ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

04 มิถุนายน 2560 เวลา 19:26 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/497677

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด

ยุคสมัยหนึ่งไม่มีใครไม่รู้จัก “คณะละครลิง ประกิตศิษย์พระกาฬ” ที่มีดาราตัวเอกชื่อ ประกิต และฝูงเพื่อนลิงที่จะถูกจับแต่งแต้มใบหน้าสวมใส่ชุดสีสันสดใสเป็นเอกลักษณ์ เดินสายเปิดวิกการแสดงตามงานวัดและงานรื่นเริงต่างๆทั่วประเทศ สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับผู้ชมได้อย่างกว้างขวาง

‘ประกิตศิษย์พระกาฬ’ เคยมีโอกาสสูงสุด ถวายการแสดงหน้าพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชฯ รัชกาลที่ 9 และสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร รัชกาลที่ 10 ซึ่งนับเป็นความภาคภูมิใจสูงสุด และยังเป็นแรงบันดาลใจให้คณะฯ อนุรักษ์การแสดงนี้มาจนถึงทุกวันนี้ แม้ว่าจะผ่านมรสุมมามากมาย

วันนี้ “วัชระ กันรอบรู้” อายุ 39 ปี เจ้าของคณะละครลิงระดับตำนาน ผู้สืบทอดมรดกศิลปะการแสดงนี้มาจาก ปัญญา กันรอบรู้ ผู้เป็นทั้งพ่อและคนก่อตั้งคณะ จะมาเปิดเผยถึงความเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย ซึ่งส่งผลกระทบต่อการแสดงพื้นฐานที่ดำรงอยู่มา 42 ปี ให้เลือนหายไปจากความรู้สึกนึกคิดของคนไทย…

วันเก่าๆยุครุ่งเรืองของประกิตศิษย์พระกาฬ

วัชระ เล่าว่า จุดกำเนิดของละครลิงคณะประกิตศิษย์พระกาฬ เริ่มก่อตั้งในปี 2518 ก่อนหน้านั้นคุณพ่อปัญญาเคยเป็นอดีตเด็กหนึ่งในสามคณะละครลิง ชื่อดังของประเทศอย่าง คณะเริงลมสยามปากน้ำโพธิ์ นอกเหนือจาก คณะดำรงค์ศิลป์วานร และคณะลิงไทยมั่นคง ที่ตอนนั้นทั้งสามคณะนี้โด่งดังมาก แต่สุดท้ายทั้งหมดเลิกทำการแสดงไป หลังจากไม่มีทายาทสืบสานต่อ ด้วยความที่พ่อรักในศิลปะการแสดงแขนงนี้จึงตัดสินใจเดินหน้าด้วยตัวเอง โดยมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบการแสดงให้เข้ากับยุคสมัย เล่นแนวสากลมากขึ้น ต่างจากเมื่อก่อนที่การแสดงละครลิงจะเล่นแต่ละครจักรๆวงศ์ๆ อาทิ จันทโครพ สิงหไกรภพ แก้วหน้าม้า ไกรทอง พร้อมกับมีเสียงดนตรีของตะโพน กลอง ปีพาทย์ คอยประกอบจังหวะทำให้เนื้อเรื่องมีความสนุกสนาน

คณะประกิตศิษย์พระกาฬเริ่มเมื่อปี 38 ทำการแสดงมาเรื่อย แต่จุดที่ทำให้คณะโด่งดังเป็นที่รู้จักมาจากลิงตัวหนึ่งที่รับบทเป็นนักเลงชื่อ ‘ประกิต’ ซึ่งมีลักษณะการแสดงที่ทำให้ผู้ชมชื่นชอบและพร้อมส่งเสียงหัวเราะ จนเป็นจุดที่ทำให้คนรู้จักคณะประกิตตั้งแต่นั้นมา

“ตอนนั้นดังมากชนิดที่ว่าพ่อชื่อปัญญา แต่คนก็เรียกพ่อว่าประกิต ซึ่งเป็นชื่อลิง ดังจนคนเอาชื่อลิงไปเป็นชื่อคน จนเรียกติดหูมาถึงทุกวันนี้ ตอนนั้นงานเยอะมาก เหนื่อยแต่ก็ยอมเพราะคิดว่ามีงานดีกว่าไม่มีใครจ้าง”

วัชระ เล่าว่าปีทองของคณะประกิตอยู่ระหว่างปี 2520-2540 พากันเดินสายเล่นตามงานวัด งานต่างๆ เกือบทุกวัน โดยเฉพาะช่วงเทศกาลตั้งแต่ลอยกระทงถึงช่วงสงกรานต์ เป็นช่วงทอง เคยเล่นมากสุดวันเดียว 6-7 ที่ ทำการแสดงไม่ต่ำกว่า 10 รอบ

ปัจจุบันลิงชื่อประกิตนั้นเสียชีวิตไปแล้ว เหลือเพียงรุ่นลูกและหลานตามสายเลือดของมันเท่านั้น

“ตอนนี้ลูกประกิตเหลือ 4 ตัวไม่ได้ทำการแสดง เป็นพ่อพันธุ์อย่างเดียว ที่ทำการแสดงอยู่เป็นหลานประกิตทั้งหมด แต่ยังคงความสามารถของประกิตไว้คือ วิชาเพลงดาบอยู่ ส่วนวิชาการแสดงอื่นอยู่ที่การฝึกฝนและความชอบของลิงแต่ละตัว” เจ้าของละครลิงระดับตำนานบอก

วัชระ กับเจ้าลิงในคณะ

ยุคสมัยพัฒนา จุดตกต่ำละครลิง

ความเปลี่ยนแปลงของละครลิงประกิตศิษย์พระกาฬ วัชระเล่าว่า เริ่มขึ้นตั้งแต่ปี 2540 หลังภาวะเศษฐกิจฟองสบู่แตก ประกอบยุคสมัยเทคโนโลยีมีการพัฒนามากขึ้น ทำให้ยอดงานแสดงทยอยลดลงไปมาก คนรุ่นใหม่ไม่คอยรู้จักศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านอดีตของไทย หันไปสนใจวิดีโอเกม สื่อออนไลน์มากกว่า ทำให้การแสดงในอดีตบางชนิดได้สูญหายไป

“หลังปี 40 เมื่องานน้อย โลกพัฒนา บางช่วงไม่มีงาน ชาวคณะแย่มาก ต้องช่วยกันทำขนมขายเพื่อหาค่ากับข้าวเลี้ยงคนกับลิง บางครั้งต้องไปหยิบยืมเงินมาใช้ก่อน เมื่อมีงานแสดงค่อยนำเงินไปคืน ถึงขั้นหนักสุดต้องเก็บผักตบชวา ผักบุ้ง หอยขมในแม่น้ำมาต้ม หรือปลากระป๋องเดียวละลายน้ำกินทั้งบ้าน หรือไปขอข้าววัดมากินยังชีพทั้งคนละลิงก็เคยมาแล้ว”

วัชระ เล่าว่า สาเหตุที่ไม่ทิ้งลิงเพราะคนในคณะกับลิงมีความผูกพันกันมาก คนได้กินอะไรลิงต้องได้กินด้วย บางครั้งกินทุเรียนลิงก็ได้กินเช่นกัน เพราะคิดว่าลิงเสมือนคนในครอบครัว หากไม่มีลิงก็ไม่มีงาน ส่งเสริมครอบครัวให้อยู่มาได้ถึงวันนี้

ผู้สืบทอดละครลิงคณะประกิตรุ่น 2 ยอมรับว่า หลังเข้ามาดูแลต่อจากคุณพ่อเมื่อปี 2546 ถึงวันนี้กว่า 15 ปีแล้วพยายามปรับเปลี่ยนรูปแบบการแสดงให้ทันยุคสมัยมากขึ้น ลดเรื่องความรุนแรง เน้นโชว์ความสามารถของลิงที่แต่ละตัวความสามารถไม่เหมือนกัน อย่างไรก็ตามยังคงรูปแบบการแสดงที่เน้นความน่ารักไว้

ทั้งนี้พี่น้องในครอบครัวของวัชระ บางส่วนได้ขยายคณะออกไปทำการแสดงที่อื่น จากเมื่อก่อนรวมกันอยู่ที่เดียวใน อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี ปัจจุบันแยกการแสดงออกไปถึง 5 ทีม คือ 1.ปางช้างเผือกดำเนินสะดวก. อ.ดำเนินสะดวก จ.ราชบุรี 2.ตลาดน้ำสี่ภาค เทศบาลเมืองพัทยา จ ชลบุรี 3.บึงบอระเพ็ด จ.นครสวรรค์ 4.ห้างสรรพสินค้าพาต้า ปิ่นเกล้า และ 5.เดินสายแสดงทั่วประเทศ ทั้งหมดสร้างรายได้ในระดับที่พอหล่อเลี้ยงชีวิตคนและลิงไปได้แม้จะไม่เจริญรุ่งเรืองเท่าอดีต

“วันนี้ยังไม่ถึงยุคอวสานละครลิง แต่ไม่รู้อีก 10-20 ข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ไม่สามารถตอบได้ ตอนนี้จะพยายามอนุรักษ์รักษาการแสดงประเภทนี้ไว้ให้ดีที่สุด”

สร้างยุค 3 ละครลิงคณะประกิตฯ

ปัจจุบัน วัชระ กำลังถ่ายทอดวิชาความรู้การฝึกลิงให้กับลูก หลาน คนในครอบครัวรุ่นที่ 3 เพื่ออนุรักษ์และสานต่อศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านนี้ไว้ให้คงอยู่ แต่ก็อาจต้องมีการเปลี่ยนรูปแบบการแสดงให้เข้ากับยุคสมัยบ้าง

“รุ่นผมอาจเลยกระแสไปแล้ว ตอนนี้ยุค 2560 ความคิดบางอย่างเป็นของเก่า ต้องให้คนรุ่นใหม่มาเล่าของใหม่ๆ เพื่อทันกับความคิดของคนยุคนี้ แต่อยู่ที่ว่าคนรุ่นใหม่จะได้สืบทอดแล้วนำไปดัดแปลงพัฒนาสร้างสรรค์อย่างไรให้ละครลิงอยู่ได้ เพราะเมื่อไหร่ที่ล้าหลังก็อาจจะอยู่ไม่ได้”

วัชระ ฝากถึงแฟนคลับว่า วันนี้คณะละครลิงประกิตยังทำการแสดงและรับงาน พร้อมสร้างเสียงหัวเราะความสุขให้แก่ผู้ชมตามเดิม แม้ก่อนหน้านี้อาจเงียบหายไปบ้างจนบางคนเข้าใจว่าเลิกไปแล้ว ที่ผ่านมาพวกเราไม่เคยหยุดนิ่ง กำลังฝึกลิงรุ่นใหม่และพยายามคิดค้นรูปแบบการแสดงใหม่ๆ ออกมาเสมอ อยากขอให้แฟนคลับหรือผู้ที่เคยรู้จักคณะละครลิงประกิตติดตามชมดูอีกครั้งให้หายคิดถึง

เจ้าของคณะละครลิงประกิตศิษย์พระกาฬ ทิ้งท้ายว่า วินาทีนี้เหตุผลที่ยังคงทำคณะลิงต่อไป เพราะมีต้นแบบจากพ่อ (ปัญญา) ที่มีพลังกายพลังใจเต็มที่ในการแสดงและต่อสู้กับยุคสมัย ตนจึงขอสืบทอดมรดกชิ้นนี้ไปจนกว่าจะตาย

*********************

ผู้สนใจสามารถติดต่อคณะละครลิงประกิตศิษย์พระกาฬ ได้ที่

-เฟซบุ๊ก ละครลิงประกิตโชว์ https://www.facebook.com/%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B9%82%E0%B8%8A%E0%B8%A7%E0%B9%8C-402773616527579/

-โทรศัพท์ 089 228 5774

-id line : prakitshow

-อีเมล prakitshow@gmail.com

ลูกชายวัชระ ผู้สืบทอดรุ่นที่ 3 กำลังเรียนรู้การแสดงกับเจ้าลิง

เตรียมตัวก่อนเริ่มแสดง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

02 มิถุนายน 2560 เวลา 09:55 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/497334

โดย…เอกชัย จั่นทอง

ภัยพิบัติทางธรรมชาติไม่เคยปรานีใครในมวลมนุษยชาติ เมื่อสถาบันระดับโลกอย่างสถาบันเวิลด์วอตช์ ออกมาเตือนว่า 160 ประเทศ จะจมอยู่ใต้บาดาลในปี 2563 ที่สำคัญรวมเมืองหลวงอย่างกรุงเทพมหานคร ติดโผด้วย หลังได้ทำการวิจัยสภาพแวดล้อมโลก พบว่าเมืองที่ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลทั่วโลกอย่างน้อย 30 เมือง กำลังเผชิญกับอันตรายจากระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น และพิบัติภัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโลก และสาเหตุจากแผ่นดินทรุดตัวลงอย่างรวดเร็วในขณะที่ระดับน้ำทะเลในอ่าวไทยกลับเพิ่มขึ้น

งานวิจัยขององค์กรดังกล่าวสร้างความสับสนให้กับคนเมืองกรุงไม่น้อย เรื่องนี้ ธนวัฒน์ จารุพงษ์สกุล อาจารย์ภาควิชาธรณีวิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และภาคีสมาชิก ราชบัณฑิตยสภา สำนักวิทยาศาสตร์ ไขข้อข้องใจถึงผลงานวิจัยเกี่ยวกับปรากฏการณ์กรุงเทพฯ จมน้ำ ว่า โอกาสที่กรุงเทพฯ จะจมอยู่ใต้บาดาลภายในปี 2563 นั้นคงเป็นไปไม่ได้ แต่ตอนนี้ก็จมอยู่แล้วในลักษณะน้ำท่วมแบบถาวรและค่อยๆ เป็นไปซึ่งไม่ใช่น้ำท่วมเหมือนเหตุการณ์อุทกภัยเมื่อปี 2554

“ห้วงระยะเวลา 35 ปีที่ผ่านมา กรุงเทพฯ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวไทยตอนบน เช่น เขตบางขุนเทียนพื้นที่ชายฝั่งหายไปแล้วประมาณ 1 กิโลเมตร (กม.) แล้วไม่ใช่เกิดขึ้นเพียงในกรุงเทพฯ อย่างเดียว ยังเกิดขึ้นในพื้นที่จังหวัดปริมณฑลอย่าง สมุทรปราการ สมุทรสาคร และสมุทรสงคราม มีพื้นที่หายไปร่วมกันนับหมื่นไร่จากห้วงระยะเวลาดังกล่าว”

ธนวัฒน์ กล่าวว่า แนวทางการศึกษาพบว่า หากเราไม่ดำเนินการป้องกันอะไรเลยในระยะเวลา 20 ปี  พื้นที่ชายฝั่งจะถูกกัดเซาะกว่า 6.3 หมื่นไร่ ระยะทางประมาณ 1.3 กม. ถัดมาระยะเวลา 50 ปี พื้นที่จะถูกกัดเซาะเข้ามาอีกประมาณ 1.5 แสนไร่ ระยะทางกว่า 2.3 กม. และระยะเวลา 100 ปี พื้นที่จะถูกกัดเซาะอีกกว่า 2.4 แสนไร่ ระยะทางประมาณ 6 กม. อย่างไรก็ตามระยะเวลา 35 ปีที่ผ่านมา กรุงเทพฯ และอีก 5 จังหวัดใกล้เคียงจมไปแล้วประมาณ 1 กม.

สำหรับสิ่งที่เวิลด์วอตช์ทำวิจัยออกมาพร้อมระบุกรุงเทพฯ ติดเมืองชายฝั่งที่เสี่ยงจมน้ำในปี 2563 นั้นในความเป็นจริงคือเป็นข้อมูลเก่าเมื่อหลายสิบปีก่อน ฉะนั้นจากการศึกษาวิจัยต่อเนื่องมานานกว่า 20 ปี เกี่ยวกับเรื่องธรณีวิทยา ทุกอย่างมันต้องใช้เวลา แต่ถ้าในอนาคตเรายังไม่ทำอะไรเลยอีก 20 ปีแผ่นดินจะถูกกัดเซาะไปอีก 1.3 กม. เฉลี่ย 6.3 หมื่นไร่ ขณะที่พื้นที่กรุงเทพฯ จะหายไปเรื่อยๆ

“กรุงเทพฯ กำลังมีปัญหาเรื่องระบบการระบาย ฝนตกนิดหน่อยก็น้ำท่วม ผลที่ตามมาเราระบายน้ำไม่ได้เนื่องจากคลองเราไปทำผนังกั้นน้ำท่วม พอสูงขึ้นก็ตกตะกอนทำให้เกิดการตื้นเขินจึงระบายน้ำลงสู่คลองได้ไม่สะดวก สังเกตจากปัจจุบันเห็นว่าช่วงฝนตกน้ำระบายลงคลองยากมาก น้ำเอ่อล้นท่วมไปหมดกลายเป็นน้ำรอระบาย ซึ่งผมว่าเป็นปัญหาที่ใหญ่หลวงและหนักมาก เราต้องหันมาให้ความสำคัญอย่างเร่งด่วน”

ชวลิต จันทรรัตน์ นักวิชาการทางด้านน้ำภายในประเทศไทย หรือ ทีม กรุ๊ป ฉายภาพว่า การวิจัยขององค์กรดังกล่าวถือว่าเป็นข้อมูลส่วนหนึ่ง แต่ค่าการคำนวณดูรุนแรงเกินไป หากใช้งานวิจัยที่มีค่าสูงเกินความเป็นจริงอ้างอิงอาจทำให้ค่าที่ออกมาเกินความเป็นจริง และข้อมูลที่ออกเตือนก็เป็นข้อมูลเก่าเมื่อกว่า 30 ปีก่อน แต่ยอมรับว่าประเทศไทยอยู่ในรายชื่อของประเทศลุ่มต่ำเวลาน้ำทะเลหนุนขึ้นจะเอ่อท่วมขึ้นมา

“กรณีที่ว่ากรุงเทพฯ จะจมในปี 2563 ไม่ใช่อย่างแน่นอน แต่จะเกิดขึ้นในอีกกว่า 80 ปีข้างหน้าน้ำทะเลที่อยู่บริเวณปากแม่น้ำอ่าวไทยจะมีระดับน้ำทะเลจะสูงขึ้นระดับ 60 เซนติเมตร (ซม.) ซึ่งเป็นค่าที่ยูเอ็นฯ ให้การยอมรับ และจากการติดตามค้นคว้าวิจัยมาตลอด ในทุกประเทศต่างหามาตรการบรรเทาสถานการณ์เหล่านี้เพื่อรุ่นลูกหลานเราในอนาคต”

ชวลิต กล่าวว่า การสูบน้ำบาดาล เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้แผ่นดินทรุดลงไปเช่นกัน ทุกวันนี้ในเขตพื้นที่ลุ่มต่ำอย่าง กรุงเทพฯ สมุทรปราการ สมุทรสาคร และพื้นที่ใกล้เคียงไม่มีการอนุญาตให้สูบน้ำบาดาลแล้ว ถ้าใครสูบน้ำจะคิดค่าธรรมเนียมแพงมาก ซึ่งได้มีตรวจสอบวัดดูพบว่าน้ำบาดาลเพิ่มขึ้นจำนวนมากและการทรุดตัวน้อยลงแล้ว เพราะฉะนั้นการตั้งสมมติฐานกรุงเทพฯ ทรุดลง 10 ซม./ปี มันคือเหตุการณ์เมื่อ 30 ปีที่แล้ว ปัจจุบันไม่มีการทรุดตัวเพียง 1-2 ซม. เท่านั้น ถือว่าเป็นเรื่องดีเตือนใจว่าอย่าทำให้โลกร้อนขึ้นเกิน 1 องศา

ชวลิต กล่าวทิ้งท้ายว่า อนาคตระดับน้ำทะเลจะสูงขึ้น 60 ซม. ดังนั้นการระบายน้ำของแม่น้ำเจ้าพระยาอาจไม่สะดวกเหมือนทุกวันนี้ คันป้องกันน้ำท่วมตั้งแต่กรุงเทพฯ ถึงพระนครศรีอยุธยา จะต้องสูงขึ้นลดหลั่นกันออกไป

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

31 พฤษภาคม 2560 เวลา 19:55 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/497141

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด

ข่าวหญิงสาวอ้างว่าถูกวางยาจนสลบไสลไม่ได้สติบนรถโดยสารสาธารณะ ปรากฎเป็นข่าวให้เห็นบ่อยครั้งในเมืองไทย

ล่าสุด สาวสวย รายหนึ่ง เล่าเรื่องราวผ่านสังคมออนไลน์ว่า เห็นคนขับแท็กซี่หยิบขวดน้ำสีเหลืองมาสูดดม
ส่งผลให้เธอรู้สึกมึนศีรษะ ตาเบลอเเละรู้สึกชาตามร่างกาย สุดท้ายเห็นว่าอาการตัวเองไม่ดี เลยพยายามหาทางลงจากรถโดยสั่งให้คนขับจอด
ก่อนจะเดินทางเข้าแจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ

ในเวลาต่อมา โชเฟอร์หนุ่มออกมาเปิดเผยว่า ขวดน้ำสีเหลืองเป็นเพียงน้ำมันหอมระเหยเท่านั้น และไม่มีเจตนาคิดร้ายแต่ผู้โดยสารแม้แต่นิดเดียว

เหตุดังกล่าวนำไปสู่คำถามที่ว่า สรุปแล้วที่สาวๆ พากันอ้างว่า โดนคนร้ายมอมยา วางยาสลบผ่านช่องแอร์นั้นมีจริงไหมหรือเป็นแค่เพียงเรื่องที่มโนไปเอง

มอม โปะ ป้าย ไม่มีจริง

รศ.ดร.เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ อาจารย์ประจำคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ยืนยันว่า การมอมหรือป้ายยานั้นไม่มีจริง การใช้ยาเพื่อให้คนสลบมีเพียงแค่วิธีรับประทานและฉีดเข้าร่างกายเท่านั้น โดยการกระทำที่พบบ่อยคือ นำยาเม็ดไปบดแล้วละลายน้ำ ผสมอาหาร หรือนำไปป้ายไว้ที่บริเวณหัวนม เมื่อเหยื่อใช้ลิ้นสัมผัสเข้าไปก็จะเกิดอาการสลึมสลือและสลบในที่สุด ส่วนวิธีอื่นๆ เป็นเพียงเรื่องที่ร่ำลือกันเท่านั้น

“ยาสลบจะออกฤทธิ์ได้ ตัวยาต้องเข้าไปในร่างกายและส่งผ่านสู่สมอง การรับประทานจะส่งผ่านระบบย่อยอาหาร ถูกดูดซึมเข้าสู่เส้นเลือดและส่งต่อไปยังสมอง ส่วนการฉีดเป็นวิธีนำเข้ากระแสเลือดโดยตรง”

อ.เจษฎา ขยายความต่อว่า หากร่างกายจะสลบเพราะการดม ต้องได้รับสารเคมีปริมาณมาก ที่เห็นในภาพยนตร์ใส่ในผ้าเช็ดหน้าและนำมาโปะเป็นเรื่องที่เกิดเฉพาะในภาพยนตร์เท่านั้น โลกแห่งความจริงสารตระกูลคลอโรฟอร์มและอีเทอร์ที่เป็นยาสลบ ต้องใช้ระยะเวลาออกฤทธิ์ค่อนข้างนานประมาณ 5-10 นาที และต้องใช้ปริมาณมาก ที่สำคัญหากเกิดเหตุการณ์ขึ้นจริงภายในรถคงต้องมีการต่อสู้ขัดขืนกันบ้าง

“ดมแล้วสลบทันทีไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะสภาพอากาศภายในห้องโดยสารมีการหมุนเวียนไปทั่วทั้งคัน และด้วยสถานปิดไม่ถ่ายเทหากมีการวางยาสลบในแท็กซี่จริง คนขับก็ต้องสลบกับผู้โดยสารด้วย เว้นแต่คนขับจะใส่หน้ากากป้องกันก๊าซพิษ”

ส่วนสาเหตุที่ทำให้ผู้โดยสารเกิดอาการมึนเมาและสะลึมสะลือนั้น อ.วิทยาศาสตร์ ไขข้อข้องใจว่า ผู้โดยสารเมารถโดยไม่รู้ตัว โชเฟอร์ขับรถโคลงเคลง ผู้โดยสารเล่นโทรศัพท์และจ้องหน้าจอเป็นเวลานาน พฤติกรรมเหล่านี้นำไปสู่อาการเมารถได้ นอกเหนือจากนั้น ภายในรถอาจมีแก๊สรั่วจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงที่ไม่สมบูรณ์จนกลายเป็นก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ซึ่งไม่มีกลิ่น ส่งให้คนที่ไม่เคยสูดดมเป็นประจำเกิดอาการอ่อนเพลีย มึนหัว

“ทางแก้คือ นั่งพักสูดดมอากาศที่สดชื่นจะทำให้รู้สึกดีขึ้น ส่วนที่คนขับไม่รู้สึกเนื่องจากสูดดมทุกวันจนเกิดความเคยชิน”

การวางยาสลบในรถแท็กซี่ไม่เป็นเรื่องจริง เช่นเดียวกับป้ายยาที่กระทบกับผิวหนังด้านนอกเท่านั้น ผิวหนังมนุษย์หนาและมีชั้นไขมัน การซึมผ่านไปถึงเส้นเลือดใหญ่จนเข้าสู่หัวใจเป็นเรื่องยากมาก หากทำจริงต้องใช้เวลานาน แต่มีโอกาสเป็นไปได้หากเลือกใช้ยาบางชนิดที่สัตวแพทย์ใช้กับช้าง ซึ่งมีความรุนแรงมากและคนป้ายอาจได้รับผลกระทบด้วย

ขณะที่อาการคล้อยตามมิจฉาชีพที่คนรู้สึกนั้น ไม่ได้เกิดจากยาป้าย แต่เกิดจากการถูกล่อลวงด้วยคำพูด ที่พยายามทำให้เหยื่อเกิดความสับสน

“มิจฉาชีพวกนี้ชอบสัมผัสร่างกายจนเหยื่อคิดว่าโดนป้ายยา จริงๆ ไม่ใช่ เป็นหลักจิตวิทยา การสัมผัสเป็นการสร้างความคุ้นเคย เมื่อผู้โดยสารถูกหลอก พอไปปรึกษาครอบครัวหรือตำรวจ บางคนกลัวว่า ถ้ายอมรับว่าถูกหลอกจะเสียชื่อ เลยอ้างว่าถูกป้ายยา ส่วนอาการที่บอกว่าเวียนหัว หายใจไม่ออก วิงเวียน เอาเข้าจริงถ้าไม่ถูกมอมด้วยการให้กินยา ที่เหลือเป็นอุปทานรู้สึกไปเองหรือถูกกระทำจนมีอาการอย่างที่ว่า”

รศ.ดร.เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์

กิน-ฉีด วีธีเดียวทำให้สลบ

ศ.นพ.วิชัย อิทธิชัยกุลฑล ประธานราชวิทยาลัยวิสัญญีแพทย์ แห่งประเทศไทย  ยืนยันเช่นเดียวกันว่า การมอมหรือป้ายยาสลบทางการแพทย์ไม่มีจริง เพราะการทำให้สลบต้องทำให้ตัวยาส่งไปถึงสมองและการป้ายยามีโอกาสน้อยมาก หากมีจริงวงการแพทย์ก็ต้องการนำมาใช้

“ยาป้ายกว่าจะดูดซึมเข้าสู่ผิวหนังเป็นเรื่องยาก ผิวหนังคนเราเป็นตัวป้องกันที่ดีมาก มีเพียงยาชาที่ใช้ป้ายบริเวณผิวหนังก่อนใช้เข็มแทง หรือใช้สารทาผิวหนังเพื่อบรรเทาอาการปวดเท่านั้นที่อาจเป็นไปได้ แต่จะทำให้สลบหรือหลับยังไม่มี”

ผู้เชี่ยวชาญด้านวิสัญญีแพทย์ เปิดเผยว่า เหตุการณ์มิจฉาชีพที่ปรากฎเป็นข่าว หลอกให้รับประทานอาหารหรือน้ำดื่มจนมีอาการง่วง มักใช้สารประเภทยานอนหลับโดมิคุมหรือมิดาโซแลม แต่ใช้เวลาออกฤทธิ์พอสมควรราว 5-10 นาทีขึ้นไป นั่นหมายความว่า การป้ายยาเพื่อหวังผลให้สลบนั้นเป็นเรื่องยากมาก

“ตามหลักการแพทย์หากเกิดในรถซึ่งเป็นสถานที่ปิดก็เชื่อว่าคนขับหรือผู้ที่อยู่ภายในรถทุกคนต้องสลบไปด้วย เป็นไปไม่ได้ที่คนหนึ่งจะสลบและอีกคนไม่เป็นไร”

ศ.นพ.วิชัย บอกว่า ผู้ชอบอ้างว่ามีอาการมึน วิงเวียนศรีษะ เท่าที่เคยเก็บข้อมูลจากเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในแต่ละคดีทราบว่าคนไข้บางส่วนมีอาการผิดปกติทางสติและบางคนก่อนที่อ้างว่าถูกป้ายยามักจะรับประทานอาหารที่อาจมีผลมาก่อน  ขอยืนยันที่บอกว่าถูกป้ายยา จับซองบุหรี่หรือนามบัตร จนทำให้มีอาการง่วงนอนหรือสลบนั้น เป็นไปไม่ได้ ถ้าหากเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นทางแก้ดีที่สุดควรสูดอากาศบริสุทธิ์หรือเดินออกจากพื้นที่บริเวณนั้น

หยุดขยายข่าว-หาความจริง หนทางยุติความเชื่อผิดๆ

อ.เจษฎา กล่าวว่า ทางยุติความเชื่อเหล่านี้ ต้องแก้ที่สื่อเพราะเป็นตัวช่วยประโคมให้เกิดสีสัน โดยใช้ความน่ากลัวและความเร็วในการแข่งขัน หากไม่ประโคมข่าวและช่วยกันตรวจสอบ ชี้แจงเนื้อหาข้อเท็จจริงในหลากหลายแง่มุม เชื่อว่าปัญหาเหล่านี้จะลดลง ซึ่งสถานการณ์ปัจจุบันมีแนวโน้มดีขึ้น

สำหรับผู้ที่มีอาการเวียนหัว เมารถ เมาแดด วิธีบรรเทาอาการที่ดีที่สุด คือ สูดอากาศบริสุทธิ์ เพื่อให้ร่างกายสดชื่นหรือขอลงจากรถเพื่อนั่งพัก สิ่งสำคัญคืออย่าดื่มหรือรับประทานอาหารจากคนแปลกหน้าเด็ดขาด ขณะเดียวกันควรหมั่นไปตรวจสุขภาพสม่ำเสมอ เนื่องจากบางรายมีอาการเจ็บป่วยโดยไม่รู้ตัว

อ.เจษฎา เห็นว่า เรื่องนี้ดังกล่าวสะท้อนให้เห็นว่า สังคมไทยเป็นสังคมเชื่อถือและคล้อยตามกันง่าย ไม่มีการตรวจสอบ ค้นหาความจริง ในทางกลับการไปถ่ายรูปรถหรือป้ายทะเบียนแท็กซี่แล้วนำไปโพสต์ต่อว่า โดนมอมยา เป็นเรื่องที่ไม่ควรทำ เป็นการกล่าวหาปรักปรำโดยไร้หลักฐาน อยากให้ทุกคนปรับเปลี่ยนความคิดกันใหม่ ควรหาความจริงก่อนเสมอ

สรุปวินาทีนี้การมอมยาสลบโดยสูดดมและป้ายผ่านผิวหนังเป็นเรื่องที่ทำได้ยากมาก ยิ่งบนรถแท็กซี่ด้วยแล้วแทบเป็นไปไม่ได้เลย….มิจฉาชีพอาจไม่ใช่แท็กซี่แต่เป็นความรู้สึกนึกคิดของตัวคุณเอง