#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/568312

สกู๊ปพิเศษ : การจัดการปัญหา‘ขยะอิเล็กทรอนิกส์’ ภารกิจเพื่อสิ่งแวดล้อมและคุณภาพชีวิตชุมชน

วันอาทิตย์ ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2564, 06.30 น.

“ขยะอิเล็กทรอนิกส์”ในประเทศไทยมีปริมาณเพิ่มขึ้นทุกปี

จากรายงานสถานการณ์คุณภาพสิ่งแวดล้อมของกรมควบคุมมลพิษ คาดการณ์ว่าในปี 2563 ประเทศไทยมีปริมาณของเสียอันตรายจากชุมชนเกิดขึ้นประมาณ 656,651 ตัน (เพิ่มขึ้นจากปี 2562 ร้อยละ 1.6) โดยเป็นขยะอิเล็กทรอนิกส์ 428,113 ตัน (คิดเป็นร้อยละ 65 ของของเสียอันตรายทั้งหมด) แต่เนื่องด้วยไม่มีระบบการจัดการที่เหมาะสมตั้งแต่บ้านเรือนจนถึงปลายทาง ทำให้ปัญหาการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ส่งผลกระทบต่อสุขภาพของคนในสังคม เศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม

ดังนั้น เพื่อให้การจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ จึงจำเป็นต้องสนับสนุนและส่งเสริมงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชนทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพ ตั้งแต่การรวบรวมข้อมูลที่เกิดขึ้นตั้งแต่ต้นทาง จนถึงการรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ปลายทาง

สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ได้สนับสนุนทุนวิจัยแก่ศูนย์ความเป็นเลิศด้านการจัดการสารและของเสียอันตราย (ศสอ.) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภายใต้ แผนงานวิจัยท้าทายไทย: การจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชน ระยะที่ 1 โดยเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2562 มี 4 เป้าหมายที่สำคัญ ได้แก่ 1.เพื่อศึกษาวงจรและจัดทำระบบฐานข้อมูลขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชน 2.เพื่อศึกษาและพัฒนารูปแบบการจัดการรวบรวมและขนส่งขยะอิเล็กทรอนิกส์ และของเสียอันตรายชุมชน 3.เพื่อพัฒนาแนวทางและรูปแบบในการเสริมสร้างความตระหนักด้านสิ่งแวดล้อมจากการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชนอย่างถูกต้อง และ 4.เพื่อวิจัยและพัฒนาการออกแบบผลิตภัณฑ์ เพื่อลดผลกระทบจากพื้นที่เสี่ยง

รศ.ดร.สุธา ขาวเธียร ผู้อำนวยการศูนย์ความเป็นเลิศด้านการจัดการสารและของเสียอันตราย (ศสอ.) กล่าวว่า จากการดำเนินงานแผนงานวิจัยการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชน ระยะที่ 1 ในภาพรวมได้ข้อสรุปสองส่วนคือ ส่วนที่หนึ่ง ได้ทราบปริมาณและประเภทของขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่เกิดขึ้น ณ แหล่งกำเนิด โดยจากผลการประเมินปริมาณขยะอิเล็กทรอนิกส์ จำนวน 7 ชนิด ได้แก่ โทรทัศน์ ตู้เย็นเครื่องปรับอากาศ เครื่องซักผ้า คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ โน้ตบุ๊ค โทรศัพท์มือถือหรือแท็บเลต และของเสียอันตราย 2 ชนิด ได้แก่ หลอดไฟ และถ่านไฟฉาย ด้วยวิธี Consumption use modelพบว่า ขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชนทั้งประเทศ ในปี 2562 มีปริมาณ 607,575.75 ตันต่อปี

จากการนำข้อมูลปริมาณขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ได้จากการประเมินมาประมวลผลรวมกับข้อมูลทางสถิติ เพื่อศึกษาผังการไหลการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์จำนวน 7 ชนิด พบว่าขยะอิเล็กทรอนิกส์จากผู้ก่อกำเนิดจะถูกส่งต่อไปยังผู้เก็บรวบรวมและรื้อแยก โดยแบ่งการจัดการออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ การจัดการโดยโรงงานอุตสาหกรรม (ร้อยละ 28.00) และการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ โดยชุมชน (ร้อยละ 50.00)

อย่างไรก็ตาม มีขยะอิเล็กทรอนิกส์บางส่วนที่ยังไม่ได้รับการจัดการ โดยจะถูกเก็บไว้ในส่วนของครัวเรือน

ส่วนที่สอง ได้ทราบเกี่ยวกับวิธีการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์โดยชุมชน ชุมชนรื้อแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์กระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาคในประเทศไทย โดยชุมชนรื้อแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือผู้ประกอบการทำการรื้อแยกด้วยวิธีทางกายภาพ เพื่อให้ได้วัสดุที่สามารถนำไปขายต่อ ส่วนเศษวัสดุเหลือทิ้งจะถูกนำไปเผาหรือฝังกลบ ซึ่งไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการ จากผลการศึกษาพบว่าขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่เข้าสู่พื้นที่ทั้งหมด สามารถรื้อแยกเป็นวัสดุที่ขายได้คิดเป็นร้อยละ 78 ได้แก่ เหล็ก พลาสติก ทองแดง อะลูมิเนียม สายไฟ แผงวงจร โลหะผสม และสเตนเลส และเศษวัสดุเหลือทิ้งคิดเป็นร้อยละ 22 ได้แก่ แก้ว พลาสติกทนความร้อน โฟมโพลียูรีเทน ยาง สารละลายน้ำเกลือ และสารทำความเย็น

นอกจากนี้ ยังพบว่าในกระบวนการรื้อแยกและจัดการวัสดุบางประเภท เช่น การเผาสายไฟเพื่อให้ได้ทองแดง การทุบหน้าจอ CRT ในโทรทัศน์เพื่อให้ได้เหล็ก และการกำจัดโฟมในตู้เย็นด้วยวิธีการเผา ทำให้เกิดการปนเปื้อนสู่สิ่งแวดล้อมและส่งผลต่อสุขภาพของชาวบ้านในชุมชน ซึ่งสอดคล้องกับผลการศึกษาสิ่งแวดล้อมด้านอากาศ ดิน น้ำผิวดิน และน้ำใต้ดินบริเวณพื้นที่ประกอบกิจกรรมรื้อแยกและพื้นที่โดยรอบที่เกี่ยวเนื่องกับการรื้อแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ ด้วยการวิเคราะห์โลหะหนัก 8 ชนิด ได้แก่ ทองแดง นิกเกิล สังกะสี แมงกานีส โครเมียม แคดเมียม ตะกั่ว และสารหนู พบว่าพื้นที่ประกอบกิจกรรมรื้อแยกมีแนวโน้มปริมาณโลหะหนักสูงกว่าในพื้นที่ที่ไม่ประกอบกิจกรรมรื้อแยก

“จากผลการศึกษาทำให้ทราบว่าการประกอบอาชีพอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพของผู้ประกอบการ ประชาชนที่อาศัยอยู่ใกล้เคียง อีกทั้งยังสามารถก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศในชุมชนอีกด้วย ดังนั้นเพื่อให้การประกอบอาชีพรื้อแยกดำเนินไปได้โดยก่อให้เกิดผลกระทบน้อยที่สุด ในส่วนของชุมชนรื้อแยกที่ไม่ได้มีกฎหมายใดมาควบคุมดูแลโดยเฉพาะ อาจถูกควบคุมด้วยกฎระเบียบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น แต่ก็ไม่ได้มีมาตรการควบคุมถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการรื้อแยกที่ชัดเจน ทำอย่างไรจึงจะยกระดับมาตรฐานการทำงานให้มีความปลอดภัยมากขึ้น และมีความเป็นไปได้มากน้อยเพียงใดที่จะผลักดันให้ชุมชนเหล่านี้เข้ามาอยู่ในระบบที่สามารถควบคุมดูแลได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย” รศ.ดร.สุธา กล่าว

ผู้อำนวยการ ศสอ. กล่าวต่อไปว่า ทางแผนงานฯได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับแนวทางในการลดผลกระทบ โดยได้สร้างสถานประกอบการต้นแบบด้วยหลักการทางวิศวกรรมศาสตร์ เพื่อลดกระทบทางสิ่งแวดล้อมที่แหล่งกำเนิด ซึ่งสถานประกอบการนี้มีแนวคิดที่ว่า ผู้ประกอบการสามารถใช้ประโยชน์จากพื้นที่ได้อย่างคุ้มค่าและก่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดทั้งในด้านประโยชน์การใช้สอยพื้นที่และการปฏิบัติงานของผู้ประกอบการ แต่อย่างไรก็ตามต้องให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด

จากผลการศึกษาที่ได้จากแผนงานฯ ในระยะที่ 1 ทำให้ได้ข้อมูลเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายชุมชนทั้งระบบ จนสามารถนำมาวางแผนการจัดการในภาพรวมได้ในระดับหนึ่ง แต่เพื่อให้ข้อมูลการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์มีความสมบูรณ์มากขึ้นจึงยังต้องมีการเก็บข้อมูลอย่างต่อเนื่องในแผนงานฯ ระยะที่ 2ซึ่งมุ่งหวังที่จะผลักดันให้ผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้องกับร่างพระราชบัญญัติการจัดการซากผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว

ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) เปิดเผยว่า ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเป็นต้นทุนสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ และเมื่อเกิดการพัฒนาแล้วมักจะมีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติไม่เหมาะสม เกิดมลพิษที่มีผลต่อสิ่งแวดล้อมทั้งคุณภาพดิน น้ำและอากาศ และส่งผลกระทบเชิงลบกลับมายังทรัพยากรอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การวิจัยและนวัตกรรมจึงเป็นแนวทางเบื้องต้นในการหาทางออกและคำตอบในการแก้ปัญหาดังกล่าวและเป็นปัจจัยสนับสนุนที่สำคัญในการดำเนินการตามยุทธศาสตร์ชาติด้านการสร้างการเติบโตบนคุณภาพชีวิตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

ทั้งนี้ ได้เน้นการวิจัยและนวัตกรรมเพื่อการอนุรักษ์ รักษา และฟื้นฟูฐานทรัพยากรธรรมชาติ เพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ สนับสนุนการเติบโตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและคุณภาพชีวิตของประชาชน เร่งแก้ไขปัญหาวิกฤติสิ่งแวดล้อม เพื่อควบคุมมลพิษทั้งทางอากาศ น้ำเสีย ขยะ และของเสียอันตรายที่เกิดจากการผลิตและการบริโภค ส่งเสริมการผลิตและการบริโภคที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและเพิ่มขีดความสามารถในการปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รวมทั้งการบริหารจัดการเพื่อลดความเสี่ยงด้านภัยพิบัติทางธรรมชาติ เพื่อสร้างเมืองที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมหรือเมืองสีเขียวและสร้างคุณภาพสิ่งแวดล้อมที่ดีให้กับประชาชน

สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) จึงสนับสนุนทุนวิจัยและนวัตกรรมตามแผนงานสำคัญของประเทศ ภายใต้กรอบการวิจัยที่กำหนดและเน้นการวิจัยเชิงรุก ซึ่งผลการวิจัยจะต้องมีเป้าหมายของผลผลิตและผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง สอดคล้องกับแผนงานหลัก มีการกำหนดตัวชี้วัดที่แสดงถึงการบรรลุเป้าหมายในระดับผลผลิตและผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในด้านความคุ้มค่า ประสิทธิภาพ และประสิทธิผล ทั้งเชิงปริมาณ คุณภาพ เวลา และต้นทุน มีกลุ่มเป้าหมายชัดเจน โดยมีแผนงานในการดำเนินการวิจัยและนวัตกรรมในโปรแกรม 7 โจทย์ท้าทายด้านทรัพยากร สิ่งแวดล้อม และการเกษตร มีเป้าหมายใช้ความรู้การวิจัยและนวัตกรรม เพื่อจัดการกับปัญหาท้าทายเร่งด่วนสำคัญของประเทศในด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม การเกษตร และบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/566665

สกู๊ปพิเศษ : ‘ความฝัน’ที่ต้อง‘ฟันฝ่า’ มิสเตอร์ดาวเทียมคนแรกของไทย

วันอาทิตย์ ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2564, 06.00 น.

ทุกคนล้วนมีความฝัน เล็กบ้างใหญ่บ้าง น้อยบ้างมากบ้าง แตกต่างกันไป

การทำตามความฝันของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน บางคนมุ่งมั่น ตั้งใจ ทุ่มเทจนทำให้ความฝันสำเร็จได้ดังที่ตั้งใจไว้ บางคนไปได้ครึ่งทาง บางคนก็ปล่อยให้ความฝันเป็นเพียงแค่ความฝัน

วันนี้ขอนำเสนอเรื่องราวความฝันของคนคนหนึ่งที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง

จากความฝันในวัยเยาว์ สู่การมุ่งมั่นเรียนรู้ จนสามารถสร้างดาวเทียมสัญชาติไทยดวงแรก  ส่งไปอยู่ในอวกาศในปี 2018 และยังเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการสร้างดาวเทียมดวงที่สองฝีมือเด็กมัธยม และเขากำลังจะสร้างตำนานด้วยการสร้างยานอวกาศไปดวงจันทร์ในอีก 7 ปีข้างหน้า

ดร.พงศธร สายสุจริต หรือ อาจารย์ปอม อาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลและการบินอวกาศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และรักษาการผู้อำนวยการสถาบันเทคโนโลยีอวกาศนานาชาติเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจประเทศไทย (INSTED) เกิดและโตที่ จ.อุตรดิตถ์ ก่อนจะย้ายมาอยู่กับลุง ที่ศูนย์สงครามพิเศษ จ.ลพบุรี สาเหตุเพราะไม่สนใจเรียน วันๆ เอาแต่นั่งรื้อวิทยุ โทรทัศน์ จนต้องส่งตัวมาดัดนิสัยในค่ายทหาร และศึกษาต่อระดับมัธยมต้น ที่โรงเรียนพระนารายณ์ สมัยเพิ่งดัดแปลงเล้าไก่เป็นห้องเรียน ต้องนั่งเรียนกับพื้นไม้กระดานมีเพียงหลังคาใบจากคุ้มแดดฝน

ภาพจำวัยเด็กที่เห็นจรวดทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า ทำให้เกิดความประทับใจเป็นอย่างยิ่ง และจุดพีคสุดคือ วันที่ 18 ธันวาคม 2536 มีการถ่ายทอดสดการส่งดาวเทียมไทยคมดวงแรกของไทย จากฐานส่งประเทศฝรั่งเศส วินาทีนั้นเขาบอกกับตัวเองว่า “อยากสร้างดาวเทียม” และมันเป็นจุดเริ่มต้นที่เขาไม่เคยหยุดฝันอีกเลย เวลาใครถามว่าโตขึ้นอยากทำอะไรก็จะตอบว่าอยากสร้างดาวเทียม ทุกคนหัวเราะและไล่เขาไปซ่อมวิทยุ ทีวี มีเพียง “ครูวิชัย” ครูสอนวิทยาศาสตร์เพียงคนเดียวเท่านั้นที่ให้กำลังใจและพูดว่ายุคนี้ต้องคิดแบบนี้

เมื่อจบมัธยมศึกษาปีที่ 3 แล้ว ได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และไปสอบชิงทุนไปต่างประเทศ เขาติด1 ใน 3 ของประเทศ โดยคะแนนมาเป็นที่ 1 ไปศึกษาต่อที่ญี่ปุ่นโดยเข้าเรียนภาษาญี่ปุ่นถึง 2 ปี ซึ่งในปี 1996 (2539) มีแค่ 2 มหาวิทยาลัยเท่านั้นคือมหาวิทยาลัยโตเกียว กับสถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียว (Tokyo Tech) ที่สอนการสร้างยานอวกาศ จึงตั้งเป้าว่าต้องเข้ามหาวิทยาลัยโตเกียวให้ได้ และต้องเข้าสาขาที่ยากที่สุดของคณะวิศวกรรมศาสตร์ คือ AerospaceEngineering (วิศวกรรมการบินอวกาศ) หลายครั้งที่ท้อก็คิดว่าไม่มีใครอ่านหนังสือจนตาย

จากนั้นก็ไปเรียนที่โรงเรียนสาธิตกักคุเก โรงเรียนรัฐบาลอันดับ 1 ของญี่ปุ่น ถ้าไม่ได้คะแนนระดับท็อป ก็จะไม่สามารถเข้ามหาวิทยาลัยโตเกียวได้ การสอบต้องใช้ภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด พอถึงวันสอบในห้องมี 35 คน เราได้ที่ 32ตอนนั้นคิดว่า ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คงไม่สามารถเข้าเรียนที่อยากจะเข้าได้แน่นอน ยิ่งในสาขาที่ยากที่สุดของวิศวกรรมศาสตร์ที่มีคนแข่งขันกันถึง 3,000 คน และ 50 คนแรกที่คะแนนสูงสุดจะสามารถเข้าเรียนสาขา Aerospace Engineering ได้จากนั้นก็ต้องแข่งกันอีก มี 5 คนเท่านั้นที่จะเข้าเรียนในห้องแล็บที่ทำยานอวกาศได้ จึงต้องอ่านหนังสืออย่างหนัก

“คนญี่ปุ่นอ่าน 1 รอบ เราต้องอ่าน 10 รอบ จำได้ทุกหน้า ทุกตัวอักษร บอกกับตัวเองว่า ถ้าทำคะแนนไม่ดีชนะคนญี่ปุ่นไม่ได้ จะเผาตำราทิ้ง แล้วจะไม่เรียนอีกต่อไป” ปรากฏว่าได้คะแนนเป็นที่ 1 ของชั้นในวิชานั้น และเพื่อเป็นการเตือนใจ ที่โต๊ะเรียนหนังสือจึง ติดคำพูดที่ตัวเองเขียนไว้ว่า “ผมจะเรียนสร้างดาวเทียมให้เป็น ไม่งั้นผมจะไม่กลับประเทศไทย และถ้าผมกลับประเทศไทยไปแล้ว ผมจะสร้างดาวเทียมของประเทศไทยให้ได้”

ในที่สุดก็ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยโตเกียวในสาขาวิชา Aerospace Engineering และเป็นคนไทยคนแรกที่ได้เรียนในห้องแล็บที่สร้างยานอวกาศเป็นผลสำเร็จ ห้องแล็บนี้เปิดสอนมาร้อยกว่าปีแล้ว

สิ่งที่น่าสนใจของญี่ปุ่นอีกอย่างคือ การสืบทอดดีเอ็นเอของบรรพบุรุษ ห้องแล็บยานอวกาศ ก็ก่อตั้งโดยอาจารย์ทานาเบะ ที่สร้างงานวิจัยเกี่ยวกับการสร้างยานอวกาศ ราวๆ 60 ปีที่แล้ว ส่วนอาจารย์ที่ปรึกษาของอาจารย์ปอมชื่อ ซูกิชิ นากาซึกะ เป็นศิษย์เอกของอาจารย์ทานาเบะ เมื่ออาจารย์ทานาเบะเสียชีวิต อาจารย์นากาซึกะก็เป็นผู้สืบทอดต่อจากนั้นก็จะสร้างผู้สืบทอดรุ่นต่อไป คนเก่ง 5 คนที่คัดมาจะถูกส่งไปทำงานในภาครัฐ ภาคเอกชน และเก็บไว้ข้างตัว หนึ่งในนั้นก็จะมีคนที่สืบทอดดีเอ็นเอ ของท่านต่อไป

“ผมเข้าไปตอนช่วงที่แล็บกำลังสร้างดาวเทียมไมโครแซทดวงแรก อาจารย์นากาซึกะ เลยส่งลูกศิษย์ไปอยู่ตามที่ต่างๆ แต่ให้ผมไปอยู่ในโรงงานกับพวกคุณลุงที่ทำชิ้นส่วนดาวเทียม ทุกคนเป็นมืออาชีพโดธรรมชาติ หลับตาแล้วลูบก้อนโลหะ รู้เลยว่าอันไหน แมกนีเซียม อันไหนอะลูมิเนียม พวกคุณลุงจบอาชีวะ เริ่มจากเป็นช่าง และใช้ประสบการณ์ทั้งชีวิตในการทำงาน ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่า ไม่ว่าจะเทคโนโลยีอะไรก็ตามจะล้ำสมัยแค่ไหน สุดท้ายมันจบด้วยมือคน”

อาจารย์นากาซึกะให้กลุ่มนักศึกษา ปริญญาตรี โท และเอก ช่วยกันสร้างดาวเทียมดวงเล็ก โดยให้พี่ปริญญาเอกออกแบบ สมัยนั้นยังไม่มีใครสร้างดาวเทียมเป็น พวกเราเลยไปขอความรู้จากองค์การอวกาศประเทศญี่ปุ่น มีแต่คนหัวเราะเยาะแต่มีวิศวกรท่านหนึ่งชื่อ อาจารย์โนดะหนึ่งในเทพด้านดาวเทียมขนาดเล็กของญี่ปุ่น ท่านเปิดห้องแล็บเอาดาวเทียมของเราไปช่วยทดสอบ แรกๆ ก็ล้มเหลว พวกเราคิดว่า ดาวเทียมดวงนี้อยู่ในอวกาศได้สักเดือนหนึ่งก็เก่งแล้ว (แต่วันนี้มันอยู่มา 18 ปี แล้วก็ยังใช้ได้อยู่)

พอทำเสร็จ ก็มีปัญหาอีกว่าจะส่งออกไปนอกโลกได้อย่างไร เพราะยังไม่เคยมีดาวเทียมดวงไหนที่เล็กขนาดนี้ เอาไปฝากใครส่งเขาก็ไม่รับ อาจารย์นากาซึกะก็เลยเดินทางไปทั่วโลก ไปหาบริษัทจรวดเขาก็ไม่รับส่ง จนไปรัสเซีย ก็ไปเจอบริษัทหนึ่งรับส่งจรวด อาจารย์นากาซึกะก็อ้อนวอนว่า นี่เป็นดาวเทียมดวงแรกของโลกที่นักเรียนเป็นคนทำ เขาก็ยังไม่สนใจ อาจารย์นากาซึกะก็เลยบินกลับญี่ปุ่น ควักเงินตัวเองซื้อตั๋วเครื่องบินให้นักศึกษาซึ่งเป็นทีมงานไปรัสเซีย แล้วก็บอกกับซีอีโอของบริษัทจรวดนั้นว่า “ให้จำหน้าพวกเขาเหล่านี้ไว้อีกไม่กี่สิบปี พวกเขาเหล่านี้คือผู้ที่จะกำหนดทิศทางกิจการอวกาศของประเทศญี่ปุ่น ช่วยเขาหน่อยได้ไหม” จนเจ้าของบริษัทยอม

และแล้ว 20 ปีต่อมา ดาวเทียมขนาดเล็กของญี่ปุ่น ส่วนใหญ่ส่งจากรัสเซีย

หลังจากจบปริญญาเอก อาจารย์ปอมได้กลับมาเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลและการบินอวกาศ มจพ. และนำต้นแบบการบริหารคนมาใช้สอนนักเรียนจนได้ลูกศิษย์ที่มีดีเอ็นเอเดียวกันคือ ชื่อ เนาวรัตน์ วรกุล หรือ จ๊อดจบเทคนิคลำปาง ที่วันนี้เขาสามารถสร้างดาวเทียมทั้งลูกได้

ทว่าการเริ่มต้นไม่ใช่เรื่องง่าย ทีมของอาจารย์ปอมได้เอาดาวเทียมที่ประกอบเองไปขอทุน มีที่เดียวที่ให้โอกาสคือ กสทช. ผ่านไป 2 ปี ความฝันก็เป็นจริง เมื่อดาวเทียมดวงแรกของไทย ผลงานของ มจพ. ชื่อ KNACKSAT ได้ถูกส่งไปโคจรในอวกาศแล้วเมื่อปี 2018 แต่ไม่สมบูรณ์ 100 เปอร์เซ็นต์ จากนั้นอีก 1 ปี โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนมาขอให้ทีม มจพ. สอนเขาทำดาวเทียม เราก็เลยเอาปัญหาที่เราเจอไปสอนที่นั่น น้องๆ ที่เรียนก็เป็นเด็ก ม.4-6 น้องบอกว่าพี่ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวน้องจะแก้มือให้พี่เอง 

ในที่สุด เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2564  ดาวเทียม BCC-SAT ของน้องๆ กรุงเทพคริสเตียน ก็ถูกปล่อยเข้าสู่วงโคจร และมันทำงานได้ 100 เปอร์เซ็นต์ ตอนนี้นักดาวเทียมทุกคน นักวิทยุสมัครเล่นทั่วโลกสามารถรับสัญญาณได้ อีกไม่นานเราคงได้ภาพถ่ายจากอวกาศจากดาวเทียมดวงนี้เป็นรูปแรก

“ถ้าเราไม่มีความล้มเหลวอันเกิดจาก KNACKSAT ในวันนั้น จะไม่มี BCC-SAT ในวันนี้ แล้วผมกล้าบอกกับทุกคนว่า ผมขอขอบคุณ กสทช. มาก ที่ให้ทุนเรา เพราะมันจะไม่มีปัญหานี้อีก หลายคนมองแค่ความสำเร็จที่อยู่เบื้องหน้าแต่หารู้ไม่ว่าเบื้องหลังมันเจ็บปวดแค่ไหน ผมคิดเสมอยิ่งผ่านความล้มเหลวมาหลายครั้งยิ่งเข้าใกล้ความสำเร็จมากเท่านั้น”

เมื่อถามว่า ความฝันสูงสุดของชีวิตนี้คืออะไร อาจารย์ปอมบอกว่า ตอนนี้ยังตอบไม่ได้ เนื่องจากตัวเองจะฝันทีละเฟสตอนนี้เป้าหมายคือ อยากจะสร้างยานอวกาศไปดวงจันทร์ให้ได้หากไม่มีอุปสรรคระหว่างทาง ภายใน 7 ปี ยานอวกาศสัญชาติไทยที่จะไปดวงจันทร์เกิดได้แน่

นี่คือหนึ่งในตัวอย่างของผู้ที่มีความฝัน และมุ่งมั่นทำตามความฝันของตัวเองอย่างไม่ลดละ

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/565344

สกู๊ปพิเศษ : วช.หนุนถอดรหัสพันธุกรรม เฝ้าระวัง‘ไวรัสโควิด-19’กลายพันธุ์

วันอาทิตย์ ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2564, 06.00 น.

มนุษยชาติกำลังทำสงครามกับไวรัสโควิด-19

สงครามที่ดำเนินมายาวนานกว่า 1 ปี ซึ่งทั่วโลกต่างพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะเอาชนะไวรัสร้ายตัวนี้ โดยมีการทุ่มเท คิดค้น วิจัยเพื่อที่จะหาวิธีมาปราบโรคโควิด-19 ให้จงได้ และก็มีความคืบหน้าเป็นระยะ แต่ไวรัสร้ายก็ไม่ยอมง่ายๆ เช่นกัน มันพยายามต่อสู้เพื่อที่จะได้อยู่ต่อ

ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 หรือ โควิด-19 ที่เจอและต้องระวังทั่วโลก จำนวน 3 สายพันธุ์ เรียงตามลำดับตามการค้นพบได้ดังนี้ 1.สายพันธุ์ B.1.1.7(GR,G) พบครั้งแรกเมื่อเดือนกันยายน 2563 ที่ประเทศอังกฤษ เชื้อกลายพันธุ์ตัวนี้ส่วนใหญ่จะอยู่ในอังกฤษ แต่ต่อมามีการกระจายไปที่สหรัฐอเมริกา และประเทศอื่นๆในยุโรป โดยตำแหน่งที่กลายพันธุ์เป็นตำแหน่งพิเศษ อยู่บนผิวไวรัส ทำให้ไวรัสมีคุณสมบัติจับผิวเซลล์มนุษย์ได้ดีขึ้นมีประสิทธิภาพในการแบ่งตัวดีขึ้น ดังนั้น ไวรัสในโพรงจมูกก็จะมาก ติดเชื้อง่าย

ไวรัสสายพันธุ์นี้มีความน่ากลัวตรงที่ติดต่อง่ายกว่าสายพันธุ์ธรรมดา ประมาณ 1.7 เท่า และแพร่กระจายได้เร็ว นอกจากนี้ มีหลักฐานจากโรงพยาบาลในอังกฤษหลายแห่ง ระบุว่า ไวรัสสายพันธุ์นี้สัมพันธ์กับอัตราการป่วยและเสียชีวิตมากกว่าเดิมเล็กน้อย

2.สายพันธุ์ B.1.351(GH,G) พบครั้งแรกในเดือนตุลาคม 2563 ที่ประเทศแอฟริกาใต้ พบในหลายประเทศของทวีปแอฟริกา ทำให้ไวรัสจับตัวเซลล์ได้ดีขึ้น ติดเชื้อง่ายขึ้น อาจจะสามารถหนีภูมิคุ้มกันได้ดีขึ้น อาจจะมีผลทำให้ประสิทธิภาพวัคซีนลดลง เพราะเป็นวัคซีนที่พัฒนาโดยใช้สายพันธุ์ดั้งเดิม ซึ่งจากการทดสอบวัคซีนของหลายประเทศ พบว่าประสิทธิภาพวัคซีนลดลงเมื่อมีผู้ติดเชื้อไวรัสสายพันธุ์นี้

3.สายพันธุ์ P.1(GR) พบครั้งแรกเมื่อธันวาคม 2563 ที่ประเทศบราซิล โดยพบว่าพลาสมาหรือระบบภูมิคุ้มกันของมนุษย์จับกับไวรัสเหล่านี้ได้น้อยลงจริงๆ เมื่อเทียบกับไวรัสสายพันธุ์ที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งเหล่านี้ ซึ่งงานวิจัยที่จัดทำร่วมกันระหว่างผู้เชี่ยวชาญในบราซิลกับผู้เชี่ยวชาญในอังกฤษ ระบุว่า ไวรัสสายพันธุ์นี้ อาจจะแพร่ระบาดได้ง่ายขึ้น ระหว่าง 1.4 ถึง 2.2เท่าตัว เมื่อเทียบกับการกลายพันธุ์อื่นๆ นอกจากนี้ยังอาจจะหลบเลี่ยงภูมิคุ้มกันโควิด-19 ในร่างกาย ได้มากถึงร้อยละ 61

ในส่วนของประเทศไทยนั้น ก็มีความตื่นตัวในเรื่องนี้เช่นเดียวกับประเทศอื่นๆ ทั่วโลก

สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) สนับสนุนการศึกษาลักษณะพันธุกรรมไวรัสโควิด-19 ที่ระบาดในประเทศไทย พร้อมระวังสายพันธุ์กลายพันธุ์จากต่างประเทศ

ศ.นพ.ยง ภู่วรวรรณ หัวหน้าศูนย์เชี่ยวชาญเฉพาะทางด้านไวรัสวิทยาคลินิก ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับทุนสนับสนุนการวิจัยลักษณะทางพันธุกรรมและการกลายพันธุ์ของเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 ในประเทศไทย จากสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ซึ่งนอกจากจะศึกษาลักษณะทางพันธุกรรมและการระบาดวิทยาเชิงโมเลกุลของเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 หรือโควิด-19 แล้ว ยังศึกษาการกลายพันธุ์และการเปลี่ยนแปลงสายพันธุ์ของเชื้อไวรัสด้วย

นักวิจัยได้ศึกษาลักษณะทางพันธุกรรมและการระบาดวิทยาเชิงโมเลกุลของเชื้อไวรัสโควิด-19 ในไทย โดยเก็บตัวอย่างจากผู้ติดเชื้อในพื้นที่ต่างๆ รวมทั้งพื้นที่กักกันโรคแห่งรัฐ (state quarantine) ตั้งแต่การระบาดในระลอกแรกและการระบาดระลอกใหม่ ซึ่ง ศ.นพ.ยง กล่าวถึงการกลายพันธุ์ของเชื้อไวรัสว่า เป็นวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตเพื่อให้เกิดความหลากหลายตามธรรมชาติ เช่นเดียวกับมนุษย์ที่มีวิวัฒนาการจนมีมนุษย์หลายเชื้อชาติที่มีรูปร่างลักษณะแตกต่างกัน แต่เนื่องจากไวรัสมีจำนวนตัวอย่างพันธุกรรมที่น้อยกว่ามนุษย์หลายพันล้านตัวอย่าง และมีอายุสั้นกว่ามาก ทำให้เกิดการกลายพันธุ์ได้ง่าย

“โคโรนาไวรัสมีตั้งหลายสายพันธุ์ แต่เดิมที่ทำให้เกิดหวัดธรรมดาในเด็กก็เป็นไวรัสโคโรนาที่พบกันเป็นประจำอยู่แล้ว ต่อมาก็มีโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ที่เกิดจากการข้ามสายพันธุ์ เราเชื่อว่าข้ามจากสัตว์สู่คน จนมาถึงปี 2562 เกิดโรคอุบัติใหม่มาจนถึงทุกวันนี้คือโรคโควิด-19 ซึ่งถือเป็นภัยพิบัติที่ค่อนข้างจะรุนแรงในรอบ 100 ปีสิ่งที่เราติดตามและเรากลัวมากคือการเปลี่ยนแปลงพันธุกรรม และได้มีการเปลี่ยนแปลงกลายพันธุ์เกิดขึ้นในประเทศอังกฤษ เชื่อว่าเริ่มตั้งแต่ตุลาคม – พฤศจิกายน 2563 แล้ว แต่อังกฤษเริ่มสังเกตพบเมื่อธันวาคม 2563” ศ.นพ.ยง กล่าว

จากการศึกษาวิจัยทางพันธุกรรมและระบาดวิทยาเชิงโมเลกุลของเชื้อโควิด-19 พบการเปลี่ยนแปลงของเชื้อไวรัสโควิด-19 สายพันธุ์อังกฤษ ว่ามีการเปลี่ยนแปลงกรดอะมิโนที่ตำแหน่ง 501 ซึ่งทำให้ไวรัสจับกับผิวเซลล์ของมนุษย์ได้ดียิ่งขึ้น ทำให้แพร่กระจายและระบาดได้ง่ายกว่าสายพันธุ์อื่นๆ ที่ระบาดไปทั่วโลกก่อนหน้านั้น แต่สายพันธุ์อังกฤษไม่มีผลต่อระบบคุ้มกันหรือภูมิต้านทาน เชื้อไวรัสโควิด-19 สายพันธุ์อังกฤษจึงได้กลายเป็น Variants of Concern (VOC) วาระสำคัญของวงการแพทย์ทั่วโลกที่ต้องให้การพิจารณาในทันที

หลังจากนั้น พบการกลายพันธุ์ของเชื้อโควิด-19 ที่เป็นวาระสำคัญของวงการแพทย์ทั่วโลก อีก 2 สายพันธุ์คือสายพันธุ์ที่พบครั้งแรกในแอฟริกาใต้เมื่อเดือนตุลาคม 2563 ซึ่งพบว่าไวรัสจับเซลล์ได้ดีขึ้น ติดเชื้อง่ายขึ้นและอาจหนีภูมิคุ้มกันได้ดีขึ้น ซึ่งอาจมีผลต่อประสิทธิภาพวัคซีน เนื่องจากพัฒนาโดยใช้ไวรัสสายพันธุ์ดั้งเดิม อีกสายพันธุ์พบครั้งแรกที่บราซิลเมื่อเดือนธันวาคม 2563ที่พบว่าระบบภูมิคุ้มกันของมนุษย์จับไวรัสสายพันธุ์นี้ได้น้อยลง

“สำหรับประเทศไทยเอง ได้รับการสนับสนุนจาก วช. ให้ถอดรหัสพันธุกรรมติดตามอยู่ตลอดเวลา เราได้ถอดรหัสพันธุกรรมในผู้ป่วยที่อยู่ในสถานกักกันที่เดินทางจากต่างประเทศ เราเห็นว่ามีการเปลี่ยนแปลงพันธุกรรมไปทีละเล็กทีละน้อยแบบนี้ และเราก็รู้อีกว่าไวรัสก่อโควิด-19 คงไม่หมดไปจากโลกนี้อย่างแน่นอน เพราะขณะนี้มีผู้ป่วยจากทุกประเทศทั่วโลกกว่า 100 ล้านคน เมื่อไม่หมดไป การจะทำให้โรคนี้สงบลงได้ คือ ให้ทุกคนมีภูมิต้านทาน แล้วเมื่อติดเชื้อ ต้องไม่ก่อโรค หรือก่อโรคให้น้อยที่สุด ให้เป็นเพียงแค่หวัดธรรมดา ถ้าทุกคนมีภูมิ ดังนั้น วัคซีนในปัจจุบันจึงมุ่งลดความรุนแรงของโรค” ศ.นพ.ยง กล่าว

จากการติดตามพันธุกรรมของเชื้อโควิด-19 ที่เข้ามาในประเทศไทย นักวิจัยพบผู้ป่วยติดเชื้อโควิด-19 สายพันธุ์กลายพันธุ์จากอังกฤษ แต่ได้ควบคุมอย่างรัดกุม และมีมาตรการที่เข้มงวดกว่าผู้ป่วยที่ไม่ได้ติดเชื้อไวรัสกลายพันธุ์จากอังกฤษ เช่น การแยกกักกันโรค ระยะเวลาในการเฝ้าระวัง

นอกจากนี้ ยังพบด้วยว่าการระบาดระลอกแรกในไทยมีเชื้อโควิด-19 ที่กลายพันธุ์เป็นสายพันธุ์เฉพาะที่พบได้เฉพาะในไทย แต่จากการควบคุมที่ดีมากทำให้ไม่พบเชื้อกลายพันธุ์ดังกล่าวอีก

ขณะนี้ มนุษยชาติ ยังคงปักหลักต่อสู้กับไวรัสร้ายตัวนี้อย่างเข้มแข็ง ซึ่งแต่ละคนล้วนมีบทบาท หน้าที่ที่แตกต่างกันออกไป แต่ทุกคนก็ต่างต้องสู้ตามกำลัง ตามความรู้ ความสามารถของตนเอง สู้เพื่อที่จะได้รับชัยชนะ และผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายครั้งนี้ไปให้ได้

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/563772

สกู๊ปพิเศษ : ‘เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง’ เพราะความชรามีคุณค่ามากกว่าที่คิด

วันอาทิตย์ ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2564, 06.00 น.

ผู้สูงอายุหรือคนชรา อาจถูกมองว่า เป็นผู้ที่อยู่ในวัยร่วงโรย ผ่านยุคที่รุ่งเรือง เลยจุดเข้มแข็งของชีวิตไปแล้วรวมทั้งศักยภาพในด้านต่างๆ ก็ถดถอยลง ไม่สามารถที่จะพัฒนาอะไรต่อไปได้แล้ว

แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมด เพราะผู้ที่อยู่ในวัยชรา แม้สภาพร่างกายจะไม่สมบูรณ์เหมือนในวัยหนุ่มสาว แต่ก็มีสิ่งหนึ่งที่เหนือกว่า นั่นก็คือประสบการณ์ชีวิต ที่สั่งสมมาอย่างยาวนาน

ขณะนี้ประเทศไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างเต็มตัว จึงต้องมีการเตรียมพร้อมในด้านต่างๆ เพื่อรองรับการวิถีชีวิตของผู้สูงอายุ อาทิ การให้โอกาส การช่วยพัฒนาทักษะและศักยภาพ เพื่อให้อยู่ในสังคมได้อย่างสง่าผ่าเผย สมศักดิ์ศรีของผู้อาวุโส

เกี่ยวกับเรื่องนี้ เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2564 ที่ผ่านมา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) จัดงานแถลงข่าวนโยบายขับเคลื่อนแนวทางในการวางยุทธศาสตร์ Quick Wins โครงการ “เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง” ขึ้นที่ห้องเวิลด์บอลรูม ชั้น 23 โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์ และบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ เซ็นทรัลเวิลด์ โดยมี ศ.(พิเศษ) ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (รมว.อว.) เป็นประธานในงาน

ทั้งนี้ อว. ได้มอบหมายภารกิจตามนโยบายสำคัญในยุทธศาสตร์ Quick Wins เรื่อง “เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง” ให้ วช. ดำเนินการเพื่อสร้างกลไกการเตรียมความพร้อมในการเข้าสู่สังคมสูงอายุของประเทศไทย โดยคนเกษียณหรือผู้สูงอายุควรได้รับโอกาสและสร้างแรงจูงใจในการเข้าสู่สังคมการเรียนรู้ตลอดชีวิต เพื่อพัฒนาทักษะที่จำเป็นและพัฒนาศักยภาพในการทำงานที่เป็นที่ต้องการของตลาดงานในภาครัฐและภาคเอกชน หรือความต้องการในการทำงานให้ได้มีโอกาสเป็นพลังในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคม

โดย วช. ได้ดำเนินการตามนโยบายดังกล่าว ในการกำหนดให้มีแผนงานเปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง เพื่อขับเคลื่อนโครงการวิจัยและกิจกรรมส่งเสริมและสนับสนุนการวิจัย ให้สามารถเกิดผลผลิต ผลลัพธ์ และผลสัมฤทธิ์ที่รองรับการได้รับประโยชน์ของผู้สูงอายุของประเทศไทย

สำหรับกลยุทธ์การขับเคลื่อนโครงการเปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง ในปี 2564 จะมุ่งเน้นการพัฒนาทักษะ และสร้าง Platform โดยสนับสนุนกิจกรรมส่งเสริมสนับสนุนการวิจัย สร้างความร่วมมือในการขับเคลื่อน และแต่งตั้งคณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการ ในปี 2565 มุ่งเน้นการขยายผลให้ครอบคลุม โดยเพิ่มจำนวนผู้สูงอายุที่เข้าร่วมโครงการ เสริมทีมสร้างโอกาส เพิ่มความยั่งยืน โดยหน่วยงานขับเคลื่อน และติดตามประเมินผลภาพรวม และในปี 2566 เป็นการผลักดันให้เกิดผล โดยการเพิ่มทักษะอื่นๆ ในการพัฒนาให้เกิดศักยภาพ ขับเคลื่อนวิสาหกิจชุมชน สร้างอาชีพใหม่สำหรับผู้สูงอายุ

ภายในงานมีการลงนามความร่วมมือแสดงเจตจำนงในการร่วมขับเคลื่อนโครงการ พร้อมทั้งจัดนิทรรศการแสดงเทคโนโลยีและนวัตกรรมสำหรับผู้สูงอายุ และนิทรรศการเปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง

ศ.(พิเศษ) ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์ รมว.อว. ได้กล่าวในงานว่า ช่วงอายุหนึ่งที่สำคัญก็คือผู้เกษียณอายุ 60 ไปจนกระทั่งอายุเท่าไหร่ก็ตามที่ยังมีพลัง จากเดิมที่เรามองผู้เกษียณเป็นผู้ที่เป็นปัญหา เป็นผู้ที่กำลังจะพักผ่อนอยู่เฉยๆ เราจะเปลี่ยนเป็นพลัง คนในวัย Yold (วัยเริ่มแก่) สามารถที่จะมาเป็นพลังได้ในทางสุขภาพ บอกว่าการแก่คือโรคชนิดหนึ่งสามารถแก้ไขได้หมด เขาท้าทายว่าความแก่ไม่ใช่ธรรมชาติ แต่มันเป็นธรรมชาติที่เราสามารถปรับปรุงแก้ไขธรรมชาติ ยืดอายุของคนออกไปได้และก็ยืดอายุที่มีสุขภาพดีออกไปได้ด้วย

การที่คนเหล่านี้เป็นคนส่วนใหญ่ของประชากร เราคิดนอกกรอบ เราคิดเปลี่ยนเขามาเป็นพลัง ในวันนี้มีคนจาก 20 หน่วยงานจับมือกัน ชี้ให้เห็นว่าการที่จะเปลี่ยนคนเกษียณให้เป็นพลังมันมีกระบวนการมีรายละเอียดมีข้อปลีกย่อยเยอะแยะทั้งเรื่องของสุขภาพ ทั้งเรื่องการเรียนรู้ ทั้งเรื่องการเข้ากับคนรุ่นก่อนได้ ถ้าคนในวัย Yold (วัยเริ่มแก่) ไม่สรรหาคิดว่าตัวเองเก่ง คิดว่าอยู่มานานก็จะเข้ากับคนอื่นไม่ได้

ทั้งนี้ ต้องมีจิตวิทยาว่าด้วยจะทำยังไงให้คนวัย Yold คิดในเชิงบวกทำยังไงให้คนวัยอื่นๆ เห็นว่าคนในวัย Yold มีประโยชน์ ที่สำคัญสังคมจะต้องฝึกเห็นคนทุกวัยมีความหมายหมด และก็ต้องฝึกให้คนต่างวัยไม่เห็นปรปักษ์เป็นคู่แข่งเป็นคู่เปรียบเทียบ ประสานคนทุกช่วงวัยได้ด้วยกันหมด ในครอบครัวก็เป็นคนสองรุ่น สามรุ่น สี่รุ่น ห้ารุ่น ได้ก็ยิ่งดี

ในจังหวัด ในอำเภอ คนทุกวัยมีความหมายหมด คนหนุ่มคนสาวก็กำลังมีความว่องไว มีความไม่รู้อะไรหลายๆ อย่างที่จะต้องรู้ว่าอะไรจะสำเร็จ ส่วนผู้สูงวัยก็เต็มไปด้วยปัญญามีประสบการณ์และบวกกับจิตใจที่ตามโลกทัน ทำให้ Yoldมีบทบาท Yold ต้องตามโลกทัน เพราะฉะนั้นท่านทั้งหลายทั้งปวงทำยังไงให้ Yold ตามโลกทัน

“ผมเห็นโอกาส เห็นอนาคต เห็นความหวังของประเทศ เดิมเรามองว่าคนสูงวัยเป็นปัญหาจะเป็นตุ้มถ่วงสังคม อันนี้เป็นข้อเท็จจริงที่มองด้วยมุมมองแบบนี้ แต่ว่าข้อเท็จจริงแบบเดิมมองด้วยมุมมองบวกกับหลักฐานบวกกับหลักวิชาที่ผมยกตัวอย่าง Yold เป็นพลังเศรษฐกิจ Yold สามารถทำอะไรได้ และ Yold เป็นคนที่นอกจากมีอายุมากแล้วยังเป็นคนที่มีสุขภาพดีด้วย ก็จะเป็นพลังทางเศรษฐกิจ ทางสังคม ของบ้านเมือง” ศ.(พิเศษ) ดร.เอนก กล่าว

ในงานนี้ยังมีกิจกรรมการเสวนา “Platform ความพร้อมการเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุของประเทศไทย : เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง” ที่ได้รับเกียรติจาก ศาสตราจารย์ ดร.วิพรรณ ประจวบเหมาะ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ศาสตราจารย์แพทย์หญิงจิรพร เหล่าธรรมทัศน์ จากวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุภาภรณ์ เกียรติสิน จากมหาวิทยาลัยมหิดล ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ปรารถนา ใจผ่อง จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ รองศาสตราจารย์ ดร.ประณีต ส่งวัฒนา จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ร่วมเสวนาและตอบข้อซักถาม ในประเด็นการเตรียมความพร้อมการเข้าสู่สังคมสูงอายุของประเทศไทย

ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ(วช.) กล่าวว่า วช. ได้ให้ความสำคัญในการขับเคลื่อนการดำเนินงาน“เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง”ร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ในการขยายผลโครงการเพื่อให้ผู้สูงอายุเกิดการเรียนรู้ตลอดชีวิตที่สอดคล้องกับยุคดิจิทัลและวิถีชีวิตใหม่ มีทักษะสำหรับสร้างอาชีพและสามารถยกระดับเศรษฐกิจและสังคม โดยการเสริมสร้างและเติมพลังสู่ผู้สูงอายุ ที่ต้องมีการบูรณาการและร่วมมือกันขับเคลื่อนกับทุกภาคส่วน

ทั้งนี้ ได้มีการดำเนินงานในลักษณะความร่วมมือระหว่าง วช. และหน่วยงานความร่วมมือ 20 หน่วยงาน ประกอบด้วย กรมส่งเสริมการเกษตร กรมกิจการผู้สูงอายุ สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ จ.สงขลา จ.ขอนแก่น การเคหะแห่งชาติ สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน) วิทยาลัยสงฆ์นครน่าน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ขณะนี้มีโครงการสำคัญที่จะเกิดกลไกผลักดันตามเป้าประสงค์ วช. จึงได้จัดแถลงข่าวกิจกรรมโครงการและพิธีลงนามความร่วมมือแสดงเจตจำนงในการร่วมขับเคลื่อน “เปลี่ยนเกษียณเป็นพลัง” ขึ้น

ถือเป็นการส่งเสริมและสนับสนุนให้ประชาชนเข้าสู่สังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิต เพื่อพัฒนาทักษะการอยู่รอดในโลกยุคใหม่ สามารถต่อสู้กับความยากจน สามารถดูแลผู้สูงอายุ และให้ผู้สูงอายุสามารถดูแลตัวเองได้

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/562215

สกู๊ปพิเศษ : หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต แก้ปัญหาขาดแคลนบุคลากร-พัฒนาคุณภาพสู่สากล

วันอาทิตย์ ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

อาชีพหนึ่งที่ถือเป็นอาชีพยอดนิยม ที่คนทั่วไปให้ความสนใจเป็นอย่างมาก นั่นคือ “พยาบาล” ซึ่งเป็นอาชีพที่ต้องคอยดูแลผู้ป่วย ช่วยเหลือแพทย์ในการรักษาแต่กว่าจะมาเป็นพยาบาลได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะต้องผ่านการเรียนหลักสูตรเฉพาะทาง และมีคุณสมบัติที่ตรงกับสายอาชีพเท่านั้น

และแม้ว่า จะมีผู้ที่ต้องการเข้ามาเป็นพยาบาลเป็นจำนวนมาก แต่ในปัจจุบันนี้ อาชีพพยาบาลและบุคลากรทางการแพทย์ ก็ยังคงอยู่ในสภาวะขาดแคลน ไม่เพียงพอต่อความต้องการ ยิ่งในสถานการณ์ปัจจุบันที่โลกเข้าสู่สังคมผู้สูงวัยมากยิ่งขึ้น ก็ยิ่งทำให้งานด้านการดูแลผู้สูงอายุยิ่งมีมากขึ้นตามไปด้วย

ในงานเปิดโครงการ “Open House มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต” ประจำปีการศึกษา 2564 ที่คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต วิทยาเขตปทุมธานี
(เชียงราก) ที่ผ่านไปเมื่อไม่นานมานี้ ก็ได้มีการพูดกันถึงเรื่องของวิชาชีพพยาบาลเช่นกัน

ดร.สาธิต ปิตุเตชะ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ที่เดินทางมาเป็นประธานเปิดโครงการนี้ได้กล่าวในเวทีเสวนา หัวข้อ “ทิศทางการสาธารณสุขไทย กับการพัฒนาวิชาชีพพยาบาล” ว่า รัฐบาลมีนโยบายพัฒนาประเทศสู่การเป็นศูนย์กลางการดูแลสุขภาพนานาชาติ (Medical Hub) ปัจจุบันเห็นได้ชัดเจนว่า ไทยกำลังเข้าสู่สังคมผู้สูงวัย (Aging Society) ไม่ได้หมายถึงเพียงมีอายุสูงมากขึ้น แต่ประชากรจะมีชีวิตอยู่นานขึ้น จึงต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วนในการดูแล และทำอย่างไรจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีตลอดชีวิต ไม่เป็นภาระกับสังคม

ขณะเดียวกัน บุคลากรทางการแพทย์และพยาบาล จะต้องมีจำนวนที่เพียงพอ ไม่ขาดแคลน ยิ่งไปกว่านั้นไทยยังมีความต้องการให้ผู้สูงอายุ ที่มีกำลังทางเศรษฐกิจสูงในต่างประเทศ มาใช้ชีวิตในไทย เพื่อเป็นอีกกลไกในการสร้างเศรษฐกิจศตวรรษที่ 21 เพราะไทยมีความพร้อมทุกด้าน รวมถึงมีแหล่งท่องเที่ยวที่เหมาะกับการใช้ชีวิตในวัยเกษียณ

“เราเป็นประเทศที่มีความเข้มแข็งด้านการให้บริการและการรักษาพยาบาล โดยเฉพาะทำได้ดีมากในสถานการณ์โควิด-19 จึงเห็นว่าการที่สภาการพยาบาล อนุมัติให้ทางมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต เปิดหลักสูตรพยาบาลบัณฑิต ระยะเวลา 2 ปี 6 เดือนนั้น จะเป็นประโยชน์เกิดช่องทางสำคัญในการเพิ่มบุคลากรทางการแพทย์และการพยาบาลให้กับประเทศต่อไป” รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ กล่าว

รองศาสตราจารย์ ดร.ทัศนา บุญทอง นายกสภาการพยาบาล กล่าวว่า หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตในต่างประเทศมีมานานแล้ว เช่น อเมริกา ใช้เวลาเรียน 18 เดือน หรือ 1 ปี 6 เดือน สำเร็จการศึกษามากถึง 23,354 คน และปัจจุบันยังมีการสอนแบบออนไลน์ เช่นเดียวกับ แคนาดา ที่จบหลักสูตรเพียง 2 ปี และในส่วนของมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต ได้ผ่านความเห็นชอบและประเมินความพร้อมจากสภาการพยาบาล หน่วยกิตการเรียนถือว่ามีทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ เป็นไปตามกฎเกณฑ์ที่กำหนด

“นิสิตที่จบออกไป ถือว่ามีศักดิ์มีศรีเท่ากับพยาบาล 4 ปี และสามารถสอบขึ้นทะเบียนใบอนุญาตประกอบวิชาชีพการพยาบาลและผดุงครรภ์ได้เช่นกัน จึงขอให้มั่นใจในคุณภาพการจัดการศึกษา อีกทั้งสภาการพยาบาลจะคอยช่วยดูแล กำกับติดตาม จนกว่าจะมีบัณฑิตจบการศึกษา” นายกสภาการพยาบาล กล่าว

ศาสตราจารย์ ดร.มรรยาท รุจิวิชชญ์ คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต กล่าวว่า สำหรับหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต มีความโดดเด่นกว่าหลักสูตรอื่น คือรับนักศึกษาที่จบปริญญาตรี ที่รักในวิชาชีพพยาบาล เข้าศึกษาปีละไม่เกิน ٧٠ คน สามารถเรียนจบได้ภายใน 2 ปี 6 เดือน ระยะเวลาลดลง เพราะเทียบโอนรายวิชาศึกษาทั่วไป และวิชาเลือกได้ แต่ยังคงไว้ซึ่งคุณภาพของเนื้อหาการพยาบาล จึงเป็นความภาคภูมิใจของมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต ที่ได้รับความไว้วางใจจากสภาการพยาบาลเป็นสถาบันแรกของประเทศ ที่อนุญาตให้จัดหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตนี้

ศาสตราจารย์ ดร.มรรยาทกล่าวว่า เรามีอาจารย์ที่มากด้วยประสบการณ์การสอน การวิจัย และนวัตกรรมทั้งในประเทศและต่างประเทศ มีความเชี่ยวชาญทางด้านการพยาบาลมาถ่ายทอดความรู้อย่างเต็มที่ และพร้อมเป็นที่ปรึกษาให้นักศึกษาสร้างนวัตกรรมที่เป็นประโยชน์

“เราคาดหวังว่าจะผลิตและพัฒนาพยาบาลวิชาชีพที่มีคุณภาพระดับสากลเพื่อตอบสนองการขาดแคลนพยาบาลวิชาชีพของประเทศ โดยรับผู้ที่มีวัยวุฒิ และคุณวุฒิเข้าศึกษาตามหลักสูตรอย่างเข้มข้น ปลูกฝังทั้งคุณลักษณะ คุณภาพเชิงวิชาการ วิชาชีพ คุณธรรม นอกจากนี้ห้องเรียนของเรายังมีอุปกรณ์การเรียนที่ทันสมัย เรียนรู้จากสถานการณ์จำลองเสมือนจริง อาทิ Smart Classroom,Robot, Sim Mom, Sim Man และ Sim Baby อีกทั้งยังใช้วิธีการเรียนการสอน Transformative Learningสู่การปฏิบัติจริง และยังได้รับความร่วมมือกับแหล่งฝึกปฏิบัติที่หลากหลาย ทันสมัยได้คุณภาพ และมาตรฐาน HA” คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต กล่าว

ศาสตราจารย์ ดร.มรรยาทกล่าวว่า รุ่นแรกมีผู้เข้ามาเรียน ٥٥ คน เนื่องจากมีปัญหาเรื่องเศรษฐกิจ ภาวะระบาดของโรคโควิด-1٩ แต่เชื่อว่า คนที่เข้ามาศึกษา จบออกไปต้องมีงานทำแน่นอน ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีรวดเร็วมากต้องใช้ศาสตร์ความเป็นมนุษย์ เอไอแทนที่พยาบาลไม่ได้ ประกอบกับคนว่างงานมากขึ้น

“หลักสูตรพยาบาล ถือเป็นการช่วยเหลือประเทศ เพราะสังคมปัจจุบันเป็นสังคมผู้สูงวัย จำนวนเด็กลดลงผู้สูงอายุมีทั้งสุขภาพดี ติดเตียง มีปัญหาสุขภาพเรื้อรังจึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีพยาบาลดูแล และคุณสมบัติของพยาบาลที่ดีต้องประเมินคนไข้ได้ ตกผลึกทางความคิด มีทักษะพยาบาลที่รวดเร็ว สร้างนวัตกรรมทางการพยาบาลใหม่ๆ ให้ก้าวหน้า รู้เท่าทัน ประสานประโยชน์ มีจิตเป็นพยาบาล มีคุณธรรมจริยธรรม” ศาสตราจารย์ ดร.มรรยาท กล่าว สำหรับผู้สนใจสามารถสมัครได้ที่คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต วิทยาเขตปทุมธานี(เชียงราก)

ทางด้านความคิดเห็นของผู้ที่เข้ารับการศึกษาในหลักสูตรดังกล่าว อาทิ ศรัญญา ประทุมเพชร ได้เปิดเผยว่าสาเหตุที่ตัดสินใจมาเรียนหลักสูตรพยาบาลที่นี่ เพราะเขารับสมัครไม่จำกัดอายุ จึงอยากมาเรียนเพื่อมีอาชีพที่มั่นคงเราจบบริหารมาก็อยากนำไปต่อยอดทำธุรกิจโฮมเฮลท์แคร์ซึ่งเราได้เตรียมความพร้อม ค้นคว้าข้อมูลศึกษาเพิ่มเติม ถือว่าหลักสูตรนี้จะมีประโยชน์อย่างมากกับสังคม เราเห็นผู้สูงอายุถูกทอดทิ้ง ไม่มีคนดูแล จึงอยากต่อยอดสิ่งนี้เพื่อช่วยเหลือสังคมได้

ส่วน วิษณุ บุญโห้ กล่าวว่า จบวิทยาศาสตร์มา และตอนนี้มีธุรกิจส่วนตัวเปิดคลินิก จึงมาเรียนเสริมหลักสูตรพยาบาล เพื่อนำไปต่อยอดธุรกิจด้านการแพทย์ มั่นใจ
ที่นี่เพราะมีสภาการพยาบาลรองรับ หลักสูตรกระชับ สั้นลง สามารถวางเป้าทำธุรกิจศูนย์บริหารดูแลผู้สูงอายุ

ขณะที่ ปิยะธิดา บุตดา กล่าวเสริมว่า เพิ่งเรียนจบบริหารจัดการธุรกิจ และยังหางานทำไม่ได้ จึงทำให้ตัดสินใจมาเรียนต่อที่นี่ เพราะอาชีพพยาบาลหางานง่าย ป้าก็เป็นพยาบาล ป้าไม่เคยตกงาน และความฝันอยากเรียนให้จบเพื่อไปทำงานที่ต่างประเทศ และมหาวิทยาลัยแห่งนี้ก็ตอบโจทย์ มีความพร้อม จบมามีงานทำแน่นอน ตอนนี้ก็เริ่มเรียนมีเพื่อนใหม่ๆ เรียนสนุก เนื้อหาอัดแน่น เราต้องขยันอ่านให้มากขึ้น คิดว่าจะปรับตัวในการเรียนได้

นี่เป็นจุดเล็กๆ จุดหนึ่งที่จะช่วยส่งเสริมทั้งในเรื่องของปริมาณและคุณภาพของพยาบาลไทย

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/560627

สกู๊ปพิเศษ : สำรวจข้อมูล‘คนจน’ เดินหน้าแก้ปัญหาความยากไร้อย่างยั่งยืน

วันอาทิตย์ ที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

สืบเนื่องจาก สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ (สอวช.) โดยหน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.) ได้ดำเนินโครงการ “การวิจัยและนวัตกรรมเพื่อแก้ไขปัญหาคนจนอย่างเบ็ดเสร็จและแม่นยำ ประชาชนหลุดพ้นจากความยากจนอย่างยั่งยืน”

ศรีสะเกษ เป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีรายได้ภาคครัวเรือนต่ำที่สุดของประเทศไทย บพท.จึงได้ร่วมกับ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ จัดทำโครงการพัฒนาระบบฐานข้อมูลคนจน โดยศึกษาข้อมูลครัวเรือนคนจนกลุ่มที่จนที่สุด 20% จำนวน 16,484 ครัวเรือน บนฐานข้อมูลความสูง-ต่ำของทุนเพื่อการดำรงชีพ 5 ด้าน ได้แก่ 1.ทุนมนุษย์ (สมาชิกในครัวเรือน สุขภาพ การศึกษา อาชีพ สวัสดิการ) 2.ทุนกายภาพ (ที่อยู่อาศัย โครงสร้างพื้นฐาน)3.ทุนทรัพยากรธรรมชาติ (ที่ดิน แหล่งน้ำ ป่าไม้ ฯลฯ) 4.ทุนการเงิน (รายได้ รายจ่าย หนี้สิน) และ 5.ทุนทางสังคม (กลุ่มองค์กร การช่วยเหลือกันในชุมชน ฯลฯ)

ซึ่งภายหลังจากดำเนินการได้ 9 เดือน มรภ.ศรีสะเกษ ก็ได้จัดทำ (ร่าง) ข้อเสนอเชิงนโยบาย ยุทธศาสตร์แก้ไขปัญหาความยากจนแบบเบ็ดเสร็จแม่นยำ กรณีจังหวัดศรีสะเกษเสนอต่อที่ประชุมภาคีความร่วมมือระดับจังหวัด เพื่อขับเคลื่อนจังหวัดศรีสะเกษภายใต้ Agenda “ฮักแพง แบ่งปัน” ของจังหวัดศรีสะเกษที่มีประเด็นสำคัญ เรื่องความยากจน ในการพิจารณาช่วยเหลือผู้ประสบปัญหาที่เดือดร้อน ทุกข์ยาก ขาดโอกาส โดยการบูรณาการความร่วมมือภาคีเครือข่ายทางสังคมในการแก้ไขปัญหา ลดความซ้ำซ้อนในการให้ความช่วยเหลือเพื่อให้ประชาชนจังหวัดศรีสะเกษมีคุณภาพชีวิตที่ดี

หลังจากที่ได้ศึกษาวิเคราะห์พื้นที่ครบทั้ง 5 ด้านดังกล่าวข้างต้นแล้ว ก็ได้กำหนดพื้นที่นำร่อง ใน 3 อำเภอ 3 ตำบล ดังนี้ 1.ตำบลหนองแค อำเภอราษีไศล พื้นที่นิเวศลุ่มน้ำ ครัวเรือนคนจนเป้าหมาย 155 ครัวเรือน 2.ตำบลหนองครก อำเภอเมือง พื้นที่นิเวศกึ่งเมือง กึ่งชนบทครัวเรือนคนจนเป้าหมาย 338 ครัวเรือน และ 3.ตำบลบึงมะลู อำเภอกันทรลักษณ์ พื้นที่นิเวศเมืองชายแดนครัวเรือนคนจนเป้าหมาย 411 ครัวเรือน

เกี่ยวกับเรื่องนี้ นายวิชัย ตั้งคำเจริญ รองผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ ได้อธิบายเสริมว่า มรภ.ศรีสะเกษ ได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของระบบการทำงานแก้ไขปัญหาของจังหวัดศรีสะเกษโดยปัญหาของผู้ด้อยโอกาส เป็น 1 ใน 10 Agenda ของศรีสะเกษ ซึ่งกำลังขับเคลื่อนดำเนินการภายใต้นโยบายของผู้ว่าราชการจังหวัด การทำงานวิจัยของ มรภ.ศรีสะเกษ มีความสอดคล้องกับการแก้ปัญหาผู้ด้อยโอกาส จึงบูรณาการร่วมกันได้ โดยตั้งเป็นเรื่องหลักๆ ว่าจะต้องช่วยอย่างน้อย 5 เรื่อง ให้คนด้อยโอกาส มีครบ พอเพียง ช่วยให้ปัญหาเขาทุเลาเบาบาง สามารถดำรงชีวิตได้อย่างปกติสุขพอสมควร

โดยทั้ง 5 เรื่อง ได้แก่ 1.เรื่องการมีกิน“คนศรีสะเกษต้องไม่อดตาย” คนศรีสะเกษต้องมีกิน 2.เรื่องที่อยู่อาศัย ซอมซ่อ ฝนตก หลังคารั่ว ไม่มีห้องส้วม มีเงินโครงการ 238 ปี (ศรีสะเกษ) กับงบของ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) เงินของกาชาด มาช่วยสร้างซ่อมบ้าน 3.เรื่องรายได้ คนแก่เฒ่า ไม่สบาย จะเงินที่รัฐช่วยอยู่ แต่ถ้ามีแรง มีกำลัง ก็จะส่งเสริม ฝึกอาชีพ เพื่อให้มีรายได้ประทังชีวิต 4.เรื่องของสุขภาพ เรื่องการเจ็บป่วย พิการต้องมีการดูแลสิทธิขั้นพื้นฐานที่ควรได้รับ

และ 5.เรื่องการเข้าถึงบริการภาครัฐ ต้องช่วยให้คนที่ไม่เข้มแข็งให้สามารถเข้าถึงบริการของตำบลบึงมะลู อำเภอกันทรลักษณ์ มีโมเดลการช่วยเหลือคนไม่มีชื่อในทะเบียนบ้าน (ตกหล่น) หรือมีชื่อในทะเบียนบ้านแล้ว แต่ยังเข้าถึงสวัสดิการไม่ได้ เพราะป่วย ชรา และไม่มีมือถือ

ทั้งนี้ ข้อมูลจากการสำรวจ ทางอำเภอจะใช้การวางแผนร่วมกับส่วนราชการ เทศบาล อบต. หาทางช่วยเหลือประชาชน โดยทางจังหวัด อำเภอ ภาคส่วนราชการท้องที่-ท้องถิ่น จะได้ขับเคลื่อนร่วมกัน

ซึ่งเมื่อสำรวจแล้ว จะมีข้อมูลขนาดใหญ่ของทั้งจังหวัด โดย มรภ.ศรีสะเกษ จะช่วยสร้างฐานข้อมูลขนาดใหญ่ หรือบิ๊กดาต้าขึ้นมา แล้วเอาข้อมูลมาสังเคราะห์ ทำเป็นข้อมูลรายย่อยรายครัวเรือน เก็บอยู่ในระบบฐานข้อมูล ที่ใช้ค้นหาผู้ด้อยโอกาสกลุ่มต่างๆ ช่วยในการวางแผนการแก้ไขปัญหาหรือจัดทำโครงการต่างๆ ได้ และช่วยให้ไม่เกิดความซ้ำซ้อน เพราะข้อมูลนี้จะเป็นข้อมูลกลาง ทุกภาคส่วนสามารถเข้าถึงในระดับหนึ่ง

และเมื่อส่วนไหนเข้าไปช่วยเหลือแล้ว ก็จะต้องรายงานเข้ามาด้วย เพื่ออัพเดตให้ได้รับรู้ว่า ครอบครัวผู้ด้อยโอกาสแต่ละครอบครัวมีหน่วยไหนเข้ามาช่วยเหลือแล้วบ้าง ในเรื่องอะไร เกิดการบูรณาการ เกื้อกูลการทำงานซึ่งกันและกัน ไม่ซ้ำซ้อน

“นี่คือบิ๊กดาต้าข้อมูลกลาง ที่จังหวัดและทุกภาคส่วนได้ใช้ประโยชน์ร่วมกัน ในการค้นหาปัญหาต่างๆ ของชุมชน และนำมาวิเคราะห์ สังเคราะห์ เพื่อจะวางแผนในการแก้ไขปัญหาต่อไป เป้าหมาย คือ พี่น้องประชาชนผู้ด้อยโอกาส ที่สอดคล้องกับการทำวิจัยของ มรภ.ศรีสะเกษ เนื้อหาสาระใกล้เคียงกัน เราจึงมาบูรณาการในเรื่องของการขับเคลื่อนเรื่องของข้อมูลร่วมกัน” นายวิชัย กล่าว

ทั้งนี้ ทีมวิจัย มรภ.ศรีสะเกษ ได้พัฒนาเป็นร่างข้อเสนอเชิงนโยบายยุทธศาสตร์แก้ไขปัญหาความยากจนแบบเบ็ดเสร็จแม่นยำ 5 เรื่อง ได้แก่ 1. การประสานความคิดระบบฐานข้อมูล และแผนงาน โดยหลอมความคิด สู่การแก้ไขปัญหาความยากจนในระดับครัวเรือนและระดับชุมชน 2. การเรียนรู้ของชุมชน ผ่านกระบวนการจัดทำข้อมูลครัวเรือนและชุมชน 3.การพัฒนาระบบเศรษฐกิจชุมชน เชื่อมโยงกิจกรรมทางเศรษฐกิจชุมชนกับการจัดการการผลิต การบริโภค และการแลกเปลี่ยน การเชื่อมโยงกับตลาด ทั้งภายในและภายนอกชุมชน

4.การพัฒนานโยบายและกระจายความรู้สู่สังคม วิเคราะห์ชุมชนโดยกระบวนการ Village Profile และข้อมูลรายครัวเรือนเพื่อนำสู่การร่างแผนแม่บทชุมชน แผนเศรษฐกิจชุมชน และแผนวิสาหกิจชุมชน และ 5.การสร้างเศรษฐกิจชุมชนตัวอย่าง พัฒนายกระดับทางเลือกการพัฒนาที่เป็นรูปธรรม เป็นชุมชน เศรษฐกิจชุมชนตัวอย่าง

อย่างไรก็ตาม จังหวัดที่ยากจนที่สุดของประเทศไทย ไม่ได้มีแต่เพียง จ.ศรีสะเกษ เท่านั้น จากข้อมูลของ บพท. ที่ได้คัดเลือก 10 จังหวัดยากจนที่มีรายได้ภาคครัวเรือนต่ำที่สุด ได้แก่ แม่ฮ่องสอน ชัยนาท ปัตตานี กาฬสินธุ์ อำนาจเจริญ สุรินทร์ ยโสธร ศรีสะเกษ มุกดาหาร และสกลนคร

โดยเป้าหมายของการดำเนินโครงการฯ นั้น ก็เพื่อต้องการให้ประชาชนสามารถเข้าถึงทรัพยากร การศึกษา สวัสดิการต่างๆ ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตได้อย่าง
เท่าเทียม มีระบบวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อติดตามกลุ่มเป้าหมายคนจนที่มีความแม่นยำ เพื่อให้การจัดสรรสวัสดิการรัฐมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลมากขึ้น รวมถึงคนจนไม่น้อยกว่า 10,000 คน ได้รับการพัฒนาความรู้และทักษะเพื่อปรับเปลี่ยนเป็น knowledge worker หรือ smart farmer มีรายได้และคุณภาพชีวิตดีขึ้น

และเป้าหมายสูงสุดคือ ประชาชนหลุดพ้นจากความยากจนอย่างยั่งยืน