#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596661

สกู๊ปพิเศษ : ทางเลือก-ทางรอด‘ผู้ใช้แรงงาน’ ในสถานการณ์วิกฤตโควิด-19

วันอาทิตย์ ที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

ตลอดระยะเวลาการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 หรือ โควิด-19 ระลอกแรกตั้งแต่ต้นปี 2563 มาถึงระลอกที่ 2 เมื่อปลายปี 2563 มาระลอกที่ 3 เมื่อเดือนเมษายน 2564 และระลอกที่ 4 ส่งผลกระทบอย่างมากต่อประชาชนคนทำงานทุกอาชีพในประเทศไทย แรงงานจำนวนมากต้องสูญเสียงานประจำ ต้องไปทำงานใหม่ที่มีความมั่นคงน้อยกว่า เพื่อพยุงปากท้องต่อ

บางคนต้องตกงาน บางคนต้องกู้หนี้ยืมสินเพื่อมาเป็นค่าใช้จ่ายระหว่างที่มีคำประกาศปิดกิจการชั่วคราว โดยไม่ได้รับค่าชดเชย และอีกหลายคนจำต้องตัดสินใจปลิดชีวิตตนเอง แทนคำประกาศยอมแพ้ต่อวิกฤตเศรษฐกิจตกต่ำที่เกิดขึ้น  

สำหรับการระบาดของไวรัสโควิด-19 ในปัจจุบันพบว่า แรงงานมีการติดเชื้อและเสียชีวิตจำนวนมาก บางบริษัทไม่มีมาตรการตรวจเชิงรุกหรือตรวจเจอเชื้อก็ไม่มีเตียงในการรักษา โดยเฉพาะกลุ่มคนงานเปราะบาง เช่น คนงานหญิงตั้งครรภ์ เป็นต้น รวมถึงการที่ไม่มีการดูแลเรื่องโรงพยาบาลสนาม ทำให้มีการแพร่กระจายโรคสู่ครอบครัวและชุมชน

ย้อนไปก่อนหน้านี้ ได้มีความพยายามของเครือข่ายแรงงานเพื่อสิทธิประชาชน กลุ่มสหภาพแรงงานย่านรังสิตและใกล้เคียง ที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดของโควิด-19 พื้นที่สมุทรปราการ สระบุรี รังสิต และปทุมธานี ส่งตัวแทนมาที่กระทรวงแรงงานกว่า 20 คน เข้ายื่นจดหมายเปิดผนึกถึงนายสุชาติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่าการกระทวงแรงงาน เพื่อหาทางออกจากวิกฤตโควิด-19 ที่เกิดขึ้นในขณะนี้

ทั้งนี้ กลุ่มผู้ใช้แรงงานที่เดินทางเข้ายื่นหนังสือดังกล่าว ยังได้แต่งกายด้วยชุดคลุมท้อง และชูป้ายข้อเรียกร้องบริเวณด้านหน้ากระทรวง จากนั้นได้เข้าหารือกับทางกระทรวงแรงงาน โดยมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ร่วมหารือด้วย

นายสุทัศน์  เอี่ยมแสง  ตัวแทนกลุ่มสหภาพแรงงานย่านรังสิตและใกล้เคียง ระบุว่า จากการสำรวจสถานการณ์กลุ่มแรงงานที่ติดเชื้อโควิด-19 ย่านรังสิตและพื้นที่ใกล้เคียง พบว่า มีจำนวนมากที่ไม่ได้เข้าสู่กระบวนการรักษาการเอกซเรย์ปอด การรับยา

บางบริษัทมีคำสั่งให้กักตัวที่บ้านแค่ 7 วัน แล้วกลับไปทำงาน ยกตัวอย่างเช่น บริษัทแห่งหนึ่งมีคนงาน 4,000 คนตรวจคัดกรองเชิงรุก 1,000 คน ติดเชื้อ 200 คน คิดเป็นร้อยละ 20 บริษัทให้กักตัว และปิดเพียง 7 วันแล้วเปิดให้ทำงาน โดยเข้า-ออกประตูด้านหลัง ซึ่งไม่มีหน่วยงานรัฐเข้ามาตรวจสอบข้อเท็จจริง

อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีตัวอย่างบริษัทที่ใส่ใจดูแลพนักงาน เช่น เมื่อทราบว่ามีผู้ติดเชื้อ 20 คน ก็ประกาศปิดทันที 14 วัน เพื่อทำความสะอาด และตรวจเชิงรุกทุกคน ก่อนที่จะเปิดทำการ หรือ ตรวจเชิงรุกทุกสัปดาห์ ถ้าติดเชื้อจะใช้หอพักในโรงงานเป็นสถานที่แยกกักตัว และเช่าหอพักข้างนอกให้กับคนงานที่ไม่ติดเชื้อ ที่สำคัญคือ ฉีดวัคซีนให้คนงานครบ 2 เข็มแล้วด้วย

“แรงงานต้องสังเวยอีกกี่ชีวิต เพราะนโยบายกระทรวงแรงงานที่ออกมายังไม่ตอบโจทย์  แรงงานจำนวนไม่น้อยยังหลุดจากระบบการดูแลรักษา หลายคนทนทุกข์เข้าไม่ถึงการรักษา ต้องตกงาน อดมื้อกินมื้อ ไร้ความมั่นคง กู้หนี้ยืมสินเป็นค่าใช้จ่ายระหว่างที่มีประกาศปิดกิจการชั่วคราว ไม่ได้รับค่าชดเชย บางบริษัทไม่มีมาตรการตรวจเชิงรุก หรือตรวจเจอเชื้อแต่ไม่แยกกักตัวรักษา” นายสุทัศน์ กล่าวทิ้งท้าย

ทางด้าน นางสาวอัณธิกา โคตะมะ รองเลขาธิการกลุ่มสหภาพแรงงานย่านรังสิตและใกล้เคียง  กล่าวว่า คนงานกลุ่มเปราะบางที่เป็นหญิงตั้งครรภ์ ขณะนี้ติดโควิด-19 เสียชีวิตรายวัน เพราะถูกลอยแพ ปฏิเสธการทำคลอด ไร้การรักษา ไม่มีการตรวจคัดกรองเชิงรุก และแยกคนงานที่ป่วยออกจากโรงงานทันที เช่น หลายบริษัทยังให้ทำงานตามปกติ เสี่ยงติดเชื้อ เพราะใช้พื้นที่ปะปนกัน เสี่ยงต่อระบบทางเดินหายใจ เนื่องจากสรีระของหญิงตั้งครรภ์จะมีภาวะอึดอัดหายใจลำบาก เหนื่อยง่าย

นางสาวอัณธิกา ได้ตัวอย่างกรณีหญิงท้อง 8 เดือน ติดเชื้อโควิด-19 ต้องไปเข้ารับการผ่าคลอดที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งมีค่าใช้จ่ายทั้งหมดสูงถึง 150,000 บาท และขณะผ่าคลอดคนงานหญิงรายนี้ได้เสียชีวิตลง                                                                         

นางสาวอัณธิกากล่าวอีกว่า จากวิกฤติที่เกิดขึ้นทางเครือข่ายฯ มีข้อเสนอต่อกระทรวงแรงงาน เพื่อนำไปพิจารณา ดังนี้ 1.สนับสนุนให้ทุกบริษัทตรวจคัดกรองเชิงรุกให้กับคนงาน เพื่อคัดกรองผู้ที่ติดเชื้อและไม่ติดเชื้อ 2.จัดหาสถานที่สำหรับคนงานที่ต้องแยกกักตัวรักษา ทั้งในส่วนพื้นที่ของบริษัทหรือการประสานชุมชนในการจัดหาสถานที่ เช่น โรงเรียน วัด เป็นต้น รวมถึงการมีโรงพยาบาลสนามที่มีมาตรฐาน มีบุคลากร แพทย์ พยาบาลในการดูแลผู้ติดเชื้อ ตลอดจนมีระบบการประสานส่งต่อคนงานที่มีอาการรุนแรง  

3.ต้องมีมาตรการในการดูแลกลุ่มเปราะบาง เช่น กลุ่มคนงานหญิงตั้งครรภ์ เป็นต้น โดยจัดสถานที่ทำงานให้เหมาะสมกับหญิงตั้งครรภ์ให้มีความปลอดภัย และมีการ
ช่วยเหลือด้านสวัสดิการในการคลอดบุตรในกรณีที่ติดเชื้อ และคนงานหญิงที่ตั้งครรภ์ติดโควิดต้องไม่ถูกปฏิเสธการทำคลอดหรือการรักษาโควิด

4.เร่งจัดหาวัคซีน เพื่อคนงานอย่างเร่งด่วน  และ 5.มีมาตรการเยียวยาชัดเจนตามสิทธิของลูกจ้าง และสิทธิในการเยียวยาเพิ่มเติมตามมาตรการภาครัฐ ทั้งกลุ่ม
เปราะบาง กลุ่มคนงานหญิงตั้งครรภ์ กลุ่มครอบครัวคนงานที่เสียชีวิตจากโควิค-19

ขณะที่ นายสุชาติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน กล่าวภายหลังหารือร่วมกับกลุ่มเครือข่ายแรงงาน ว่า สำหรับข้อเรียกร้องดังกล่าวนั้น ปัจจุบันกระทรวงแรงงานได้ดำเนินการ ทั้งการตรวจคัดกรองโควิด-19 เชิงรุกในสถานประกอบการ การส่งเสริมให้สถานประกอบการดำเนินการตามโครงการ Factory Sandbox การฉีดวัคซีนป้องกันโควิด-19 แก่ ผู้ประกันตน และการเยียวยาแรงงานที่ได้รับผลกระทบจากโควิด-19

ส่วนมาตรการดูแลกลุ่มเปราะบาง เช่น กลุ่มคนงานหญิงตั้งครรภ์ โดยกำหนดให้มีการจัดสถานที่ทำงานใหม่ให้เหมาะสมกับหญิงตั้งครรภ์ให้มีความปลอดภัย พร้อมให้กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเร่งออกร่างประกาศกระทรวงโดยเร็วที่สุด และเร่งประชาสัมพันธ์ออกไป เพื่อขอความร่วมมือไปยังสถานประกอบการให้สตรีที่มีผลตรวจว่าตั้งครรภ์ ควรกำหนดให้มีการทำงานที่บ้าน (Work from Home) โดยให้จ่ายค่าแรงเต็มจำนวน เพื่อลดความเสี่ยงในการติดเชื้อโควิด-19

ล่าสุด จากความพยายามของพี่น้องแรงงาน มีความคืบหน้า เนื่องจากกระทรวงแรงงาน  ออกประกาศ เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2564 โดยรับปากจะช่วยเหลือแรงงาน รวมถึงให้นายจ้างดูแลสุขภาพลูกจ้างหญิงที่ตั้งครรภ์ ในช่วงการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 โดยให้ทำงานที่บ้านหรือทำงานที่ลดการสัมผัสหรือพบปะคนจำนวนมาก หรือหยุดงานโดยได้รับค่าจ้าง และวันที่นายจ้างให้ลูกจ้างซึ่งเป็นหญิงมีครรภ์หยุดงานไม่ถือเป็นวันหยุด หรือวันลา และให้นับอายุงานต่อเนื่อง

ถือเป็นการตอบรับเสียงสะท้อนของพี่น้องผู้ใช้แรงงานที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดอย่างหนักของไวรัสร้ายในขณะนี้ ซึ่งก็จะช่วยแก้ปัญหา และบรรเทาความเดือดร้อนไปได้ในระดับหนึ่ง

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/595944

สกู๊ปพิเศษ : ปรับระบบ‘รัฐราชการ’ ฝ่ามรสุมโควิด-เศรษฐกิจ

วันพฤหัสบดี ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 02.00 น.

ย้อนไปเมื่อกลางเดือน ก.ค. 2564 ศูนย์วิจัยกลุ่มธุรกิจการเงินเกียรตินาคินภัทร (KKP Research) ออกรายงาน“จุดเปลี่ยนการส่งออก เมื่อโลกเริ่มไม่สนใจไทยอีกต่อไป” ว่าด้วยประเทศไทยกำลังสูญเสียความสามารถในการแข่งขันด้านการส่งออก โดยหนึ่งในข้อเสนอแนะที่ถูกระบุในรายงานคือ “การปรับปรุงกฎระเบียบให้เหมาะสมพร้อมดึงดูดการลงทุน” ซึ่งประเด็นกฎระเบียบนี้ดูจะส่งผลกับการรับมือสถานการณ์การระบาดของไวรัสโควิด-19 ด้วย ดังที่มีการกล่าวถึงในงานเสวนา (ออนไลน์) “เมื่อโลกไม่สนใจไทยแล้วน้ำยารัฐราชการจะรับมืออย่างไร” เมื่อเร็วๆ นี้

ชัชฎา กำลังแพทย์ ศูนย์วิจัยความเหลื่อมล้ำและนโยบายสังคม คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มองการรับมือวิกฤติโรคระบาดโควิด-19 ของรัฐบาลปัจจุบันว่า “ความเป็นรัฐราชการเป็นปัญหาสำคัญเพราะยึดถือแต่กฎระเบียบและสายการบังคับบัญชาเป็นหลัก” เช่น การจัดซื้อวัคซีนหรืออุปกรณ์ทางการแพทย์ ส่วนการตั้งกรรมการก็ไม่ได้มีอำนาจดำเนินการอะไรแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ทำได้เพียงให้คำปรึกษาเท่านั้น แต่ก็ใช่ว่ารัฐราชการที่เป็นอยู่จะไม่ปรับตัว เพียงแต่ต้องถูกสังคมวิพากษ์วิจารณ์เสียก่อนจึงจะยอมปรับ

ส่วนคำถามที่ว่าเหตุใดรัฐราชการแบบเดียวกันจึงสามารถรับมือสถานการณ์ในปี 2563 ได้ดี คำตอบคือขณะนั้นไวรัสโควิด-19 ยังเป็นสายพันธุ์อื่นๆ ที่ไม่ได้แพร่เชื้อได้รวดเร็วแบบสายพันธุ์เดลต้าที่กำลังเผชิญอยู่ในปัจจุบัน ระบบสาธารณสุขที่มีอยู่จึงสามารถควบคุมสถานการณ์ในเวลานั้นได้ แต่เมื่อสถานการณ์เปลี่ยนไปในขณะที่ระบบราชการยังติดขัดกฎระเบียบ โดยเฉพาะที่แต่ละหน่วยงานต่างก็มีกฎหมายของตนเองให้ยึดถือ จึงไม่สามารถปรับตัวได้ทัน

“จากวิกฤติเฉพาะหน้า ตัวรัฐราชการต้องปรับที่สามารถทำได้อย่างรวดเร็วที่สุดคือกระจายอำนาจการบริหารจัดการโควิดไปลงในท้องถิ่น ถ้าเราไปดูที่ จ.นนทบุรี หรือ จ.ปทุมธานี จะเห็นว่าผู้ว่าฯ สามารถจัดการเรื่องต่างๆ ในพื้นที่ได้ค่อนข้างดี ทั้งซื้อวัคซีนด้วยเงินท้องถิ่น จัดหาที่พักคอย Hospitel (โรงแรมที่ถูกเปลี่ยนเป็นสถานที่กักตัว) ซึ่งพอไปดูในระดับท้องถิ่นค่อนข้างทำได้ดี

ในระดับต่างจังหวัดเองตอนนี้เกิดปรากฏการณ์ที่ทุกคนเดินทางกลับบ้านไปรักษาตัว ซึ่งมันไม่ใช่การทำงานของภาครัฐส่วนกลาง แต่เป็นการทำงานระดับจังหวัด โดยส่วนตัวคิดว่าการปรับตัวเพื่อที่จะหลุดจากวิกฤติโควิดที่ ณ ตอนนี้ค่อนข้างแย่ลงเรื่อยๆ คือต้องกระจายอำนาจ ให้แต่ละหน่วยงานระดับจังหวัดหรือระดับท้องถิ่นได้เป็นคนบริหารจัดการดูแลประชาชนเอง” ชัชฎา กล่าว

ขณะที่ วีระยุทธ กาญจน์ชูฉัตร อาจารย์เศรษฐศาสตร์การเมือง มหาวิทยาลัย National Graduate Institute for Policy Studies ประเทศญี่ปุ่น กล่าวถึงมาตรการทางเศรษฐกิจในสถานการณ์วิกฤติ ซึ่งในทางเศรษฐศาสตร์มีคำว่า “หลักเศรษฐศาสตร์ของเคนส์ (Keynesian Economics)” ที่กล่าวถึงปัจจัยพิจารณาในการออกนโยบายไว้ 1.มีผลลัพธ์ทวีคูณ เช่น งบประมาณถูกใช้ไปแล้วไปอยู่ที่ใดบ้าง

โดย “หากใช้งบฯ ไปแล้วไม่นานก็ไหลกลับเข้าระบบหรือเข้าร้านค้าปลีกชื่อดังถือว่าเงินไม่ไหล อาจมีประโยชน์บ้างแต่ก็เป็นเพียงประโยชน์ระยะสั้น เมื่อเทียบกับการทำให้เงินหมุนได้กว้างขวาง ไปสู่พ่อค้าแม่ค้า การก่อสร้าง คนงาน ฯลฯ แล้วกลับเข้าสู่ระบบ” จะเกิดประโยชน์แบบแพร่กระจายมากกว่า 2.ลดความไม่แน่นอน แก่นของวิกฤติคือคนรู้สึกไม่แน่นอนในชีวิต เช่น จะทำธุรกิจนี้ต่อไปหรือไม่

หรือถ้ากู้เงินมาแล้วจะเอาไปใช้ทำอะไรระหว่างยื้อกิจการเดิมหรือไปลงทุนทำอย่างอื่น ฯลฯ ซึ่ง “นโยบายของรัฐโดยเฉพาะการใช้งบประมาณต้องทำให้คนรู้สึกว่ายังมีความแน่นอนบางอย่างที่คาดหวังได้” เช่น สมมุติรัฐบาลกล้าประกาศว่าภายใน 5 ปีนี้ธุรกิจภาคการท่องเที่ยวคงไม่กลับมาเต็มที่ อาจกลับมาได้เพียงร้อยละ 50 จากเดิมเท่านั้น ดังนั้นอย่าฝากความหวังไว้กับอดีตอีก การใช้เงินก็จะไปในทิศทางอื่นที่คิดว่าเป็นประโยชน์กว่า

3.รักษาการจ้างงาน ต้องพยายามให้อยู่ใกล้จุดที่มีการจ้างงานเต็มที่เท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะสุดท้ายแล้วใครๆ ก็อยากมีงานทำ และงานเป็นสิ่งที่บ่งบอกตัวตนของแต่ละคน “ไม่มีใครอยากได้เงินเปล่าๆ เพราะการมีงานทำนั้นทำให้รู้สึกว่าตนเองมีคุณค่า” การใช้จ่ายงบประมาณรัฐโดยไม่คิดถึงเรื่องการจ้างงาน เท่ากับเป็นการนำเงินไปถมเพื่อรักษาอดีตแต่ไม่ได้สนใจปัจจุบันและอนาคต

แต่เมื่อดูร่างงบประมาณปี 2565 อาจารย์วีระยุทธ ให้ความเห็นว่า รัฐราชการไทยดูจะไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับสถานการณ์โควิด-19 เพราะเมื่อดูรูปแบบการใช้จ่ายงบประมาณก็แทบไม่พบความแตกต่างจากสถานการณ์ปกติ ทั้งที่รัฐจะเก็บภาษีได้น้อยลงแน่นอนจากการที่ธุรกิจและประชาชนมีรายได้ลดลง อีกทั้งหลักการทั้ง 3 ข้อข้างต้นก็ไม่เห็นว่าได้นำมาประกอบการพิจารณา เช่น การเยียวยาที่ภาคธุรกิจอยากรู้ว่าจะต้องไปทางไหน ควรลงทุนอะไร หรือประชาชนควรกลับไปอยู่บ้านเกิดต่างจังหวัดหรือไม่ กลับไปแล้วจะมีงานทำหรือเปล่า เป็นต้น

“มันต้องยอมให้จุดตั้งต้นอยู่ที่ท้องถิ่นไม่ใช่อยู่ที่ส่วนกลาง จุดตั้งต้นมันต้องอยู่ที่ท้องถิ่นแล้วในภาวะวิกฤติแบบนี้ ว่าแต่ละท้องถิ่นเขาจัดการกับคนของเขาควรจะไปในทิศทางใด เพราะแต่ละพื้นที่มันจะมีปัญหาไม่เหมือนกัน แล้วตลาดงานในระดับพื้นที่มันไม่เหมือนกัน ดังนั้นรัฐส่วนกลางควรจะไป Focus (เน้น) เรื่องสำคัญ เช่น การจัดหาวัคซีน การกระจายวัคซีน คือเรียกว่ามีการแบ่งงานกันทำมากขึ้น ซึ่งตรงนี้ก็ยังไม่เห็น

งบประมาณพูดได้เลยว่ายังมีวิธีการทำในรูปแบบเดิมๆ ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องการเบิกจ่ายที่มีปัญหา งบประมาณสาธารณสุขที่ออกแบบไว้ ที่กันไว้แล้ว แต่เวลาไปจัดสรรจริง เบิกจ่ายจริง อุปกรณ์การแพทย์ก็ไม่ถึง เครื่องช่วยหายใจ อะไรที่มีการตั้งงบไว้ในปีที่แล้วก็ไม่มีการเบิกจ่ายเพราะติดเรื่องระเบียบราชการ ตรงนี้มันสะท้อนว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงหรือว่ายืดหยุ่นอะไรกับความเดือดร้อน” อาจารย์วีระยุทธ กล่าว

อาจารย์วีระยุทธ ทิ้งท้ายด้วยความเห็นว่า วิกฤติที่เกิดขึ้นทำให้คนไทยมองการเมืองและเศรษฐกิจไม่ใช่เรื่องไกลตัว นำไปสู่ความตระหนักว่าการเลือกของตนเองมีผลอย่างไร และ
ช่วยกันตรวจสอบการทำงาน รวมถึงการแข่งขันกันในเชิงนโยบายต้องลงลึกในรายละเอียดการแก้ปัญหามากขึ้น แทนที่แบบเดิมๆ ที่มักเน้นสรรหาคำที่มีผลดูดีทางการตลาดมาใช้

และต้องย้ำว่า “การปฏิรูปรัฐราชการเป็นเรื่องสำคัญ”เพราะจะขับเคลื่อนสังคมสู่ยุคดิจิทัลได้อย่างไรหากทุกวันนี้ยังต้องสแกนและเซ็นเอกสาร หรือจะเป็นเศรษฐกิจสีเขียว (เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม) ได้อย่างไรหากยังใช้เอกสาร หรือจะทำระบบคลาวด์ยังต้องของบประมาณก่อสร้างอาคารใหม่!!!SCOOP@NAEWNA.COM

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/595001

สกู๊ปพิเศษ : สทน.ปลื้ม สัมมนาออนไลน์ผลตอบรับดีเกินคาด เดินหน้าผลักดันเทคโนโลยีฉายรังสีพัฒนาอาหารพื้นถิ่น

วันอาทิตย์ ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

เสร็จสิ้นไปแล้วสำหรับงานสัมมนาออนไลน์ในรูปแบบ Virtual Online “พัฒนาอาหารพื้นถิ่นสู่มาตรฐานสากล เพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจชุมชนด้วยเทคโนโลยีฉายรังสี”  ที่มาพัฒนาและต่อยอดความรู้ด้านการฉายรังสีเพิ่มมูลค่าอาหารถิ่นให้กับผู้ประกอบการ ซึ่งสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) หรือ สทน. ได้ดำเนินโครงการร่วมกับ 3 มหาวิทยาลัยราชภัฏ (มรภ.) โดยมีผู้เข้าชมงานสัมมนาออนไลน์ทั้ง 3 ครั้ง รวมกว่า 12,000 คน

หลังจากที่สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) หรือ สทน.ได้จัดทำกิจกรรมการถ่ายทอดเทคโนโลยีการสร้างมูลค่าให้กับอาหารพื้นถิ่น ด้วยการฉายรังสีอาหาร ปี 2564 เพื่อเป็นการส่งเสริมและพัฒนาผลิตภัณฑ์ของผู้ประกอบการรายย่อย โดยเฉพาะพี่น้องชาว OTOP กลุ่มอาหารพื้นถิ่นให้สามารถผลิตสินค้าและต่อยอดได้ในเชิงพาณิชย์  โดยยังคงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ในแต่ละภูมิภาค

โดย สทน.ได้ร่วมกับ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา (มรภ.พระนครศรีอยุธยา)  มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี (มรภ.ธนบุรี) และ มหาวิทยาลัยราชภัฏ
ราชนครินทร์ (มรภ.ราชนครินทร์) จัดงานสัมมนาในรูปแบบ Virtual Online ผ่านทางระบบ Zoom ทาง Facebook LiveFanpage  และช่อง Youtube ของสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ เมื่อวันที่ 4-6 สิงหาคม 2564 ที่ผ่านมา

ซึ่งการสัมมนาออนไลน์ดังกล่าวได้รับผลตอบรับเป็นอย่างดี โดยมีผู้เข้าร่วมทั้ง 3 ครั้ง เป็นจำนวนรวมกว่า 12,000 คน ไม่ว่าจะเป็นผู้ประกอบการ SMEs ผู้ประกอบการ OTOP นิสิตนักศึกษา และบุคคลทั่วไปที่สนใจในเรื่องนี้

สำหรับกิจกรรมภายในงานทั้ง 3 ครั้ง อัดแน่นครบรสทั้งสาระและความบันเทิง ประกอบด้วยการบรรยาย “ความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีทางด้านอาหารฉายรังสี” โดย คุณกาญจนา ชาหอม นักวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ จาก สทน. หัวข้อ “การเพิ่มมูลค่าของอาหารถิ่น” โดย ผศ.ดร.พิทยา ใจคำ อาจารย์ประจำหลักสูตรวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหารคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มรภ.พระนครศรีอยุธยา คุณศศิอาภา บุญคง ประธานหลักสูตร สาขาวิชาคหกรรมศาสตร์มรภ.ธนบุรี และ ดร.นรากร ศรีสุข รองผู้อำนวยการสำนักวิจัยและพัฒนา มรภ.ราชนครินทร์

นอกจากนี้ ยังมีการบรรยายในหัวข้อ “การตลาดออนไลน์” โดยเหล่ากูรูนักการตลาดดิจิทัล ที่จะมาช่วยแนะนำเทคนิคการเข้าถึงผู้บริโภคในยุคโควิด ให้กับผู้เข้าชมกิจกรรมออนไลน์ด้วย นำโดย คุณทิปมัณฑิตา จินดา ผู้ก่อตั้งและเจ้าของแฟนเพจ Digital Tips Academy และ LINE Certified Coach and Recommended Coach ปี 2018-2021 คุณธีรานนท์ ศิริกุลพิริยะ Digital Marketing Consult  และ คุณเดชา วัฒนสุพงษ์ หรือโค้ชหมี เจ้าของเพจ “คิดว่าดีก็ทำต่อไป” และ “คิดว่าดี Academy”

การสัมมนาออนไลน์ในครั้งนี้ ยังได้เชิญผู้ประกอบการตัวจริงที่ประสบความสำเร็จด้วยผลิตภัณฑ์ที่ผ่านการฉายรังสี มาร่วมพูดคุย พร้อมตอบทุกข้อสงสัยเกี่ยวกับการนำผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่นมาตรวจวิเคราะห์เพื่อฉายรังสี ในการเสวนาหัวข้อ “พัฒนาอาหารพื้นถิ่น สู่มาตรฐานสากล เพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจชุมชน ด้วยเทคโนโลยีฉายรังสี”โดย คุณนฤมล เนรมิตมานสุข หัวหน้าฝ่ายตรวจวิเคราะห์ จาก สทน., คุณพรเทพ  เทพเสนา  ผู้จัดการทั่วไป บริษัท ไทยอินโนฟู้ด จำกัด เจ้าของผลิตภัณฑ์ “แหนมตุ้มจิ๋ว”ตราสุทธิลักษณ์, คุณวสันต์ กอบุตร กรรมการผู้จัดการ บริษัท แคร์ฟู้ด (ประเทศไทย) จำกัด เจ้าของผลิตภัณฑ์ “ฉัยลัย ปูไข่ดองฉายรังสี”, คุณณัฐวุฒิอนันตสุคนธ์ บริษัท พี โอ เค อิมปอร์ต แอนด์ เอ๊กซ์ปอร์ต(ประเทศไทย) จำกัด, คุณศุภชัย กิมชูวาณิช บริษัท โชคชัย เฮิร์บ จำกัด

นอกจากนี้ยังได้เชิญเหล่าคนดังผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนมาร่วมพูดคุยในแต่ละวันด้วย ได้แก่ คุณอินท์ชลิตาผุลลาภิวัฒน์ พิธีกรรายการ ชีพจรลงพุง ช่องอมรินทร์ทีวี เชฟเอิร์ท-คุณศริตวรรธน์ วันวิชิตกูร, คุณตุ๊ก-ชนกวนันท์รักชีพ

โดยภายในงานสัมมนาทั้ง 3 ครั้งมีเนื้อหาครอบคลุมทุกแง่มุม ตั้งแต่ความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีการฉายรังสีการพัฒนาเพื่อเพิ่มมูลค่าอาหารถิ่น และการตลาดออนไลน์ โดยมีวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิ และผู้เชี่ยวชาญหมุนเวียนกันมาให้ความรู้แก่ผู้ที่เข้าร่วมสัมมนาออนไลน์ในครั้งนี้ นอกจากนี้ ยังมีการเสวนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นของผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จจากผลิตภัณฑ์ที่ผ่านการฉายรังสี มินิคอนเสิร์ต และการเล่นเกมตอบคำถาม ซึ่งได้รับความสนใจจากผู้เข้าร่วมงานเป็นจำนวนมาก ซึ่งทาง สทน.หวังเป็นอย่างยิ่งว่าโครงการนี้จะมีส่วนช่วยให้ผู้ประกอบการอาหารพื้นถิ่นก้าวสู่ความสำเร็จในธุรกิจได้อย่างมั่นคงและยั่งยืนต่อไปในอนาคต

ทางด้าน รศ.ดร.ธวัชชัย อ่อนจันทร์ ผู้อำนวยการสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) หรือ สทน.เปิดเผยว่า สทน. เป็นสถาบันชั้นนำในการวิจัย สร้างนวัตกรรมและบริการด้านเทคโนโลยีนิวเคลียร์ โดยเฉพาะการสร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจและยกระดับสังคม ด้านอาหารปลอดภัย ด้วยการฉายรังสีผลิตผลการเกษตร และอาหารแปรรูปชนิดอื่นๆ ในเชิงพาณิชย์ได้ครบทุกชนิดของรังสีที่องค์การอนามัยโลกได้อนุญาตให้ใช้กับอาหาร คือรังสีแกมม่า รังสีเอ็กซ์ และรังสีอิเล็กตรอน

ฉะนั้น เพื่อเป็นการส่งเสริมและพัฒนาผลิตภัณฑ์ของผู้ประกอบการรายย่อย โดยเฉพาะพี่น้องชาว OTOP กลุ่มอาหารพื้นถิ่นให้สามารถผลิตสินค้าและต่อยอดได้ในเชิงพาณิชย์  โดยยังคงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ในแต่ละภูมิภาค สทน.จึงได้ร่วมกับ 3 มหาวิทยาลัยราชภัฏ (มรภ.)ประกอบด้วย มรภ.พระนครศรีอยุธยา มรภ.ธนบุรี และมรภ.
ราชนครินทร์ จัดสัมมนาออนไลน์ หัวข้อ “พัฒนาอาหารพื้นถิ่นสู่มาตรฐานสากล เพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจชุมชนด้วยเทคโนโลยีฉายรังสี” ภายใต้กิจกรรมเพื่อการถ่ายทอดเทคโนโลยีการสร้างมูลค่าให้กับอาหารพื้นถิ่น ด้วยการฉายรังสีอาหาร ปี 2564 ขึ้น

ทั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้ประกอบการสามารถนำความรู้ไปสร้างมูลค่าเพิ่มให้ผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่นและต่อยอดเชิงพาณิชย์ได้ รวมทั้งสร้างเครือข่ายความร่วมมือ
ในการถ่ายทอดเทคโนโลยีอาหารฉายรังสี ระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน กลุ่ม ชมรม สมาคมและสถาบันการศึกษา

“จากวิกฤติการระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้น คือ การที่ประชาชนหันมาใส่ใจสุขอนามัยเพิ่มมากขึ้น ฉะนั้น การพัฒนาคุณภาพและความปลอดภัยของสินค้า OTOP ให้ได้มาตรฐาน ด้วยเทคโนโลยีการฉายรังสี นอกจากจะทำให้เกิดประโยชน์ต่อผู้ประกอบการ กลุ่ม “อาหารพื้นถิ่น” แล้ว  ผู้บริโภคก็จะได้บริโภคอาหารที่สะอาดและปลอดภัย ทำให้มีสุขภาพแข็งแรงซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งเป้าหมายในการนำเทคโนโลยีการฉายรังสีอาหารลงสู่ชุมชน เพื่อสร้างการยอมรับและแก้ไขปัญหาๆ ให้แก่ประชาชนได้อย่างเป็นรูปธรรม” ผู้อำนวยการ สทน.กล่าว

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/593404

สกู๊ปพิเศษ : นักศึกษาเสนอสถานศึกษาตั้งศูนย์พักคอย ‘ชุมชนวัดโพธิ์เรียง’รีดศักยภาพสู้วิกฤติโควิด

วันอาทิตย์ ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

สถานการณ์โรคโควิด -19 ขณะนี้อยู่ในขั้นวิกฤติ จำนวนผู้ตายขึ้นหลักสองร้อย ยอดติดโควิดทะลุหลัก 2 หมื่นรายต่อวัน ทำให้ประเทศไทยประสบปัญหาเตียงในสถานพยาบาลระดับต่างๆ ไม่เพียงพอต่อการดูแลผู้ป่วยได้ทั้งหมด หลายคนต้องดูแลตัวเองอยู่ที่บ้าน หลายคนต้องเข้าระบบส่งตัวกลับไปรักษาที่ภูมิลำเนา จนสามารถผ่าน “วิกฤติเฉพาะตัว” ไปได้ พร้อมมาถอดบทเรียนผ่านเวทีเสวนาออนไลน์ “พลังเยาวชน สู้โควิด-19” จัดโดยเครือข่ายเยาวชนลดปัจจัยเสี่ยง สนับสนุนโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)

นายธนวัฒน์ ป่ากว้าง ประธานกลุ่มเมล็ดพันธุ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง บอกว่า การระบาดของโควิด-19 ทำให้มหาวิทยาลัยรามคำแหงปรับการเรียนออนไลน์ 100% แต่จากการสำรวจพื้นที่รอบๆ มหาวิทยาลัยพบว่านักศึกษาเกินครึ่งยังคงอยู่ที่หอพัก และมีจำนวนมากติดโควิด และจำนวนมากเสี่ยงสูงต้องกักตัว ซึ่งในช่วงที่ผ่านมามีนักศึกษาที่ประสานมายังตนเพื่อให้ช่วยประสานหาเตียง แต่ในพื้นที่ กทม.เตียงเต็มเพราะมีผู้ป่วยจำนวนมาก ทำให้มีนักศึกษาที่ติดเชื้อบางส่วนต้องดูแลตัวเองที่ห้องพัก บางส่วนประสานจังหวัดภูมิลำเนารับตัวกลับไปรักษาที่บ้านเกิด

ในส่วนของการช่วยเหลือจากมหาวิทยาลัยนั้นพบว่ามีการตั้งศูนย์ประสานงานโควิด-19 แต่ยังไม่สามารถให้การช่วยเหลือนักศึกษาได้ ส่วนตัวมองว่าด้วยศักยภาพมหาวิทยาลัยสามารถช่วยเหลือนักศึกษาที่ได้รับผลกระทบจากโรคโควิด-19 ได้มากกว่านี้ และคิดว่ามหาวิทยาลัยต่างๆ ทั่วประเทศควรจะทำดังนั้นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคมที่ผ่านมา ตนและเครือข่ายเยาวชนปกป้องสิทธิ์ ได้ยื่นหนังสือต่อกระทรวงการอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) เพื่อเรียกร้องให้มหาวิทยาลัยต่างๆ ดำเนินการดังนี้ 1.ตั้งศูนย์พักคอยสำหรับนักศึกษาติดโควิดระหว่างรอเข้ารับการรักษาและส่งตัวกลับภูมิลำเนา 2.ออกแบบกลไกการช่วยเหลือนักศึกษากลุ่มเสี่ยงที่ต้องกักตัวในห้องพักสนับสนุนยา อาหารจำเป็น 3.มหาวิทยาลัยเป็นเจ้าภาพหลักในการเจรจาเพื่อขอลดค่าเช่าห้อง พร้อมมีมาตรการช่วยเหลือเยียวยา เป็นต้น

ด้าน นายพัชรพงศ์ แก้วพัฒ นักศึกษาปริญญาโท อดีตผู้ป่วยโควิด -19 ที่รักษาหายแล้ว เล่าว่า ตนพักอาศัยอยู่ที่หอพักแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ มีอาการคล้ายไข้หวัด อยู่ 2 วัน จึงไปตรวจหาเชื้อโควิด-19 ผลเป็นบวก จึงรีบบอกเพื่อนๆ และครอบครัว โชคดีที่เพื่อนๆ ช่วยประสานสายด่วนต่างๆ เพื่อให้ตนได้เข้าสู่ระบบการรักษา แต่เนื่องจาก กทม. โควิดระบาดมากเตียงไม่พอ ทำให้ตนไม่มีเตียง เมื่อแสกน QR Code ที่มหาวิทยาลัยทำไว้เพื่อให้การช่วยเหลือนักศึกษาติดโควิด แต่ก็กังวลว่าอาจจะไม่ทันการณ์ เพราะตอนนั้นตนก็เริ่มมีอาการมากขึ้นประกอบกับตนอยู่หอพักที่มีผู้พักอาศัยจำนวนมาก จึงกังวลว่าจะแพร่เชื้อสู่ผู้พักอาศัยคนอื่นๆ จึงประสานขอกลับไปรักษาที่ภูมิลำเนา หลังประสานจังหวัดภูมิลำเนา และรอเจ้าหน้าที่มารับตัว ก็ขอให้เพื่อนข้างห้องช่วยหายาต้านไวรัส ยาสมุนไพร เพราะตอนนั้นเริ่มมีการการไอหนัก แน่นหน้าอก เจ็บอก หายใจไม่ทั่วท้อง น้ำมูก อาเจียน ยังดีที่กลับมารักษาที่บ้านเกิดได้ทัน แต่ที่ต่างจังหวัดก็พบว่าเตียงเริ่มเต็มแล้วเช่นกัน

“จากประสบการณ์ที่ประสบมาจึงอยากให้มหาวิทยาลัย ซึ่งมีความพร้อมทั้งสถานที่ บุคลากร และยานพาหนะ ในการจัดตั้งศูนย์พักคอย เพื่อดูแลผู้ป่วยอาการสีเขียวในเบื้องต้น เช่น วัดไข้ วัดความดัน วัดค่าออกซิเจนในปอด หากอาการแย่ลงจะได้ส่งรักษาตัวทัน เพราะการอยู่ที่ห้องคนเดียวทำให้รู้สึกกังวลมาก เหมือนไม่มีใครดูแล และฝากถึงพี่น้องประชาชนด้วยว่าอย่ารังเกียจ กีดกันผู้ติดเชื้อ ความรู้สึก จิตใจของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เครียด กังวลจากการติดโควิดก็มีมากพอแล้ว เราถึงได้เห็นว่ามีบางคนตัดสนใจทำร้ายตัวเอง ส่วนตัวโชคดีที่คนที่บ้าน ผู้นำหมู่บ้าน และเพื่อนบ้านไม่มีใครรังเกียจ มีความห่วงใยดังนั้นฝากขอกำลังใจให้ผู้ติดโควิดด้วย อย่ารังเกียจ หากกังวล เพียงแต่เซฟตัวเองด้วยการอยู่ไกล สวมหน้ากากอนามัย เว้นระยะห่าง อย่างเข้มข้น” นายพัชรพงศ์ กล่าว

น.ส.เกวลิน ทองฤทธิ์ นักศึกษาปริญญาตรี กล่าวว่า ตนเป็นกลุ่มเสี่ยงสูงต้องกักตัว 14 วัน เพราะไปสัมผัสคนติดเชื้อยืนยัน ตอนแรกตกใจมาก ยิ่งตนอยู่ห้องพักคนเดียว ไม่รู้จักใคร ไม่รู้ว่าต้องขอความช่วยเหลือใคร แม้แต่มหาวิทยาลัยเองก็ไม่ทราบว่าจะต้องติดต่อผ่านช่องทางไหน ดังนั้นสิ่งที่ต้องมีให้มากที่สุดคือ สติ คิดแล้วว่าตนไม่มีประกันสุขภาพโควิด หากติดเชื้อจริงอาจจะไม่มีเตียงรักษา จึงบอกกับทางบ้านว่าเราเป็นกลุ่มเสี่ยงสูง หากติดเชื้อขึ้นมาจริงก็ขอให้ช่วยประสานหาเตียงในจังหวัดบ้านเกิดด้วย ถือเป็นการวางแผนไว้ล่วงหน้า ทั้งนี้ตนฉีดวัคซีนแล้ว 1 เข็มแต่ช่วงที่กักตัวนั้นมีความเครียด แต่เนื่องจากมีภาระหน้าที่ในการสอนหนังสือ จึงพยายามทำตัวให้ปกติ สอนหนังสือให้นักเรียนอย่างดีที่สุด เพื่อไม่ให้ความเครียดของเราส่งผลต่อนักเรียนด้วย

“ในตอนที่เรายังหาหนทางอะไรไม่ได้ แต่เมื่อไม่หยุดค้นหาเราก็จะเจอหนทางอยู่เสมอ โดยมีพี่ๆ เครือข่ายไม่ว่าจะเป็นเครือข่ายเยาวชนป้องกันนักดื่มหน้าใหม่ เครือข่ายเด็กรุ่นใหม่ไม่พนัน จึงได้ประสานขอความช่วยเหลือไป และก็ได้รับการช่วยเหลือ นอกจากกลุ่มผู้ป่วยแล้ว กลุ่มที่ต้องได้รับการดูแลด้วยคือกลุ่มเสี่ยงสูง เขามีโอกาสติดเชื้อเหมือนกัน จึงต้องมีการช่วยเหลือต้องไม่ทอดทิ้งเขา โดยควรมีศูนย์กลางช่วยประสานงานกลุ่มเสี่ยงต้องกักตัว เพื่อให้การช่วยเหลือในด้านต่างๆ ทั้ง ยา อาหาร ของใช้จำเป็น” น.ส.เกวลิน กล่าว

ขณะที่ นายสุรนาถ แป้นประเสริฐ แกนนำชุมชนวัดโพธิ์เรียง เขตบางกอกน้อย ผู้ประสานงานเครือข่ายบางกอกนี้ดีจัง เล่าว่า ชุมชนเมืองมีความแออัด การจะเว้นระยะห่าง หรือพื้นที่ใช้สอยอย่างคล่องตัวจึงยากลำบาก เฉพาะชุมชนวัดโพธิ์เรียงและชุมชนใกล้เคียงก็มีการติดเชื้อต่อเนื่อง 4 ชุมชนกว่า 400 คน มีกลุ่มเสี่ยงต้องกักตัว และคนที่ยังรอตรวจอีกหลายร้อยคน ไม่นับรวมคนที่เข้าไม่ถึงสิทธิการตรวจมีอีกจำนวนมาก ด้วยเหตุผลการรับรองอย่างเป็นทางการต้องมาจากหน่วยตรวจที่เป็นทางการเท่านั้น อย่างไรก็ตาม การทำงานภายใต้การดูแลของชุมชน ต้องใช้การประชาสัมพันธ์ และขอความร่วมมือกันมากขึ้น เพราะเข้าใจว่าด้วยการอยู่ในชุมชน พื้นที่จำกัดจะมีการออกมาเจอกันบ้าง อย่างน้อยคือการซื้อข้าวของ ซึ่งเพิ่มโอกาสติดเชื้อได้

นายสุรนาถเล่าต่อว่า ในการทำงานเรื่องการควบคุมป้องกันโรคในชุมชน นั้นจากการประเมินแล้วว่าน่าจะมีการระบาดเพิ่มมากขึ้นดังนั้นจึงมีการเปิดสายด่วนเป็นเบอร์โทรศัพท์ของคณะทำงานเพื่อติดต่อสื่อสารให้คำแนะนำและให้การช่วยเหลือ ช่วยไม่ให้เกิดความวุ่นวาย โดยพยายามให้คนหยุดอยู่บ้านมากขึ้น พร้อมให้การช่วยเหลือเรื่องอาหาร ทั้งจากฝ่ายการเมือง และเครือข่ายภาคประชาชนทั้งใน กทม. และต่างจังหวัดให้การช่วยเหลือจัดส่งวัตถุดิบเพื่อปรุงอาหารมาให้ชุมชนเพื่อปรุงอาหารแจกจ่าย หรือวัตถุดิบตามบ้าน พร้อมตั้งครัวกลางสำหรับคนที่มีเงินน้อยหรือไม่มีเงินให้เข้าถึง ดังนั้นเรื่องอาหารการกินไม่เป็นปัญหามากนัก แต่ที่เป็นปัญหาคือเรื่องการส่งต่อผู้ป่วยเข้าระบบการรักษา พร้อมทั้งประสานขอถุงยังชีพจากสภากาชาดไทยที่มียา และของใช้จำเป็นที่นอกเหนือจากอาหารการกินมาให้กับบ้านที่มีผู้ติดเชื้อ หรือบ้านกลุ่มเสี่ยง

ที่สำคัญคือการให้ความรู้ และประชาสัมพันธ์เรื่องที่ต้องการความร่วมมือจากประชาชนผ่านเสียงตามสาย ทำให้เกิดความร่วมมือไม่รังเกียจกัน ทั้งนี้เมื่อเจอวิกฤติเราต้องตั้งหลัก ถ้าเราเมาหมัด หรือมึนงงกับสถานการณ์จะยิ่งทำให้สถานการณ์ยิ่งแย่ลง แม้กระทั่งเรื่องขยะติดเชื้อก็มีการขอความร่วมมือและสอนการทิ้งที่ถูกต้อง หลังๆ ทำข้อเสนอ ส่งถึงผู้ว่าฯ กทม.ในการตั้งศูนย์พักคอย เพื่อแยกผู้ป่วยที่เพิ่มจำนวนขึ้นให้ออกจากครอบครัว และต้องสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับประโยชน์ของพักคอยจะช่วยแก้วิกฤติการระบาดของโรคโควิดได้ ไม่ใช่ปล่อยให้ชาวบ้านทำความเข้าใจกันเอง ลือกันไปว่าการมีศูนย์พักคอยอยู่ใกล้ชุมชนจะยิ่งทำให้เสี่ยงเกิดการติดเชื้อในชุมชน ซึ่งตอนนี้ศูนย์พักคอยมีมากขึ้น และมีความพร้อมมากขึ้นด้วย

“พลังของเรา ตอนนี้กำลังถูกนิยามใหม่ เดิมรัฐทำให้เราเป็นเหมือนผู้ได้รับผลกระทบ ทำให้เกิดความระโหยโรยแรง มาตรการออกมาแบบไหนก็ทำแบบนั้น แต่พอเราไม่ใช่แบบนั้น เราเชื่อว่าจะใช้พลังที่มีทั้งหมดเข้าไปมีส่วนร่วมไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง และที่ผ่านมาเราพยายามทำในบทบาทหน้าที่ที่ทำได้ และทำเกินหน้าที่ทุกครั้ง การเข้าไปทำงานที่เสี่ยงติดเชื้อเช่น เห็นคนป่วยอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะช่วยเหลือ ยังดีที่มีชุด PPE ใส่ แต่หลังจากนี้หากต้องทำงานเชิงรุกมากขึ้น ก็ต้องมีอุปกรณ์ป้องกันมากขึ้น และที่จริงอยากเราเองก็อยากจะมียาพื้นฐาน หรือเครื่องวัดออกซิเจนปลายนิ้ว และกำลังระดมฟ้าทะลายโจรด้วย” นายสุรนาถ กล่าว

นี่คืออีกด้านหนึ่งของความพยายามในการต่อสู้กับวิกฤติโควิดในประเทศไทย

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/591764

สกู๊ปพิเศษ : ‘ฟ้าทะลายโจร’สมุนไพรสู้โควิด ภูมิปัญญาไทยเพื่อมวลมนุษยชาติ

วันอาทิตย์ ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

ในขณะที่การฉีดวัคซีนป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่2019 หรือ โควิด-19 ให้ครอบคลุมประชากรจนเกิดภูมิคุ้มกันหมู่ยังสวนทางกับตัวเลขผู้ติดเชื้อที่เพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจในแต่ละวัน ตัวแปรสำคัญ ที่ถูกพูดถึงอย่างแพร่หลาย และนำมาใช้รักษาโควิด-19กันทั้งประเทศในขณะนี้ คือ“ฟ้าทะลายโจร”สมุนไพรพื้นบ้านที่อยู่คู่กับคนไทยมานานหลายร้อยปี

มีผลการวิจัยชี้ชัดว่า ฟ้าทะลายโจรสามารถยับยั้งเชื้อโควิดลงปอดได้ และจากการนำไปใช้รักษาผู้ป่วยในเรือนจำทั่วประเทศ เมื่อนำไปรักษาควบคู่กับการใช้สมุนไพรพื้นบ้าน เช่น ขิง ข่ากระชาย ผลออกมาว่าผู้ป่วยในเรือนจำหายป่วยเกือบ 100% สามารถหยุดคลัสเตอร์ในเรือนจำได้อย่างน่าอัศจรรย์

จากหลักฐานเชิงประจักษ์ในหลายๆ กรณี ส่งผลให้ความต้องการฟ้าทะลายโจรสูงจนขาดตลาด โดยเฉพาะผู้ผลิตหลัก และได้รับความน่าเชื่อถือเป็นอันดับหนึ่งอย่างโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร แม้จะเพิ่มกำลังการผลิตในทุกช่องทางแล้วก็ตาม ก็ยังไม่ทันต่อความต้องการอยู่ดี เนื่องจากต้องส่งยาไปช่วยผู้ป่วยในพื้นที่เสี่ยง ที่นอนรอเตียง หลายหมื่นรายทั่วประเทศ

นอกจากนี้ ยังต้องปันยาสำหรับการจำหน่ายให้ประชาชนทั่วไปที่ซื้อผ่านทางออนไลน์ และที่โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศรจ.ปราจีนบุรี ภาพคนรอคิวเพื่อซื้อยาฟ้าทะลายโจรยาวเหยียด แสดงถึงความหวังสุดท้ายที่ประชาชนจะพึ่งพา เพื่อเอาชนะไวรัสร้ายที่กลายพันธุ์จนวัคซีนทุกยี่ห้อเอาไม่อยู่

จากสมุนไพรทางเลือก จึงกลายเป็นทางรอดของผู้คน ไม่มีใครคาดคิดว่า สมุนไพรพื้นบ้านที่คนมองผ่านไม่เห็นความสำคัญ จะกลายมาเป็นสมุนไพรเทพ มรดกทางภูมิปัญญาของ ปู่ ย่า ตา ยาย ทิ้งไว้ให้ลูกหลานแบบไม่เลือกที่รักมักที่ชัง

นายสุนทร ทองคำ ประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเกษตรอินทรีย์วังท่าช้าง ซึ่งตั้งอยู่ที่ ต.วังท่าช้าง อ.กบินทร์บุรี จ.ปราจีนบุรี บอกว่า ขณะนี้ทางกลุ่มฯ ได้นำความรู้เรื่องการผลิตสมุนไพรฟ้าทะลายโจรที่ได้จากโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร มาผลิตเพื่อรับประทานกันเอง โดยยืนยันว่าวัตถุดิบได้ส่งให้โรงพยาบาลอภัยภูเบศรตามจำนวน ส่วนสาเหตุที่ทางกลุ่มฯ ต้องมาผลิตกันเองก็เพราะต้องการจำหน่ายให้กับชาวบ้านในท้องที่ และประชาชนที่ไม่สามารถเข้าถึงยาได้ ในราคาที่ไม่แพง และเป็นยาที่ได้มาตรฐานแม้จะเป็นการบรรจุกันเองก็ตาม

“สมาชิกของกลุ่มฯ ส่วนใหญ่จะใช้พื้นที่หลังบ้านปลูกต้นฟ้าทะลายโจรแบบเกษตรอินทรีย์ เมื่อมีอายุครบ 2 เดือน จะนำมาตัดกิ่งหั่นเป็นชิ้นและนำไปตากในโรงเรือนที่จัดทำไว้รวม 3 แดด จากนั้นจึงจะนำใบแห้งมาใส่เครื่องปั่นละเอียดเป็นเวลา 1 นาที และนำออกมาบรรจุลงแคปซูลใส่ในถุงซีล จำนวน 100 เม็ด จำหน่ายให้ประชาชนทั้งในและนอกพื้นที่ในราคาถุงละ 80 บาท และยังแบ่งปันให้กับชาวบ้านในชุมชนรับประทานฟรีด้วย โดยขณะนี้ยังไม่มีชาวบ้านในชุมชนติดเชื้อแม้แต่คนเดียว ส่วนกำลังผลิตจากการบรรจุแคปซูล ซึ่งใช้แรงงานคน จะสามารถผลิตได้ราววันละ 20,000 เม็ด” นายสุนทร กล่าว

นายสุนทร ยังได้กล่าวเตือนประชาชนด้วยว่า ขอให้เลือกซื้อหายาฟ้าทะลายโจรจากแหล่งที่เชื่อถือได้ เนื่องจากขณะนี้มีฟ้าทะลายโจรปลอมมาจำหน่ายในท้องตลาด โดยผสมสะเดาที่มีรสขม และสีเขียวเหมือนกัน นอกจากนี้ยังมีการนำฟ้าทะลายโจรที่ผสมอาหารสัตว์ ซึ่งปกติจะใช้รักษาสัตว์ นำมาขายปนกับฟ้าทะลายโจรทั่วไป จึงอยากให้ประชาชนระมัดระวัง

ทางด้าน นายโสภณ เอี่ยมศรีวงศ์ รองประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเกษตรอินทรีย์วังท่าช้างหนึ่งในเกษตรกรที่ปลูกฟ้าทะลายโจรบนพื้นที่ 5 ไร่ กล่าวว่า ชาวบ้านใน ต.วังท่าช้าง ปลูกฟ้าทะลายโจรไว้เพื่อใช้ในครัวเรือนและส่งโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร ที่กำหนดมาตรฐานว่าต้องทำแบบเกษตรอินทรีย์ ในจำนวนที่ไม่มากนัก แต่เมื่อปี 2563 มีการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 รอบแรก โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร ได้สั่งให้เพิ่มพื้นที่เพาะปลูก เพื่อขยายการผลิตตามปริมาณความต้องการของประชาชนโดยได้มอบต้นกล้า และทำเอ็มโอยูร่วมกัน ทำให้ชาวบ้านมีรายได้ที่เพิ่มขึ้น

“ฟ้าทะลายโจรเป็นพืชที่เจริญเติบโตได้ง่าย แข็งแรง และสามารถใช้เป็นยาได้ทั้งต้น ระยะเวลาในการปลูกราว 4 เดือน เก็บเกี่ยวผลผลิตได้ 3 ครั้ง ในระหว่างนั้น ก็จะเสริมต้นกล้า เพื่อให้ทันต่อการเก็บเกี่ยวในแต่ละรอบ ในกลุ่มเกษตรอินทรีย์วังท่าช้าง จะมีพื้นที่เพาะปลูกประมาณ 100 ไร่ และอาจทำเป็นอุตสาหกรรมในอนาคต โดยจะขยายการผลิตไปยังสมุนไพรอื่นด้วยเช่น ขมิ้นชัน กระชาย ซึ่งมีความต้องการมากขึ้น” นายโสภณ กล่าว

นายโสภณ ยังกล่าวด้วยว่า จากความต้องการฟ้าทะลายโจรที่เพิ่มสูงขึ้น ทำให้มีตัวแทนจากบริษัทต่างๆ ติดต่อเข้ามามาก และให้เราเร่งผลผลิตด้วยการใช้เคมี และจะให้ราคาที่สูงกว่า แต่เรายึดมาตรฐานที่ทางโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศรกำหนดไว้คือแบบเกษตรอินทรีย์ เพื่อสุขภาพของประชาชน ซึ่งแน่นอนว่าก็คือสุขภาพของพี่น้องเราด้วย ดังนั้นผลผลิตของเกษตรกรในกลุ่ม จึงเป็นเกษตรอินทรีย์ร้อยเปอร์เซ็นต์ โดยโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร จะมาสุ่มตรวจหากพบไม่ได้มาตรฐานก็จะตีกลับทันที

ด้าน นายวรวุฒิ อุ่นใจ อดีตประธานสมาคมผู้ค้าปลีกไทย ปัจจุบันเป็นรองหัวหน้าพรรคกล้า กล่าวว่า หลังจากคณะรัฐมนตรี(ครม.) มีมติเห็นชอบให้ให้ใช้ฟ้าทะลายโจรรักษาผู้ป่วยโควิดในระยะเริ่มต้น ส่งผลให้ฟ้าทะลายโจรขาดตลาดทั่วประเทศ เป็นช่องทางให้มีการฉวยโอกาสขึ้นราคาฟ้าทะลายโจรจาก 80 บาทเป็นหลายร้อยบาท บางที่ขายถึง 500 บาท และที่น่าห่วงคือ มียาฟ้าทะลายโจรปลอมออกมาขายในท้องตลาด เป็นเรื่องเร่งด่วนที่กระทรวงสาธารณสุขและกระทรวงพาณิชย์ ต้องประสานความร่วมมือเพื่อดูแลให้ประชาชนเข้าถึงยาที่ได้มาตรฐานในราคาที่เป็นธรรม หากไม่ดูแลก็จะส่งผลให้การดูแลรักษาผู้ป่วยโควิดทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร

อดีตประธานสมาคมผู้ค้าปลีกไทย กล่าวด้วยว่า ถึงเวลาแล้วที่จะนำเทคโนโลยีมาช่วยกระจายยา วันนี้เรามีแอปพลิเคชั่นหมอพร้อม หมอชนะ เราชนะ ที่สามารถส่งข้อมูล จำหน่ายฟ้าทะลายโจรในช่องทางออนไลน์ โดยองค์การเภสัชกรรมและหน่วยงานของรัฐ และขอความร่วมมือไปทางสมาคมร้านขายยามาเป็นเครือข่ายการกระจายยา โดยรัฐต้องวางมาตรฐานยาฟ้าทะลายโจรว่า แบรนด์ไหน ยี่ห้อไหน ได้มาตรฐานและต้องควบคุมราคาให้อยู่และเร่งวางแผนการจัดส่งยาด้วย เนื่องจากเวลานี้เจ้าหน้าที่และหน่วยงานจัดส่งโลจิสติกส์ ติดโควิดกันเป็นจำนวนมาก ซึ่งจะกลายเป็นว่า เจ้าหน้าที่ส่งยา กลายเป็นคนแพร่เชื้อเสียเอง จำเป็นที่ต้องเข้ามาดูแล และวางแผนอย่างเหมาะสม

นอกจากนี้ ยังต้องเร่งใช้ดาต้าเบส คัดทะเบียนว่า ใครเป็นผู้ป่วยเริ่มต้น ที่ต้องให้ยาฟ้าทะลายโจรในการรักษา ต้องมีคู่มือการใช้อย่างชัดเจน เพราะวันนี้ประชาชนหลายคนบริโภคไม่ถูกต้อง บางคนกินล่วงหน้าเพื่อป้องกันมาเป็นปี อาจส่งผลอันตรายต่อระบบของตับ ไต รัฐต้องทำเนื้อหาคอนเทนต์ออกมาแล้วเผยแพร่ให้ประชาชน รับรู้เข้าใจ บริโภคได้ถูกต้อง ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำได้ไม่ยากภายใต้เทคโนโลยีที่มีอยู่

“ฟ้าทะลายโจรกลายเป็นความหวังของชาติ วันนี้โอกาสของฟ้าทะลายโจรมาถึงแล้ว รัฐบาลต้องมีความชัดเจนว่าจะใช้ฟ้าทะลายโจรเป็นยาหลักในการรักษาโควิด และเก็บข้อมูลทดสอบวิจัยอย่างเป็นสากล ถ้ามีผลวิจัยรองรับว่าใช้ได้ผลกับผู้ป่วยโควิดในระยะต้น และกลางได้ ประเทศไหนในโลกก็ต้องอยากซื้อยาเรา ทำไมเราไม่รณรงค์ ให้คนของเราทำเรื่องนี้ให้เป็นสินค้าเศรษฐกิจ สร้างรายได้ให้กับเกษตรกร และทำรายได้เข้าประเทศอย่างมหาศาล” นายวรวุฒิ กล่าว

นายวรวุฒิ กล่าวทิ้งท้ายว่า ตอนนี้อะไรก็หารายได้เข้าประเทศยาก นั่นคือโอกาสที่สูญเสียไป ต้องเร่งบูทการวิจัยให้ทั่วโลกยอมรับ ไม่ใช่แค่ฟ้าทะลายโจร แต่ควรทำสมุนไพรอื่น เช่น กระชายขาว ขิง ข่า เครื่องดื่มสู้โควิด ทำให้เป็นสินค้าระดับโลก ทำขิงผงขายทั่วโลก ทุกประเทศก็มีโควิด ถ้าบอกว่า กินสมุนไพรเหล่านี้
สร้างภูมิสู้โควิดได้ ก็ทำวิจัยและพัฒนาเป็นสินค้าส่งออก นี่คือโอกาสที่สูญเสียไป แต่ยังมีเวลาหากรัฐบาลให้การสนับสนุนอย่างจริงจัง

นี่คือโอกาสที่จะผลักดันภูมิปัญญาของคนไทยที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานไปสู่ยารักษาโรคของมวลมนุษยชาติวรวุฒิ อุ่นใจ

โสภณ เอี่ยมศรีวงศ์

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/590158

สกู๊ปพิเศษ : พลังข้าวไข่เจียวอิ่มสุข ปลุกชุมชนฝ่าวิกฤติโควิดไปด้วยกัน

วันอาทิตย์ ที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

สถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ทวีความรุนแรงมากขึ้นในประเทศไทย โดยเฉพาะพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑล ที่การแพร่ระบาดทะยานสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง นำมาซึ่งความเดือดร้อนอย่างแสนสาหัสของประชาชน โดยเฉพาะพี่น้องในพื้นที่ชุมชนที่มีอยู่จำนวนมาก ที่ต้องผจญกับความทุกข์ยากในการใช้ชีวิต ตกงาน ขาดรายได้ ไม่สามารถออกไปหางานทำได้

โครงการ ร้าน“อิ่มสุข สู้ภัยโควิด ข้าวไข่เจียว ราคา…แล้วแต่จะจ่าย” โดยความร่วมมือของมูลนิธิหญิงชายก้าวไกล มูลนิธิเด็กเยาวชนและครอบครัว เครือข่ายพัฒนาคุณภาพชีวิต เครือข่ายบางกอกนี้ดีจัง เครือข่ายองค์กรงดเหล้าและเครือข่ายเยาวชนลดปัจจัยเสี่ยง ภายใต้การสนับสนุนของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) จึงเกิดขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้พี่น้องประชาชนเข้าถึงอาหารในราคาถูก แบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายในการดำรงชีวิต และเพื่อช่วยเหลือคนตกงาน พิการ ผู้ที่ยากลำบากจำนวนหนึ่ง ได้ทานฟรี ให้ผ่านพ้นวิกฤติความยากลำบากนี้ นอกจากนี้ ยังเป็นพื้นที่แห่งการแบ่งปันสำหรับบุคคลที่อยากช่วยเหลือ หรือส่งต่ออาหารแก่พี่น้องประชาชนคนที่กำลังยากลำบาก ด้วยการสมทบทุนวัตถุดิบ ข้าวสาร ไข่ เมนูอาหาร หรือตัวเงิน

ณัฐพงศ์ สำเภาแก้ว ผู้ประสานงานเครือข่ายเยาวชนลดปัจจัยเสี่ยง ระบุว่า สำหรับโครงการนี้ ได้รับการตอบรับจากพี่น้องเครือข่ายชุมชน เข้าร่วมอาสาทำหน้าที่ขายข้าวไข่เจียว…ราคาแล้วแต่จะจ่าย ตลอดระยะเวลา 3 เดือน คือตั้งแต่เดือนมิถุนายน-กันยายน 2564 โดยเริ่มดำเนินการในจำนวน 22 กลุ่ม/พื้นที่ ทั้งกรุงเทพฯและปริมณฑล ได้แก่ ชุมชนไทยเกรียง อ.พระสมุทรเจดีย์ จ.สมุทรปราการ,ชุมชนวัดสวัสดิ์วารีสีมาราม เขตดุสิต, ชุมชนวัดโพธิ์เรียง เขตบางกอกน้อย, บ้านมั่นคงชุมชนสวนพลู เขตสาทร, ชุมชนแฟลตรถไฟ (วัดดวงแข) เขตปทุมวัน, ชุมชนเคหะคลองเก้า เขตคลองสามวา, ชุมชนหลังแฟลตร่วมพัฒนา เขตหลักสี่  ซึ่งทางโครงการฯ เป็นฝ่ายสนับสนุนอุปกรณ์และวัตถุดิบเบื้องต้นเพื่อเป็นต้นทุนในการขายข้าวไข่เจียว เช่น เต็นท์ โต๊ะขนาด แก๊สปิกนิค กระทะ ข้าวสาร ไข่ไก่ น้ำมันพืช  

หลังจากดำเนินโครงการมาเป็นระยะเวลาเดือน 1 เดือน ได้รับการตอบรับอย่างดีจากคนในชุมชน มีการนำข้าวสาร ไข่ไก่ เงิน และมีการทำอาหารคาว ขนมหวานมาร่วมสมทบให้กับโครงการนี้อีกด้วย

“สิ่งสำคัญคือโครงการนี้ในยามวิกฤติ ได้ทำหน้าที่ช่วยเหลือเอื้อเฟื้อกันดูแลกันในชุมชน  ได้ช่วยเหลือคนตกงานไม่มีรายได้ บุคคลกลุ่มเสี่ยงที่กักตัวและผู้ป่วยโควิด-19 ที่รักษาตัวที่บ้าน ขาดรายได้จากการหยุดงาน ได้กินข้าวไข่เจียวฟรีโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่สำหรับคนที่พอมีกำลังก็ช่วยจ่ายตามศรัทธา เช่น 5 บาท 10 บาท  หรือบางคนให้เป็นร้อยเป็นพันก็มี รวมถึงการได้ช่วยเหลือคนในชุมชนและคนในพื้นที่ใกล้เคียงได้ซื้ออาหารในราคาถูก ช่วยประหยัดค่าใช้จ่าย ซึ่งคาดการณ์ว่าตลอดโครงการนี้จะสามารถทำข่าวไข่เจียวเพื่อช่วยเหลือพี่น้องประชาชนได้ประมาณ 50,000 กล่อง” ณัฐพงศ์ กล่าว

ขณะที่ พรทิพย์ วงศ์จอม จากชุมชนบ้านมั่นคงซอยสวนพลู เขตสาทร เล่าสถานการณ์วิกฤติในพื้นที่ซึ่งมีผู้ติดเชื้อจำนวนมาก และส่วนใหญ่เป็นคนในชุมชนหาเช้ากินค่ำ ขับแท็กซี่ ขับรถตุ๊กๆ พนักงานห้าง แม่บ้าน พนักงานทำความสะอาด เมื่อมีมาตรการล็อกดาวน์กรุงเทพฯ ทำให้ขาดรายได้โดยสิ้นเชิง ไม่มีเงิน และมิหนำซ้ำเผชิญกับการติดเชื้อโควิด-19  

ข้าวไข่เจียวอิ่มสุข ได้เข้ามาช่วยเหลือพี่น้องชุมชนที่ยากลำบากตรงนี้ ราคาแล้วแต่จะให้ บางคนก็ให้ 10 บาท 5 บาท 3 บาท หรือ 1 บาท แล้วแต่กำลัง ซึ่งเราเห็นใจและเข้าใจสถานการณ์ความทุกข์ยากว่าเขาไม่มีจริงๆ นี้คือกลุ่มหนึ่งที่ข้าวไข่เจียวได้ทำหน้าที่ช่วยเหลือ อีกกลุ่มคือ กลุ่มที่ต้องอยู่ในบ้านเพราะติดเชื้อแล้ว หรือเป็นกลุ่มเสี่ยง กลุ่มนี้เราจะส่งข้าวไข่เจียวนี้ไปให้โดยตรงที่บ้าน เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องออกมาข้างนอก อย่างน้อยก็สกัดการแพร่ระบาดและได้ดูแลข้าวปลาอาหารเขาด้วย ให้เขามีชีวิตในแต่ละมื้อ

ครัวข้าวไข่เจียวจะเปิดตั้งแต่บ่ายสองโมง จะมีอาสาสมัครในชุมชนมาช่วย เช่น กลุ่มเด็กเยาวชน กลุ่มแม่บ้าน คนขับแท็กซี่ หรือคนที่ตกงาน ในแต่ละวันจะมีงบประมาณ 300 บาทให้ดูแลกัน ตอนนี้เรามีลิมิตข้าววันละ8 กิโลกรัม รวมถึงมีการบริจาคข้าวสารมาให้

“ถุงยังชีพที่ทาง กทม.ให้มาในแต่ละบ้าน อยากจะบอกว่าไม่เพียงพอ บางบ้านอยู่กัน 6 คนได้ถุงยังชีพแค่ถุงเดียว การล็อกดาวน์ปิดสนิท ชีวิตของพวกเราก็เหมือนปิดไปด้วย คนที่ด้อยโอกาสคือคนในชุมชน กทม. พอปิดเมืองเขาก็ต้องดิ้นรนออกข้างนอก เอาชีวิตรอดไปวันๆ จะมาบอกว่าต้องรับผิดชอบสังคมส่วนรวม แล้วชีวิตเขาใครรับผิดชอบ” พรทิพย์ กล่าว และว่า มีแต่พวกเราที่ต้องหันหน้ามาพึ่งพากันเอง มีช่องทางไหนช่วยเหลือกันได้เราก็ต้องช่วยกัน ข้าวกล่องเดียวก็มีความหมาย ที่ช่วยต่อชีวิตให้มีต่อในวันพรุ่งนี้

ด้าน สมโภชน์ สง่าพล จากชุมชนพระเจน เขตปทุมวัน เล่าว่า เนื่องจากอีกบทบาทหนึ่งเธอเป็นอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน(อสม.) ด้วย และทำงานร่วมกันในชุมชนกับคณะกรรมการชุมชน ที่ต่างเห็นว่านี่คือสถานการณ์วิกฤติที่ทุกคนต้องมาช่วยเหลือคนในชุมชน ซึ่งมีกว่า 1,670 ครัวเรือน และมีประชากรกว่า 5,000 คน โดยมีอาชีพหลากหลายประเภท และสิ่งสำคัญคือ อยู่ในสถานการณ์ขาดรายได้ กำลังซื้อแทบไม่มี การจัดการดำเนินการข้าวไข่เจียวต้องอยู่ในมาตรการสาธารณสุขอย่างเคร่งครัด คนที่จะมาช่วยจะต้องมีการตรวจ Swab โควิดแล้วทุกคน และการรับประทานอาหารคือ ต้องกินใครกินมัน ห้ามกินร่วมกัน

“ข้าวไข่เจียวอิ่มสุข ของเราตั้งอยู่ริมถนน เพื่อพบเห็นได้สะดวก โดยข้าวไข่เจียวจะขายยืนพื้นคือ 10 บาท หรือแล้วแต่จะให้  ไม่มีเงินให้กินฟรี นอกจากนี้ ยังส่งข้าวไข่เจียวให้ถึงบ้านกลุ่มที่ติดเชื้อโควิด กลุ่มเสี่ยงสูง ที่อยู่ที่บ้าน โดยเราจะไปแขวนไว้หน้าบ้าน ซึ่งโดยปกติคณะกรรมการชุมชนเขาจะมีอาหารหนึ่งมื้อให้อยู่แล้ว เราก็ไปเสริมเพิ่มอีก 1 มื้อ เท่ากับได้รับสองมื้อในแต่ละวัน หรือเราจะส่องหากลุ่มที่ตกหล่นในชุมชน เราจะโทรศัพท์ไปสอบถามโดยตรงและดำเนินการช่วยเหลือกัน”

เสียงสะท้อนในชุมชนตอบรับดีมาก บางคนก็มาเหมาข้าวไข่เจียวของเราไปบริจาคในชุมชนอื่นๆ เพราะราคาถูก และมีสารอาหารครบ 5 หมู่ เพราะเราจะมีใส่อย่างอื่น ผัก ต้นหอม ไส้กรอก รวมทั้งใช้กล่องกระดาษย่อยสลาย บางคนก็มีการบริจาคต่อยอด คนที่มากินก็หมุนเวียนกันไปส่งต่อให้กับคนที่ไม่มีกิน เราก็ไม่ได้หวังผลกำไรอยู่แล้ว แต่นี่คือการแบ่งปัน นอกจากนี้ยังได้รับการสนับสนุนจากศูนย์บริการสาธารณสุข 16 ลุมพินี บริจาคฟ้าทะลายโจรด้วย คนที่ได้ข้าว 1 กล่อง ก็จะได้ฟ้าทะลายโจรด้วย และใครมีปัญหาเรื่องโควิดก็สามารถติดต่อไปที่ศูนย์ฯได้

สมโภชน์ ระบุว่า เราคิดต่อยอดกันกับคณะกรรมการชุมชน โดยจะมีนโยบาย คือ ในหนึ่งอาทิตย์ จะเปิดให้กินฟรี 1 วัน ซึ่งจะดำเนินการระดมทุนมาทำโครงการตรงนี้ ส่วนผู้ติดเชื้อและผู้ที่กักตัว หรือ เสี่ยงสูง ซึ่งมีอยู่ประมาณ 50 – 60 ครัวเรือน เราก็จะดำเนินการดูแลพวกเขาต่อไป นี้คือสิ่งที่เราต้องหันมาช่วยเหลือเสริมพลังกัน เพื่อให้ชุมชนเรารอดพ้นวิกฤตในครั้งนี้ ซึ่งมั่นใจว่า ความร่วมมือร่วมแรงใจ แบ่งปันกัน จะช่วยให้เรารอดไปด้วยกัน

นอกเหนือจาก 2 ชุมชน เบื้องต้น ยังมีหลายชุมชนที่ดำเนินการข้าวไข่เจียว อิ่มสุข และได้รับความร่วมมือแรงใจกันจากคนในชุมชน นำข้าวของ มาบริจาค หรือ บางพื้นที่ก็มีการดัดแปลงเมนูอาหาร โดยนำวัตถุดิบในชุมชนมาช่วยกัน อาทิ  ผัดกะเพรา  หรือ เมนูพิเศษเพิ่มเติม เช่น ขนมหวาน เช่น ที่พื้นที่ ลานชุมชนปนยิ้ม พื้นที่บางกอกนี้ดีจัง พื้นที่หน้าวัดโพธิ์เรียง จรัญสนิทวงศ์ 18 หรือพื้นที่เคหะชุมชน 302 เขตหลักสี่

ดวงเดือน  อินทนู ผู้ประสานงานเครือข่ายองค์กรงดเหล้าเขตหลักสี่ กล่าวว่า โครงการ อิ่มสุข สู้ภัยโควิด เป็นโครงการทำข้าวไข่เจียว ที่ทั้งอร่อยและอิ่มท้อง เป็นโครงการที่ทางสำนักงานเครือข่ายองค์กรงดเหล้า ร่วมกับภาคีเครือข่าย และสสส. ได้ทำเพื่อช่วยเหลือพี่น้องในชุมชน ด้มีการผลิตอาหารอย่างง่ายๆ ให้กับคนในชุมชน  เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนในช่วงวิกฤติไวรัสโควิด-19 โดยมีหลักเกณฑ์ง่ายๆ คือ ขายข้าวไข่เจียว แต่จ่ายเท่าไรก็ได้ อยากจ่ายเท่าไรก็จ่ายได้ หรือไม่มีเงินแต่หิวข้าวเราให้ได้

“เริ่มขายวันแรก เป็นการขายที่สนุกมาก บางคนมาชื้อข้าวไข่เจียวแต่จ่ายมากเพื่อเป็นการทำบุญไปในตัว บางคนตกงานขอจ่ายแค่ห้าบาทแต่คนที่บ้านมีเด็กและพ่อแม่อยู่กันหลายคนก็ได้ข้าวไปกินอิ่มกันทั้งบ้าน บางคนก็ขอผูกขาดมาทุกวันได้ข้าวหลายกล่องแต่จ่ายแค่ 20 บาทก็อิ่มท้อง สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นชัดๆ คือ ข้าวไข่เจียว อิ่มสุข อิ่มท้อง แต่คนทำอิ่มใจ บางวันก็มีอาหารอื่นเข้ามาเสริม แต่ของหลักคือข้าวไข่เจียว ตอนนี้เรากลายเป็นที่พึ่งของพี่น้องคนขับมอเตอร์ไซค์รับจ้าง ไรเดอร์ สามล้อ แท็กซี่ ไปโดยปริยาย เพราะไม่กี่บาทก็อิ่มได้ ไปทำงานต่อได้” ดวงเดือน กล่าว

นี่คือวิกฤติ ที่ชุมชนลุกขึ้นมาแบ่งปัน สมทบอย่างต่อเนื่อง หมุนเวียนช่วยเหลือกัน ในยามทุกข์ยากโดยไม่รอเพียงความช่วยเหลือจากฝ่ายรัฐ ซึ่งข้าวไข่เขียวกล่องเล็กๆ นี้  คือนัยยะของความเอื้อเฟื้อ แบ่งปันในยามทุกข์เข็ญของเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ที่ไม่นิ่งเฉย ส่งต่อพลังให้กับคนเล็กๆ คนด้อยโอกาส ให้มีชีวิตต่อ เพื่อลุกขึ้นสู้ในวันพรุ่งนี้