลก นอกจากนั้น ประเทศไทย ยังมีทุนด้านวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (ววน.) ของประเทศหลายแหล่งทุน เช่น ทุนด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ทุนโครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (พสวท.) ทุนโครงการปริญญาเอกกาญจนาภิเษก (คปก.) เป็นต้น การส่งนักเรียนทุนไปเรียนต้องมียุทธศาสตร์ในการเลือกสาขาวิชาและประเทศที่เรียน รวมทั้งมีแนวทางในการรักษากำลังคนให้อยู่พัฒนาประเทศต่อไป

ระยะหลังภาคเอกชนให้ความสำคัญกับการวิจัยของประเทศมากขึ้น ปัจจุบันงบประมาณวิจัยของประเทศคือ 1.1% ของรายได้ประชาชาติ โดยเป้าหมายที่เราตั้งเป้าไว้ในอีก 6-7 ปีข้างหน้า คือ 2.0% ของ GDP การที่สัดส่วนงบการวิจัยและพัฒนาของเรา ได้ขยับจาก 0.38% ขึ้นเป็น 1.1% แล้ว ส่วนหนึ่งเป็นเพราะมีการลงทุนของภาคเอกชนร่วมเป็นจำนวนมากโดยเมื่อเทียบสัดส่วนการลงทุนของภาคเอกชนและรัฐบาลแล้ว พบว่า ภาคเอกชนลงทุนในการพัฒนางานวิจัย คิดเป็นสัดส่วนการลงทุน 20:80 (ภาครัฐ:ภาคเอกชน)

ดังนั้น การวางยุทธศาสตร์การร่วมมือกับภาคเอกชนซึ่งมีสัดส่วนการลงทุนวิจัยมาร่วมพัฒนาให้เป็นไปตามความต้องการของประเทศ และถือเป็นเอกลักษณ์หนึ่งของประเทศที่มีภาคส่วนของเอกชนลงทุนการวิจัยจำนวนมาก ทำให้กระทรวง อว. เกิดการปลดล็อกให้บัณฑิตทุนสามารถทำงานในภาคเอกชนได้เพื่อตอบโจทย์การพัฒนากำลังคนที่มีศักยภาพสูงของภาคเอกชน โดยร่วมมือกับสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย กระทรวง อว. และบัณฑิตทุนเข้าด้วยกัน ในการพัฒนาแพลตฟอร์มที่เชื่อมโยงกับความต้องการของภาคเอกชน ภายใต้ชื่อTalent Thailand platform

การสร้าง Brainpower และ Manpower ของประเทศไทยในปัจจุบันนั้นเป็นการดูจากสถิติและความพร้อมของระบบในประเทศ แล้วนำไปเปรียบเทียบกับของต่างประเทศที่เป็นประเทศที่พัฒนาแล้วนั้นอาจยังไม่เพียงพอ แต่ควรปรับเปลี่ยนและตั้งเป้าหมายการพัฒนากำลังคนที่วัดจากความสำเร็จเชิงคุณภาพจากการตอบโจทย์ของภาคเอกชนหรือภาคอุตสาหกรรมมากกว่าค่าจำนวนการผลิต ดังเห็นได้จากภาพสะท้อนการลงทุนของภาคเอกชนในสัดส่วนที่มากกว่าภาครัฐจำนวนมากนั้น อะไรที่เป็นสาเหตุหลัก หรือเป็นลักษณะเฉพาะที่แท้จริงของประเทศที่ทำให้เกิดขึ้น

“ในอนาคตเราจะสร้าง Brainpower และ Manpower ที่เป็นเอกลักษณ์มีความเหมาะสมจำเพาะกับทิศทางของประเทศ เพื่อให้ประเทศเราเป็นประเทศที่พัฒนาแล้วภายใน 20 ปีข้างหน้า และกระทรวง อว. จะมีการพัฒนาระบบและกลไกการสร้าง Brainpower และ Manpowerที่เท่าเทียมกับประเทศที่พัฒนาแล้วภายใน 10 ปี ข้างหน้า” ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.เอนก กล่าว

ทางด้าน รศ.ดร.ปัทมาวดี โพชนุกูล ผู้อำนวยการ สกสว. กล่าวว่า สกสว. มีภารกิจในด้านการบริหารแผนนโยบายและการจัดสรรงบประมาณด้านวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (ววน.) เพื่อส่งเสริม สนับสนุนและขับเคลื่อนการพัฒนาด้าน ววน. ให้เป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาประเทศ โดยหนึ่งในประเด็น ววน. ที่คณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (กสว.) และ สกสว. ให้ความสำคัญ คือการพัฒนากำลังคนในด้าน ววน. ให้กับประเทศ รวมถึงกำลังคนทักษะสูงในทุกภาคส่วนของสังคม

ในส่วนของแผนด้าน ววน. ปีงบประมาณ 2566-2570 ฉบับใหม่ ได้กำหนดยุทธศาสตร์เรื่องการพัฒนากำลังคนและสถาบันด้าน ววน. ให้เป็นฐานการขับเคลื่อนการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศแบบก้าวกระโดดและยั่งยืนโดย กสว. ได้มอบหมายให้ สกสว. ร่วมกับสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) จัดทำแผนการพัฒนาบุคลากรด้านการวิจัยและนวัตกรรม ปีงบประมาณ 2565-2570 เพื่อให้บรรลุเป้าหมายการพัฒนาบุคลากรด้านการวิจัยและนวัตกรรม 30 คน ต่อประชากร
1 หมื่นคน ในปี 2570 จากปัจจุบันที่มีอยู่ประมาณ 21-22 คน และให้บุคลากรด้าน ววน. กระจายตัวอยู่ในภาคส่วนต่างๆ ทั้งหน่วยงานของรัฐและภาคเอกชนอย่างเพียงพอ

สำหรับการสร้างกำลังคนทักษะสูง และการสร้างการเรียนรู้ทุกช่วงวัยเป็นบทบาทโดยตรงของสถาบันอุดมศึกษา ในการสร้างทักษะการใช้ชีวิตในโลกวิถีใหม่และประเด็นคุณธรรมและจริยธรรม ในปัจจุบันแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ได้กำหนดแนวทางการพัฒนาที่ต้องมุ่งเน้นรายสาขาอย่างชัดเจน อย่างไรก็ดี จำเป็นจะต้องมีการถอดรหัสทักษะของกำลังคนที่ต้องการสำหรับสาขานั้นๆ และนำ ววน. มาเป็นส่วนสนับสนุนในการจัดหาเครื่องมือ กลไก รูปแบบ และทดลองวิธีการใหม่ๆ ในการพัฒนากำลังคน รวมถึงแนวทางในการสร้างระบบนิเวศใหม่

ทั้งนี้ ด้านการอุดมศึกษา และ ววน. ต้องทำงานร่วมกันกับภาคเอกชน ภาครัฐ และภาคประชาสังคม เพื่อพัฒนากำลังคนให้ตรงกับความต้องการของประเทศ การมีกำลังคนที่มีทักษะสูงและคุณภาพสูง จะส่งผลให้ประเทศมีความเข้มแข็ง พึ่งพาตนเองได้ และสามารถพัฒนาประเทศไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง รวมทั้งการทำงานร่วมกันระหว่างนักวิจัยและผู้ที่มีทักษะสูง นอกจากจะเป็นแรงดึงดูดให้เกิดความร่วมมือและการลงทุนจากต่างประเทศ ยังสามารถทำให้เราดูดซับความรู้และสามารถรองรับการถ่ายทอดเทคโนโลยีได้

ด้วยความตระหนักถึงความสำคัญของ ววน. ต่อการพัฒนากำลังคนของประเทศ สกสว. โดยกลุ่มภารกิจการพัฒนา ววน. ด้านกำลังคนและสถาบันความรู้ จึงได้ริเริ่มจัดงานBrainpower Symposium ขึ้น เพื่อเป็นเวทีทางวิชาการ ในการพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดของผู้เชี่ยวชาญ ในประเด็นการพัฒนา ววน. ด้านกำลังคนและสถาบันความรู้ เพื่อกระตุ้นให้เกิดการสนทนาเชิงวิชาการ และความตระหนักรู้ในประเด็นที่สำคัญต่อการพัฒนากำลังคนของประเทศ สำหรับผู้กำหนดนโยบายและนักวิชาการ ซึ่งจะสามารถนำไปเป็นแนวทางในการศึกษาและออกแบบทิศทางการพัฒนาบุคลากรให้ตรงตามความต้องการของประเทศได้ และสำหรับภาคส่วนต่างๆ รวมถึงทั้งภาคเอกชนและประชาสังคมที่มีความสนใจ สามารถมีส่วนร่วมในการผลักดันการรับรู้ของสังคม และการสนทนาในโอกาสต่างๆ ในประเด็นที่สำคัญต่อการพัฒนาประเทศ

นอกจากนี้ภายในงานยังมีการเสวนาในหัวข้อ “New Era, New Brainpower, New Skills: ทัศนะการพัฒนากำลังคนเพื่อโลกยุคใหม่” และหัวข้อ “ก้าวข้ามวิกฤตกำลังคนไม่ตอบโจทย์ประเทศ”โดย วิทยากรผู้เชี่ยวชาญจากภาคนโยบายและภาคเอกชน ร่วมวิเคราะห์ทิศทางการพัฒนากำลังคนของประเทศ ซึ่งงานสัมมนาในครั้งนี้ก่อให้เกิดกลไกความร่วมมือระหว่างสถาบันความรู้ พัฒนาให้นักวิจัยมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนประเทศและผู้บริหารหน่วยงานในระบบ ววน. ตระหนักถึงความสำคัญของการพัฒนาศักยภาพของกำลังคนเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/598255

สกู๊ปพิเศษ : โรงพยาบาล HA-โรงพยาบาลคุณภาพ ในสถานการณ์ COVID-19

วันอาทิตย์ ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

มาตรฐานของสถานพยาบาล HA หรือ Hospital accreditation ซึ่งหมายถึง การรับรองคุณภาพสถานพยาบาลโดยเฉพาะ จะต้องผ่านการประเมินหลายด้าน โดยคณะกรรมการพัฒนาสถานพยาบาล  ในสถานการณ์การของการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา สายพันธุ์ใหม่ 2019 หรือ COVID-19  สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) หรือ สรพ. ให้ความสำคัญและอยากให้สังคมได้เห็นโรงพยาบาลคุณภาพนั้นเป็นอย่างไร มีการบริหารจัดการรูปแบบใด จากการเสวนาออนไลน์ “โรงพยาบาล HA- โรงพยาบาลคุณภาพในสถานการณ์ COVID -19”

พญ.ปิยวรรณ ลิ้มปัญญาเลิศ รองผู้อำนวยการสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) กล่าวถึงความเข้มแข็งระบบบริการสุขภาพในประเทศไทยว่า เป็นความเชื่อมโยงที่ดีระหว่างโรงพยาบาล บ้าน และชุมชน ที่สำคัญมีการปรับตัวตามสถานการณ์ตลอดเวลา สถานการณ์โควิด-19 ทำให้เราเห็นว่าทุกระบบมีความสำคัญไม่ว่าจะส่วนไหนก็ตาม และระบบบริการสาธารณสุขในประเทศไทยมีการพัฒนาระบบการบริการมาอย่างต่อเนื่องและยาวนาน กระทรวงสาธารณสุขยังได้ปฏิรูปและให้ความสำคัญในการบริการระบบสุขภาพอย่างสม่ำเสมอ มีการพัฒนากลไกที่หลากหลาย หนึ่งในกลไกที่ สรพ. ได้เกี่ยวข้องก็คือกลไกการรับรองคุณภาพในสถานพยาบาล ระหว่างที่สถานการณ์ปกติ เราให้โรงพยาบาลสร้างคุณภาพในทำงาน ตามมาตรฐานระบบบริการว่าควรจะเป็นอย่างไรอยู่แล้ว พอมีเป็นสถานการณ์ที่ไม่ปกติ  ทุกโรงพยาบาลก็ไม่ได้เปิดมาตรฐาน HA แต่ทุกอย่างอยู่ในจิตวิญญาณของการทำงาน

โรงพยาบาลในประเทศไทยประมาณ 60-70 เปอร์เซ็นต์ ผ่านการรับรองคุณภาพ HA เป็นการการันตีว่า มีการบริการที่มีคุณภาพ มุ่งเน้นให้ผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง สามารถบริหารจัดการทรัพยากรที่มีอยู่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ จะเห็นว่าในสถานการณ์โควิดหลายๆ ที่อุปกรณ์บางอย่างไม่เคยมี แต่โรงพยาบาลบริการจัดการจนนำมาใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ปัจจุบันโรงพยาบาลคุณภาพ HA มีการขยายคุณภาพออกไปนอกโรงพยาบาล สร้างเครือข่ายและพร้อมที่จะสร้างคุณภาพตามพื้นที่ด้วย กระทรวงสาธารณสุขตั้งเป้าเอาไว้ว่าอยากจะให้ผู้ป่วยปลอดภัยในการดูแลรักษา แต่ผู้ป่วยจะปลอดภัย บุคลากรต้องปลอดภัย ดังนั้นในสถานการณ์โควิด จะเป็นตัวทดสอบระบบ และเป็นตัวที่ทำให้ระบบของเราเข้มแข็งและแข็งแรงขึ้น และเราก็อยากให้ความสำคัญกับปัจจัย 3P Safety นั่นก็คือ Patient  Personnel  และ Peple    

“ตามบริบทของแต่ละพื้นที่ วิธีการดูแลคนอาจจะแตกต่างกัน แต่โดยหลักการที่เหมือนกัน โดยเฉพาะในโรงพยาบาลคุณภาพ ท่ามกลางสถานการณ์โควิด-19 จะทำทุกวิถีทางให้ลดการแพร่เชื้อป้องกันไม่ให้เกิดความรุนแรง และค้นหาผู้ป่วยให้ได้มากที่สุด เพราะเชื่อว่า วัคซีนที่สำคัญที่สุด คือวัคซีนที่สร้างมายเซ็ต  เพื่อเกิดการเซฟตี้โดยธรรมชาติ เราจะได้ล้างมือ สวมแมสเว้นระยะห่าง เป็นการสร้างวัฒนธรรมความปลอดภัยอย่างมีคุณภาพเช่นกัน” พญ.ปิยวรรณ กล่าวทิ้งท้าย

นพ.สมบูรณ์ มะลิขาว จากโรงพยาบาลระยอง เล่าถึงการดูแลและรับมือกับคนไข้ในสถานการณ์โควิดที่ผ่านมาว่า ในฐานะที่เราเป็นหนึ่งในโรงพยาบาลมาตรฐานคุณภาพ มีทักษะในการจัดการในเรื่องต่างๆ  แต่โควิด-19 เป็นเรื่องใหม่ ที่ทำให้เราตั้งตัวแทบไม่ทัน เราขาดแคลนความสะดวกมากมายในการรับกับสถานการณ์  ต้องดัดแปลงหอผู้ป่วยหนักเป็นหอผู้ป่วยโควิด และคาดไม่ถึงว่าจะหนักขนาดนี้ โชคดีที่เราไม่เคยหยุดนิ่ง เราก็พยายามสร้างหอผู้ป่วยหนัก หอผู้ป่วยโควิด หอผู้ป่วยสามัญแรงดันลบ เพื่อดึงเอาอากาศที่มีเชื้อโรคเข้าสู่ระบบการกรอง เพื่อให้ปลอดภัยกันทั้งหมด แล้วก็มีแล็บพัฒนาเรื่องการตรวจเชื้อโควิด-19

นพ.สมบูรณ์กล่าวว่า แต่เดิมเรามี 604 เตียง บุคลากร 1,800 คน พอสถานการณ์โควิดเข้ามา ปรากฏว่ามีผู้ป่วยโควิดต้องใช้เตียงถึง 1,084 เตียงในระบบของการดูแลทั้งหมด และเราก็ยังต้องรับผู้ป่วยปกติอีก 300-400 คน หมายความว่าปริมาณงานเราเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า เราก็เพิ่มความเข้มแข็งขึ้น โดยทบทวนจากการที่มีโควิดติดเชื้อ ดังนั้นบริหารข้อมูลรวมจึงมีความจำเป็น จากตอนแรกที่เราไปไม่เป็น จนเราก็มีการปรับจากกระบวนการความคิดของการทำงานคุณภาพมาสร้างมาตรฐาน เน้นการสื่อสารที่ไม่ให้เกิดการผิดพลาด มีการปรับพื้นที่และปรับระบบการทำงานโดยรวม เพื่อให้เกิดความสะดวกและปลอดภัยกับคนไข้ มีกระบวนพัฒนาคุณภาพที่สอดคล้องกับคนไข้ที่เข้ามาในทุกๆ วัน

นพ.มานพ ฉลาดธัญกิจ นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดนครพนม เล่าว่า สำหรับจังหวัดนครพนมจำนวนผู้ป่วยโควิดที่ยืนยันการติดเชื้อหลังน็อกดาวน์ ช่วงพีคที่สุดต้นเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา แต่ตัวเลขก็ลดลงและดีขึ้นเรื่อยๆ คอนเซ็ปต์ของนครพนมสำหรับการบริหารจัดการโควิด-19 ว่าด้วย 3T คือ TEST TRACING และ TAKE VACCINE ตามหลักการ 3 ข้อคือ ป่วยกลับมาพร้อมดูแล ป้องกันการแพร่ระบาดในชุมชน และทุกคนมีภูมิคุ้มกันโควิดเป็นเรื่องที่ใหม่มาก ไม่มีมาตรฐาน ไม่มีแบบแผนในการจัดการ แต่เราจะเรียนรู้กับมัน แต่จะใช้เวลานานในการเรียนรู้ไม่ได้ อย่างการคัดกรองก็ต้องให้เร็วที่สุด ใครกลับมาหรือเข้ามาที่นครพนมต้องตรวจให้เร็วที่สุด อย่าปล่อยให้ไปถึงบ้าน ถ้าเข้าบ้านจะมีการแพร่ระบาดแน่ๆ ทุกคนที่มาจะต้องไปตรวจที่โรงพยาบาลชุมชน จะมาถึงนครพนมเวลาไหน ก็ยังเข้าบ้านไม่ได้ แต่ตรวจแล้วไม่พบเชื้อก็เข้าบ้านด้วยความสบายใจ

ส่วนการเฝ้าระระวัง เราใช้กลไกของ อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน และผู้นำชุมชนก็ช่วยกันสแกน ตรวจตราตามบ้าน เรื่องการรักษา การที่ป่วยแล้วกว่าจะเข้ามารักษา ทันทีที่มาถึงนครพนม  ก็จะให้ยาทันที ให้ยาให้เร็ว เอกซเรย์ปอดให้ไว มีการแยกผู้ป่วยที่สงสัยเพื่อแยกออกมา บุคลากรที่ช่วยกันทำงาน ก็จะมีการเชื่อมโยงและสื่อสารกันตลอดเวลา มีระบบเครือข่ายที่ดีในการดูแลผู้ป่วยแบบครบวงจรโดยการร่วมมือจากทุกเครือข่าย ด้วยแนวคิดแนวปฏิบัติ นครพนมจะปลอดภัย ทุกคนต้องอยู่ในกฎ

นพ.สุภัทร ฮาสุวรรณกิจ ประธานชมรมแพทย์ชนบท  ที่ได้รวบรวมทีมแพทย์ชนบท จากหลายจังหวัดทั่วประเทศมาร่วมปฏิบัติการช่วยเหลือพี่น้องเมืองกรุง ให้เข้าถึงการตรวจหาเชื้อ ยับยั้งการแพร่ระบาดไม่ให้ลุกลาม เล่าว่า ความยากของเราก็คือ เราจะออกแบบชีวิตของเรายังไง บวกกับเราจะออกแบบระบบยังไง
ในฐานะที่เราเป็นหมอบ้านนอก เราจะไปชุมชนในกรุงเทพฯยังไง แต่ละเขตไม่รู้จัก นึกไม่ออก การเตรียมการหลังบ้านมีความสำคัญมาก เราจึงประสานงานกับทีมชุมชนใน กทม. ซึ่งเป็นทีมที่ดูแลในชุมชนอยู่แล้ว ให้ช่วยประสานงานให้เรา เช่น การจัดการตรวจหาเชื้อวันละ 30 จุด โดยทีมเราจะมี 10 คน บ้าง 15  คน นอกจากนี้ เขาจะช่วยเราเรื่องการเตรียมสถานที่ การลงทะเบียน การจัดคิวของผู้เข้ามาตรวจ คนที่เข้ามาตรวจ ไม่หมดก็ไม่เลิก เสร็จจากจุดนี้ ก็ไปต่อ อีกจุดหนึ่ง ถ้ายังมีคนรอตรวจ

เราได้นำเสนอแนวทางเป็นตัวย่อว่า 6R ไว้คือ Rapid Testing แม้เตียงเต็ม จะล้น เรายิ่งต้อง rapid testing โดย ATK-antigentest kit ให้มาก เพื่อแยกผู้ป่วยออกมา, Rapid tracing  นำผู้สัมผัสร่วมบ้านร่วมงาน มาตรวจให้มากที่สุดในวันเดียวกัน, Rapid treatment  ด้วย early home favipiravir หรือจ่ายยาฟาวิพิราเวียร์ทันทีที่พบผู้ติดเชื้อที่มีอาการหรือมีโรคประจำตัวหรือสูงอายุ ส่วนคนติดเชื้อที่ไม่ป่วยให้ฟ้าทะลายโจร และรับเข้า HI-home isolation ในวันเดียวกัน, Rapid Target vaccination ฉีดวัคซีนให้เร็วและให้ครอบคลุมในชุมชนแออัด โดยเน้นที่ผู้สูงอายุก่อน และหากมีวัคซีนมากพอก็ฉีดทุกคนที่อายุมากกว่า 18 ปี, Rapid Target lockdown ในชุมชนที่ระบาด เพื่อไม่ให้มีการแพร่ระบาดออกนอกชุมชน

“การไปของเราก็คือ ตรวจ คัดกรอง รักษา จ่ายยา ฉีดวัคซีนเราอยากเห็นการตื่นตัวของคนกรุงเทพฯ เพราะเราเชื่อว่าความตื่นตัวจะช่วยป้องกันภัยจากโควิดได้ มาตรฐานคุณภาพ HA หรือระบบคุณภาพในโรงพยาบาลจะสอนให้เรารู้ว่า เราทำงานต้องวางยุทธศาสตร์ HA จะให้ความสำคัญในการวางยุทธศาสตร์ในการพัฒนาคุณภาพในโรงพยาบาล แล้วก็เดินตามทิศทางที่เรากำหนด เราเองก็ต้องกลับมาทบทวนในการทำงาน ว่าเราเอาการพัฒนาคุณภาพในโรงพยาบาลมาใช้อะไรบ้าง” นพ.สุภัทร กล่าว

นพ.สมศักดิ์ อุทัยพิบูลย์ จากโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ เล่าถึงการรับมือกับสถานการณ์เมื่อบุคลากรด่านหน้าติดเชื้อโควิด-19 ว่า พนักงานบุคลากรของเราทุกคน ถูกอบรมเรื่องการใส่ชุด PPE แบบถูกต้องเพื่อลดโอกาสในการติดเชื้อแต่บทเรียนที่เราพบ การถอดชุดมีการปนเปื้อน จึงทำให้เกิดการติดเชื้อ ฉะนั้นจะต้องมีบัดดี้อยู่ตรงหน้าหรืออยู่ตรงข้าม เพื่อมองดูการถอดชุด PPE ว่าถูกต้องหรือไม่ และเราต้องเรียนรู้ว่า เจ้าหน้าที่ทุกคนควรต้องฉีดวัคซีนเป็นภูมิคุ้มกัน ขณะที่อีกเคส บุคลากรติดจากผู้ป่วย เนื่องจากทำงานต่อเนื่อง ไม่ได้พัก ไม่มีเจ้าหน้าที่หรือบุคลากรมาเปลี่ยน และไม่มีใครอยากมาทำตรงนี้นอกจากการเรียนรู้เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดขึ้น เราต้องแก้ปัญหาเพื่อสู้กับกระแสอีกข่าวแบบวันต่อวัน จนความเชื่อมั่นของโรงพยาบาลกลับมาเหมือนเดิม

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596661

สกู๊ปพิเศษ : ทางเลือก-ทางรอด‘ผู้ใช้แรงงาน’ ในสถานการณ์วิกฤตโควิด-19

วันอาทิตย์ ที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

ตลอดระยะเวลาการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 หรือ โควิด-19 ระลอกแรกตั้งแต่ต้นปี 2563 มาถึงระลอกที่ 2 เมื่อปลายปี 2563 มาระลอกที่ 3 เมื่อเดือนเมษายน 2564 และระลอกที่ 4 ส่งผลกระทบอย่างมากต่อประชาชนคนทำงานทุกอาชีพในประเทศไทย แรงงานจำนวนมากต้องสูญเสียงานประจำ ต้องไปทำงานใหม่ที่มีความมั่นคงน้อยกว่า เพื่อพยุงปากท้องต่อ

บางคนต้องตกงาน บางคนต้องกู้หนี้ยืมสินเพื่อมาเป็นค่าใช้จ่ายระหว่างที่มีคำประกาศปิดกิจการชั่วคราว โดยไม่ได้รับค่าชดเชย และอีกหลายคนจำต้องตัดสินใจปลิดชีวิตตนเอง แทนคำประกาศยอมแพ้ต่อวิกฤตเศรษฐกิจตกต่ำที่เกิดขึ้น  

สำหรับการระบาดของไวรัสโควิด-19 ในปัจจุบันพบว่า แรงงานมีการติดเชื้อและเสียชีวิตจำนวนมาก บางบริษัทไม่มีมาตรการตรวจเชิงรุกหรือตรวจเจอเชื้อก็ไม่มีเตียงในการรักษา โดยเฉพาะกลุ่มคนงานเปราะบาง เช่น คนงานหญิงตั้งครรภ์ เป็นต้น รวมถึงการที่ไม่มีการดูแลเรื่องโรงพยาบาลสนาม ทำให้มีการแพร่กระจายโรคสู่ครอบครัวและชุมชน

ย้อนไปก่อนหน้านี้ ได้มีความพยายามของเครือข่ายแรงงานเพื่อสิทธิประชาชน กลุ่มสหภาพแรงงานย่านรังสิตและใกล้เคียง ที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดของโควิด-19 พื้นที่สมุทรปราการ สระบุรี รังสิต และปทุมธานี ส่งตัวแทนมาที่กระทรวงแรงงานกว่า 20 คน เข้ายื่นจดหมายเปิดผนึกถึงนายสุชาติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่าการกระทวงแรงงาน เพื่อหาทางออกจากวิกฤตโควิด-19 ที่เกิดขึ้นในขณะนี้

ทั้งนี้ กลุ่มผู้ใช้แรงงานที่เดินทางเข้ายื่นหนังสือดังกล่าว ยังได้แต่งกายด้วยชุดคลุมท้อง และชูป้ายข้อเรียกร้องบริเวณด้านหน้ากระทรวง จากนั้นได้เข้าหารือกับทางกระทรวงแรงงาน โดยมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ร่วมหารือด้วย

นายสุทัศน์  เอี่ยมแสง  ตัวแทนกลุ่มสหภาพแรงงานย่านรังสิตและใกล้เคียง ระบุว่า จากการสำรวจสถานการณ์กลุ่มแรงงานที่ติดเชื้อโควิด-19 ย่านรังสิตและพื้นที่ใกล้เคียง พบว่า มีจำนวนมากที่ไม่ได้เข้าสู่กระบวนการรักษาการเอกซเรย์ปอด การรับยา

บางบริษัทมีคำสั่งให้กักตัวที่บ้านแค่ 7 วัน แล้วกลับไปทำงาน ยกตัวอย่างเช่น บริษัทแห่งหนึ่งมีคนงาน 4,000 คนตรวจคัดกรองเชิงรุก 1,000 คน ติดเชื้อ 200 คน คิดเป็นร้อยละ 20 บริษัทให้กักตัว และปิดเพียง 7 วันแล้วเปิดให้ทำงาน โดยเข้า-ออกประตูด้านหลัง ซึ่งไม่มีหน่วยงานรัฐเข้ามาตรวจสอบข้อเท็จจริง

อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีตัวอย่างบริษัทที่ใส่ใจดูแลพนักงาน เช่น เมื่อทราบว่ามีผู้ติดเชื้อ 20 คน ก็ประกาศปิดทันที 14 วัน เพื่อทำความสะอาด และตรวจเชิงรุกทุกคน ก่อนที่จะเปิดทำการ หรือ ตรวจเชิงรุกทุกสัปดาห์ ถ้าติดเชื้อจะใช้หอพักในโรงงานเป็นสถานที่แยกกักตัว และเช่าหอพักข้างนอกให้กับคนงานที่ไม่ติดเชื้อ ที่สำคัญคือ ฉีดวัคซีนให้คนงานครบ 2 เข็มแล้วด้วย

“แรงงานต้องสังเวยอีกกี่ชีวิต เพราะนโยบายกระทรวงแรงงานที่ออกมายังไม่ตอบโจทย์  แรงงานจำนวนไม่น้อยยังหลุดจากระบบการดูแลรักษา หลายคนทนทุกข์เข้าไม่ถึงการรักษา ต้องตกงาน อดมื้อกินมื้อ ไร้ความมั่นคง กู้หนี้ยืมสินเป็นค่าใช้จ่ายระหว่างที่มีประกาศปิดกิจการชั่วคราว ไม่ได้รับค่าชดเชย บางบริษัทไม่มีมาตรการตรวจเชิงรุก หรือตรวจเจอเชื้อแต่ไม่แยกกักตัวรักษา” นายสุทัศน์ กล่าวทิ้งท้าย

ทางด้าน นางสาวอัณธิกา โคตะมะ รองเลขาธิการกลุ่มสหภาพแรงงานย่านรังสิตและใกล้เคียง  กล่าวว่า คนงานกลุ่มเปราะบางที่เป็นหญิงตั้งครรภ์ ขณะนี้ติดโควิด-19 เสียชีวิตรายวัน เพราะถูกลอยแพ ปฏิเสธการทำคลอด ไร้การรักษา ไม่มีการตรวจคัดกรองเชิงรุก และแยกคนงานที่ป่วยออกจากโรงงานทันที เช่น หลายบริษัทยังให้ทำงานตามปกติ เสี่ยงติดเชื้อ เพราะใช้พื้นที่ปะปนกัน เสี่ยงต่อระบบทางเดินหายใจ เนื่องจากสรีระของหญิงตั้งครรภ์จะมีภาวะอึดอัดหายใจลำบาก เหนื่อยง่าย

นางสาวอัณธิกา ได้ตัวอย่างกรณีหญิงท้อง 8 เดือน ติดเชื้อโควิด-19 ต้องไปเข้ารับการผ่าคลอดที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งมีค่าใช้จ่ายทั้งหมดสูงถึง 150,000 บาท และขณะผ่าคลอดคนงานหญิงรายนี้ได้เสียชีวิตลง                                                                         

นางสาวอัณธิกากล่าวอีกว่า จากวิกฤติที่เกิดขึ้นทางเครือข่ายฯ มีข้อเสนอต่อกระทรวงแรงงาน เพื่อนำไปพิจารณา ดังนี้ 1.สนับสนุนให้ทุกบริษัทตรวจคัดกรองเชิงรุกให้กับคนงาน เพื่อคัดกรองผู้ที่ติดเชื้อและไม่ติดเชื้อ 2.จัดหาสถานที่สำหรับคนงานที่ต้องแยกกักตัวรักษา ทั้งในส่วนพื้นที่ของบริษัทหรือการประสานชุมชนในการจัดหาสถานที่ เช่น โรงเรียน วัด เป็นต้น รวมถึงการมีโรงพยาบาลสนามที่มีมาตรฐาน มีบุคลากร แพทย์ พยาบาลในการดูแลผู้ติดเชื้อ ตลอดจนมีระบบการประสานส่งต่อคนงานที่มีอาการรุนแรง  

3.ต้องมีมาตรการในการดูแลกลุ่มเปราะบาง เช่น กลุ่มคนงานหญิงตั้งครรภ์ เป็นต้น โดยจัดสถานที่ทำงานให้เหมาะสมกับหญิงตั้งครรภ์ให้มีความปลอดภัย และมีการ
ช่วยเหลือด้านสวัสดิการในการคลอดบุตรในกรณีที่ติดเชื้อ และคนงานหญิงที่ตั้งครรภ์ติดโควิดต้องไม่ถูกปฏิเสธการทำคลอดหรือการรักษาโควิด

4.เร่งจัดหาวัคซีน เพื่อคนงานอย่างเร่งด่วน  และ 5.มีมาตรการเยียวยาชัดเจนตามสิทธิของลูกจ้าง และสิทธิในการเยียวยาเพิ่มเติมตามมาตรการภาครัฐ ทั้งกลุ่ม
เปราะบาง กลุ่มคนงานหญิงตั้งครรภ์ กลุ่มครอบครัวคนงานที่เสียชีวิตจากโควิค-19

ขณะที่ นายสุชาติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน กล่าวภายหลังหารือร่วมกับกลุ่มเครือข่ายแรงงาน ว่า สำหรับข้อเรียกร้องดังกล่าวนั้น ปัจจุบันกระทรวงแรงงานได้ดำเนินการ ทั้งการตรวจคัดกรองโควิด-19 เชิงรุกในสถานประกอบการ การส่งเสริมให้สถานประกอบการดำเนินการตามโครงการ Factory Sandbox การฉีดวัคซีนป้องกันโควิด-19 แก่ ผู้ประกันตน และการเยียวยาแรงงานที่ได้รับผลกระทบจากโควิด-19

ส่วนมาตรการดูแลกลุ่มเปราะบาง เช่น กลุ่มคนงานหญิงตั้งครรภ์ โดยกำหนดให้มีการจัดสถานที่ทำงานใหม่ให้เหมาะสมกับหญิงตั้งครรภ์ให้มีความปลอดภัย พร้อมให้กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเร่งออกร่างประกาศกระทรวงโดยเร็วที่สุด และเร่งประชาสัมพันธ์ออกไป เพื่อขอความร่วมมือไปยังสถานประกอบการให้สตรีที่มีผลตรวจว่าตั้งครรภ์ ควรกำหนดให้มีการทำงานที่บ้าน (Work from Home) โดยให้จ่ายค่าแรงเต็มจำนวน เพื่อลดความเสี่ยงในการติดเชื้อโควิด-19

ล่าสุด จากความพยายามของพี่น้องแรงงาน มีความคืบหน้า เนื่องจากกระทรวงแรงงาน  ออกประกาศ เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2564 โดยรับปากจะช่วยเหลือแรงงาน รวมถึงให้นายจ้างดูแลสุขภาพลูกจ้างหญิงที่ตั้งครรภ์ ในช่วงการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 โดยให้ทำงานที่บ้านหรือทำงานที่ลดการสัมผัสหรือพบปะคนจำนวนมาก หรือหยุดงานโดยได้รับค่าจ้าง และวันที่นายจ้างให้ลูกจ้างซึ่งเป็นหญิงมีครรภ์หยุดงานไม่ถือเป็นวันหยุด หรือวันลา และให้นับอายุงานต่อเนื่อง

ถือเป็นการตอบรับเสียงสะท้อนของพี่น้องผู้ใช้แรงงานที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดอย่างหนักของไวรัสร้ายในขณะนี้ ซึ่งก็จะช่วยแก้ปัญหา และบรรเทาความเดือดร้อนไปได้ในระดับหนึ่ง

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/595944

สกู๊ปพิเศษ : ปรับระบบ‘รัฐราชการ’ ฝ่ามรสุมโควิด-เศรษฐกิจ

วันพฤหัสบดี ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 02.00 น.

ย้อนไปเมื่อกลางเดือน ก.ค. 2564 ศูนย์วิจัยกลุ่มธุรกิจการเงินเกียรตินาคินภัทร (KKP Research) ออกรายงาน“จุดเปลี่ยนการส่งออก เมื่อโลกเริ่มไม่สนใจไทยอีกต่อไป” ว่าด้วยประเทศไทยกำลังสูญเสียความสามารถในการแข่งขันด้านการส่งออก โดยหนึ่งในข้อเสนอแนะที่ถูกระบุในรายงานคือ “การปรับปรุงกฎระเบียบให้เหมาะสมพร้อมดึงดูดการลงทุน” ซึ่งประเด็นกฎระเบียบนี้ดูจะส่งผลกับการรับมือสถานการณ์การระบาดของไวรัสโควิด-19 ด้วย ดังที่มีการกล่าวถึงในงานเสวนา (ออนไลน์) “เมื่อโลกไม่สนใจไทยแล้วน้ำยารัฐราชการจะรับมืออย่างไร” เมื่อเร็วๆ นี้

ชัชฎา กำลังแพทย์ ศูนย์วิจัยความเหลื่อมล้ำและนโยบายสังคม คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มองการรับมือวิกฤติโรคระบาดโควิด-19 ของรัฐบาลปัจจุบันว่า “ความเป็นรัฐราชการเป็นปัญหาสำคัญเพราะยึดถือแต่กฎระเบียบและสายการบังคับบัญชาเป็นหลัก” เช่น การจัดซื้อวัคซีนหรืออุปกรณ์ทางการแพทย์ ส่วนการตั้งกรรมการก็ไม่ได้มีอำนาจดำเนินการอะไรแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ทำได้เพียงให้คำปรึกษาเท่านั้น แต่ก็ใช่ว่ารัฐราชการที่เป็นอยู่จะไม่ปรับตัว เพียงแต่ต้องถูกสังคมวิพากษ์วิจารณ์เสียก่อนจึงจะยอมปรับ

ส่วนคำถามที่ว่าเหตุใดรัฐราชการแบบเดียวกันจึงสามารถรับมือสถานการณ์ในปี 2563 ได้ดี คำตอบคือขณะนั้นไวรัสโควิด-19 ยังเป็นสายพันธุ์อื่นๆ ที่ไม่ได้แพร่เชื้อได้รวดเร็วแบบสายพันธุ์เดลต้าที่กำลังเผชิญอยู่ในปัจจุบัน ระบบสาธารณสุขที่มีอยู่จึงสามารถควบคุมสถานการณ์ในเวลานั้นได้ แต่เมื่อสถานการณ์เปลี่ยนไปในขณะที่ระบบราชการยังติดขัดกฎระเบียบ โดยเฉพาะที่แต่ละหน่วยงานต่างก็มีกฎหมายของตนเองให้ยึดถือ จึงไม่สามารถปรับตัวได้ทัน

“จากวิกฤติเฉพาะหน้า ตัวรัฐราชการต้องปรับที่สามารถทำได้อย่างรวดเร็วที่สุดคือกระจายอำนาจการบริหารจัดการโควิดไปลงในท้องถิ่น ถ้าเราไปดูที่ จ.นนทบุรี หรือ จ.ปทุมธานี จะเห็นว่าผู้ว่าฯ สามารถจัดการเรื่องต่างๆ ในพื้นที่ได้ค่อนข้างดี ทั้งซื้อวัคซีนด้วยเงินท้องถิ่น จัดหาที่พักคอย Hospitel (โรงแรมที่ถูกเปลี่ยนเป็นสถานที่กักตัว) ซึ่งพอไปดูในระดับท้องถิ่นค่อนข้างทำได้ดี

ในระดับต่างจังหวัดเองตอนนี้เกิดปรากฏการณ์ที่ทุกคนเดินทางกลับบ้านไปรักษาตัว ซึ่งมันไม่ใช่การทำงานของภาครัฐส่วนกลาง แต่เป็นการทำงานระดับจังหวัด โดยส่วนตัวคิดว่าการปรับตัวเพื่อที่จะหลุดจากวิกฤติโควิดที่ ณ ตอนนี้ค่อนข้างแย่ลงเรื่อยๆ คือต้องกระจายอำนาจ ให้แต่ละหน่วยงานระดับจังหวัดหรือระดับท้องถิ่นได้เป็นคนบริหารจัดการดูแลประชาชนเอง” ชัชฎา กล่าว

ขณะที่ วีระยุทธ กาญจน์ชูฉัตร อาจารย์เศรษฐศาสตร์การเมือง มหาวิทยาลัย National Graduate Institute for Policy Studies ประเทศญี่ปุ่น กล่าวถึงมาตรการทางเศรษฐกิจในสถานการณ์วิกฤติ ซึ่งในทางเศรษฐศาสตร์มีคำว่า “หลักเศรษฐศาสตร์ของเคนส์ (Keynesian Economics)” ที่กล่าวถึงปัจจัยพิจารณาในการออกนโยบายไว้ 1.มีผลลัพธ์ทวีคูณ เช่น งบประมาณถูกใช้ไปแล้วไปอยู่ที่ใดบ้าง

โดย “หากใช้งบฯ ไปแล้วไม่นานก็ไหลกลับเข้าระบบหรือเข้าร้านค้าปลีกชื่อดังถือว่าเงินไม่ไหล อาจมีประโยชน์บ้างแต่ก็เป็นเพียงประโยชน์ระยะสั้น เมื่อเทียบกับการทำให้เงินหมุนได้กว้างขวาง ไปสู่พ่อค้าแม่ค้า การก่อสร้าง คนงาน ฯลฯ แล้วกลับเข้าสู่ระบบ” จะเกิดประโยชน์แบบแพร่กระจายมากกว่า 2.ลดความไม่แน่นอน แก่นของวิกฤติคือคนรู้สึกไม่แน่นอนในชีวิต เช่น จะทำธุรกิจนี้ต่อไปหรือไม่

หรือถ้ากู้เงินมาแล้วจะเอาไปใช้ทำอะไรระหว่างยื้อกิจการเดิมหรือไปลงทุนทำอย่างอื่น ฯลฯ ซึ่ง “นโยบายของรัฐโดยเฉพาะการใช้งบประมาณต้องทำให้คนรู้สึกว่ายังมีความแน่นอนบางอย่างที่คาดหวังได้” เช่น สมมุติรัฐบาลกล้าประกาศว่าภายใน 5 ปีนี้ธุรกิจภาคการท่องเที่ยวคงไม่กลับมาเต็มที่ อาจกลับมาได้เพียงร้อยละ 50 จากเดิมเท่านั้น ดังนั้นอย่าฝากความหวังไว้กับอดีตอีก การใช้เงินก็จะไปในทิศทางอื่นที่คิดว่าเป็นประโยชน์กว่า

3.รักษาการจ้างงาน ต้องพยายามให้อยู่ใกล้จุดที่มีการจ้างงานเต็มที่เท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะสุดท้ายแล้วใครๆ ก็อยากมีงานทำ และงานเป็นสิ่งที่บ่งบอกตัวตนของแต่ละคน “ไม่มีใครอยากได้เงินเปล่าๆ เพราะการมีงานทำนั้นทำให้รู้สึกว่าตนเองมีคุณค่า” การใช้จ่ายงบประมาณรัฐโดยไม่คิดถึงเรื่องการจ้างงาน เท่ากับเป็นการนำเงินไปถมเพื่อรักษาอดีตแต่ไม่ได้สนใจปัจจุบันและอนาคต

แต่เมื่อดูร่างงบประมาณปี 2565 อาจารย์วีระยุทธ ให้ความเห็นว่า รัฐราชการไทยดูจะไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับสถานการณ์โควิด-19 เพราะเมื่อดูรูปแบบการใช้จ่ายงบประมาณก็แทบไม่พบความแตกต่างจากสถานการณ์ปกติ ทั้งที่รัฐจะเก็บภาษีได้น้อยลงแน่นอนจากการที่ธุรกิจและประชาชนมีรายได้ลดลง อีกทั้งหลักการทั้ง 3 ข้อข้างต้นก็ไม่เห็นว่าได้นำมาประกอบการพิจารณา เช่น การเยียวยาที่ภาคธุรกิจอยากรู้ว่าจะต้องไปทางไหน ควรลงทุนอะไร หรือประชาชนควรกลับไปอยู่บ้านเกิดต่างจังหวัดหรือไม่ กลับไปแล้วจะมีงานทำหรือเปล่า เป็นต้น

“มันต้องยอมให้จุดตั้งต้นอยู่ที่ท้องถิ่นไม่ใช่อยู่ที่ส่วนกลาง จุดตั้งต้นมันต้องอยู่ที่ท้องถิ่นแล้วในภาวะวิกฤติแบบนี้ ว่าแต่ละท้องถิ่นเขาจัดการกับคนของเขาควรจะไปในทิศทางใด เพราะแต่ละพื้นที่มันจะมีปัญหาไม่เหมือนกัน แล้วตลาดงานในระดับพื้นที่มันไม่เหมือนกัน ดังนั้นรัฐส่วนกลางควรจะไป Focus (เน้น) เรื่องสำคัญ เช่น การจัดหาวัคซีน การกระจายวัคซีน คือเรียกว่ามีการแบ่งงานกันทำมากขึ้น ซึ่งตรงนี้ก็ยังไม่เห็น

งบประมาณพูดได้เลยว่ายังมีวิธีการทำในรูปแบบเดิมๆ ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องการเบิกจ่ายที่มีปัญหา งบประมาณสาธารณสุขที่ออกแบบไว้ ที่กันไว้แล้ว แต่เวลาไปจัดสรรจริง เบิกจ่ายจริง อุปกรณ์การแพทย์ก็ไม่ถึง เครื่องช่วยหายใจ อะไรที่มีการตั้งงบไว้ในปีที่แล้วก็ไม่มีการเบิกจ่ายเพราะติดเรื่องระเบียบราชการ ตรงนี้มันสะท้อนว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงหรือว่ายืดหยุ่นอะไรกับความเดือดร้อน” อาจารย์วีระยุทธ กล่าว

อาจารย์วีระยุทธ ทิ้งท้ายด้วยความเห็นว่า วิกฤติที่เกิดขึ้นทำให้คนไทยมองการเมืองและเศรษฐกิจไม่ใช่เรื่องไกลตัว นำไปสู่ความตระหนักว่าการเลือกของตนเองมีผลอย่างไร และ
ช่วยกันตรวจสอบการทำงาน รวมถึงการแข่งขันกันในเชิงนโยบายต้องลงลึกในรายละเอียดการแก้ปัญหามากขึ้น แทนที่แบบเดิมๆ ที่มักเน้นสรรหาคำที่มีผลดูดีทางการตลาดมาใช้

และต้องย้ำว่า “การปฏิรูปรัฐราชการเป็นเรื่องสำคัญ”เพราะจะขับเคลื่อนสังคมสู่ยุคดิจิทัลได้อย่างไรหากทุกวันนี้ยังต้องสแกนและเซ็นเอกสาร หรือจะเป็นเศรษฐกิจสีเขียว (เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม) ได้อย่างไรหากยังใช้เอกสาร หรือจะทำระบบคลาวด์ยังต้องของบประมาณก่อสร้างอาคารใหม่!!!SCOOP@NAEWNA.COM

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/595001

สกู๊ปพิเศษ : สทน.ปลื้ม สัมมนาออนไลน์ผลตอบรับดีเกินคาด เดินหน้าผลักดันเทคโนโลยีฉายรังสีพัฒนาอาหารพื้นถิ่น

วันอาทิตย์ ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

เสร็จสิ้นไปแล้วสำหรับงานสัมมนาออนไลน์ในรูปแบบ Virtual Online “พัฒนาอาหารพื้นถิ่นสู่มาตรฐานสากล เพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจชุมชนด้วยเทคโนโลยีฉายรังสี”  ที่มาพัฒนาและต่อยอดความรู้ด้านการฉายรังสีเพิ่มมูลค่าอาหารถิ่นให้กับผู้ประกอบการ ซึ่งสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) หรือ สทน. ได้ดำเนินโครงการร่วมกับ 3 มหาวิทยาลัยราชภัฏ (มรภ.) โดยมีผู้เข้าชมงานสัมมนาออนไลน์ทั้ง 3 ครั้ง รวมกว่า 12,000 คน

หลังจากที่สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) หรือ สทน.ได้จัดทำกิจกรรมการถ่ายทอดเทคโนโลยีการสร้างมูลค่าให้กับอาหารพื้นถิ่น ด้วยการฉายรังสีอาหาร ปี 2564 เพื่อเป็นการส่งเสริมและพัฒนาผลิตภัณฑ์ของผู้ประกอบการรายย่อย โดยเฉพาะพี่น้องชาว OTOP กลุ่มอาหารพื้นถิ่นให้สามารถผลิตสินค้าและต่อยอดได้ในเชิงพาณิชย์  โดยยังคงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ในแต่ละภูมิภาค

โดย สทน.ได้ร่วมกับ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา (มรภ.พระนครศรีอยุธยา)  มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี (มรภ.ธนบุรี) และ มหาวิทยาลัยราชภัฏ
ราชนครินทร์ (มรภ.ราชนครินทร์) จัดงานสัมมนาในรูปแบบ Virtual Online ผ่านทางระบบ Zoom ทาง Facebook LiveFanpage  และช่อง Youtube ของสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ เมื่อวันที่ 4-6 สิงหาคม 2564 ที่ผ่านมา

ซึ่งการสัมมนาออนไลน์ดังกล่าวได้รับผลตอบรับเป็นอย่างดี โดยมีผู้เข้าร่วมทั้ง 3 ครั้ง เป็นจำนวนรวมกว่า 12,000 คน ไม่ว่าจะเป็นผู้ประกอบการ SMEs ผู้ประกอบการ OTOP นิสิตนักศึกษา และบุคคลทั่วไปที่สนใจในเรื่องนี้

สำหรับกิจกรรมภายในงานทั้ง 3 ครั้ง อัดแน่นครบรสทั้งสาระและความบันเทิง ประกอบด้วยการบรรยาย “ความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีทางด้านอาหารฉายรังสี” โดย คุณกาญจนา ชาหอม นักวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ จาก สทน. หัวข้อ “การเพิ่มมูลค่าของอาหารถิ่น” โดย ผศ.ดร.พิทยา ใจคำ อาจารย์ประจำหลักสูตรวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหารคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มรภ.พระนครศรีอยุธยา คุณศศิอาภา บุญคง ประธานหลักสูตร สาขาวิชาคหกรรมศาสตร์มรภ.ธนบุรี และ ดร.นรากร ศรีสุข รองผู้อำนวยการสำนักวิจัยและพัฒนา มรภ.ราชนครินทร์

นอกจากนี้ ยังมีการบรรยายในหัวข้อ “การตลาดออนไลน์” โดยเหล่ากูรูนักการตลาดดิจิทัล ที่จะมาช่วยแนะนำเทคนิคการเข้าถึงผู้บริโภคในยุคโควิด ให้กับผู้เข้าชมกิจกรรมออนไลน์ด้วย นำโดย คุณทิปมัณฑิตา จินดา ผู้ก่อตั้งและเจ้าของแฟนเพจ Digital Tips Academy และ LINE Certified Coach and Recommended Coach ปี 2018-2021 คุณธีรานนท์ ศิริกุลพิริยะ Digital Marketing Consult  และ คุณเดชา วัฒนสุพงษ์ หรือโค้ชหมี เจ้าของเพจ “คิดว่าดีก็ทำต่อไป” และ “คิดว่าดี Academy”

การสัมมนาออนไลน์ในครั้งนี้ ยังได้เชิญผู้ประกอบการตัวจริงที่ประสบความสำเร็จด้วยผลิตภัณฑ์ที่ผ่านการฉายรังสี มาร่วมพูดคุย พร้อมตอบทุกข้อสงสัยเกี่ยวกับการนำผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่นมาตรวจวิเคราะห์เพื่อฉายรังสี ในการเสวนาหัวข้อ “พัฒนาอาหารพื้นถิ่น สู่มาตรฐานสากล เพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจชุมชน ด้วยเทคโนโลยีฉายรังสี”โดย คุณนฤมล เนรมิตมานสุข หัวหน้าฝ่ายตรวจวิเคราะห์ จาก สทน., คุณพรเทพ  เทพเสนา  ผู้จัดการทั่วไป บริษัท ไทยอินโนฟู้ด จำกัด เจ้าของผลิตภัณฑ์ “แหนมตุ้มจิ๋ว”ตราสุทธิลักษณ์, คุณวสันต์ กอบุตร กรรมการผู้จัดการ บริษัท แคร์ฟู้ด (ประเทศไทย) จำกัด เจ้าของผลิตภัณฑ์ “ฉัยลัย ปูไข่ดองฉายรังสี”, คุณณัฐวุฒิอนันตสุคนธ์ บริษัท พี โอ เค อิมปอร์ต แอนด์ เอ๊กซ์ปอร์ต(ประเทศไทย) จำกัด, คุณศุภชัย กิมชูวาณิช บริษัท โชคชัย เฮิร์บ จำกัด

นอกจากนี้ยังได้เชิญเหล่าคนดังผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนมาร่วมพูดคุยในแต่ละวันด้วย ได้แก่ คุณอินท์ชลิตาผุลลาภิวัฒน์ พิธีกรรายการ ชีพจรลงพุง ช่องอมรินทร์ทีวี เชฟเอิร์ท-คุณศริตวรรธน์ วันวิชิตกูร, คุณตุ๊ก-ชนกวนันท์รักชีพ

โดยภายในงานสัมมนาทั้ง 3 ครั้งมีเนื้อหาครอบคลุมทุกแง่มุม ตั้งแต่ความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีการฉายรังสีการพัฒนาเพื่อเพิ่มมูลค่าอาหารถิ่น และการตลาดออนไลน์ โดยมีวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิ และผู้เชี่ยวชาญหมุนเวียนกันมาให้ความรู้แก่ผู้ที่เข้าร่วมสัมมนาออนไลน์ในครั้งนี้ นอกจากนี้ ยังมีการเสวนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นของผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จจากผลิตภัณฑ์ที่ผ่านการฉายรังสี มินิคอนเสิร์ต และการเล่นเกมตอบคำถาม ซึ่งได้รับความสนใจจากผู้เข้าร่วมงานเป็นจำนวนมาก ซึ่งทาง สทน.หวังเป็นอย่างยิ่งว่าโครงการนี้จะมีส่วนช่วยให้ผู้ประกอบการอาหารพื้นถิ่นก้าวสู่ความสำเร็จในธุรกิจได้อย่างมั่นคงและยั่งยืนต่อไปในอนาคต

ทางด้าน รศ.ดร.ธวัชชัย อ่อนจันทร์ ผู้อำนวยการสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) หรือ สทน.เปิดเผยว่า สทน. เป็นสถาบันชั้นนำในการวิจัย สร้างนวัตกรรมและบริการด้านเทคโนโลยีนิวเคลียร์ โดยเฉพาะการสร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจและยกระดับสังคม ด้านอาหารปลอดภัย ด้วยการฉายรังสีผลิตผลการเกษตร และอาหารแปรรูปชนิดอื่นๆ ในเชิงพาณิชย์ได้ครบทุกชนิดของรังสีที่องค์การอนามัยโลกได้อนุญาตให้ใช้กับอาหาร คือรังสีแกมม่า รังสีเอ็กซ์ และรังสีอิเล็กตรอน

ฉะนั้น เพื่อเป็นการส่งเสริมและพัฒนาผลิตภัณฑ์ของผู้ประกอบการรายย่อย โดยเฉพาะพี่น้องชาว OTOP กลุ่มอาหารพื้นถิ่นให้สามารถผลิตสินค้าและต่อยอดได้ในเชิงพาณิชย์  โดยยังคงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ในแต่ละภูมิภาค สทน.จึงได้ร่วมกับ 3 มหาวิทยาลัยราชภัฏ (มรภ.)ประกอบด้วย มรภ.พระนครศรีอยุธยา มรภ.ธนบุรี และมรภ.
ราชนครินทร์ จัดสัมมนาออนไลน์ หัวข้อ “พัฒนาอาหารพื้นถิ่นสู่มาตรฐานสากล เพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจชุมชนด้วยเทคโนโลยีฉายรังสี” ภายใต้กิจกรรมเพื่อการถ่ายทอดเทคโนโลยีการสร้างมูลค่าให้กับอาหารพื้นถิ่น ด้วยการฉายรังสีอาหาร ปี 2564 ขึ้น

ทั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้ประกอบการสามารถนำความรู้ไปสร้างมูลค่าเพิ่มให้ผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่นและต่อยอดเชิงพาณิชย์ได้ รวมทั้งสร้างเครือข่ายความร่วมมือ
ในการถ่ายทอดเทคโนโลยีอาหารฉายรังสี ระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน กลุ่ม ชมรม สมาคมและสถาบันการศึกษา

“จากวิกฤติการระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้น คือ การที่ประชาชนหันมาใส่ใจสุขอนามัยเพิ่มมากขึ้น ฉะนั้น การพัฒนาคุณภาพและความปลอดภัยของสินค้า OTOP ให้ได้มาตรฐาน ด้วยเทคโนโลยีการฉายรังสี นอกจากจะทำให้เกิดประโยชน์ต่อผู้ประกอบการ กลุ่ม “อาหารพื้นถิ่น” แล้ว  ผู้บริโภคก็จะได้บริโภคอาหารที่สะอาดและปลอดภัย ทำให้มีสุขภาพแข็งแรงซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งเป้าหมายในการนำเทคโนโลยีการฉายรังสีอาหารลงสู่ชุมชน เพื่อสร้างการยอมรับและแก้ไขปัญหาๆ ให้แก่ประชาชนได้อย่างเป็นรูปธรรม” ผู้อำนวยการ สทน.กล่าว

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/593404

สกู๊ปพิเศษ : นักศึกษาเสนอสถานศึกษาตั้งศูนย์พักคอย ‘ชุมชนวัดโพธิ์เรียง’รีดศักยภาพสู้วิกฤติโควิด

วันอาทิตย์ ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

สถานการณ์โรคโควิด -19 ขณะนี้อยู่ในขั้นวิกฤติ จำนวนผู้ตายขึ้นหลักสองร้อย ยอดติดโควิดทะลุหลัก 2 หมื่นรายต่อวัน ทำให้ประเทศไทยประสบปัญหาเตียงในสถานพยาบาลระดับต่างๆ ไม่เพียงพอต่อการดูแลผู้ป่วยได้ทั้งหมด หลายคนต้องดูแลตัวเองอยู่ที่บ้าน หลายคนต้องเข้าระบบส่งตัวกลับไปรักษาที่ภูมิลำเนา จนสามารถผ่าน “วิกฤติเฉพาะตัว” ไปได้ พร้อมมาถอดบทเรียนผ่านเวทีเสวนาออนไลน์ “พลังเยาวชน สู้โควิด-19” จัดโดยเครือข่ายเยาวชนลดปัจจัยเสี่ยง สนับสนุนโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)

นายธนวัฒน์ ป่ากว้าง ประธานกลุ่มเมล็ดพันธุ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง บอกว่า การระบาดของโควิด-19 ทำให้มหาวิทยาลัยรามคำแหงปรับการเรียนออนไลน์ 100% แต่จากการสำรวจพื้นที่รอบๆ มหาวิทยาลัยพบว่านักศึกษาเกินครึ่งยังคงอยู่ที่หอพัก และมีจำนวนมากติดโควิด และจำนวนมากเสี่ยงสูงต้องกักตัว ซึ่งในช่วงที่ผ่านมามีนักศึกษาที่ประสานมายังตนเพื่อให้ช่วยประสานหาเตียง แต่ในพื้นที่ กทม.เตียงเต็มเพราะมีผู้ป่วยจำนวนมาก ทำให้มีนักศึกษาที่ติดเชื้อบางส่วนต้องดูแลตัวเองที่ห้องพัก บางส่วนประสานจังหวัดภูมิลำเนารับตัวกลับไปรักษาที่บ้านเกิด

ในส่วนของการช่วยเหลือจากมหาวิทยาลัยนั้นพบว่ามีการตั้งศูนย์ประสานงานโควิด-19 แต่ยังไม่สามารถให้การช่วยเหลือนักศึกษาได้ ส่วนตัวมองว่าด้วยศักยภาพมหาวิทยาลัยสามารถช่วยเหลือนักศึกษาที่ได้รับผลกระทบจากโรคโควิด-19 ได้มากกว่านี้ และคิดว่ามหาวิทยาลัยต่างๆ ทั่วประเทศควรจะทำดังนั้นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคมที่ผ่านมา ตนและเครือข่ายเยาวชนปกป้องสิทธิ์ ได้ยื่นหนังสือต่อกระทรวงการอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) เพื่อเรียกร้องให้มหาวิทยาลัยต่างๆ ดำเนินการดังนี้ 1.ตั้งศูนย์พักคอยสำหรับนักศึกษาติดโควิดระหว่างรอเข้ารับการรักษาและส่งตัวกลับภูมิลำเนา 2.ออกแบบกลไกการช่วยเหลือนักศึกษากลุ่มเสี่ยงที่ต้องกักตัวในห้องพักสนับสนุนยา อาหารจำเป็น 3.มหาวิทยาลัยเป็นเจ้าภาพหลักในการเจรจาเพื่อขอลดค่าเช่าห้อง พร้อมมีมาตรการช่วยเหลือเยียวยา เป็นต้น

ด้าน นายพัชรพงศ์ แก้วพัฒ นักศึกษาปริญญาโท อดีตผู้ป่วยโควิด -19 ที่รักษาหายแล้ว เล่าว่า ตนพักอาศัยอยู่ที่หอพักแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ มีอาการคล้ายไข้หวัด อยู่ 2 วัน จึงไปตรวจหาเชื้อโควิด-19 ผลเป็นบวก จึงรีบบอกเพื่อนๆ และครอบครัว โชคดีที่เพื่อนๆ ช่วยประสานสายด่วนต่างๆ เพื่อให้ตนได้เข้าสู่ระบบการรักษา แต่เนื่องจาก กทม. โควิดระบาดมากเตียงไม่พอ ทำให้ตนไม่มีเตียง เมื่อแสกน QR Code ที่มหาวิทยาลัยทำไว้เพื่อให้การช่วยเหลือนักศึกษาติดโควิด แต่ก็กังวลว่าอาจจะไม่ทันการณ์ เพราะตอนนั้นตนก็เริ่มมีอาการมากขึ้นประกอบกับตนอยู่หอพักที่มีผู้พักอาศัยจำนวนมาก จึงกังวลว่าจะแพร่เชื้อสู่ผู้พักอาศัยคนอื่นๆ จึงประสานขอกลับไปรักษาที่ภูมิลำเนา หลังประสานจังหวัดภูมิลำเนา และรอเจ้าหน้าที่มารับตัว ก็ขอให้เพื่อนข้างห้องช่วยหายาต้านไวรัส ยาสมุนไพร เพราะตอนนั้นเริ่มมีการการไอหนัก แน่นหน้าอก เจ็บอก หายใจไม่ทั่วท้อง น้ำมูก อาเจียน ยังดีที่กลับมารักษาที่บ้านเกิดได้ทัน แต่ที่ต่างจังหวัดก็พบว่าเตียงเริ่มเต็มแล้วเช่นกัน

“จากประสบการณ์ที่ประสบมาจึงอยากให้มหาวิทยาลัย ซึ่งมีความพร้อมทั้งสถานที่ บุคลากร และยานพาหนะ ในการจัดตั้งศูนย์พักคอย เพื่อดูแลผู้ป่วยอาการสีเขียวในเบื้องต้น เช่น วัดไข้ วัดความดัน วัดค่าออกซิเจนในปอด หากอาการแย่ลงจะได้ส่งรักษาตัวทัน เพราะการอยู่ที่ห้องคนเดียวทำให้รู้สึกกังวลมาก เหมือนไม่มีใครดูแล และฝากถึงพี่น้องประชาชนด้วยว่าอย่ารังเกียจ กีดกันผู้ติดเชื้อ ความรู้สึก จิตใจของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เครียด กังวลจากการติดโควิดก็มีมากพอแล้ว เราถึงได้เห็นว่ามีบางคนตัดสนใจทำร้ายตัวเอง ส่วนตัวโชคดีที่คนที่บ้าน ผู้นำหมู่บ้าน และเพื่อนบ้านไม่มีใครรังเกียจ มีความห่วงใยดังนั้นฝากขอกำลังใจให้ผู้ติดโควิดด้วย อย่ารังเกียจ หากกังวล เพียงแต่เซฟตัวเองด้วยการอยู่ไกล สวมหน้ากากอนามัย เว้นระยะห่าง อย่างเข้มข้น” นายพัชรพงศ์ กล่าว

น.ส.เกวลิน ทองฤทธิ์ นักศึกษาปริญญาตรี กล่าวว่า ตนเป็นกลุ่มเสี่ยงสูงต้องกักตัว 14 วัน เพราะไปสัมผัสคนติดเชื้อยืนยัน ตอนแรกตกใจมาก ยิ่งตนอยู่ห้องพักคนเดียว ไม่รู้จักใคร ไม่รู้ว่าต้องขอความช่วยเหลือใคร แม้แต่มหาวิทยาลัยเองก็ไม่ทราบว่าจะต้องติดต่อผ่านช่องทางไหน ดังนั้นสิ่งที่ต้องมีให้มากที่สุดคือ สติ คิดแล้วว่าตนไม่มีประกันสุขภาพโควิด หากติดเชื้อจริงอาจจะไม่มีเตียงรักษา จึงบอกกับทางบ้านว่าเราเป็นกลุ่มเสี่ยงสูง หากติดเชื้อขึ้นมาจริงก็ขอให้ช่วยประสานหาเตียงในจังหวัดบ้านเกิดด้วย ถือเป็นการวางแผนไว้ล่วงหน้า ทั้งนี้ตนฉีดวัคซีนแล้ว 1 เข็มแต่ช่วงที่กักตัวนั้นมีความเครียด แต่เนื่องจากมีภาระหน้าที่ในการสอนหนังสือ จึงพยายามทำตัวให้ปกติ สอนหนังสือให้นักเรียนอย่างดีที่สุด เพื่อไม่ให้ความเครียดของเราส่งผลต่อนักเรียนด้วย

“ในตอนที่เรายังหาหนทางอะไรไม่ได้ แต่เมื่อไม่หยุดค้นหาเราก็จะเจอหนทางอยู่เสมอ โดยมีพี่ๆ เครือข่ายไม่ว่าจะเป็นเครือข่ายเยาวชนป้องกันนักดื่มหน้าใหม่ เครือข่ายเด็กรุ่นใหม่ไม่พนัน จึงได้ประสานขอความช่วยเหลือไป และก็ได้รับการช่วยเหลือ นอกจากกลุ่มผู้ป่วยแล้ว กลุ่มที่ต้องได้รับการดูแลด้วยคือกลุ่มเสี่ยงสูง เขามีโอกาสติดเชื้อเหมือนกัน จึงต้องมีการช่วยเหลือต้องไม่ทอดทิ้งเขา โดยควรมีศูนย์กลางช่วยประสานงานกลุ่มเสี่ยงต้องกักตัว เพื่อให้การช่วยเหลือในด้านต่างๆ ทั้ง ยา อาหาร ของใช้จำเป็น” น.ส.เกวลิน กล่าว

ขณะที่ นายสุรนาถ แป้นประเสริฐ แกนนำชุมชนวัดโพธิ์เรียง เขตบางกอกน้อย ผู้ประสานงานเครือข่ายบางกอกนี้ดีจัง เล่าว่า ชุมชนเมืองมีความแออัด การจะเว้นระยะห่าง หรือพื้นที่ใช้สอยอย่างคล่องตัวจึงยากลำบาก เฉพาะชุมชนวัดโพธิ์เรียงและชุมชนใกล้เคียงก็มีการติดเชื้อต่อเนื่อง 4 ชุมชนกว่า 400 คน มีกลุ่มเสี่ยงต้องกักตัว และคนที่ยังรอตรวจอีกหลายร้อยคน ไม่นับรวมคนที่เข้าไม่ถึงสิทธิการตรวจมีอีกจำนวนมาก ด้วยเหตุผลการรับรองอย่างเป็นทางการต้องมาจากหน่วยตรวจที่เป็นทางการเท่านั้น อย่างไรก็ตาม การทำงานภายใต้การดูแลของชุมชน ต้องใช้การประชาสัมพันธ์ และขอความร่วมมือกันมากขึ้น เพราะเข้าใจว่าด้วยการอยู่ในชุมชน พื้นที่จำกัดจะมีการออกมาเจอกันบ้าง อย่างน้อยคือการซื้อข้าวของ ซึ่งเพิ่มโอกาสติดเชื้อได้

นายสุรนาถเล่าต่อว่า ในการทำงานเรื่องการควบคุมป้องกันโรคในชุมชน นั้นจากการประเมินแล้วว่าน่าจะมีการระบาดเพิ่มมากขึ้นดังนั้นจึงมีการเปิดสายด่วนเป็นเบอร์โทรศัพท์ของคณะทำงานเพื่อติดต่อสื่อสารให้คำแนะนำและให้การช่วยเหลือ ช่วยไม่ให้เกิดความวุ่นวาย โดยพยายามให้คนหยุดอยู่บ้านมากขึ้น พร้อมให้การช่วยเหลือเรื่องอาหาร ทั้งจากฝ่ายการเมือง และเครือข่ายภาคประชาชนทั้งใน กทม. และต่างจังหวัดให้การช่วยเหลือจัดส่งวัตถุดิบเพื่อปรุงอาหารมาให้ชุมชนเพื่อปรุงอาหารแจกจ่าย หรือวัตถุดิบตามบ้าน พร้อมตั้งครัวกลางสำหรับคนที่มีเงินน้อยหรือไม่มีเงินให้เข้าถึง ดังนั้นเรื่องอาหารการกินไม่เป็นปัญหามากนัก แต่ที่เป็นปัญหาคือเรื่องการส่งต่อผู้ป่วยเข้าระบบการรักษา พร้อมทั้งประสานขอถุงยังชีพจากสภากาชาดไทยที่มียา และของใช้จำเป็นที่นอกเหนือจากอาหารการกินมาให้กับบ้านที่มีผู้ติดเชื้อ หรือบ้านกลุ่มเสี่ยง

ที่สำคัญคือการให้ความรู้ และประชาสัมพันธ์เรื่องที่ต้องการความร่วมมือจากประชาชนผ่านเสียงตามสาย ทำให้เกิดความร่วมมือไม่รังเกียจกัน ทั้งนี้เมื่อเจอวิกฤติเราต้องตั้งหลัก ถ้าเราเมาหมัด หรือมึนงงกับสถานการณ์จะยิ่งทำให้สถานการณ์ยิ่งแย่ลง แม้กระทั่งเรื่องขยะติดเชื้อก็มีการขอความร่วมมือและสอนการทิ้งที่ถูกต้อง หลังๆ ทำข้อเสนอ ส่งถึงผู้ว่าฯ กทม.ในการตั้งศูนย์พักคอย เพื่อแยกผู้ป่วยที่เพิ่มจำนวนขึ้นให้ออกจากครอบครัว และต้องสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับประโยชน์ของพักคอยจะช่วยแก้วิกฤติการระบาดของโรคโควิดได้ ไม่ใช่ปล่อยให้ชาวบ้านทำความเข้าใจกันเอง ลือกันไปว่าการมีศูนย์พักคอยอยู่ใกล้ชุมชนจะยิ่งทำให้เสี่ยงเกิดการติดเชื้อในชุมชน ซึ่งตอนนี้ศูนย์พักคอยมีมากขึ้น และมีความพร้อมมากขึ้นด้วย

“พลังของเรา ตอนนี้กำลังถูกนิยามใหม่ เดิมรัฐทำให้เราเป็นเหมือนผู้ได้รับผลกระทบ ทำให้เกิดความระโหยโรยแรง มาตรการออกมาแบบไหนก็ทำแบบนั้น แต่พอเราไม่ใช่แบบนั้น เราเชื่อว่าจะใช้พลังที่มีทั้งหมดเข้าไปมีส่วนร่วมไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง และที่ผ่านมาเราพยายามทำในบทบาทหน้าที่ที่ทำได้ และทำเกินหน้าที่ทุกครั้ง การเข้าไปทำงานที่เสี่ยงติดเชื้อเช่น เห็นคนป่วยอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะช่วยเหลือ ยังดีที่มีชุด PPE ใส่ แต่หลังจากนี้หากต้องทำงานเชิงรุกมากขึ้น ก็ต้องมีอุปกรณ์ป้องกันมากขึ้น และที่จริงอยากเราเองก็อยากจะมียาพื้นฐาน หรือเครื่องวัดออกซิเจนปลายนิ้ว และกำลังระดมฟ้าทะลายโจรด้วย” นายสุรนาถ กล่าว

นี่คืออีกด้านหนึ่งของความพยายามในการต่อสู้กับวิกฤติโควิดในประเทศไทย