ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

13 มกราคม 2560 เวลา 17:14 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/475541

สมพงษ์ จิตระดับ อาจารย์คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งข้อสังเกตกับคำขวัญวันเด็กว่า วันเด็กเป็นวันสำคัญที่มีรากฐานมาจากอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็กขององค์กรสหประชาชาติ ซึ่งประเทศไทยลงสัตยาบันเรื่องนี้เอาไว้เมื่อปี 2499 ซึ่งต้องยอมรับว่าเป็นการกล้าหาญอย่างมาก และผู้นำในขณะนั้นมั่นใจว่าจะทำตามได้ แต่เอาเข้าจริง ก็ยังไม่เห็นการพัฒนาเด็กที่สอดคล้องกับคำขวัญที่ผู้นำมอบให้ ไม่ว่าจะยุคสมัยใดก็ตาม แต่กลับกัน คำขวัญวันเด็กกลับขึ้นอยู่กับบริบทของสังคมในช่วงเวลานั้น ไม่ได้มองถึงความต้องการของเด็กอย่างแท้จริง

ทีมข่าวในประเทศโพสต์ทูเดย์

คำขวัญวันเด็ก 2560 “ใส่ใจศึกษา พาชาติมั่นคง” ที่พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี มอบให้กับเด็กและเยาวชนไทยทั่วประเทศ ถูกนำมาถอดรหัสถึงนัยยะอันสำคัญ

บนเวทีเสวนาหัวข้อ “ตีโจทย์คำขวัญวันเด็ก 2560 เด็กไทยจะมีส่วน ‘ใส่ใจการศึกษา พาชาติมั่นคง’ อย่างไร” คำขวัญของนายกฯ ถูกนำมาวิพากษ์อย่างน่าสนใจ

จากสถิติที่สมพงษ์ ได้รวบรวม ทำให้เห็นภาพชัดเจนว่า คำขวัญวันเด็กที่มาจากผู้นำ ก็มักจะขึ้นอยู่กับบุคลิกผู้นำนั้นๆ ที่ผ่านมาจะมีคำขวัญตั้งแต่ปี 2499 จนถึงปัจจุบัน มีคำสำคัญที่ถูกนำมาใช้ซ้ำในคำขวัญวันเด็กอยู่ 6 คำ คือ 1.วินัยและการเรียน ใช้จำนวน 18 ครั้ง 2.คำว่าชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ใช้ 17 ครั้ง 3.คุณธรรม ใช้ 15 ครั้ง 4.ขยัน ใช้ 11 ครั้ง 5.ประยัด สามัคคี ซื่อสัตย์ ใช้ 9 ครั้ง และ 6.ประชาธิปไตย ใช้ 4 ครั้ง

ความแตกต่างของคำขวัญวันเด็กแต่ละปี สามารถแยกย่อยให้เห็นถึงบุคลิกผู้นำได้อย่างชัดเจน เช่น จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ จะใช้วลีที่ว่า “ขอให้เด็กในสมัยปฏิวัติของข้าพเจ้า” ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการใช้อำนาจควบคุม ขณะที่ยุคของพล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ก็จะมุ่งเน้นไปที่ความซื่อสัตย์ นิยมไทย และเรื่องของชาติ ส่วนทักษิณ ชินวัตร จะเน้นหนักในเรื่องของความสนุกสนาน การเรียนรู้นอกกรอบ และมองในเรื่องเทคโนโลยี แต่สำหรับชวน หลีกภัย เป็นบุคคลเดียวที่มองเรื่องของประชาธิปไตย โดยเอ่ยถึงคำดังกล่าวมากถึง 4 ครั้ง

“คำขวัญวันเด็กจากผู้นำ ไม่ได้มองถึงสิทธิของเด็ก ทั้งการมีส่วนรวม สิทธิการอยู่รอด สิทธิการได้รับการพัฒนา และสิทธิการได้รับความคุ้มครอง แต่จะสอดคล้องกับบริบทของสังคมไทยในแต่ละช่วงผู้นำเท่านั้น เด็กส่วนใหญ่ทำกิจกรรมตามที่ผู้ใหญ่บอกมา แต่ไม่มีสิทธิที่จะริเริ่มสิ่งที่อยากจะทำ ก่อให้เกิดการย่ำ วน ไม่พัฒนา และเสียงของเด็กก็เบาจนเกินไป” สมพงษ์ วิพากษ์คำขวัญวันเด็กในห้วงที่ผ่านมา

กระนั้น สมพงษ์เสนอสิ่งที่ควรจะปลูกฝังให้กับเด็กผ่านคำขวัญ ที่ต้องประกอบไปด้วย 5 ด้าน คือ 1.ความมีวินัย ตรงต่อเวลา 2.ความซื่อสัตย์ ซึ่งเป็นต้นแบบสำหรับอนาคตที่จะหยุดการทุจริต 3.ประชาธิปไตย ที่ต้องไม่ใช่ลักษณะลุ่มๆ ดอนๆ เด็กจะต้องเข้าใจในสิทธิของตน และการมีส่วนร่วม 4.การน้อมรับปรัชญาความพอเพียงมาใช้ในชีวิตประจำวัน และ 5.สามัคคี ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญ เพราะบ้านเมืองทุกวันนี้แตกแยก ก็เพราะขาดความสามัคคี

“ประเทศไทยยังห่างไกลจากเป้าหมายที่ตั้งไว้สำหรับเด็ก เราขาดการกำหนดคุณลัษณะที่ชัดเจนต่อเด็กเยาวชนในชาติ ดูอย่างที่ญี่ปุ่น ประเทศที่สร้างคุณลักษณะได้อย่างต่อเนื่อง โดยกำหนดคุณลักษณะเอาไว้ 10 ด้าน อาทิ ตรงเวลา มีวินัย ทำงานเป็นทีม อ่อนน้อม เห็นความสำคัญของส่วนรวม ซึ่งเป็นเป้าหมายที่ยอมรับกันทั่วประเทศ และสร้างกิจกรรมในทุกด้านเพื่อสอดรับกับคุณลักษณะที่วางเป้าหมายเอาไว้” สมพงษ์ ย้ำ

ขณะที่เสียงจากเด็กและเยาวชนที่ร่วมเวทีเสวนา ชัยอนันต์ พิมพ์พรหมมา ในวัย 16 ปี จากจ.อุบลราชธานี ให้ความเห็นถึงคำขวัญวันเด็กปี 2560 ว่า การศึกษาเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ชาติมีความมั่นคง การสนับสนุนให้เด็กไทยใส่ใจศึกษานั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่ในเด็กบางคนที่ไม่ถนัดด้านเรียนแต่ชอบการทำกิจกรรมด้านอื่นๆ ก็ควรสนับสนุนเช่นกัน เช่นในโรงเรียนที่ขาดแคลนอุปกรณ์กีฬาแต่มีเด็กสนใจในด้านกีฬานั้น ควรสนับสนุนเด็กในด้านนี้ด้วย เพื่อให้เด็กที่ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ในการทำกิจกรรม เลิกหันไปเสียเวลากับการเล่นเกมหรือไปทำความวุ่นวายให้สังคม
อีกมุมมองจากเด็กที่เคยหลงผิดจนต้องเข้าสถานพินิจ แต่ท้ายสุดก็กลับตัวได้อย่าง ไพโรจน์ ลอเฒ่า แกนนำเยาวชนโครงการกำลังใจในพระเจ้าหลานเธอพระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา จ.เชียงใหม่ กล่าวในเรื่องของสิทธิที่เด็กควรจะมีว่า อยากให้มีการให้กำลังใจและให้โอกาสเด็กที่เคยก้าวพลาดมาก่อน และอยากให้มีการเปิดใจปรับทัศนคติที่มีต่อเด็กไม่ให้มองว่าเขาเป็นคนไม่ดี เพราะคิดว่าให้กำลังใจและการให้โอกาสนั้นจะสามารถสร้างคนที่เป็นรากฐานให้ประเทศได้ และคนเหล่านั้นยังเป็นคนที่มีศักยภาพเหมือนคนทั่วไปเช่นกัน

ด้าน ณัฐวรรณ บุญแนบ นักเรียนชั้น ม.6 โรงเรียนละอายพิทยานุสรณ์ รองประธานสภาเด็กและเยาวชน จ.นครศรีธรรมราช กล่าวแสดงความคิดเห็นในเรื่องของคำขวัญวันเด็กไว้ว่า คำขวัญวันเด็กจะเป็นส่วนสำคัญที่คอยย้ำว่าเด็กควรจะทำตัวยังไง แต่การที่เด็กจะใส่ใจในเรื่องการศึกษานั้นผู้ใหญ่ควรเข้าใจและเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้แก่เด็ก และอยากให้ผู้ใหญ่มองว่าเด็กทุกคนมีศักยภาพที่เท่าเทียมกัน เพราะสังคมต้องการคนเก่งและเรียนดี เด็กบางคนอาจเก่งในเรื่องเรียน บางคนเก่งเรื่องกิจกรรม จึงคิดว่าทุกคนควรให้ความร่วมมือกันเพื่อให้ประเทศพัฒนาและนำไปสู่ความมั่นคงเหมือนในคำขวัญที่กล่าวไว้

ทิ้งท้ายจาก ชมพูนุช มณีโชติ ตัวแทนกลุ่มพลังโจ๋ อดีตเด็กแว้นท์ จ.แพร่ กล่าวถึงเรื่องการให้โอกาสเด็กว่า เด็กบางคนก็ต้องการโอกาสในสังคม การที่ผู้ใหญ่ไม่ให้ความสำคัญหรือไม่เห็นคุณค่านั้นเป็นสิ่งที่จะทำให้ให้เด็กมองไม่เห็นถึงคุณค่าของตัวเอง ผู้ใหญ่จึงควรให้ความสำคัญกับเด็กเพราะเด็กในวันนี้คืออนาคตของชาติ และคิดว่ากลุ่มเด็กที่กลับตัวกลับใจจะเป็นพลังที่สามารถทำให้ชาติเกิดความมั่นคงได้ เพราะเด็กเหล่านั้นจะสามารถบอกกล่าวในเรื่องที่เคยทำผิดพลาดและจะช่วยลดปัญหาให้สังคมลงบ้าง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

12 มกราคม 2560 เวลา 20:18 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/475355

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

ข่าวครูจอมทรัพย์ แสนเมืองโคตร กำลังกลายเป็น ทอล์ก ออฟ เดอะ ทาวน์ ในสังคมไทย

หลังเธอถูกกล่าวหาว่าขับรถยนต์ชนผู้อื่นเสียชีวิตที่ อ.เรณูนคร จ.นครพนม ศาลฎีกาพิพากษาจำคุก 3 ปี 2 เดือน ซึ่งต่อมากระทรวงยุติธรรมได้สืบสวนหาข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานจนประจักษ์ว่าผู้ที่กระทำความผิดไม่ใช่เธอ ส่งผลให้ศาลรับคำร้องรื้อฟื้นคดีอาญาขึ้นพิจารณาคดีใหม่อีกครั้ง

มีคำถามดังๆต่อกระบวนการยุติธรรมไทย อะไรคือสาเหตุที่ทำให้ผู้บริสุทธิ์คนหนึ่งตกเป็นแพะ…..

เร่งปิดคดีจนผิดพลาด

กระบวนการพิสูจน์ความจริงให้เกิดความยุติธรรมตามกฎหมาย ประกอบด้วย “ตำรวจ” ทำหน้าที่สืบสวนสอบสวนและรวบรวมพยานหลักฐานในคดีอาญา “อัยการ” ทำหน้าที่ฟ้องร้องคดีแทนตำรวจ  “ศาล” ทำหน้าที่รับฟังพยาน ตรวจดูหลักฐานและพิจารณาตัดสินคดี และ “ทนายความ” มีหน้าที่ทำให้รูปคดีส่งผลดีหรือก่อประโยชน์ต่อลูกความของฝ่ายตนให้มากที่สุด

เกิดผล แก้วเกิด ทนายความ มองว่า สาเหตุของการจับผิดตัวหรือจับแพะนั้น เริ่มมาจากกระบวนการยุติธรรมชั้นต้นอย่างการสืบสวนสอบสวน การรวบรวมพยานหลักฐานและการปิดสำนวน ซึ่งหากเจ้าหน้าที่ตำรวจขาดความรอบคอบ ประมาท ละเลยไม่ได้พิจารณาข้อเท็จจริงอย่างถี่ถ้วน ก็อาจนำไปสู่ความผิดพลาดได้ โดยแรงกดดันที่ทำให้เจ้าหน้าที่ต้องเร่งปิดสำนวนมาจากหลายทาง ได้แก่ อิทธิพลของผู้เสียหาย อิทธิพลของจำเลย กระแสสังคม จนถึงผลงานส่วนตัว

“ผู้เสียหายบางคนเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมือง แบบนี้ช้าไม่ได้ ตำรวจต้องเร่ง หาคนผิดไม่เจอก็ต้องรีบจับใครสักคนมาเชือดเพื่อรับผิดชอบให้ได้ก่อน หรือตัวจำเลยเอง หากมีอิทธิพล ก็ไปจับใครสักคนมาเป็นแพะแทน ต่อมากระแสสังคม ถ้าคดีนั้นมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในวงกว้าง ก็ต้องรีบปิดให้ไว หรือผลงานส่วนตัว พวกที่สุกเอาเผากิน เร่งปิดคดีให้พ้นมือ คิดหวังแต่ประโยชน์ของตัวเอง ก็มีโอกาสสร้างความผิดพลาดได้มากขึ้น”

ทนายความชื่อดัง เล่าว่า มีหลายครั้งที่ชาวบ้านโดนเกลี้ยกล่อมจากตำรวจให้ยอมรับสารภาพไปก่อนทั้งที่ตัวเองไม่ได้กระทำความผิด เพื่อลดความยุ่งยากในการทำคดี ประหยัดเวลาและหวังให้คดีสิ้นสุดโดยเร็ว 

“บางทีชาวบ้านไม่รู้หรอกว่าโทษคดีนี้มันสูงขนาดไหน ตำรวจก็กล่อมๆไปว่ารับๆ ไปเถอะ จะได้จบ เดี๋ยวศาลก็ลดโทษให้และสั่งให้รอลงอาญา สู้ไปก็เสียตังค์เปล่าๆ ต้องจ้างทนายความ จ่ายเงินประกัน ถ้าไม่มีเงินก็รับสารภาพไปดีกว่า บางคนบอกอีกว่าความผิดฐานประมาท ยังไงศาลก็สั่งให้รอลงอาญา รับผิดไปเถอะ ทีนี้ท้ายสุด เกิดศาลพิจารณาสั่งลงโทษขึ้นมาโดยไม่รอลงอาญา เขาค่อยมาคิดกันได้ว่า โถ รู้อย่างงี้ไม่น่ารับเลย เรื่องแบบนี้ก็มีให้เห็นเยอะ”

นอกจากตำรวจ เจ้าหน้าที่อัยการและศาลก็มีส่วนสำคัญมากในกระบวนการยุติธรรม เมื่อท่านผู้ดำรงตำแหน่งเหล่านั้นต้องพิจารณาคดีอย่างรอบคอบ ใส่ใจ หากเห็นความบกพร่องของพยานหลักฐาน ก็จำเป็นต้องให้โอกาสผู้ต้องหาโดยเรียกมาสอบสวนเพิ่มเติม เนื่องจากอาจได้รับข้อมูลที่ชัดเจนและมีน้ำหนักมากกว่าก็เป็นได้

“ระบบกล่าวหา”ทำจำเลยตกเป็นมวยรองเสมอ 

ธวัชชัย ไทยเขียว รองปลัดกระทรวงยุติธรรม กล่าวว่า วิธีพิจารณาคดีในเมืองไทยเป็นระบบกล่าวหา ทำให้ศาลไม่มีบทบาทและอำนาจในการแสวงหาข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานในคดีเพิ่มเติมได้ด้วยตนเอง ศาลถูกจำกัดกรอบให้พิจารณาเฉพาะจากข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานที่คู่ความเสนอต่อศาลเท่านั้น

“ระบบกล่าวหาทำให้ศาลไม่สามารถจะสอบถามอะไรได้ นอกเหนือจากหลักฐานที่พยานทั้งสองฝ่ายเอามา ต้องทำตัวเป็นกลาง ชั่งน้ำหนักพยานที่แต่ละฝ่ายเอามาเท่านั้นเอง ผิดกับระบบไต่สวนศาลจะมีบทบาทและอำนาจในการแสวงหาข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานเพิ่มเติมได้ หากสงสัยตรงไหนก็ถามได้เลย”

ธวัชชัย บอกว่า ในระบบกล่าวหา ผู้ถูกกล่าวหาเสมือนตกเป็นเบี้ยล่างตั้งแต่เริ่มต้น ต้องพยายามไปหาหลักฐานมาต่อสู้ ซึ่งแม้จะเป็นผู้บริสุทธิ์ในหลายกรณีก็มีความลำบากในการไปแสวงหาหลักฐานมาประกอบข้อเท็จจริง

“บางคดีมีการชี้ตัวผู้กระทำความผิดเรียบร้อย ไม่มีผู้เสียหายชี้ตัวคุณเลย แต่พนักงานสอบสวนกลับไม่ได้บันทึกไว้ พอพยานหลักฐานถูกนำขึ้นสู่ชั้นศาล จำเลยก็ไม่มีประเด็นในการต่อสู้ ศาลก็ตัดสินพิจารณาได้เพียงแค่หลักฐานที่มี”

ทั้งนี้ สิ่งที่ธวัชชัยเห็นว่าจะป้องกันความผิดพลาดในกระบวนการยุติธรรมได้คือ การพิสูจน์หลักฐานอย่างรอบคอบชนิดสิ้นกระแสความสงสัย โดยนำนิติวิทยาศาสตร์มาใช้ควบคู่กับกระบวนการยุติธรรม เพื่อลดการโต้แย้งและความหวาดระแวงระหว่างผู้ควบคุมกฎหมายกับผู้ถูกกล่าวหา เนื่องจากวิทยาศาสตร์เป็นเรื่องหลักการและเหตุผลที่สามารถพิสูจน์ได้ ขณะเดียวกันอาจถึงเวลาที่เมืองไทยต้องแยกการทำหน้าที่ระหว่างพนักงานสอบสวนและสืบสวนออกจากกัน เหมือนในต่างประเทศ เพื่อให้เกิดความโปร่ง รอบคอบ ทั้งยังเพิ่มความเชื่อมั่นให้กับประชาชนที่มีต่อเจ้าหน้าที่อีกด้วย

“เป็นเรื่องน่าเสียใจที่ผู้บริสุทธิ์ถูกละเมิดด้วยกระบวนการของรัฐ ทั้งที่รัฐเองมีหน้าที่ให้ความคุ้มครองผู้บริสุทธิ์และให้ความเป็นธรรม ผมคิดว่ากระบวนการยุติธรรมในเมืองไทยเป็นเรื่องที่ต้องทบทวนและปฎิรูป”รองปลัดกระทรวงยุติธรรม ยืนยัน

ทัศนคติต่อความยุติธรรมต้องพัฒนา 

ขณะที่ ปรเมศวร์ อินทรชุมนุม รองอธิบดีอัยการ สำนักงานชี้ขาดคดีอัยการสูงสุด แสดงความเห็นว่า นอกจากปัญหาในการสืบหาพยานหลักฐานของพนักงานสอบสวนแล้ว ข้อเสียในกระบวนการยุติธรรมไทยก็คือ บทบาทและทัศนคติของศาลไทยที่คุ้นเคยกับการวางบทบาทและอำนาจไปในทางระบบกล่าวหา

“ศาลไม่ค่อยรับฟังพยานจำเลย มักฟังแต่พยานโจทย์ ซึ่งจริงๆแล้ว ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 175 ก็บอกชัดว่า เมื่อโจทก์สืบพยานเสร็จแล้ว ถ้าเห็นสมควรให้ศาลมีอำนาจเรียกสำนวนการสอบสวนจากพนักงานอัยการมาเพื่อประกอบการวินิจฉัยได้ หมายถึงให้ชั่งน้ำหนัก อย่าพิพากษาจนกว่าจะเชื่อ ฟังทั้งโจทย์และจำเลย แต่ในทางปฎิบัติพยานจำเลยได้รับความสำคัญน้อย ทุกคนถูกสอนให้ฟังแต่พยานฝ่ายโจทย์ มีทัศนคติว่าเราอยู่ในระบบกล่าวหา แต่จริงๆแล้ว ต้องฟังความทั้งสองฝ่าย”

ปรเมศวร์ บอกต่อว่า เงื่อนไขเรื่องเวลาก็เป็นอีกปัจจัยให้เกิดความผิดพลาด เมื่อเจ้าหน้าที่หลายคนมีความเชื่อว่าต้องรีบทำสำนวนและสั่งฟ้องให้ทันเวลากำหนดฝากขัง 84 วัน ซึ่งความเร่งรีบอาจทำให้เจ้าหน้าที่ขาดความรอบคอบและประมาทได้

“หลายคนพยายามเร่งให้ทันเวลา ทั้งที่จริงๆแล้ว หากหลักฐานไม่พอ ฟ้องไม่ทัน ก็ปล่อยตัวไปก่อนได้ เหมือนในต่างประเทศ เขาปล่อยไปก่อนเลย พร้อมเมื่อไหร่ค่อยฟ้องภายในอายุความ บ้านเราหลายครั้งคำนึงถึงแต่ระยะเวลาควบคุมตัว กลัวปล่อยไปแล้วผู้ต้องหาจะหลบหนี ทั้งที่ตามหลักยุติธรรม ตราบใดที่ยังไม่มีคำพิพากษาถึงที่สุด ผู้นั้นต้องได้รับการสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นผู้บริสุทธิ์”

หนึ่งในวิธีพัฒนากระบวนการยุติธรรมที่ข้าราชการในสำนักงานอัยการสูงสุดรายนี้บอก ก็คือ คนในสังคมต้องร่วมกันเปลี่ยนแปลงทัศนคติ และเปิดโอกาสให้ศาลทำหน้าที่คุ้มครองสิทธิประชาชนอย่างเต็มรูปแบบ โดยเพิ่มบทบาทในการไต่สวน

“ทุกวันนี้ศาลถูกจำกัดให้พิจารณาเฉพาะเพียงข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานที่คู่ความเสนอต่อศาล ทำหน้าที่แสวงหาข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานเพิ่มเติมในคดีไม่ได้ เพราะในเมืองไทยถ้าศาลทำอย่างนั้นจะถูกครหา มองในแง่ร้ายทันทีว่าศาลไม่ยุติธรรม เปิดโอกาสให้รับสินบนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้ พอไปมองในแง่ร้ายกันเช่นนั้น ระบบยุติธรรมมันก็เบี่ยงเบนและไม่สมบูรณ์”

ตัวอย่างคดีเปลี่ยนผู้ร้ายเป็นผู้บริสุทธิ์

สถิติรับเรื่องร้องเรียนขอความเป็นธรรมจากคดีอาญา ตั้งแต่ปี 2558 – 2559  โดย พ.ต.อ.ดุษฎี อารยวุฒิ รองปลัดกระทรวงยุติธรรมนั้นมีสูงถึง 250 คดี สามารถรื้อฟื้นคดีอาญาและประกอบฎีกาที่สำเร็จแล้ว 10  เรื่อง หนึ่งในนั้นก็คือ คดีที่ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางล่าสุดอย่าง คดีครูจอมทรัพย์ แสนเมืองโคตร ส่วนคดีอื่นๆ มีตัวอย่างดังนี้

– คดีนายพัสกร สิงคิ ถูกกล่าวหาว่าฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา ที่อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี กระทั่งศาลฎีกาได้มีคำสั่งให้จำคุก 20 ปี กระทรวงยุติธรรมได้สืบสวนหาข้อเท็จจริงจนทราบว่า นายพัสกรไม่ใช่ผู้กระทำความผิด และมีคนร้ายตัวจริงรับสารภาพว่าเป็นผู้กระทำความผิด จึงได้ฟ้องดำเนินคดี จนศาลพิพากษาให้จำคุก 12 ปี 6 เดือน จนกระทั่งสรุปผลยื่นขอรื้อฟื้นคดีอาญาขึ้นพิจารณาใหม่ และศาลอุทธรณ์ภาค1 มีคำสั่งให้รื้อฟื้นคดีอาญาขึ้นพิจารณาคดีใหม่ นายพัสกรจึงได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวออกมาระหว่างการพิจารณาคดีใหม่ ซึ่งเป็นคดีแรกของประเทศไทย ที่ให้มีการรื้อฟื้นคดีอาญาขึ้นพิจารณาคดีใหม่

– คดีนางจารุพรรณ วุ่นสุวรรณ  ถูกกล่าวหาว่าจ้างวานฆ่าสามี ที่อ.ทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช กระทั่งศาลฎีกาได้มีคำสั่งให้จำคุกตลอดชีวิต กระทรวงยุติธรรมได้สืบสวนหาข้อเท็จจริงจนทราบว่า คนร้ายที่ฆ่าสามีนางจารุพรรณถูกบังคับให้ใส่ร้ายนางจารุพรรณฯว่า เป็นผู้จ้างวานให้ฆ่าสามี แต่ภายหลัง รับสารภาพกับเจ้าที่กระทรวงยุติธรรมว่าไม่ใช่เรื่องจริง จนกระทั่งสรุปผลยื่นขอรื้อฟื้นคดีอาญาขึ้นพิจารณาใหม่ และศาลอุทธรณ์ภาค8 มีคำสั่งให้รื้อฟื้นคดีอาญาขึ้นพิจารณาคดีใหม่ จึงได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวออกมาระหว่างการพิจารณาคดีใหม่ ซึ่งเป็นคดีที่สองที่ให้มีการรื้อฟื้นคดีอาญาขึ้นพิจารณาคดีใหม่

– คดีนายวุฒิชัย  ใจสมัคร หรือ ปุ๊ วอร์มอัพ ถูกกล่าวหาว่าฆาตกรรมแฟนสาวที่จ.เชียงใหม่  ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาให้จำคุกตลอดชีวิต กระทรวงยุติธรรมได้สืบสวนหาข้อเท็จจริงจนทราบว่า นายวุฒิชัยไม่ใช่ผู้กระทำความผิด โดยมีพยานหลักฐานสำคัญคือ DNAในซอกเล็บของผู้ตาย  ไม่ตรงกับDNAของนายวุฒิชัย  และมีพยานยืนยันได้ว่าในคืนเกิดเหตุคนร้ายที่น่าจะเป็นผู้ก่อเหตุได้พาผู้เสียชีวิตไปร้านอาหารทานข้าวต้มที่ร้านแห่งหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ร้านข้าวต้มย้ง  ตามสำนวนของการฟ้องก่อนหน้านี้ จนกระทั่งสรุปพยานหลักฐาน เสนอศาลฎีกา จนกระทั่งศาลฎีกามีคำสั่งยกฟ้อง นายวุฒิชัยจึงได้รับการปล่อยตัว หลังจากถูกจำคุกไป 3 ปี 6 เดือน

– คดีที่นายทรงกลด ทรัพย์มี ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนร้ายข่มขืนกระทำชำเรา เด็กหญิงอายุ 16 ปี เหตุเกิดที่อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี   ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาให้จำคุกตลอดชีวิต กระทรวงยุติธรรมได้สืบสวนหาข้อเท็จจริงจนทราบว่า นายทรงกลดไม่ใช่ผู้กระทำความผิด โดยมีพยานหลักฐานสำคัญคือ ผู้เสียหายในคดีนี้ยอมรับว่า ชี้คนร้ายผิดตัว ซึ่งมีชื่อว่าทรงกลดเหมือนกันแต่คนร้ายนามสกุล เกลี้ยงน้อย  และมีพยานยืนยันได้ว่านายทรงกลด ทรัพย์มี ไม่เคยมาพื้นที่บริเวณที่เกิดเหตุเลย แต่นายทรงกลด เกลี้ยงน้อย ได้มีภูมิสำเนาอยู่ที่เกิดเหตุมานานแล้ว  จนกระทั่งสรุปพยานหลักฐาน เสนอศาลฎีกา และศาลฎีกาได้อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราว หลังจากถูกจำคุกไป 1 ปี 2 เดือน

เรื่องราวอันน่าเห็นใจของแพะรับบาปในเมืองไทยทั้งหมดนี้ เป็นเสมือนบทเรียนให้ผู้บังคับใช้กฎหมายและผู้มีอำนาจในวงการยุติธรรมได้ทบทวนการทำหน้าที่ของตัวเองอีกครั้ง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

12 มกราคม 2560 เวลา 16:16 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/475330

เรื่อง…พรพิรุณ  ทองอินทร์

ปฏิเสธไม่ได้ว่า ที่ผ่านมาคลิปวีดีโอที่ได้รับความนิยมสูงสุดประเภทหนึ่งในโลกออนไลน์คือ “คลิปอุบัติเหตุบนท้องถนน”

ไม่ว่าจะเป็นภาพที่ถูกบันทึกโดยกล้องวงจรปิด หรือกล้องติดรถยนต์ เผยให้เห็นพฤติกรรมการขับขี่อันเกิดจากความประมาทมักง่าย ทั้งซิ่งด้วยความเร็วสูง ผ่าไฟแดง เฉี่ยวชน แซงไม่พ้น ย้อนศร ฯลฯ จนมีผู้บาดเจ็บเสียชีวิตไม่เว้นแต่ละวัน

นพ.ธนะพงศ์ จินวงษ์ ผู้จัดการศูนย์วิชาการเพื่อความปลอดภัยทางถนน (ศวปถ.) เผยว่า สาเหตุที่คนชอบดูคลิปอุบัติเหตุบนท้องถนน เพราะเป็นเรื่องใกล้ตัวที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน

“ข้อดีคือช่วยให้คนในสังคมได้เห็นเหตุการณ์จริงๆซึ่งถ่ายทอดออกมาได้ดีกว่าคำพูด เป็นหลักฐานประกอบคดีได้ กลายเป็นเครื่องมือชั้นดีที่ทำให้คนในสังคมได้เรียนรู้และเฝ้าระวังอุบัติเหตุบนท้องถนน อีกทั้งยังช่วยกระตุ้นให้หน่วยงานต่างๆที่เกี่ยวข้องเข้ามาแก้ไข

ขณะเดียวกันข้อเสียคือ บางคลิปเข้าข่ายละเมิดสิทธิส่วนบุคคล ทั้งภาพความรุนแรง สภาพศพ ใบหน้าผู้ตาย ดังนั้นสิ่งผู้ที่ถ่ายคลิปควรทำคือ อย่าละเลยต่อเหตุการณ์ อย่ามัวห่วงแต่ถ่ายคลิปเพราะกลัวไม่ได้เป็นที่หนึ่งในการอัพลงบนโซเชียล ต้องระมัดระวังไม่ให้ไปละเมิดสิทธิเหยื่อผู้ได้รับบาดเจ็บ หรือผู้เสียชีวิต”

ผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยบนท้องถนนรายนี้ ทิ้งท้ายว่า แม้ยังไม่มีงานวิจัยระบุชัดเจนว่าคลิปวีดีโออุบัติเหตุจะช่วยเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการขับขี่ของผู้คนให้ดีขึ้นได้ แต่เชื่อว่าคลิปเหล่านี้จะช่วยเตือนสติ ทำให้ฉุกคิด และระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้น

ขณะที่ ธาม เชื้อสถาปนศิริ นักวิชาการสถาบันวิชาการสื่อสาธารณะ มองว่า เหตุผลที่คลิปเหล่านี้มียอดวิวเยอะ เพราะมีองค์ประกอบของดราม่า สร้างผลกระทบให้คนดูได้

“ตามหลักจิตวิทยา คนที่ชอบดูคลิปวีดีโออุบัติเหตุ 1.ดูเพราะอยากดูจริงๆเพื่อเติมเต็มความพึงพอใจ อยากรู้อยากเห็นความสยดสยอง 2.ดูไว้เป็นอุทาหรณ์เตือนภัย ถึงไม่ชอบแต่ก็ยังอยากดู เพราะเป็นเรื่องใกล้ตัว มีประโยชน์ต่อการดำรงชีวิต ถามว่าคลิปอุบัติเหตุจะช่วยทำให้สถิติอุบัติเหตุลดลงไหม ได้ แต่ไม่มากเท่าไหร่ ตราบใดที่ตัวผู้ขับขี่เองเองยังขาดวินัยและความระมัดระวัง อุบัติเหตุก็สามารถเกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลา”

นักวิชาการด้านสื่อรายนี้ กล่าวว่า สิ่งที่สำนักข่าวต่างๆควรคำนึงถึงก่อนการลงคลิปอุบัติเหตุคือ ควรลดทอนความรุนแรง ยิ่งคลิปที่อยู่ในโลกออนไลน์ต้องคัดกรองและระมัดระวังในการนำเสนอ เพื่อไม่ให้ไปกระทบต่อครอบครัวของผู้ประสบอุบัติเหตุ

“อย่าพยายามขายเรื่องดราม่า เช่น เรื่องส่วนตัวของผู้ประสบอุบัติเหตุ เพราะเป็นการโฟกัสที่ผิดจุด ไม่ช่วยแก้ปัญหาใดๆ วิธีการที่ควรทำคือ ไปดูสาเหตุของคลิปว่าทำไมถึงเกิดอุบัติเหตุเช่นนั้น สภาพแวดล้อมโดยรอบเป็นอย่างไร มีอะไรผิดปกติหรือไม่ สอบถามเหตุการณ์เพิ่มเติมจากหน่วยงานหรือเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบ เพื่อความถูกต้องของข้อมูลข้อเท็จจริง”

นอกจากความหวาดเสียว ตื่นเต้นระทึกใจ คลิปเหล่านี้ควรจะเป็นอุทาหรณ์แก่คนดูไม่ให้ประมาท ระมัดระวังในการขับขี่ และใส่ใจเรื่องวินัยจราจรมากขึ้น มิเช่นนั้นโศกนาฏกรรมบนท้องถนนอาจเกิดขึ้นกับตัวเราไม่วันใดก็วันหนึ่ง.

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

12 มกราคม 2560 เวลา 06:53 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/475143

โดย…ทีมข่าวในประเทศโพสต์ทูเดย์

อุทกภัยในพื้นที่ภาคใต้ ซึ่งประเมินกันว่าหนักสุดในรอบ 50 ปี คำถามที่ตามมาคือเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเกิดน้ำท่วมในช่วงเดือน ม.ค. ถือเป็นช่วงปลายฤดูฝนแล้ว

สุจริต คูณธนกุลวงศ์ อาจารย์ประจำหน่วยปฏิบัติการวิจัย ระบบการจัดการแหล่งน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดเผยว่า ฝนในพื้นที่ภาคใต้อาจจะตกยาวไปจนถึงช่วงต้น ก.พ. จากอิทธิพลของปรากฏการณ์ “ลานินญา”

“ฝนที่ตกลงมานั้นเกิดจากกระแสลมจากประเทศจีนที่ต้องผ่านไออุ่นจากทะเลจีนใต้พัดผ่านเข้ามายังประเทศไทยและปะทะกับเนกาทีฟอินเดีย กระแสลมจากประเทศไทยที่กำลังพัดไปทางทวีปแอฟริกา จนเกิดเป็นปรากฏการณ์ลมหมุนอยู่เหนือพื้นที่ภาคใต้ อิทธิพลจากการปะทะกันดังกล่าวทำให้บางพื้นที่มีฝนตกหนักมากกว่า 300 มิลลิเมตร มากที่สุดในรอบ 20 ปี เป็นปรากฏการณ์ที่เกินคาดว่าจะเกิดขึ้นได้”

ขณะที่ อานนท์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ผู้อำนวยการสำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ หรือจิสด้า กล่าวว่า ช่วงวันที่ 12-15 ม.ค.นี้ ต้องติดตามอย่างใกล้ชิดว่าหย่อมความกดอากาศต่ำบริเวณทะเลจีนใต้ตอนล่างมีแนวโน้มทวีกำลังแรงขึ้น และมีโอกาสเคลื่อนตัวกลับเข้ามาสู่อ่าวไทยได้ จึงต้องจับตาว่าจะทวีความรุนแรงถึงขั้นเป็นพายุดีเปรสชั่นหรือไม่ ช่วงเวลาดังกล่าวหลายพื้นที่ของประเทศได้รับอิทธิพลลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนที่พัดผ่านพื้นที่ภาคเหนือทำให้เกิดอากาศหนาว ส่วนที่พัดผ่านภาคใต้จะทำให้เกิดฝนตกหนัก

นอกจากสภาพภูมิอากาศซึ่งเป็นปัจจัยหลักแล้ว สภาพภูมิศาสตร์ในพื้นที่ก็เป็นอีกปัจจัยที่ทำให้เกิดผลกระทบรุนแรงมากขึ้น หาญณรงค์ เยาวเลิศประธานมูลนิธิเพื่อการบริหารจัดการน้ำแบบบูรณาการ (ประเทศไทย) กล่าวว่า น้ำระบายช้าเนื่องจากการบุกรุกพื้นที่ป่าพรุ แก้มลิงรับน้ำตามธรรมชาติ

“ป่าพรุตั้งแต่ จ.ชุมพร-นราธิวาส ถูกคุกคามอย่างต่อเนื่อง เช่น ป่าพรุคันธุลี อ.ท่าชนะ จ.สุราษฎร์ธานี มีนายทุนซื้อที่ดินจากชาวบ้านเพื่อปลูกปาล์มแล้วขุดคันกั้นไม่ให้น้ำท่วมในพื้นที่ตัวเอง รวมถึงมีสิ่งก่อสร้างที่เปลี่ยนแปลงเส้นทางน้ำไหลระบายออกไปสู่ทะเล ทำให้ปริมาณน้ำฝนสะสมระบายไม่ทันจนน้ำท่วมสูงกว่าในอดีต ทั้งๆ ที่ปริมาณฝนตกหนักนั้นเป็นเรื่องปกติของภาคใต้”

เมื่อการเกษตร โดยเฉพาะการ ปลูกพืชเศรษฐกิจ เช่น ยางพารา และปาล์มน้ำมัน เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ผลกระทบจากภัยธรรมชาตินั้นหนักหน่วงขึ้น จึงจำเป็นต้องเร่งหาวิธีแก้ไขและป้องกัน

ชลธิศ สุรัสวดี อธิบดีกรมป่าไม้ กล่าวว่า ในอนาคตจะพิจารณาออกกฎหมายไม่อนุญาตให้ปลูกพืชเชิงเดี่ยว โดยเฉพาะยางพารา ในพื้นที่สูงชันที่อยู่ในเขตป่าไม้ จะมีการควบคุมให้ปลูกไม้ยืนต้นชนิดอื่นแซมเข้าไปด้วย ในลักษณะสวนเกษตรผสมผสาน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการยึดหน้าดิน เนื่องจากยางพาราไม่มีรากแก้วคอยยึดเกาะดินจนเกิดปัญหาดินถล่มตามมาในหลายพื้นที่

“ระเบียบดังกล่าวจะอยู่ในร่างการแก้ไขที่ดินทำกินในเขตพื้นที่ป่า 30 มิ.ย. 2541 โดยกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เพื่อแก้ไขปัญหาระบบนิเวศเสื่อมโทรมในพื้นที่ป่า และให้ประชาชนอยู่ในพื้นที่ป่าอย่างยั่งยืนได้ ทั้งนี้ ในพื้นที่แต่ละภาคจะมีกฎระเบียบแตกต่างกัน เช่น ภาคเหนือจะงดการปลูกข้าวโพดอย่างเดียว แต่ต้องมีการเพิ่มพื้นที่ป่า 45% ของพื้นที่ โดยยึดแนวทาง พระราชดำริปลูกป่า 3 อย่าง ประโยชน์ 4 อย่าง ส่วนภาคใต้จะเน้นการปลูกป่าผสมผสาน”

ด้านสถานการณ์น้ำท่วมในพื้นที่ อ.บางสะพาน จ.ประจวบคีรีขันธ์ ได้เริ่มคลี่คลายแล้ว การติดตั้งสะพานแบริ่งเชื่อมเส้นทางถนนเพชรเกษมสัญจรได้ทั้งขาขึ้นและขาล่อง แต่ยังคงระบายรถได้ช้า ส่งผลให้การจราจรบริเวณ อ.บางสะพาน ติดขัด รถติดยาวร่วม 20 กิโลเมตร

ด้านการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ก็เร่งซ่อมแซมเส้นทาง คาดว่าในวันที่ 12 ม.ค.นี้ จะเปิดเดินรถได้จนถึงสถานีชุมทางทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช

ขณะที่ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราชก็ประกาศปิดทำการบินเพิ่มอีก 2 วัน คือ 12-13 ม.ค. หรือจนกว่าสถานการณ์จะคลี่คลาย โดยจะต้องทดสอบระบบในสนามบินบริเวณรันเวย์ และการตรวจสอบความแข็งแรงของผิวทางวิ่ง หากการตรวจสอบระบบความปลอดภัยรันเวย์สนามบินแล้วเสร็จ ก็คาดว่าจะสามารถเปิดสนามบินนครศรีธรรมราชในวันที่ 14 ม.ค.นี้

รอยล จิตรดอน ผู้อำนวยการสถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำและการเกษตร (องค์การมหาชน) กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เปิดเผยว่า พายุฝนที่จะเข้ามาในพื้นที่ภาคใต้ช่วง จ.ประจวบคีรีขันธ์ ถึงนครศรีธรรมราช ช่วงวันที่ 15-16 ม.ค.นี้ เป็นรอบที่ 3 แต่ปริมาณฝนไม่มากเท่ากับที่ผ่านมา

“พายุฝนเที่ยวนี้ไม่ถึง กทม. จะอยู่แค่ จ.ประจวบคีรีขันธ์ เท่านั้น เพราะความกดอากาศจากอันดามันไม่ได้แรงเหมือนช่วงต้นเดือน ม.ค. รวมถึงไม่ต้องวิตกกังวลว่าจะเกิดน้ำท่วมใหญ่แบบปี 2554 เพราะจะเกิดได้ต้องมีปัจจัยใหญ่ๆ เกิดขึ้นในทะเล เช่น ภาวะ ลานินญา และในปี 2554 มีพายุทั้งในอ่าวไทย อันดามัน ทะเลจีนใต้ ส่งผลให้มีน้ำท่วมตั้งแต่เดือน ก.ค. ซึ่งในปีนี้ยังไม่มีปัจจัย”

แม้นักวิชาการด้านทรัพยากรน้ำจะให้ความมั่นใจ แต่สถานการณ์น้ำในปีนี้ก็ยังเป็นประเด็นห่วงใยที่ต้องติดตามกันต่อไป

บรรยายภาพ – ไม้ซุงขนาดใหญ่และดินทรายที่ไหลเข้าทับถมพื้นที่บ้านหน้าเขาล่าง หมู่ 7 ต.กรุงชิง อ.นบพิตำ จ.นครศรีธรรมราช ส่งผลให้บ้านเรือนเสียหายกว่า 10 หลัง พื้นที่เกษตรเสียหายเป็นวงกว้างประมาณ 100 ไร่

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 มกราคม 2560 เวลา 07:58 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/474367

โดย…วีรวินทร์ ศรีโหมด

ความหวังที่จะทำให้ประเทศไทยเป็น “ศูนย์กลางสุขภาพทางการแพทย์นานาชาติครบวงจร” (เมดิคอลฮับ) ถูกจุดขึ้นในสังคมเมื่อปี 47 แต่ที่ผ่านมาการขับเคลื่อนพัฒนานโยบายด้านนี้เดินไปอย่างช้าๆ มีเพียงโรงพยาบาลเอกชนบางแห่งพยายามทำกันเอง แต่ล่าสุดรัฐบาลคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ได้หยิบขึ้นมาปัดฝุ่นอีกครั้งและนำมาใส่เป็น 1 ใน 10 เรื่องการพัฒนาอุตสาหกรรมของประเทศ ภายใต้แผนยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี ซึ่งมีทั้งผู้ที่ขานรับและส่งเสียงค้านไปพร้อมกัน

ธงชัย กีรติหัตถยากร รองอธิบดีกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ (สบส.) กระทรวงสาธารณสุข หนึ่งในคณะทำงานเรื่องนี้ เปิดเผยว่า แผนพัฒนาเศรษฐกิจตัวใหม่ในยุทธศาสตร์ชาติ 20 ของรัฐบาล หรือเมดิคอลฮับ จะมีการพัฒนาใน 4 กลุ่มสินค้า คือ 1.นวด สปา การฟื้นฟูสุขภาพ 2.การรักษาพยาบาล ที่ไม่ใช่เรื่องโรคติดต่อ แต่เป็นโรคเกี่ยวกับการรักษา เช่น เปลี่ยนข้อเข่า ช่วยเหลือบุคคลภาวะมีบุตรยาก โรคหัวใจ เป็นต้น

3.การพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวกับสุขภาพและเครื่องมือแพทย์ เช่น พัฒนาสมุนไพรไทยให้เป็นที่รู้จักของต่างชาติที่มาแล้วจะต้องซื้อกลับ และผลิตเครื่องมือแพทย์ใช้ในประเทศ และ 4.ศึกษาส่งเสริมการจัดประชุมด้านสุขภาพนานาชาติ เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว ซึ่งแผนพัฒนานี้ได้ผ่านความเห็นชอบหลักการจากคณะรัฐมนตรี (ครม.) แล้ว

ธงชัย ประเมินว่า ปัจจุบันสถานการณ์เมดิคอลฮับของไทย ทั้งเรื่องสปาและการบริการทางการแพทย์ติดอันดับ 1 ใน 10 ของโลก เนื่องจากไทยมีจุดแข็งที่ได้รับมาตรฐานสากลรับรองหลายตัว เช่น มาตรฐานรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (HA) รวมถึงมีชื่อเสียงทางด้านคุณภาพ การบริการ และราคาที่สมเหตุสมผลถูกกว่าในต่างประเทศ สิ่งเหล่านี้จึงทำให้ไทยได้รับการยอมรับจากต่างชาติที่เข้ามาใช้บริการเมดิคอลฮับเฉลี่ย 1.2 ล้านครั้ง/ปี สร้างรายได้เข้าประเทศประมาณ 1 แสนล้านบาท และเชื่อว่าไทยจะสามารถแข่งขันกับประเทศ สิงคโปร์ มาเลเซีย เกาหลี อินเดีย ได้

ทั้งนี้ ในส่วนชาวต่างชาติที่มาใช้บริการในไทย ปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไปจากกลุ่มเดิมที่เป็นประเทศกลุ่มอาหรับ สแกนดิเนเวีย มาเป็นจีน และประเทศเพื่อนบ้านไทยเพิ่มมากขึ้น ซึ่งเชื่อว่ามาจากแนวโน้นที่ประชากรในประเทศเหล่านี้หันมาดูแลสุขภาพมากขึ้น พร้อมกับมีการพัฒนาทางเศรษฐกิจภายใน

ดังนั้น แผนพัฒนาเมดิคอลฮับในยุทธศาสตร์ 20 ปี ตั้งแต่เรื่องของกลุ่มสุขภาพนวด สปา จึงต้องมีการควบคุมให้มีมาตรฐานเป็นสากล ไม่ว่าผู้ที่เข้ามาเรียนจะไปเปิดร้านที่ประเทศใด ต้องมีมาตรฐานเดียวกับประเทศไทย เพื่อเป็นการสร้างความเชื่อมั่น ส่วนด้านการรักษาพยาบาลจะส่งเสริมให้โรงพยาบาลเอกชนไทยประสานธุรกิจกับต่างประเทศ เช่น หลังจากจีนมีนโยบายให้มีลูกเพิ่มได้ 1 คน จะไปรณรงค์ให้มาใช้บริการในไทย

นอกจากนี้ ยังรวมถึงเรื่องส่งเสริมการตรวจสุขภาพในราคาเดียว ส่วนผลิตภัณฑ์จะมีการค้นหาสุดยอดสมุนไพรไทย เพื่อให้ชาวต่างประเทศรู้จักสรรพคุณที่สุดยอด

สำหรับที่หลายฝ่ายกังวลว่า เมดิคอลฮับ จะทำให้สถานพยาบาลในประเทศขาดแคลนบุคลากรทางการแพทย์หรือไม่นั้น ธงชัย มั่นใจว่าจะไม่มีผลกระทบต่อระบบสุขภาพของคนไทย เพราะปัจจุบันมีการผลิตบุคลากรทางการแพทย์ 3,000 คน/ปี และการรักษาที่ใช้ในระบบเมดิคอลฮับคือ การรักษาแบบใช้เทคโนโลยีสูง เช่น การใช้เทคโนโลยีช่วยให้มีบุตร สิ่งเหล่านี้จะไม่ทำให้กระทบกับการรักษาโรคทั่วไปของคนไทย และโรงพยาบาลของรัฐก็ยังคงดูแลคนไทยเป็นหลักอยู่

รองอธิบดี สบส. กล่าวทิ้งท้ายว่า การพัฒนาเมดิคอลฮับของไทยในอนาคตเชื่อว่าจะมีแนวโน้มดีขึ้น เพราะมีแผนที่ครอบคลุมชัดเจน แต่สิ่งที่ต้องระวังคือจะต้องพยายามควบคุมคุณภาพและมาตรฐานให้คงไว้ พร้อมกับพัฒนาอยู่ตลอดซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญ

ด้าน ศ.ดร.อัมมาร สยามวาลานักวิชาการเกียรติคุณ สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ) ในฐานะนักเศรษฐศาสตร์อันดับต้นของประเทศไทยกลับมองว่า ไม่อยากให้นโยบายเมดิคอลฮับเกิดขึ้น เพราะจะทำให้ระบบค่ารักษาเป็นไปอย่างเสรี ไม่ใช่เป็นราคาที่เกิดขึ้นตามต้นทุน และทำให้สถานพยาบาลมีอำนาจชาร์จได้ตามอัตราต้องการ จึงถือว่าเป็นเรื่องที่สถานพยาบาลเอกชน หากินกับบุคคลมีฐานะจากต่างประเทศ หลังจากหาในประเทศแล้ว

เมดิคอลฮับประโยชน์นั้นมีสำหรับสถานพยาบาลสถานเอกชน ทำให้มีเงินหลั่งไหลเข้ามา แต่ผลเสียก็มีเยอะเพราะจะทำให้สถานพยาบาลเคยชินกับการให้บริการคนไข้ที่มีฐานะร่ำรวย และชาร์จบิลตามขีดความสามารถของลูกค้ากลุ่มนั้น จะทำให้คนไทยทั่วไปลำบากขึ้น เนื่องจากจะถูกชาร์จในอัตราค่าบริการที่สูงขึ้นตามไปด้วย

ศ.ดร.อัมมาร กล่าวว่า ทางแก้ปัญหานี้รัฐบาลไทยต้องมีการควบคุมราคาอย่างใกล้ชิด เพราะสภาพความเป็นจริงปัจจุบันไม่มีระบบควบคุมราคา ดังนั้นก็ควรทำและมีหลายวิธีที่สามารถควบคุมราคาได้

ส่วนสถานการณ์อนาคตของเมดิคอลฮับคิดว่ายังมีโอกาส แต่ส่วนตัวย้ำว่าไม่ตื่นเต้นและเป็นห่วง เพราะการที่สถานพยาบาลให้การรักษากับคนไข้ในอัตราค่าบริการสูง จะทำให้ระบบสุขภาพในเมืองไทยแพงขึ้น และเมื่อเป็นเช่นนั้นแพทย์จะต้องการมีรายได้ดีขึ้น เห็นได้จากเงินเดือนของแพทย์ปรับขึ้นมาตลอดตั้งแต่ปี 2543 ส่วนหนึ่งมาจากพลวัตต่างประเทศ ทำให้ขณะนี้เกิดสถานการณ์การหลั่งไหลออกของแพทย์จากโรงพยาบาลรัฐไปสู่โรงพยาบาลเอกชน

ดังนั้น ทางแก้เรื่องนี้รัฐบาลต้องขึ้นเงินเดือนอย่างเหมาะสมเพื่อรักษาแพทย์ไว้ให้ได้ มิฉะนั้นอาจจะเป็นวิกฤตกับระบบสุขภาพของคนไทยโดยทั่วไป หรือหากจะอุดรอยรั่วของปัญหาวิกฤตครั้งนี้ อย่างไปสนับสนุนให้มีเมดิคอลฮับ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

07 มกราคม 2560 เวลา 18:19 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/474350

เรื่อง อินทรชัย พาณิชกุล ภาพ คลังภาพโพสต์ทูเดย์

ภาพรถเข็น โต๊ะ เก้าอี้วางเรียงรายบนฟุตบาทริมถนน ควันโขมงจากเตาไฟ แม่ค้าสับพริกกระเทียมดังระรัวบนเขียง ใกล้กันไอร้อนพวยพุ่งจากหม้อก๋วยเตี๋ยว ลูกชิ้นทอดเดือดปุดๆในกระทะทองเหลือง ปลาหมึกย่างในถาดช่างยั่วน้ำลาย เสียงตะโกนสั่งอาหารดังระเบ็งเซ็งแซ่

ทั้งหมดนี้เป็นบรรยากาศร้านอาหารริมทาง (Street food) ในกรุงเทพฯที่นักท่องเที่ยวเห็นชินตา

เมืองสตรีทฟู้ดอันดับหนึ่งของโลก

กลางปีที่ผ่านมา สำนักข่าวซีเอ็นเอ็นจัดอันดับ 23 เมืองที่มีอาหารริมทางหรือสตรีทฟู้ดที่ดีที่สุดในโลก โดยยกให้กรุงเทพมหานคร เมืองหลวงของประเทศไทยเป็นอันดับหนึ่ง รองลงมาคือ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น  นครโฮโนลูลู รัฐฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา เมืองเดอร์บัน ประเทศแอฟริกาใต้ เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา ประเทศสหรัฐอเมริกา เมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี ฮ่องกง กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก และกรุงไคโร ประเทศอียิปต์

สำหรับเมนูยอดฮิต 10 อันดับของกรุงเทพฯ ได้แก่ ผัดซีอิ๊ว ส้มตำ หมูปิ้ง ก๋วยเตี๋ยวเรือ ข้าวผัดปู หมูเเดดเดียว ขนมจีน ชาเย็น ข้าวเหนียวมะม่วง และขนมครก

ข่าวนี้สร้างความปลาบปลื้มให้แก่คนไทยจำนวนไม่น้อย โดยเฉพาะพล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ถึงกับเอ่ยปากยินดี พร้อมฝากให้พ่อค้าแม่ค้าช่วยกันรักษาความสะอาดและคุณภาพของอาหาร รวมทั้งจัดระเบียบการขายอาหารบนทางเท้า เพื่อให้เกิดความสะดวกแก่นักท่องเที่ยว มีภาพลักษณ์ที่ดี เป็นระเบียบเรียบร้อย ควบคู่กับการให้บริการที่สร้างความประทับใจ ไม่เอารัดเอาเปรียบ ให้สมกับที่ต่างชาติยอมรับ

สอดคล้องกับ ยุทธศักดิ์ สุภสร ผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) ที่เคยให้สัมภาษณ์ว่าเป็นผลดีต่อประเทศ เพราะช่วยประชาสัมพันธ์ให้กรุงเทพฯ และแหล่งท่องเที่ยวอื่นๆของไทยเป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวทั่วทุกมุมโลกมากยิ่งขึ้น ทั้งยังตอกย้ำให้เห็นว่าเมืองไทยอุดมด้วยอาหารการกินตลอด 24 ชั่วโมง

“อาหารไทยถือเป็นอาหารที่มีชื่อเสียง ได้รับความนิยมเป็นที่รู้จักในระดับโลกในหลายเมนูอยู่แล้วและขึ้นชื่อมานานแสนนาน ทั้งผัดไทย ต้มยำกุ้ง ต้มข่าไก่ ล่าสุด เชื่อได้ว่าคงมีอีกหลายเมนูที่นักท่องเที่ยวต่างชาติชื่นชอบ เพราะปกติอาหารริมทางที่อร่อย จะมีเมนูที่หลากหลายไว้รองรับความต้องการ ความชอบของผู้คนที่หลากหลายเช่นกัน ทั้งก๋วยเตี๋ยวต้มยำ ราดหน้า ข้าวผัด หรือขนมหวานอย่างบัวลอยไข่หวาน”

ด้านมืดที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้

ในฐานะนักโภชนาการผู้ดูแลสุขอนามัยของอาหารริมทางมานานหลายสิบปี สง่า ดามาพงศ์ บอกว่า ไม่ได้หลงใหลได้ปลื้มกับข่าวนี้นัก เพราะสตรีทฟู้ดบ้านเรายังต้องปรับปรุงอีกเยอะ

“ปัญหาน่าเป็นห่วงที่สุดคือเรื่องสุขอนามัย และสาเหตุสำคัญที่สุดก็คือคน เจ้าของร้าน ผู้สัมผัสอาหาร ผู้ปรุงอาหารเองก็ไม่มีทักษะ เช่น ผัดผักบุ้งไฟแดง คุณต้องล้างผักบุ้งให้สะอาด 2-3 น้ำก่อน เพราะผักบุ้งมีสารปนเปื้อนเยอะ บางร้านเอาปลากระป๋องหมดอายุมาผัด บางร้านเอาเด็กลูกจ้างมาเสิร์ฟโดยที่ไม่เคยเทรนคนเหล่านี้เลยว่าเวลาจับแก้วน้ำ ควรจับตรงไหน ไม่ใช่จับปากแก้ว หรือล้วงแก้วลงไปตักน้ำในกระติก บางร้านล้างจานไม่ดี น้ำแค่กะละมังเดียวใช้ล้างจานเป็นร้อยๆใบ ผู้บริโภคเองก็มักง่าย กินอะไรก็ได้ที่อยู่ใกล้ตัว ที่มันอร่อย โดยไม่เลือกร้าน เช่น นั่งยองๆกินข้างถนน ใช้มือเปิบส้มตำเพราะเชื่อว่าซกมกนิดๆถึงจะอร่อย ไม่สนว่าร้านนี้จะใช้ผ้าขี้ริ้วกับผ้าเช็ดเขียงอันเดียวกัน ยอมให้อาตี๋ร้านข้าวมันไก่ใช้มือเปล่าหยิบชิ้นไก่โปะลงบนข้าวแล้วใช้มือเดียวกันนั้นหยิบแบงค์ทอนลูกค้า”

นักโภชนาการชื่อดัง เล่าว่า เลิกซื้ออาหารริมทางกินสุ่มสี่สุ่มห้ามากว่า 20 ปีแล้ว เพราะเชื่อว่าการกินนอกบ้านไม่ปลอดภัย จึงพยายามปรุงอาหารกินเองที่บ้าน

“ความน่ากลัวของร้านอาหารริมทาง เอาง่ายๆแค่ร้านก๋วยเตี๋ยว หลายร้านมีแค่น้ำถังเดียว ไม่มีก๊อกต่อสาย พอเรากินเสร็จ เขาก็มาเอาชาม ตะเกียบ ช้อนไปจุ่มๆในถัง แล้วไปใส่ก๋วยเตี๋ยวให้คนอื่นกินต่อ อีกอย่างสตรีทฟู้ดเต็มไปด้วยสารปนเปื้อน สารก่อมะเร็ง เชื้อโรค พยาธิ ร้านไหนควันเยอะๆ ผมจะไม่กินเลย ผลร้ายที่จะเกิดขึ้นหากกินอาหารริมทางที่ไม่สะอาด อันดับแรกเลยภายใน 4 นาทีคือ ท้องเสีย ต่อมาโรคระบบทางเดินอาหารติดเชื้อ เช่น อาหารเป็นพิษ ท้องร่วง โรคมะเร็งจากโลหะหนักปนเปื้อนในผักที่ล้างไม่ดี ปลาที่ฉีดฟอร์เมอลีน กินบ่อยๆก็สะสมในร่างกายเรื่อยๆ พยาธิในร้านลาบก้อยอีสาน ไหนจะโรคอ้วน เพราะอาหารสตรีทฟู้ดส่วนใหญ่เป็นพวกผัดกับทอด มันระยับเลย เช่น ลูกชิ้นทอด ไก่ทอดหมูทอด ผัดคะน้า ผัดซีอิ้ว ผัดไทย ผัดกระเพรา รวมทั้งอาหารที่มีรสเค็มจัดจากการใส่ผงชูรส ใส่เครื่องปรุงที่มีโซเดียมมาก นำไปสู่ภาวะความดันโลหิตสูง”

กินนอกบ้านยังไงให้ปลอดภัย

นักโภชนาการชื่อดังแนะนำไปยังผู้บริโภคในการเลือกร้านอาหารริมทางให้ปลอดภัยว่า พึงระลึกไว้เสมอว่าทุกครั้งที่กินอาหารนอกบ้าน คุณกำลังเอาชีวิตไปฝากไว้กับพ่อค้าแม่ค้า

“สมัยนี้คนกรุงส่วนใหญ่ไม่มีครัวที่บ้าน ปรุงอาหารเองไม่ได้ ทำอาหารไม่เป็น ไม่ก็ขี้เกียจ ซื้อกินง่ายกว่า อยากจะเตือนว่าทุกครั้งที่กินอาหารนอกบ้าน คุณกำลังฝากชีวิตไว้กับคนที่ไม่ใช่พ่อแม่ญาติพี่น้องที่รักและเอ็นดูคุณ แต่เป็นพ่อค้าแม่ค้าที่มีเวลาน้อย มัวแต่หาเงิน ไม่มีความรู้เรื่องสุขอนามัย ชีวิตคุณจึงเสี่ยงมาก ดังนั้นคุณต้องมีความรู้และทักษะในการเลือกร้าน สังเกตจากตัวร้านว่าไว้ใจได้ไหม ช้อนส้อมจานชามวางเป็นระเบียบ คนขายสวมผ้ากันเปื้อน ผ้าคลุมศีรษะ คนเสิร์ฟไม่ซกมก โต๊ะเก้าอี้ เครื่องปรุงวางดูดี ผ้าขี้ริ้วไม่ดำปิ๊ดปี๋

พอเลือกร้านได้ปุ๊บ ก็ต้องมีสติในการสั่งอาหารว่าจะกินเพื่ออร่อย กินเพื่อฆ่าความหิว หรือกินเพื่อไม่ให้โรคภัยไข้เจ็บมันมาหา เช่น เลือกเมนูกะเพราไก่ไข่ดาว ก็ออกปากบอกแม่ค้าสักนิดว่า ป้าครับ ไม่ใส่ผงชูรสนะ ใส่น้ำมันน้อยๆนะ  แม่ค้าชอบอยู่แล้ว เพราะประหยัดต้นทุนเขา แล้วไม่ใช่สั่งแต่ของผัดของทอดอย่างเดียว ยังมีน้ำพริก แกงจืด ต้ม เพื่อให้ร่างกายไม่รับไขมันมากเกินไป ทุกอย่างขึ้นอยู่กับปากเรา ฉะนั้นอย่าให้แม่ค้ามากุมชีวิตของคุณได้”

เสน่ห์หรือสกปรก?

บางคนเคยบอกว่า เอกลักษณ์ของสตรีทฟู้ดเมืองกรุงอยู่ตรงความไร้ระเบียบ เป็นเสน่ห์ที่ยากจะหาใครเหมือน แต่ ดร.วัลลภ สุวรรณดี ประธานที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (กทม.)  ไม่คิดเช่นนั้น

“ผู้ค้าอาหารสตรีทฟู้ดก็ไม่ต่างจากผู้ค้าหาบเร่แผงลอย หรือผู้ค้าเสื้อผ้าที่สร้างปัญหาตั้งร้านเกะกะกีดขวางบนทางเท้า ตามพรบ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 ระบุไว้ว่าทางเท้ามีไว้สำหรับสัญจรโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง แต่ที่สตรีทฟู้ดหนักกว่าเพื่อนคือ มีการปรุงอาหาร ตั้งวางถังแก๊ส หม้อก๋วยเตี๋ยว กระทะ เตาร้อนๆบนทางเท้า ประชาชนที่สัญจรผ่านไปมาก็ต้องเสี่ยงอันตราย เกิดเซไปโดนกระทะน้ำมันเดือดๆอาจเสียโฉมได้ ซึ่งร้านอาหารเหล่านี้คงไม่มีประกันภัยที่จะรับผิดชอบ สุดท้ายก็ต้องโทษเรื่องเวรเรื่องกรรม เจ็บฟรีไป”

ดร.วัลลภยกตัวอย่างเหตุการณ์นักท่องเที่ยวต่างชาติถูกแก๊งมิจฉาชีพล้วงกระเป๋าริมถนนสีลม เขามองว่าปัจจัยสำคัญที่ทำให้การก่ออาชญากรรมทำได้ง่ายขึ้นคือประชาชนถูกบีบให้เดินอยู่ตรงกลางพื้นที่แค่ 60 ซ.ม. โดนกระหนาบจากหาบเร่แผงลอย ครั้นจะลงไปเดินบนถนนก็เสี่ยงถูกรถชน

“ที่ผ่านมา สำนักอนามัย กทม.หนักใจกับปัญหาการปรุงอาหารไม่ได้มาตรฐาน  แต่กำลังเจ้าหน้าที่จะไปตรวจตราก็ไม่เพียงพอ เพราะร้านมีอยู่มากมายมหาศาลทั่วกรุงเทพฯ กระบวนการปรุงอาหารบนทางเท้าคงเถียงไม่ได้หรอกว่าสะอาด ไหนจะควันขโมง กะหล่ำปลีที่ต้องล้างโดยใช้น้ำไหลผ่าน 3 น้ำแต่นี่แกว่งๆก็ยกขึ้นแล้ว สารปนเปื้อนมันจะหมดได้ไง พื้นตั้งโต๊ะเก้าอี้ ใครจะรู้ว่าเมื่อคืนนี้มีสุนัขมาอุจจาระไว้หรือไม่ กะละมังล้างจานจะเห็นว่ามี 3 กะละมัง ถามว่าคุณล้างกี่ร้อยจาน เศษอาหารเหลือๆเต็มไปด้วยไขมัน คุณจะไปทิ้งที่ไหนถ้าไม่ใช่ท่อระบายน้ำ”

ประธานที่ปรึกษาผู้ว่าฯกทม. เผยว่า การได้รับยกย่องให้เป็นเมืองสตรีทฟู้ดที่ดีที่สุดในโลก สร้างความหนักใจมากกว่าภูมิใจ

“สตรีทฟู้ดที่ดีสำหรับผม ถ้าไปรวมกันเป็นสัดเป็นส่วนเหมือนตลาดโต้รุ่ง ไม่เกะกะกีดขวางทางเท้า โดยผู้ค้าไปเช่าเจ้าของที่ดินที่เขามีที่ทิ้งขยะ มีห้องน้ำห้องท่า อ่างล้างชาม มีก๊อกน้ำครบครัน แบบนี้โอเค แต่ในความเป็นจริงเรามีอะไรแบบนั้นบ้าง ผมว่าต้องแก้ปัญหาให้ได้ก่อนค่อยภูมิใจ สงสัยเหมือนกันว่าซีเอ็นเอ็นทำไมไม่พูดถึงประเด็นเหล่านี้ การยกย่องให้เราเป็นสตรีทฟู้ดอันดับหนึ่งของโลก แต่ไม่พูดเรื่องความสะอาด สุขอนามัย สิ่งแวดล้อม ความไร้ระเบียบ แบบนี้น่าเชื่อถือได้ไหม”

ปฏิรูปร้านอาหารริมทาง

ในฐาะผู้รับผิดชอบมาตรการจัดระเบียบทางเท้าของกทม. ดร.วัลลภมองว่า สตรีทฟู้ดที่ดีต้องไม่กีดขวางทางเท้า มีสุขอนามัยที่ดี สะอาดปลอดภัย

“เข้าใจพี่น้องประชาชนว่ายังมีความจำเป็นต้องบริโภคอาหารริมทาง แต่ผู้ค้าต้องหาพื้นที่ที่เหมาะสม อย่าอ้างว่าหาที่ไม่ได้ อ้างแบบนี้บ้านเมืองยุ่งตายชัก ยกตัวอย่างทางเท้าถนนเพชรบุรี ถนนราชดำริ ถนนราชปรารภ มีเอกชนเปิดพื้นที่ให้เช่า ผู้ค้าก็แห่ไปเช่า คนกินก็เริ่มติด เพราะเขาจัดที่จัดทางสิ่งอำนวยความสะดวกให้ครบ ห่างจากถนนที่ขายเดิมนิดเดียว แบบนี้ก็เรียกว่าสตรีทฟู้ด ไม่ใช่จะต้องมีแต่ตามสี่แยกไฟแดง หรือเดินลงมาจากตึกก็ซื้อได้เลย ผู้ขายควรหาพื้นที่เหมาะสมในการตั้งร้านขายของ คนซื้อเองก็ไม่ควรมักง่ายคิดแต่จะซื้อข้างถนน ยอมเดินเอาหน่อย เพื่อความเป็นระเบียบ ทุกฝ่ายต้องร่วมมือกัน มีจิตสำนึกรับผิดชอบ”

สง่า ดามาพงศ์ มองว่าหัวใจสำคัญอยู่ตรงผู้บริโภคและผู้ประกอบการต้องมีจิตสำนึกด้านสุขภาพ (Health Conscious)

“ถ้าผู้บริโภคมีจิตสำนึก หลีกเลี่ยงร้านสกปรก ร้านที่ดูแล้วไม่เข้าท่า มีทักษะเลือกร้านสตรีทฟู้ดสักนิดนึงว่าร้านนี้สกปรกเลอะเทอะ เขียงขึ้นรา เจ้าของร้านไม่สวมผ้าคลุมผม และไม่ไปกิน ร้านนี้ก็จะเจ๊งไปเอง อยากให้ใช้พลังของผู้บริโภคเป็นตัวกดดันให้ผู้ขายพัฒนาตัวเอง ซึ่งในเมืองนอกเขาทำประสบสำเร็จมาแล้ว ดังนั้นการให้ความรู้แก่ประชาชนควรทำควบคู่ไปกับการอบรมผู้ประกอบการด้วย”

ขณะเดียวกัน กลุ่มพ่อค้าแม่ค้าร้านอาหารริมทางก็ต้องแสวงหาความรู้ที่จะพัฒนาปรับปรุงให้ร้านตัวเองสะอาด ปลอดภัย

“ผู้ประกอบการร้านสตรีทฟู้ดทุกคนอยากให้ร้านตัวเองสะอาดทั้งนั้นแหละ ไม่มีใครใจร้ายพอจะทำอาหารสกปรกให้คนอื่นกินหรอก เพียงแต่โอกาสที่จะเปิดให้เขาทำความดีมันแคบ หมายถึงขาดทักษะ ขาดความรู้ ไม่ได้ตระหนักว่ามันจะมีผลร้ายยังไง เมื่อไม่ได้รับการปลูกจิตสำนึก เลยทำตามอำเภอใจ ฉะนั้นควรแสวงหาความรู้ที่จะทำให้ร้านตัวเองสะอาด ดูดี ปลอดภัย ภาครัฐต้องไปอบรมให้ความรู้เขามากกว่านี้ พ่อค้าแม่ค้าเองก็ต้องเข้าใจด้วยว่าถ้าคุณปรุงอาหารสะอาด ปลอดภัย คุณกำลังสร้างบุญอันยิ่งใหญ่ หยิบยื่นสิ่งดีๆให้แก่ลูกค้า สุดท้ายคุณจะได้เงินกลับมา ได้ลูกค้าเยอะแยะ ได้รับการสรรเสริญเยินยอ แต่ถ้าคุณทำไม่ดี สกปรก กินแล้วท้องเสีย เสี่ยงเป็นมะเร็ง นั่นคุณกำลังทำบาป”

เหรียญย่อมมีสองด้านฉันใด สตรีทฟู้ดเมืองไทยย่อมมีสองด้านฉันนั้น ด้านหนึ่งได้รับยกย่องว่าอร่อย ราคาถูก มีให้เลือกกินหลากหลายตลอดทั้งวันทั้งคืน ทว่าอีกด้านกลับถูกมองว่าสกปรก ไร้ระเบียบ ทั้งยังสร้างปัญหาตามมานานัปการ สมควรอย่างยิ่งที่จะต้องปรับปรุงอย่างเร่งด่วน.

ดร.วัลลภ สุวรรณดี

สง่า ดามาพงศ์

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

07 มกราคม 2560 เวลา 08:09 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/474216

โดย…นิติพันธุ์ สุขอรุณ

จากปัญหาสังคมออนไลน์ อาทิ เฟซบุ๊ก ยูทูบ และไลน์ ถูกใช้เพื่อมุ่งหมายโจมตีหมิ่นประมาทผู้อื่น กลายเป็นปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อสังคมและกำลังทวีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะในช่วงหลังสถานการณ์ความขัดแย้งทางการเมืองเมื่อปี 2549 เป็นต้นมา โดยมีการใช้โซเชียลมีเดียทั้งในและต่างประเทศ เพื่อเป้าหมายทางการเมืองทั้งยังล่วงละเมิดสถาบันหลักของประเทศอย่างรุนแรง

ทำให้ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) พยายามผลักดันให้ร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (ฉบับที่ …) พ.ศ. … ได้รับการบังคับใช้เพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว แต่ฟากหนึ่งก่อให้เกิดความกังวลจากนักวิชาการหลายฝ่ายว่า อาจนำไปสู่การละเมิดสิทธิส่วนบุคคลในอนาคต

ทั้งนี้ผลการศึกษาของ คณะกรรมาธิการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ด้านการสื่อสารมวลชน รายงานสรุปแผนการปฏิรูปสื่อออนไลน์ พบว่า การยับยั้งด้วยการถอดหรือลบเนื้อหาทำได้ยาก เนื่องจากผู้ให้บริการสื่อออนไลน์อยู่ในต่างประเทศ ซึ่งติดขัดเรื่องความล่าช้าไม่ทันต่อสถานการณ์ ยิ่งไปกว่านั้นผู้กระทำความผิดยังคงหลบซ่อนในเงามืด แต่กลับอ้างกฎหมายสิทธิเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น

ขณะที่ประเทศไทยยังไม่มีระบบปิดกั้นเนื้อหาไม่เหมาะสมที่มีประสิทธิภาพเพียงพอ เนื่องจากขาดศูนย์ข้อมูลกลางที่ใช้บริหารจัดการคำสั่งศาลให้ระงับการเผยแพร่ไปยังผู้ให้บริการ ISP จึงเกิดปัญหาบัญชีรายชื่อตามคำสั่งศาลที่ต้องการระงับไม่ตรงกัน รวมถึงยังไม่มีการบังคับใช้มาตรการทางภาษีกับผู้ให้บริการสื่อออนไลน์ต่างประเทศ ทำให้ประเทศไทยสูญเสียรายได้มูลค่ามหาศาลในแต่ละปี

สำหรับแนวทางแก้ปัญหาของ กมธ.ขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ เสนอไปยังคณะรัฐมนตรีมีดังนี้ 1.สร้างช่องทางและประสานงานกับผู้ให้บริการสื่อออนไลน์ต่างประเทศโดยตรง เช่น บริษัท Google Inc. และตัวแทนประจำสาขาประเทศสิงคโปร์ ควรให้ความร่วมมือในการถอดเนื้อหา คลิปเสียง วิดีโอ และภาพที่ไม่เหมาะสม ตามที่ศาลมีคำสั่งให้ระงับการเผยแพร่จากการขอร้องของทางการไทย เว้นแต่เป็นเรื่องเร่งด่วนที่เกี่ยวข้องกับเหตุร้ายรุนแรง อย่างเหตุระเบิด-ก่อการร้าย ทาง Google ต้องร่วมมือเป็นพิเศษโดยด่วน

2.กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ต้องเป็นช่องทางประสานงานกับผู้ให้บริการสื่อออนไลน์ต่างประเทศ อีกทั้งสามารถเชื่อมโยงเข้าถึงได้ทุกหน่วยงาน ซึ่งมีฐานข้อมูลเป็นศูนย์กลางเพื่อใช้สำหรับสืบค้น แม้ว่าการขอข้อมูลส่วนบุคคลของสมาชิกเพื่อนำไปใช้ดำเนินคดีนั้นไม่สามารถให้ความร่วมมือได้ เนื่องจากมีกฏหมายของแต่ละประเทศคุ้มครองอยู่ แต่ทางผู้แทนบริษัท Google เสนอทางออก ด้วยการให้รัฐบาลไทยทำข้อตกลงระหว่างรัฐต่อรัฐโดยตรงผ่านสถานทูตสหรัฐ

3.ใช้องค์กรภาคประชาชน ภาคธุรกิจในประเทศ ร่วมกันแสดงปฏิกิริยาตอบโต้ เพื่อให้เป็นการสร้างกระแสต่อต้านส่งผลให้สื่อออนไลน์ต่างประเทศตื่นตัวและตระหนักถึงความไม่พอใจจากสังคมไทยโดยรวม เพราะการแสดงมติต่อต้านจากสังคมมีน้ำหนักเพียงพอจะทำให้ผู้ให้บริการยอมถอด หรือระงับได้

อย่างไรก็ตาม ได้มีการออกมาตรการเพื่อใช้เป็นยาแรงเพิ่มอีกระดับ คือ มาตรการทางภาษี ซึ่งเป็นการบีบผู้ให้บริการออนไลน์ต่างประเทศ เข้าสู่กรอบอำนาจตามกฏหมายของแต่ละประเทศมากยิ่งขึ้น โดยผลการศึกษาของกรรมาธิการเศรษฐกิจ การเงินและการคลัง สภานิติบัญติแห่งชาติ เมื่อเดือน พ.ย. 2558 ระบุว่า ประเทศไทยมียอดเงินค่าใช้จ่ายที่ใช้ในการโฆษณาทั้งสิ้น ประมาณ 1 แสนล้านบาท ในจำนวนนี้เป็นการโฆษณาผ่านสื่อออนไลน์ต่างประเทศจำนวนเงินกว่า 1.5-2 หมื่นล้านบาท และมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นอีกในอาคต หากยังไม่มีการเก็บภาษีจะทำให้รัฐเสียได้เข้าประเทศถึง 2,000-3,000 ล้านบาท ขณะที่ประเทศอังกฤษ ใช้วิธีจัดเก็บภาษีจากบริษัท Google แล้ว

นอกจากนี้ การเก็บภาษีจากค่าโฆษณาจากผู้ให้บริการสื่อออนไลน์ต่างประเทศ ควรกำหนดตามมาตรา 70 หรือมาตรา 76 ทวิ ให้เป็นรายจ่ายต้องห้าม มิให้ถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณ กำไรสุทธิ รวมถึงใช้แนวคิดใหม่เรื่องการเก็บภาษีสรรพสามิต เพื่อทำให้เกิดความเสมอภาคจากปัญหาคำนิยาม “ธุรกิจออนไลน์ไม่มีหน้าร้าน” กับ “การมีสถานประกอบการถาวร” โดยรูปแบบการเก็บภาษีสรรพสามิต ทางประเทศอินเดียได้เริ่มจัดเก็บภาษีจากการซื้อขายแล้วจำนวน 6%

กระนั้นทางการไทย ควรแสวงหาความร่วมมือกับประชาคมอาเซียนเพื่อร่วมมือกันสร้างพลังอำนาจต่อรองเช่นเดียวกับที่กลุ่มประชาคมยุโรปดำเนินการในปัจจุบันนี้

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

04 มกราคม 2560 เวลา 18:17 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/473842

เรื่อง..อินทรชัย พาณิชกุล

ข่าวอุบัติเหตุรถตู้โดยสารพุ่งชนรถกระบะจนเกิดไฟไหม้มีผู้เสียชีวิต 25 ศพ นอกจากจะสร้างความสลดหดหู่ใจ ยังเป็นการตอกย้ำให้คนทั้งประเทศได้รับรู้ความจริงที่ว่า รถตู้โดยสารเป็นพาหนะสาธารณะที่เกิดอุบัติเหตุมากที่สุด โดยข้อมูลของศูนย์วิชาการเพื่อความปลอดภัยทางถนน ระบุว่า เดือนม.ค.-พ.ย. 2559 มีรถตู้โดยสารเกิดอุบัติเหตุทั้งสิ้น 215 ครั้ง หรือ 19.5 ครั้งต่อเดือน บาดเจ็บ 1,102 คน หรือ 100 คนต่อเดือน มีผู้เสียชีวิต 103 คน หรือ 9.4 คนต่อเดือน

รู้แบบนี้แล้ว คนนั่งรถตู้โดยสารเป็นประจำจะรู้สึกอย่างไร?

“ที่เจอบ่อยสุดคือ ขับรถเร็วมาก แถมยังชอบฝ่าไฟแดงทั้งที่สัญญาณยังเป็นไฟส้มอยู่ คนขับเหยียบคันเร่งไม่สนใจเลย”

คำบอกเล่าของ สาวิตรี ตำนานจันทร์ พนักงานบริษัทเอกชน ผู้โดยสารที่นั่งรถตู้สายกรุงเทพฯ-ราชบุรี มานานนับสิบปี เธอกลัวทุกครั้งที่นั่งรถตู้ แต่ต้องนั่งเพราะสะดวกรวดเร็วกว่ารถทัวร์

“รถตู้คนเต็มก็ออกเลย แต่รถทัวร์บางทีต้องนั่งรอเป็นครึ่งค่อนชั่วโมงกว่าจะได้ไป ยกตัวอย่างนั่งรถตู้ไปราชบุรี ชั่วโมงสี่สิบนาทีก็ถึง ถ้านั่งรถทัวร์อาจใช้เวลาถึงสองชั่วโมงครึ่ง เขาก็เลือกขึ้นรถตู้ก่อนเพราะอยากไปให้ถึงที่หมายไวๆ”

สาวิตรี มองว่า ไม่ว่าจะรถโดยสารชนิดใดล้วนมีโอกาสเกิดอุบัติเหตุได้ทุกเมื่อ ปัจจัยสำคัญขึ้นอยู่กับโชเฟอร์ ถ้าไม่ซิ่ง ไม่แซง ไม่หลับใน โอกาสเกิดเหตุก็น่าจะน้อยลง

“คงไม่ถึงกับต้องยกเลิกรถตู้โดยสารต่างจังหวัด เพราะคนต่างจังหวัดยังมีทางเลือกน้อย บางอำเภอคนขึ้นรถตู้มากกว่ารถทัวร์ เพราะมีคิวรถเยอะ จอดรับส่งตามทางสะดวกสบาย วิ่งรวดเดียวไม่ต้องต่อรถหลายต่อ ที่สำคัญถึงเร็วกว่า ฉะนั้นอยากให้แก้ที่ตัวโชเฟอร์มากกว่า ประวัติดี ไว้ใจได้ มีความพร้อมที่จะขับ ไม่ขับเร็ว ไม่เมา หรืออ่อนเพลีย”

สมฤดี พลวงทอง ชาวระยอง นั่งรถตู้โดยสารกลับภูมิลำเนาเดือนละ 2 ครั้ง เธอบอกว่าอ่านข่าวแล้วรู้สึกผวาถึงขั้นคิดจะเลิกนั่งรถตู้ถาวร

“เชื่อไหม นั่งรถตู้มาหลายปีพี่ไม่เคยหลับเลย คอยดูถนนดูทางอยู่ตลอด เผื่อเกิดฉุกเฉินจะได้เอาตัวรอดได้ ทุกครั้งเวลาอ่านข่าวรถตู้พลิกคว่ำ มีคนตาย จะคิดถึงตัวเอง นั่งอยู่ทุกเดือนๆไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเองเมื่อไหร่ ก็ได้แต่ภาวนาว่าโชคร้ายคงไม่เกิดกับเรา”

บัญชา เกรงขาม นั่งรถตู้สายกรุงเทพฯ-อ่างทองมานานหลายปีแล้ว เฉลี่ยเดือนละครั้ง เขาบอกว่า เดี๋ยวนี้คนส่วนใหญ่มักมองเรื่องความสะดวกรวดเร็วมากกว่าราคาค่าโดยสาร

“สมัยก่อนสายเอเชียมีแค่รถทัวร์วิ่ง พอมีรถตู้ที่สะดวกกว่า คล่องกว่า มีคิวให้เลือกขึ้นเยอะ ทำให้ได้รับความนิยมมาก เพราะคนอยากถึงที่หมายเร็วๆ ค่าโดยสารถูกหรือแพงเป็นเรื่องรองลงมา”

บัญชาบอกว่า ทางออกที่น่าจะลดอุบัติเหตุลงได้คือ การจำกัดรถตู้โดยสารให้วิ่งแค่ในกรุงเทพฯและปริมณฑล หรือกรณีอนุญาตให้วิ่งข้ามจังหวัด ระยะทางควรไม่เกิน 200 กิโลเมตร

“ยิ่งวิ่งไกลยิ่งเสี่ยง เดี๋ยวนี้หลายเส้นทางมีรถตู้วิ่งกันหลายเจ้า คนขับต้องทำความเร็วเพื่อให้ได้รอบเยอะๆ พอวิ่งหลายเที่ยวก็เหนื่อย อ่อนล้า เกิดหลับในเสียหลักพลิกคว่ำขึ้นมาก็ถึงตาย เนื่องจากตัวรถตู้มีจุดศูนย์ถ่วงไม่ดี ประตูเข้าออกทางเดียว คนหนีออกไม่ได้เวลาเกิดเหตุคับขัน แตกต่างจากรถทัวร์ที่ปลอดภัยกว่า มีระบบป้องกันภัย เช่น ที่ดับเพลิง ประตูฉุกเฉิน”

สุชารัตน์ สถาพรอานนท์ ชาวจันทบุรี บอกว่า โชคดีที่เป็นคนเมารถ อีกทั้งครอบครัวก็คอยเตือนเสมอว่าอย่านั่งรถตู้เพราะอันตราย ให้นั่งรถทัวร์ถึงช้าหน่อยแต่ปลอดภัยกว่า ทำให้เธอนั่งรถตู้โดยสารเพียง 3-4 ครั้งเท่านั้นก็โบกมือลา

“เส้นกรุงเทพฯไปจันทบุรี ถนนขรุขระไม่ค่อยดี ซ่อมแล้วซ่อมอีก กลางคืนไฟทางก็น้อย ระยะหลังไม่ค่อยมีจุดตรวจด้วย พอวิ่งทางตรงยาวๆก็อันตรายมาก ประสบการณ์นั่งรถตู้ที่เคยเจอคือ โชเฟอร์ขับเร็วมาก เหมือนกับว่าชำนาญทางก็เลยประมาท แซงตลอด บางคันคุยโทรศัพท์ไปด้วยขับไปด้วย บางคันเอาวัยรุ่นอายุน้อยๆมาขับ หนหนึ่งเคยเจอผัวขับ เมียเก็บเงินทะเลาะกันตลอดทาง เลยทำให้เกิดคำถามว่า การคัดเลือกคนมาขับรถมีมาตรฐานอย่างไร คัดกรอง อบรมสอบใบขับขี่หรือไม่ มีจำกัดอายุไหม เพราะหน้าที่โชเฟอร์ขับรถโดยสารนั้นวุฒิภาวะสำคัญมากๆ”

ในฐานะคนเมืองจันทน์ เธอรับรู้ข่าวอุบัติเหตุรถตู้โดยสารกรุงเทพฯ-จันทบุรีชนกับรถกระบะเป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 25 ศพ ด้วยความสะเทือนใจ

“ในตัวเมืองจันทน์ไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก คนเสียชีวิตในรถตู้ก็ปรากฎว่าเป็นคนรู้จักของน้องสาว กำลังจะนั่งรถกลับกรุงเทพฯ ส่วนคนเสียชีวิตในรถกระบะทราบว่าส่วนใหญ่กำลังจะมาทำมาหากินในเมืองจันทน์ มาด้วยหัวใจที่พองโต มาทำงานสร้างอนาคต กลับต้องเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ”

สุชารัตน์ ทิ้งท้ายว่า อยากให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องใช้โอกาสนี้ตรวจเช็ครถตู้โดยสารทุกคัน ทุกเส้นทาง ไม่ว่าจะเป็นความปลอดภัยของตัวรถ คัดกรองผู้ที่จะมาขับรถอย่างมีมาตรฐานเข้มงวด จำกัดจำนวนวิ่ง จำกัดระยะทาง ตลอดจนเพิ่มบทลงโทษผู้ทำผิดกฎระเบียบอย่างเด็ดขาด

ทั้งหมดนี้คือความอัดอั้นตันใจของประชาชนผู้ใช้บริการรถตู้โดยสาร ในวันที่ทางเลือกในการเดินทางมีไม่มากนัก